Welkom

Merhaba

Ter oriëntatie

Kennismaking, de Turkse westkust in cijfers

Geschiedenis, heden, toekomst

Overnachten

Eten en drinken

Praktische informatie

Onderweg langs de Turkse westkust

İzmir en het noordelijke deel van de westkust

İzmir, Çeşme, Foça

Bergama / Pergamon, Ayvalık

Kuşadası en omgeving

Selçuk / Efeze, Kuşadası

Didim, Söke

Bodrum en omgeving

Bodrum, Gümbet, Bitez

Turgutreis, Milas

Marmaris en omgeving

Marmaris, Akyaka

İçmeler, Turunç

Datça, Muğla

De 15 hoogtepunten

Ontdekking van de Kemeraltı-bazaar – van bazaar naar Konak

Kijken en kopen op de grote bazaar van İzmir.

Het antieke Smyrna – van Kadifekale naar Bayraklı

Van de antieke Akropolis naar het oudste deel van Smyrna, de geboorteplaats van de dichter Homerus.

Vissersdorp en Genuese vesting – Sığacık en Teos

Autorit van Çeşme, İzmir of Kuşadası naar een vissersdorp.

Zwerftocht in Pergamon – van de burcht naar het Asklepieion

Wandeling vanaf de burchtheuvel met de vroegere residentie van de koningen van Pergamon door Bergama.

Over de beroemde helden – excursie naar Troje en Assos

Tocht langs de ‘Olijvenrivièra’ aan de Golf van Edremit naar Troje helemaal aan het noordeinde van de westkust.

Ruïnes en olijven – wandeling door Efeze

Van Selçuk door olijfbossen naar het Zevenslapersdistrict en dan langs de ruïnes van de Romeinse metropool.

De verdwenen zee – Milete, Priëne en Didyma

Autorit naar de vlakte van de grote Meander met drie belangrijke steden uit de oudheid en naar het idyllische Bafameer.

Sneeuwwitte versteende cascaden – Pamukkale

Naar de beroemde sneeuwwitte kalkterrassen nabij de antieke stad Hiërapolis in het binnenland.

In het spoor van de kruisridders – het kasteel van Bodrum

Museum voor Onderwaterarcheologie in het ridderkasteel.

Halicarnassus – het Mausoleion en de Myndospoort

Stadswandeling door de buitenwijken.

Een kort boottochtje – naar het Griekse eiland Kos

In 20 minuten naar Griekenland.

Levendige rondrit – Myndos en het schiereiland Bodrum

Excursie naar visrestaurants aan een idyllische baai.

Partystad – het uitgaansleven van Marmaris

Een avond in de uitgaansstraat van Marmaris – van een drankje bij zonsondergang tot de hele nacht door dansen.

Imkersdorpen en jeepsafari’s – het schiereiland Bozburun

Kleine dorpjes in een vrijwel onbewoonde streek.

Reis naar het einde van de wereld – Knidos

Langs stille baaien naar de antieke stad Knidos, in de oudheid befaamd om het eerste beeld van een naakte vrouw.

Toeristische woordenlijst

Culinaire woordenlijst

Register

Colofon

Paklijst

Extra-routes

Deze symbolen in de tekst verwijzen naar een plattegrond

Dit symbool in de tekst verwijst naar één van de 15 hoogtepunten

Dit symbool in de tekst verwijst naar een Waar voor je geld!-tip

Ter oriëntatie

De Turkse westkust is op cultureel vlak een van de rijkste en interessantste regio’s aan de Middellandse Zee. Tegen 1000 v.Chr. vestigden zich hier al Grieken. Phokeia, Milete en Smyrna waren drie van de belangrijkste steden in de klassieke oudheid. Veel in de leefstijl van de huidige bewoners herinnert nog steeds aan de Griekse cultuur.

İzmir

De grootste stad aan de westkust en ook de op twee na grootste van heel Turkije is İzmir ( C 6), dat in de oudheid Smyrna heette. In de 19e eeuw was Smyrna de belangrijkste handelsstad van het Ottomaanse Rijk, en ook nu nog geldt het als de meest internationaal georiënteerde, liberaalste en modernste metropool van het land. Ondanks grootschalige nieuwbouw herinnert nog veel in de geboortestad van de dichter Homerus en de reder Aristoteles Onassis aan de oudheid, dat deels wordt bewaard in uitstekende musea. Maar İzmir biedt ook gelegenheid om uitgebreid te winkelen in de Kemeraltı-bazaar of de trendy boetieks van Alsancak, en om de avond aangenaam door te brengen in de cafés aan de Kordon, de kustboulevard.

Op de punt van het schiereiland, dat van İzmir naar het westen uitsteekt, ligt Çeşme ( B 6), een klein havenstadje met mooie zandbaaien en de bekende surflocatie Alaçatı. Interessant is een uitstapje naar het idyllische Sığacık ( B 6) met zijn visrestaurants aan de haven en de ruïnes van het oude Teos (zie ook).

Het noorden van de westkust

De streek ten noorden van İzmir is niet bijzonder toeristisch, maar beschikt met de beroemde antieke locaties Troje en Pergamon over twee mogelijke hoogtepunten van een vakantie in Turkije.

Tot voorbij Bergama staat de streek in het teken van industrie en landbouw. Foça ( B 5) is een kleine badplaats aan twee baaien met een haven, en is bekend om de goede visrestaurants. In Bergama ( C 4) zijn prachtige resten bewaard gebleven van de koningsstad Pergamon, die in de 2e eeuw v.Chr. het westen van Klein-Azië beheerste. De laatste grote badplaats aan de kust is Ayvalık ( B 4), want de kust ten noorden van de Golf van Edremit heeft last van de koude stroming uit de Zee van Marmara. Het plaatsje wordt omringd door een groen kustlandschap van eilanden en baaien. Vanhier voert een uitstapje van een dag u naar Troas met de antieke stad Troje ( B 2) helemaal in het noorden aan de zeeëngte van de Dardanellen. Als u in de buurt wilt overnachten, rijdt u op de terugweg naar Assos ( B 3), met mooie hotels in oude Ottomaanse karavanserais.

Het zuiden van de westkust

De zuidelijke westkust begint ten zuiden van İzmir met het antieke landschap van Ionië, met de beroemde steden uit de klassieke oudheid. Tevens is deze streek na de zuidkust het populairste vakantiegebied van Turkije, met uitgestrekte bossen, turkooisblauwe baaien en kleine stranden.

Het zuidelijke deel begint met een grote klapper: Efeze ( C 7) was vroeger de Romeinse hoofdstad van Klein-Azië, tegenwoordig is het een van de indrukwekkendste ruïnesteden ter wereld. Kuşadası ( C 7) is een van de grote moderne badplaatsen, bekend om een bruisend uitgaansleven – bovendien leggen hier elk jaar zeshonderd cruiseschepen aan voor een bezoek aan Efeze. Verder zuidelijk strekt zich de Meandervlakte ( C 8) uit met de antieke steden Priëne en Milete, en de Didymatempel. Meer landinwaarts ligt Pamukkale ( G 7) met de beroemde witte terrassen (zie ook).

Bodrum ( C 9) lijkt met zijn witte kubusvormige huizen wel een beetje een Grieks kustplaatsje. Tussen de kale heuvels liggen kleine vlakten met olijfgaarden en cipressen. Het schiereiland Bodrum wordt gekenmerkt door tal van baaien met vissersdorpjes, grote villadorpen en het vakantieoord van de Turkse popster Göltürkbükü. In het binnenland heeft het traditionele stadje Milas een pittoreske weekmarkt.

In de richting van Marmaris ( E 9) wordt het landschap bergachtiger – hier in het antieke Carië begint de met pijnboombossen overdekte keten van het Taurusgebergte. Het groene bergdecor omlijst vakantieplaatsjes als İçmeler en Turunç, terwijl Marmaris imponeert met een druk uitgaansleven, een mooie jachthaven en luxueuze hotels.

Met de boot

Aan de westkust, en dan speciaal het zuidelijke deel, speelt het zeetoerisme een grote rol in de vorm van zeilvakanties met een zeilschip met motor (zie ook). Zo kunt u de mooiste kusten van Turkije verkennen, die vanwege de vele blauwe baaien ook wel turkooizen kusten worden genoemd. Bovendien varen er tegenwoordig veerboten naar de nabijgelegen Griekse eilanden. Bij een dagtocht hebt u weliswaar niet al te veel tijd, maar wel voldoende om iets van de sfeer te proeven. Een tochtje naar Kos ( C 9, zie ook) heeft het meest te bieden.

Sfeervol verlicht restaurant aan de kade van Marmaris

Kennismaking, de Turkse westkust in cijfers

‘Hier leeft men al in het paradijs’

Het is laat in de middag, de zon werpt reeds lange schaduwen en de lucht is al zo zacht en zwoel als hij de hele lange nacht blijven zal. Van het dakterras van een bar in Bodrum kijken we bij een drankje uit over de haven: motorjachten en zeilboten liggen dicht opeen, de zeilers zitten langs de kade. Ertegenover staat het kasteel in een rode avondgloed; een romantische melodie…

Zo sereen kan een avond in Turkije zijn. ‘Elders leeft men om na afloop in het paradijs te komen, hier leeft men al in het paradijs’ – in de jaren 30 van de 20e eeuw gaf de journalist Cevat Şakir, die naar Bodrum was verbannen als alternatief voor een gevangenisstraf, hoog op van het schiereiland.

Bosgroen en zeeblauw

In vergelijking met de rest van Turkije neemt de westkust een bijzondere plaats in. De rijk gevarieerde subtropische vegetatie in de kuststreek loopt langs de rivier diep landinwaarts door; het berglandschap is overwegend met bos overdekt: ronduit weelderig in het noorden in de omgeving van het regenrijke Idagebergte (Kaz Dağı) ten zuiden van de Dardanellen. In de middenstrook van de westkust liggen natuurlijke restwouden, zoals in het nationaal park Samsun Dağı, en aangeplante bossen zoals bij Marmaris en Fethiye. Maar er zijn ook bergstreken zonder bos – deels door het onstaan van een karstlandschap, zoals de Yuntdağı bij Bergama, deels door roofbouw, zoals de Boz Dağları ten oosten van İzmir.

Langs de kust liggen rotsachtige uitlopers tussen de kiezelbaaien en korte stukken strand. Op de stranden ligt over het algemeen grofkorrelig zand, dat vooral tot aan de vloedlijn met kiezelstenen vermengd is. Het landschap in het zuiden geeft daarentegen berghellingen te zien met dichte pijnboombossen. Aangezien de vlakten langs de kust en in de rivierdalen bijzonder vruchtbaar zijn, worden deze intensief gebruikt voor de productie van agrarische producten.

Schaduw over het paradijs

Zowel de enorme verstedelijking in met name de regio tussen İzmir en Milas als de aanleg van gigantische vakantiedorpen, met meer dan tienduizend vakantiehuisjes langs de kust tussen Bodrum en Marmaris, leggen een steeds grotere druk op dit paradijs.

Er ontstaat bovendien een maatschappelijke tweedeling tussen de rijken, die voor een moderne en westerse leefstijl kiezen, en de armen, die de traditionele islamitische leefwijze aanhouden. Vrouwen in een kleurige pofbroek, zoals gebruikelijk in het Anatolische achterland, zijn hier alleen nog als schoonmaakster te zien. Dat leidt tot merkwaardige sociale verhoudingen: jonge Turkse vrouwen uit de bovenlaag willen graag in een Mallorcaheupdoek over de strandpromenade flaneren. Ze dragen een bikini, roken sigaretten en hebben hun mobieltje voortdurend bij de hand. Vrouwen in pofbroek en met een hoofddoek bedienen vrouwen in weinig verhullende bikini’ s – en weten dat hun man hen zou vermoorden als ze er ook zo bij zouden lopen.

Tussen zaak en gastvrijheid

In de toeristische kuststreken verdient men in zes maanden meer dan de helft van de buitenlandse inkomsten van Turkije. Dat het hierbij om een gigantische commerciële zaak gaat, merkt de toerist ook al vrij snel: bij een avondwandeling wordt men helaas voortdurend aangesproken, door tapijthandelaren of souvenirverkopers, door obers, door aanbieders van excursies – natuurlijk wel steeds met een Turkse hoffelijkheid en gastvrijheid, maar op den duur begint het toch op de zenuwen te werken. De Turken die hier zo vloeiend alle mogelijke Europese talen spreken, wonen uiteraard niet zelf aan de kust; ook zij komen alleen in de zomer naar Bodrum of Marmaris om hier een winkel te runnen of om een baantje te vinden. Het volgende jaar kunnen ze weer heel ergens anders werkzaam zijn, bijvoorbeeld in Alanya of in Kuşadası.

De ‘echte’ kustbewoners raken vaak teleurgesteld als hun handel wordt overgenomen door iemand uit Istanbul (of door de grote reisorganisators uit Europa, die met hun all-inpakketten vooral de kleine plaatselijke ondernemers uit de markt werken). Maar zolang het gaat, probeert men er beter van te worden, bijvoorbeeld door het systeem van verdubbelde prijzen, dat steeds weer verbaast. De prijs staat namelijk nooit vast; de verkoper kijkt naar de beurs van de klant. Dat is geen bedrog, maar sluwheid – en al die slimmigheidjes worden toch ook weer goedgemaakt door de imponerende, charmante gastvrijheid.

Langs het zuidelijke deel van de westkust zijn met een boot veel afgelegen rotsbaaien te vinden

Kunstenaars in Bodrum

Een ontspannen levensgevoel met alcohol, muziek en goddeloosheid stond aan de wieg van Bodrums carrière als vakantieparadijs. Cevat Şakir Kabaağaçlı (spreek uit als Dsjewat Sjakir Kaba-aha-tsjle) vond in de jaren 50 van de 20e eeuw de zeilvakantie uit, toen hij met bevriende kunstenaars en een enorme voorraad rakı langs stille baaien voer om daar over de zin van het leven te filosoferen. De benaming mavi yolculuk (blauwe reis, zie ook) was dan ook dubbelzinnig bedoeld. Cevat Şakir kreeg de bijnaam Halikarnas Balıkçısı (visser van Halicarnassus) omdat hij tijdens zijn verbanning over het leven van de eenvoudige vissers begon te schrijven. Zodoende werd hij een van de eerste exponenten van een sociaal-realistische literatuur in Turkije (helaas is zijn werk niet in andere talen vertaald). Hij stierf in 1973 en ligt begraven in de omgeving van Bodrum bij Gümbet.

Een andere kunstenaar uit Bodrum was Neyzen Tevfik (1879-1953). Deze volksdichter, die ook de ney, een oude rietfluit, bespeelde, schreef zijn gedichten en anekdotes op servetten, maar vaak droeg hij ze ook alleen met geïmproviseerde zang voor. Hij werd beroemd om zijn ironie tegenover de machthebbers en is vanwege zijn voor de islam lasterlijke verzen een keer in een psychiatrische inrichting opgesloten.

Een van de grote iconen van de Turkse muziek was Zeki Müren. Zijn huis in Bodrum is nu een museum. De in 1999 overleden zanger irriteerde de conservatieven vanwege zijn homoseksualiteit en zijn optredens in travestie, maar bij het grote publiek was hij zeer geliefd. Zijn lijn wordt nu voortgezet door Turkse popsterren als Hande Yener, Tarkan, Mustafa Sandal en anderen, die het dorpje Göltürkbükü op het schiereiland Bodrum tot hun zomerse ontmoetingsplaats hebben uitverkoren.

Souvenirs

Van de vele op Ottomaanse tradities geïnspireerde kunstnijverheidsproducten zijn sommige ook van bijzonder hoge kwaliteit: hiertoe behoren objecten van messing of koper (presenteerbladen, kannen), met islamitische of historische motieven beschilderd aardewerk, vazen en andere voorwerpen die uit onyx of albast zijn gesneden, meerschuimpijpen en natuurlijk tapijten en kelims. Maar let op: veel van wat als oud wordt aangeprezen, is dat helemaal niet. Bovendien geldt de uitvoer van antiquiteiten (van vóór 1918, ook oude stenen en fossielen) als een misdrijf waarvoor men een gevangenisstraf kan krijgen.

Feiten en cijfers

Ligging: de Turkse westkust strekt zich uit van 40° 10' in het noorden (op gelijke hoogte met Tarento) tot 36° 60' in het zuiden (ter hoogte van Tunis).

Tijd: Turkije maakt deel uit van de Oost-Europese tijdzone. Het hele jaar door is het hier een uur later dan in de Benelux, ook gedurende de zomertijd.

Grootte: de afstand van Çanakkale in het noorden tot het uiterste zuiden is het ongeveer 680 km (ca. 9 uur rijden).

Oppervlakte en inwonertal: de vijf provincies van de westkust, Çanakkale, Balıkesir, İzmir, Aydın en Muğla, beslaan een oppervlakte van 57.145 km² en hebben ongeveer 7,2 miljoen inwoners.

Rivieren: Meander (Turks: Büyük Menderes, 550 km), Hermos (Turks: Gediz, 405 km), Kaystros (Turks: Küçük Menderes, 140 km), Skamander (Turks: Karamenderes, 110 km).

Hoogste bergen: het hoogste gebergte is de Gölgeli Dağları bij Köyceğiz met een hoogste top van 2295 m; de gemiddelde hoogte ligt rond 1000 m.

Oudste steden: İzmir, de grootste stad, heette onder Griekse protectie sinds 1100 v.Chr. Smyrna, maar bestaat al ongeveer 5000 jaar; in Hettitische spijkerschriftteksten staat de stad vermeld als Ti-smurna. Daarmee is het ongeveer even oud als Troje, dat in het Hettitisch Wilusa heette, en in het Grieks Ilion.

Ook sieraden van goud en zilver, waarvan de prijs altijd naar het gewicht wordt berekend, zijn hier veel te vinden. Bij goud moet u eigenlijk alleen goede kwaliteit vanaf 14 karaat (585/1000) kopen. In het binnenland kunt u bij de plaatselijke makers goedkope gebreide kleding met nomadenpatronen kopen, en verder kruiderijen, honing en confituren.

Vakantieliefde

In de vakantieplaatsen en hotels hebben veel obers zich gespecialiseerd in een charmante behandeling van vrouwelijke gasten – en met groot succes. Toen een Brits boulevardblad de foto van een zestienjarige publiceerde, meldden zich ruim dertig meisjes die met hem naar bed waren geweest. Meestal proberen de charmeurs hun geluk met charme en humor, maar ze kunnen ook zeer vasthoudend zijn. Het heeft weinig zin om boos te worden; elk lachje wordt als een uitnodiging opgevat.

Belangrijke zinnen: waar kom je vandaan – nereden geliyorsun (nèrèdèn gèljorsoen)? Wat ben je mooi – çok şıksın (tsjok sjeksen). Ben je getrouwd – evli misin (èvli missin)? Laat me met rust – beni rahat bırakın (bèni rahat beraken). Ga weg – defol!

Vanouds bestaat er in Turkije een strikte scheiding tussen de mannen- en de vrouwenwereld. Het huis is aan de vrouw, de straten en de theehuizen zijn aan de man – voor gezinnen of paren is er een aile salonu, een van de mannenruimte afgezonderd deel. In de toeristencentra speelt dat tegenwoordig nauwelijks nog een rol, maar wel in de rest van het land. Bij uitstapjes naar het binnenland dienen mannen daarom steeds mannen om inlichtingen of hulp te vragen; vrouwen kunnen zich beter tot Turkse vrouwen richten.

De Turkse vlag

Natuurbescherming

Langs de Turkse westkust strekken zich grote bossen over het berglandschap uit. Door de opwarming van de aarde neemt het gevaar van bosbranden echter toe. Daarom is hier net als overal in het Middellandse Zeegebied zeker waakzaamheid geboden. Het Turkse ministerie voor Milieu en Bosbehoud investeert miljoenen in voorlichtingscampagnes en bescherming tegen bosbranden. De kinderen krijgen op de basisschool al onderricht in het behoud van bossen.

Houd u bij een picknick, een autorit of een bezoek aan archeologische vindplaatsen aan de volgende regels: geen flessen van glas of plastic achterlaten, want deze werken als een brandglas, en geen brandende sigaretten wegwerpen. Open vuur is streng verboden; de verbodsborden zijn voor iedereen duidelijk. Bel bij brand met uw mobiele telefoon het alarmnummer 112.

Geschiedenis, heden, toekomst

Antieke oudheid en hellenisme

In het 2e millennium v.Chr. zijn de Hettieten oppermachtig in het binnenland van Klein-Azië. De westkust staat eerst onder invloed van de Minoïsche cultuur van Kreta, daarna van de Myceense cultuur. In het noorden beheerst de handelsstad Troje de Dardanellen. In 1185 eindigt volgens de overlevering uit de oudheid de Trojaanse Oorlog.

Griekse volken trekken vanaf 1100 v.Chr. naar Klein-Azië: Ioniërs stichten Efeze en Doriërs vestigen zich op Rhodos. Deze twee volken zijn de volgende duizend jaar bepalend voor de geschiedenis van de zuidelijke westkust, waar de Cariërs wonen. De Griekse steden aan de kust maken vanaf de 6e eeuw v.Chr. een culturele bloei door, die zelfs niet ten einde loopt na de onderwerping door de Perzen omstreeks 546 v.Chr.

De opstand van de Ionische steden in 499 v.Chr. lokt de Perziche Oorlogen uit. Athene voert strijd, maar Klein-Azië blijft Perzisch. In 377-353 v.Chr. heerst de Carische vorst Mausolus als Perzische satraap over het zuidwesten van Klein-Azië en maakt van Halicarnassus, het huidige Bodrum, een koningsstad.

Met de veldtocht van Alexander de Grote door het Perzische Rijk wordt vanaf 334 v.Chr. de hele kust Grieks. In de periode van de diadochen na de dood van Alexander doen Pergamon in het noorden en Rhodos in het zuiden zich als de belangrijkste machtscentra gelden.

In de 2e eeuw v.Chr. brengen de Romeinen Klein-Azië onder hun macht; Efeze wordt de provinciehoofdstad. In 46 n.Chr. begint de christelijke missie; in de 3e eeuw is het westen van Klein-Azië het geestelijk centrum van het christendom.

Het Byzantijnse Rijk en het Ottomaanse Rijk

In 330 verplaatst keizer Constantijn de Grote de hoofdstad van Rome naar Byzantium (Constantinopel, het huidige Istanbul). Het christendom wordt de staatsgodsdienst van het Romeinse Rijk, en Klein-Azië blijft tot in de 10e eeuw een kernregio van het Oost-Romeinse (‘Byzantijnse’) Rijk.

In de 11e eeuw komen in Anatolië de Turkse Seldjoeken aan de macht. Langs de kust worden kleinere emiraten opgericht, zoals dat van de Menteşe bij Bodrum en Milas. Tijdens de kruistochten (1096-1204) vestigen zich Genuezen en Venetianen in versterkte kustplaatsen. In 1309 verovert de kruisridderorde van de johannieters Rhodos en bouwt in Bodrum de Petrusburcht.

In 1453 verovert de Ottomaanse sultan Mehmet II Constantinopel en bezegelt het einde van het Byzantijnse Rijk. De kuststeden blijven echter in meerderheid bevolkt door Grieken. In 1821-1830 strijden de Grieken van het vasteland voor hun onafhankelijkheid tegen het Ottomaanse Rijk, dat pas in de Eerste Wereldoorlog ineenstort.

Turkse Republiek

In 1923 loopt Griekenlands poging om West-Turkije te annexeren uit op een fiasco: 1,5 miljoen Grieken in Klein-Azië moeten het land verlaten. Mustafa Kemal, die zich later Atatürk noemt, roept de Turkse Republiek uit. Met zijn omvangrijke hervormingen stuurt hij aan op een verwestersing van het land. Hij sterft in 1938, maar het eenpartijbewind van zijn Republikeinse Volkspartij (CHP) eindigt pas in 1950, als de conservatieven de verkiezingen winnen.

Economische problemem en politieke conflicten beantwoordt het leger driemaal (1960, 1971, 1980) met een staatsgreep. Hierbij neemt het leger tegenover de politiek steeds een positie in als hoeder van de staat en houdt daarmee ook de areligieuze grondwet en de oriëntatie op het westen in stand.

Turgut Özal (AnaP) voert vanaf 1983 een liberale economische hervorming in. Daarmee begint de toeristische ontwikkeling van de westkust. Het land maakt een enorme modernisering door, maar die brengt alleen een kleine elite welvaart. Tevens daalt de Turkse lira sterk in waarde (wel 100% per jaar).

In 1995 boeken de moslims een grote winst bij de verkiezingen en komen zelfs in de regering, maar ze worden in 1997 onder druk van het leger aan de kant gezet.

Heden en toekomst

Na een grote inflatiecrisis behaalt de gematigde islamitische AK-partij in 2001 de absolute meerderheid. De leider Tayyip Recep Erdoğan wordt minister-president. De AKP streeft enerzijds met hervormingen naar toenadering tot de Europese Unie, maar anderzijds ook naar een sluipende islamisering van Turkije.

Door de financiële crisis van 2008 raken de onderhandelingen over toetreding tot de EU in het slop. Erdoğan haalt de betrekkingen met Iran en Rusland aan, vooral uit economische overwegingen. Dankzij de strenge regulering van de financiële sector kan Turkije de crisis goed doorstaan. Al in 2010 haalt de Turkse economie weer een groeipercentage van 7% (in 2012 nog maar 3,5%).

De Ergenekon-affaire brengt in 2010 een politieke aardschok teweeg – hoge militairen worden gevangengezet omdat ze een staatsgreep zouden beramen. Datzelfde jaar wijzigt de AKP de grondwet om de macht van de republiekeinse elite in te tomen. Aanklachten op basis van vervalste bewijzen stapelen zich op. In 2012 roept de aanklacht tegen Fazil Say, de bekende Turkse sterpianist, wereldwijd verontwaardiging op.

Antieke pracht bij de Celsusbibliotheek in Efeze

Overnachten

In Turkije bestaat een gigantisch aanbod aan hotels in elke categorie, en er wordt nog steeds bijgebouwd. In alle plaatsen langs de kust staan tegenwoordig nieuwe luxehotels pal naast bouwplaatsen en tal van oudere hotels. De chicste hotelcomplexen (waarvan vele in de brochures staan) liggen overigens op grote afstand van de uitdijende stads- en dorpscentra. Als u voor zo’n hotel kiest, krijgt u meestal weinig mee van de karakteristieke sfeer van het land. Maar als u toch ook iets van het land zelf wilt ervaren, hebt u volop keus uit hotels in of nabij een plaatselijk centrum – misschien helemaal niet zo luxueus, maar wel midden in het leven.

Goede locaties voor gezinnen zijn Ilıca nabij Çeşme, Bitez nabij Bodrum, en İçmeler nabij Marmaris en Sarıgerme. Voor sportieve vakanties heeft Marmaris en omgeving het meest te bieden. Kuşadası is een goede standplaats voor dagtochten naar de grote vindplaatsen uit de oudheid. De populairste uitgaanscentra zijn in Kuşadası, Gümbet, Bodrum-Centrum en Marmaris te vinden. Als een vaak onderschatte vakantiebestemming, ook voor een lang weekend, biedt İzmir een gevarieerde Turkse ambiance: luxehotels, oosterse bazaars, uitstekende musea en trendy clubs.

Hotelcheck: als u wilt weten hoe uw hotel werkelijk is, kunt u op diverse forums op internet informatie inwinnen. Als u niet alleen geklaag over slecht eten en verdunde alcoholische dranken wilt horen, maar ook positieve waarderingen en uitvoerige beschrijvingen, kijk dan bijvoorbeeld op www.holidaycheck.nl.

Hotels en pensions

De hotels (Turks otel) worden door het ministerie van Toerisme ingedeeld in categorieën met sterren. Vanaf drie sterren biedt een hotel standaard een zwembad en ontbijtbuffet, en spreekt men vreemde talen min of meer goed. Vijfsterrenhotels bieden de entourage van een clubhotel, de hotels met minder dan drie sterren komen overeen met een pension.

In alle vakantiestadjes aan de kust zijn tal van aangename pensions (Turks pansiyon) te vinden, die doorgaans een gemoedelijke sfeer bieden en hier en daar zelfs over een zwembad beschikken. Maar belangrijk is wel dat u eerst de kamer bekijkt voordat u boekt (bedden, douche, wc-spoeling).

Vrijwel altijd is het ontbijt bij de kamerprijs inbegrepen. Voor bescherming tegen muggen (horren) wordt echter nauwelijks gezorgd; een spuitbus, of beter nog een muskietennet, kan in de periode van juni-september goed van pas komen.

Vooral het aantal op een reusachtig terrein aangelegde clubhotels is enorm toegenomen. De meeste bieden naast een compleet amusementsprogramma ook all-inbediening: u krijgt een plastic armband en kunt zonder bijbetaling eten en drinken krijgen (waarvoor u echter vaak wel lang in de rij moet staan). Als u voornamelijk zon en ontspanning zoekt, bent u hier aan het juiste adres; maar van het land zelf merkt u verder weinig. Als u ook iets van Turkije wilt zien, moet u toch ook eens de uitgang opzoeken. Dat geldt overigens in het bijzonder voor liefhebbers van lekker eten, want de grootschalige keuken wil nog wel eens tegenvallen.

Zwembad met zeezicht: een clubhotel bij Marmaris

Appartementen en studio’s

In alle vakantieplaatsen verhuren particulieren ook appartementen in kleine huisjes: meestal een slaapkamer, een woon-slaapkamer met eenvoudige keuken en douche / wc. De prijs voor een eenvoudig appartement is te vergelijken met die van een pension. U krijgt weliswaar geen ontbijt, maar u kunt wel zelf koken. Meestal liggen deze huisjes rustig te midden van groen, maar zelden pal aan het strand.

Zo eens in de drie dagen wordt er schoongemaakt. Grote bijkomende kosten zijn er niet. Beddengoed en handdoeken staan ter beschikking; zonder toeslag voor een laatste schoonmaak.

Reserveren en prijzen

Behalve in het hoogseizoen van half juli tot eind augustus is altijd overal wel een vrije kamer te vinden. Maar als u graag verzekerd wilt zijn van een bepaald hotel, kunt u beter reserveren. Vrijwel alle hotelhouders spreken Engels of Duits. Turken nemen de telefoon bijna nooit op met hun naam, maar zeggen alleen efendim (hallo). Via tal van toeristische websites kunt u rechtstreeks boeken (meestal de luxe- en middenklassehotels). Veel particuliere hotels hebben een eigen website, maar die bieden zelden voordeel, want ter plekke kunt u meestal een lagere prijs bedingen .