Lieke van Duin

Minke springt

Met illustraties van Harmen van Straaten

MOZAÏEK JUNIOR | KWINTESSENS

voor Maaike, Salma en Naomi

Lees meer over Minke, Tim en Taco in:

•  De kinderen van de binnentuin (2004)

•  Het nieuwe skateboard (2004)

•  Knikkerkampioen! (2005)

•  Tim en Taco op Terschelling (2007)

•  Tim en Taco redden een zeehond (2009)

Leeftijd 7+

AVI M5-E6

NUR 282

Illustraties omslag en binnenwerk Harmen van Straaten

Ontwerp omslag Blauwblauw Design (Mozaïek Junior) | S-prepress (Kwintessens)

Layout en dtp binnenwerk Gerard de Groot

© 2012 Uitgeverij Mozaïek, Zoetermeer

Mozaïek Junior is een imprint van Uitgeverij Mozaïek

ISBN eBook 978 90 239 3038 9

ISBN 978 90 239 9413 8

Meer informatie over dit boek en andere boeken van Mozaïek Junior vind je op www.uitgeverijmozaiek.nl

In licentie uitgegeven door Kwintessens, Amersfoort

Bestelnummer 5133

ISBN 978 90 5788 387 3

Meer informatie over dit boek en andere uitgaven van Kwintessens vind je op www.kwintessens.nl

Meer informatie over de auteur vind je op www.liekevanduin.nl

Alle rechten voorbehouden.

Aan de haflingers, de hackneys en shetlanders,

aan de orlovs, shires en lippizaners,

zo vaak als ik stond bij het oudhouten landhek,

hannoveranen, oldenburgers en percherons,

nimmer een uitbundiger, de hemelen dankend

zingen dan hinniken gehoord onder de zon.

Frans Kuipers: Paardenliedje

uit Wolkenherdersliederen, Atlas 2009

SEPTEMBER

Speelparadijs

‘Minke, kom je spelen?’ Hijgend van het hollen staat Tim voor Minke. ‘We doen riddertje.’

Minke zit in het gras. Ze probeert een barbie op een speelgoedpaard te zetten, maar paard en pop vallen steeds om.

Tim pakt het paard.

‘Blijf af, Tim, dat is van mij!’

‘Kijk dan.’ Tim zet het paard op een tegel van het terras. Het blijft staan. ‘Nu die pop erop,’ zegt hij. ‘Zo, die staat. Kom je nou?

Jan-Willem heeft een nieuw ridderspel bedacht.’

‘Nee, geen zin.’

Taco en zijn grote zus Heleen komen ook aanlopen. ‘Minke, doe je mee riddertje?’

Minke schudt haar hoofd. ‘Nee!’

‘Doe niet zo flauw, Minke,’ zegt Taco, ‘we gaan je heus niet pesten!’

‘Echt wel, dat deden jullie de vorige keer ook! Toen mocht ik niet meer meedoen!’

‘Maar toen deed je stom en ging je janken om niks.’

‘Niet om niks, Taco,’ zegt Heleen. ‘Maar dat ben jij natuurlijk weer vergeten.’

Minke is het niet vergeten. Dat ze ’s nachts zo geschrokken was van het geschreeuw op de etage boven haar en in het trappenhuis. Dat ze in haar bed had geplast. Dat ze er overdag nog bibberig van was. Dat ze zomaar ging huilen. En toen niet meer mocht meedoen met de hut, want die was niet voor huilebalken. Ze hadden kastanjes naar haar gegooid. En ze hadden ‘bangeschijter’ geroepen en ‘kleuter’ en ‘loop maar weer naar je mammie!’

Alleen Heleen had het voor haar opgenomen. ‘Overloper’ en ‘verrader’ scholden ze toen naar Heleen.

Pas later hadden ze gehoord waarvan Minke zo overstuur was geweest, maar niemand praatte er meer over.

‘Minke,’ zegt Heleen, ‘we vinden het juist fijn als je erbij bent.’

‘Ja,’ zegt Taco, ‘riddertje is veel leuker als iedereen meedoet.’

Minke zegt niets. Riddertje is leuker als iedereen meedoet. Ze vragen haar dus alleen omdat ze haar nodig hebben voor het spel.

‘Riddertje is met paarden, Minke,’ zegt Tim.

Ja, véchten met paarden, denkt Minke, wat is daar nu aan! Ze denkt aan vannacht. Een tijdje was het goed gegaan, maar vannacht was ze weer wakker geschrokken van gescheld en gebonk. Het klonk alsof er gevochten werd. Peter van driehoog, die aan drugs verslaafd is, is wel aardig. Maar die drugsvrienden die bij hem logeren, zijn helemaal niet aardig! Ze maken ’s nachts vaak ruzie. Papa liep weer eens woedend naar boven. Even later klonk er gestamp alsof er mensen holderdebolder de trap af rolden.

‘We komen terug!’ hoorde ze. ‘We weten je te vinden!’

Papa belde de politie. De wijkagent kwam te laat, net als de vorige keer. Hij luisterde lang naar papa en mama en schreef veel op. Maar hij kon helaas niets doen, zei hij vriendelijk.

Minke mocht tussen papa en mama in slapen.

Vanochtend op school mislukte haar dictee. Woorden die ze allang goed kan schrijven, schreef ze fout, zoals ‘viets’ en ‘hont’. Hoe kon ze zo dom zijn!

En nu heeft ze nergens zin in.

‘Hallo, komen jullie nou nog?’ roept Jan-Willem vanuit zijn eigen tuin.

‘Dan doet ze maar niet mee!’ roept Nina, ook van ver. ‘We gaan haar niet smeken!’

‘We komen!’ roept Taco. ‘Doei!’ zegt hij en rent weg. Tim en Heleen volgen.

‘Goed dan,’ zegt Minke, ‘ik doe wel mee.’

Ze slentert achter hen aan.

Minke woont al haar hele leven naast Nina en ze zit naast haar in de klas. Tim, Taco, Taco’s zus Heleen en Jan-Willem wonen ook in de straat. Tim en Taco zitten op school een groep hoger. Heleen zit in groep acht en Jan-Willem zit al in de brugklas.

Hun ouders hebben de schuttingen tussen hun tuinen gesloopt of ze hebben er poortjes in gemaakt. Zo zijn vijf tuinen één grote binnentuin geworden, met slingerpaadjes, een schommel en een wip, ringen en een rekstok, hutten en een zandbak, bomen met nestkastjes en vijvers met kikkers. Er zijn konijnen, kippen, cavia’s, katten, een schildpad en een hond.

Minke speelt graag in de binnentuin. Het is een veilige plek. Niemand kan zomaar van de straat in de tuinen komen: je moet altijd eerst door een huis. De vijf achterdeuren zijn nooit op slot, dus je kunt zo naar de buren lopen. ‘Hoe bestaat het,’ zei Minkes juf toen ze op huisbezoek kwam. ‘Een speelparadijs midden in de stad!’

Het gaat er anders niet altijd even paradijselijk aan toe, vindt Minke. Jan-Willem speelt vaak de baas en Taco denkt altijd dat-ie leuk is. Met Nina speelde Minke het meest, maar nu niet meer. Sinds Nina op paardrijden zit, is ze kattiger geworden. Ze gaat heel vaak naar de manege, ook als ze geen les heeft. Paarden poetsen.

Laatst vroeg Minke haar waarom paarden elke dag gepoetst moeten worden. Schoenen poets je toch ook niet elke dag?

Nina had een gezicht getrokken alsof ze iets vies proefde. ‘Jij bent echt stom!’ Ze had zich omgedraaid en Minke alleen gelaten.

Minke wil ook op paardrijles, maar dat kan niet. ‘Paardrijles is voor rijke mensen,’ zegt mama, ‘niet voor ons.’ Minke kreeg een speelgoedpaard.

Gelukkig is Tim aardig gebleven. Tim is een stille. Thuis tenminste, en op school. Op het voetbalveld is hij heel anders. Dan schreeuwt hij de hele tijd wat alle spelers moeten doen. Zelfs Taco, die in datzelfde team speelt, luistert dan naar hem. Na afloop druipt het zweet in straaltjes van Tims gezicht. Minke gaat weleens mee naar een wedstrijd. Dan is ze trots op Tim. Ze zijn een beetje op elkaar. Niet dat ze dat laten merken, want dan word je gepest.

Tim is ook op Floor, een meisje dat hij en Taco van hun vakantie op Terschelling kennen. En Floor is op Tim en Taco allebei. Ze chatten vaak over dat baby-zeehondje dat Tim en Taco in de zomer op een zandbank gevonden hebben. Gelukkig woont Floor ver weg, helemaal bij die zeehondencrèche waar ze dat huilertje heen gebracht hebben. En trouwens, als Floor op twee jongens is, kan Tim toch op twee meisjes zijn!