Jean-Jacques Suurmond

OP REIS MET DE

KLEINE PRINS

NAAR HET VERHAAL VAN

Antoine de Saint-Exupéry

UITGEVERIJ MEINEMA

Citaten uit: A. de Saint-Exupéry, De kleine prins.

Uitgave Ad Donker, Rotterdam 1989.

www.uitgeverijmeinema.nl

Boekverzorging: Mulder van Meurs

Illustraties: Bas Mazur

ISBN 978 90 211 4360 6

e-ISBN 978 90 211 4454 2

NUR 728

© 2014 Uitgeverij Meinema, Zoetermeer

Een heruitgave van het boek dat eerder onder dezelfde titel verscheen

bij uitgeverij Ten Have.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

VOOR ESTHER EN JEANNINE

Alleen met het hart kun je goed zien.

Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.

DE VOS

Gelukkig zij die een zuiver hart hebben:

zij zullen God zien.

Evangelie naar matteüs

I

Ik leefde lang te midden der grote mensen

en leerde ze van héél nabij kennen.

Niet dat ik hen daarom hoger aansla.

– Goedemiddag, zei ik.

– Goedemiddag, zei de vos.

– Weet je wat mij dwars zit?

– Nou?

– Een tijdje geleden las ik het verhaal van de kleine prins. En ik kreeg daarbij hetzelfde gevoel als wanneer ik de bijbel lees. Of een ander religieus boek.

– Welk gevoel?

– Het blijft allemaal zo vreemd voor me. Alsof ik iets belangrijks mis. Alsof ik een bloem ruik zonder geur. Of de zon zie zonder warmte te voelen.

– Of een kippetje eet zonder iets te proeven, zei de vos peinzend.

– Als ik de kleine prins nu eens in levende lijve zou kunnen zien, zuchtte ik, dan zou ik alles veel beter begrijpen.

– Jij verkijkt je op de buitenkant, antwoordde de vos.

– De buitenkant?

– Ja. Jij bent als die mensen die de piloot uit het verhaal als kind ontmoette. Hij had een tekening gemaakt van een dreigende slang die een olifant had opgeslokt. Het beest zag er daarom opgezwollen uit. Maar de grote mensen werden niet bang. Ze dachten dat het een hoed was.

– Een hoed?

– Ja. Ten einde raad maakte hij toen maar een nieuwe tekening waarop je de olifant in de slang kunt zien zitten.

– Ah! Nu begin ik het me weer te herinneren, zei ik. Begrepen de mensen toen wat hij bedoelde?

– Nee. Ze hebben hem zelfs afgeraden om zich nog verder met tekenen en schilderen bezig te houden. Toen is hij maar piloot geworden.

– Dat is wel iets totaal anders.

– Dat lijkt inderdaad zo, antwoordde de vos weer peinzend. Hij ruilde de vleugels van de onschuld en verbeelding in voor de letterlijke vleugels van een vliegtuig. Zo worden kinderen grote mensen. Ze kunnen hoog opstijgen en daardoor veel bekijken, maar ze zien niet meer wat een kind ziet.