voor Roel

met dank aan

Roel en Frans Kuipers,

Jan en Joke Veltkamp,

Jacobien en Carlijn Kiewiet

Knikkerkampioen!

Lieke van Duin

tekeningen Harmen van Straaten

Tweede druk

Mozaïek Junior / Kwintessens Uitgevers

Tweede druk 2006

© 2005 Uitgeverij Mozaïek, Zoetermeer

Mozaïek Junior is een imprint van Uitgeverij Mozaïek

In licentie uitgegeven door Kwintessens Uitgevers, Amersfoort

Tekeningen omslag en binnenwerk Harmen van Straaten

Ontwerp omslag Mirella Dijkerman (Mozaïek) / Astrid van der Neut (Kwintessens)

© tekst Lieke van Duin

Over Tim, Taco en Jan-Willem lees je meer in De kinderen van de binnentuin en Het nieuwe skateboard.

ISBN 90 239 9138 9 (Mozaïek) / ISBN eBook 978 90 239 3039 6

Meer informatie over dit boek en andere uitgaven van Mozaïek vindt u op

www.uitgeverijmozaiek.nl

ISBN 90 5788 137 3 (Kwintessens)

Meer informatie over dit boek en andere uitgaven van Kwintessens Uitgevers vindt u op www.kwintessens.nl Bestelnummer 5182

NUR 282

Avi-niveau 8

Alle rechten voorbehouden.

Knikkertijd

‘Wacht even, ik doe ook mee!’ roept Tim. Met een klap gooit hij de huisdeur achter zich dicht. Een minuut later staat hij hijgend bij het groepje knikkerende kinderen op de stoep.

‘De eerste keer spelen we voor het neppie,’ zegt Jan-Willem. ‘Maar daarna voor het echie.’

Ze zijn met z’n zessen: Tim en Taco, bijna negen, Minke en Nina van zeven, Taco’s zus Heleen van elf en Jan-Willem, die net twaalf is.

Ze wonen alle zes in dezelfde straat. Ze zitten alle zes op dezelfde school. En alle zes hebben ze nu een volle knikkerzak.

Het is knikkertijd. Zomaar opeens, na de krokusvakantie. Alsof bij alle kinderen tegelijk een geheime wekker rinkelde: knikkeren! Niet alleen bij de kinderen hier in de straat, maar overal. Ook op school. Ook bij vriendjes. Zelfs bij nichtjes en neefjes die ver weg wonen.

Het is koud. Allemaal ademen ze wolkjes uit. Maar niemand schijnt de kou te voelen.

‘Met praatjes! Laatst! Met potuithaal!’ roept Taco razendsnel achter elkaar.

Taco heeft altíjd praatjes. Tim niet. Nergens voor nodig, vindt hij. Toch is Taco zijn vriend. Hij zit naast hem op school en speelt in hetzelfde voetbalteam als hij.

Taco kent de knikkertaal van de straat het best van alle zes.

Hij hupt van zijn ene been op het andere. Zijn knieën raken per ongeluk-expres Heleen.

‘Schei uit, rotjoch!’ roept ze en geeft haar broer een mep.

Minke laat Tim en Nina haar nieuwe doorzichie-bonk zien. Ze houdt hem omhoog tussen duim en wijsvinger. ‘Vandaag op school gewonnen. Mooi hè, met die druppels erin.’

‘Geef ’es hier,’ zegt Nina. Ze graait de bonk uit Minkes hand en houdt hem tegen het licht. ‘Het is geen gewoon doorzichie. Het is een olie! Kijk maar, er zitten bewegende kleuren op. Net als olie op het water.’

‘Joepie, dan heb ik een oliebonk!’ Minke krijgt een kleur van opwinding. Ze pakt de knikker terug en kijkt er bewonderend naar. ‘Die ga ik niet opgooien, hoor! Echt niet!’

Tim houdt zijn knikkerzak stevig vast. Hij heeft nieuwe knikkers gekregen van zijn moeder. Dat vertelt hij aan niemand, want knikkers moet je niet kríjgen, die moet je wínnen. Maar hij had niets meer over van vorig jaar. Taco wel. Tim heeft ze gezien in Taco’s kamer: een hele schoenendoos vol. Loodzwaar. Natuurlijk met gewone uppies: doorzichtige stuiters met drie gekleurde vlammetjes erin. Maar ook hele mooie, die veel waard zijn! Zoals parels en olies. En colaatjes: bruine doorzichies. En spikkels en spetters. En piraatjes. En meteoren, met zo’n glans van metaal. Die zijn wel twintig uppies waard!

Tim heeft vooral uppies, maar ook een paar echte mooie. Een chineesje, die is twee uppies waard. En een paar dolfijnen, dat zijn blauwe doorzichies. En vanochtend op school heeft hij zelfs een parel gewonnen! Nog bijna helemaal gaaf. Het kostte hem een handvol uppies, maar hij heeft liever één parel dan tien uppies! Met spuug heeft hij hem schoongepoetst. Nu glanst hij weer. Misschien wordt het wel zijn geluksknikker…