Sicilië

Uitgeverij ANWB

Inhoud

Het belangrijkste eerst

Dit is Sicilië

Sicilië in cijfers

Eten en drinken

Het kompas van Sicilië
15 manieren om je onder te dompelen in het eiland

Catania, de Etna en het noordoosten

Catania

In de buik van Catania – La Pescheria, de vismarkt

De Etna

Klim naar de poort van de hel – de Etna op

Taormina

Messina

De Etna als achtergrond – Teatro Greco in Taormina

Syracuse en het zuidoosten

Syracuse

Terug naar de oudheid – archeologisch park in Syracuse

Noto

Ragusa

Modica

Barokke schoonheid van steen – Ragusa Ibla

Agrigento, de zuidkust en het midden

Agrigento

De zuilen van de goden – Valle dei Templi in Agrigento

Kunst redt stadje – Farm Cultural Park in Favara

Sciacca

Eraclea Minoa

Caltanissetta

Enna

Piazza Armerina

Wonen tussen mozaïeken – de Romeinse Villa Casale

Caltagirone

Marsala en het westen

Marsala

Nectar in vaten – de marsala van de Cantine Florio

Marinella di Selinunte

Gibellina

Trapani

Weergaloos uitzicht op zee – de opgravingen van Selinunte

Erice

San Vito Lo Capo

Castellamare del Golfo

De tempel van Segesta

Tussen hemel en zee – Riserva Naturale Orientata dello Zingaro

Palermo en de noordkust

Palermo

Verrezen uit ruïnes – La Kalsa

Zwaardvechters van hout – Teatro dei Pupi

Monreale

Prentenbijbel van goud – kathedraal van Monreale

Corleone

Cefalù

Le Madonie

Parco dei Nebrodi

Tíndari

De kinderen van Aeolus – Isole Lipari

Reisinformatie

Hoe zegt u?

Register

Fotoverantwoording

Colofon

Herinner je je deze nog?

Het belangrijkste eerst

Doek op: het theater in!

De schouwburgen van Palermo en Catania en het Teatro Greco onder de sterrenhemel van Syracuse zijn de garantie voor een unieke en sfeervolle belevenis. Eveneens in Palermo, Catania en Syracuse maken poppenspelers (pupari) de heldendaden van Orlando en zijn vazallen aanschouwelijk.

Waar gaat ze eigenlijk naartoe?

De driebenige trinacria is een oud symbool voor de zon of de levensweg dat op de Siciliaanse vlag staat. Er worden ook aardewerken decoraties van gemaakt, onder andere door Ceramiche Santo Stefano in Santo Stefano di Camastra (ceramichesantostefano.it).

Granita of gelato?

In het oosten van Sicilië is de meest voorkomende ijssoort de verfrissende granita, gemalen ijs van citroensap, aardbeien, moerbeien, amandelen, pistachenoten of koffie. En gelato, gewoon ijs? Dat kun je hier behalve in een cono (hoorntje) ook in een brioche krijgen, een broodje ijs dus.

Wandelen, niet alleen op de vulkaan

Een lange voettocht hoeft niet per se, maar ga wel een keer een wandeling maken op Sicilië. Bijvoorbeeld de Etna op, waar je fantastisch uitzicht hebt en bovendien getuige kunt zijn van vulkanische activiteit, in de Madonie, een van de soortenrijkste gebieden in het Middellandse Zeegebied, of in het Riserva Naturale Orientata dello Zingaro, waar onderweg tal van baaitjes uitnodigen tot een verfrissende duik in zee.

Verenigd tegen de maffia

Steun tijdens je verblijf op Sicilië ondernemers die zich verzetten tegen de maffia. Op www.addiopizzotravel.it staat een plattegrond van Palermo waarop hotels, restaurants en winkels zijn aangegeven die geen protectiegeld aan de maffia betalen. Bovendien organiseert de reisorganisatie van de beweging Addiopizzo (‘protectiegeld adieu’) allerlei excursies en activiteiten.

Niet voor iedereen geschikt – de catacomben van Palermo

In de Catacombe dei Cappuccini (Catacomben van de Kapucijnen) in Palermo wordt de bezoeker opgewacht door skeletten in versleten pijen of burgerkleding. Een bordje met naam en sterfdatum is op hun kleding bevestigd (Piazza Cappuccini 1, bus 327, dag. 9-13, 15-18, okt-feb. 9-12.30, 15-17.30 uur, zo. deels gesloten, € 3).

De beginselen van de antieke architectuur

Er is geen betere locatie om de tempelbouwkunst van de oude Grieken te bekijken dan Sicilië. Op het eiland kun je de verschillende bouwstadia van een Griekse tempel bekijken, zoals de steengroeve Cave di Cusa bij Selinunte, de onvoltooide tempel in Segesta en de zeer goed bewaard gebleven Tempio della Concordia in Agrigento. Wie destijds uit het oude Griekenland naar Sicilië reisde, kon zich alleen maar verbazen. Ze hadden iets bereikt in het Westen en dat wilden ze weten ook.

Het ruikt nu eenmaal zo

Al ver voor aankomst dringt de zwavelgeur van de modderpoelen op het eilandje Vulcano je neus binnen. Ze mogen dan vies ruiken, geneeskrachtig zijn ze wel, en veel mensen zweren dan ook bij een heerlijk modderbad.

Voeten in het zand

Een natuurlijke trap loopt door macchia (struikgewas) omlaag naar het strand van Selinunte, waar je bij mooi weer een lekker visje kunt eten bij restaurant La Pineta (Via Punta Cantone, tel. 092 44 68 20, mrt.-okt.).

Ik hou van Sicilië! Elk jaar word ik hier weer naartoe getrokken – naar Palermo, kustplaats Syracuse, de olijvenoogst in de Valle del Belice of de stranden langs de zuidkust. Niet zelden met vrienden, die ook niet meer loskomen van dit eiland.

Vragen? Ideeën?

Laat het me weten! Mijn adres bij de ANWB:

@ anwbmedia@anwb.nl

Dit is Sicilië

Op Sicilië zijn de kleuren intenser, smaakt de wijn voller, gaat de taal vergezeld van meer armgebaren, zijn de geuren nadrukkelijker en de trekken van de mensen scherper. Het grootste eiland in de Middellandse Zee heeft van oudsher een magische aantrekkingskracht.

Stapsteen tussen het Oosten en het Westen

Vanaf het begin van de geschiedschrijving is Sicilië de geografische stapsteen tussen belangrijke Europese, Arabische en Afrikaanse culturen geweest. Feniciërs stichtten handelsbases op het eiland, Sicelen, Sicanen en Elymiërs de eerste nederzettingen, waarna de Grieken het eiland systematisch koloniseerden. Vanaf de 2e eeuw v.Chr. was Sicilië een provincie van het Romeinse Rijk en in de middeleeuwen werd het achtereenvolgens overheerst door Arabische emirs, Normandische ridders, keizers uit het Huis Hohenstaufen en begerige Spaanse onderkoningen. Al deze culturen lieten straten, paleizen, tempels, kerken en havens na. De imposante antieke tempels van Agrigento, Selinunte en Segesta vinden zelfs in het Griekse moederland hun gelijke haast niet meer, zo enorm zijn hun afmetingen, zo perfect zijn ze uitgevoerd en bewaard gebleven. De Romeinen bouwden luxueuze villa’s, zoals Villa Casale bij Piazza Armerina, waarvan de inrichting een keizer waardig was. De Cappella Palatina in Palermo en de kathedralen van Monreale en Cefalù werden in opdracht van de Normandiërs van unieke mozaïeken voorzien. En de door aardbevingen verwoeste en in barokke stijl herbouwde kerken en paleizen in de steden in het zuidoosten herinneren nog aan de laat-19e-eeuwse Siciliaanse aristocratie.

Betoverend cultuur- en natuurlandschap

De natuurlijke attracties doen niet onder voor de prachtige kunstschatten. De vaak besneeuwde Etna rijst op naar de stralend blauwe lucht en is van een respectabele schoonheid. Steeds weer geven rookpluimen rond de top aan hoe hoog de temperaturen in het inwendige van de vulkaan oplopen. In de schaduwrijke gemengde bossen van de bergketens Madonie en Nebrodi leven tal van hazen, everzwijnen, reeën en vossen, en in het midden van het eiland wiegen goudgele graanhalmen in de wind, zo ver het oog reikt. Op de vlakte van Catania staan sinaasappel- en citroenbomen in keurige lange rijen en in het zuidoosten van het eiland gedijen primeurgroenten voor de Europese markten onder glinsterende kasfolie. Vooral in het voorjaar en de herfst, wanneer regenbuien en zonnestralen hand in hand gaan, vindt er een ware explosie van kleuren en geuren plaats in de natuur, die het eiland in een weelderige hof van Eden verandert. En dat allemaal te midden van een schier oneindige verscheidenheid aan glinsterende blauwtinten van de Middellandse Zee.

Eiland van emi- en immigranten

Van de graanschuur van de Romeinen veranderde Sicilië in het armenhuis van de moderne tijd. Hoewel het eiland in 1861 deel ging uitmaken van het Italiaanse koninkrijk veranderde er in de daaropvolgende decennia maar weinig aan de maatschappelijke verhoudingen. Het economische beleid van minister-president Cavour bevoordeelde de Noord-Italiaanse industrie, waardoor de kloof tussen Noord- en Zuid-Italië steeds breder werd. Nog voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog emigreerden bijna 1,5 miljoen Sicilianen naar de Verenigde Staten, Zuid-Amerika en Australië. Na de Tweede Wereldoorlog werd de infrastructuur verbeterd, werden landhervormingen doorgevoerd en werd er vaart gezet achter de industrialisering. Maar de grote, kapitaalintensieve bedrijven met hun hoge technische standaard creëerden maar weinig arbeidsplaatsen. Tot in de jaren zeventig zagen circa 1 miljoen Sicilianen zich door werkloosheid en armoede gedwongen te emigreren. In de 21e eeuw beweegt de vluchtelingenstroom in tegengestelde richting. Vrijwel dagelijks stranden er krakkemikkige vissersboten op de kust van Sicilië, overvol met mensen die op de vlucht zijn voor oorlog, terreur, armoede en onderdrukking. Vooral het voor de kust gelegen eilandje Lampedusa is de afgelopen jaren synoniem geworden met migratie én met het mislukken van een gezamenlijk asiel- en vluchtelingenbeleid van de Europese Unie.

Op Sicilië hangt overal de geur van verse groenten, fruit en kruiden!

De lange schaduwen van de cosa nostra

Zolang de EU geen geregelde immigratie mogelijk maakt, zijn het de maffia en andere criminele organisaties die profiteren van de ellende van de vluchtelingen. Uit onderzoek blijkt dat ze niet alleen bij de overtocht incasseren, maar ook verdienen aan accommodatie en gedwongen prostitutie. Nog altijd is de Siciliaanse maffia volledig verstrengeld met het bedrijfsleven en de politiek, zodat hun arm ver reikt op Sicilië. Toen in 1992 de twee symbolen van de strijd tegen de maffia werden vermoord, onderzoeksrechters Giovanni Falcone en Paolo Borsellino, leidde dat voor het eerst tot grote protesten onder de bevolking. Ook uit de groei van de beweging Addiopizzo (zie ook) blijkt dat er een herbezinning aan het plaatsvinden is.

Eten en drinken

Meer nog dan de overige Italianen zijn de Sicilianen verzot op eten. Ze vinden het heerlijk om met familie of vrienden te lunchen of te dineren, tijdens de gangen over de bereiding van gerechten en regionale specialiteiten te praten, de beste recepten en restaurants uit te wisselen en nieuwe adressen uit te proberen, het liefst natuurlijk die waar anderen zo hoog over opgegeven hadden …

Smeltkroes van eetculturen

Feniciërs, Carthagers, Sicelen, Sicanen, Elymiërs, Grieken, Romeinen, Normandiërs, Arabieren en Spanjaarden – al deze culturen vestigden zich langere of kortere tijd op Sicilië en lieten hier ook hun recepten achter. De enorme verscheidenheid aan Siciliaanse gerechten, ingrediënten en kruiden zijn een afspiegeling daarvan. Zelfs voor kenners van de Italiaanse keuken valt hier altijd wel weer iets nieuws te ontdekken.

Lekkernijen uit zee en de bergen

De Middellandse Zee is de ‘provisiekamer’ van de Siciliaanse keuken. Zo vind je op de menukaarten in Messina de regionale specialiteit pesce spada a summarigghiu. De zwaardvis wordt geserveerd in een saus van olijfolie, majoraan en grof gesneden rode paprika. Ook de couscous van Trapani wordt uitsluitend met vis bereid en verloochent zijn Marokkaanse oorsprong niet. Een specialiteit uit Catania is sarde a beccafico, met paneermeel, pijnboompitten en rozijnen gevulde sardines. Vleesgerechten als castrato, gegrild vlees van tien maanden oude lammetjes, of capretto, in de oven gesmoord geitenvlees, komen vaak op tafel in de berggebieden Madonie en Nebrodi.

INVOLTINI DI PESCE SPADA

Gevulde zwaardvisrolletjes

voor 4 personen

800 g zwaardvis in moten

200 g paneermeel

40 g pijnboompitten

40 g sultanarozijnen

40 g kappertjes (in azijn)

50 g grote groene olijven

50 g belegen pecorino

1 bosje basilicum

olijfolie, zout, peper

4 satéprikkers (ca. 15 cm lang)

Meng 150 g paneermeel met de pijnboompitten, de sultanarozijnen, de kappertjes, de gehakte olijven, het klein gesneden basilicum, een beetje olijfolie en een snufje zout en peper. Bestrijk hiermee een helft van de zwaardvismoten. Rol op, wentel door de rest van het paneermeel en steek op een satéprikker. Bestrijk met de olijfolie, draai er nog wat peper over en grill ongeveer 10 min. Serveer met verse ciabatta.

Regionale specialiteiten

Caponata, een antipasto (voorgerecht) van aubergines, tomaten, selderij, kappertjes, olijven en ansjovis, heeft de status van nationaal gerecht van Sicilië. In berggebieden als de Nebrodi en de Madonie worden vaak stevigere voorgerechten gegeten, zoals zelfgemaakte worst, kaas van koeien- of schapenmelk of in olijfolie ingelegde bospaddenstoelen. Hoofdbestanddeel van de eerste gang is meestal pasta in een van de talloze variaties. Een typisch gerecht uit Palermo is pasta con le sarde, spaghetti met sardines, rozijnen, pijnboompitten, wilde venkel en saffraan. De door de Arabieren geïntroduceerde aubergine vormt de basis voor pasta con le melanzane: zelfgemaakte macaroni met aubergines, tomaten, basilicum en vers geraspte ricotta salata. In Catania heeft dit gerecht een welluidender naam: pasta alla Norma – een eerbetoon aan de uit Catania afkomstige belcanto-componist Vincenzo Bellini en zijn geliefde opera.

Een zoete lekkernij voor elke gelegenheid

Een hoofdstuk apart zijn de terecht geroemde zoete lekkernijen zoals cassata, een laagjestaart van biscuit, ricotta, stukjes chocolade, gekonfijte vruchtjes en een scheutje zoete likeur, en cannoli, met een crème van ricotta gevulde deegrolletjes die vroeger alleen in de carnavalstijd werden bereid. En niet te vergeten de verschillende snoeperijen met amandelen, zoals pasta martorana of eenvoudige amandelkoekjes. Typische zoetigheden voor het gebied rond de Etna zijn de boterzachte dolci met pistachenootjes. In de kersttijd worden petrafennula, een soort noga van honing, amandelen en citrusvruchten, en buccellato, een met vijgen en noten gevulde krans, veel gegeten.

De eerste in de literatuurgeschiedenis die een drankgelag noodlottig werd, was een Siciliaan: de cycloop Polyphemus was door overmatig wijngebruik zo weerloos geworden dat de listige Odysseus zijn enige oog kon uitsteken. De Sicilianen hebben daar kennelijk van geleerd, want gedronken wordt er in de regel alleen bij het eten en bovendien met mate.

FASTFOOD ALLA SICILIANA

Lekkernijen to go

Sicilië heeft een heel eigen antwoord op de internationale fastfoodcultuur. Zo kun je bijvoorbeeld op de markten in Palermo en Catania bij geïmproviseerde eetstalletjes terecht voor arancine, goudgeel gebakken, met ragout en erwten of ham en kaas gevulde rijstballetjes, sfincione, kruidige pizzapunten met een dikke bodem, of knapperige panelle, in vet gebakken koekjes van kikkererwtenmeel. Ook vers bereide inktvis en stigghiole, gegrilde ingewanden van een lam, zijn smakelijke snacks.

De zon in je glas: Siciliaanse wijnen

Met een jaarproductie van zo’n 6 miljoen hectoliter is Sicilië goed voor 10% van de wijnbouw en 4% van de wijnproductie van Italië. Ongeveer de helft van de witte wijnen wordt in het westen van het eiland geproduceerd, zoals de Bianco d’Alcamo en de Santa Margherita di Belice. Zo’n 16% van de druivenoogst wordt tot most verwerkt. De meeste rode wijnen – zoals de Cerasuolo di Vittoria – worden gemaakt van de tanninerijke druivensoort nero d’avola, die vooral in het gebied rond de Etna en in de buurt van Ragusa wordt verbouwd. Gerenommeerde wijnhuizen zijn Planeta en Regaleali.

Catania K 5 plattegrond zie ook-zie ook

De barokke bouwwerken van lavasteen zijn inktzwart, maar Catania straalt beslist geen troosteloosheid uit! Tijdens een wandelingetje over de vismarkt, op de autovrije Via Etnea of ’s avonds in de omgeving van de Piazza Bellini presenteert de universiteitsstad (290.000 inwoners) zich als een van de levendigste steden van het eiland.

Magnifieke nieuwbouw

Letterlijk als een feniks uit haar as is de ‘uit rook geboren dochter van de Etna’ uit de lavastromen herrezen. De laatste vernietigende vulkaanuitbarsting vond plaats in 1669 en een paar decennia later, in 1693, werd de rest van Catania volledig verwoest door een aardbeving. In de 18e eeuw werd onder leiding van bouwmeester Giovanni Battista Vaccarini begonnen met de prachtige barokke wederopbouw van de stad.

BEZIENSWAARDIGHEDEN

Rondje om de kathedraal

Het middelpunt en dé ontmoetingsplaats van Catania is de Piazza Duomo , waar in het midden het symbool van Catania staat (dat ook op het wapen van de stad prijkt): de Fontana dell’Elefante met een olifantje van lavasteen dat een obelisk op zijn rug torst. Aan het plein staan barokke palazzi en de machtige Cattedrale di Sant’Agata (ma.-za. 7-12, 16-19, zo. 7.30-12, 16.30-19 uur), een ontwerp van Vaccarini waarvan de halfronde apsissen en de dwarsbeuk nog overblijfselen zijn van de Normandische weerkerk die hier ooit stond. In de rechterapsis bevindt zich de rijkversierde Cappella di Sant’Agata met de relikwieën van de beschermheilige van de stad, die op feestdagen ter ere van haar door de stad worden gedragen. Hier vind je ook het graf van belcanto-componist Vincenzo Bellini (1801-1835), de beroemdste telg van de stad. Op het grote fresco in de sacristie is te zien hoe Catania er in 1669 uitzag voor de uitbarsting van de Etna, die 122 dagen duurde. Duidelijk herkenbaar is het Castello Ursino, dat destijds nog aan zee lag. Als je ’s ochtends in Catania bent, zou je beslist een bezoek moeten brengen aan de levendige vismarkt (zie ook), onder aan de trappen aan de zuidwestkant van het plein.

Barokke promenaden

Vanaf de Piazza Duomo loopt de kaarsrechte Via Etnea naar het noorden. Aan weerszijden van de straat staan prachtige barokke panden, net als in de evenwijdig lopende Via Crociferi , die vaak als filmdecor wordt gebruikt. Even voorbij het stadhuis ligt de ruime Piazza dell’Università , die door Vaccarini als binnenplaats van de in 1434 gestichte universiteit is aangelegd. De laatbarokke gevel van de Collegiata (dag. 9-12, 17-20 uur) is een van de spectaculairste kerkgevels van de stad. Aan de Piazza Stesicoro getuigt het maar gedeeltelijk blootgelegde, uit zwart lavasteen opgetrokken Anfiteatro Romano (di.-za. 9-19 uur) van de bloeiperiode van de stad ten tijde van de Romeinse keizers. Met 15.000 zitplaatsen was het een van de grootste amfitheaters in het Romeinse Rijk. Een paradijs voor koopjesjagers is de markt op de Piazza Carlo Alberto , waar elke ochtend levensmiddelen, huishoudelijke artikelen en kleding worden verkocht.

Even pauze in het park

De groene long van de stad is het verzorgde park Villa Bellini , waar zo nu en dan concerten en andere evenementen plaatsvinden. Wie meer wil weten over de Siciliaanse flora gaat naar de kleine Orto Botanico (ma.-vr. 9-18.30, za. 9-13 uur, zo. gesl., € 4), waar onder andere oeroude johannesbroodbomen, manna- of pluimessen, dwergpalmen en Siciliaanse zilversparren staan.

Monumentale bouwwerken

Na de aardbeving van 1693 had het benedictijnenklooster San Nicolò L’Arena (ma.-za. 9-13 uur) aan de Piazza Dante het grootste kloostercomplex van Europa moeten worden, maar de monumentale kloosterkerk is nooit voltooid; de machtige stompen van zuilen voor de voorgevel reiken in het luchtledige. De met marmer beklede zijaltaren en de reusachtige koepel met de lantaarn op de kruin geven nog een indruk van de pracht en praal die de bouwmeesters voor ogen moeten hebben gestaan. Vanaf het dak van de kerk heb je een fantastisch panoramisch uitzicht tot aan de Etna en over de zee tot aan het Calabrische gebergte Aspromonte. Tussen de Via Antonino di Sangiuliano en de Via Vittorio Emanuele II staat nog een prachtig gebouw: het Teatro Massimo Bellini (rondleidingen di.-za. 9.30-12 uur, € 6), dat in 1890 werd ingewijd met een uitvoering van de opera Norma. Deze schitterende schouwburg was tot de bouw van het Teatro Massimo in Palermo de grootste van Sicilië en is tegenwoordig een van de 32 theaters van Catania.

Een lavastroom achterna

Het Castello Ursino , de citadel waarmee Frederik II uit het huis Hohenstaufen reageerde op de opstanden in het oosten van Sicilië, geeft nog altijd een idee van de verwoestende kracht van de vulkaanuitbarsting in 1669. Het kasteel met de vier hoektorens lag tot die tijd vlak aan zee en zelfs de gracht eromheen vulde zich met lava. Tegenwoordig biedt het onderdak aan het Museo Civico (Piazza Federico di Svevia, ma.-za. 9-19 uur, zo. 9-13 uur, € 6), waar je onder andere een deel van de antiekverzameling van prins Biscari en een pinacotheek met werken van plaatselijke kunstenaars uit de 16e-18e eeuw kunt bewonderen.

Nieuwe stadsontwikkeling

De gedateerde wijk San Berillo ligt op een steenworp afstand van de Via Etnea tussen de Vicolo Coppola, de Via delle Finanze, de Via Pistone en de Via Sturzo. Tot 2000 was deze wijk, die aan het eind van de jaren vijftig van de vorige eeuw in verband met bouwspeculatie deels werd gesloopt, maar niet werd gesaneerd, de rosse buurt van Catania. Daarna raakte de wijk nog verder in verval, werden vele huizen onbewoonbaar verklaard en vulden de straten en pleinen zich met afval. Sinds een paar jaar ondernemen de bewoners zelf actie om de wijk weer leefbaar te maken. Aan de Piazza Goliarda Sapienza , genoemd naar een feministische schrijfster, hebben zich de eerste bars en restaurants gevestigd, de muren zijn door streetartkunstenaars beschilderd en in samenwerking met de prostituees worden rondleidingen door de wijk aangeboden (www.facebook.com/Sanberillo, tel. 34 91 97 72 83).

TOETJE?

Pasticcerie tradizionale

Aan het eind van de Via Etnea lonken de twee gevestigde banketbakkers Spinella (nr. 300) en Savia (nr. 302). Hier kopen de stedelingen al ruim een eeuw hun dolci, zoals amandelgebak, ijsspecialiteiten en de minne di Sant’Agata (‘borstjes van de heilige Agatha’), een minivariant van de bekende cassata siciliana.

Een reis door de tijd

Buiten het centrum, tussen de haven en het station, bevindt zich op het terrein van een voormalige zwavelfabriek het cultureel centrum Le Ciminiere (di.-zo. 9-16 uur, € 4). Hier zijn twee bezienswaardige musea ondergebracht: het liefdevol en tevens hypermodern ingerichte filmmuseum Museo del Cinema en het indrukwekkende Museo dello Sbarco in Sicilia. Het laatste museum vertelt met behulp van tal van geluidsopnamen en filmbeelden en de simulatie van een bombardement het verhaal van de landing van de Britten en Amerikanen op Sicilië in de zomer van 1943.

In de buik van Catania – La Pescheria, de vismarkt

Dompel je onder in de kleurrijkste en levendigste markt van Sicilië. Te midden van de dagverse vis, halve runderen aan haken, gedroogde tomaten en verfijnde kaasspecialiteiten zal vast de chef-kok in je ontwaken!