Athene

Uitgeverij ANWB

Inhoud

Het belangrijkste eerst

Dit is Athene

Athene in cijfers

Wat is waar?

Kodakmoment

Cafés met cultuur

Op pad, maar nooit alleen

Koken met passie

Het kompas van Athene

15 manieren om je onder te dompelen in de stad

Steeds weer het middelpunt – het Syntágmaplein

Een duik in de drukte! – op naar de Pláka

Een eiland midden in de stad – naar Anafiótika

Op de godenrots – de Akropolis

Spannend anders, fascinerende kunst – Akropolismuseum

In het spoor van … – Archeologische Boulevard

Groen Athene – Wandeling met Akropoliszicht

Jong Athene – Thisío en Gázi

Krakers, graffiti en spelletjes – Exárchia en Metaxourgío

Amalia, Sophia en vreemde heersers – Odós Panepistímiou

Hier is het lekker shoppen – de marktwijk

De weg naar het ik – Nationaal Archeologisch Museum

De heilige met de hondenkop – Byzantijns Museum

Top! – Kolonáki en Lykavittós

Kleine schepen, grote schepen – Piraeus

Het museumlandschap van Athene

Musea en ‘nog meer’

Archeologische opgravingen

Pauze, even rebooten

Overnachten

Eten en drinken

Winkelen

Uitgaan

Reisinformatie

Hoe zegt u?

Register

Fotoverantwoording

Colofon

Herinner je je deze nog?

Het belangrijkste eerst

Met de bus de stad in

Neem van de luchthaven liever de bus dan de metro naar de stad. Zo krijg je nog wat van de buitenwijken te zien en ben je meteen onder de Atheners, die een halte verder instappen bij de IKEA en Kotsóvolos, de Griekse BCC. De rit duurt 50-70 minuten.

In de Pláka overnachten

Zoek bij voorkeur een hotel in de oude wijk Pláka. Alle bezienswaardigheden kun je dan gemakkelijk te voet bereiken en ‘s nachts heb je geen taxi nodig om veilig thuis te komen. De bus van de luchthaven stopt in de buurt.

Buiten het geijkte programma

Heb je zin om twee centrale wijken te verkennen waar niet alles rozengeur en maneschijn is? Maak dan een wandeling door Exárchia, waar veel autonomen en alternatieve jongeren wonen, of door Metaxourgío, een wijk met veel buitenlanders. De kans dat je hier problemen krijgt is niet groot, maar waardevolle zaken kun je voor de zekerheid beter thuislaten.

Shoppen

Souvenirs in alle soorten en maten zijn in Athene overal te koop. Ook voor Griekse mode en schoenen hoef je niet lang te zoeken. Voor originele en kwalitatief goede cadeautjes kun je in de museumwinkels kijken. Vooral de winkels van het Byzantijns Museum, het Museum voor Cycladische Kunst, het Akropolismuseum en het cultuurcentrum Hellenic Cosmos zijn leuk.

Laat op de avond

De hipste uitgaanswijken van Athene zijn Psirrí en Gázi, beide vlak bij de Pláka. Het begint er vanaf een uur of negen te bruisen, want rond dat tijdstip lopen de horecazaken langzaam vol. Doordeweeks gaan ze rond middernacht dicht, maar op vrijdag- en zaterdagavond blijft het tot 3 uur een drukte van belang.

Sta een keer vroeg op

Wil je de Akropolis zonder drommen toeristen zien? Dan moet je vroeg je bed uit. Wie ‘s ochtends vroeg om 8 uur voor de ingang staat, kan nog rustig rondlopen – en bovendien is het dan nog lekker koel.

Hoog verheven

Cafés, bars en restaurants met dakterras zijn een megatrend in Athene. Vanuit A for Athens aan het Monastirákiplein heb je het beste uitzicht, ook de Akropolis zie je fraai. Maar voor het mooiste zicht op de Akropolis moet je naar Thissio View. In de bar (maar ook de whirlpool) van Hotel Central in de Pláka zit je in alle rust heerlijk dicht op de aangelichte Akropolis.

De wereld ontmoeten

Als je zin hebt in een praatje met Grieken of andere wereldburgers moet je eens een kijkje nemen in de eigenzinnige wijnbar Bréttos in de Pláka. De bezoekers zitten er aan de bar of aan de lange tafel onder oude vaten en kleurige drankflessen. Je kunt er niet eten, maar je hebt er wel keus uit tachtig wijnen, die ook per glas zijn te bestellen.

Inslaan op het laatste moment

De leukste souvenirs uit Athene zijn culinair. Ook op de luchthaven is daar een breed en goed aanbod van. Bovendien kun je daar drank, olijfolie en Griekse natuurlijke cosmetica kopen en in je handbagage mee het vliegtuig in nemen. De prijzen zijn vergelijkbaar met die in het centrum van de stad.

Wij ervaren elk bezoek aan Athene als een vorm van onthaasting. De stad is één groot caféterras tussen allerlei interessante en mooie dingen – en vol mensen met wie je snel in gesprek raakt.

Vragen? Ideeën?

Laat het me weten! Ons adres bij de ANWB:

@ anwbmedia@anwb.nl

Dit is Athene

Ik houd van Athene omdat er veel ruimte is. Andere grote steden hebben misschien meer parken, maar Athene heeft in plaats daarvan de vele archeologische zones. Die bieden naast groen meteen ook nog geschiedenis. In de binnenstad zijn bovendien veel voetgangerszones, waardoor de beruchte smog van Athene verleden tijd is. Dat heeft op zijn beurt ertoe geleid dat een andere troef van de Griekse hoofdstad weer zichtbaar is: de overwegend witte huizenzee loopt van de Egeïsche Zee tot aan de bergen, met de Párnitha met zijn 1400 m als hoogste. In de winter ligt er soms sneeuw op de toppen.

Kunnen beelden bedriegen?

Athene is anders dan de tv-beelden en kranten ons vaak wijs proberen te maken. Natuurlijk bevinden Griekenland en Athene zich in een diepe crisis; de werkeloosheid is hoog, de armoede neemt toe, de protesten tegen de regering en de dictaten van het buitenland houden aan en af en toe leidt dat tot gewelddadige uitbarstingen. De media berichten daar graag over – en bijna alleen daarover. Na drie dagen Athene zul je echter een veel genuanceerder beeld hebben.

Metropool met hart

In het stedelijk gebied van Athene wonen vier miljoen mensen. Toch is de oudste continu bewoonde stad van Europa gezellig en heeft hartelijke inwoners. Elke keer als ik hier kom zoek ik een nieuw stamcafé om ‘s ochtends een kop koffie te nemen. Elke ochtend ga ik dan op dezelfde stoel zitten. Al bij het tweede bezoek glimlacht de ober herkennend naar me en de derde keer weet hij hoe ik mijn koffie drink. De andere stamgasten, allemaal natuurlijk op hun eigen vaste plekje, groeten me vriendelijk. ‘Óli théloun na zíssoun’ is een zinnetje dat je in Athene vaak hoort. ‘Iedereen wil leven!’ betekent het. Bij een stoplicht laat de taxichauffeur het raam zakken en neemt een reclamefolder aan die hem absoluut niet interesseert: iedereen wil tenslotte leven. Daklozen zoeken een slaapplaats in een van de vele leegstaande huizen, illegalen werken als straatverkopers – de politie laat het toe zolang er geen bevel van hogerhand komt om in te grijpen. Deze tolerantie geldt ook voor rokers: in geen enkel ander EU-land wordt het rookverbod in de winter zo massaal genegeerd als hier en in de zomer zit iedereen sowieso buiten.

Overal cafés

Op elke Athener zijn er algauw vijf stoelen op de terrassen van cafés en tavernes te vinden. Steeds vaker worden ook dakterrassen als café in gebruik genomen. Dat is momenteel een enorme trend die de bezoeker een heel nieuwe dimensie biedt. De meeste horecagelegenheden zijn de hele week open, aan rustdagen doet men niet, en meestal zijn ze van ‘s ochtends tot laat op de avond open. Ook de keuken doet niet aan specifieke openingstijden – als je bij je ontbijt al een lamskarbonaadje wil, dan is dat zelden een probleem. Ook vlak voor middernacht kun je nog een maaltje bestellen. Vrijheid bestaat immers uit eten wanneer je daar zin in hebt. Deze ruimhartigheid kent wel één uitzondering: naar de Akropolis mag nog geen broodje worden meegenomen. Dit is een nationaal heiligdom en daar geldt respect als het hoogste goed. ‘Respect’ is in Athene toch al een belangrijk woord. Daarom is ook de koffie in de cafés relatief duur. De Atheners blijven na het bestellen van hun lievelingsdrank vaak uren zitten. Geen ober haalt het in zijn hoofd om zijn gasten het idee te geven dat het tijd wordt weer eens iets te bestellen. De klant is immers koning. Die respecteert op zijn beurt de bediening door een fooi in de hand te drukken of het bedrag naar boven af te ronden. Maar de subtielere en gebruikelijkste manier is om bij het weggaan wat fooi op het tafeltje achter te laten. Zo heeft de ober of serveerster niet het gevoel een aalmoes te krijgen. Het respect gaat in Athene soms zo ver dat de gaarkeuken maaltijden door pizzakoeriers bij de arme inwoners laat bezorgen.

Frappé, tavli en veel vrienden – zo vieren Atheners het leven.

Alle facetten ervaren

Armoede is in Athene realiteit. De crisis is nog niet voorbij en ik zie weinig hoop op een snelle ommekeer. Als je de ogen niet wilt sluiten voor dit en andere problemen doe je er goed aan overdag een keer een wandeling te maken door vlak bij het centrum gelegen wijken als Exárchia en Metaxourgío. Daar ontstaat een nieuwe, maar toch typisch Griekse subcultuur. Het dagelijks leven van de doorsnee Athener kun je goed in de marktwijk ervaren, de kleine pleziertjes van de afgestudeerde jongeren, die voor de helft werkloos zijn, in trendy wijken als Gázi en Psirrí. Maar geniet ook zeker van de deels door vakantiegangers overspoelde centrale wijk Pláka: daar flaneert de grote hoop van Griekenland voor de toekomst: de toerist.

Wat is waar?

Bijna alles wat je in Athene zeker moet gaan zien ligt rond de Akropolis en kan gemakkelijk te voet bereikt worden. De antieke godenrots is bijna altijd te zien, waardoor verdwalen vrijwel onmogelijk is. In elke wijk zul je al snel het eigen, unieke karakter ontdekken, maar gastvrijheid hebben ze allemaal gemeen, de ene buurt vooral overdag, de andere tot diep in de nacht.

Overzicht

Groot-Athene is een enorme, ongeveer 5 miljoen inwoners tellende stad, die zich van de kust aan de Golf van Egina tot aan de omringende bergen uitstrekt. Daar voert de stad tot ver over de heuvels. In totaal bestaat Groot-Athene uit 35 zelfstandige gemeenten met elk hun eigen burgemeester en gemeentelijk apparaat. Toeristisch interessant zijn alleen het stadsgewest Athene, waar 664.000 inwoners leven, en de havenstad Piraeus. Het historische centrum van Athene ligt uitgespreid rond de rots Akropolis en reikt tot de markante, met een witte kapel bekroonde rotskegel Lykavittós. Vanaf beide heuvels heb je zicht over heel Groot-Athene; bij helder weer zelfs over de eilanden in de Golf van Egina. Het eigenlijke Athene is in diverse stadswijken opgedeeld, die naadloos in elkaar overgaan. Alleen de in het centrum gelegen wijken zijn toeristisch interessant; daar hoeft voor bezoek geen bus of metro aan te pas te komen. Alleen voor een bezoek aan Piraeus, door de Grieken Pireás of Piréfs genoemd, kun je het best gebruikmaken van het openbaar vervoer.

Romantische oude stad

De grote historische oude wijk Pláka ( D 6) aan de voet van de noordhelling van de Akropolis is het toeristisch centrum van Athene. Tussen de resten uit de oudheid en gerestaureerde herenhuizen uit de 19e eeuw kun je in de talrijke souvenirwinkels, tavernes, muziekclubs en terrasjes je geld kwijt. Er zijn hier echter ook nog stille straatjes zonder winkels en horeca. De Pláka is grotendeels autovrij en daarmee ideaal om te flaneren.

Aan de noordrand van de Pláka vind je het meest idyllische deel: Anafiótika ( C 7). Hier wonen nog gewone Atheners in piepkleine huisjes aan smalle steegjes met tal van trappen. Het wemelt hier van de zwerfkatten, en souvenirwinkels noch tavernes verstoren het blikveld. Naamgever van de wijk is het kleine Cycladeneiland Anáfi. Daarvandaan en van het eiland Náxos komen de voorvaderen van de huidige bewoners, die hier halverwege de 19e eeuw neerstreken.

Hat classicistische centrum

De ‘Handelsdriehoek’ tussen Monastiráki, Omóniaplein en Sýntagmaplein is het belangrijkste winkelgebied voor de inwoners van Athene. In Emborikó Trígono ( C 4-5) staan de markthallen en worden alle eerste levensbehoeften in talrijke kleine winkels te koop aangeboden. De vele voetgangerssteegjes maken het een aangename bestemming om te winkelen.

In Kolonáki ( F 5), tussen het Sýntagmaplein en de Lykavittósrots, vind je de duurste boetieks, designerwinkels en juweliers van Athene. De cafés en restaurants in deze buurt hebben bijbehorende prijzen.

In Exárchía ( E 3), de wijk tussen de Technische Universiteit en de Lykavittós, wonen veel studenten en bohémiens. Exarchía is de thuisbasis voor de alternatieve scene, die elkaar ontmoet in cafés en muziekclubs. Daartussen hebben zich veel boekwinkels gevestigd.

De uitgaanswijk

De tussen de Akropolis en de voormalige gasfabriek gelegen wijk Thisío ( A 5) (uitgesproken als Thissío) heeft zich in de afgelopen jaren tot ontmoetingsplek voor jongeren ontwikkeld. Cultuur en horeca gaan hier hand in hand, en er is ook nog groen te vinden.

In Gázi ( ten westen van A 5/6) heeft het terrein van de voormalige gasfabriek inclusief directe omgeving zich tot het recentste uitgaanscentrum ontwikkeld. Naast bars, cafés en disco’s zijn er cultuurpodia en galeries die zich op jonge kunstenaars en alternatieve thema’s richten.

Vlooienmarkt en jongeren

Tussen het metrostation Monastiráki en Thisío ligt de vlooienmarktwijk Monastiráki ( B 5). Hier vind je antiek en curiosa, maar ook goedkope schoenen, kleding, gyroskraampjes en heel veel straatverkopers.

Kleine werkplaatsen en winkels bepalen overdag de sfeer van de oude, tot ongeveer tien jaar geleden nog sterk verwaarloosde wijk Psirrí ( B 5). Inmiddels is Psirrí en vogue; straten en huizen zijn opgeknapt en ’s avonds is er veel jong uitgaanspubliek op straat.

De haven van Athene

Piraeus ( kaart 2), in het Grieks Pireás, is een zelfstandige gemeente – in grootte de derde van Griekenland. De stad is voor het merendeel op een schiereiland gebouwd; aan beide lange zijden liggen diverse havens. In de Kántharohaven, de Central Port, meren veerboten en cruiseschepen af. Vrachtverkeer wordt in een nieuwe haven in de richting van Elefsína afgehandeld. Aan de zuidkant van het schiereiland liggen honderden jachten in het havenbekken van Limáni Zéas en Mikrolímano. Het mooist is Piraeus langs de kustweg Aktí Themistokléous.

Steeds weer het middelpunt – het Syntágmaplein

Athenes ‘Plein van de Grondwet’ kennen we allemaal wel van de televisiejournaals, het is ongetwijfeld het vaakst getoonde plein van Athene. Hier eindigen namelijk alle demonstraties en soms spelen zich hier tumultueuze taferelen af. Wie spannende opnames van onrust in Griekenland wil maken, gaat hier naar toe. Dat 200 m verder het leven zijn dagelijkse gangetje gaat, is niet interessant voor de journaals.

Doel van die demonstraties zijn de Parlementsgebouwen aan de oostzijde van het plein. Daar moeten de parlementariërs sinds 2011 de belangen van de internationale geldschieters beschermen tegen de wil van het volk dat ze vertegenwoordigen. Het driehonderd leden tellende parlement zetelt in het voormalige koninklijke paleis. Het werd in 1842 gebouwd voor de eerste Nieuw-Griekse koning, de uit Beieren afkomstige Wittelsbacher Otto I (Othónos A’), die onder druk van het Griekse volk in 1844 een eerste grondwet moest afkondigen. Naar die grondwet is de Platía Syntágmatos, het Syntágmaplein, vernoemd. Anders dan in de meeste Griekse steden zit het plein niet vol gezellige cafés en tavernes en is het ook geen fijne plek om even uit te blazen, het is een doorgangsplek waar de mensen uit metro en bussen stappen om naar de kantoren, winkels en de Pláka te stromen.

Stakingen en demonstraties – in West-Europa spreken we van de ‘Griekse ziekte’. Hallo?! De Atheners interesseren zich niet voor stijgende beurskoersen, ze willen gewoon een goed leven. Ze hebben er namelijk maar één. Net als iedereen ...

Mannen in rokken

Aan de voet van het gebouw staan de Evzonenwachters voor het Graf van de onbekende soldaat , dat esthetisch behoorlijk geslaagd is en nauwelijks pompeus te noemen valt. De Evzonen zijn soldaten van een eregarde, gekleed in het traditionele 19e-eeuwse uniform met korte, witte plooirok, een geborduurde wambuis met daaroverheen een voorschoot van zijden biezen en opvallende schoenen met pompons. Elk heel uur is er aflossing van de wacht, die met strak ceremonieel wordt vervuld. Uitzonderlijk vertoon is er bij de wisseling van de wacht op zondagmorgen 11 uur, als de voltallige Evzonencompagnie opmarcheert.

Als er demonstraties zijn op het Syntágmaplein kun je maar beter uit de buurt blijven. Het is wel leuk om naar de voorbereidingen te kijken. Bij de toegangsstraten staan wat politieagenten, soms spelen ze tavli in hun ME-bussen – en in het centrum van de Platía bouwen ambulante grillmeesters twee rijen kraampjes op. Lang voor de demonstratie begint zijn er dan vleesspiesjes en worstjes te krijgen, net als smakelijk ogende salades voor prijzen die bij een arbeidersstrijd horen. Ook vlaggen ontbreken uiteraard niet in het aanbod.

Luxe met uitzicht

De noordkant van het plein wordt ingenomen door drie hotels, één modern en twee klassieke. Luxe met presidentiële suites bieden het King George II in een stadspaleis uit de 19e eeuw en het Grande Bretagne , dat in 1862 als gastenverblijf van de koning werd gebouwd en al sinds 1872 een hotel is. Tijdens de Duitse bezetting van 1941-1944 gebruikte de Reichswehr het als hoofdkwartier; na het uiteenvallen van de militaire junta in 1974 was de bovenste verdieping een paar maanden zetel van de democratische overgangsregering onder Kóstas Karamanlís.

Pappa – zo noemen de Grieken hun priester. Want hij zorgt voor iedereen en is altijd aardig – ook al is hij op weg naar een belangrijke afspraak.

Aan de zuid- en westzijde van het plein staan hoge en weinig interessante kantoorgebouwen. Het enige pand aan deze kant met historie is het gebouw van het van oorsprong Franse elektronicawarenhuis Public Multi Stores , het gaat om een goed onderhouden stadspaleis uit de 19e eeuw. Het café-restaurant op de bovenste verdieping biedt mooi uitzicht over het plein en op sommige dagen ook op voorbereidingen voor demonstraties.

Kunst in de metro? Goed, dat vind je ook in andere hoofdsteden. Maar Athene heeft de interessantste metrostations! Vooral die bij het Syntágmaplein.

Onder het plaveisel … de oudheid

De tentoongestelde antieke objecten op de entreeverdieping van het metrostation Syntágma hebben een gemiddelde leeftijd van 2500 jaar. Eén wand laat een metershoge doorsnede zien van de aardlagen waarin archeologen tijdens de bouwwerkzaamheden historische vondsten deden. In diverse vitrines zijn aardewerken vazen en andere (kunst)voorwerpen te zien, die op het terrein van het station werden blootgelegd.

Neem eens een kijkje in het postkantoor op de hoek van de Odós Mitropóleos. Niet alleen liefhebbers van postzegels kunnen daar een klein aanbod aan leuke souvenirs vinden.

INFORMATIE EN OPENINGSTIJDEN

Parlement : www.hellenicparliament.gr (ook Engels).

Public Multi Stores : Odós Karagiórgi Servías 1, tel. 210 818 13 33, ma.-vr. 9-21, za. 9-20 uur.

ETEN EN DRINKEN

Aan de noordoosthoek van het plein ligt de tearoom Ethnikón (tel. 210 331 05 76, dag. vanaf 9 uur, nescafé € 4,20), die ook tijdens demonstraties open is. Voor een goed overzicht kun je naar Public Café (tel. 210 323 91 01, dag. 9-24 uur, quinoasalade € 10,90, appeltaart € 5,90) op de dakverdieping van Public Multi Stores.

Uitneembare kaart: D–E 5–6 | Metro lijn 2 en 3, Tram T4 en T5, Airport Bus X9

Een duik in de drukte! – op naar de Pláka

Iedere toerist bezoekt de Pláka, de oude stad van Athene. Dan vraag je je misschien af: moet ik mezelf dit aandoen? Het antwoord is ja! Want het is toch echt het mooiste deel van Athene. En tussen de groepen toeristen die vanaf de cruiseschepen door de stad worden gejaagd lopen ook nog veel Atheners en andere Grieken.

De Pláka is de enige wijk van Athene die al ruim drieduizend jaar continu bewoond is. Zelfs in de Osmaanse tijd, toen Athene niet meer dan een dorp was, stonden hier huizen, kerken en moskeeën. Na de wedergeboorte van Griekenland in de 19e eeuw bouwden de arbeiders hier hun huisjes en de welgestelden hun classicistische villa’s. In de 20e eeuw is er weinig bijgebouwd: de archeologen zorgden dat alle grond die vrijkwam onmiddellijk naar de staat ging. Zo bleef die historische charme grotendeels bewaard en wordt aangevuld met monumenten uit de oudheid en de nodige consumptietempels, die zich niet alleen op de toeristische smaak richten.

Het is druk in de Pláka. Altijd. En je hoort er meer Engels dan Grieks. Dat geeft helemaal niet, want hier is iedereen ontspannen en vriendelijk.

Een zonderlinge vredesactivist ...

Twee autovrije hoofdstraten, de Kydathinéon en de Adrianoú, doorsnijden de wijk aan de voet van de noordhelling van de Akropolis. Begin je verkenning van de Pláka bij voorkeur aan het hoge einde van de Odós Kydathinéon, die gemakkelijk bereikbaar is vanaf het Syntágmaplein door de brede Odós Filéllinon te volgen. Aan de Kydathinéon zie je al snel het kerkje Metamórfosi Sotirós staan, gewijd aan de transfiguratie van de Verlosser. De priester was de redder van een vluchteling voor de Noord-Ierse burgeroorlog, Crazy Tom.

Zijn vrouw en kind stierven in 1981 door een autobom die eigenlijk voor hem was bedoeld. De inmiddels op leeftijd gekomen zonderling verliet zijn vaderland en mocht in de Pláka in een bouwvallig huisje waonen dat van de kerk was, Tom’s cabin zogezegd; als tegenprestatie helpt hij bij klusjes die aan het kerkgebouw moeten worden verricht. Tom is vredesactivisit. Op de muren van zijn huisje schildert hij steeds weer nieuwe, meestal grappige actuele uitspraken en karikaturen. Ervoor plaatst hij gekke voorwerpen en soms gaat hij met een soldatenhelm op in een tot pantserwagen omgebouwde kar liggen of zoekt hij met een verrekijker naar de wereldvrede. Je vindt Tom als je direct na de kerk rechts de Odós Sotirós inslaat.

Ik was hier! In geval van twijfel bewijzen ansichtkaarten je aanwezigheid.
Maar zijn ze geen spel van illusies? Nergens is je reisdoel zo mooi als op een ansichtkaart.

… en volle vaten

In de Kydathinéon kom je vervolgens bij de Platía Eterías, waar een ober van de taverne Vizantíno je vast en zeker op de menukaart opmerkzaam probeert te maken. Rechts bevindt zich Cine Paris, een bioscoop op een dak met uitzicht op de Akropolis, waar je in het zomerseizoen een aangename avond kunt doorbrengen. Werp vervolgens links in ieder geval een blik in de origineelste bar van de Pláka, Bréttos (uitgesproken als Vréttos). Hier kun je de veranderingen die zich de afgelopen veertig jaar in de Pláka hebben voltrokken goed zien. Langs een van de muren liggen drie rijen vaten, op twee andere staan de schappen vol likeurflessen met kleurige inhoud.

Er rijdt ook een treintje door de steegjes van de oude stad. De Trenáki lijkt op een kleine stoomtrein, maar rijdt op benzine en rubberen banden. De passagiers zitten in drie open wagons en worden zo’n vijftig minuten door de Pláka rondgereden. Het vertrekpunt is de Platía Agorás, dag. 9.30-23 uur, volwassenen betalen € 5, kinderen en senioren € 3.