Lieke van Duin

Tim en Taco
redden een zeehond

Met illustraties van Harmen van Straaten

Tweede druk

Mozaïek Junior | Kwintessens

voor Frans

Lees meer over Tim en Taco in:

De kinderen van de binnentuin

Het nieuwe skateboard

Knikkerkampioen!

Tim en Taco op Terschelling

Tweede druk 2010

Leeftijd 8+

Voorlezen 7+

AVI 7

Illustraties omslag en binnenwerk Harmen van Straaten

Ontwerp omslag Blauwblauw Design (Mozaïek Junior) | S-prepress (Kwintessens)

Layout en dtp binnenwerk Gerard de Groot

Bronvermelding mottogedichtje: Willem Hussem: Voorzichtig, uit: Warmte vergt jaren groei, Plint 2005.

© 2009 Uitgeverij Mozaïek, Zoetermeer

Mozaïek Junior is een imprint van Uitgeverij Mozaïek.

ISBN 978 90 239 9293 6 (Mozaïek Junior) / eBook 978 90 239 3036 5

Meer informatie over dit boek en andere boeken van Mozaïek Junior vind je op www.uitgeverijmozaiek.nl

ISBN 978 90 5788 259 3 (Kwintessens)

Meer informatie over dit boek en andere uitgaven van Kwintessens Uitgevers vind je op www.kwintessens.nl

Bestelnummer 5106

Meer informatie over de auteur vind je op www.liekevanduin.nl.

NUR 282

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt, in enige vorm of enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enig andere manier, zonder voorafgaande toestemming van de uitgever.

voorzichtig

heb ik de gevangen vogel

uit de strik verlost

ik laat hem vliegen

hij geeft mij vleugels

Willem Hussem

Terschelling, augustus

Laagwater

Het wordt eb. Glanzend bruin komen de natte zandplaten tevoorschijn. Langzaam drogen ze op en worden dan lichter van kleur. De oesterbanken blijven zwart. Duizenden wadvogels scharrelen op de grens van water en land naar eten. Het gekrijs en gekwetter is van ver te horen.

Tim en Taco lopen op gympen door een laagje water. Murmelend stroomt het door geultjes en prielen naar zee. De zon laat miljoenen vonkjes op het water schitteren.

Tim loopt voorop, broekspijpen opgestroopt en verrekijker om zijn nek. Taco, in korte broek, draagt een schepnet en een emmer. Ze gaan op zoek naar beestjes. En naar schelpen, voor het schelpenmuseum dat ze bij hun tent gemaakt hebben. Een straffe wind trekt aan hun haren en kleren.

De moeder van Tim, met wie ze al twee weken kamperen op een natuurcamping, zit ver achter hen op de dijk een boek te lezen.

Zojuist hebben ze hun vakantievrienden Sjoukje en Arjen naar de veerboot gebracht. De afgelopen week hebben ze veel met hen opgetrokken. Soms waren ze met z’n vieren bij hun pake en beppe, die naast de camping wonen. Of met z’n zessen, toen Dirk en Floor er nog bij waren. Maar meestal zaten ze in de klimboom op de camping. Die hangt vol met scheepstouwen en vissersnetten, gejut op het strand. De boom heeft dikke kale takken waar je hoog in kunt klimmen. Aan de touwen kun je zwieren. En in de netten kun je schommelen, met wel tien kinderen tegelijk. Je kunt erin liggen lezen. En kaarten en kletsen. Het is een supergoeie hangplek. Ze hebben er zelfs een nacht in geslapen! Maar die nacht vergeten ze liever. Want het spookte toen flink, met storm en regen en nog veel meer…

Vorige week hebben ze Dirk en Floor al uitgezwaaid aan de haven. En nu moeten Sjoukje en Arjen ook weer naar school op de vaste wal. Ze hebben lang gezwaaid en Oant sjen! geroepen. Ook toen Sjoukje en Arjen stipjes werden. Zelfs toen ze hen helemaal niet meer konden zien.

Een grote krab scharrelt voor Tims voeten weg. Op de krabbenmanier, alsof hij een afwijking naar opzij heeft.

‘Taco, snel!’ roept Tim. ‘Je schepnet!’

Taco, anders altijd watervlug, komt aansjokken. Hij schopt water voor zich uit en sleept het schepnet achter zich aan.

‘Schiet nou op!’ roept Tim. ‘Een joekel van een krab. Met zeepokken op z’n rug. Hij loopt weg!’

‘Lekker weg laten lopen,’ zegt Taco met een stuurs gezicht. ‘Ik vind er niks meer aan. Al onze vrienden zijn weg. Er zijn alleen nog maar kleintjes op de camping.’

Tim weet even niets te zeggen. Hij staart de krab na, die zich snel ingraaft. Zandkorrels warrelen op in het water en maken de krab onzichtbaar.

Alles wat ze de afgelopen weken met elkaar beleefd hebben, schiet door zijn hoofd: de hut in het bos, het geheimzinnige briefje, het vernielde schelpenmuseum, de stormnacht in de netten, het kampvuur op het strand...

‘We hebben wel mooi een beetje Fries van ze geleerd,’ zegt hij dan maar. ‘Van Sjoukje en Arjen. Een liets bietsje Friesk. Oant sjen! enzo.’

‘Ja, en bangeskiter,’ zegt Taco lusteloos. ‘Dat was jij!’

‘Nietes, ik was geen bangeskiter!’ zegt Tim fel. ‘Jij was zelf ook bang, die nacht in de netten. En Dirk en Floor ook. Jij dacht ook dat het Waddenspook…’

Opeens krijgt Tim het heet. Niet van de zon maar van boosheid. Hij voelt het naar boven borrelen. Het moet eruit. ‘En jij bent een skattebek!’ schreeuwt hij.

Het is alsof Taco wakker wordt. ‘Yes! Helemaal waar!’ lacht hij. ‘Dat zei Floor, dat ik haar skattebek ben. Jij weet niet eens wat dat betekent, man! Dat is schattebout in het Fries. Ze is op mij!’

‘Op mij ook!’ schreeuwt Tim. ‘Op mij al veel eerder dan op jou! Vorige zomer al, op de camping. Toen was jij hier nog geeneens!’

De woorden stromen uit Tim zijn mond, terwijl hij anders nogal een stille is. ‘We gingen heel vaak samen spelen, toen. En ze wou ook altijd mee voetballen. Dit jaar is ze gewoon op ons alle twéé!’

‘Nietes!’ schreeuwt Taco. ‘Want ík heb haar emailadres gekregen, en jij niet!’

Tim hapt naar adem. Tranen springen in zijn ogen. ‘Gemenerik!’ roept hij. ‘Je mag nooit meer mee kamperen!’

‘Wat boeit mij dat nou!’ schreeuwt Taco. ‘Dan ga ik wel met Floor kamperen! Die…’

‘Dan ga je toch!’ Tim stampvoet van woede. De spetters vliegen in het rond. ‘Nu meteen! Hoepel maar op!’

Kwaad beent Tim weg.

Taco staart zijn vriend verbluft na. Hij zucht. Wat gebeurt er opeens? Hij was alleen maar een beetje chagrijnig. Hoe moet dat nu? Hij legt zijn schepnet en emmer neer en gaat Tim achterna.