Ruth Lasters

Tijgerbrood

==

==

==

Uitgeverij Van Oorschot

Amsterdam

© Copyright 2023 RUTH LASTERS, ANTWERPEN

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

==

ISBN 978 90 282 3005 7

==

www.vanoorschot.nl

==

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2023

‘I like grass, I enjoy it and it suits my game.’

==

Andy Roddick

MAKELAARS IN GROENER GRAS

LAVENDEL

Toen wij elkaar ontmoetten, rook het als

vlak na het maaien van zo’n tintelpaarse eindeloosheid

==

alsof de lucht dat frisse kruid – nee, dat hele veld

nog droeg maar tegelijk vermengd al

met een zweem van diesel van de dorsmachine.

==

‘Navendel’ zou je denken dat ze zeggen

voor het moment van naruiken van het volmaaktste violet.

==

Maar ze vertellen liever tienmaal dat het overovermorgen

harder dan eergisteren stormen zal, ‘Collega Smout is

een kreng’ dan één enkele keer ‘navendel’.

==

Die kleine, malle weigeringen van de werkelijkheid.

Terwijl het wél voorvalt dat een demente moeder

urine opveegt met haar pruik die daarna langs haar slapen

==

en over haar voorhoofd drupt.

‘Ik loop ook graag in de regen,’ zei jij haar toen alleen teder.

Toen wist ik ineens zo veel zeker. Ik wist het vaste, het veilige

==

in jou, in alles plots, wat giftig is en wat verteerbaar.

Die avond was het dat we voor het eerst

lavendel bij de tarbot deden.

==

OOGST

Sst, op de plantage van het wat-er-ook-gebeuren-mag

wordt tijdens het zaaien niet gepraat. Niet over

==

misschien ooit echt alles wegpikkende kraaien, niet over

mogelijke droogte als was heel de aardkluit

slechts één korrel in de ooghoek van een slaapapneuë

==

god. Soms spieden wij de lucht af naar een sproeivliegtuig dat alles

tegen alles behoedt, maar enkel een reclamevliegtuigje snort over

==

met een spandoek waar ik niet naar durf te kijken, bang dat je er

voor een prikje ‘onvoorwaardelijkheid’ op liet drukken.

==

Adverteren hoog daarboven: alleen voor het wereldwijde

telefoonboek met slechts landbouwers dat ik maar eens

==

voor je maken moest, zodat je hen bij wanhoop

één voor één kan opbellen, naar hun leeftijd vragen,

horen hoe ook zij één getal zeggen, niet: ‘Ik ben drieëntwintig

==

rampzalige oogstjaren en vierendertig goede.’

Zelfs een boer uit Fukushima telt zich gewoon volledig

bij elkaar.

==

GRENS

Zogezegd is de eetgrens van appels het klokhuis

of desnoods het steeltje, terwijl een appel natuurlijk

==

veel grondiger te verorberen valt

in een simpele draaideur van noem een hotel,

die je terugspoelt naar vertes van appeltaart-

==

bakmeel van tantes en basterdsuiker en zelfrijzend bang zijn

voor bijna alles en zo almaar verder terug dan.

==

Nee, wie een appel eet in een draaideur is niet bovengemiddeld

gek, verlangt alleen toer na toer

de vóórappel te proeven, de slechts aanwijsbare

==

vrucht toen het woord

nog niet in de knop, aan de tak, laat staan appel-

denkbevelen, associaties als Eva of Newton. Als je figuren als hen

==

na de zoveelste ronde naast je in die draaideur zou kunnen zien staan,

volledig losgehapt uit hun gedeelde woordveld.

Wilhelm Tell met een sneeuwbal of zo op zijn eigen hoofd. Eva bijtend

==

in Newtons arm. Sneeuwwitje die zeven dwanggedachten van je

te slapen legt onder haar oogleden zodat een ongekende rust

je overvalt. Dáár ligt de eetgrens van appels.

==

DÉJEUNER

Kan iedereen die meent dat de figuren van Le déjeuner sur l’herbe

reeds de lunch genuttigd hebben – want ze zijn niet aan het eten –

alstublieft voortaan voor de absolute helderheid

Après le déjeuner sur l’herbe zeggen?

==

En zij, die geloven dat het om een pre-picknick gaat,

waarbij nog even wordt gewacht met het vullen van de magen

van de twee geklede heren en de naakte dame op de voorgrond

==

terwijl een andere zich baadt, willen zij nog slechts

over Avant le déjeuner sur l’herbe spreken?

==

Per slot van rekening zie je geen enkele kruimel op het hele doek

dat eerst heel ondubieus, ideaal Le Bain heette. En zeg nu niet:

‘De waterfles is duidelijk leeg.’ Die kunnen ze op voorhand

leeggedronken hebben in het bos.

==

Er kan makkelijk een volle broodmand staan onder de hoed.

En ook de blauwe, verfrommelde sprei

is als aprèsbewijs niet doorslaggevend. Het suggereert

het hoogstens. Verbale vaagheid zoals de huidige titel

==

is in zekere zin levensbedreigend. Dat cumuleert en doet

uiteindelijk de drijfas breken van de taal. Dan kan je niets meer

denken over de anderen, maar zij wel nog over jou,

je om het minste en voor onbepaalde tijd

==

verlammend vastpinnend met ‘raar’, ‘aberrant’ of ‘Asperger’.

Net als je geliefde eindelijk met een vergrootglas

met je naar Musée d’Orsay zou gaan.

==

PORIE

Als je beseft dat de zwembadladdermaker

en de brandladderfabrikant een en dezelfde is,

dan ben je het dus: onomkeerbaar volwassen.

==

Als je je erover verbaast dat het kan, dat evacuatieladders

vervaardigd voor het ‘hopelijk nooit’

vaker besteld worden, duurder zijn, van groter

==

economisch belang dan treden voor in fris opspattend chloorwater.