Over het boek

Woei-waai, woei-waai

zoek de veren

zeven veren

van de bonte papegaai...

De vader van Doenja en Jorkos is houthakker. Elke dag gaat hij met zijn blinkende bijl het bos in, maar op een avond keert hij niet terug. Als Doenja een droom krijgt die haar vertelt waar ze haar vader kan vinden, besluit ze hem te gaan zoeken. Samen met Jorkos sluipt ze het huis uit en daarmee begint een spannende, geheimzinnige tocht waarin zeven veren van een bonte papegaai een belangrijke rol spelen.

Dit klassieke Biegelverhaal is een favoriet van velen. Met de gloednieuwe, prachtige illustraties van Linde Faas kan het weer generaties lang mee.

Titelpagina

Paul Biegel

De zeven veren van de papegaai

Illustraties Linde Faas

Colofon

Kijk voor meer informatie over Paul Biegel op paulbiegel.com

Kijk voor meer informatie over de kinder- en jeugdboeken van de Gottmer Uitgevers Groep op gottmer.nl

Tekst © erven Paul Biegel 1975, 2023

Tekeningen © Linde Faas 2023

© 2023 Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV, Postbus 317, 2000 AH Haarlem

(e-mail: info@gottmer.nl)

Uitgeverij J.H. Gottmer / H.J.W. Becht BV maakt deel uit van de Gottmer Uitgevers Groep BV

Omslagillustratie: Linde Faas

Vormgeving omslag: Suzanne Nuis / Studio Nico Swanink

Verzorging e-book: Ferdinand Rusch, Formaat.nl

isbn 978 90 257 7682 4

isbn 978 90 257 8002 9 (e-book)

nur 282

Behoudens de in of krachtens de Auteurswet van 1912 gestelde uitzonderingen mag niets uit deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op een andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Dit boek is onderdeel van de Toegankelijke Top100. Zie ook de laatste pagina.

Dit ebook is gemaakt door Ferdinand Rusch van Formaat te Haarzuilens. De rechten van de eWorkflow en de CSS berusten bij Ferdinand Rusch. Plagiaat is niet toegestaan - advies vragen wel. Dit kader wordt niet zichtbaar gepubliceerd in het ebook. Het wordt op prijs gesteld om klachten of opmerkingen over het ebook door te geven. Dat kan naar studio@formaat.nl.

Inhoud

1. Het bos van de houthakker

2. Op weg

3. De bergen

4. De woestijn

5. Het moeras

6. De stad

7. Het witte berkenbos

8. Het toverkasteel

9. De storm

10. De Nevelkoningin

1

1. Het bos van de houthakker

Lang, lang geleden, toen alle schepen nog zeilen hadden, leefden er twee kinderen met hun vader en hun moeder aan de rand van een groot bos.

Doenja en Jorkos heetten die kinderen. Doenja was het zusje van Jorkos, en Jorkos was het broertje van Doenja, en hun vader was houthakker.

Elke ochtend ging de vader het bos in, met zijn blinkende bijl, en hakte bomen met zulke rechte stammen dat ze dadelijk gebruikt konden worden als mast op de zeilschepen. Niemand wist op welke plek in het bos deze kaarsrechte bomen stonden en de houthakker vertelde het ook aan niemand. Maar tegen Doenja en Jorkos zei hij op een keer: ‘Het is er zo stil als de nacht en wanneer het waait dan zingen die bomen mooier dan het mooiste koor.’

‘Wat zingen ze dan?’ vroeg Jorkos.

‘Als je groot bent,’ zei de vader, ‘groot genoeg om een boom om te hakken, dan mag je met me mee en dan zul je horen wat ze zingen.’

‘En ik dan?’ vroeg Doenja.

‘Jorkos zal het je vertellen,’ antwoordde de vader.

Hij nam zijn blinkende bijl en liep het bos in, maar diezelfde avond kwam hij niet terug.

Dat was nog nooit eerder gebeurd en de moeder van Doenja en Jorkos werd zo ongerust dat ze de pannenkoeken liet aanbranden en bij het voorlezen een heleboel regels oversloeg.

De volgende dag was de vader nog niet terug en de dag daarop ook niet, zodat de kinderen zeiden: ‘Moeder, laten wij vader toch gaan zoeken.’

‘Nee,’ zei de moeder, ‘het bos is zo groot, wij zouden verdwalen.’

Toen zei ze: ‘Vader komt heus wel terug’, en ze omhelsde haar kinderen zo stevig alsof ze hen nooit meer los zou laten.

Maar op een vroege ochtend maakte Doenja haar broertje wakker en zei: ‘Ik weet dat we vader kunnen vinden. Ik heb het gedroomd. Kom, dan gaan we hem zoeken.’

Ze kleedden zich aan, slopen op hun tenen het huis uit en liepen het bos in.

‘Waar is vader dan?’ vroeg Jorkos.

Maar Doenja gaf geen antwoord. Ze liep maar en ze liep maar, en telkens zei ze: ‘Nu hierin en nu daarlangs’ – alsof ze heel precies de weg wist.

‘Heb je dat allemaal gedroomd?’ vroeg Jorkos.

Doenja knikte en bleef plotseling staan, alsof ze naar iets luisterde. De bladeren ruisten in de wind, maar heel in de verte klonk nog iets anders. Het leek of daar gezongen werd.

Jorkos gaf een schreeuw. ‘De rechte-bomen-plek!’ riep hij. ‘Dat moet dáár zijn!’