Welkom

Merhaba

Ter oriëntatie

Kennismaking, de Turkse zuidkust in cijfers

Geschiedenis, heden, toekomst

Overnachten

Eten en drinken

Praktische informatie

Onderweg langs de Turkse zuidkust

Fethiye en de Lycische kust

Sarıgerme, Göcek, Fethiye

Ölüdeniz, Kalkan, Kaş

Aan de Golf van Antalya

Kemer, Antalya

Termessos, Belek

De regio rond Side en Alanya

Side, Kumköy en Çolaklı

Titreyengöl en Sorgun

İncekum, Alanya

Anamur

Naar het binnenland

Sagalassos en Burdur

Met de apostel Paulus naar Antiochië

Pamukkale, Beyşehir

Konya, Cappadocië

De 15 hoogtepunten

Aan het schildpaddenstrand – Dalyan en Kaunos

Naar de rietdelta van de karetschildpad en een antiek kuuroord.

Twaalf eilanden – boottochten rondom Fethiye

In de weidse Golf van Fethiye doorkruisen zeilboten en motorgulets de onbewoonde eilanden en verlaten baaien.

In het land van de Lyciërs – Saklıkent en Xanthos

Een spectaculaire kloof en geheimzinnige ruïnes.

Het huis van St.-Nicolaas – Myra en Andriake (Demre)

In het oude Myra bleef naast een Lycisch gravencomplex ook de basiliek van de heilige Nicolaas bewaard.

Voor outdoorliefhebbers – tocht door de Göynük-canyon

Natte-voetengarantie: canyoning bij Kemer.

Ottomaanse flair – de Oude Stad van Antalya

Romeinse muren, bouwsels van de Seltsjoeken en fraaie Ottomaanse houten huizen.

Goden en keizers – het Antalya Museum

Een indrukwekkend oudheidkundig museum.

Artemis versus Paulus – de antieke stad Perge

Bezoek aan een grote Romeinse stad uit de oudheid en picknicken in het Kurşunlupark.

Seltsjoekenbrug en Romeins theater – Aspendos

Een wandeling langs de vloedlijn naar een prachtig theater; dan bijkomen met gegrilde forel en boerensalade.

In het Nationaal Park Köprülü-Kanyon – naar Selge

Ongerepte natuur, rafting en ruïnes.

Een verloren stad – het antieke Side

Vanaf de grote poort naar de tempel van Apollo.

Waterval en lokale markt – aan de rivier de Manavgat

Marktflaneren, picknick aan de rivieroever, ruïnes in het bos.

Vesting van de sultans – de burcht van Alanya

De voormalige winterresidentie van de Seltsjoekensultans is nog steeds de meest imponerende vesting in Turkije.

Waterpret aan de rivier – het dal van de Dimçayı

Met veel leuke restaurants aan, op en in de rivier.

Door het ruige Cilicië – tocht naar Anamur

Langs de kust door het het nauwelijks bewoonde voorland van het Taurusgebergte; onderweg zwemmen in Iotape.

Toeristische woordenlijst

Culinaire woordenlijst

Register

Colofon

Paklijst

Extra-routes

Deze symbolen in de tekst verwijzen naar een plattegrond

Dit symbool in de tekst verwijst naar een van de 15 hoogtepunten

Dit symbool in de tekst verwijst naar een Waar voor je geld!-tip

Ter oriëntatie

Strand onder de minaret

De Turkse zuidkust is een van de boeiendste regio's aan de Middellandse Zee. Kilometerslange zandstranden strekken zich uit met op de achtergrond de hoge bergketens van het Taurusgebergte. De kustvlakte bij Antalya heette in de oudheid Pamphylië. Perge en Side zijn twee beroemde plaatsen uit de klassieke oudheid. Naar het westen komt u als eerste het oude Lycië tegen; gaat u oostwaarts, dan komt u bij Alanya in de regio Cilicië. Aan beide kanten verheft zich het steile Taurusgebergte.

De Turkse kust bij Fethiye

Fethiye ( E 7) ligt aan een grote baai, de Golf van Fethiye, met veel eilandjes, omgeven door ongerepte naaldbossen. In tegenstelling tot de regio is het bedrijvige stadje zelf niet erg toeristisch. De hotels concentreren zich in de voorsteden Çalış en Hisarönü en aan het beroemde strand Ölüdeniz.

Ten westen van de Golf van Fethiye ligt de kleine, maar prettige regio Sarıgerme ( E 7); daarbij horen ook het Köyceğizmeer met het beroemde schildpaddenstrand van Dalyan.

De Lycische kust

In het oosten van Fethiye grenst het Taurusgebergte aan de kust, waar het land zich vanaf grote hoogte in zee lijkt te storten. In dit gedeeltelijk kale bergland woonden ooit de Lyciërs. Talrijke grafmonumenten herinneren nog aan de cultuur van deze bewoners uit de oudheid. Kalkan ( F 8) en Kaş ( F 8) zijn twee kleinere toeristische stadjes. De omgeving is hier geliefd bij watersporters; vooral duikers en zeilers komen er aan hun trekken.

De kust bij Kemer

Lycië eindigt aan de westkant van het 3000 m hoge Beydağlarıgebergte. Aan de oostkant strekt de kust van Kemer zich uit, waar de weelderige luxehotels duidelijk veel toeristen aantrekken. De grote jachthaven in het moderne stadje Kemer ( H 7) vormt het midden van een lange keten luxe hotelcomplexen tussen Çamyuva in het zuiden en Beldibi in het noorden. In Kemer is luxe trouwens bijna letterlijk een handelsmerk: nergens kunt u zo mondain shoppen en uitgaan als daar.

Antalya

De oude stad van Antalya ( H 6) lijkt wel een romantisch dorpje te midden van een grote stad. Een stad met bijna een miljoen inwoners – moeilijk voor te stellen als u in een van de mooie oude houten huisjes verblijft. Maar er zijn ook luxehotels: aan het Konyaaltıstrand in het westen en oostelijk in Lara. Nog verder naar het oosten liggen de beroemde wellnesshotels van Kundu: Titanic, Kremlin, Concorde ...

Belek en Side

Belek ( J 6) met zijn vele golfbanen en nog meer luxehotels staat symbool voor het moderne upper-classtoerisme: het verzorgde landschap, het eindeloze strand, de rustige ligging. Side ( K 7) is trouwens ook een van de bekendste vindplaatsen van resten uit de klassieke oudheid. Het geldt als een toonaangevend toeristisch centrum in Turkije. Over een lengte van meer dan 20 km strekken zich hotels in alle klassen uit langs het zandstrand. Daartussen steeds kleine dorpscentra met restaurants, cafés en souvenirwinkels.

Alanya

Het bedrijvige stadje Alanya ( L 7) gaat schuil in de schaduw van de machtige burchtheuvel met de Seltsjoekenvesting. Er zijn hier vooral kleinere middenklassehotels. Het aandeel toeristen in de stad bedraagt het hele jaar gemiddeld zo'n 10% van het aantal inwoners.

Het binnenland

Het toerisme aan de Turkse zuidkust heeft zich altijd op de kustplaatsen en de hotelcomplexen gericht. Maar vooral voor wandelaars is het achterland een verkenning waard. Bijvoorbeeld via de Lycian Way (zie ook) of de St.-Paul Trail (zie ook). Deze tochten zijn alleen geschikt voor geoefende wandelaars.

Verder worden er uitstapjes georganiseerd naar Konya (240 km) of zelfs Cappadocië (470 km); trek daarvoor ten minste twee dagen uit. U kunt ook op eigen gelegenheid met een huurauto het binnenland verkennen, zoals Eğirdir ( J 4) aan een meer, de afgravingen van Sagalassos ( H 5), Antiochië in Pisidië ( ten noorden van J 4) of Beyşehir ( K 5). Het binnenland is nog heel traditioneel; u zult er meestal weinig toeristen tegenkomen.

Met de boot

Met name in de richting van de Egeïsche Zee zijn er veel recreatiemogelijkheden op zee. Fethiye is het belangrijkste vertrekpunt van de zogenoemde Blauwe reizen (zie ook), met een motorzeilboot. De boot brengt u elke dag naar een andere baai. Op die manier kunt u de mooiste kust van Turkije – vanwege zijn vele blauwe nuanceringen ook wel de turquoise kust genoemd – volop ontdekken.

De langgerekte duingebieden, hier bij Patara, vormen een paradijs voor ruiters

Kennismaking, de Turkse zuidkust in cijfers

Een subtropisch paradijs

Het klimaat van de Egeïsche kust is duidelijk anders dan dat van de zuidkust. In de zomer, wanneer de temperatuur aan de Middellandse Zee tot 45 °C stijgt, is die aan de westkust dan ook veel dragelijker. Maar het toeristische seizoen begint aan de westkust later en eindigt al in september, terwijl de door het Taurusgebergte tegen de kou van het Anatolische hoogland beschermde zuidkust in de winter de voordelen heeft van een warme zuid-ooststroming: met zijn aangename temperaturen tot 20 °C en veel zon is de zuidkust daarom ook heel geschikt voor overwinteraars.

De gehele kuststrook ligt in de subtropische klimaatzone. Dat zult u snel merken als u kijkt naar wat er aan de kant van de weg gedijt: katoen, tabak, meloenen, citrusvruchten en (bij Alanya) zelfs bananen. Palmen, cipressen, naaldbomen en uitgestrekte olijfboomgaarden verlenen het land de charme van het zuiden – die u pas ten volle leert kennen wanneer u eenmaal afgereisd bent naar het steppe-achtige binnenland. Kamelen zijn daar de spectaculairste dieren; schapen en geiten de meest voorkomende.

De beboste hellingen van het Beydağlarıgebergte bij Kemer, de bossen van Güllü Dağı ten noorden van Antalya en aan de Köprülürivier noordelijk van Side, worden beschermd als natuurpark. Ook probeert men de leefomgeving van de zeeschildpadden bij Dalyan, Patara en Anamur te beschermen. Daarbij bewandelt men soms ongebruikelijke wegen: in Sarıgerme wordt bijvoorbeeld hotelpersoneel geschoold voor het beschermen van de karetschildpad.

Maar in de kustgebieden krijgen toerisme, industrie en woningbouw gewoonlijk voorrang boven het beschermen van natuurlijke landschappen. Er zijn zelfs plannen om bij Silifke, 250 km ten oosten van Alanya, een kerncentrale te bouwen; nog wel in een aardbevingsregio. Sinds de ramp in Japan is het protest hiertegen aanmerkelijk versterkt.

Steden en hotels

Het verstedelijkingsproces heeft in de randstedelijke gebieden aan de kust tussen Antalya en Alanya een enorme vlucht genomen. Hier is de bevolkingstoename groter dan waar ook in Turkije. Sinds 1990 zijn de inwonersaantallen van plaatsen als Alanya, Manavgat en Serik ongeveer verviervoudigd. Antalya groeide bijvoorbeeld van 70.000 inwoners in 1970 naar ongeveer 1,05 miljoen op dit moment.

Het is helaas niet anders: de echte idylle is ook in Turkije al lang verleden tijd. Licht en schaduw liggen in het ‘groeiland’ van de toeristische industrie dicht bij elkaar. Met naaldbomen begroeide hellingen zijn (bijvoorbeeld bij Bodrum en Kuşadası) volgebouwd met beton, in schilderachtige baaien (zoals bij Didyma en Içmeler) zijn rommelige vakantieoorden met een druk nachtleven uit de grond geschoten, waar een internationaal gezelschap zich overgeeft aan zon, drank en seks. Inmiddels draagt ook een bovenlaag van de Turkse bevolking bij aan het mondaine toerisme: de jachthaven Göcek is omgevormd tot een klein St. Tropez en ’s zomers worden de villa’s in Kalkan door hen bevolkt.

Eén land – twee werelden

Voor de boeren van Anatolië – en hun domein begint al een paar kilometer vanaf de kustplaatsen – is deze mondaine wereld net zo ver weg als Europa, en onbetaalbaar bovendien. Maar overal lopen deze beide werelden vloeiend in elkaar over. Wie meer doet dan alleen maar heen en weer lopen tussen zwembad en disco moet dus voorbereid zijn op een wisselbad van verschillende culturen. Slechts een paar kilometer vanaf de glanzende hotelpaleizen zijn de dorpen te vinden waar vrouwen al eeuwenlang dag in dag uit op het land werken en waar de theehuizen nog het domein van de man zijn. En ook daar kunt u nog de beroemde traditie van hartelijke gastvrijheid ervaren – als u maar niet in korte broek en een mouwloos hemdje komt, zult u er al snel kennis mee maken.

Klassieke schoonheid

De belangrijkste bezienswaardigheden zijn niet van Turkse, maar van Griekse en Romeinse oorsprong. Er is geen enkel ander land aan de Middellandse Zee dat kan bogen op zo'n groot aantal oudheidkundige vindplaatsen. Zo zijn er complete steden als Perge, waar u tussen de ruïnes wandelt. Als u op de kaart kijkt, ziet u dat er meer oudheid te zien is dan moderne steden. Turkije laat zich treffend omschrijven als een tweezijdig cultuurlandschap: met een klassiek-Europese kant en een Turks-moderne kant. En vaak genoeg mengen beide zich, zoals in het Nationaal Park Köprülü, in Selge. Hier zijn niet de ontzagwekkende monumenten het interessantst, maar de spannende combinaties van landschap, eeuwenoude bouwwerken en kleine boerenstulpjes die tussen de ruïnes opgetrokken zijn.

In de boerendorpjes is nog tijd over voor het geliefde Okey-spel

Islam in Turkije

Volgens de statistiek is 99% van de Turkse bevolking moslim. Maar ook hier zijn er de zeer gelovigen, en anderen die er niet zo veel aan doen. De huidige regeringsleider Tayyıp Erdoğan staat voor een politieke islam met conservatieve trekken. Hij werd in 2011 door een meerderheid van de bevolking gekozen. De nationale held Atatürk was echter een overtuigd atheïst. Hij zorgde ervoor dat godsdienst in Turkije geen staats- maar een privéaangelegenheid is.

Toch heeft de islam steeds meer invloed op het openbare leven en op het dagelijks leven van mensen. Op vrijdagmiddag, tijdens het islamitische vrijdagebed, puilen de moskeeën (cami, spreek uit als dsjami) uit. Velen bidden eenvoudigweg mee op straat. Vijfmaal per dag roept de muezzin de gelovigen op tot het gebed. Zijn roep, de azan, klinkt bijna als een lied. Op dat moment wordt in veel restaurants de muziek uitgezet. Tijdens de ramadan, de vastenmaand, zijn in het binnenland veel eet- of drinkgelegenheden de hele dag gesloten. Aan de toeristische kust is dat echter niet het geval.

De moskeeën, zowel de historische gebouwen als nieuwbouw, zijn ook toegankelijk voor niet-gelovigen. Wel is iedereen verplicht de schoenen uit te doen. Bij vrouwen moeten het haar, armen en benen bedekt zijn. Let erop dat u de moskee niet tijdens de gebedsuren, vijfmaal per dag, als toerist bezoekt. Het geldt als zeer onbeleefd om de biddende gelovigen te fotograferen.

Souvenirs

De op het Ottomaanse verleden geïnspireerde kunstnijverheid is overal te vinden en is vaak van prima kwaliteit. Veel voorkomend zijn dienbladen en kannen van messing en koper, met islamitische of historische motieven beschilderd aardewerk, vazen en andere voorwerpen van onyx en albast, meerschuimen pijpen en natuurlijk veel tapijten en kelims. Maar wees voorzichtig, want niet alles is wat men zegt dat het is! De export van antiek van voor 1918 is streng verboden (zelfs oude stenen of fossielen). Wie de fout in gaat, hangt zelfs gevangenisstraf boven het hoofd!

Er is ook veel goud- en zilverwerk te koop; in Turkije zelf ziet men dat als een crisisbestendige belegging. U betaalt naar gewicht. Goud wordt in Turkije alleen in kwaliteiten vanaf 14 karaat verhandeld.

In het binnenland zijn vaak mooi breiwerk met nomadenpatronen, kruiden, honing en jam verkrijgbaar.

Vakantieliefde

In grote hotels in toeristenoorden doet een deel van het personeel er alles aan bij de vrouwelijke gasten in het gevlij te komen, en dat lukt vaak goed (toen een Brits boulevardblad eens een foto van een 16-jarige Turkse jongen plaatste, meldden zich dertig Britse meisjes die – allemaal in hetzelfde seizoen – voor zijn liefdesuitingen waren gevallen). Meestal beproeven deze charmeurs grappend en grollend, maar erg hardnekkig, hun geluk. Boos worden schrikt ze niet af en een lach vatten ze als aanmoediging op; negeren is de beste remedie.

Belangrijke zinnen: waar kom je vandaan? – nereden geliyorsun (nèrèrdèn geljorssoen); je ziet er leuk uit – çok şıksın (tsjok sjeksen); ben je getrouwd? – evli misin (evli miessien); laat me met rust! – beni rahat bırakın (bèni rahat beraken); ga weg! – defol!

Van oudsher zijn de werelden van mannen en vrouwen in Turkije streng gescheiden. Het huis is het domein van de vrouw, de straat en het theehuis dat van de man. Voor gezinnen en stellen is er de aile salonu, van de mannencafés afgescheiden vertrekken. In de vakantieplaatsen speelt dit echter nauwelijks een rol. Vooral in het binnenland is het verstandiger om als vrouw alleen vrouwen aan te spreken, en als man alleen mannen.

Zorg voor de natuur

Over de gehele lengte van het Taurusgebergte strekken zich aan de zuidkant bossen uit. Door de opwarming van de aarde neemt het gevaar voor bosbranden toe; reden genoeg om zeer voorzichtig te zijn met vuur. Het ministerie van Bosbouw en Milieu investeert miljoenen in campagnes ter voorkoming van bosbranden.

Overal aanwezig: de Turkse vlag

Waar u ook bent, neemt u de volgende regels in acht: geen glazen of plastic flessen achterlaten: ze kunnen werken als brandglas; geen nog brandende sigaretten weggooien. Open vuur is streng verboden, zoals u aan de borden kunt zien. Ziet u ergens vuur of rook, bel dan altijd het noodnummer: 112.

Feiten en cijfers

Ligging: de Turkse zuidkust ligt ongeveer ter hoogte van de 36e breedtegraad, op dezelfde hoogte als Tunis.

Tijdzone: Turkije behoort tot de Oost-Europese tijdzone. Gedurende het hele jaar kunt u de klok een uur vooruit zetten, ook in de zomertijd.

Grootte: van Fethiye in het westen tot Alanya in het oosten is het ongeveer 340 km (ca. 6 uur rijden), tot Adana 760 km (ca. 12 uur).

Oppervlakte en inwoners: de zuidelijke kustprovincie Antalya en de regio Fethiye in de provincie Muğla hebben een oppervlakte van 23.678 km² en herbergen ongeveer 2 miljoen inwoners.

Rivieren: er zijn geen lange rivieren, omdat het Taurusgebergte een waterscheiding vormt. De Düden bij Antalya, de Köprülü bij Belek en de Manavgat bij Side zijn de belangrijkste rivieren.

Hoogste berg: de hoogste berg is de Kizlarsivrisi bij Kemer, met een top van 3086 m; gemiddeld liggen de toppen van de Taurus op ongeveer 2000 m.

Oudste steden: Antalya, de grootste, heette in de Griekse tijd Attaleia en bestaat sinds 158 v.Chr. Fethiye (Telmessos), Side en Alanya (Korakesion) werden 4000 jaar geleden al gesticht.

Geschiedenis, heden, toekomst

Vroege geschiedenis en oudheid

In de steentijd kent Klein-Azië een jachtcultuur. Een belangrijk vindplaats is de Karaingrot bij Antalya. Al in het zevende millennium v.Chr. ontstaan stedelijke nederzettingen. Omstreeks 2300 v. Chr. wordt de Anatolische cultuur van de Hatti door de Hittieten weggevaagd.

In de bronstijd, vanaf 1600 v.Chr., overheerst het grote rijk van de Hittieten Oost- en Midden-Anatolië. Aan de Egeïsche zee wordt Troje een belangrijke handelsstad. Vanaf 1100 v.Chr. bewonen Grieken de kusten van Klein-Azië.

Eerst Frygiërs en later Lydiërs overheersen van 1000 tot in de 4e eeuw v. Chr. het achterland. In die periode beleven de Griekse steden aan de kust hun bloeitijd. In 546 v.Chr. verslaan de Perzen de Lydische koning Croesus die bekendstond om zijn puissante rijkdom, en ze veroveren heel westelijk Klein-Azië. Een opstand van de Grieken onder aanvoering van de Ionische stad Milete wordt in 499 v.Chr. neergeslagen.

De Macedonische koning Alexander de Grote verovert vanaf 334 v.Chr. Klein-Azië en het Perzische Rijk. Na zijn dood in 323 vechten de Macedonische veldheren, de diadochen (opvolgers), om zijn nalatenschap; in Klein-Azië komt Pergamon als sterkste macht uit die strijd.

In 197 v.Chr. verovert de Seleucidische koning Antiochos III de zuidkust. Door de bemoeienis van de Romeinen valt de regio Pamphylië toe aan Pergamon. Koning Attalos II sticht in 158 v.Chr. Antalya. De Lycische steden verenigen zich in 167 v.Chr. in een onafhankelijk verbond. Rond 46 n.Chr. begint de verspreiding van het christelijk geloof. In de derde eeuw is het westen van Klein-Azië het centrum van het christendom.

Byzantijns en Ottomaans rijk

Keizer Constantijn verplaatst de hoofdstad van het Romeinse rijk in 333 naar Byzantium (het latere Constantinopel / Istanbul) en maakt het christendom tot staatsgodsdienst. In de 6e eeuw wordt Klein-Azië het centrum van het Oost-Romeinse (Byzantijnse) rijk.

Vanaf de 11e eeuw ontstaat in Centraal-Anatolië het rijk der Seltsjoeken. Aan de kust worden kleinere emiraten gesticht, zoals van de Tekkeoğulları bij Antalya. Ten tijde van de kruistochten (1096-1204) vestigen zich aan de kust Genuezen en Venetianen. Ridders van de orde der johannieters veroveren in 1309 Rhodos; aan de zuidkust verrijzen hun burchten. In Cilicië ontstaat het koninkrijk Klein-Armenië onder leenheerschappij van de Duitse keizer.

In 1326 veroveren de Ottomanen de Byzantijnse stad Bursa; deze groeit uit tot belangrijkste macht in de regio. In 1453 verovert sultan Mehmet II Constantinopel en bezegelt zo het einde van het Byzantijnse Rijk. Vooral de kuststeden blijven echter in meerderheid door Grieken bewoond. De vernietiging van de Ottomaanse vloot bij Çeşme (1770) leidt de ondergang van het rijk in. Tussen 1821 en 1830 bevechten de Grieken de onafhankelijkheid van de Peloponnesos, Attika en Epirus, en in 1913 volgen de volken van Noord-Afrika en de Balkan.

Turkse republiek

In 1923 verliezen de Grieken de oorlog om West-Turkije. Alle 1,5 miljoen Grieken moeten Turkije verlaten. Mustafa Kemal, bijgenaamd Atatürk, sticht de Turkse Republiek en begint aan de hervorming van het land naar westers voorbeeld. Hij sterft in 1938, maar pas in 1950 komt er met de verkiezingsoverwinning van de conservatieven een einde aan de heerschappij van de CHP, de partij van Atatürk.

Economische problemen en politieke conflicten worden door het leger tot drie keer toe (1960, 1971, 1980) beantwoord met een staatsgreep. De militairen waken over de scheiding tussen kerk en staat en de op het westen geörienteerde politiek.

Turgut Özal (AnaP) wordt in 1983 minister-president en liberaliseert de economie. Daarmee is de weg vrij voor de toeristische exploitatie van Turkije; het land maakt een moderniseringsgolf door, maar de rijkdom valt toe aan een kleine elite. Tegelijk verliest de Turkse lira veel waarde (gemiddeld wel 100% per jaar).

Vanwege de toenemende onvrede komen in 1995 voor het eerst fundamentalistische islamitische groepen in de regering. Onder druk van het leger moeten ze echter in 1997 terugtreden.

De 21e eeuw

Na een periode van dramatische inflatie verwerft de gematigd islamitische AK-partij in 2001 een meerderheid. Leider Erdoğan wordt minister-president. De AK-partij zoekt via hervormingen toenadering tot de Europese Unie; aan de andere kant streeft de partij ook islamisering van Turkije na. In 2007 werd de APK-politicus Ahmed Gül als president gekozen. Vanwege de financiële crisis in 2008 raken de onderhandelingen met de EU in het slop. Erdoğan haalt de banden met Iran en Rusland aan, vooral op economisch gebied. In 2010 bereikt Turkije alweer een groei van 7%. Eind 2010 voert de AK-partij een grondwetswijziging door, die de macht van de republikeinse elite doet afbrokkelen. Tijdens de verkiezingen van 2011 houdt de regering Erdoğan stand, maar de nagestreefde tweederde meerderheid wordt niet gehaald. In de zomer van 2013 komen jongeren in opstand tegen zijn autoritaire regeringsstijl en antialcoholwetten.

De Apollotempel van Side behoort tot de mooiste tempels van Turkije

Overnachten

Turkije heeft een enorm aanbod aan hotels in allerlei soorten en klassen. In de badplaatsen wisselen luxueuze nieuwbouwcomplexen en oude gebouwen elkaar af – en daarnaast vaak hotels in aanbouw. De chicste hotels (die het meest in de catalogi te vinden zijn) liggen in het algemeen ver buiten de drukke stadscentra. Wie in zo’n hotel een kamer neemt, zal weinig meekrijgen van de typisch Turkse sfeer. Wie wat meer met het land wil kennismaken, heeft volop keuze uit hotels in of nabij de stadscentra; die zijn misschien wat minder luxueus, wat minder westers ook, maar wel veel levendiger.

Gezinnen gaan graag naar de omgeving van Kemer en de luxehotels aan het strand van Kundu, Side en İncekum. Voor wie van een sportieve vakantie houdt, is Fethiye een goed uitgangspunt. Antalya is een geschikte uitvalsbasis voor wie dagtochten wil maken naar de bezienswaardigheden uit de oudheid. Het wildste uitgaansleven is te vinden in Kemer en Alanya.

Voor een lang weekend is Antalya het meest geschikt: het biedt een breed palet aan Turkse ontdekkingen: luxueuze en romantische hotels, moderne shoppingcentra, een museum dat het bekijken waard is en leuke bars.

Hotelcheck: als u wilt weten hoe uw hotel echt is, kunt u terecht op verschillende internetfora. Er wordt niet alleen geklaagd over slecht eten en verdunde drankjes; er zijn ook enthousiaste reacties te lezen, en uitvoerige beschrijvingen. Kijk bijvoorbeeld op het forum van www.wereldwijzer.nl.

Hotels en pensions

Het ministerie van Toerisme kwalificeert de hotels (otel) met sterren. Een driesterrenhotel biedt de internationale maatstaven die overal aan de Middellandse Zee te vinden zijn: een zwembad, een ontbijtbuffet en personeel dat zijn talen redelijk beheerst. Vijfsterrenhotels zijn in het algemeen de zogenaamde clubhotels, terwijl huizen met minder dan drie sterren een soort pensions zijn.

In toeristische plaatsen aan de kust zijn de pensions (pansiyon) vaak keurig en gezellig; soms hebben ze zelfs een eigen zwembad. Het verstandigst is om de kamer eerst even te bekijken (let daarbij op de bedden, de douche en de spoeling van het toilet) voordat u akkoord gaat.

Bijna altijd is het ontbijt bij de prijs inbegrepen. Muggengaas (raamhorren) is echter meestal niet aangebracht. Het is verstandig zelf maatregelen te nemen. Een antimuggenmiddel, of nog beter een klamboe, zal in de maanden juni tot en met september zijn nut bewijzen.

Het aantal op enorme terreinen aangelegde clubhotels is de laatste jaren flink toegenomen. De meeste bieden een all-inclusive programma en alles is dan ook bij de prijs inbegrepen. Gasten krijgen een plastic armbandje en hoeven gedurende hun verblijf nergens meer voor te betalen (dat leidt vaak tot lange rijen). Wie vooral zon en rust zoekt is op zijn plaats, maar wie Turkije wil ontdekken komt hier niet verder. De luxe is aangenaam, maar voor het echte Turkije moet u het terrein verlaten. Dat geldt ook als u van lekker eten houdt, want wat er in de clubhotels zoal wordt opgediend is niet altijd een feest.

Appartementen en studio's

In bijna alle vakantieplaatsen verhuren particulieren ook appartementen; meestal is dat een slaapkamer, een woon-slaapkamer met een eenvoudig keukentje en een toilet met douche. Een gezin met één of twee kinderen past daar prima; voor vier volwassenen is het krap. Voor de eenvoudige appartementen zijn de prijzen vergelijkbaar met die van pensions. U krijgt geen ontbijt, maar u kunt wel zelf koken. De meeste van deze huizen liggen rustig en landelijk; meestal niet pal aan het strand. Er wordt ongeveer eens per drie dagen schoongemaakt. Beddengoed en handdoeken zijn meestal inbegrepen, evenals het schoonmaken na vertrek.

Reserveren en prijzen