Colofon

Wil je op de hoogte blijven van de boeken die in de novellelijn verschijnen?

Volg dan @kluitman_novelles op Instagram.

Nur 284/W062201

Bisac YAF062000 / YAF058160

© Uitgeverij Kluitman Alkmaar B.V.

© MMXXII Tekst: Annette van ’t Hull

Vormgever omslag: Sanneke Vlam, sproud.nl

Opmaak binnenwerk: Studio L.E.O.

Alle rechten voorbehouden, inclusief het recht van reproductie in zijn geheel of in gedeelten, in welke vorm dan ook.

kluitman.nl

Lieve Maeve,

Awkward, een brief schrijven. Ik doe dat bijna nooit. Alleen op school moest het een keer, voor Nederlands. Daar kreeg ik toen maar nét een voldoende voor, dus ik denk dat ik er niet zo goed in ben. Maar Irene zegt dat ik gewoon moet opschrijven wat ik tegen je zou willen zeggen, en dat daar helemaal niks goeds of fouts aan is. Dus dat doe ik maar. Ik hoop dat je het niet al te raar gaat vinden.

Irene is mijn coach. Ik ga nu iedere week naar haar toe. Eerst dacht ik: wat moet ik bij dat mens. Maar het is best chill. Het betekent vooral dat we veel praten. En ik wil pap en mam niet nog een keer teleurstellen. Ze schaamden zich heel erg voor wat er is gebeurd. Ze hebben zelfs nog met jouw ouders gebeld, met excuses en alles.

Ik hoorde pap en mam ook een keer in de keuken, toen ik huiswerk zat te maken en de deur open was blijven staan. Mam zei dat ze niet begreep wat ze in hun opvoeding verkeerd hadden gedaan. Dat ze me altijd juist zo volwassen had gevonden. Pap zei dat ik met mijn vijftien jaar soms toch nog echt een kind ben. Dat hij zich erin had vergist hoeveel verantwoordelijkheid ik al aankan. En toen zuchtte hij. Dat deed zo’n pijn van binnen. Daarom ben ik ook blij dat Irene me helpt, zodat ik nooit meer zoiets stoms zal doen.

Ik weet zeker dat jij later een betere oppas zult worden dan ik. Als je groot genoeg bent om zelf te gaan babysitten. Jij zult wél goed voor je oppaskindje zorgen. Jij zult je niet laten meeslepen door de eerste de beste crush. Jij zult je niet ‘laten leiden door een impuls’, zoals Irene het noemt.

Als ik nu een wens mocht doen (en dan bedoel ik eentje die écht uitkomt), dan zou ik helemaal niks groots voor mezelf wensen. Geen huis met een jacuzzi in de badkamer. Zelfs geen eigen drumstel om iedere dag op te kunnen oefenen. Ik zou alleen maar willen dat het allemaal anders was gegaan.

Ik heb die hele avond nog zo vaak opnieuw in mijn hoofd afgespeeld. Net een serie op Netflix, die ik niet uit kan zetten. Alsof ik steeds maar weer naar de aflevering van die vrijdag zit te kijken…

Vrijdagavond, 19.00 uur

Het is vrijdagavond, zeven uur. De ouders van Maeve zeggen dat ze er alle vertrouwen in hebben. Jelena heeft dat zelf ook, want hoe moeilijk is het nou om een paar uur te babysitten? De vorige keer ging het ook al supergoed, toen ze hier op proef was. Toen gingen Maeves ouders naar de opening van een kunstgalerie, maar ze waren na twee uur alweer terug. Vanavond hebben ze kaartjes voor een grote musical, die nog maar kort speelt. Dan blijven ze veel langer weg, en verdient Jelena lekker een stuk meer.

Eigenlijk was dit het oppasadres van Jelena’s buurmeisje. Maar zij heeft eindexamen gedaan en zit nu op kamers voor haar studie. Echt chill dat ze aan haar dacht om haar baantje over te nemen, vond Jelena.

Maeve is bijna anderhalf jaar. Al veel groter dan Jelena’s neefje, op wie ze ook wel eens past. Dat is nog echt een baby-baby.

‘Zo. Dus je bent wel kinderen gewend,’ had Maeves moeder Leonoor dan ook gezegd, vorige keer bij de kennismaking. Dat was in de laatste week van de zomervakantie geweest.

‘Mijn neefje is heel schattig,’ antwoordde Jelena. ‘En ik heb een zusje op de basisschool. Ze heet Fay en ze is helemaal gek van pinguïns.’

‘En in welke klas zit jij?’

‘Na de vakantie in havo 4.’

Leonoor krabde tijdens het gesprek steeds nerveus in haar nek, waar Jelena zelf ook zenuwachtig van werd – nog meer dan ze al was. Gelukkig deed Maeves vader Prakash veel relaxter. Hij zette Maeve gewoon bij Jelena op schoot, waarna het kind uitgebreid naar haar lachte en aan de koordjes van haar hoody trok. Dat leek Jelena toch wel een goed begin.

Prakash heeft een tandartsenpraktijk. Vandaar natuurlijk de grote auto op de oprit en de jacuzzi in de badkamer. Het hele huis is trouwens waanzinnig chic. De keuken is bijna even groot als de hele woonkamer bij Jelena thuis. De woonkamer hier lijkt zó uit een tv-programma te komen. Er zit een strakke open haard in de muur, met een glazen plaat ervoor. Wel zo veilig, dan kan Maeve haar handjes er niet in steken. En boven de eettafel hangt een artistieke lamp met een heleboel spotjes erin.

Dadelijk moet Maeve meteen naar bed. Leonoor heeft verteld hoe het douchen gaat, welke pyjama Maeve het liefst draagt, welke boekjes Jelena kan voorlezen en wat ze moet doen als Maeve niet wil slapen.

Op de salontafel heeft Leonoor een trommel met chocoladekoekjes voor Jelena neergezet. Daarnaast ligt een map, waarin ook nog eens staat opgeschreven hoe alles moet. Helemaal niet nodig, vindt Jelena. Ze heeft haar neefje al zo vaak naar bed gebracht.

Prakash kijkt ongeduldig op zijn horloge.

‘Jaja, we moeten weg,’ zegt Leonoor. Haar parfum waait op als ze Maeve in Jelena’s armen tilt.

‘Dag, sweetie. Zoet zijn, hoor. De musical duurt tot kwart over elf. En dan moeten we nog naar de parkeergarage lopen en terugrijden. Dus we zijn niet voor twaalven terug. Reken maar op uiterlijk half een.’

Jelena knikt en aait Maeve over haar rug. ‘Is goed,’ zegt ze. ‘Gaat helemaal lukken.’

Maeve is helemaal niet verlegen. Ze brabbelt honderduit. Niet dat Jelena er veel van verstaat, maar ze praat vrolijk met haar mee. Voorzichtig draagt ze haar de trap op. Dat kind is al best zwaar.

Op Maeves kamer staat een ledikant met spijlen. Er ligt een groen dinosaurusje in. Maeves lievelingsknuffel, volgens Leonoor. Verder is geel hét thema. De muur achter het bedje is geel geschilderd, de lampen zijn geel en er hangen gordijnen met gele sterren en een maan.

Op de kamerdeur zitten houten letters geplakt. M A E V E, staat er. Wel een beetje bekakt, vindt Jelena. Je spreekt het gewoon uit als Meef, waarom het dan zo moeilijk schrijven?

‘We gaan lekker douchen, Ma-ee-vuh,’ zegt Jelena als ze Maeves pyjama heeft gepakt. Maeve kijkt met grote ogen. Zie je wel, zij vindt het ook raar, met die ‘a’ erin. Gelukkig dat ze nog niet kan lezen.

‘Kom maar mee,’ zegt Jelena. Ze neemt het kind bij de hand. Samen lopen ze naar de badkamer.

Het wordt een heel waterballet. Maeve maakt er een spelletje van om Jelena’s handen te ontwijken en Jelena speelt het spelletje mee. Als al het schuim is weggespoeld, doet ze kiekeboe vanachter de handdoek. Succes gegarandeerd. Fay vond dat ook altijd superleuk. Eigenlijk zijn kleine kinderen heel makkelijk, vindt Jelena. Alleen worden ze irritant als ze niet willen stoppen met huilen.

‘Maar jij bent geen huilerd, hè Mevepeef?’ zegt ze, als ze Maeve heeft afgedroogd. Ze tilt haar op het aankleedkussen om haar een luier om te doen. Even kijkt ze verlangend naar de jacuzzi in de hoek. Als zij die thuis toch eens hadden!

Maeve trapt met haar benen in de lucht. Jelena krijgt bijna een voetje in haar gezicht. ‘Hou eens effe op,’ roept ze lachend.

Als Maeve haar luier om heeft, plingt er iets in Jelena’s achterzak. Ze pakt haar telefoon.

Het is Britt, haar bestie. Ze heeft een foto gestuurd van een topje bij de New Yorker, voor maar zes euro. Ga je morgen mee naar de stad? vraagt Britt.

Oké, appt Jelena terug. Mee de stad in wil ze wel, alleen gaat ze niet meteen al haar verdiende geld uitgeven. Want nu ze een baantje heeft, kan ze voor een eigen drumstel gaan sparen. Ze zit nu bijna een jaar op drumles. Haar docent heeft al een paar keer gezegd dat ze talent heeft. Jelena wil later op grote muziekfestivals spelen, met publiek dat helemaal losgaat. Maar je kunt nooit écht goed worden als je niet iedere dag oefent.

Daarom heeft ze thuis een drumstel nodig. Met pap en mam heeft ze het er al over gehad. Die begonnen meteen over de buren, dat die zouden gaan klagen. Maar een elektronisch drumstel hoor je bijna niet, daar zit een koptelefoon aan. Alleen zijn ze wel asociaal duur. Pap zei dat ze het geld dan zelf bij elkaar moet sparen, dus dat wordt nog heel wat avondjes oppassen.

‘Nou gaat Mevepeef naar bed, hè?’ zegt Jelena. Ze hijst Maeve in haar pyjama en maakt de drukknoopjes vast. Dan tilt ze haar tegen zich aan en draagt haar naar haar kamer. Lekker ruikt dat, zo’n schoongewassen kindje. Veel beter dan de geur die rond de luieremmer hangt.

Ze legt Maeve op haar rug in het ledikant. Maeves gezichtje verkrampt. Ruk, nu komt er zeker toch een huilbui. Gauw pakt Jelena een boek van de plank, dat over de vos en de egel, en begint te lezen. Ze doet de stemmetjes na: een zware brom voor de vos en een hoge piepstem voor de egel. Maeves gezicht ontspant, ze lacht weer.

Zo jammer dat Maeve nog niet goed kan praten, anders kon ze morgenochtend aan Leonoor en Prakash vertellen hoe professioneel Jelena het allemaal heeft aangepakt. Dan mag zij hier iedere keer komen oppassen en verdient ze bakken met geld. Kom maar door met die snaredrum, de bass en de bekkens.

Er plingt nog een appje. Britt zeker weer. Jelena gaat zachtjes verder met voorlezen zonder ernaar te kijken, want Maeves ogen zijn aan het dichtvallen. Ze slaapt. Als ze het boekje heeft weggelegd, sluipt ze naar de gang en sluit de deur met M A E V E achter zich. Hij hoeft niet op een kier, de babyfoon staat aan. Op de trap pakt ze haar telefoon om te kijken wat Britt heeft gestuurd.

Maar het is Britt niet, het appje komt van Jordy.

Van Jordy.

Jordy!

20.00 uur

Hey, heb je vanavond wat te doen? leest Jelena.

Ze krijgt het warm en koud tegelijk van opwinding. Al een paar dagen heeft ze het idee dat Jordy belangstelling voor haar heeft. Sinds ze met hem in een groepje zit voor de opdracht geschiedenis. Van de meeste leraren mag je zelf weten met wie je samenwerkt. Alleen Geerdink wil altijd zélf de groepjes aanwijzen. Meestal pakt dat dramatisch uit, maar nu heeft hij haar toch maar mooi bij Britt en Jordy ingedeeld.

Ze hebben nog niet veel aan de opdracht gedaan, behalve gisteren in de pauze even, in de kantine. Jelena at een appel en keek naar de grote blauwe plek op Jordy’s kaak. Voor ze kon vragen hoe hij daaraan kwam, stelde Britt voor om een vlog te gaan maken. Toen knipoogde Jordy naar Jelena. Hij zei dat zij het op camera vast supergoed zou doen. Ze kreeg het bloedheet van dat compliment en voelde hoe ze bloosde.

Maar blijkbaar heeft die tomaatrode kop Jordy niet afgeschrikt. Vanochtend ging hij tijdens het eerste uur in het medialokaal meteen tegenover haar zitten. En tijdens Duits wilde hij per se een pen van haar lenen, terwijl hij die ook aan Ravin had kunnen vragen.