Sardinië

Uitgeverij ANWB

Inhoud

Het belangrijkste eerst

Dit is Sardinië

Sardinië in cijfers

Eten en drinken

Het kompas van Sardinië
15 manieren om je onder te dompelen in de streek

Cagliari en het zuiden

Cagliari

Op speurtocht – de kasteelwijk van Cagliari

Klankstenen – het kunstenaarsdorp San Sperate

Costa del Sud

Iglesias

Tempels, thermen en een theater – de antieke ru ï nestad Nora

Montevecchio

Costa Verde

Barumini

Op zoek naar het rode goud! – de saffraanteelt

Costa Rei

Wilde paarden op de hoogvlakte – de Giara di Gésturi

Villasimius

Erfenis uit de bronstijd – het nuraghebastion Su Nuraxi

Het westen

Oristano

Kwartsstranden en flamingo’s – het Sinisschiereiland

Monte Ferru

Bosa

Watercultus en sterrenkijkers – Santa Cristina

Alghero

Wandelen bij de Leliekaap – Punta del Giglio

Het noorden

Stintino

Sassari

Monsters en koeien – Santissima Trinità di Saccargia

Castelsardo

Vlechten en buigen – de mandenvlechtsters van Castelsardo

Tempio Pausania

Santa Teresa di Gallura

Palau

Bizarre vormen van graniet – klim naar de Berenrots

Maddalena-archipel

Costa Smeralda

San Pantaleo

Arzachena

Olbia

Het oosten en het centrum

San Teodoro

Orosei

Nuoro

Politiek geladen schilderingen – de murales van Orgosolo

Dorgali

Aan de Golfo di Orosei – wandeling naar de Cala di Luna

Cala Gonone

Santa Maria Navarrese

Tonara

Bij de meester van de maskers – in Mamoiada

Reisinformatie

Hoe zegt u?

Register

Fotoverantwoording

Colofon

Herinner je je deze nog?

Het belangrijkste eerst

Sardinië in sneltreinvaart

Een Caribische sfeer vind je aan de Costa del Sud, aan het droomstrand La Cinta (San Teodoro) of aan de Spiaggia della Pelosa (Stintino). Een bezoek waard zijn de schilderachtige oude binnensteden van Alghero en Castelsardo. En ook een uitstapje naar de Barbagia, het ruige hart van het bergachtige binnenland, mag niet ontbreken.

Zand genoeg

Een bijna tweeduizend kilometer lange kustlijn met zandstranden die eindeloos lijken … en Afrika is echt een paar kilometer dichterbij dan het Italiaanse vasteland. Zwemmen in kristalhelder water, wandelen op blote voeten, zandkastelen bouwen, dansen op het strand of gewoon naar de zee staren …

Lekkernij van schapenmelk

Rond drie miljoen schapen lopen er op Sardinië rond. De herders verstaan de kunst van het schapen scheren net zo goed als die van het kaas maken. Terwijl de wol tegenwoordig nauwelijks nog een rol speelt, wordt van de schapenmelk de heerlijke pecorino gemaakt. Die ontbreekt bij geen enkele maaltijd – en is een exporthit!

Beren en olifanten op Sardinië?

Nee, niet in het echt natuurlijk, maar met een beetje fantasie … Als een granieten kunstwerk waakt de Berenrots over de Maddalena-archipel. En bij Castelsardo staat een ‘olifant’, eveneens een gril van de natuur. Al in de steentijd moet het beeld mensen hebben gefascineerd, want in de rots zijn grafkamers aangetroffen.

Vier ‘Moren’ op Sardinië

Je ziet ze op Sardinië overal: op T-shirts, bieretiketten en de Sardijnse vlag: de quattro mori. Ze kwamen al in de 14e eeuw als embleem van de koningen van Aragon naar Sardinië en zijn sindsdien gebleven. Nu sieren ze de bandiera dei quattro mori (vlag van de vier Moren), de officiële vlag van het eiland.

Vakantie op de boerderij – authentieker kan niet

Het plattelandsleven met alles dat bij een echte boerderij hoort – moestuin, schapen, geiten of koeien –, contact met de inheemse bevolking en uitgebreide maaltijden, waarvoor mamma uren in de keuken heeft doorgebracht – dat vind je bij een agriturismo. Vaak logeer je comfortabel in een apart gedeelte. Overigens: wat woorden Italiaans doen wonderen …

Sightseeing maar dan anders

Op naar het binnenland, want daar vind je nog het authentieke Sardinië! Wie de hoofdwegen verruilt voor landweggetjes belandt binnen de kortste keren in streken waar de Sarden nog onder elkaar zijn. Veel bergdorpen bezitten een enigszins ruwe, maar onvervalste charme. Passeer je in een dorpje een onooglijke bar? Stop dan eens voor een espresso en merk hoe gemakkelijk je aan de praat raakt met de autochtonen.

Net als bij Asterix en Obelix

Gebraden wild zwijn is een lievelingsgerecht van de Sarden en mag bij geen enkel feestmaal ontbreken. Daar hoort een stevige rode wijn bij, bijvoorbeeld de cannonau. Deze edele druif werd door de Spanjaarden meegebracht naar Sardinië … en bij hun vertrek achtergelaten!

Stenen op het concertpodium?

Uniek: de klankstenen in San Sperate, waaraan echte melodieën kunnen worden ontlokt. Ze zijn gemaakt door de Sardijnse beeldhouwer Pinuccio Sciola. Het is een genot om ernaar te luisteren! De pietre sonore hebben het zelfs al tot het concertpodium geschopt! blz. 26.

Ik ontdekte Sardinië in 1992 als wandelparadijs buiten de platgetreden paden – een wereld op zich, een fascinerende mix van woeste natuur, oeroude cultuur en diepgewortelde tradities. Eenvoudig, oprecht, authentiek – dat is Sardinië voor mij.

Vragen? Ideeën?

Laat het me weten! Mijn adres bij de ANWB:

@ anwbmedia@anwb.nl

Dit is Sardinië

Ooit bestempeld als ‘het vergeten eiland’, is Sardinië allang niet meer een tip voor insiders. Het op een na grootste eiland in de Middellandse Zee spreekt steeds meer vakantiegangers aan – en daar is alle reden toe. De variatie aan landschappen is haast overweldigend. Droomstranden van een Caribische schoonheid contrasteren met ruige berggebieden, zondoorstoofde vlakten wisselen af met schaduwrijke eikenwouden. De geurige macchia staat in de lente prachtig in bloei en herders weiden hun schapen op de bergweiden.

Vooruitgang met reuzenschreden

Hoe tijdloos en soms zelfs archaïsch het eiland vooral in de binnenlanden ook oogt, sinds de jaren 60 van de vorige eeuw heeft het een geweldige moderniseringsgolf doorgemaakt. De omvorming van een herders- en boerencultuur naar een moderne, door industrie, handel en dienstverlening gekenmerkte samenleving hebben de Sarden verbazingwekkend goed doorstaan. Stimuleren van de regionale economie, uitbreiden van de infrastructuur, milieubescherming en het bestrijden van de jeugdwerkloosheid zijn de grootste uitdagingen voor de toekomst. Het toerisme wordt steeds belangrijker voor de economie en moet verder worden gestimuleerd.

Oude tradities

Rijk is het eiland aan cultureel erfgoed. Duizenden nuraghi, ronde stenen torens van een belangrijke cultuur uit de bronstijd, liggen verspreid in het landschap. Feniciërs, Puniërs en Romeinen hebben hun sporen nagelaten. Romaanse kerken getuigen van de bloei in de middeleeuwen. Rijk is Sardinië ook aan overgeleverde gebruiken. Oude tradities worden gekoesterd, de mensen hier zijn diepgeworteld in hun geboortegrond. Volksfeesten waar klederdracht wordt gedragen en Sardijnse muziek klinkt, archaïsche carnavalsoptochten, ruitertoernooien en religieuze processies zijn vaste afspraken op de jaarkalender. Bezoekers zijn daarbij altijd welkom!

Rebellerend eiland met beperkt zelfbestuur

Na zo’n drieduizend jaar bijna onafgebroken vreemde heerschappij onder wisselende heersers – Feniciërs, Carthagers, Romeinen, Byzantijnen, Pisanen, Spanjaarden … – geniet Sardinië sinds 1948 een bijzondere status als autonome regio binnen Italië, met vergaand zelfbestuur op politiek, economisch en cultureel vlak. Nergens komt het rebelse karakter van de Sarden beter tot uitdrukking dan op de muurschilderingen in Orgosolo. Sardinië is onderverdeeld in acht provincies, het regioparlement zetelt in Cagliari.

Groen Middellandse Zee-eiland

Een kwart van Sardinië is dichtbebost en nog eens een kwart is bosrijk gebied met gemengde vegetatie. Zo’n beetje de helft van het eiland is dus met bomen bedekt, wat de natuurbescherming en het natuurtoerisme ten goede komt. Dichte gemengde eikenbossen, bosweidelandschappen, soortenrijke macchia en lage rotsheide worden afgewisseld met cultuurlandschappen. Veel bossen worden beheerd door de Ente Foreste della Sardegna (www.sardegnaambiente.it/foreste). Deze organisatie richt zich op een duurzaam en ecologisch verantwoord bosbeheer, waarbij het behoud van de natuurlijke soortenrijkdom en de positieve effecten op de waterhuishouding vooropstaan. Rond hun barakken in het bos legden de forestali picknickplaatsen aan, plaatsten er informatieborden en markeerden wandelpaden. Sardinië telt onder andere drie nationale parken: Golfo di Orosei e del Gennargentu, Asinara en Arcipelago di La Maddalena.

In de kurkeikenbossen tegen de Giara di Gésturi bloeit de affodil.

Brandgevaar

Helaas wordt de natuur van Sardinië ieder jaar opnieuw door bosbranden geteisterd. Nu eens zijn het herders, dan weer grondspeculanten die als pyromaan optreden, of is een wraakactie of stommiteit de oorzaak. Ter bescherming van de bossen lopen er nu brandgangen door de bergen. Geen fraai gezicht, maar vaak de enige redding bij brand. In de zomer zijn de uitkijkposten van de brandweer op de bergtoppen dag en nacht bemand.

Exporthit kurk

Kurk is een gewaardeerd natuurproduct uit de duurzame landbouw. Kurk- eikenbossen zijn bijvoorbeeld in de Gallura wijdverbreid. Voor de kurkwinning worden de stammen regelmatig van hun schors ontdaan. De kurkeik kan daardoor weliswaar nauwelijks ongestoord groeien, maar de boom kan wel iedere tien jaar worden geschild. De net geschilde stammen worden eerst bloedrood door de beschermende hars, daarna vormt zich geleidelijk weer een nieuwe kurkschors. Veel kurkverwerkende bedrijven liggen in het industriegebied tussen Tempio en Calangianus. Ongeveer 80 % van de Italiaanse kurkproductie komt hiervandaan. Naast wijnkurken worden van het natuurproduct vloeren, schoenzolen en isolatiemateriaal gemaakt.

Eten en drinken

De stevige Sardijnse keuken past wonderwel in de beroemde cucina italiana. In het binnenland geeft men de voorkeur aan pastaspecialiteiten en voedzame vleesgerechten, terwijl aan de kust vis (die zeldzaam is en dus duur) en schaal- en schelpdieren op het menu staan. Zoals overal in Italië bestaan zowel de middagmaaltijd (pranzo) als het avondeten (cena) uit diverse gangen. Voor het middageten gaat men rond 13 uur aan tafel, voor het avondeten vanaf 20 uur.

Pas op met de antipasti – eet je er niet meteen vol aan!

Tot de populaire voorgerechten (antipasti) behoren ham (prosciutto) en droge worst (salsiccia sarda), die met olijven, pecorino (schapenkaas), ingelegde funghi porcini (eekhoorntjesbrood) en gegrilde groenten geserveerd worden. De schapenkaas kan of de gerijpte pecorino stagionato of de zachte verse ricotta zijn. Daarbij wordt graag pane carasau geknabbeld ( tip hieronder en foto op blz. 93).

Primo piatto – absoluut een keer saffraanrisotto proberen!

De eerste gang bestaat uit pasta. Typisch Sardijns zijn malloreddus (in het Italiaans gnocchetti sardi), kleine noedels die worden opgediend met een vleessaus, of Sardijnse ravioli (culurgiones), die worden gevuld met ricotta, aardappel en wilde munt. Pastagerechten worden soms gekruid met bottarga (gedroogde kuit van de harder;). Een populaire primo is ook een risotto die wordt gekruid en gekleurd met saffraan (zafferano; zie ook).

Secondo piatto – wat dacht je van gebraden wild zwijn?

De tweede gang bestaat uit een vlees- of visgerecht. Hooggewaardeerd is gebraden of geroosterd vlees (arrosti), vooral knapperig, aan het spit gebraden speenvarken (porcheddu), lamsvlees (agnello) en wild zwijn (cinghiale). Als bijgerecht (contorno) worden groente of in de oven gebakken, met rozemarijn gekruide aardappels geserveerd.

Dessert – zoet en machtig

Een specialiteit zijn sebàdas, met ricotta gevulde deegtasjes. Gefrituurd in olie en en bestreken met bittere honing worden ze warm als nagerecht opgediend. Afgerond wordt de maaltijd met een espresso, hier eenvoudig caffè genoemd. Normaal gesproken drinken de Sarden daarna geen wijn meer, maar als digestivo wordt er nog wel een mirto of filu ’e ferru besteld. Mirto is een zoet-aromatische mirtelikeur, filu ’e ferru de Sardijnse variant van de bekende grappa, een brandewijn van druivenschillen.

PANE CARASAU – ONWEERSTAANBAAR KNABBELPLEZIER

Het flinterdunne herdersbrood pane carasau is traditioneel rond, maar het bestaat als pane pistoccu ook in vierkante vorm. Met wat pecorino, worst en olijven een heerlijke snack, ideaal voor een kleine picknick tussendoor. Thuis kun je van pane carasau het heerlijke pane guttiau maken. Daarvoor wordt het eerst even opgewarmd in de oven. Besprenkeld met wat olijfolie en zout is het onweerstaanbaar en heerlijk met een glas cannonau erbij.

Dranken

Net als de gerechten bieden ook de Sardijnse wijnen een enorme verscheidenheid. De bekendste wijnen van het eiland zijn de vermentino, een droge witte wijn uit de Gallura met het DOCG-predikaat, en de cannonau, een zware en volmondige rode wijn. Wijn bestel je gewoonlijk per fles, hoewel tegenwoordig in veel restaurants ook wel een glas (huis)wijn kan worden besteld. Alleen in eenvoudige trattoria’s en pizzeria’s wordt ‘open wijn’ (vino sfuso) in een karaf geserveerd. Ook bier wordt veel gedronken, vooral het in Assemini gebrouwen Birra Ichnusa.

Ontbijt – traditioneel bescheiden

Een caffè latte of cappuccino met een zoet broodje, dat is het ontbijt van de meeste Sarden. Toch is inmiddels in veel accommodaties het ontbijt aangepast aan de wensen van de toeristen. In de betere hotels, maar ook in veel agriturismi en sommige B&B’s krijg je tegenwoordig een echt uitgebreid ontbijt met zoet én hartig.

Restaurantetiquette

Na het binnenstappen van een restaurant wacht je tot de ober je een tafel toewijst. Normaal gesproken eet men minimaal twee gangen, het is dus niet gebruikelijk in een restaurant alleen een antipasto te bestellen. Wil je echt alleen maar een kleinigheid eten dan kun je beter een pizzeria of trattoria opzoeken. Na het eten wordt er geen wijn meer gedronken. Je krijgt altijd één rekening voor alle personen aan tafel. Het bedieningsgeld (servizio) is bij de prijs inbegrepen. Ben je tevreden over de bediening, laat dan de fooi (circa 5-8 %) achter op tafel en rond niet de rekening naar boven af. Reken voor een meergangenmenu op circa € 25-35 per persoon zonder dranken. Meestal staat er ook nog pane e coperto op de rekening (€ 1,50-2,50 per persoon voor brood en tafellinnen).

Gecertificeerde biologische landbouw is op Sardinië nog een zeldzaamheid. Een uitzondering is de grote bio-coöperatie S’Atra Sardigna (www.satrasardigna.it), die haar producten in vijf biologische winkels rond Cagliari verkoopt.

ZOETE VERLEIDING: DOLCI SARDI

Van het heerlijke Sardijnse gebak bestaan enorm veel regionale varianten in de meest verschillende kleuren, vormen en smaken – formagelle, pabassini, amarettus, sebàdas of hoe ze ook allemaal mogen heten – dolci sardi zijn ronduit onweerstaanbaar! Je koopt ze verser dan vers in een pasticceria, meestal al generatieslang bestaande familiebedrijfjes. Ook op volksfeesten mogen dolci sardi niet ontbreken.

Tot slot: koffie-etiquette

Na het eten een cappuccino bestellen kan door de ober als enigszins vreemd worden ervaren (de Italianen drinken alleen ’s ochtends bij het ontbijt cappuccino), maar in veel zaken is men er inmiddels aan gewend dat toeristen dit soms doen.

Cagliari E 13

Mooier kan een stad nauwelijks liggen: aan de Golfo degli Angeli, de ‘Golf der Engelen’. Ingesloten door hoge bergketens, die in de verte opdoemen aan de horizon, strekt zich de eilandhoofdstad Cagliari (155.000 inw.) uit, een contrastrijke mix van oude straten, moderne wijken, representatieve gebouwen en troosteloze hoeken. Op een steile bergrug boven de stad ligt de middeleeuwse vesting van de Pisanen, de tegenwoordige kasteelwijk in het oude centrum (zie ook).

DE OUDE STAD VERKENNEN

Eerst een cappuccino op de piazza

De hoofdslagader van het centrum is de Largo Carlo Felice. Deze brede, door jacarandabomen geflankeerde boulevard klimt van de Via Roma naar de Piazza Yenne, een prima vertrekpunt voor een wandeling door de oude stad. Maar waarom niet eerst even genieten van de mediterrane lifestyle met een cappuccino in een van de cafés aan het plein? Aan de omliggende straten staan statige, laat-19e-eeuwse huizen, maar je ziet hier ook architectonische missers uit een recenter verleden. Aan de Piazza Yenne begint de Via G. Manno, Cagliari’s belangrijkste winkelstraat met boetieks en sieradenwinkels.

KOFFIEHUIS

De naam zegt het al: het Antico Caffè , in 1855 geopend als Caffè Genovese, is het oudste koffiehuis van Cagliari. Het heeft beroemde gasten mogen begroeten, onder wie de op Sardinië geboren schrijfster en Nobelprijswinnares Grazia Deledda en de Engelse schrijver D.H. Lawrence. Het is nog altijd een waar genoegen hier in alle rust een ochtendcappuccino of een marrocchino (koffie met slagroom en cacao) te drinken, daarbij wellicht te genieten van de huisgemaakte dolci en vooral het chic aangeklede publiek gade te slaan. Als het tijd is voor de middagmaaltijd worden er ook warme gerechten geserveerd (Piazza Costituzione 10/11, tel. 070 65 82 06, www.anticocaffe1855.it, dag. 7-2 uur, vanaf € 16).

Daarna genieten van het uitzicht

De Via G. Manno voert je naar de Piazza Costituzione met het imposante Bastione San Remy . Deze grote, omstreeks 1900 geheel uit marmer opgetrokken dubbele trap klimt naar het brede Terrazza Umberto I, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. In het oosten zie je het stadspark Monte Urpino, een berg met het opvallende Duivelszadel (Sella del Diavolo) en de Stagno di Molentargius. In zuidelijke richting ligt aan de Golfo degli Angeli de haven. De Cagliaritani houden van dit uitzichtterras en er is altijd wel wat te doen. Skaters tonen hun kunnen, mensen beoefenen tai chi of dansen in de openlucht, straatmuzikanten doen hun best en op zondagochtend is er een kleine kunstmarkt. Geniet van de relaxte sfeer met een limonata in een van de bars!

En dan de wirwar van straatjes in

Aan de noordkant van het terras staat het grote, laatclassicistische Palazzo Boyl (1840). Vier marmeren beelden, symbolen van de vier seizoenen, sieren de balustrade. Hier betreed je vanaf het ruime en lichte plein ineens een andere wereld: de historische, dichtbebouwde kasteelwijk – de plek waar het huidige Cagliari ontstond.

IN DE KASTEELWIJK

Dicht tegen elkaar staan in de wijk Castello de hoge patriciërshuizen uit voorbije eeuwen met hun afbrokkelende façades en smeedijzeren balkonrelingen. Er valt maar weinig licht in de smalle straatjes, waar af en toe een scooter doorheen knettert. Na het wegtrekken van de oude families raakte de wijk in de 20e eeuw in verval, maar intussen is ze dankzij een renovatieproject weer erg in trek, vooral bij studenten, kunstenaars en intellectuelen.Volg de smalle straatjes naar de dom (zie ook).

Marmeren pracht: uitzicht vanaf de trappen van het Bastione San Remy op de Piazza Costituzione.

Bestuurlijke residenties

Tegenover de dom staat het elegante Palazzo di Città , het oude stadhuis (tweede helft 18e eeuw). Aan de noordkant van de dom liggen het bisschoppelijk paleis en het Palazzo Viceregio . Hier resideerden sinds de 17e eeuw de onderkoningen van Sardinië. Tegenwoordig biedt het onderdak aan de stedelijke prefectuur en aan de consiglio provinciale, een provinciaal bestuursorgaan. Als je de Via Pietro Martini verder volgt, kom je uit op de Piazza Indipendenza. Hier staat rechts de Torre di Pancrazio , naast de Torre dell’Elefante (zie ook) de tweede nog volledig intacte toren van de Pisaanse ommuring.

PLEKKEN OM TE ONTSPANNEN

Volg vanaf de Piazza Yenne de Corso Vittorio Emanuele II en sla rechtsaf de Via Porto Scalas in.

Omweggetje langs Sardiniës mooiste barokkerk

Ga nu vanaf de Via Porto Scalas rechts onder een poorttoren door (de Torre degli Alberti, ook wel Torre dello Sperone) voor een omweggetje over de Via Ospedale naar de Chiesa di San Michele . Deze in de tweede helft van de 17e eeuw gebouwde jezuïetenkerk wordt beschouwd als de mooiste barokkerk van Sardinië. Het weelderige interieur stamt uit de vroege18e eeuw en vertoont al kenmerken van de rococo.

Via Ospedale 2, ma.-za. 8-11, 19-20.30, zon- en feestdagen 9-12, 19-21 uur

Oase van rust

Een groene stad kun je Cagliari nauwelijks noemen, steen domineert het stadsbeeld. Maar er zijn toch wel groene oases te vinden. Loop terug naar de Via Porto Scalas, volg die nog een klein stukje en sla dan rechtsaf de Via Sant’Ignazio da Laconi in. Na 200 m zie je rechts de ingang van de Orto Botanico . Exotische struiken uit de hele wereld, klaterende fonteinen, moderne beeldhouwwerken van onder anderen Pinuccio Sciola (zie ook) en banken in de schaduw maken de botanische tuin tot een heerlijke plek voor een rustpauze.

Tel. 07 06 75 35 12, www.ortobotanicoitalia.it/sardegna/cagliari, www.ccb-sardegna.it/virtual/map.html, apr.-okt. di.-zo. 9-18, nov.-mrt. 9-14 uur, € 4

Cagliari

Bezienswaardig

Bastione San Remy

Palazzo Boyl

Palazzo di Città

Palazzo Viceregio

Torre di Pancrazio

Chiesa di San Michele

Orto Botanico

Anfiteatro Romano

Citadel met Museo Archeologico Nazionale en Pinacoteca Nazionale

Pisaanse vestingmuur

Torre dell’Elefante

Uitzichtterras

Santa Maria di Castello (Duomo)

Via San Saturnino

Overnachten

Aurora

Sardinia Domus

Crisaripa

Eten en drinken

Da Lillicu

Ci Pensa Cannas

Antico Caffè

Mondo e Luca

Caffè Libarium Nostrum

Winkelen

Pasticceria Maurizia Pala

ISOLA

La Nuova Fucina

Mercato San Benedetto

Uitgaan

Varadero Club

Oblomow

Go Fish

Buddha Beach

Onder de arcaden aan de Via Roma rijgen de cafés en winkels zich aaneen.

Uit de rotsen gehakt

Loop nu verder over de Via Sant’Ignazio da Laconi. Rechts duikt het Anfiteatro Romano op. Ooit vochten hier gladiatoren voor hun leven, nu vormt het Romeinse amfitheater een sfeervol decor voor openluchtvoorstellingen. Het enorme, gedeeltelijk uit de rotsen gehouwen bouwwerk is een van de weinige overgebleven resten van het Cagliari uit de oudheid.

Tel. 07 02 31 00 22-33, juni-sept. za.-zo. 10-16, okt.-mei 14-16 uur, € 5

Groene wandeling naar de museumheuvel

De wandeling voert verder door groene lanen naar de musea in de Citadel. Houd bij de splitsing rechts aan en volg de door bomen geflankeerde Via Frà Nicolò da Gesturi, die langs het amfitheater loopt. Je komt dan uit op de Via Anfiteatro, die je bergop volgt. Sla bij de kruising rechtsaf de door bomen en banken geflankeerde Viale Buoncammino in, die je naar de Piazza Arsenale aan het begin van de kasteelwijk brengt.

MUSEA