Alex de Laat

Michael van Gerwen

Het verhaal van de beste darter ooit

Disclaimer

Ondanks de grote zorg en aandacht waarmee dit boek is samengesteld, is het mogelijk dat er informatie in staat die onvolledig, verouderd, of niet (meer) juist is. Aan de inhoud van dit boek kunnen dan ook geen rechten worden ontleend.

NUR 491/W111701

© New Victory Books

© MMXVII Tekst: Alex de Laat

Omslagontwerp: Mariska Cock

Foto omslag: Getty Images

Alle rechten voorbehouden, inclusief het recht van reproductie in zijn geheel of in gedeelten, in welke vorm dan ook.

Bij het schrijven van dit boek is gebruikgemaakt van en geciteerd uit vele eerder gepubliceerde interviews en artikelen. De lijst van geraadpleegde bronnen staat op blz. 235-239.

Daarnaast hebben er persoonlijke interviews plaatsgevonden met Koert Westerman, Ron Meulenkamp, Colin Lloyd, Justin van Tergouw, Aileen de Graaf, Co Stompé, Marco Meijer en Marco Tak.

Op deze manier is getracht een volledig beeld te schetsen van de dartswereld waarin Michael van Gerwen zich beweegt en van zijn carrière als profdarter tot nu toe. Michael van Gerwen zelf heeft geen medewerking verleend aan de totstandkoming van dit boek.

Voorwoord door Co Stompé

Het zal zo’n dertig jaar geleden zijn dat het dartsvirus mij in zijn greep kreeg. Een vriend van mij had thuis een dartsbord aan de muur hangen met daarbij een setje echte pijltjes, niet van die plastic dingen waarmee je op de kermis smijt, maar echte metalen dartpijlen.

Het mikken op het bord ging mij redelijk goed af en ik ging mij wat meer toeleggen op het dartsspel. Zo herinner ik mij nog heel goed dat ik voor het eerst naar een wereldkampioenschap keek, The Embassy in Frimley Green. Toentertijd was dit alleen ’s nachts te zien op BBC2. Niet meer dan een samenvatting.

Het heeft mij toen heel wat nachtelijke uurtjes slaap gekost, maar ik had het er graag voor over. De dartshelden van toen inspireerden mij zo ontzettend dat het mijn doel werd om in elk geval één keer in mijn leven daar te spelen. Ik stortte me op het darten en het lukte me om mijn doel te bereiken. En meer dan dat. Ik nam maar liefst zestien keer deel aan het WK.

Darts was in die dagen nog een kleine sport, die gedomineerd werd door spelers uit Groot-Brittannië. Daarbij was het prijzengeld niet je van het. Darts was voornamelijk een sport die beoefend werd door liefhebbers. Slechts een enkeling kon zich toen professional noemen.

Met de jaren heb ik de sport enorm zien groeien, explosief zelfs in de periode van Raymond van Barneveld. De sport werd internationaal. Iemand die in zijn levensonderhoud kon voorzien door middel van het gooien van pijltjes werd een prof genoemd, maar van professionalisme was nog geen sprake. Toch inspireerde Raymond een hele groep jeugdige spelers om ook de pijlen ter hand te nemen en zich de sport eigen te maken. Al snel kwamen tientallen jeugdige talenten bovendrijven, maar er brak er maar zelden eentje door.

Hiervoor waren verschillende redenen: óf ze konden niet met tegenslagen omgaan, óf ze bezweken onder de druk, óf ze kregen andere prioriteiten, zoals een vriendinnetje. Allemaal zaken die ervoor zorgden dat een dartscarrière niet in het verschiet lag. Tot er plotseling een jong kereltje van een jaar of vijftien, zestien opstond. Zijn naam was Michael van Gerwen.

Toentertijd was Michael irritant als de pest, maar wat een talent! Met zijn eeuwige uitdagen, geëtter en getreiter dreef hij je soms tot wanhoop en toch was het ook heel aandoenlijk. Ik weet nog dat ik dacht: zou deze het dan in zich hebben?

Het antwoord weten we inmiddels.

Hoe overtuigend was zijn spel tijdens de halve finale van de Masters of Darts in 2007? Tegen Raymond, die toch voor iedereen dé Nederlandse darter was, gooide hij een 9-darter, een leg bij het dartsspel 501 die met negen darts is uitgegooid! Michael was een jongen die geen rekening hield met status en gewoon zijn spel speelde.

Of zijn overwinning op de Winmau World Masters 2006. Alle Nederlanders, inclusief ikzelf, waren uitgeschakeld, maar Michael ging wel door naar de finale. Ik besloot mijn verblijf in Bridlington nog wat te verlengen en voegde mij bij Michael om hem bij te staan. Hij was nog maar zeventien en helemaal alleen in dat grote Engeland. Ik zag hem als junior bij de grote mannen meedoen en ik zag hem in de finale van de grote Martin Adams winnen. Het was fantastisch, een ster was geboren. Het zou echter nog jaren duren voordat Michael de grote naam werd die we nu kennen.

Toch waren er wel momenten waarop zelfs ik dacht dat hij het misschien toch niet zou redden. Zijn overstap van de British Darts Organisation (BDO) naar de Professional Darts Corporation (PDC) was misschien wel te snel gekomen. Zes jaar lang bleef Michael onder de radar, de resultaten bleven uit en iedereen zag hem als een gemiddelde speler. Maar één persoon niet, en dat was Michael van Gerwen zelf. Hij geloofde erin, hij bleef ondanks alle moeilijkheden vechten en knokte zich door alles en iedereen heen. Hij gaf nooit op en ging maar door. Daarin zagen we het talent van de ware kampioen met de juiste winnaarsmentaliteit. Een echte professional en nu een bron van inspiratie voor miljoenen darters over de hele wereld. Het irritante mannetje bleek uiteindelijk een echte kerel te zijn. Iemand die voor elke overwinning vecht en deze verdient. Iemand die 25 titels binnen een jaar haalt en iemand die inmiddels tweevoudig wereldkampioen is.

Michaels carrière is nog lang niet ten einde. In feite begint die pas, maar deze biografie komt zeker niet te vroeg. Een boek dat voor elke Van Gerwen-fan en voor elke dartsliefhebber of geïnteresseerde in de sport een aanrader is. Het is een met zorg geschreven verhaal waarin het leven van Michael vanaf zijn kennismaking met darts op dertienjarige leeftijd tot en met zijn tweede WK-titel wordt verteld. Zijn jeugd, de verschillende uitdagingen, de vele overwinningen, de overstap van de BDO naar de PDC en tal van andere zaken komen voor het voetlicht. Het resultaat is het verhaal van de beste darter ooit. Niemand minder dan Michael van Gerwen. Een ware kampioen.

BOEM!!!

Co Stompé

Dartscommentator RTL7 Darts

en voormalig BDO- en PDC-profdarter

Inleiding

De sport darts roept veel, en dikwijls dezelfde, associaties op. Kroegen, bier, Engeland, nog meer bier, maar ook: Phil Taylor, Co Stompé, Raymond van Barneveld en sinds een aantal jaren Michael van Gerwen, ook wel bekend onder zijn bijnaam Mighty Mike.

Van Gerwen werd op 25 april 1989 in Boxtel geboren en liet al op jonge leeftijd zijn talent voor darts zien. Dat prille talent groeide in de loop der jaren uit tot een dartsfenomeen dat zijn gelijke nog moet tegenkomen.

In 2016 won Van Gerwen alle belangrijke toernooien, met als afsluiter voor de tweede maal het World Darts Championship, het meest prestigieuze PDC-dartstoernooi ooit. Dat hij na al deze overwinningen niet genomineerd werd voor ‘Sportman van het Jaar’, was voor veel dartsliefhebbers moeilijk te verteren en een belediging voor de dartssport, maar vooral voor Michael van Gerwen als topsporter.

Dat de dartssport in Nederland enorm populair is en nog steeds groeit, staat buiten kijf. Dit is onder meer te zien aan het groeiend aantal jonge spelers dat momenteel bij de verschillende landelijke bonden op hoog niveau speelt. Mede dankzij spelers als Roland Scholten, Raymond van Barneveld, Co Stompé en uiteraard Michael van Gerwen is darten nog nooit zo populair geweest bij zowel spelers als de steeds groter wordende groep toeschouwers.

Wat maakt darts zo populair? Is het de laagdrempeligheid, het feit dat het overal en door iedereen gespeeld kan worden? Of wordt de sport omhooggestuwd door de grote sommen geld die erin omgaan? Bedragen die er onder meer voor hebben gezorgd dat Van Gerwen, van oorsprong een tegelzetter uit Brabant, zich inmiddels multimiljonair kan noemen.

De vraag of darts een officiële sport is of kan worden afgedaan als een kroegspel komt regelmatig naar voren, maar is toch niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Deels omdat de kwestie bij zowel voor- als tegenstanders puur gevoelsmatig ligt. Het ‘bier-drinken-en-een-pijltje-gooien-in-de-kroeg’-imago speelt hierbij zeker een rol, maar het zou te makkelijk zijn om darts alleen daarom de kwalificatie ‘echte sport’ te ontnemen.

Of darts een sport of een spel is, blijft een punt van discussie. Zelfs onder darters onderling. Voor Michael van Gerwen zelf doet deze hele discussie er weinig toe. Darts is zijn leven.

Wie is Michael van Gerwen eigenlijk? Wat motiveert hem en is hij nog steeds even gemotiveerd na het winnen van alle belangrijke titels? Hoe denken zijn collega’s, maar ook andere insiders in de dartswereld, over hem? Hoe was de overstap van de BDO naar de PDC? Kortom: wat weten we over Mighty Mike, wat denken we te weten en wat weten we (nog) niet?

In dit boek wordt dartskampioen Michael van Gerwen van meerdere kanten belicht. Aan de hand van onder meer interviews met dartsinsiders zal ik proberen een beeld te schetsen van de dartswereld waarin Van Gerwen, zijn tegenstanders en niet in de laatste plaats zijn fans en het publiek zich bewegen. Dit boek vertelt het verhaal van de beste darter ooit: het fenomeen Michael van Gerwen.

Alex de Laat

Michaels jeugd

1989 – 2005

Het gezin Van Gerwen

Op 25 april 1989 wordt Michael van Gerwen geboren in het Brabantse Boxtel. Samen met zijn zussen Peggy en Samantha en broer Kevin groeit hij vrij probleemloos op. Het is een drukke en gezellige bedoening in het gezin Van Gerwen. Michaels ouders Henri en Wilma werken hard om hun kinderen alles te geven wat ze nodig hebben. Daaronder valt in het gezin Van Gerwen ook het deelnemen aan een sport. Voor Michael pakt sporten in het begin niet zo goed uit. Zeker niet wanneer hij vol enthousiasme begint met voetbal. Hoewel hij het een tijdlang blijft proberen, blijkt al snel dat zijn talent niet echt op het voetbalveld ligt. ‘Het was de bedoeling dat ik verdediger was, maar eigenlijk was ik meer een klein Michelin-mannetje dat door het veld banjerde,’ vertelt de dan 25-jarige Van Gerwen jaren later aan de Engelse krant The Guardian. Maar naast zijn gebrek aan voetbaltalent vindt hij de kou waar die sport regelmatig mee gepaard gaat ook verschrikkelijk. ‘Ik ben meer een zomermens,’ voegt hij eraan toe in hetzelfde interview.

Darten

In huize Van Gerwen hangt een dartsbord en hoewel de jonge Michael af en toe een pijltje gooit, blijft het daarbij. Tot de winter van zijn dertiende levensjaar. Het is koud, en Michael en zijn vrienden moeten zich binnen zien te vermaken. Hij wordt uitgenodigd om in Café d’n Boer in Boxtel een potje darts te spelen. Michael stemt toe. ‘Ik dacht: ik ben er waarschijnlijk beter in dan in voetbal. Ook al train ik 24 uur per dag, daar zal ik nooit goed in worden.’

Een van zijn vrienden is ontzettend slecht in het spel, maar Michael en een andere vriend doen het een stuk beter en maken er een echte wedstrijd van. Michaels winnaarsmentaliteit komt ineens naar boven en hij doet er alles aan om te winnen. Hij geniet er intens van. Dit gevoel kent hij niet en voor hem is het na de eerste rake pijltjes al snel duidelijk: hij wil zijn voetbalschoenen aan de kant gooien en zich op het spelen van darts richten. Vanaf dat moment is hij elke zaterdag in het café te vinden: de plek om het darten te oefenen en beter te worden. Zijn vrienden begrijpen er maar weinig van en lachen hem uit, ‘maar’, zo laat de inmiddels wereldberoemde darter in 2015 aan het Duitse weekblad Der Spiegel weten, ‘nu ben ik degene die lacht.’

Café d’n Boer

Harry van Erp, eigenaar van Café d’n Boer, herinnert zich de jonge dartsheld nog goed. ‘Toen hij dertien of veertien was, kwam hij hier. Meestal stond hij te schrijven. Hij mocht nog niet spelen. Dan kreeg hij een gulden en schreef hij de hele avond voor de grote jongens. En nu is hij de grote jongen.’ Van Erp is er trots op dat de latere wereldkampioen zijn eerste dartsschreden in zijn café zette. Hoewel niemand op dat moment kon vermoeden dat de beginnende puber het zo ver zou schoppen.

‘Ik speelde heel veel in Café d’n Boer voordat ik serieus ging spelen, want ik was niet oud genoeg om aan toernooien mee te doen. Daar moet je zestien voor zijn,’ vertelt Van Gerwen in 2014 in de documentaire Michael van Gerwen – De beste darter ter wereld. ‘Het was een leuke tijd en tijdens de pauzes en na afloop oefende ik wat.’

Zijn allereerste 180’er gooit Michael van Gerwen thuis, maar de eerste keer dat de jonge darter deze perfecte score tijdens een wedstrijd gooit is in Café d’n Boer, waar hij veel rankingtoernooien speelt.

Talent

Hoewel Michael na het gooien van zijn eerste pijlen in de plaatselijke kroeg bijna direct weet dat darts zijn voorkeur heeft boven voetbal, begint de echte liefde voor de sport pas wanneer zijn vader Henri een jongerentoernooi organiseert. Michael wordt derde en is de koning te rijk. Hij wint zijn eerste beker. Een kleine beker, maar Van Gerwen is, zo laat hij later weten, ‘het gelukkigste kind ter wereld. Na dat toernooi oefende ik elke dag. Ik wilde nog wel twintig extra bekers.’ Gemotiveerd en vooral doelgericht gaat de tiener aan de slag en hij houdt woord. Twee jaar later wordt Van Gerwen Europees jeugdkampioen en speelt hij in Noorwegen en Noord-Ierland verschillende belangrijke wedstrijden. Een enorme prestatie, en zijn talent begint al snel op te vallen bij andere darters.

Die jongen kon alles

‘Ik zag hem als jochie van veertien in Hengelo,’ vertelt Rod Harrington, voormalig nummer één van de wereld, in dezelfde documentaire. ‘Ik stond achter hem en geloofde mijn ogen niet.’ Harrington kan er op dat moment niet over uit dat hij nog nooit van Van Gerwen heeft gehoord. ‘Hij gooide een triple 20 zoals ik nog nooit had gezien.’ Hoofdschuddend denkt Harrington terug aan dat eerste moment. ‘Die jongen kon alles.’

Ook Barry Hearn, voorzitter van de PDC, is zeer onder de indruk van Michael. ‘Michael was fenomenaal als tiener. Op zijn zeventiende gooide hij al 9-darters.’

Financiering

Darten is qua materiaal misschien niet zo duur als sommige andere sporten, maar goedkoop is het ook niet. Vooral het reizen naar de verschillende nationale en internationale locaties, hotelkosten en inschrijvingskosten kunnen voor jonge darters een probleem zijn, aangezien die vaak nog geen sponsor hebben. Het probleem wordt alleen maar groter als ze steeds beter gaan gooien en die kosten beginnen te stijgen.

Michaels ouders Henri en Wilma ondersteunen Michael de eerste jaren financieel, maar het gezin heeft het niet breed. Zowel Henri, die vrachtwagenchauffeur is, als Wilma, die in de kantine van een metaalconstructiebedrijf werkt, doet er alles aan om Michael te helpen. Het is niet makkelijk, want ook de andere drie kinderen hebben hun hobby’s, maar ze slagen erin om hun dartende zoon verder te helpen. ‘Mijn vader betaalde altijd de toegangsprijs […] bij de verschillende toernooien,’ vertelt Michael in een interview in Der Spiegel. ‘Daarnaast reed hij me in het weekend door het hele land naar de toernooien. Darts is op zichzelf geen dure sport, je hebt drie pijlen en een shirt nodig, maar de ritten naar de toernooien kosten wel geld.’

Michael herinnert zich nog heel goed hoe lastig dit soms voor zijn ouders was, maar ook hoe dit hen er niet van weerhield hem te blijven steunen. De inzet van zijn ouders om Michael aan zoveel mogelijk toernooien te laten meedoen werpt zijn vruchten af. ‘Plotseling won ik mijn eerste toernooi en uiteindelijk won ik elk jeugdtoernooi in Nederland,’ vertelt Van Gerwen aan Der Spiegel. ‘Dat was het moment dat de eerste sponsors naar mij toe kwamen.’

School

In het begin van zijn dartscarrière gaat Michael, net als andere jongeren van zijn leeftijd, nog naar school. Voor hem betekent dat het vmbo op het Baanderheerder College in Boxtel. ‘Het was een goeie school,’ zegt Michael op film, terwijl hij voor het gebouw staat. ‘Maar ik ben niet echt een persoon voor de universiteit of school, dus ik ben heel blij dat ik darter ben.’ Schoolliefhebber of niet, hij is nog te jong om op dat moment te stoppen met zijn opleiding. En anders dan bijvoorbeeld bij voetbal zijn er geen dartsopleidingen waar een jonge, talentvolle darter als Van Gerwen voor gescout kan worden. Hij droomt er weliswaar van om ooit met het spelen van darts in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien, maar dat is natuurlijk allesbehalve een zekerheid. Er zit dus niets anders op voor Michael dan zijn vmbo-opleiding af te maken.

Hij zet zijn tanden op elkaar, haalt het eindexamen en – niet geïnteresseerd in een vervolgopleiding – gaat aan de slag als tegelzetter. Het spelen van darts blijft echter zijn grootste passie, en terwijl zijn leeftijdsgenoten zich zo langzamerhand beginnen te settelen gaat Michael naast alle andere dagelijkse beslommeringen stug door met trainen en het spelen van de diverse toernooien. Alles wat ervoor nodig is om een nog betere darter te worden pakt hij aan. Elke vrije minuut wordt daaraan besteed, zonder ook maar een moment te twijfelen.

Mighty Mike Gaard

Al het trainen begint zijn vruchten af te werpen. In september 2006 wordt Michael tweede tijdens een top 32-ronde in Utrecht. Hij is op dat moment zeventien jaar en zijn opleiding is inmiddels afgerond. Naast zijn werk richt Michael zich volledig op zijn dartscarrière, die met veel plezier door zijn familie, vrienden en directe omgeving wordt gevolgd.

Na het behalen van die tweede plaats volgt er een heuse huldiging in de Esdoorngaard in Boxtel-Oost. Iedereen leeft enorm mee met de succesvolle Van Gerwen en Michael is zeer verrast door dit spontane gebaar. De Esdoorngaard is voor deze speciale gelegenheid zelfs omgedoopt tot de ‘Mighty Mike Gaard’. Het is nog niets vergeleken met de huldigingen die Michael in de toekomst te wachten staan, maar voor de jonge darter is het een prachtige belevenis, en trots loopt hij rond tussen de toegestroomde mensen.

Ook Michaels broer Kevin en zijn zussen Peggy en Samantha zijn aanwezig bij huldiging, die door Michaels vrienden is opgezet. Ze zijn ontzettend trots op hun broertje. ‘[Al zijn] vrienden hebben geld ingezameld om een felicitatie in de krant te zetten. Dát zijn nog eens vrienden!’ zeggen ze achteraf tegen de pers.

Dat Michael ‘slechts’ tweede is geworden, mag de pret niet drukken.

Moeder Wilma vindt het niet zo erg dat haar zoon de eerste plaats door zijn vingers heeft zien glippen. ‘Natuurlijk had ik Michael de finale gegund, maar dan was zijn carrière te snel gegaan. Hij komt er toch wel.’ Hoe groot haar zoon binnen de dartswereld gaat worden, kan Wilma van Gerwen dan nog helemaal niet weten, maar haar vertrouwen in het talent van Michael blijkt geheel terecht te zijn. Op dat moment geniet ze alleen maar van het beginnende succes van een van haar kinderen en de prijzende woorden die collega-darters over Michael spreken. ‘Het wil wat zeggen als die toppers zeggen dat Michael de grootste speler ooit zal worden,’ laat ze enthousiast weten. Het blijken profetische woorden te zijn.

Pesten

Toch is Michaels jeugd niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Ondanks het liefdevolle gezin waarin hij opgroeit en de goede vrienden waarmee hij zich omringt, heeft hij het als kind en tiener soms best lastig. Vooral op school wordt hij veel gepest met zijn gewicht. Andere kinderen schelden hem uit en het maakt de tiener steeds onzekerder. Hij doet er alles aan om zijn gewicht onder controle te krijgen, maar wat hij ook doet, het helpt niet. Zelfs het halfjaar in een kliniek, waar Van Gerwen door de huisarts naartoe wordt gezonden, blijkt zinloos te zijn en ondertussen groeit zijn onzekerheid.

Tot overmaat van ramp zorgt het overgewicht voor borstgroei. Een extra reden om gepest te worden, iets wat er weer voor zorgt dat Michael zijn troost zoekt in voedsel. Het lijkt een vicieuze cirkel te worden.

Het eeuwige gevecht met zijn gewicht zorgt voor veel problemen

Uiteindelijk wordt er besloten tot een operatie om de borstgroei te verwijderen. De operatie mislukt, en het resultaat is een afschuwelijk litteken. Voor de jonge Van Gerwen zorgt het achterblijvende litteken voor nog meer onzekerheid. Tijdens het zwemmen houdt hij zijn T-shirt aan, zodat anderen hem niet kunnen uitlachen of pesten. Het staat allemaal in schril contrast met zijn leven nu, waarin fanmail, post, handtekeningjagers en gillende fans dagelijkse realiteit zijn.

Het eeuwige gevecht met zijn gewicht zorgt voor veel problemen. ‘Ik woog 133 kilo toen ik vijftien was. Ik ben jarenlang gepest. Altijd achter mijn rug,’ vertelt de nu populaire Michael van Gerwen vlak voor aanvang van het WK 2015 in het Algemeen Dagblad. ‘Pesten is het ergste dat er is. […] Je hoort het, je voelt het.’ Maar het blijft niet alleen maar bij achterbaks pesten. De latere dartskampioen wordt ook uitgelachen als hij bij het klimrek bezig is. En op de schoolfeesten wordt hij nooit gevraagd om te dansen. Het zijn jeugdherinneringen die hij liever vergeet, hoewel dat weleens moeilijk is als er bijvoorbeeld nieuws is over een kind dat vanwege pesten zelfmoord heeft gepleegd. Op de vraag hoe Van Gerwen ermee omging, antwoordt hij in hetzelfde artikel: ‘Ik ging het weg-eten. Het was een moeilijke tijd, een worsteling, maar ik ben er alleen maar sterker van geworden.’

Het blijft niet bij eten. Michael heeft veel moeite zich staande te houden bij al dat gepest en het zorgt ervoor dat hij het gevecht ook letterlijk aangaat. Hij slaat erop los en zorgt er op die manier voor dat hij met rust wordt gelaten.

‘Ik werd gewelddadig om op die manier respect te krijgen,’ vertelt de Brabantse darter in 2015 in Der Spiegel. ‘Natuurlijk weet ik inmiddels dat geweld niet de oplossing is, maar toen kon ik niet anders. Op die manier werd ik met rust gelaten.’

Zoveel jaar later straalt de ooit zo onzekere Van Gerwen van zelfvertrouwen. Hij heeft alle pestkoppen uiteindelijk het nakijken gegeven. Zelfs wanneer hij nu nog weleens wordt uitgelachen of wanneer er wordt geschreven over zijn gewicht, moet hij erom lachen. ‘Ik trek een lange neus. Het interesseert me geen reet.’

Het spelen van darts helpt de jonge Michael om alle vervelende dingen te vergeten en geeft hem uiteindelijk dat wat hij vroeger nooit kreeg: erkenning en respect.

Topic International Darts League

Als Michael net zeventien is (in 2006) wordt in Nijmegen de Topic International Darts League gespeeld. Hij moet tegen darters van naam spelen. In de eerste ronde speelt hij in een poule met Tony Eccles, Colin Lloyd en Martin Atkins. Niet de minste spelers, maar de zeventienjarige Van Gerwen laat zich niet afleiden door zenuwen en slaagt erin om tweede te worden.

In de volgende ronde speelt hij tegen de zeer ervaren darter Martin Adams, ook bekend onder zijn bijnaam Wolfie. Michael gaat vol zelfvertrouwen de wedstrijd in. Natuurlijk kent hij de reputatie van Adams, maar ondanks alle verwachtingen en kansberekeningen wint Van Gerwen de wedstrijd. Hij is de jongste speler van het toernooi, maar hij gooit geen enkele leg met meer dan vijftien pijlen uit. Daarbovenop gooit hij zelfs een 125-finish uit met behulp van een dubbele bull, een enkele bull en nogmaals een dubbele bull. Ten slotte beëindigt hij de wedstrijd met een 164-finish. Het is nauwelijks te geloven.

Uiteindelijk moet Michael het in de kwartfinale afleggen tegen zijn idool Raymond van Barneveld. Geen grote schande, aangezien het Raymond is die uiteindelijk het toernooi wint in een spannende finale tegen Colin Lloyd*.

* Zie ook het interview met Colin Lloyd op blz. 129

Mighty Mike wordt na zijn optreden in de Topic International Darts League door iedereen gezien als een groot opkomend talent. Voormalig wereldkampioen Andy Fordham, Darryl Fitton, maar ook mastercaller Martin The Legend Fitzmaurice – bekend om zijn startzin: ‘Ladies and gentlemen… are you ready? Let’s play darts!’ – noemen de wedstrijd van Van Gerwen tegen Adams de beste die ze ooit hebben gezien. Michael heeft zichzelf op de kaart gezet, en als hij nog geen maand later Gary Anderson verslaat in de finale van de Open Wales, kan niemand meer om hem en zijn talent heen.

Het Europees
Jeugdkampioenschap

Wanneer in 2006 het Europees Jeugdkampioenschap Darts plaatsvindt, doet Michael uiteraard mee. Het EK voor de jeugd is een belangrijk evenement. De World Darts Federation (WDF) organiseert dit jeugdtoernooi en is de overkoepelende organisatie waaronder de Nederlandse Darts Bond (NDB) valt. Alle Nederlandse darters die willen deelnemen aan serieuze dartstoernooien of die bij een officiële dartsvereniging willen gooien, zijn verplicht om zich bij de NDB aan te sluiten. Dit geldt dus ook voor Michael van Gerwen. Voor het EK heeft hij zich weten te kwalificeren samen met Sven van Dun, Pieter Collijn en Maikel Verberk. Met z’n vieren reizen ze af naar het Duitse Kalkar, waar spelers uit allerlei landen samenkomen om mee te doen aan het toernooi.

Hij blijft onverstoorbaar, zelfs als hij op het punt staat te winnen

Het wordt voor Nederland een zeer succesvol toernooi. De vier jeugddarters winnen het landentoernooi tegen Engeland met maar liefst 9-1. Ook het dubbelspel van Van Gerwen en Van Dun leidt tot winst. Samen verslaan ze het Duitse koppel Münch en Frey. Van Gerwen en Van Dun winnen in de finale met 4-2 van de twee Duitse spelers.

Maar ook in de singles laat Michael zich van zijn beste kant zien. In de finale staat hij tegenover zijn eerdere teamgenoot Pieter Collijn. Ook hij is een van de Nederlanders die zich voor het toernooi hebben weten te kwalificeren, en net als Michael heeft hij zich tot aan de single finale staande gehouden. Nederland is verzekerd van winst, maar wie de winnaar wordt blijft spannend. Tijdens de wedstrijd wordt al snel duidelijk dat Michael sterker is. Met name op mentaal gebied. Hij blijft onverstoorbaar, zelfs als hij op het punt staat te winnen. Pas als hij zijn laatste pijl heeft gegooid en met 3-1 Europees jeugdkampioen 2006 wordt, vindt de ontlading plaats. Het is tekenend voor Van Gerwen en het is deze focus die hem nog vele malen de winst gaat opleveren.

WDF

De World Darts Federation (WDF), opgericht in 1976, is de overkoepelende wereldbond, die naast het Europees Jeugdkampioenschap Darts en het Noord-Amerikaans Kampioenschap ook het officiële Wereldkampioenschap Darts organiseert. Dit wereldkampioenschap vindt elke twee jaar plaats. Veel nationale dartsbonden, waaronder de Nederlandse Darts Bond (NDB), vallen onder de WDF.

Het is deze focus die hem nog vele malen de winst gaat opleveren

Het officiële wereldkampioenschap mag dan officieel zijn, heel veel aandacht krijgt het niet. Toch hebben bijna alle bekende Nederlandse darters wel een keer meegedaan. Denk aan Raymond van Barneveld, Co Stompé, Vincent van der Voort, Roland Scholten, Marco Tak, Benito van der Pas, Danny Noppert, Ron Meulenkamp en Wesley Harms, die in 2015 de eerste 9-darter op het toernooi gooide. Een ongehoorde prestatie die op dat moment nauwelijks werd belicht. Michael van Gerwen is echter de uitzondering op de regel. In tegenstelling tot veel andere grote (inter)nationale darters heeft hij nooit meegedaan met het door de WDF georganiseerde officiële wereldkampioenschap. Hij kan dan ook geen WDF WK-titel op zijn naam schrijven. Dit in tegenstelling tot Roland Scholten, die in 1993 wereldkampioen werd, en rivaal Raymond van Barneveld, die maar liefst drie WK-titels binnenhaalde, in 1997, 1999 en de laatste keer in 2003. Wesley Harms behaalde als (voorlopige) Nederlandse hekkensluiter de WK-titel in 2013. Het zijn mooie overwinningen, die helaas niet altijd de aandacht krijgen die ze verdienen.

Spelen bij de BDO

Net als veel andere spelers start Michael zijn professionele dartscarrière bij de British Darts Organisation (BDO). Ook de BDO organiseert een wereldkampioenschap darts, bekend onder de naam World Darts Championship. Omdat de WDF als enige de officiële naam Wereldkampioenschap Darts mag gebruiken, wordt het World Darts Championship gezien als een officieus wereldkampioenschap. Voor veel dartsliefhebbers is dit onzin. Zij vinden dat er met name in verband met de concurrerende dartsbond PDC gewoon van een officieel wereldkampioenschap kan worden gesproken. Officieus of niet, het is slechts een kwestie van tijd voordat het World Darts Championship belangrijker wordt dan het WK van de WDF.

In 1978 vindt het eerste BDO-wereldkampioenschap plaats in Nottingham, Engeland. Niet zo verwonderlijk, aangezien darts op dat moment voornamelijk nog een sport is waarin de Engelsen heersen. Dat eerste jaar wordt er gespeeld in de Heart of the Midlands Nightclub, maar dat blijkt een eenmalige gebeurtenis te zijn. Het jaar daarop wordt er namelijk gekozen voor een andere locatie en verhuist het toernooi naar de Jollees Cabaret Club in Stoke-on-Trent, ook in Engeland. Zes jaar lang wordt het toernooi hier gespeeld, tot 1986. In dat jaar verplaatst het BDO-kampioenschap zich naar Frimley Green, Surrey, waar het voortaan in de Lakeside Country Club gehouden wordt. Wanneer sportartikelendistributeur Embassy het prestigieuze toernooi niet langer mag sponsoren, neemt de Lakeside Coutry Club die taak over, en sindsdien draagt het toernooi de naam Lakeside.

Dat Van Gerwen, net als veel andere beginnende darters, start bij de BDO in plaats van meteen bij de andere grote dartsbond PDC, is niet zo vreemd. Er zijn namelijk een paar grote verschillen tussen de twee bonden, die voor jonge darters die net beginnen erg belangrijk zijn.

Verschillen tussen BDO en PDC

‘Bij de BDO is het gezelliger,’ is een bekend en veelgehoord commentaar wanneer je een dartsfan of darter vraagt naar de verschillen tussen de twee grootste dartsbonden. In het algemeen staat de BDO bekend om de wat relaxtere sfeer, in tegenstelling tot de meer op competitie gerichte PDC.

Darter Co Stompé heeft bij zowel de BDO als de PDC gespeeld en kan het verschil tussen de bonden goed duiden. ‘Ik ben begonnen bij de BDO. Daar was het altijd stappen en uit eten gaan met de andere darters. Op en top gezellig. Bij de PDC is de onderlinge strijd een stuk groter.’