Fashion Academy

Chanel meets Cinderella

Designers

Simone Arts woont in de bossen van Soest. Ze schrijft boeken voor kinderen én volwassenen, geeft trainingen en is Schoolschrijver. Ze wordt extreem blij van zonnig weer en hoge hakken in opvallende kleuren. Heb je een vraag aan Simone of een vraag over een van haar boeken? Kijk op haar site voor meer informatie of stuur haar een mailtje.

WWW.SIMONEARTS.NL

Tante Beun woont in het gezellige Breda. Ze heeft mode & kleding gedaan en de kunstacademie, nu werkt ze als illustrator en styliste. Het liefst tekent ze met een kroontjespen en zwarte inkt. Drinkt graag groene thee en houdt van roze gebakjes!

WWW.TANTEBEUN.NL

Fashion Academy

Chanel meets Cinderella

Simone Arts

met illustraties van
Tante Beun

Uitgeverij Holland - Haarlem

Chanel meets Cinerella

DE FASHION ACADEMY

MODE IS EEN MUST!

De Fashion Academy is een gloednieuwe en wel heel bijzondere school. Alles draait er om mode. (En om de geheime opdracht. Sssssst, mondje dicht!)

De leerlingen van de FA hebben allemaal een eigen kamertje en ze eten en slapen op school. Eén weekend per maand gaan ze naar huis.

‘Mode is een must.’ Dat is het motto van de directrice van de Fashion Academy.

Wie is wie op de Fashion Academy?

Donna Sofia

De directrice Donna Sofia is klein en tenger, maar dwingt onmetelijk veel ontzag af met haar roofvogelogen. Ze heeft mode met de paplepel ingegoten gekregen, maar van wie?

Meneer Pannenkoek

Een onmisbaar figuur, zoals conciërges dat altijd zijn! Hij repareert, verbouwt en sjouwt de hele dag. Toch is hij altijd vrolijk, behalve als Donna Sofia hem opdraagt post te gaan bezorgen…

Meester Musch

Hij kliedert op het behang en geeft de slaapverwekkende vakken taal en rekenen. Niet alleen de leerlingen hebben moeite om hun ogen in de les open te houden bij hem, zelf doet hij ook graag een dutje in de klas. Verder is hij aardig hoor, al is het irritant dat hij geen namen onthoudt.

Juffrouw Tuitel

Aan haar prachtige kleding kun je zien dat ze van kleuren houdt én dat ze een perfectioniste is. Ze geeft alle vakken die met stofjes, naald en draad te maken hebben. Goede basistechnieken, dat is wat ze de leerlingen mee wil geven. Maar of zij (en Donna Sofia!) dat ook belangrijk vinden, valt nog te bezien.

De Klos

Wie of wat De Klos is? Dat is geheim!

1

Valerie sjouwde haar koffers door het trappenhuis en de gangen van de Fashion Academy naar haar slaapkamer. Ze wenste dat er een lift was en dat ze daar samen met Pleun instond. Of met meer vriendinnen. En dan bijkletsen over de vakantie. Hen allemaal vertellen over haar nieuwe website. En Pleun zou hard er bovenuit roepen dat ze straks allemaal metéén moesten gaan kijken, omdat ‘ie echt…

‘Valerie!’

Bijna botste ze tegen Jewel op. Die versperde haar met een verontwaardigd gezicht de weg en wees naar de deur van haar slaapkamer.

‘Moet je dat zien!’

‘Die emmer bedoel je?’ vroeg Valerie voorzichtig. Ze knikte naar de emmer die aan de deurklink van Jewels kamer hing. Aan elke deur hing er een!

‘Dat is toch niet normaal?!’ Jewel ontplofte zowat van verontwaardiging.

‘Waar is ‘ie voor, dan?’

Jewel pakte een witte envelop uit de emmer van haar kamer, haalde er een brief uit en liet hem zien aan Valerie.

Beste Jewel,

Houd je kamer schoon.

Iedere vrijdagmiddag vindt er inspectie plaats.

Groet,

Donna Sofia

‘Ik ga echt niet elke week mijn kamer soppen.’ Jewel had haar armen over elkaar heen geslagen. ‘Ik ben Assepoester niet! Dikke doei.’ Ze ging haar kamer binnen en sloeg de deur met een klap achter zich dicht. De emmer kletterde op de grond en rolde door de gang.

Vlak voor Valeries voeten kwam hij tot stilstand. Ze dacht aan thuis. Van mammie hoefde ze nooit zelf haar kamer schoon te maken. ‘Spaar jij je handen nou maar voor het echte werk,’ zei altijd.

‘Pardon, Valerie.’ Achter haar stond opeens de conciërge.

‘Dag meneer Pannenkoek. Hebt u een fijne vakantie gehad?’

‘Tot vanochtend was het prima.’ Hij droeg een ladder onder zijn ene arm, een verfpot in de andere en zijn voorhoofd glom van het zweet.

‘Oh?’

‘Mag ik er even bij, kind? Het is nogal zwaar.’

‘Wat gaat u doen?’

‘Schilderen. Alle gangen van de school.’ Hij keek er zo ongelukkig bij dat Valerie het met hem te doen had. De Fashion Academy had onwijs veel gangen!

Ze opende de deur van haar slaapkamer, reed haar koffers naar binnen, zette de emmer in de hoek achter haar bed en stond even stil om alles in zich op te nemen. Hier zou ze de komende weken weer doorbrengen, in dit witte kamertje met de gitzwarte vloer en het hoge raam met de dikke vitrage ervoor. Op haar bed had ze hemelsblauwe kussentjes gelegd om het wat gezelliger te maken, en over de rugleuning van haar stoel hing een zacht, harig kleedje in dezelfde kleur. De witte paspop had nog een herfstoutfit aan; dat zou ze veranderen, zodra ze wist wat de kleuren en de thema’s van het winterseizoen zouden worden. Valerie had zin om weer te beginnen op de Fashion Academy; ze hield van leren, van het creatieve ontwerpen en van handwerken.

Plotseling klonk er opgewonden gegil in de gang. Pleun en Tasia waren aangekomen, Valerie herkende hun stemmen. Zo te horen hingen ze met z’n drieën om elkaars nek en knuffelden ze alsof ze elkaar minstens een jaar niet hadden gezien.

‘Ik heb jullie zo gemist!’

‘Was het leuk in Dubai?’

Jewel deelde weer luid en duidelijk haar verontwaardiging over de emmers en ook zij reageerden boos, maar opeens werd er heel hard gelachen. Valerie deed haar deur open om te kijken wat er gebeurde en schoot meteen in de lach.

Donny liep met zijn emmer op zijn kop door de gang te slalommen. Zijn armen staken recht vooruit, hij leek net een dronken slaapwandelaar en liep nu recht op de ladder af waar meneer Pannenkoek met zijn pot verf op balanceerde. Als dat maar goed ging!

‘Hé Valerie!’ Pleun riep haar. ‘Ga je mee chillen in de aula?’

Valerie knikte. ‘Ik pak eerst nog even mijn koffer uit. Dan kom ik.’

Ze ging haar kamer weer in en pakte het pakket dat verpakt in plastic op haar bed lag. Daar zat het nieuwe schooluniform in, wist ze. Hoe zou het er dit keer uitzien? Bij de winter hoorden natuurlijk donkere kleuren en dikke, zachte, comfortabele stoffen. Dus het zou logisch zijn als Donna Sofia dit keer had gekozen voor inktblauw, taupe of... Ze haalde iets zwarts tevoorschijn. Een stropdas?! Het was wel een mooie: het logo van de Fashion Academy stond er in witte letters op geborduurd. Zou er ook een rokje bij horen? Valerie hield van rokjes, mammie zei altijd dat ze een echt ‘meisje-meisje’ was. Snel pakte ze de andere kledingstukken uit. Een witte bloes van jersey, een korte, zwarte blazer en… een pantalon.

2

De volgende morgen legde Abu zijn dienblad vol met komkommers, tomaatjes en allerlei ander gezonds.

‘Balen dat er geen croissants meer zijn,’ klaagde Ravi achter hem in de rij.

‘Thuis eet ik altijd rijst als ontbijt,’ zei Abu.

Ravi trok een gezicht.

‘Neem anders havermout. Da’s goed voor je!’

Abu moest lachen toen hij zag dat Ravi nog viezer ging kijken.

Samen met hun vrienden Falk en Donny gingen ze aan een tafel zitten. ‘Ik heb zo’n gevoel dat dit seizoen kapot moeilijk gaat worden,’ zei Donny somber. ‘Ik krijg in ieder geval geen geheime opdracht,’ wist Falk. ‘Die heb ik al gehad.’ Tevreden nam hij een hapje van zijn beschuit. ‘Jij zou hem wel kunnen krijgen, Ravi. Of jij, Abu.’

Abu knikte. ‘Lijkt me moeilijk. Maar ook leuk.’

‘Leuk?’ Donny rolde met zijn ogen. ‘Je weet niet wat je zegt. Die geheime opdracht is – ’

Hij kon zijn zin niet afmaken, want Donna Sofia stapte de aula binnen in een krinkelkreukelvrij, glanzend zwart mantelpak, met vurig rood gestifte lippen en een blik die zóveel zei dat ze er zelfs dat ene woord niet voor nodig had: stilte!

Abu schoot rechtop, veegde zijn mondhoeken schoon met zijn handen en daarna zijn handen af aan de zwarte pantalon die hoorde bij zijn schooluniform. Als de directrice binnenkwam, moest je spic en span zijn!

Donna Sofia liep tussen de tafels door, terwijl ze alle leerlingen van de Fashion Academy welkom heette.

‘Mode is een must! En zoals jullie weten, staan duurzaamheid, fairtrade en zuinigheid daarbij hier op de Fashion Academy hoog in het vaandel.’

Abu knikte. Donna Sofia had in het herfstseizoen geen euro, geen draadje en geen seconde verspild.

Met z’n allen hadden ze razend hard gewerkt met bestaande kledingstukken en een succesvolle pop up store geopend tijdens het slotevent.

‘We gaan daar uiteraard mee verder. Maar,’ de directrice stond nu vooraan in de aula en wreef in haar handen. Was ze soms zenuwachtig? Dat paste helemaal niet bij haar, vond Abu. ‘De lat ligt nu nog vele malen hoger!’

‘Nog hoger? Hoe dan? En waarom?’

‘Het is de bedoeling dat je je hand opsteekt als je een vraag hebt, Abu.’ De directrice zuchtte geërgerd. ‘De inspectie komt langs.’

Even was Abu door die laatste zin in de war. Toen begreep hij het.

‘De onderwijsinspectie? Dan moeten we al onze scores laten zien!’

‘Abu! Hand opsteken!’

Abu strekte zijn arm zo ver, tot hij het voelde in al zijn ribben.

‘Zeg het maar, Abu.’

‘Dan moeten we toch onze scores laten zien?’

‘Precies. Maar niet alleen dat…’ Donna Sofia somde op: ‘Alles moet perfect moet zijn. Je kamer, jijzelf,’ ze begon weer tussen de tafels door te lopen en trok de stropdas van Pleuns hoofd, ‘je huiswerk, je examens.’

‘Examens?’

‘Abu! Hand opsteken!’

Abu deed het.

‘Examens? Eh… wat voor examens?’

‘Gewoon, Abu, examens. Tekstbegrip. Redactiesommen. Geschiedenis eh…’ de directrice wapperde met haar handen, ‘voor alle vakken.’

Abu knikte. Hij zag dat Falk verschrikt zijn hand voor zijn mond had geslagen en dat Pleun moedeloos met haar hoofd op tafel lag.

Examens voor alle vakken! Hij zou vanmiddag meteen een planning gaan maken. Als hij zich daaraan hield, zou het allemaal vast wel goedkomen.

‘Enne..’ O, nou vergat hij het weer bijna! Snel stak hij zijn hand op. ‘Op het briefje in de emmer stond dat er iedere vrijdagmiddag inspectie plaatsvindt.’

Donna Sofia knikte. ‘Die inspectie vindt plaats door ons, Abu. Door mij. Door meneer Pannenkoek. Schoonmakers…’ ze wapperde met haar handen om aan te geven dat het zo’n beetje iedereen kon zijn die de slaapkamers zou inspecteren op vrijdagmiddag.

‘Tsss,’ deed Jewel verontwaardigd.

Abu stak weer zijn hand op. ‘Wanneer komt de onderwijsinspectie dan precies?’

Donna Sofia trok haar mond in een streep en zweeg net zo lang totdat alleen het stromen van het water door de verwarmingsbuizen te horen was. ‘Op een moment dat het hun uitkomt.’

3

Ik dacht dat mijn spiegel schoon zou worden van dat sopje, dacht Valerie. Er zaten nu allemaal witte strepen op. Als ze thuis was, zou ze eens aan Alva vragen hoe zij de spiegels altijd liet glimmen.

Valerie had zin in de dag: ze zouden gaan schaatsen. Donna Sofia had bedacht dat die sport centraal zou staan in het winterseizoen had iedereen prachtig glimmende zwarte schaatsen gegeven.

Valerie opende haar raam en rilde. Een ijzige wind woei naar binnen. Snel klopte ze haar hoofdkussen uit en haar dekbed.