Welkom

Welkom

Ter oriëntatie

Kennismaking, Texel in cijfers

Geschiedenis, heden, toekomst

Overnachten

Eten en drinken

Praktische informatie

Onderweg op Texel

Den Burg en Oost-Texel

Den Burg

De Waal

Oosterend

Oost

Oudeschild

De Koog en Zuidwest-Texel

De Koog

Ecomare

Den Hoorn

't Horntje

De Cocksdorp en Noord-Texel

De Cocksdorp

De Slufter

Polder Eijerland

De 15 hoogtepunten

Texels ‘hoofdstad’ – het centrum van Den Burg

Wandeling door de charmante oude kern van het grootste dorp.

Schapenboeten en tuinwallen – mijmeren in het Oude Land

Een wandeling door het beschermde landschap van de Hoge Berg.

Vogelrijke oude polder – Waal en Burg

Vijf kilometer struinen door landbouwgrond en natuurreservaat.

Pareltje onder de Texelse dorpen – Oosterend

Sfeervol dorpje rond een mooi kerkplein.

Kottervaartocht – op de Waddenzee

Krabbetjes en garnalen vangen en zonnende zeehonden bekijken.

Zeehonden in een groot duinpark – Ecomare

Informatiecentrum over Noordzee en Waddenzee is leuk museum.

Houtproductie en megawindsingel – bosgebied De Dennen

De windluwe kern van Nationaal Park Duinen van Texel.

Klein en fijn dorp in het zuiden – Den Hoorn

Kuieren door het oude loodsmansdorp.

Natuur in wording– wandelen langs De Hors en het strand

Rust en vogels op de dynamische zuidpunt van Texel.

Op zoek naar smakelijke streekproducten – lekker Texels

Lamsvlees, asperges, speciaalbier, wijn, schapenkaas, shiitakes …

Gek op plantjes en diertjes – Jac. P. Thijsse op Texel

Het Verkade-album van de schoolmeester maakte Texel bekend.

Laatste toevluchtsoord van de Georgiërs – rond de vuurtoren

Texels rode icoon heeft heel wat meegemaakt.

De dijk die maar niet dicht wilde – de Slufter

Getijdengebied met een bijna magische aantrekkingskracht.

Het nieuwe land van Texel – Polder Eijerland

Toch wat leuke plekken in het strakke polderland.

Verbeelding tussen twee zeeën – eilandkunstenaars

Een afwisselende tocht langs expositieruimten en ateliers.

Texel in beeld

Register

Fotoverantwoording

Notities

Colofon

Paklijst

Extra-routes

Deze symbolen in de tekst verwijzen naar een kaart(je)

Dit symbool in de tekst verwijst naar één van de 15 hoogtepunten

Dit symbool in de tekst markeert een Waar voor je geld!-tip

Ter oriëntatie

Dichtbij en toch heel anders

’Nooit ben ik gelukkiger dan tijdens de heenreis op de boot,’ zei bioloog Jac. P. Thijsse – hij maakte Texel met zijn Verkade-album geliefd – al aan het einde van de 19e eeuw over de overtocht naar Texel. Voor veel mensen geldt nu nog precies hetzelfde: zodra ze aanmonsteren op de veerboot, maakt een waar vakantiegevoel zich van hen meester. Zelfs het wachten op de boot in Den Helder is niet erg door het heerlijke vooruitzicht van zee, strand, ontspanning en natuur.

Thijsse werd op het eiland geplaatst als onderwijzer; we schrijven 1890. Hij werkte hier slechts tweeënhalf jaar, maar later keerde hij nog vele malen terug. Hij was daarmee een van de talloze liefhebbers die steeds weer naar hun geliefde eiland teruggaan, op zoek naar de rust en de natuur die Texel biedt. Dus als u voor het eerst gaat: kijk maar uit! Veruit de meeste bezoekers komen na hun eerste keer met regelmaat terug.

De Hoge Berg als kern

Het zuiden van Texel, globaal van Den Hoorn tot Oosterend, is de oude kern van het eiland. Hier is de ondergrond hard; geologen spreken van een ‘keileemopduiking’ uit de Saale-ijstijd, elders in Nederland ook wel ‘stuwwal’ genoemd. Symbool en middelpunt van dit ‘Oude Land’ is de Hoge Berg. ‘Hoog’ is hier vooral bedoeld om het verschil met de omgeving aan te duiden; het hoogste punt ligt op niet meer dan 15 m. Het Oude Land is lieflijk: glooiende weilanden, gescheiden door tuinwallen, met schapen en koeien en de typische schapenboeten (rietgedekte schuurtjes). Een prettig, overzichtelijk gebied om dagen in rond te zwerven.

Texels goud: de duinen

In de laatste vijf, zes eeuwen kreeg de Noordzeekust van Texel zijn vorm. Vanaf Den Hoorn in het zuiden tot De Cocksdorp in het noorden ligt een praktisch aaneengesloten duingebied. Zogenaamde strandslagen (wegen) leiden naar de belangrijkste stranden, alle voorzien van uitnodigende strandpaviljoens met royale openingstijden. De Koog ( C 6) is de enige echte badplaats van Texel. U vindt er veel hotels, huisjes en campings en er heerst in vakantieperioden een gezellige drukte. Rustzoekers kunnen met gemak een fijne plek vinden tussen de strandslagen. Ten noorden van De Koog is het niet gelukt om de duinenrij dicht te houden. Het gevolg is een zeer bijzonder getijdengebied: de Slufter ( D/E 3/4). Voor veel Texelbezoekers is een wandeling door de Slufter een van de beste ervaringen op het eiland.

Fietsen door de weilanden, de duinen en het bos – een fijne manier om Texel te verkennen

Het nieuwe Texel

Kleine polders werden al in de middeleeuwen aangelegd, ook rond het Oude Land. Het uitgestrekte rechtlijnige landschap in het noordoosten van Texel is een grootschalige landaanwinning uit de 19e eeuw: Polder Eijerland. Grote lijnen en weinig intimiteit. Hoofdplaats van het noorden is De Cocksdorp ( F-G 3). Het toeristisch ingestelde dorp biedt aardig wat recreatiemogelijkheden en is een prima uitvalsbasis voor de Waddenzeekust met zijn vele vogelgebieden en het prachtige duingebied rond de vuurtoren. Die markante toren, een icoon van het eiland, had een belangrijke rol in het bloedige staartje van de Tweede Wereldoorlog.

Rustige, aangename dorpen

Naast de al genoemde plaatsen De Koog en De Cocksdorp telt Texel nog vijf leuke en interessante dorpen. ‘Hoofdstad’ Den Burg ( D 8) is het grootste dorp en het onbetwiste centrum. Den Burg biedt veel winkels en volop horeca. Het knusse oude centrum verdient een wandelingetje. Vlakbij ligt het kleinste dorp, De Waal ( E 7) met de lieflijke hoofdstraat Hogereind en een leuk heemkundig museum. Op de noordpunt van het Oude Land ligt het vissersdorp Oosterend ( G 6) met een relatief bewogen geschiedenis. Het oude centrumpje met de sfeervolle Maartenskerk mag u zeker niet overslaan. De enige havenplaats is Oudeschild ( F 9). Hier ligt de (garnalen)kottervloot en hiervandaan maakt u tochtjes op de Waddenzee. Een aanrader: museum Kaap Skil. Ietwat afgezonderd, in het mooie zuiden van Texel, is ‘loodsendorp’ Den Hoorn ( C 9), rijk geworden door de grote koopvaardij vanaf de Gouden Eeuw, een heerlijk plekje voor fijnproevers.

Kennismaking, Texel in cijfers

‘Nederland in het klein’

Zo noemen geologen Texel ook wel. Op deze kleine oppervlakte is een enorme dynamiek aan landschapsvorming te zien. De soms harde wind laat duinen in zee verdwijnen en doet nieuw duin opstuiven. Er zijn afzettingen uit de laatste ijstijden, er zijn stuwwallen, de Hoge Berg kunnen we gerust een ‘heuvel’ noemen, er zijn polders, dijken en dijkdoorbraken. Zelfs bollenvelden ontbreken niet op Texel.

Maar bij de geologie houdt de gelijkenis ook al weer op. Texel kent geen steden, alleen zeven dorpen, en heeft één doorgaande weg; die is alleen een beetje druk nadat de veerboot in 't Horntje heeft aangelegd.

Relatief veel zon

Op Texel heerst ondanks de noordelijke ligging een opvallend mild klimaat; duidelijk milder dan in de rest van Nederland. In de winter wordt het niet al te koud, in de zomer niet erg heet. De wind waait hier wel wat vaker dan in het binnenland, dat hoort ook bij de ligging aan zee. Wat de zon betreft scoort het eiland hoog. Volgens cijfers van het KNMI is (Zuid-)Texel met een gemiddelde van 1690 zonne-uren per jaar de koploper in Nederland. Voorbij de lijn Utrecht-Zwolle komt dat aantal gemiddeld niet boven de 1500.

Waddeneiland

Texel is het meest westelijke van alle Waddeneiland. In Nederland, Duitsland en Denemarken liggen er totaal ongeveer 45 waarvan er 20 onbewoond zijn (het aantal is een definitiekwestie: waar ligt de grens tussen eiland en zandplaat?). Texel is ook het grootste Waddeneiland. Sinds 1986 valt het hele gebied onder natuurbescherming. In 2009 kreeg het een plaats op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is het grootste ononderbroken kustgetijdegebied ter wereld en kent een uniek ecosysteem.

De natuur is het kapitaal

Over wat wij nu de Waddenzee noemen schreef de Romeinse geschiedschrijver Plinius de Oudere al in de 1e eeuw n.Chr.: ’Hier overspoelt de zee twee keer per etmaal een onmetelijk groot stuk land, waar een eeuwige strijd tussen de elementen gaande is, zodat niemand ooit weet of het gebied nou bij het land of bij de zee hoort.'

Aan Texels Waddenzeekust bepalen eb en vloed de dagelijke gebeurtenissen. Bij laag water ontstaat er op het droogvallende wad een landschap vol geulen en kuilen, terwijl de vloed voor een toevoer van voedingsstoffen zorgt die aan de basis staat van een unieke voedselketen. Planten en weekdieren nemen de voedingsstoffen op en dienen op hun beurt weer als voedsel voor de garnalen, vissen en vogels.

Het was deze natuur, maar zeker ook die van de duinen die de jonge Jac. P. Thijsse, een invloedrijke bioloog, voor Texel innam. Hij raakte onder de indruk van de vele vogels en planten, en inderdaad is de flora van Nederland nergens rijker dan op het Waddeneiland Texel. Op zo’n kleine oppervlakte zijn er verhoudingsgewijs veel biotopen: zee en strand, droge duinen en heide, bos, laaggelegen vochtige en wat hogere droge polders, kwelders, zoutmoerassen en wadden. En al die natuur bij elkaar vormt het kapitaal van Texel.

Een van de voordelen van Texel: niets is ver weg

Een kwetsbaar evenwicht

Om die natuur te beschermen leken de eilandbestuurders zich sinds de jaren 90 ook te richten op kwaliteit, naast kwantiteit. Dat was nodig omdat het toerisme de natuur af en toe onder de voet dreigde te lopen. De toenemende welvaart en het algemene recht op vakantie sinds de jaren 60 hebben het aantal bezoekers ver omhoog gestuwd. Met de veranderende wensen van de toeristen werd doorgaans wel rekening gehouden. Eind vorige eeuw groeide het besef van de waarde van natuur en daarmee ook de waarde van ruimte en rust. De afgelopen jaren is dat bewustzijn groter geworden, vooral buiten de kringen van de aanvankelijke natuur- en milieubeschermers.

Ook de bezoekers worden milieubewuster. Ze komen niet meer uitsluitend om op het kilometerslange strand te liggen, ze komen ook steeds meer om de eerste grutto van het jaar te bekijken, de vlucht van de lepelaar te bewonderen, van de kleurenpracht van lamsoor en blauwe zeedistel te genieten, de hoge schreeuw van de scholekster te horen of om gewoon met de fiets lekker duin-op, duin-af te golven.

Hier en daar wat moderniseren

Beheerders als Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer lijken zich bewust van de mogelijkheid om de natuur te beschermen en toch, waar mogelijk, recreatie en economie daarmee te verenigen. Ook na honderd jaar is het gedachtegoed Van Jac. P. Thijsse nog springlevend. In de bebouwde omgeving ligt dat wat anders. Op het hele eiland kom je nog gelegenheden tegen die de wat schrale sfeer van de jaren 60 of 70 ademen en waar de inkomsten nauwelijks lijken omgezet in investeringen. De zilte wind die bijna onophoudelijk over het eiland waait, is natuurlijk wel een belager van strak schilderwerk en stralend vensterglas, maar regelmatig passeer je panden die schreeuwen om onderhoud of modernisering. Gelukkig lijkt een kentering in het denken ingezet. De laatste jaren gaan er, bijvoorbeeld bij de provincie Noord-Holland, stemmen op om bepaalde plekken op het eiland wat meer allure te geven. Zo wordt in de komende jaren gewerkt aan een facelift van De Koog; de Dorpsstraat van de badplaats ziet nogal bont van de reclameborden, serres en terrasuitbouwsels. Het plan om daarin wat orde en rust aan te brengen zal de sfeer ongetwijfeld bevorderen.

Op Texel zijn er ongeveer evenveel schapen als er mensen wonen, rond de 14.000. Die zijn alle van het ras Texelaar; dat is trouwens in heel Nederland het meest voorkomende ras. De romp is bedekt met een witte vacht. Kop en poten zijn ‘onbewold’. Eens per jaar, veelal in juni, worden de schapen geschoren. Een volwassen ram weegt ongeveer 90 kilo, een ooi 75. Een ooi werpt één keer per jaar lammeren, meestal twee stuks. De meeste lammetjes worden geboren in het vroege voorjaar, maar soms werpt een ooi al voor de jaarwisseling. Sommige schapenboeren bedrijven topsport. Die zetten duizend lammetjes in een paar maanden op aarde, slapen in de stal en zijn na het lammerseizoen helemaal gesloopt.

Wat maakt Texel bijzonder?

Over de natuur en de stranden hebben we het al gehad. Andere redenen waarom mensen Texel gaan zijn bijvoorbeeld de nachtelijke duisternis en het eilandgevoel dat je er krijgt (ondanks de gemakkelijke bereikbaarheid).

Een van de iconen van Texel is natuurlijk het schaap (zie ook kader hierboven), in de taal van de menukaart beter gezegd: het lam. In het voorjaar worden er gemiddeld 17.000 lammeren geboren; dan zijn er tijdelijk rond de 30.000 schapen op het eiland. Omdat lamsvlees een zeer gewild gerecht is op Texel en ook elders in Nederland, haalt een groot deel van de lammeren het najaar niet.

Prijzen

Texel kan niet goedkoop worden genoemd. Hotels, restaurants en campings zijn gemiddeld wat duurder dan elders in Nederland; niet veel duurder maar wel merkbaar. De ‘zelfkokers’ – in vakantiehuizen, appartementen en op campings – kunnen dat aardig in de hand houden door (een deel van) hun boodschappen te doen bij budgetsupermarkten. Het tot 2017 zeer gastvriendelijke parkeerbeleid is fors aangescherpt. Per 1-1-2017 is overal betaald parkeren ingevoerd. Nu moet dus ook voor het parkeren bij de stranden worden betaald.

Wie gaan er naar Texel?

De VVV van Texel is een geoliede machine. Zij zorgt samen met de gemeente en TESO (de veerbootmaatschappij) voor het grootste deel van de bezoekers, onder meer via het boekingssysteem voor accommodatie. Hoe dan ook, deze VVV kent haar pappenheimers. Over ‘de Texelse gast’ weet zij het een en ander te melden. Die is gemiddeld 42 jaar en veelal deel van een gezin, hoger opgeleid, vooral uit Noord- en Zuid-Holland en verdient modaal of meer. Buiten het hoogseizoen liggen inkomen en opleiding van de gasten wat hoger dan in de zomermaanden.

Het hart verpand

Jan Wolkers kwam in 1968 voor het eerst op Texel om zijn zoon naar een kamp te brengen. Het jaar erop ging hij een paar weken en dat deed hij vervolgens elk jaar, totdat hij in 1980 op het eiland ging wonen. Goed, zo zal het niet iedereen vergaan, maar het is opvallend hoeveel mensen voor de zoveelste keer naar Texel komen. Het eiland lijkt vrienden voor het leven te maken. De cijfers: ongeveer tachtig procent van de bezoekers is vaker op Texel geweest. Dertig procent heeft zelfs tien keer of meer in Den Helder de boot genomen.

Lonely Planet-effect?

De fameuze reisgidsenuitgever Lonely Planet publiceert jaarlijks allerlei lijstjes. Een daarvan is ‘Best in Europe – The European destinations you need to see’. Op dat lijstje verscheen in mei 2016 Texel op de negende plaats. Niets ten nadele van de Deense stad Arhus en de hoofdstad van Wit-Rusland, Lviv, natuurlijk – die respectievelijk een tweede en een vijfde plaats innemen – maar die zouden dus meer ‘need to see in 2016’ zijn. Tja, dat lijkt appels met peren vergelijken. Feit is dat Lonely Planet wereldwijd kenbaar maakt dat Texel een interessante bestemming is. De duinen worden geroemd, de ‘witte’ stranden, de natuurreservaten en het Dennenbos. ‘Get there before the rest of Europe catches on’, spoort LP de internationale trendzoekers aan. De aanvankelijke ongerustheid op het eiland over te veel bezoekers bleek gelukkig ongegrond. In 2016 waren de bezoekerscijfers niet heel anders dan de jaren ervoor. Gewend aan Nederlanders, Duitsers en Vlamingen merkten de Texelaars op dat er af en toe wel eens een Aziaat van de boot af kwam.

Texel in cijfers

Ligging: Texel is het meest westelijk gelegen Waddeneiland. De zuidpunt ligt 2,5 km van het vasteland bij Den Helder. De veerboot, ook voor auto's, doet er ongeveer 20 minuten over. Texel is het grootste van alle Waddeneilanden, de Duitse en Deense meegerekend.

Oppervlakte en inwoners: circa 170 km², inclusief zandplaat Noorderhaaks, voorheen Razende Bol, ten westen van het Marsdiep. Van de vuurtoren op de noordpunt naar Onrust in het zuiden (een voormalige zandplaat die eind 19e eeuw aan Texel vastgroeide) meet Texel bijna 24 km. De breedte varieert van bijna 7 tot ruim 9 km. Er wonen 13.600 mensen (2016) en ongeveer 14.000 schapen. Grootste dorp is Den Burg met 7000 inwoners. De Waal is met 400 inwoners het kleinst. De overige dorpen hebben elk 1000 tot 1400 inwoners.

Bestuur: Texel behoort als enige Waddeneiland tot de provincie Noord-Holland. Alle dorpen (7) en gehuchten vallen onder de gemeente Texel. Het gemeentehuis staat in Den Burg. In de gemeenteraad zijn sinds 2014 VVD en PvdA de grootste partijen, gevolgd door twee lokale partijen.

Bevolking: relatief veel autochtoon, slechts 5,6 procent werd in het buitenland geboren: Duitsers, Polen, Indonesiërs en nog kleinere groepen. In Nederland is er nog sprake van een lichte bevolkingsgroei, Texel is stabiel. Het CBS verwacht dan ook dat Texel sneller zal vergrijzen dan Nederland als geheel.

Economie: het toerisme is met afstand de grootste inkomstenbron: bijna 20 procent werkt in de horeca (landelijk is dat nog geen 5 procent). Na de groot- en detailhandel (16 procent) is landbouw-veeteelt met 9,4 procent de derde sector (landelijk maar 2,6 procent). 4,2 procent is werkloos, het Nederlands gemiddelde is 6 procent (begin 2017). Ten tijde van de VOC was de scheepvaart extreem belangrijk voor Texel; nu bergt de haven van Oudeschild nog enkele tientallen kotters voor de visserij en het toerisme.

Toerisme: de laatste jaren komen er circa 900.000 toeristen per jaar naar Texel. Het aantal overnachtingen per jaar ligt tussen de drie en vier miljoen. 62 procent van de gasten komt uit Nederland, 34 procent uit Duitsland (vooral uit Nordrhein-Westfalen) en 3 procent uit België.

Geschiedenis, heden, toekomst

IJstijden

Tijdens de laatste twee ijstijden, in het pleistoceen en in het holoceen, schuiven gletsjers enorme pakken leem, kiezels en klei ineen. Het oudste deel van Texel, de Hoge Berg, wordt zo gevormd. De temperaturen gaan daarna omhoog, het ijs smelt en de zeespiegel stijgt. De Noordzee schuift massa’s zand voor zich uit en vormt omvangrijke zandbanken. Aanvankelijk liggen die zandwallen vlak voor de kust. Het zand raakt begroeid, waardoor de wallen steeds steviger worden; vanaf 1000 v.Chr. ontstaat hieruit een gesloten rij duinen, met erachter een moerasgebied.

Eiland sinds 1170

Stormen op zee slaan grote gaten in de duinenrij. Het brede moerasgebied achter de duinenrij wordt weggespoeld en daar ontstaat de Waddenzee. De eerste permanente bewoners, uit het zuiden afkomstige boeren, vestigen zich in de bronstijd op de hoger gelegen keileemruggen. Rond 800 n.Chr. is de zee erg woest; tussen de boerderijen en dorpen worden verhoogde verbindingswegen aangelegd. Texel is dan nog steeds deel van het vasteland. Pas als de Allerheiligenvloed in 1170 de veenstroom Maresdeop uitdiept en verbreedt tot het zeegat Marsdiep, wordt Texel een eiland.

Landaanwinning

Omstreeks 1200 wordt voorzichtig een begin gemaakt met bedijking: kleine stukjes laaggelegen land die grenzen aan de oude eilandkern, worden beschermd tegen de zee. De eerste dijken komen op de plaats waar nu de Rozendijk ligt. Bewoners leven van de visserij. In de 14e eeuw worden droogvallende wadplaten achter de duinen ingepolderd, de zogenoemde ‘cooghen’, waarvan de naam nog voortleeft. De hele plaatselijke bevolking werkt mee, aangevuld met monniken uit Friesland. De polder Waal en Burg, die het oude land met de kogen verbindt, vormt midden 15e eeuw een voorlopig hoogtepunt.

Visserij en scheepvaart

Vanaf de 13e eeuw behoort Texel aan de graven van Holland. In 1415 wordt een soort stadsrecht verleend waardoor Texel een bestuurlijke zelfstandigheid verkrijgt. Naast de visserij spelen landbouw en veeteelt een beperkte rol. In de 15e eeuw gaat de scheepvaart een belangrijkere rol spelen. Texel ligt ideaal aan de scheepvaartroutes en is zeer geschikt voor stops tussen Engeland, Vlaanderen en Holland en de hanzesteden Hamburg, Bremen en Lübeck. Het noordelijker gelegen duineilandje Eierland wordt in 1630 door een stuifdijk met Texel verbonden.

De Gouden Eeuw

Al voor 16o0 gaan schepen die uit havensteden aan de Zuiderzee vertrekken op de rede van Texel voor anker, in afwachting van het juiste weer om uit te varen naar de Oostzee, Frankrijk, Spanje en later ook Oost-Indië. Vele kapiteins van de grote handels- en oorlogsvloot zijn afkomstig van de Waddeneilanden. Met de grote maritieme drukte in de 17e en de eerste helft van de 18e eeuw neemt de welvaart toe. Er wordt goed geld verdiend met laden, lossen, opslag, bevoorrading, zeilmakerij en onderhoud. Texels water uit de Weezenputten is lang houdbaar en wordt in grote hoeveelheden ingenomen. Holland groeit in die tijd uit tot een grote handelsnatie. Handelsverenigingen als de Verenigde Oostindische Compagnie worden schatrijk door de opbrengst van de koloniën in Oost- en West-Indië. Van die enorme rijkdom pikt ook Texel een graantje mee.

Neergang

Eind 18e eeuw legt Holland het als zeemacht af tegen de Engelsen. De stoomboot doet zijn intrede waardoor veel zeelui uit de zeilscheepvaart werkloos worden. De aanleg van het Noord-Hollands Kanaal, in 1824, maakt de haven van Amsterdam bereikbaar zonder gebruikmaking van het Marsdiep. In de 19e eeuw hebben de eilanders het dan ook heel zwaar. Om aan extra grond voor akkerbouw te komen wordt vanaf 1835 de Polder Eierland aangelegd met de nederzetting De Cocksdorp.

‘Russenoorlog’

Aan het begin van de 20e eeuw staat Texel er economisch gezien slecht voor. Vrijwel al het geld gaat op aan de bescherming van de kust. De beide wereldoorlogen schaden het opkomende toerisme. De Tweede Wereldoorlog verliep uitermate rustig op Texel totdat in het voorjaar van 1945 een opstand uitbrak in een Duits bataljon met Georgiërs. Deze ‘Russenoorlog’ was kort maar hels en kostte bijna vijftienhonderd levens.

Toerisme en natuur

In de jaren 50 en 60 keert het tij zich ten goede, mede doordat elke werknemer in die tijd recht op vakantie krijgt. Texel richt zich, net als de andere Waddeneilanden, op ’zacht’ toerisme; de natuurbescherming gaat voor alles, omdat de natuur het kapitaal van het eiland is. In 2009 plaatst UNESCO de Waddenzee op de Werelderfgoedlijst.

De ondernemers, de gemeente en de veerbootmaatschappij trekken gezamenlijk op om het toerisme te bevorderen. Dat doen zij met veel succes. Maar deze instanties waken tevens over de kwaliteit van het toerisme. Texel kent al jaren een ‘beddenstop’ en de aandacht voor kwetsbare natuur is groot.

Museum Kaap Skil wijdt een maquette aan de ‘Reede van Texel’ in de 17e eeuw, toen talloze handelsschepen voor de kust bij Oudeschild lagen

Overnachten

Op een eiland waar het toerisme de belangrijkste bron van inkomsten is, bestaat er natuurlijk een enorme keus aan logiesaccommodatie. Alle soorten verblijf zijn hier beschikbaar. Ongeveer 40 procent van de bezoekers verblijft in een vakantiehuisje – zo’n 40 procent daarvan staat op een bungalowpark. Vervolgens zijn campings het populairst, dan appartementen, hotels en b&b’s.

Op Texel is al tientallen jaren sprake van een beddenstop. Er zijn ongeveer 46.000 gastenbedden op het eiland en het beleid is dat dat er niet meer zullen worden. Dat betekent niet dat het toerisme niet meer kan groeien; buiten de vakantieperioden is er vaak volop vrije accommodatie beschikbaar

Zoeken en boeken

Een zeer breed en bruikbaar overzicht van alle soorten accommodatie biedt de site van VVV Texel: www.texel.net. Het is ook mogelijk om op die site te boeken. U vindt er honderden vakantiehuizen, tientallen hotels en b&b’s en verder groepsaccommodaties, bungalowparken en campings. Voor wie op het laatste moment besluit een paar dagen naar Texel te gaan, is de VVV ook een handige informatiebron omdat daar bekend is waar er nog plaats is . Even bellen is in zo’n geval het beste: 0222 31 47 41.

Al googelend vindt u natuurlijk ook gemakkelijk uw weg. Zeker als u de naam van een dorp meeneemt in uw zoekopdracht, of woorden als ‘fietsen’, ‘kinderen’, ‘strand’, ‘rustig’ enzovoort inbouwt, krijgt u een aantal relevante resultaten te zien. Sites als booking.com, en hotels.nl hebben ook een zeer behoorlijk aanbod op Texel. Het kan natuurlijk geen kwaad om uw vondst even te checken op beoordelingssites als zoover.nl (2500 reviews, vooral van huisjes en campings) en tripadvisor.nl (3000 reviews, hoofdzakelijk van hotels). Naarmate het aantal beoordelingen van één adres toeneemt, neemt het risico van een subjectief beeld af. Op dit soort sites spoken nogal wat slijmjurken, zeurpieten en gramhalers rond.

Hotels, B&B’s