Kijk voor meer leuke kinder- en
jeugdboeken van de Gottmer Uitgevers
Groep op www.gottmer.nl

Eerste druk 2013

© 2013 tekst Sunna Borghuis
© 2013 illustraties Harmen van Straaten

Voor deze uitgave:
© 2013 Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV,
Postbus 317, 2000 AH Haarlem
(e-mail: post @gottmer.nl)
Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV maakt
deel uit van de Gottmer Uitgevers Groep BV
Omslagontwerp en vormgeving binnenwerk:
Marleen Verhulst
isbn 9789025762346
nur 281, 282

Deze bundel bevat tien nieuwe verhalen, aangevuld met
de verhalen die eerder zijn verschenen in Het poepkasteel en
Pistolenopa.

Behoudens de in of krachtens de Auteurswet van 1912 gestelde uitzon-
deringen mag niets uit deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen
in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige
vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën,
opnamen of een andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toe-
stemming van de uitgever.

In het hoofdstuk ‘Bellenblazen’ is gebruik gemaakt van een fragment uit
het liedje ‘M’n opa’ van auteur Annie M.G. Schmidt en componist Harry
Bannink.

Sunna Borghuis

Scheetjesles

en andere

voorleesverhalen over

met illustraties van

Harmen van Straaten

Voor Kees

Inhoud

Scheetjesles

10

Chocoladefabriek

16

Billenkoek

22

Slang

29

Engeheersbeestjes

34

Kikkersoep

40

Waterglijbaan

46

Optreden

52

Spoorloos

58

Spinnenhotel

65

Ballenbak

70

Surfen in bad

76

Het poepkasteel

82

Het restaurant

88

Nieuwe auto

94

Circus

100

Opruimen

106

IJsontbijt

113

Prinsessen

118

Kamperen

124

Pistolenopa

131

Stinkziekenhuis

136

Afzwemmen

141

Slagroomsnor

148

Het vuiltje

153

Verdwaald

161

Partijtje

166

Optocht

172

Bellenblazen

178

Logeren

185

10

Scheetjesles

Het is vroeg in de ochtend. Mies, Jet en Kees treuzelen met hun boterham. Papa vult de broodtrommels voor school en mama kamt het haar van Jet.

‘Eet eens door, jongens,’ zegt papa. Hij noemt ze altijd jongens, maar het zijn eigenlijk twee meisjes en een jongen.

‘Heeft er nog iemand gym vandaag?’ wil mama weten. ‘Want dan moet er een gymtas mee.’

Niemand heeft gym.

‘Ik heb wel een spreekbeurt,’ zegt Kees.
‘Vandaag?’ vraagt mama.
‘Morgen,’ mompelt hij.
‘Wat ga je vertellen?’ vraagt ze.
Kees haalt zijn schouders op. ‘Weet ik niet.’

‘Neem dolfijnen,’ zegt Jet. Daar ging haar
spreekbeurt namelijk over.
‘Of paarden,’ verzint Mies.
Kees schudt zijn hoofd.

11

‘Kies iets wat je leuk vindt,’ raadt papa aan. ‘Dan gaat het praten vanzelf.’
‘Zoals Lego,’ zegt mama. ‘Daar speel je graag mee.’

‘Daar weet ik niks van,’ bromt Kees.
‘Of chocola,’ stelt mama voor. ‘Dat eet je
graag.’
‘Daar praat ik nooit over,’ zegt Kees.

‘Ik weet het,’ zegt papa. ‘Scheetjes! Die laat je graag.’

Mies en Jet lachen.
Kees kijkt alsof hij wakker wordt.
Deftig zegt hij: ‘Ik doe mijn spreekbeurt over
scheetjes.’
‘Goed idee,’ vindt papa. ‘Een scheetbeurt.’
‘Bah, wat stom.’ Mama keurt het af.

12

‘Waarom stom?’ vraagt papa.
‘Scheetjes zijn vies,’ antwoordt ze.
‘Behalve als je van stank houdt,’ zegt papa.
Mama zucht.

‘Ik vind het een raar onderwerp. Kies liever
iets gewoons, zoals treinen of haaien.’
‘Scheten zijn grappig,’ zegt Kees.
‘En ze zijn gewoon,’ zegt papa. ‘Iedereen laat
ze, jij ook.’

‘Nou en?’ zegt mama. ‘Dat hoeft toch nie-
mand te weten.’

‘Bovendien valt er veel over te zeggen,’ beweert
papa. ‘Er zijn zo veel soorten winden. Harde,
zachte…’

Jet blaast op haar arm. ‘Pppprrrrrtttt’ klinkt het. Als een harde scheet.

‘Interessant,’ zegt mama. ‘Ik ga maar eens ver- trekken. Anders kom ik te laat op mijn werk.’
Ze geeft iedereen een afscheidskus. Mies, Jet en Kees maken er geluiden bij.

‘Je hebt nog de hele dag om een onderwerp te
bedenken,’ zegt mama tegen Kees.
‘Maak je geen zorgen,’ sust papa. ‘Het komt
helemaal goed met z’n spreekbeurt.’
‘Kom je morgen kijken, mam?’ vraagt Kees.
‘Dat mag van juf.’
‘Misschien kan ik vrij nemen,’ zegt mama.

‘Jouw eerste spreekbeurt wil ik graag horen. Als-ie maar niet over scheetjes gaat!’

Het is dinsdagmiddag. Kees staat voor de klas.
De andere kinderen hebben hun stoeltje in een halve kring gezet. Papa en juf zitten er- tussen. Naast papa is nog een stoel vrij: die is voor mama. Ze is te laat.

‘Je mag beginnen, Kees,’ zegt juf. ‘We zijn be-
nieuwd.’

Kees is vrolijk. ‘Ik ga een spreekbeurt houden
over scheetjes.’
Er klinkt gegniffel in de klas. Hebben ze dat
goed verstaan?
‘Zeg dat nog eens, Kees,’ zegt juf.
‘Over scheten,’ zegt Kees luid.
Op dat moment opent mama de deur van het
klaslokaal.
‘Sorry dat ik zo laat ben,’ hijgt ze.

‘Je bent precies op tijd,’ zegt juf. ‘Kees wilde
net beginnen.’
Mama haast zich naar de lege plek naast papa.
‘Pppprrrrrtttt’ klinkt het als ze gaat zitten.
De kinderen lachen.
‘Wat was dat?’ Mama kijkt verbaasd in het
rond.
‘Je bent ergens op gaan zitten,’ zegt papa on-

14

schuldig. Hij trekt een rubberen scheetkussen
onder haar bips vandaan.
‘Dit is een mooie inleiding voor je spreek- beurt, Kees,’ vindt juf. ‘Het woord is aan jou.’ ‘Ik hou mijn spreekbeurt over scheten,’ vertelt hij. ‘Dat is een hobby van mij.’

‘Scheten?’ fluistert mama ongelovig. ‘Dat
meen je niet?’
‘Geen echte,’ zegt papa zacht. ‘Alleen fop- scheten.’

Mama schudt haar hoofd. ‘Dat is toch geen onderwerp? Ik schaam me dood.’

‘Ach, voor deze keer,’ zegt papa. ‘Totdat Kees een andere hobby heeft.’

Er klinkt geroezemoes in de klas. ‘Ssst,’ ge- baart juf met een vinger tegen haar lippen.

‘Een scheet wordt ook wel wind genoemd. Ie- dereen laat ze,’ zegt Kees. ‘Ook mijn moeder.’ Weer wordt er gelachen. Mama wordt rood.
‘Het is gezond om ze te laten,’ legt Kees uit. ‘Anders blijft alle lucht in je buik en krijg je buikpijn.’

Hij pakt een lege jampot uit zijn rugzak.

‘In dit potje heb ik er eentje opgevangen,’ zegt
Kees. Hij laat de jampot zien aan de klas. ‘Je
mag het potje openmaken en eraan ruiken.’
Hij geeft de jampot aan een kind vooraan.

‘Bah,’ sist mama naar papa. ‘Dat is smerig.’
‘Laat de lucht niet ontsnappen,’ waarschuwt Kees.

Voorzichtig wordt er aan de pot gesnuffeld.
‘Een scheet klinkt meestal zo: pppwwwiiiiittt.’ Kees toetert met zijn lippen.

‘Bij mij niet,’ roept Teun uit de kring. ‘Bij mij klinkt het zo.’ Hij maakt zijn wangen bol en steekt zijn tong uit: ‘Ffffrrrwiiizzzt.’

Nu willen de anderen zich ook laten horen. De klas verandert in een orkest. Van links en rechts wordt er getetterd en geknetterd. De juf maakt geluiden met haar hand onder haar oksel, papa presteert het zelfs om een echte scheet te laten. Iedereen doet mee, behalve mama. Dan klapt juf in haar handen. Na wat gepruttel wordt het weer stil.

‘Niet alle winden kun je horen,’ zegt Kees. ‘Mijn mama laat scheetjes zonder geluid.’

Mama schrikt. ‘Dat doen keurige dames,’ sta- melt ze.

‘Dat is waar,’ helpt papa haar. ‘Maar je weet wat dat betekent, hè?’ Hij geeft Kees een knip- oog.

Kees knikt. ‘Dat zijn de ergste,’ vertelt hij. ‘Want scheetjes die je niet hoort, stinken het meest.’