Nadja Hüpscher

In het wild

Gesprekken van de straat

==

==

Uitgeverij Atlas Contact

Amsterdam/Antwerpen

© 2013 Nadja Hüpscher

Omslagontwerp Bart van den Tooren

==

ISBN 978 90 254 4199 9

NUR 301

==

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2013

==

www.atlascontact.nl

Voor mijn mannen

Sander, Rein en Benjamin

There is no such thing as conversation.

It is an illusion. There are intersecting monologues, that is all.

==

REBECCA WEST

Arme Joop

In het winkelcentrum.

Vrouw—Wat stond daar een rommel bij Joop.

Man—Waarom ruimt zij dat dan niet op?

Vrouw—Ach man, zij komt daar toch allang niet meer.

Man—Ik zie haar anders steeds in de tuin zitten.

Vrouw—Ze komt alleen op bezoek, dat weet je toch, hoe kun je dat nou gemist hebben? Hij heeft speciaal de heg kort geknipt, zodat wij dénken dat zij er nog gewoon woont.

Man—Ze zat er woensdag.

Vrouw—Even maar, ja. Omdat hij het alleen natuurlijk niet redt. Jij bent helemaal niet geïnteresseerd in andere mensen.

Man—Hoelang is ze al weg?

Vrouw—Man, al jaren. Hij snurkte. Ze heeft nóóit kunnen slapen.

Man—Dat was de reden?

Vrouw—Hij ging steeds meer drinken. Dat weet je toch. Eerst moest ie op de bank en toen uit ’t huis. Dat wilde ie natuurlijk niet, en toen is zij maar gegaan.

Man—Arme Joop.

Vrouw—Arme Joop, arme Joop? Zij heeft haar vrijheid terug, zegt ze zélf. Lijkt me ook heerlijk. Weg met de ellende. Ze zegt: ik heb nog twintig jaar te leven. Die wil ik graag gelukkig zijn.

Man—Ja, dat willen we allemaal.

Vrouw—Zij doet er tenminste wat aan.

Man—Toen jij nog jong en naïef was, wilde je dat ook.

Vrouw—Dit is de mooiste tijd van haar leven.

Man—Nou, de problematiek komt later toch wel weer.

Vrouw—Zij zijn ook alleen om de kinderen getrouwd. Daar heeft nooit iemand van iemand gehouden.

Uitgezocht

In de bioscoop.

Meisje 1—Ik heb nog zoveel te zeggen. Ga ’s uitzoeken wat voor bureaus er bestaan. Als jij nou zegt: je hebt dit en dat bureau en ik zeg: fuck, daar ken ik iemand van, dan gaan we verder kijken. Welke mensen kennen we daar? Misschien is dat een connectie van mij. Of een connectie van een van je vrienden. En daar ga je dan koffie mee drinken.

Meisje 2—Ja, fuck.

Meisje 1—Voordat je nu verder gaat met wat-gaat-m’n-baan-zijn, ga je nu eerst een lijst maken. Binnen die lijst heb je een soort top drie van bureaus, reclamebureaus, weet ik veel.

Meisje 2—Ja, vet. Volgende opdracht.

Meisje 1—En dan gaan we zorgen dat je bij elk bureau twee gesprekken hebt. Jij betaalt de koffie. En dan komen er weer ideeën. En daar komen weer ideeën uit en dan ga je weer koffie drinken.

Meisje 2—Fuck! Vet!

Meisje 1—Dat is het plan.

Meisje 2—Zo had ik het zelf nog niet uitgezocht.

Meisje 1—Het is gewoon een onderdeel van je proces. Want als je je nu druk gaat maken over ik-moet-nu-een-bedrijf, dan word je helemaal gek.

Meisje 2—Ik heb hier veel aan, echt top.

Meisje 1—Been there. Tuurlijk, het gaat kut zijn, maar fuck it.

Meisje 2—Echt chill, hé.

Begrepen?

In de tram.

Man—Jij moet ’s met je poten bij die computer vandaan komen. Er is meer op de wereld dan games en porno. En elke dag pizza.

Jongen—Ik moet naar school.

Man—Ja, en dan? Kan je toch wel een keer je bord afwassen?

Jongen—Ik moet huiswerk maken.

Man—Wat moet ík allemaal wel niet? De hele dag in die kutkazerne en boodschappen doen en opruimen. Meneer komt thuis en gaat met z’n luie reet op de bank hangen. Ik kan niet je hele leven achter je kont aan blijven zitten. Ik moet dat huis betalen!

Jongen—Ja… dus?

Man—Doe dan de afwas.

Jongen—Toen mama…

Man—Toen mama… verdomme! Toen mama er nog was hoefde ik dat ook niet te doen. Ma deed al die dingen waar ik de tijd niet voor heb. Ik kan het niet opbrengen, begrepen?

Jongen—Ja.

Man—Dan gaan we over een paar weekies naar ’t ouwe stekkie en dan doen we alles wat God verboden heeft. Maar tot die tijd effe… oké? Hé Mitch, ben je nou gelukkig? Wat wil je nog meer met je dikke reet?

Jongen—Dat mama weer terugkomt.

Man—Ja, dat wil ik ook, klojo. Weet je, als ze nu naar ons toe zou komen hè, als ze gewoon zou opstaan… ik zou d’r vastpakken hè. En d’r nooit meer loslaten. Nooit meer, weet je dat. Godverdomme. Klootzak.

Dronken dood

In de kledingwinkel.

Jongen—Dronken dood is echt niet leuk, weet je.

Meisje—Ik heb het ook al twee keer gehad.

Jongen—Nee echt, wat erg!

Meisje—Niet normaal, was ik met Chantal, hebben ze gewoon twee keer spullen in ons drankje gestopt. De volgende keer hebben we hem opgewacht en hebben we ’m aan zitten staren, weet je. Ik laat me niet verkrachten.

Jongen—Je moet echt oppassen als meisje, ghb is niet leuk. Ga je uit, word je verkracht. Lekker dan. Ging je out?

Meisje—We waren allebei helemaal slap, niet normaal, ik ben naar huis gegaan, weet je.

Jongen—Echt? Wat erg!

Meisje—Zó.

Jongen—Die gasten zijn zelf helemaal gedrugged hè. Nooit je glas afgeven! Nooit! Ga je pissen, glas mee. Echt. Dronken dood is niet leuk. Laatst dus stond zo’n meisje, mooi meisje, te dansen, beetje gek dansen, al die gozers kijken. Ineens boem die valt dood neer, echt niet leuk. En het is hier niet Bangladesh of Irak ofzo weet je, het is gewoon Nederland.
Ik drink thuis hoor. Ja echt. Ik drink lekker twee baco’s en dan ga ik pas. Echt erg. Je moet eigenlijk geen glas hebben. Wel drinken maar dan zonder glas.

Meisje—Hoe doe je dat?

Jongen—Nou gewoon aan het infuus. Ik heb er alles voor over, je wilt toch niet verkracht worden. Als jongen ook niet hoor.

Voor onderweg

Gezin bij een tankstation.

Meisje—Zo, ik krijg die chocomel amper open.

Jongen—Moet je kijken wat een kleine baby daar.

Moeder—Ja. Baby’s zijn meestal klein.

Vader—Dat begrijpt ie niet.

Moeder—Hoelang moeten we nog?

Vader—Vraag maar aan de TomTom.

Moeder—Ik zweet als een otter.

Meisje—Ma, ik zeg toch dat ik die chocomel niet open krijg.

Vader—Eet dan eerst je patat op.

Meisje—Ik wil chocomel!

Moeder—Als jij gaat schreeuwen, prop ik die hele fles bij je naar binnen.

Vader —(draait fles open) Hier, en nou drinken. (tegen jongen) Loop jij nou mijn gehaktstaaf naar binnen te werken?

Jongen—Ik dacht dat jij die niet meer moest.

Vader—Hoezo dacht jij dat?

Jongen—Gewoon.

Vader—Meneer krijgt spatsies. Haal jij effe een nieuwe dan?

Moeder—Ja hoor, het geld is toch al op.

Meisje—Doe effe normaal, mam.

Jongen—Mag ik ook chocomel halen?

Moeder—Wat denk je zelf? Ga jij maar naar de wc. Stuk ongeluk.

Vader—(tegen jongen) Gaan we even normaal doen?

Moeder—Moet je hem horen.

Meisje—Ma-ham.

Jongen—Ik ga alvast naar de auto, dan ben ik er eerder.

Meisje—Ik ga mee.

Vader—Zonder autosleutels komen jullie niet ver.

Moeder—Moet ik nog snoep halen? Voor onderweg?

Uitgerekt

Op het kinderfeestje.

Vrouw—Je moet dat daar gewoon laten opereren hoor. Niet twijfelen, hup doen. Die hoofdjes zijn veel te groot gemaakt voor ons.

Vrouw met buikje—Ja. Inderdaad.