Emily Dickinson

Verzamelde gedichten

Vertaald en van commentaar voorzien
door Peter Verstegen

==

==

==

Uitgeverij Van Oorschot

Amsterdam

© Copyright 2011 Vertaling en commentaar: PETER VERSTEGEN, AMSTERDAM

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

==

ISBN 978 90 282 9017 4

==

www.vanoorschot.nl

==

Deze digitale editie is gemaakt naar de tweede druk, 2018

Voorwoord

Deze uitgave van Emily Dickinsons Verzamelde gedichten bevat de Nederlandse vertaling van ruim de helft van haar poëzie. De gedichten die ze in haar beste jaren schreef en in zelfgemaakte handschriftbundels bijeenbracht (1860-64) zijn voor ongeveer twee-derde deel vertaald. Uit de eerdere Van Oorschot-uitgaven, Gedichten 1 (2005) en Gedichten 2 (2007), zijn niet alle vertalingen herdrukt en vele zijn herzien. Het gaat nu, voorzover dit van vertalingen kan worden gezegd, om de definitieve tekst. De gebrekkige chronologie van de eerdere delen is in dit boek hersteld, zodat Dickinsons dichterlijke ontwikkeling nu van begin tot eind te volgen is.

Emily Dickinsons gedichten zijn uitzonderlijk door een combinatie van eigenschappen die bij geen andere dichter uit haar tijd of daarna te vinden is: verregaande originaliteit in toon en thematiek, pregnantie van de gedachtegang, een taaleigen dat varieert van lyrisch en extatisch tot natuurkundig, rechtskundig of boekhoudkundig, metriek die teruggaat op volkslied en kerkgezang, voorkeur voor halfrijm, maling aan correcte zinsbouw en grammatica, en een retoriek die mede tot uiting komt in haar staccato tempo en eigenzinnige interpunctie. Veel gedichten hebben een speelsheid die contrasteert met de gedragen toon van veel negentiende-eeuwse poëzie.

Emily Dickinsons denkwereld is, hoezeer ook deel van haar tijd en opvoeding, uniek door haar toon van intimiteit, haar intense beleving van liefde, natuur en dood, haar gedachtensprongen die getuigen van diepgang en ongrijpbare humor. Door dit alles, en daarbij de raadsels van haar biografie, heeft Dickinsons internationale reputatie een zo hoge vlucht genomen dat zij nu wordt gezien als een van de grootste – en meest gelezen – dichters ooit, dat er steeds weer studies over haar verschijnen en dat er in meerdere landen Dickinson-genootschappen zijn opgericht.

Om een gedicht te kunnen vertalen moet men weten wat de woorden in hun samenhang betekenen, niet per se wat de auteur heeft bedoeld. Een flink deel van Dickinsons gedichten is door haar aforistische trefzekerheid en herkenbare beelden verstaanbaar genoeg of kan door toelichting worden verhelderd, een minderheid is moeilijk te doorgronden en blijft object van speculatieve interpretatie. In het Commentaar heb ik geprobeerd elementen bijeen te brengen die de afzonderlijke gedichten verduidelijken of achtergrondinformatie verschaffen. De redactie van de Engelse tekst is gebaseerd op Franklins facsimile-uitgave van de handschriften (1981), de edities van Johnson (1955) en Franklin (1998), en de kritische commentaren die daarop zijn gevolgd. Emily Dickinsons soms exotische spelling is genormaliseerd; waar punten, liggende streepjes of hoofdletters in haastig genoteerde teksten ontbreken, op plaatsen waar ze volgens de praktijk van haar netschrift thuishoren, zijn ze ter wille van het begrip toegevoegd. Hetzelfde geldt voor de alleen in transcriptie bewaarde gedichten, waarin leestekens vaak zijn weggelaten. Deze uitgave besluit met een biografische schets waarin ook recente inzichten zijn verwerkt. Kennisname daarvan vergemakkelijkt het volgen van het Commentaar. Zeven vertalingen uit deze verzamelbundel zijn van Marko Fondse.

==

Peter Verstegen

##

Boven de originele tekst van de gedichten wordt de nummering gegeven uit de twee integrale uitgaven van Emily Dickinsons gedichten: Fr staat voor R. W. Franklins Variorum Edition van 1998 en J voor Thomas Johnsons veel verspreide editie van 1955; daarop volgt, tussen haakjes en gescheiden door een streepje, de nummering van Dickinsons handschriftbundels (fascicles) en de gedichten daaruit; een deel van de latere gedichten was bijeengebracht op losse vellen, de zogeheten Sets; ze zijn gemarkeerd met een S gevolgd door het Set-nummer.

==

[1851]

ER IS EEN ANDERE LUCHT

Er is een andere lucht

Zonnig en wolkeloos,

En er schijnt ander zonlicht,

Ook als het donker is –

Schrik niet van dorre bossen, Austin,

Schrik niet van een stil veld –

Er is hier een klein bos

Waar nooit het blad vergeelt –

Hier is een tuin veel zonniger –

Waar ’t nooit gevroren heeft,

In zijn steeds frisse bloemen

Hoor ik de bij blij zoemen,

Wat ik je bid, mijn Broeder,

Wil toch mijn tuin in komen!

==

==

J2

==

There is another sky

Ever serene and fair,

And there is another sunshine,

Tho’ it be darkness there -

Never mind faded forests, Austin,

Never mind silent fields –

Here is a little forest

Whose leaf is ever green –

Here is a brighter garden –

Where not a frost as been,

In its unfading flowers

I hear the bright bee hum,

I prithee, my Brother,

Into my garden come!

==

[1853]

ZWIJGEND ZEIL IK MEE – OP DIE WONDERZEE

Zwijgend zeil ik mee – op die wonderzee –

Hei! Schipper! Hei!

Ken je niet de kust

Waar de branding rust –

Alle wind gesust?

==

In de stille West

Menig – zeil te rust –

Alle ankers vast.

Daarheen met jou gezeild –

Land! Hei ho! Eeuwigheid!

Geland op ’t lest!

==

==

Fr3–J4 (1–25)

==

On this wondrous sea – sailing silently –

Ho! Pilot! Ho!

Knowest thou the shore

Where no breakers roar –

Where the storm is o’er?

==

In the silent West

Many – the sails at rest –

The anchors fast.

Thither I pilot thee –

Land! Ho! Eternity!

Ashore at last!

==

[1858]

ÉÉN ZUSTER HEB IK THUIS

Eén Zuster heb ik thuis – een heg

Voorbij ons huis, nog één.

Eén staat er maar te boek, terwijl

Beiden de mijne zijn.

==

Een kwam dezelfde weg als ik –

Draagt wat mij niet meer past –

De ander vlocht, als vogel

Nabij ons hart haar nest.

==

Ze zong niet zoals wij doen –

Het was haar eigen wijs –

Ze was zichzelf muziek zoals

De Juni-Hommel ’t is.

==

Ver is vandaag de Kindertijd –

Maar in de heuvels toen

Hield ik haar hand te strakker vast –

Geen mijl viel ons nog lang –

==

Hoe zij neuriet

Jaar in jaar uit,

Heeft Vlinders zelfs misleid;

’k Zie in haar Oog

’t Viooltje terug

Dat meest vergaat in Mei.

==

De dauw verdaan –

Nam ’k ochtend aan –

En koos die ene ster

Uit weidse nacht zijn veelheid –

Sue – voor immermeer!

==

==

Fr5–14 (2–11)

==

One Sister have I in our house –

And one, a hedge away.

There’s only one recorded,

But both belong to me.

==

One came the road that I came –

And wore my last year’s gown –

The other, as a bird her nest,

Builded our hearts among.

==

She did not sing as we did –

It was a different tune –

Herself to her a music

As Bumble bee of June.

==

Today is far from Childhood –

But up and down the hills

I held her hand the tighter –

Which shortened all the miles –

==

And still her hum

The years among,

Deceives the Butterfly;

Still in her Eye

The Violets lie

Mouldered this many May.

==

I spilt the dew –

But took the morn –

I chose this single star

From out the wide night’s numbers –

Sue – forevermore!

==

OP DRIFT! EEN KLEINE BOOT OP DRIFT!

Op drift! Een kleine boot op drift!

Terwijl de avond daalt!

Helpt niemand dan een bootje naar

De naaste havenplaats?

==

Zo zeggen zeelui – gisteren – dat

Bij vale schemering

Eén kleine boot het opgaf en

Gorgelend onderging.

==

Zo zeggen engelen – gisteren – dat

Bij rode dageraad

Eén kleine boot – door wind gebeukt –

Opnieuw getakeld en getuigd –

Juichend – door ’t water schoot!

==

==

Fr6–J30 (1–21)

==

Adrift! A little boat adrift!

And night is coming down!

Will no one guide a little boat

Unto the nearest town?

==

So sailors say – on yesterday –

Just as the dusk was brown

One little boat gave up its strife

And gurgled down and down.

==

So angels say – on yesterday –

Just as the dawn was red

One little boat – o’erspent with gales –

Retrimmed its masts – redecked its sails –

And shot – exultant on!

==

==

ALS NIET DE ROOS MEER BLOEIT, MIJNHEER

Als niet de Roos meer bloeit, Mijnheer,

’t Viooltje is vergaan –

Als Hommels statig in hun vlucht

Vlogen voorbij de Zon –

Dan ligt de hand die plukte

Op deze Zomerdag

Werkeloos neer – in Auburn –

Neemt u mijn bloemen – toch!

==

==

Fr8–J32 (1–23)

==

When Roses cease to bloom, Sir,

And Violets are done –

When Bumblebees in solemn flight

Have passed beyond the Sun –

The hand that paused to gather

Upon this Summer’s day

Will idle lie – in Auburn –

Then take my flowers – pray!

==

GEEN MENS KENT DEZE KLEINE ROOS

Geen mens kent deze kleine Roos –

Een pelgrim leek het wel

Maar ’k heb haar langs de weg geplukt

En naar u opgetild.

Een Bij slechts zal haar missen –

Een Vlinder ook wellicht,

Die haastig terug van verre reis –

Zich op haar borst neerlegt –

Een Vogel slechts verbaast zich –

Enkel een Briesje zucht –

Ach Kleine Roos – wat valt voor jouw

Gelijken ’t sterven licht!

==

==

Fr11–J35 (1–27)

==

Nobody knows this little Rose –

It might a pilgrim be

Did I not take it from the ways

And lift it up to thee.

Only a Bee will miss it –

Only a Butterfly,

Hastening from far journey –

On its breast to lie –

Only a Bird will wonder –

Only a Breeze will sigh –

Ah Little Rose – how easy

For such as thee to die!

==

IK HAD EEN ENGELS GOUDSTUK

Ik had een Engels goudstuk –

Dat ik verloor in ’t zand –

Al was de som ook simpel

Bij sterling in het land –

Toch, had het voor mijn spaarzaam oog

Nog zoveel waarde – dat

Toen ik het niet kon vinden –

Ik zuchtend nederzat.

==

’k Had een karmijnen Roodborst –

Zong heel de lange dag

Maar toen het bos ging kleuren –

Vloog – ook hij – van mij weg –

Tijd bracht mij menige Roodborst –

En eender klonk hun zang –

Maar, voor mijn Minstreel die ontbrak

Hield ik het ‘huis aan kant’.

==

Ik had een ster ten hemel –

‘Pleiade’ was haar naam –

En toen ’k op niets bedacht was,

Dwaalde zij uit haar baan –

Al is de hemel wemeling –

De nacht vol sterrenschijn –

Toch geef ik er geen zier om –

Want niets ervan is mijn –

==

De strekking van ’t verhaal is –

Dat ik verloor een vriend –

Genaamd ‘Pleiade’ – en Roodborst –

En goudstuk in het zand –

En treft dit treurig deuntje

Met nu en dan een traan –

Het oog van een verrader

In land hier ver vandaan –

Geef dan dat wroeging plechtig

Zijn geestkracht ondermijnt –

En dat hij nooit vertroosting

Onder de zon meer vindt.

==

==

Fr12–J23 (1–12)

==

I had a guinea golden –

I lost it in the sand –

And tho’ the sum was simple

And pounds were in the land –

Still, had it such a value

Unto my frugal eye –

That when I could not find it –

I sat me down to sigh.

==

I had a crimson Robin –

Who sang full many a day

But when the woods were painted –

He – too – did fly away –

Time brought me other Robins –

Their ballads were the same –

Still, for my missing Troubadour

I kept the ‘house at hame’.

==

I had a star in heaven –

One ‘Pleiad’ was its name –

And when I was not heeding,

It wandered from the same –

And tho’ the skies are crowded –

And all the night ashine –

I do not care about it –

Since none of them are mine –

==

My story had a moral –

I have a missing friend –

‘Pleiad’ its name – and Robin –

And guinea in the sand –

And when this mournful ditty

Accompanied with tear –

Shall meet the eye of traitor

In country far from here –

Grant that repentance solemn

May seize upon his mind –

And he no consolation

Beneath the sun may find.

==

ALSOF ’K EEN AALMOES VROEG

Alsof ’k een Aalmoes vroeg – en in

Mijn weifelende hand

Drukte een Vreemde een Koninkrijk,

Waar ik, ontredderd stond –

Alsof ik ’t Oosten vroeg of ’t niet

Een Ochtend voor mij had –

Waarna ’t zijn purperen Dijken hief,

Mij sloeg met Dageraad!

==

==

Fr14–J323 (1–14)

==

As if I asked a common Alms –

And in my wondering hand

A Stranger pressed a Kingdom,

And I, bewildered, stand –

As if I asked the Orient

Had it for me a Morn –

And it should lift its purple Dikes,

And shatter Me with Dawn!

==

OP HUIS AAN GAAN DE MENSEN

Op huis aan gaan de mensen

Met vrolijker sandaal –

De Krokus – eer zij rijst door

De sneeuw is haar Vazal –

Lippen voor Hallelujah

Geoefend jarenlang

Tot gaandeweg dit Scheepsvolk

Zingend de wal op ging.

==

Parels zijn ’s Duikers kleingeld

Ontwrongen aan de Zee –

Wieken – vervoeren Serafs

Ooit voetgangers – als wij –

Nacht is het Doek van de ochtend –

Gestolen buit – legaat –

Dood – onze roes van aandacht

Voor de Onsterflijkheid.

==

Ik leer niet van mijn cijfers

Hoe ver het Dorp wel ligt –

De boeren daar zijn Engelen –

Hun Kavels in de lucht –

Zie, mijn Klassieken dekken ’t oog

Mijn geloof die Nacht aanbidt –

Die uit zijn hoge kloosters

Zoveel verrijzenis giet.

==

==

Fr16–J7 (1–16)

==

The feet of people walking home

With gayer sandals go –

The Crocus – till she rises

The Vassal of the snow –

The lips at Hallelujah

Long years of practise bore

Till bye and bye these Bargemen

Walked singing on the shore.

==

Pearls are the Diver’s farthings

Extorted from the Sea –

Pinions – the Seraph’s wagon

Pedestrian once – as we –

Night is the morning’s Canvas

Larceny – legacy –

Death – but our rapt attention

To Immortality.

==

My figures fail to tell me

How far the Village lies –

Whose peasants are the Angels –

Whose Cantons dot the skies –

My Classics veil their faces –

My faith that Dark adores –

Which from its solemn abbeys

Such resurrection pours.

==

AL WAT IK BRENGEN KAN VANDAAG

Al wat ik brengen kan vandaag –

Dit, en mijn hart erbij –

Dit, en mijn hart, en ’t akkerland –

Het weiland wijd en zijd –

Tel zelf – als ik vergeten zou

Dat één de som benoemt –

Dit, en mijn hart, en elke Bij

Die in de Klaver woont.

EEN MADELIEF VERDWEEN ZO

==

==

Fr17–J26 (1–17)

==

It’s all I have to bring today –

This, and my heart beside –

This, and my heart, and all the fields –

And all the meadows wide –

Be sure you count – sh’d I forget

Some one the sum could tell –

This, and my heart, and all the Bees

Which in the Clover dwell.

==

EEN MADELIEF VERDWEEN ZO

Uit het veld vandaag –

Zo trippelde menig muiltje

Naar ’t Paradijs op weg –

Droop zo, in purperen bellen

Dag’s verglijdend tij –

Bloesemend – huppelend – stromend –

Bent u God nabij?

==

==

Fr19–J28 (1–19)

==

So has a Daisy vanished

From the fields today –

So tiptoed many a slipper

To Paradise away –

Oozed so, in crimson bubbles

Day’s departing tide –

Blooming – tripping – flowing –

Are ye then with God?

==

EEN KORT, GEDULDIG ZIEKBED

Een kort, geduldig ziekbed –

Eén uur om klaar te zijn –

En een van hier beneden

Is waar de engelen gaan –

Een korte rouwprocessie –

Een Weidevink die floot –

Een oude Bij klampte ons aan –

Wij knielden voor gebed –

Ons dunkt wel dat zij willig was –

Wij vragen het te zijn –

Zomer – Zuster – Seraf!

Laat ons met u gaan!

==

In de naam van de Bij –

En van de Vlinder –

En van de Bries – Amen!

==

==

Fr22/23–J18 (1–2/3)

==

A brief, but patient illness –

An hour to prepare –

And one below, this morning

Is where the angels are –

It was a short procession –

The Bobolink was there –

An aged Bee addressed us –

And then we knelt in prayer –

We trust that she was willing –

We ask that we may be –

Summer – Sister – Seraph!

Let us go with thee!

==

In the name of the Bee –

And of the Butterfly –

And of the Breeze – Amen!

==

EEN KELKBLAD – BLOEMBLAD – EN EEN DOORN

Een kelkblad – bloemblad – en een doorn

Op een gewone zondagmorgen –

Dauw van het vat – Een Bij of wat –

Een Bries – ravottend door het bos –

En ik ben Roos!

==

==

Fr25–J19 (1–5)

==

A sepal – petal – and a thorn

Upon a common summer’s morn –

A flask of Dew – A Bee or two –

A Breeze – a’caper in the trees –

And I’m a Rose!

==

DE GENTIAAN WANTROUWEND

De Gentiaan wantrouwend –

En op het punt te gaan,

Klaagde haar franje trillend

Mijn trouweloosheid aan –

Verlangend naar mijn —

Ga ik en zing mijn lied –

Dan voel ik – geen ijsregen –

Ik vrees het sneeuwen niet.

==

==

Fr26–J20 (1–6)

==

Distrustful of the Gentian –

And just to turn away,

The fluttering of her fringes

Chid my perfidy –

Weary for my —

I will singing go –

I shall not feel the sleet – then –

I shall not fear the snow.

==

VLUCHT DE FANTOOMWEI ZO

==

Vlucht de fantoomwei zo voor

De ademloze Bij –

Bruist zo een beek voor oren

Stervend in de woestijn –

Brandt zo ’s avonds een torenspits

Voor een zich Sluitend oog –

Hangt zo de verre Hemel –

Voor handen hier omlaag.

==

==

Fr27–J20 (1–7)

==

Flees so the phantom meadow

Before the breathless Bee –

So bubble brooks in deserts

On ears that dying lie –

Burn so the evening spires

To eyes that Closing go –

Hangs so distant Heaven –

To a hand below.

==

DE MORGENS BREKEN ZACHTER AAN

De morgens breken zachter aan –

De noten kleuren bruin –

De bes kreeg voller wang – de Roos

Is uit de stad gegaan.

==

De esdoorn draagt fleuriger sjaal –

Het veld een vuurrood kleed –

Ik zou wel ouderwets zijn als

Ik niet iets moois op deed.

==

==

Fr32–J12 (3–19)

==

The morns are meeker than they were –

The nuts are getting brown –

The berry’s cheek is plumper –

The Rose is out of town.

==

The maple wears a gayer scarf –

The field a scarlet gown –

Lest I sh’d be old fashioned

I’ll put a trinket on.

==

OF NU MIJN BARK OP ZEE VERGING

Of nu mijn bark op zee verging –

Of ze de stormwind voelde –

Of ze naar tovereilanden

Gedwee haar zeilen bolde –

==

Welk mystieke meertouw

Ankert haar vandaag –

Dat in de Baai te vragen is

Mijn opdracht aan het oog.

==

==

Fr33–J52 (3–20)

==

Whether my bark went down at sea –

Whether she met with gales –

Whether to isles enchanted

She bent her docile sails –

==

By what mystic mooring

She is held today –

This is the errand of the eye

Out upon the Bay.

==

PAS TWEEMAAL WAS ’T VERLIES ZO GROOT

Pas tweemaal was ’t verlies zo groot –

En dat was in de grond.

Tweemaal dat ik voor Gods deur

Als bedelaarster stond!

==

Engelen – daalden tweemaal neer

Voor ’t vullen van mijn kas –

Bankier! Inbreker – Vader!

Weer ben ik brodeloos!

==

==

Fr39–J49 (3–16)

==

I never lost as much but twice –

And that was in the sod.

Twice have I stood a beggar

Before the door of God!

==

Angels – twice descending

Reimbursed my store –

Burglar! Banker – Father!

I am poor once more!

==

IK HEB ’T MIJN TUIN NOG NIET VERTELD

Ik heb ’t mijn tuin nog niet verteld –

Dan werd hij mij te veel.

Ik heb nu niet de kracht dat

Ik het de Bij vertel –

==

Ik noem het niet buiten op straat

Dan fronsten winkels – dat

Eén zo onwetend – en zo schuw

Zich tot de dood verstout.

==

Verzwijg het voor de heuvels –

Waar ik zoveel in zwierf –

Zeg niet het liefdevolle bos

De dag waarop ik sterf –

==

Lispel het niet aan tafel –

Niet achteloos langs de weg

Dat iemand binnen ’t Raadsel

Zal wandelen vandaag –

==

==

Fr40–J50 (3–17)

==

I hav’nt told my garden yet –

Lest that should conquer me.

I hav’nt quite the strength now

To break it to the Bee –

==

I will not name it in the street

For shops w’d stare at me –

That one so shy – so ignorant

Should have the face to die.

==

The hillsides must not know it –

Where I have rambled so –

Nor tell the loving forests

The day that I shall go –

==

Nor lisp it at the table –

Nor heedless by the way

Hint that within the Riddle

One will walk today –

==

IK KWAM VAAK LANGS HET DORP

Ik kwam vaak langs het Dorp

Naar huis op weg van school –

En dacht wat deden ze daar toch –

En waarom was ’t zo stil –

==

Toen, wist ik niet het jaar dat

Een stem mij roepen kwam –

Eerder, voor de Wijzerplaat,

Dan de rest zou gaan.

==

’t Is stiller dan de schemer.

Koeler dan ochtend daar –

Hier wagen Madelieven zich –

Er fladderen vogels neer –

==

Dus als je vermoeid bent –

Of – verward – of koud –

Geloof in mijn belofte

Teder uit de grond,

Roep ‘Ik ben ’t,’ ‘neem Dollie,’

En ik vouw me uit!

==

==

r41–J51 (3–18)

==

I often passed the Village

When going home from school –

And wondered what they did there –

And why it was so still –

==

I did not know the year then,

In which my call would come –

Earlier, by the Dial,

Than the rest have gone.

==

It’s stiller than the sundown.

It’s cooler than the dawn –

The Daisies dare to come here –

And birds can flutter down –

==

So when you are tired –

Or perplexed – or cold –

Trust the loving promise

Underneath the mould,

Cry ‘it’s I’, ‘take Dollie,’

And I will enfold!

==

ER IS EEN WOORD

Er is een woord

Dat met zijn zwaard

Geharnasten doorboort –

’t Smijt zijn weerhaaksyllaben

En valt dan weer stil –

Maar waar het viel

Zegt de Behoudene wel

Op nationale dag,

Een Broeder van hogere rang

Gaf zijn adem weg.

==

Waar ademloos de zon ook gaat –

Waarheen de dag ook dwaalt –

Daar is zijn stille aanval –

Daar is zijn zegepraal!

Bezie de snelste schutter!

Hij die het zuiverst schiet!

Tijds subliemste doelwit

Een ziel die je ‘vergeet’!

==

==

Fr42–J8 (2–1)

==

There is a word

Which bears a sword

Can pierce an armed man –

It hurls its barbed syllables

And is mute again –

But where it fell

The Saved will tell

On patriotic day,

Some epauletted Brother

Gave his breath away.

==

Wherever runs the breathless sun –

Wherever roams the day –

There is its noiseless onset –

There is its victory!

Behold the keenest marksman!

The most accomplished shot!

Time’s sublimest target

Is a soul ‘forgot’!

==

DE GAST IS VAN DIEPROOD EN GOUD

De Gast is van dieprood en goud –

Opalen gast, en grijs –

Zijn wambuis is van Hermelijn

Zijn Mantel heeft iets blijs –

==

Hij komt bij avond naar het dorp –

Hij stopt bij elke deur –

Wie ’s ochtends naar hem uitkijkt

Hem bid ik – zoek veeleer

In ’t oeverland van Kieviet – of

Puur Leeuwerik-territoir!

==

==

Fr44–J15 (2–3)

==

The Guest is gold and crimson –

An Opal guest, and gray –

Of Ermine is his doublet –

His Capuchin gay –

==

He reaches town at nightfall –

He stops at every door –

Who looks for him at morning

I pray him too – explore

The Lark’s pure territory –

Or the Lapwing’s shore!

==

SNEEUWVLOKKEN

Ik telde tot hun muiltjes

Dansten over de stad –

Nam toen een potlood en schreef op

Wat elk te muiten had –

Toen werden ze zo jolig

De kwezel kreeg geen kans –

Tien van mijn tenen statig eens

Scharen zich tot een dans!

==

==

Fr45–J36 (2–4) [SNOWFLAKES]

==

I counted till they danced so

Their slippers leaped the town –

And then I took a pencil

To note the rebels down –

And then they grew so jolly

I did resign the prig –

And ten of my once stately toes

Are marshalled for a jig!

==

VOORDAT ER SCHAATSERS GAAN

Voordat er schaatsers gaan – voordat

Er ijs ligt op de plas,

Voor iemands wang bij avond

Door sneeuw getekend is –

==

Voordat de velden klaar zijn –

Voordat met Kerst de boom,

Mirakel op mirakel –

Bij mij binnenkomt!

==

Dat waar je de zoom van raakt

Op een zomerdag –

Wat alleen maar rondloopt

Eén brug verder weg –

==

Dat wat zingt zo – spreekt zo –

Al is geen meer hier –

Zegt de jurk waarin ik

Huilde draag me maar?

==

==

Fr46–J37 (2–5)

==

Before the ice is in the pools –

Before the skaters go,

Or any cheek at nightfall

Is tarnished by the snow –

==

Before the fields have finished –

Before the Christmas tree,

Wonder upon wonder –

Will arrive to me!

==

What we touch the hems of

On a summer’s day –

What is only walking

Just a bridge away –

==

That which sings so – speaks so –

When there’s no one here –

Will the frock I wept in

Answer me to wear?

==

[1859]

WIER WANG IS DIT

Wier wang is dit?

Welk roosgezicht

Verloor een blos vandaag?

’k Vond haar – ‘pleiade’ – in het bos

En droeg haar veilig weg –

==

De Roodborst, zegt traditie

Legde er takken op,

Maar wie de wang –

En wie ’t doodskleed

Ontgaat mijn onderzoek –

==

==

Fr48–J82

==

Whose cheek is this?

What rosy face

Has lost a blush today?

I found her – ‘pleiad’ – in the woods

And bore her safe away –

==

Robins, in the tradition

Did cover such with leaves,

But which the cheek –

And which the pall

My scrutiny deceives –

==

WAT IK ZEI – OF DACHT

Wat ik zei – of dacht – was

Dat het niet verbaast –

Straks roert zij haar vleugels

En vergeet het nest,

==

Reist door ruimer wouden –

Bouwt met blijer hout,

Ademt in moderner Oor

Gods aloude eed –

==

Dit was maar een Sijsje –

Stel dat het zo gaat

Dat er iemand uit mijn

Boezem mij verlaat?

==

Dit was een verhaal maar –

Stel dat voelbaar wordt

Dat er net zo’n kist was –

Maar dan – in het hart?

==

==

Fr50–J39 (2–7)

==

It did not surprise me –

So I said – or thought –

She will stir her pinions

And the nest forgot,

==

Traverse broader forests –

Build in gayer boughs,

Breathe in Ear more modern

God’s oldfashioned vows –

==

This was but a Birdling –

What and if it be

One within my bosom

Had departed me?

==

This was but a story –

What and if indeed

There were just such coffin

In the heart – instead?

==

GODDANK, HIJ GING ALS EEN SOLDAAT

Goddank, hij ging als een soldaat,

Borsthoog lag zijn geweer –

Geef God dat hij het felst vecht

Van heel ’t gezegend heir!

==

Geef God, dat ik hem zien mag

In ’t wit van officier –

Dan vreesde ik geen vijand meer –

En geen vijandelijk vuur!

==

==

Fr52–J147 (2–9)

==

Bless God, he went as soldiers,

His musket on his breast –

Grant God, he charge the bravest

Of all the martial blest!

==

Please God, might I behold him

In epauletted white –

I should not fear the foe then –

I should not fear the fight!

==

ALS IK GEEN ROOS MEER BRENGEN ZOU

Als ik geen Roos meer brengen zou

Terwijl ’t een feestdag is,

Dan moet ik wel geroepen zijn

Voorbij de laatste Roos –

==

Als ik geen namen meer noteer

Door mijn boeket herdacht –

Dan drukt de vinger van de Dood

Mijn fluisterlippen dicht!

==

==

Fr53–J56 (2–10)

==

If I should cease to bring a Rose

Upon a festal day,

’Twill be because beyond the Rose

I have been called away –

==

If I should cease to take the names

My buds commemorate –

’Twill be because Death’s finger

Clasps my murmuring lip!

==

’T EREN VAN SIMPELE DAGEN

’t Eren van simpele dagen

Waarmee ’t seizoen vergaat –

Vergt enkel te bedenken

Dat zij die kleinigheid

Van jou en mij, soms nemen

Geheten sterflijkheid!

==

Het bestaan bekleden met een statig air –

Vergt slechts te bedenken

Dat de Eikel daar

’t Ei is dat de Atmosfeer

Nieuwe wouden baart!

==

==

Fr55–J57 (2–13)

==

To venerate the simple days

Which lead the seasons by –

Needs but to remember

That from you or I,

They may take the trifle

Termed mortality!

==

To invest existence with a stately air –

Needs but to remember

That the Acorn there

Is the egg of forests

For the upper Air!

==

EEN PIJL RAAKTE MIJ HIER

Een pijl raakte mij hier.

’t Is liefde voor de hand die schoot

Dat ik de schicht vereer.

==

Viel, zegt men, bij een ‘schermutseling’!

Verslagen, weet mijn ziel

Door wat een schutter afschoot

Als een gewone pijl.

==

==

Fr56–J1729 (2–14)

==

I’ve got an arrow here.

Loving the hand that sent it

I the dart revere.

==

Fell, they will say, in ‘skirmish’!

Vanquished, my soul will know

By but a simple arrow

Sped by an archer’s bow.

==

IK ROOFDE VAN

Ik stal van ’t Bos –

Het argeloos Bos –

Bomen op niets verdacht

Toonden hun mos en Bolsters

Aan mijn verbeeldingskracht –

Ik monsterde hun opschik –

Vertrok – met wat ik nam –

Wat zegt de statige Hemlock –

Wat zegt de Eik ervan?

==

==

Fr57–J41 (2–15)

==

I robbed the Woods –

The trusting Woods –

The unsuspecting Trees

Brought out their Burs and mosses

My fantasy to please –

I scanned their trinkets curious –

I grasped – I bore away –

What will the solemn Hemlock –

What will the Oak tree say?

==

WIST – TE LEVEN

Wist – te leven –

Wist – te sterven –

En glimlachte alleen

Door geloof in iemand nooit ontmoet –

Diende zijn ziel zich aan –

==

Kon gaan van een vertrouwd tafereel

Naar waar zijn voet nooit trad –

Kon zich bezinnen op de reis

Met zekerheid van hart –

==

Zo sterk geloof had een van ons –

Niet een van ons vandaag –

Je hebt niet in de Baai gezeild

Als je de afvaart zag!

==

==

Fr59–J43 (2–17)

==

Could live – did live –

Could die – did die –

Could smile upon the whole

Through faith in one he met not –

To introduce his soul –

==

Could go from scene familiar

To an untraversed spot –

Could contemplate the journey

With unpuzzled heart –

==

Such trust had one among us –

Among us not today –

We who saw the launching

Never sailed the Bay!

==

WAS ZIJ DE MARETAK GEWEEST

Was zij de Maretak geweest

En ik de Rozelaar –

Hoe blij sloot op uw tafel

Mijn leven van velours!

Maar omdat ik Druïdisch ben –

En zij is van de dauw –

Tooi ik Traditie’s knoopsgat –

En stuur de Roos naar u.

==

==

Fr60–J44 (2–18)

==

If she had been the Mistletoe

And I had been the Rose –

How gay upon your table

My velvet life to close!

Since I am of the Druid –

And she is of the dew –

I’ll deck Tradition’s buttonhole –

And send the Rose to you.

==

ER RUST IETS STILLER NOG DAN SLAAP

Er rust iets stiller nog dan slaap

Hier binnenshuis op bed!

Het draagt een bloemtak op zijn borst –

En zegt niet hoe het heet.

==

De een beroert het, de ander kust –

Of schampt een loze hand –

De eenvoud en de ernst ervan

Gaan boven mijn verstand!

==

Als ik hen was, ik huilde niet –

Gesnik is zoiets grofs!

Het joeg de stille fee weg

Die weerkeert naar haar bos!

==

Terwijl de brave buren

Praten van ‘Vroeg gegaan’ –

Zeggen wij – perifrastisch,

De Vogeltrek begon!

==

==

Fr62–J45 (2–20)

==

There’s something quieter than sleep

Within this inner room!

It wears a sprig upon its breast –

And will not tell its name.

==

Some touch it, and some kiss it –

Some chafe its idle hand –

It has a simple gravity

I do not understand!

==

I would not weep, if I were they –

How rude in one to sob!

Might scare the quiet fairy

Back to her native wood!

==

While simple-hearted neighbors

Chat of the ‘Early dead’ –

We – prone to periphrasis,

Remark that Birds have fled!

==

==

IK HOU MIJN WOORD

Ik hou mijn woord.

Geen die mij riep –

Dood had geen erg in mij.

Ik breng mijn Roos –

Zweer nieuwe trouw –

Bij elke vrome Bij –

Bij Madelief van heuvelflank –

Weidevink in de heg –

Bloesem en ik –

Haar eed, mijn eed –

Wij keren zeker terug –

==

==

Fr63–J46 (2–21)

==

I keep my pledge.

I was not called –

Death did not notice me.

I bring my Rose –

I plight again –

By every sainted Bee –

By Daisy called from hillside –

By Bobolink from lane –

Blossom and I –

Her oath, and mine –

Will surely come again –

==

HART! VANNACHT VERGETEN

Hart! Vannacht vergeten

Wij hem – jij en ik!

Jij denkt niet aan zijn warmte meer –

Ik niet meer aan zijn licht!

==

Zodra je klaar bent, zeg het

Dat ik meteen begin!

Snel! Of hij keert terug in

Mijn herinnering!

==

==

Fr64–J47 (2–22)

==

Heart! We will forget him!

You and I – tonight!

You may forget the warmth he gave –

I will forget the light!

==

When you have done, pray tell me

That I may straight begin!

Haste! lest while you’re lagging

I remember him!

==

WEER, ROERT MIJN NU BEDUUSDE DUIF

Weer, roert mijn nu beduusde Duif

Benieuwd haar vleugelpaar.

Terwijl haar meesteres, naar ’t diep

Haar bange vraag lanceert –

==

Drie maal naar ’t drijvend venster

Kwam Noachs vogel terug –

Hou moed! Fiere Columba!

Soms komt nog Land in zicht!

==

==

Fr65–J48 (2–23)

==

Once more, my now bewildered Dove

Bestirs her puzzled wings.

Once more, her mistress, on the deep

Her troubled question flings –

==

Thrice to the floating casement

The Patriarch’s bird returned –

Courage! My brave Columba!

There may yet be Land!

==

VERBAASD MAAR EEN PAAR DAGEN

Verbaasd maar een paar dagen –

Verlegen – niet bevreesd –

Zo heb ik in mijn tuin toen

Die vreemde Meid verrast.

==

Ze wenkt, en heel het bos vangt aan –

Ze knikt, en elk begint –

Echt, ik zette nooit een

Voet in zulk een land!

==

==

Fr66–J17 (2–24)

==

Baffled for just a day or two –

Embarrassed – not afraid –

Encounter in my garden

An unexpected Maid.

==

She beckons, and the woods start –

She nods, and all begin –

Surely, such a country

I was never in!

==

ZO BLEU TOEN ’K HAAR BESPEURDE!

Zo bleu toen ’k haar bespeurde!

Zo lieflijk – zo beschroomd!

Zo in haar blad verscholen

Opdat haar niemand vond –

==

Zo ademloos tot ’k langskwam –

Zo weerloos toen ’k bleef staan

En haar stribbelend, blozend,

Van haar stil plekje nam!

==

Voor wie beroofde ik de Vallei –

Voor wie verried ik ’t Dal –

Menigeen, vraagt mij stellig –

Wat ik toch nooit vertel!

==

==

Fr70–J91 (3–4)

==

So bashful when I spied her!

So pretty – so ashamed!

So hidden in her leaflets

Lest anybody find –

==

So breathless till I passed her –

So helpless when I turned

And bore her struggling, blushing,

Her simple haunts beyond!

==

For whom I robbed the Dingle –

For whom betrayed the Dell –

Many, will doubtless ask me –

But I shall never tell!

==

MIJN VRIENDIN MOET EEN VOGEL ZIJN

Mijn vriendin moet een Vogel zijn –

Omdat zij zweeft!

Vergankelijk, moet zij zijn –

Omdat zij sterft!

En stekelig, als een Bij!

Vriendin! Ach, vreemd

Raadsel voor mij!

==

==

Fr71–J92 (3–5)

==

My friend must be a Bird –

Because it flies!

Mortal, my friend must be –

Because it dies!

Barbs has it, like a Bee!

Ah, curious friend!

Thou puzzlest me!

==

==

ENGELEN, IN DE VROEGE OCHTEND

Engelen, in de vroege ochtend

Zie je gaan zolang het Dauwt,

Bukkend – plukkend – lachend – vliegend –

Zijn de Knoppen hun bezit?

==

Engelen, als de zon het heetst is

Zie je gaan in zandig land,

Bukkend – plukkend – zuchtend – vliegend –

Dor de bloemen in hun hand.

==

==

Fr73–J94 (3–7)

==

Angels, in the early morning

May be seen the Dews among,

Stooping – plucking – smiling – flying –

Do the Buds to them belong?

==

Angels, when the sun is hottest

May be seen the sands among,

Stooping – plucking – sighing – flying –

Parched the flowers they bear along.

==

KOSTER! MIJN MEESTER SLAAPT HIER

Koster! Mijn Meester slaapt hier.

Och, breng mij naar zijn bed!

Voor ’t bouwen van het Vogelnest –

En ’t zaaien van vroeg zaad –

==

Dat als de sneeuw traag wegkruipt

Van rond zijn kamerdeur –

Een Madelief de weg wijst –

En de Troubadour.

==

==

Fr75–J96 (3–9)

==

Sexton! My Master’s sleeping here.

Pray lead me to his bed!

I came to build the Bird’s nest –

And sow the early seed –

==

That when the snow creeps slowly

From off his chamber door –

Daisies point the way there –

And the Troubadour.

==

NOOIT ZEGT DE REGENBOOG MIJ

Nooit zegt de Regenboog mij dat

De stormwind liggen ging –

Toch overtuigt ze meer dan

Wijze bespiegeling.

==

Mijn bloemen mijden ’t Forum –

Maar zeggen welbespraakt

Wat Cato mij nooit bijbracht

Als ’t vogelrijk ontbrak!

==

==

Fr76–J97 (3–10)

==

The Rainbow never tells me

That gust and storm are by –

Yet is she more convincing

Than Philosophy.

==

My flowers turn from Forums –

Yet eloquent declare

What Cato couldn’t prove me

Except the birds were here!

==

ÉÉN WAARDIGHEID WACHT ELK VAN ONS

Eén waardigheid wacht elk van ons –

Een middag mijter-vroom –

Geen kan dit purper mijden – of

Ontkomt aan deze kroon!

==

Ze zorgt voor koets, bedienden –

Pronkkamer, staatsie, volk –

Dan maken wij een rijtoer

Door ’t dorp, men luidt de klok!

==

Aanwezigen zo waardig!

Gebed waar men stilhoudt!

Hoe trouw licht men bij ’t afscheid

In honderdvoud de hoed!

==

Hoe hoger praal dan hermelijn

Als Jij en ik, gewoon,

Ons tam blazoen vertonen met

Aanspraak om dood te gaan!

==

==

Fr77–J98 (3–11)

==

One dignity delays for all –

One mitred afternoon –

None can avoid this purple –

None evade this crown!

==

Coach, it insures, and footmen –

Chamber, and state, and throng –

Bells, also, in the village

As we ride grand along!

==

What dignified attendants!

What service when we pause!

How loyally at parting

Their hundred hats they raise!

==

How pomp surpassing ermine

When simple You, and I,

Present our meek escutscheon

And claim the rank to die!

==

WIJ ZITTEN GRAAG BIJ DODEN

Wij zitten graag bij doden –

Ons nu zo zeldzaam lief –

Tastend naar wie teloorging

Terwijl de rest nog bleef –

==

In broze sommen metend

Wat onze winst bedroeg

Enorm – hoe ze ook mindert

In ons behoeftig oog!

==

==

Fr78–J88 (3–12)

==

As by the dead we love to sit –

Become so wondrous dear –

As for the lost we grapple

Tho’ all the rest are here –

==

In broken mathematics

We estimate our prize

Vast – in its fading ratio

To our penurious eyes!

==

ZE DROEG HET TOT DE NERVATUUR

Ze droeg het tot de nervatuur

Azuur trok op haar hand –

Tot smekend, rond haar ogen stil

Het purperen Kleurkrijt stond.

==

Tot de Narcis kwam en weer ging

Ik weet niet hoeveel keer,

Toen droeg zij het niet langer –

En zat ten Hemel neer.

==

Je trof haar stil figuurtje niet

Meer in de schemering –

Hoe zij met schuchter hoedje

Weer door de dorpsstraat ging –

==

Wie nu bij kroon, en hoveling –

Zo mooi in ’t midden staat?

Haar schuw – onsterflijk aanschijn waar

Nog zacht van wordt gepraat –

==

==

Fr81–J144 (4–13)

==

She bore it till the simple veins

Traced azure on her hand –

Till pleading, round her quiet eyes

The purple Crayons stand.

==

Till Daffodils had come and gone

I cannot tell the sum,

And then she ceased to bear it –

And with the Saints sat down.

==

No more her patient figure

At twilight soft to meet –

No more her timid bonnet

Upon the village street –

==

But crowns instead, and courtiers –

And in the midst so fair,

Whose but her shy – immortal face

Of whom we’re whispering here?

==

ZO’N BLOEMPJE DEED ONS WEINIG

Zo’n bloempje deed ons weinig –

Stilletjes brengt het dan

Onze verloren kleine tuin

Terug naar het Gazon.

==

Zo kruidig knikt zijn Anjelier –

Zo dronken, tolt zijn Bij –

Zo zilver glijdt in honderdvoud

Gefluit uit bomenrij –

==

Dat wie maar naar dit bloempje kijkt

Daarin echt klaar aanschouwt

De Weidevinken rond de troon

En Paardenbloemen goud.

==

==

Fr82–J81 (4–14)

==

We should not mind so small a flower –

Except it quiet bring

Our little garden that we lost

Back to the Lawn again.

==

So spicy her Carnations nod –

So drunken, reel her Bees –

So silver steal a hundred Flutes

From out a hundred trees –

==

That whoso sees this little flower

By faith may clear behold

The Bobolinks around the throne

And Dandelions gold.

==

DIT HART DAT ZO LANG BRAK

Dit hart dat zo lang brak –

Die voeten nooit te traag –

Dit geloof dat nooit zijn ster vond,

Geef het de doden zacht –

==

De Jachthond haalt de Haas niet in,

Hier, hijgend langs gevlucht,

Geen schooljongen berooft het nest

Dat tederheid daar vlocht.

==

==

Fr83–J145 (4–15)

==

This heart that broke so long –

These feet that never flagged –

This faith that watched for star in vain,

Give gently to the dead –

==

Hound cannot overtake the Hare

That fluttered panting, here,

Nor any schoolboy rob the nest

Tenderness builded there.

==

WIER BEDJES ZIJN HET – VROEG IK

Wier bedjes zijn het – vroeg ik

Die liggen in het dal?

Men schudde ’t hoofd, of lachte wat –

Maar iedereen zweeg stil.

==

Misschien hoorden ze ’t niet – zei ik,

Ik vraag het nog een keer –

Wier bedjes zijn het – in het dal

En zo dicht op elkaar?

==

Madelief ligt in het kortste –

Als je wat verder komt –

Nabij de deur – ’t eerst wakker,

Kleine Leontodon.

==

Iris, Aster, Anemoon, Mijnheer,

Lobelia zijn er thuis –

En Bartsia, in rood gedekt,

En mollige Narcis.

==

Naar menig wiegje had ze

Naarstig haar pas gericht –

Het raarste liedje neuriënd waar

Ooit kind mee is gewiegd.

==

Sstt! Epigea wakker!

De Krokus knippert wat –

Rhodora’s wang is karmozijn –

Ze droomt nog van het woud!

==

Ze keerde zich eerbiedig af –

Zei dat ’t hun bedtijd was –

De Hommel wekt ze in April

Als rood weer kleurt het bos.

==

==

Fr85–J142 (4–10)

==

Whose are the little beds – I asked

Which in the valleys lie?

Some shook their heads, and others smiled –

And no one made reply.

==

Perhaps they did not hear – I said,

I will inquire again –

Whose are the beds – the tiny beds

So thick upon the plain?

==

’Tis Daisy, in the shortest –

A little further on –

Nearest the door – to wake the first,

Little Leontodon.

==

’Tis Iris, Sir, and Aster –

Anemone, and Bell –

Bartsia, in the blanket red,

And chubby Daffodil.

==

Meanwhile – at many cradles

Her busy foot she plied –

Humming the quaintest lullaby

That ever rocked a child.

==

Hush! Epigea wakens!

The Crocus stirs her lids –

Rhodora’s cheek is crimson –

She’s dreaming of the woods!

==

Then turning from them reverent –

Their bedtime ’tis, she said –

The Bumble bees will wake them

When April woods are red.

==

ZIJ KOZEN MIJ NIET, IK KOOS HEN!

‘Zij kozen mij niet – ik koos hen!’

Van moed – getuigde zijn

Wanhopige verklaring –

In Bethlehem gedaan!

==

Ik had het niet gekund, maar

Nu Jezus ’t heeft gewaagd –

Koning! Weet dat een Madelief

Deelde in uw smaad!

==

==

Fr87–J85 (4–12)

==

‘They have not chosen me’ – he said –

‘But I have chosen them!’

Brave – Broken hearted statement –

Uttered in Bethlehem!

==

I could not have told it,

But since Jesus dared –

Sovreign! Know a Daisy

Thy dishonor shared!

==

HART NIET ZO ZWAAR ALS ’T MIJNE

Hart niet zo zwaar als ’t mijne

Dat laat op huis aan ging –

En toen het langs mijn raam kwam

Zichzelf een wijsje zong –

==

Zomaar een flard – een liedje –

Een Deuntje van de straat –

Maar voor mijn overprikkeld oor

Een artsenij zo zoet –

==

Dat naar het leek een Weidevink

Mijn kant op slenteren kwam

Na triller mijmering, triller –

Gorgelend de benen nam –

==

Alsof een tjilpend beekje

Een moeizaam bed doorgleed

En bloedende voeten onbewust

Menuetten dansen liet –

==

Morgen – pijnlijk vermoeid misschien –

Valt ook de avond weer –

Signaalhoorn, kom toch langs het raam

Geslenterd nog een keer!

==

==

Fr88–J83 (4–6)

==

Heart not so heavy as mine

Wending late home –

As it passed my window

Whistled itself a tune –

==

A careless snatch – a ballad –

A Ditty of the street –

Yet to my irritated ear

An anodyne so sweet –

==

It was as if a Bobolink

Sauntering this way

Carolled and mused, and carolled –

Then bubbled slow away –

==

It was as if a chirping brook

Upon a toilsome way

Set bleeding feet to minuets

Without the knowing why –

==

Tomorrow – night will come again –

Perhaps – tired and sore –

Oh Bugle, by the window

I pray you stroll once more!

==

ZIEL, DOE JE NOG EEN GOKJE?

Ziel, Doe je nog een gokje?

Precies zo’n hazardspel

Bracht honderden verlies, maar

Een tiental won het al –

==

De Serafs loten ademloos

Zolang jouw naam niet viel –

Duiveltjes gretig in conclaaf

Dobbelen om mijn ziel!

==

==

Fr89–J139 (4–7)

==

Soul, Wilt thou toss again?

By just such a hazard

Hundreds have lost indeed,

But ten have won an all –

==

Angels’ breathless ballot

Lingers to record thee –

Imps in eager caucus

Raffle for my soul!

==

ER ZIJN ER, TE BROOS VOOR DE WINTERSTORM

Er zijn er, te broos voor de winterstorm

Die ’t graf attent omsluit –

En zacht instopt tegen de vorst

Zo worden hun voeten niet koud –

==

’t Behoedzaam graf laat niets zien van

De schatten in zijn nest,

Het bouwt waar zich geen schooljeugd waagt,

Geen jager is zo driest.

==

Dit is de toevlucht voor elk kind

Vroeg oud, en dikwijls koud,

Mus, door de Vader niet gezien –

Lam waar de tijd geen kooi voor bouwt.

==

==

Fr91–J141 (4–9)

==

==

Some, too fragile for winter winds

The thoughtful grave encloses –

Tenderly tucking them in from frost

Before their feet are cold –

==

Never the treasures in her nest

The cautious grave exposes,

Building where schoolboy dare not look,

And sportsman is not bold.

==

This covert have all the children

Early aged, and often cold,

Sparrows, unnoticed by the Father –

Lambs for whom time had not a fold.

==

==

HET WATER, LEERT VAN DORST

Het Water, leert van dorst.

Land – van de Zee die zwicht.

Roes – leert van wee –

Vrede, van hoe zij vocht –

Liefde, van ’t graf herdacht –

Vogels, van sneeuw.

==

==

Fr93–J135 (4–2)

==

Water, is taught by thirst.

Land – by the Oceans passed.

Transport – by throe –

Peace, by its battles told –

Love, by memorial mold –

Birds, by the snow.

STROOMT ER EEN BEEK IN JE HARTJE

Stroomt er een Beek in je hartje,

Langs schuchtere bloesemtooi,

Voor blozende vogels een drenkplaats –

De schaduw beeft er zo –

==

En niemand weet, want het stroomt zo stil,

Dat er een beekje ligt,

En toch drink je daar elke dag

Jouw kleine levensteug –

==

Zeg – pas wel op voor het beekje in Maart,

Dan staat het water hoog,

En sneeuw jaagt van de heuvels neer,

En vaak kost dat een brug –

==

En later, het kan Augustus zijn,

Als ’t gras te smachten ligt,

Zorg dan, dat het stroompje leven niet,

Aan middagzon verdroogt!

==

==

Fr94–J136 (4–3)

==

Have you got a Brook in your little heart,

Where bashful flowers blow,

And blushing birds go down to drink –

And shadows tremble so –

==

And nobody knows, so still it flows,

That any brook is there,

And yet your little draught of life

Is daily drunken there –

==

Why – look out for the little brook in March,

When the rivers overflow,

And the snows come hurrying from the hills,

And the bridges often go –

==

And later, in August it may be,

When the meadows parching lie,

Beware, lest this little brook of life,

Some burning noon go dry!

ZUIDENWIND BOTST ERMEE

Zuidenwind botst ermee –

Hommels zweven aan –

Aarzelen even –

Drinken wat, en gaan –

==

Vlinders rusten

Op doorreis naar Kasjmir –

Ik – zachtjes plukkend,

Offreer ze hier!

==

==

Fr98–J86 (5–9)

==

South winds jostle them –

Bumblebees come –

Hover – hesitate –

Drink, and are gone –

==

Butterflies pause

On their passage Cashmere –

I – softly plucking,

Present them here!

==

==

IK BUIG OVER MIJN VRAAGSTUK

Ik buig over mijn vraagstuk,

Een nieuw probleem ontstaat –

Dat groter en – serener –

Om grootser sommen vraagt.

==

Ik stop mijn bezig potlood –

Mijn cijfers ruimen ’t veld –

Wat, mijn verblufte vingers,

Heeft jullie zo ontsteld?

==

==

Fr99–J69 (5–10)

==

Low at my problem bending,

Another problem comes –

Larger than mine – serener –

Involving statelier sums.

==

I check my busy pencil –

My figures file away –

Wherefore, my baffled fingers

Thy perplexity?

==

==

==

WAT VOOR HERBERG

Wat voor Herberg

Is dit waar ’s nachts

Een raar soort Reiziger komt?

Wie is de Waard?

De diensters wáár?

Wat zijn de kamers vreemd!

Geen rossig vuur brandt in de haard –

Geen kroes die schuimt van bier.

Dodentolk! Waard! Wie liggen

In de diepte daar?

==

==

Fr100–J115 (5–11)

==

What Inn is this

Where for the night

Peculiar Traveller comes?

Who is the Landlord?

Where the maids?

Behold, what curious rooms!

No ruddy fires on the hearth –

No brimming tankards flow.

Necromancer! Landlord!

Who are these below?

==

EEN PAAR DINGEN NOEMDE IK VAN MIJ

Een paar dingen noemde ik van mij –

Die God, de zijne vond –

Maar concurrente vordering

Verstoort sinds kort de band.

==

Het eigendom, mijn tuin, waar

Ik zorgzaam had geplant –

Toen Hij ’t mooi landje vorderde –

En mij een Diender zond.

==

De rang van de partijen

Verbiedt publiciteit,

Maar Recht is hoger goed dan

Blazoen, of patriciaat.

==

Ik ga een ‘Pleit’ beginnen –

Ik zorg dat recht geschiedt –

Jupiter! Kies uw raadsman –

‘Shaw’ mijn advocaat!

==

==

Fr101–J116 (5–12)

==

I had some things that I called mine –

And God, that he called his –

Till recently a rival claim

Disturbed these amities.

==

The property, my garden,

Which having sown with care –

He claims the pretty acre –

And sends a Bailiff there.

==

The station of the parties

Forbids publicity,

But Justice is sublimer

Than Arms, or pedigree.

==

I’ll institute an ‘Action’ –

I’ll vindicate the law –

Jove! Choose your counsel –

I retain ‘Shaw’!

==

==

IN ’T RAADSEL VAN HUN VODDEN GAAN

In ’t raadsel van hun vodden gaan

Stralend de Hovelingen,

Verhuld hun purper en hermelijn –

Verhuld ook zijn hun zwingen.

==

Glimlachend, als ze bedelen

Aan een voorname deur –

Glimlachend als wij blootvoets gaan

Over hun gouden vloer!

==

==

Fr102–J117 (5–13)

==

In rags mysterious as these

The shining Courtiers go,

Vailing the purple, and the plumes –

Vailing the ermine so.

==

Smiling, as they request an alms

At some imposing door –

Smiling when we walk barefoot

Upon their golden floor!

==

==

MIJN VRIENDEN SAMEN SLAAGS!

Mijn vrienden samen slaags!

O pittoresk Gevecht!

Dan word ook ik Soldaat,

En schrijft hij Hekeldicht!

==

Hoe martiaal is ’t hier!

Had ik een groot kanon

Me dunkt ik schoot het mensdom dood

En haastte mij naar roem!

==

==

Fr103–J118 (5–14)

==

My friend attacks my friend!

Oh Battle picturesque!

Then I turn Soldier too,

And he turns Satirist!

==

How martial is this place!

Had I a mighty gun

I think I’d shoot the human race

And then to glory run!

==

==

==

EEN KRAMP IN HET GEZICHT

Een kramp in het gezicht – en

Jagende ademnood –

Een roes van afscheid nemen

Die wordt benoemd als ‘Dood’ –

==

Een pijn als het gezegd wordt

Die rijpt tot lijdzaamheid –

Krijgt soms vergunning dat ze

Terug naar het eigene gaat.

==

==

Fr105–J71 (5–21)

==

A throe upon the features –

A hurry in the breath –

An ecstasy of parting

Denominated ‘Death’ –

==

An anguish at the mention

Which when to patience grown –

I’ve known permission given

To rejoin its own.

==

==

==

VOOR ELK EXTATISCH OGENBLIK

Voor elk extatisch ogenblik

Betalen wij met pijn

Die bevend evenredig

Aan de roes moet zijn –

==

Voor ieder dierbaar uur

Met Jaren karigheid –

’t Bitter betwiste kleingeld –

En Kluizen volgeschreid!

==

==

Fr109–J125 (5–25)

==

For each ecstatic instant

We must an anguish pay

In keen and quivering ratio

To the ecstasy –

==

For each beloved hour

Sharp pittances of Years –

Bitter contested farthings –

And Coffers heaped with Tears!

==

==

==

WELSLAGEN GELDT HET ZOETSTE

Welslagen geldt het zoetste

Voor wie nooit is geslaagd.

Begrijpen van een nectar

Vereist dat je versmacht.

==

Van heel de purperen Heerschaar

Die heden Zegevierde

Kan geen wat Overwinning is

Zo helder definiëren

==

Als wie verslagen – doodgaat –

Tot zijn verboden oor

Dringt van veraf triomfgeschal

Gekweld tot berstens door!

==

==

Fr112–J67 (5–3)

==

Success is counted sweetest

By those who ne’er succeed.

To comprehend a nectar

Requires sorest need.

==

Not one of all the purple Host

Who took the Flag today

Can tell the definition

So clear of Victory

==

As he defeated – dying –

On whose forbidden ear

The distant strains of triumph

Burst agonized and clear!

==

==

==

DE BIJ IS NIET BEVREESD VOOR MIJ

De Bij is niet bevreesd voor mij.

De Vlinder ken ik goed –

Het sierlijk volkje van het Bos

Ontvangt mij met een groet –

==

De Beek lacht luider

Als ik kom –

De Bries gaat meer te keer;

Waarvoor mijn oog uw zilveren waas,

O Zomerdag, waarvoor?

==

==

Fr113–J111 (5–4)

==

The Bee is not afraid of me.

I know the Butterfly –

The pretty people in the Woods

Receive me cordially –

==

The Brooks laugh louder

When I come –

The Breezes madder play;

Wherefore mine eye thy silver mists,

Wherefore, Oh Summer’s Day?

==

==

==

EERZUCHT KAN HAAR NIET VINDEN

Eerzucht kan haar niet vinden –

Genegenheid weet niet

Hoe ver zich ’t nergens uitstrekt

Dat er nu tussen zit!

==

Gisteren, onbeduidend!

Heden ’t hoogste goed

Te onzer ere wederzijds,

De Onsterflijkheid!

==

==

Fr115–J68 (5–6)

==

Ambition cannot find him –

Affection doesn’t know

How many leagues of nowhere

Lie between them now!

==

Yesterday, undistinguished!

Eminent Today

For our mutual honor,

Immortality!

==

==

==

‘ARCTURUS’ IS ZIJN ANDERE NAAM

‘Arcturus’ is zijn andere naam –

Ik noem hem liever ‘Ster’!

Het is infaam dat Wetenschap

Komt tussenbeide hier!

==

Ik velde een worm onlangs, toen kwam

Een ‘Bioloog’ voorbij

‘Resurgam’ mompelend – ‘Duizendpoot!’

‘Heer, ach, hoe zwak zijn wij!’

==

Pluk ik een bloem in ’t bos – komt daar

Een monster inderhaast

Meeldraden tellen met een loep –

Zo valt ze op ‘haar Plaats’!

==

Ik bracht de Vlinder in mijn hoed

Mee terug naar huis weleer,

Hij zit rechtop in ’t ‘Kabinet’ –

Denkt aan geen Klaver meer!

==

Wat ‘Hemel’ was

Is ‘Zenit’ nu!

Waar ik te komen dacht

Als ’t doek viel van Tijds maskerspel

Is reeds in kaart gebracht!

==

Als ooit de ‘polen’ gek gaan doen

En op hun hoofd gaan staan!

Hoop ik voor ’t ‘ergste’ klaar te zijn –

Hoe zot het ook mag gaan!

==

’t ‘Hemelrijk’ kan veranderd zijn.

Ach, dat de ‘Kinderen’ daar

Niet ‘nieuwerwets’ doen als ik kom –

Niet lachen – geen gestaar!

==

’k Hoop dat de Vader in de lucht

Zijn meisje straks zal tillen –

Ondeugend! ‘Ouderwets!’ en al!

Over het hek van ‘paarlen’!

==

==

Fr117–J70 (5–15)

==

‘Arcturus’ is his other name –

I’d rather call him ‘Star’!

It’s very mean of Science

To go and interfere!

==

I slew a worm the other day,

A ‘Savant’ passing by

Murmured ‘Resurgam’ – ‘Centipede!’

‘Oh Lord, how frail are we!’

==

I pull a flower from the woods –

A monster with a glass

Computes the stamens in a breath –

And has her in a ‘Class’!

==

Whereas I took the Butterfly

Aforetime in my hat,

He sits erect in ‘Cabinets’ –

The Clover bells forgot!

==

What once was ‘Heaven’

Is ‘Zenith’ now!

Where I proposed to go

When Time’s brief masquerade was done

Is mapped, and charted too!

==

What if the ‘poles’ should frisk about

And stand upon their heads!

I hope I’m ready for ‘the worst’ –

Whatever prank betides!

==

Perhaps the ‘kingdom of Heaven’ changed.

I hope the ‘Children’ there

Wont be ‘new fashioned’ when I come –

And laugh at me – and stare!

==

I hope the Father in the skies

Will lift his little girl –

‘Old fashioned!’ naughty! everything!

Over the stile of ‘pearl’!

==

==

PRAAT VOORZICHTIG MET EEN BEDELAAR

Praat voorzichtig met een Bedelaar

Van ‘Potosi’, en de mijn!

En eerbiedig, tot wie Hongert

Van je spijzen, en je wijn!

==

Geef bedekt aan, voor Gevangenen

Wie je zag op vrije voet!

Praatjes over lucht, in Kerkers

Bleken soms dodelijk zoet!

==

==

Fr118–J119 (5–16)

==

Talk with prudence to a Beggar

Of ‘Potosi,’ and the mines!

Reverently, to the Hungry

Of your viands, and your wines!

==

Cautious, hint to any Captive

You have passed enfranchised feet!

Anecdotes of air, in Dungeons

Have sometimes proved deadly sweet!

==

==

==

DEZERDAAGS KEREN VOGELS WEER

Dezerdaags keren Vogels weer –

Heel weinig – een paar Vogels maar –

Voor een laatste blik op ons.

==

De lucht herkrijgt dit jaargetij

Juni’s – oude sofisterij –

Een blauw en goud abuis.

==

Bedrog, och, je misleidt geen Bij.

Maar lijkt wel zo echt dat het mij

Haast tot geloven brengt,

==

Totdat het zaad op rij getuigt –

En zacht door de nu andere lucht

Een schuchter blad zich rept.

==

O sacrament van zomertijd,

Laatst Avondmaal bij Heiïgheid –

Mag ook een kind meedoen –

==

Dat deelt in uw gewijd embleem –

Dat van uw heilig brood ook neemt

En tijdeloze wijn!

==

==

Fr122–J130 (6–10)

==

These are the days when Birds come back –

A very few – a Bird or two –

To take a backward look.

==

These are the days when skies resume

The old – old sophistries of June –

A blue and gold mistake.

==

Oh fraud that cannot cheat the Bee.

Almost thy plausibility

Induces my belief,

==

Till ranks of seeds their witness bear –

And softly thro’ the altered air

Hurries a timid leaf.

==

Oh sacrament of summer days,

Oh Last Communion in the Haze –

Permit a child to join –

==

Thy sacred emblems to partake –

Thy consecrated bread to take

And thine immortal wine!

==

==

==

IN HUN ALBASTEN KAMERS GEBORGEN

In hun Albasten Kamers geborgen –

Veilig voor ochtend

En veilig voor noen –

Slapen zachtmoedig wie straks Wederopstaan –

Spanten van glanszij,

En Dak van steen.

==

Licht lacht de bries

In haar Burchtzaal daarboven –

Babbelt de Bij in een onberoerd Oor,

Pijpen de Vogels in onschoolse toonval –

Hoeveel begaving ging hier teloor!

==

==

Fr124–J216 (6–12)

==

Safe in their Alabaster Chambers –

Untouched by morning

And untouched by noon –

Sleep the meek members of the Resurrection –

Rafter of satin,

And Roof of stone.

==

Light laughs the breeze

In her Castle above them –

Babbles the Bee in a stolid Ear,

Pipe the sweet Birds in ignorant cadence –

Ah, what sagacity perished here!

==

==

==

EEN ARM – GEKNEUSD – GERAFELD HART

Een arm – gekneusd – gerafeld hart –

Dat neerzat voor wat rust –

Zag niet het zilver ebben van

Het Daglicht naar de west –

Noch ’t zachte dalen van de nacht –

Noch ’t branden van Gesternten –

Zo was het op het beeld gericht

Van onbekende breedten.

==

De engelen – die passeerden daar

Speurden dit stoffig hart –

Tilden het teer uit zijn getob

En droegen het naar God –

Sandalen daar – voor Barrevoet –

Daar – uit de storm verzameld –

Leiden de blauwe havens zelf

De Zeilen die ver dwaalden.

==

==

Fr125–J78 (6–13)

==

A poor – torn heart – a tattered heart –

That sat it down to rest –

Nor noticed that the ebbing Day

Flowed silver to the west –

Nor noticed night did soft descend –

Nor Constellation burn –

Intent upon the vision

Of latitudes unknown.

==

The angels – happening that way

This dusty heart espied –

Tenderly took it up from toil

And carried it to God –

There – sandals for the Barefoot –

There – gathered from the gales –

Do the blue havens by the hand

Lead the wandering Sails.

==

==

==

IK BRENG EEN ONGEWONE WIJN

Ik breng een ongewone wijn

Naar dorstige lippen

Die naast mij zijn,

En zeg ze neem een teug;

==

Koortsknisperend, wordt het geprobeerd,

Mijn blik vol tranen afgekeerd,

Kom ik na één uur terug.

==

De handen nog om ’t dralend glas –

Mond niet door mij verfrist, helaas,

Zo overvloedig Koud –

==

Die ik kon warmen net zo min

Als boezems die bevroren zijn

Eeuwen onder de grond –

==

Dit had mij kunnen voeren naar

De dorst van een paar anderen daar

Als hun de spraak nog bleef –

==

Dus draag ik steeds de beker mee,

Wie weet, heb ik de druppel die

Een dorstig pelgrim laaft –

==

Wie weet, of iemand zegt tot mij

‘Zo tot de kleinen, zo tot mij,’

Als ik eindelijk ben ontwaakt –

==

==

Fr126–J132 (6–14)

==

I bring an unaccustomed wine

To lips long parching

Next to mine,

And summon them to drink;

==

Crackling with fever, they essay,

I turn my brimming eyes away,

And come next hour to look.

==

The hands will hug the tardy glass –

The lips I w’d have cooled, alas,

Are so superfluous Cold –

==

I w’d as soon attempt to warm

The bosoms where the frost has lain

Ages beneath the mould –

==

Some other thirsty there may be

To whom this w’d have pointed me

Had it remained to speak –

==

And so I always bear the cup

If, haply, mine may be the drop

Some pilgrim thirst to slake –

==

If, haply, any say to me

‘Unto the little, unto me,’

When I at last awake –

ALS KINDEREN DIE DE GAST ‘GOENACHT’

Als kinderen die de Gast ‘Goenacht’

Wensen maar nog niet gaan –

Bieden de bloemen mij hun mond –

En doen hun nachtgoed aan.

==

Als dartele kinderen pas ontwaakt

Blij dat het Ochtend is –

Zo speelt mijn bloemperk kiekeboe,

En stoeit er weer op los.

==

==

Fr127–J133 (6–15)

==

As children bid the Guest ‘Good night’

And then reluctant turn –

My flowers raise their pretty lips –

Then put their nightgowns on.

==

As children caper when they wake

Merry that it is Morn –

My flowers from a hundred cribs

Will peep, and prance again.

==

==

TEN HEMEL GAAN!

Ten Hemel gaan!

’k Weet niet wanneer –

Vraag niet hoe alsjeblieft!

Ik ben echt te verbijsterd

Dan dat ik antwoord gaf!

Ten Hemel gaan!

Het klinkt zo dof!

Toch is het wat mij wacht

Zo zeker als kuddes huiswaarts gaan

Naar ’s Herders’ armen ’s nachts!

==

Misschien dat jij ook gaat!

Wie weet?

Kom jij als eerste daar

Bewaar voor mij een plaatsje naast

De twee die ik verloor –

Het minst ‘Gewaad’ zal passen en

Zelfs een klein stukje ‘Kroon’ –

Want je weet dat kleren er niet toe doen

Wanneer wij huiswaarts gaan –

==

’k Ben blij dat ik het niet geloof

’t Maakte mij ademloos –

En ik kijk graag wat langer naar

Een Aarde zo curieus!

’k Ben blij dat zij het geloofden

Die ik nooit meer hervond

Sinds de grootse herfstdag dat ik hen

Moest laten in de grond.

==

==

Fr128–J79 (6–16)

==

Going to Heaven!

I dont know when –

Pray do not ask me how!

Indeed I’m too astonished

To think of answering you –

Going to Heaven!

How dim it sounds!

And yet it will be done

As sure as flocks go home at night

Unto the Shepherd’s arm!

==

Perhaps you’re going too!

Who knows?

If you should get there first

Save just a little place for me

Close to the two I lost –

The smallest ‘Robe’ will fit me

And just a bit of ‘Crown’ –

For you know we do not mind our dress

When we are going home –

==

I’m glad I dont believe it

For it w’d stop my breath –

And I’d like to look a little more

At such a curious Earth!

I am glad they did believe it

Whom I have never found

Since the mighty autumn afternoon

I left them in the ground.

==

==

==

ZWITSERS IS ONS BESTAAN

Zwitsers is ons bestaan –

Zo stil – zo Koel –

Totdat het Alpenland

Een middag zijn Gordijn vergeet

En hoe ver zien wij dan!

==

Italië aan gene zij!

Terwijl als wachtsoldaat –

De plechtige Alp –

De lokkende Alp

Er eeuwig tussen staat!

==

==

Fr129–J80 (6–17)

==

Our lives are Swiss –

So still – so Cool –

Till some odd afternoon

The Alps neglect their Curtains

And we look further on!

==

Italy stands the other side!

While like a guard between –

The solemn Alps –

The siren Alps

Forever intervene!

==

==

[1860]

‘MAMA’ VERGEET HAAR VOGELS NOOIT

‘Mama’ vergeet haar vogels nooit,

Ook als zij neerziet uit

Een andere boom – ’t is net zo vaak

Met net zo’n tederheid,

Als toen zij ’t sterflijk nestje vlocht

Vervuld van schrandere zorg –

Zouden haar ‘musjes vallen’,

Zij ‘ziet’ het van omhoog.

==

==

Fr130–J164

==

‘Mama’ never forgets her birds,

Though in another tree –

She looks down just as often

And just as tenderly,

As when her little mortal nest

With cunning care she wove –

If either of her ‘sparrows fall’,

She ‘notices’ above.

==

==

==

LAAT MIJN LOT MAAR RUW KATOEN ZIJN

Laat mijn lot maar ruw Katoen zijn –

’t Hare fijn damast –

Ook al draagt ze een zilveren schort – waar

Mij, iets aardsers past –

==

Toch, lijkt mijn Zigeunerziel mij

Ver te prefereren –

Mijn zonbruine boezem boven

Roziger de hare –

==

Want, als Vorst, zijn stipte vingers

Op haar voorhoofd legt,

Bloeien jij, ik, Dr Holland,

Tot in Eeuwigheid!

==

Rozen van een stage zomer

In een land gestaag –

Waar geen Herfst naar zijn penseel grijpt –

En geen Maaier staat!

==

==

Fr131–J163 (10–5)

==

Tho’ my destiny be Fustian –

Hers be damask fine –

Tho’ she wear a silver apron –

I, a less divine –

==

Still, my little Gipsey being

I would far prefer –

Still, my little sunburnt bosom

To her Rosier –

==

For, when Frosts, their punctual fingers

On her forehead lay,

You and I, and Dr Holland,

Bloom Eternally!

==

Roses of a steadfast summer

In a steadfast land –

Where no Autumn lifts her pencil –

And no Reapers stand!

==

==

==

VERLOREN, JUIST TOEN ’K WAS GERED

Verloren, juist toen ’k was gered!

Juist toen de wereld langs mij schoot!

Juist aangegord voor ’t botsen met de Eeuwigheid

Toen terug mijn adem vloog –

En ’k hoorde aan gene zij

Het wijken van teleurgesteld getij!

==

Dus wil ik, als een Weergekeerde,

‘Equators’ vreemd geheim verkonden!

Zeeman, die nieuwe kusten rondde!

Flets ‘Rapporteur’, terug van de barre poort

Voor ’t Zegel Gods!

==

Volgende keer, te blijven!

Volgende keer, te mogen zien

Wat geen oor heeft gehoord –

En geen oog heeft bespeurd –

==

Volgende keer, te dralen,

Waar de Tijd stil rolt –

Waar traag de Eeuwen treden,

En de Cyclus wielt!

==

==

Fr132–J160 (10–13)

==

Just lost, when I was saved!

Just felt the world go by!

Just girt me for the onset with Eternity,

When breath blew back,

And on the other side

I heard recede the disappointed tide!

==

Therefore, as One returned, I feel,

Odd secrets of the line to tell!

Some Sailor, skirting foreign shores –

Some pale Reporter, from the awful doors

Before the Seal!

==

Next time, to stay!

Next time, the things to see

By ear unheard –

Unscrutinized by eye –

==

Next time, to tarry,

While the Ages steal –

Slow tramp the Centuries,

And the Cycles wheel!

==

==

WOORDELOOS – UW KRONING

Woordeloos – uw kroning

Mijn Vive le roi – vol schroom,

Vouw, Mijnheer, een page

In uw hermelijn,

==

’k Rust er vol verering

Totdat na de stoet,

Ik hakkelend uitbreng,

Meester, Ik was het –

==

==

Fr133–J151

==

Mute – thy coronation –

Meek – my Vive le roi,

Fold a tiny courtier

In thine ermine, Sir,

==

There to rest revering

Till the pageant by,

I can murmur broken,

Master, it was I –

==

==

LEGDE ’T GRASKLOKJE HAAR GORDEL

Legde ’t Grasklokje haar gordel

Af voor minnaar Bij?

Heiligt hij ’t Grasklokje nog wel

Als in vroeger tijd?

==

Stond het ‘Paradijs’ – vermurwd – zijn

Gracht van parels af –

Is dan Eden echt een Eden

Of de Graaf – een Graaf?

==

==

Fr134–J213

==

Did the Harebell loose her girdle

To the lover Bee

Would the Bee the Harebell hallow

Much as formerly?

==

Did the ‘Paradise’ – persuaded –

Yield her moat of pearl –

Would the Eden be an Eden,

Or the Earl – an Earl?

==

==

EEN BEETJE BROOD – EEN KORST – EEN KRUIM

Een beetje Brood – Een korst – een kruim –

Wat goede trouw – een mandfles wijn –

Zo kan de ziel bestaan –

Gewichtig, nee! maar ademend – warm –

Bewust – als ooit Napoleon,

De avond voor de kroon!

==

Schamele faam – bescheiden lot –

Een korte Strijd van scherp en zoet

Is veel! Is wat volstaat!

Een Zeeman gaat het om de wal!

Soldaat – om kogels! Wie méér wil,

Ga naar ’t bestaan hiernaast!

==

==

Fr135–J159

==

A little Bread – A crust – a crumb –

A little trust – a demijohn –

Can keep the soul alive –

Not portly, mind! but breathing – warm –

Conscious – as old Napoleon,

The night before the crown!

==

A modest lot – A fame petite –

A brief Campaign of sting and sweet

Is plenty! Is enough!

A Sailor’s business is the shore!

A soldier’s – balls! Who asketh more,

Must seek the neighboring life!

==

==

LUIDOP TE VECHTEN, VERGT VEEL MOED

Luidop te vechten, vergt veel moed –

Toch weet ik, fierder zijn

Wie in hun boezem losgaan op

De Ruiterij van Pijn –

==

Die winnen, naties zien het niet –

Die vallen – geen die ’t weet –

Geen Land, dat aan hun stervend oog

Vaderlandsliefde biedt –

==

Voor zulken, gaan de Engelen

Dunkt ons, in strak Gelid –

En één van tred – gepluimde stoet

In sneeuwen Wapenkleed.

==

==

Fr138–J126 (6–3)

==

To fight aloud, is very brave –

But gallanter, I know

Who charge within the bosom

The Cavalry of Woe –

==

Who win, and nations do not see –

Who fall – and none observe –

Whose dying eyes, no Country

Regards with patriot love –

==

We trust, in plumed procession

For such, the Angels go –

Rank after Rank, with even feet –

And Uniforms of snow.

==

==

‘HUIZEN’ – ZEGGEN MIJ DE WIJZEN

‘Huizen’ – zeggen mij de Wijzen –

‘Woningen!’ Daar is het warm!

Tranen komen er niet binnen –

Verre houden ze de storm!

==

‘Vele Woningen’, door ‘zijn Vader’ –

Die ik niet ken; knus gebouwd!

Wisten kinderen er de weg heen –

Sommigen, sjouwden nog vannacht!

==

==

Fr139–J127 (6–4)

==

‘Houses’ – so the Wise men tell me –

‘Mansions!’ Mansions must be warm!

Mansions cannot let the tears in –

Mansions must exclude the storm!

==

‘Many Mansions’, by ‘his Father’ –

I dont know him; snugly built!

Could the children find the way there –

Some, would even trudge tonight!

==

==

COCON ZO HOOG! COCON ZO LAAG!

Cocon zo hoog! Cocon zo laag!

Steelse Cocon, waarom verberg

Jij wat een ieder raadt?

Een uur, dan landt op elke boom

Blij van vervoering, jouw geheim

Dat zich niet vangen laat!

==

Eén uur nog ben je pop geweest –

Dan fleurig boven wijkend gras

Als Vlinder op te gaan!

Even de tijd dat je iets vraagt,

Dan wijzer dan een ‘Magistraat’,

Het Wereldruim verstaan!

==

==

Fr142–J129 (6–7)

==

Cocoon above! Cocoon below!

Stealthy Cocoon, why hide you so

What all the world suspect?

An hour, and gay on every tree

Your secret, perched in ecstasy

Defies imprisonment!

==

An hour in chrysalis to pass –

Then gay above receding grass

A Butterfly to go!

A moment to interrogate,

Then wiser than a ‘Surrogate’,

The Universe to know!

==

==

JUBELING IS ALS EEN LANDZIEL

Jubeling is als een landziel

Die zich waagt het zeegat uit,

Huizen langs – en

Langs de Landtong –

Tot in diepe Eeuwigheid –

==

Opgegroeid als wij, in hoogland,

Kent de schepeling het gevoel

Van de buitengaatse roes die

Al verzaligt na één mijl?

==

==

Fr143–J76 (6–8)

==

Exultation is the going

Of an inland soul to sea,

Past the Houses –

Past the Headlands –

Into deep Eternity –

==

Bred as we, among the mountains,

Can the sailor understand

The divine intoxication

Of the first league out from Land?

==

==

HET WOORD ‘ONTSNAPPING’ HOOR IK NOOIT

Het woord ‘Ontsnapping’ hoor ik nooit

Of sneller gaat mijn bloed,

Een plotseling verwachten –

Of iets mij zweven doet!

==

Nooit hoor ik van gevangenis door

Soldaten neergehaald,

Of ik ruk aan mijn tralies als

Een kind dat aldoor faalt!

==

==

Fr144–J77(6–9)

==

I never hear the word ‘Escape’

Without a quicker blood,

A sudden expectation –

A flying attitude!

==

I never hear of prisons broad

By soldiers battered down,

But I tug childish at my bars

Only to fail again!

==

==

JUIST OOSTELIJK VAN DE JORDAAN

Juist Oostelijk van de Jordaan

Naar Genesis bericht,

Een Engel en een Worstelaar

In lang en zwaar gevecht –

==

De ochtend raakte al de berg –

Toen Jakob sterker streed,

De Engel vroeg permissie

Voor terugkeer na Ontbijt –

==

O nee, sprak sluwe Jakob

Die zich weer had omgord,

‘Geef eerst uw zegen, vreemdeling!’

Waarin bewilligd werd –

==

Licht joeg over de berg Pniël

De zilveren wolkenvacht,

Verbijsterd wist de Vechter dat

Hij God had overmocht!

==

==

Fr145–J59 (7–1)

==

A little East of Jordan,

As Genesis record,

An Angel and a Wrestler

Did wrestle long and hard –

==

Till morning touching mountain –

And Jacob waxing strong,

The Angel begged permission

To Breakfast and return.

==

Not so, quoth wily Jacob

And girt his loins anew,

‘Until thou bless me, stranger!’

The which acceded to –

==

Light swung the silver fleeces

Peniel hills among,

And the astonished Wrestler

Found he had worsted God!

==

==

GEHEEL BEGROEID MET WETEND MOS

Geheel begroeid met wetend mos,

Met onkruid her en der,

Lag ’t overschot van ‘Currer Bell’

In stil ‘Haworth’ beaard.

==

Vergaderd uit omzwervingen –

Gethsemane weet wel

Door hoeveel pijn vervoerd eer zij

Kwam tot de Affodil!

==

Zacht dringt geluid uit Eden

In haar nog weifelend oor –

Oh wat een dag ten Hemel,

Toen ‘Brontë’ inging daar!

==

==

Fr146–J148 (7–2)

==

All overgrown by cunning moss,

All interspersed with weed,

The little cage of ‘Currer Bell’

In quiet ‘Haworth’ laid.

==

Gathered from many wanderings –

Gethsemane can tell

Thro’ what transporting anguish

She reached the Asphodel!

==

Soft fall the sounds of Eden

Upon her puzzled ear –

Oh what an afternoon for Heaven,

When ‘Brontë’ entered there!

==

==

EEN WETENSCHAP – ZEGGEN GELEERDEN

Een wetenschap – zeggen Geleerden,

‘Comparatieve Anatomie’ –

Waarmee een bot of been –

Geheimen openbaren kan

Van vreemde vorm van aards bestaan –

Anders vergaan in steen –

==

Zo voor ’t toekomstig oog geleid,

Staat dit braafst bloempje in de wei

Al op een winterdag,

En is representatief in goud

Voor Roos en Lelie, menigvoud,

En Vlinders zonder tal!

==

==

Fr147–J100 (7–3)

==

A science – so the Savants say,

‘Comparative Anatomy’ –

By which a single bone –

Is made a secret to unfold

Of some rare tenant of the mold –

Else perished in the stone –

==

So to the eye prospective led,

This meekest flower of the mead

Upon a winter’s day,

Stands representative in gold

Of Rose and Lily, manifold,

And countless Butterfly!

==

==

ZAL ER ECHT EEN ‘MORGEN’ KOMEN?

Zal er echt een ‘morgen’ komen?

Kan er iets als ‘Dag’ bestaan?

Kan ik ’t zien vanaf de bergen

Als ik net zo groot zou zijn?

==

Heeft het Waterlelie-voeten?

Is ’t als Vogels rijkbeveerd?

Komt het uit beroemde landen

Waar ik nooit van heb gehoord?

==

Och een Doctor! Och een Zeeman!

Och een Wijze uit de lucht!

Och vertel een kleine Pelgrim

Waar het land van ‘Morgen’ ligt!

==

==

Fr148–J101 (7–4)

==

Will there really be a ‘morning’?

Is there such a thing as ‘Day’?

Could I see it from the mountains

If I were as tall as they?

==

Has it feet like Water lilies?

Has it feathers like a Bird?

It it brought from famous countries

Of which I have never heard?

==

Oh some Scholar! Oh some Sailor!

Oh some Wise Man from the skies!

Please to tell a little Pilgrim

Where the place called ‘Morning’ lies!

==

==

PAPA DAARBOVEN!

Papa daarboven!

Zie een Muis

Bedwongen door de Kat!

Bestem binnen uw koninkrijk

Een ‘Woning’ voor de Rat!

==

Dat hij in ’s hemels Kasten

Mag knabbelen heel de dag,

Al wentelen nietsvermoedend

Cyclussen plechtig weg!

==

==

Fr151–J61 (7–12)

==

Papa above!

Regard a Mouse

O’erpowered by the Cat!

Reserve within thy kingdom

A ‘Mansion’ for the Rat!

==

Snug in seraphic Cupboards

To nibble all the day,

While unsuspecting Cycles

Wheel solemnly away!

==

==

HET WAS ZO’N KLEIN – KLEIN BOOTJE

Het was zo’n klein – klein bootje dat

Onvast de baai uitvoer!

Het was zo’n stoere – stoere zee

Die wenkte varen maar!

==

Het was zo’n grage, grage golf

Die ’t meenam op haar tong –

Geen statig zeilschip raadde dat

Mijn schuitje daar verging!

==

==

Fr152–J107 (7–13)

==

’Twas such a little – little boat

That toddled down the bay!

’Twas such a gallant – gallant sea

That beckoned it away!

==

’Twas such a greedy, greedy wave

That licked it from the Coast –

Nor ever guessed the stately sails

My little craft was lost!

==

==

‘GEZAAID IN ONEER!’

‘Gezaaid in oneer!’

Reken maar!

Zou dit dan ‘oneer’ zijn?

Ik nam van niemand nota meer,

Was ik maar half zo fijn!

==

‘Gezaaid in verderflijkheid’!

Rustig aan!

Apostel heeft het mis!

Zegt 1 Korinthe 15 niet

In welk verband dit is!

==

==

Fr153–J62 (7–14)

==

‘Sown in dishonor!’

Ah! Indeed!

May this ‘dishonor’ be?

If I were half so fine myself

I’d notice nobody!

==

‘Sown in corruption’!

Not so fast!

Apostle is askew!

Corinthians 1. 15. narrates

A circumstance or two!

ZE STIERF – EN IK ZAL ZEGGEN HOE

Ze stierf – en ik zal zeggen hoe.

Toen ’t ademen was gedaan

Nam zij haar simpele kleren op

Om naar de zon te gaan –

De Engelen speurden stellig haar

Figuurtje aan de poort,

Want ik kon haar nooit vinden

Dezerzijds van de dood.

==

==

Fr154–J150 (7–15)

==

She died – this was the way she died.

And when her breath was done

Took up her simple wardrobe

And started for the sun –

Her little figure at the gate

The Angels must have spied,

Since I could never find her

Upon the mortal side.

==

==

ALS PIJN OP VREDE VOORBEREIDT

Als pijn op vrede voorbereidt

Ach, wat een ‘Gouden’ Tijd

Wacht onze voet!

==

Is winter voorjaars bron –

Kan dan de Anemoon

Worden geteld?

==

Is het eerst nacht – dan noen

Als schild tegen de zon –

Wat staar je dan!

==

Als duizendvoudig van omhoog

Op ons ontsluierd oog

Middaglicht brandt!

==

==

Fr155–J63 (7–16)

==

If pain for peace prepares

Lo, what ‘Augustan’ years

Our feet await!

==

If springs from winter rise –

Can the Anemones

Be reckoned up?

==

If night stands first – then noon

To gird us for the sun –

What gaze!

==

When from a thousand skies

On our developed eyes

Noons blaze!

==

==

ZE GLEED STIL ALS DE DAUW

Ze gleed stil als de Dauw van een

Vertrouwde bloem terneer.

Maar keerde, anders dan de Dauw

Terug op ’t Vertrouwde uur!

==

Zacht als een ster ontglipte ze

Mijn vooravond van zomer –

Minder begaafd dan Le Verrière

Is ’t pijnlijker te geloven!

==

==

Fr159–J149 (7–8)

==

She went as quiet as the Dew

From an Accustomed flower.

Not like the Dew, did she return

At the Accustomed hour!

==

She dropped as softly as a star

From out my summer’s eve –

Less skilful than Le Verrière

It’s sorer to believe!

’T HOOFD LATEN HANGEN – SCHIJNBAAR

’t Hoofd laten hangen – schijnbaar –

En daarna, het gevoel

Dat dit niet de allure was

Van ons onsterflijk deel –

==

Leidt tot het slinks vermoeden

Dat in een zo dicht pluis –

Jij – ook – voor Spinneweb speelt

Op een plat vlak van Gaas!

==

==

Fr160–J105 (7–9)

==

To hang our head – ostensibly –

And subsequent, to find

That such was not the posture

Of our immortal mind –

==

Affords the sly presumption

That in so dense a fuzz –

You – too – take Cobweb attitudes

Upon a plane of Gauze!

==

==

DE MADELIEF VOLGT ZACHT DE ZON

De Madelief volgt zacht de Zon –

En is zijn gouden tocht gedaan –

Zit zij schuw aan zijn voet –

Ontwaakt – vindt hij de bloem aldaar –

Waarom – Vrijbuitster – ben jij hier?

Mijnheer, liefde is zoet!

==

U bent de Zon! Wij zijn de Bloem –

Vergeef ons, ’t glippen naar U toe –

Bij ’t dalen van de dag!

Verliefd op ’t wijken van de West –

Vrede – en vlucht – en amethist –

Al wat de Nacht vermag!

==

==

Fr161–J106 (7–10)

==

The Daisy follows soft the Sun –

And when his golden walk is done –

Sits shily at his feet –

He – waking – finds the flower there –

Wherefore – Marauder – art thou here?

Because, Sir, love is sweet!

==

We are the Flower – Thou the Sun!

Forgive us, if as days decline –

We nearer steal to Thee!

Enamored of the parting West –

The peace – the flight – the amethyst –

Night’s possibility!

==

==

NOOIT HEB ’K EEN ‘VULKAAN’ GEZIEN

Nooit heb ’k een ‘Vulkaan’ gezien –

Maar, het Reisverhaal

Leert hoe bergland oud – flegmatisch

En normaal zo stil –

==

IJselijk Kruitvat – draagt van binnen,

Rook, en vuurgeweld –

Dorpen nuttigt als ontbijt, en

Iedereen ontstelt –

==

Als in ’t menselijk aanschijn stilte

Zo Vulkanisch is

Bij Titaanse pijn de trekken

Blijven op hun plaats –

==

Als op ’t laatst, het smeulend lijden

Niet te hevig wordt,

En met kloppend hart de Wijngaard

Wordt in ’t stof, gestort?

==

Als een teder Oudheidkenner,

Op Hervattingsdag,

Niet vol vreugde roept: ‘Pompeii!’

Keer naar de Heuvels terug!

==

==

Fr165–J175 (8–12)

==

I have never seen ‘Volcanoes’ –

But, when Travellers tell

How those old – phlegmatic mountains

Usually so still –

==

Bear within – appalling Ordnance,

Fire, and smoke, and gun –

Taking Villages for breakfast,

And appalling Men –

==

If the stillness is Volcanic

In the human face

When upon a pain Titanic

Features keep their place –

==

If at length, the smouldering anguish

Will not overcome,

And the palpitating Vineyard

In the dust, be thrown?

==

If some loving Antiquary,

On Resumption Morn,

Will not cry with joy, ‘Pompeii!’

To the Hills return!

==

==

HET GRAF IS ’T ENIGE GEHEIM

Het Graf is ’t enige geheim.

Dood, het Ene dat

Je nooit volledig achterhaalt

In zijn ‘geboorteplaats’.

==

Geen kende ‘zijn Vader’ –

Is nooit Jong geweest –

Had geen speelgenootjes,

Geen ‘Voorgeschiedenis’ –

==

Bedrijvig! Kort en bondig!

Onverstoorbaar! Stipt!

Driest als een Rover!

Stiller dan een Vloot!

==

Bouwt, ook, als een Vogel!

Christus rooft het Nest –

Roodborstje na Roodborst

Smokkelt hij ter Rust!

==

==

Fr166–J153 (8–13)

==

Dust is the only Secret.

Death, the only One

You cannot find out all about

In his ‘native town’.

==

Nobody knew ‘his Father’ –

Never was a Boy –

Had’nt any playmates,

Or ‘Early history’ –

==

Industrious! Laconic!

Punctual! Sedate!

Bold as a Brigand!

Stiller than a Fleet!

==

Builds, like a Bird, too!

Christ robs the Nest –

Robin after Robin

Smuggled to Rest!

==

==

AH, ZOETE TOVERIJ!

Ah, Zoete Toverij!

Knap Magiër! Leer mij

De zwarte kunst,

==

Dat ik de pijn toebreng

Die geen Arts stillen kan,

En die geen Kruid in ’t land

Geneest!

==

==

Fr168–J177 (8–15)

==

Ah, Necromancy Sweet!

Ah, Wizard erudite!

Teach me the skill,

==

That I instill the pain

Surgeons assuage in vain,

Nor Herb of all the plain

Can heal!

==

==

EEN VOETLOOS, DONZIG VENTJE

Een voetloos, donzig ventje – maar

Wat gaat hij aan de haal!

Zijn Aangezicht is, van fluweel,

Zijn Teint is, muizig vaal!

==

Hij die soms, in het gras verblijft!

Soms, op een tak verkeert,

Waarvan hij pluizig neerdaalt

Naar Iemand die Passeert!

==

Zo is het ’s zomers –

Maar als storm het Bosvolk schrikken doet,

Kiest hij een Woonplaats van Damast –

En pronkt in zijden goed!

==

Dan, mooier dan een Dame,

Als hij in maart verschijnt!

Veertje aan elke schouder!

Dat je hem amper kent!

==

Mensen heten hem Rups! Ik ook!

Alleen wacht ik mij wel

Dat ik het mooi geheim van

De Vlinder doorvertel!

==

==

Fr171–J173 (8–10)

==

A fuzzy fellow, without feet –

Yet doth exceeding run!

Of velvet, is his Countenance,

And his Complexion, dun!

==

Sometime, he dwelleth in the grass!

Sometime, upon a bough,

From which he doth descend in plush

Upon the Passer-by!

==

All this in summer –

But when winds alarm the Forest Folk,

He taketh Damask Residence –

And struts in sewing silk!

==

Then, finer than a Lady,

Emerges in the spring!

A Feather on each shoulder!

You’d scarce recognize him!

==

By men, yclept Caterpillar!

By me! But who am I,

To tell the pretty secret

Of the Butterfly!

==

==

DAT JE, OP ’T LAATSTE, WORDT HERKEND!

Dat je, op ’t laatste, wordt herkend!

Op ’t laatst, met lamplicht aan jouw kant

De rest van ’t Leven ziet!

==

Na Middernacht! Na Morgenster!

Na Zonsopgang!

Ach, mijlen ver

Lag Dag, voor onze voet!

==

==

Fr172–J174 (8–11)

==

At last, to be identified!

At last, the lamps upon thy side

The rest of Life to see!

==

Past Midnight! Past the Morning Star!

Past Sunrise!

Ah, What leagues there were

Between our feet, and Day!

==

==

SLECHTS VOOR DE HEMEL IS ZIJ IETS

Slechts voor de Hemel, is zij iets.

Is zij niet – solitair.

Slechts voor een afgedwaalde Bij –

Smaakte haar bloei naar meer.

==

Slechts voor de wind – niet provinciaals.

Slechts Vlinders slaan nog acht

Op wat als druppel dauw zo klein

Ginds op de Bunder ligt.

==

De kleinste Huisvrouw in de wei,

Maar neem haar uit het Gras

En iemand is ’t gezicht kwijt dat

Bestaan maakte tot – Thuis!

==

==

Fr173–J154 (8–16)

==

Except to Heaven, she is nought.

Except for Angels – lone.

Except to some wide-wandering Bee –

A flower superfluous blown.

==

Except for winds – provincial.

Except by Butterflies

Unnoticed as a single dew

That on the Acre lies.

==

The smallest Housewife in the grass,

Yet take her from the Lawn

And somebody has lost the face

That made Existence – Home!

==

ALSOF EEN BLOEMPJE OP DE NOORDPOOL

Alsof een bloempje op de Noordpool

Vanaf zijn gletsjerzoom –

Langs alle Breedtegraden zwierf

Tot het verwonderd kwam

Bij continenten zomer –

Bij firmamenten zon –

Bij vreemd, fel bloemgewemel

Vogels, uitheems van tong!

==

Jawel, Alsof die kleine bloem

Naar Eden, kwam gedwaald –

Wat dan? Nou niets toch,

Enkel, wat er voor jou uit volgt!

==

==

Fr177–J180 (8–20)

==

As if some little Arctic flower

Upon the polar hem –

Went wandering down the Latitudes

Until it puzzled came

To continents of summer –

To firmaments of sun –

To strange, bright crowds of flowers –

And birds, of foreign tongue!

I say, As if this little flower

To Eden, wandered in –

What then? Why nothing,

Only, your inference therefrom!

==

==

DE ROES LEREN VAN PIJN

De Roes leren van Pijn – zo leert

Een Blinde van de Zon!

Verdorsten – met vermoeden dat

Door Beemden Beekjes gaan!

==

De voet – die je met heimwee liet

Rusten aan vreemde kust –

Al spookte ’t eigen land, aldoor –

Dierbare – blauwe Lucht!

==

Dit is de hoogste Zielsnood!

Dit – wat opmerkelijk kwelt!

’t Zijn ‘Laureaten’ met geduld –

Hun stem – op aard – geschoold –

==

Rijze op in blijvend Loflied –

Al wordt het, niet gehoord,

Door ons – dommer studenten van

De Raadselige Bard!

==

==

Fr178–J167 (8–4)

==

To learn the Transport by the Pain –

As Blind Men learn the sun!

To die of thirst – suspecting

That Brooks in Meadows run!

==

To stay the homesick – homesick feet

Upon a foreign shore –

Haunted by native lands, the while –

And blue – beloved Air!

==

This is the sovreign Anguish!

This – the signal woe!

These are the patient ‘Laureates’

Whose voices – trained – below –

==

Ascend in ceaseless Carol –

Inaudible, indeed,

To us – the duller scholars

Of the Mysterious Bard!

==

==

ALS JE IN EBBEN DOOS, VOL EERBIED

Als je in Ebben Doos, vol eerbied

Na vele jaren tuurt –

’t Fluwelen stof afneemt dat daar

Per zomer was vergaard!

==

Een brief tegen het licht houdt –

Getaand – nu – door de tijd –

Verbleekte lettergrepen leest

Als Wijn bezielend ooit!

==

Misschien een Bloem haar rimpelwang

In deze voorraad vindt –

Ver weg geplukt, een ochtend – hoofs –

Door een vergane hand!

==

Een voorhoofdlok, misschien, waarvan

Niet onze trouw meer weet –

Misschien, een antiek sieraadje –

Naar oude trant gezet!

==

En ze dan rustig terug te doen –

En aan de gang te gaan –

Alsof dat Ebben Doosje niets

Met ons had uit te staan!

==

==

Fr180–J169 (8–6)

==

In Ebon Box, when years have flown

To reverently peer –

Wiping away the velvet dust

Summers have sprinkled there!

==

To hold a letter to the light –

Grown Tawny – now – with time –

To con the faded syllables

That quickened us like Wine!

==

Perhaps a Flower’s shrivelled cheek

Among its stores to find –

Plucked far away, some morning –

By gallant – mouldering hand!

==

A curl, perhaps, from foreheads

Our constancy forgot –

Perhaps, an antique trinket –

In vanished fashions set!

==

And then to lay them quiet back –

And go about its care –

As if the little Ebon Box

Were none of our affair!

==

’T GEWONDE HERT – SPRINGT HOGER

’t Gewonde Hert – springt hoger –

Zo luidt het Jachtverhaal –

Na doods korte extase is

Het Struikgewas weer stil!

==

Geslagen Rots geeft water!

Vertreden Staal veert op!

Een Wang wordt altijd roder

Bij ’t steken van de Koorts!

==

Blijheid is Pijn haar Pantser –

Uit voorzorg Aangegord,

Opdat Geen roept ‘je bent gewond’

Als hij je bloed bespeurt!

==

==

Fr181–J165 (8–1)

==

A wounded Deer – leaps highest –

I’ve heard the Hunter tell –

’Tis but the ecstasy of death –

And then the Brake is still!

==

The smitten Rock that gushes!

The trampled Steel that springs!

A Cheek is always redder

Just where the Hectic stings!

==

Mirth is the mail of Anguish –

In which it cautious Arm,

Lest Anybody spy the blood

And ‘you’re hurt’ exclaim!

==

==

[1861]

ZAT HET ZONDER POTLOOD

Zat het zonder potlood,

Neem ’t mijne maar –

Sleets, nu – en stomp – door

Jou veel schrijven – lief.

Als ’t geen woorden had –

Maakte ’t groot als mij

Toen het mij geplukt had –

Dan de Madelief?

==

==

Fr184–J921

==

If it had no pencil,

Would it try mine –

Worn – now – and dull – sweet,

Writing much to thee.

If it had no word –

Would it make the Daisy,

Most as big as I was –

When it plucked me?

VROUW – BEN IK ALS DE DAG AANBREEKT

Vrouw – ben ik als de Dag aanbreekt –

Zonsopgang – hou je een Vlag gereed?

Te Middernacht – ben ik nog Maagd –

Maar heb het snel tot Bruid gebracht –

Dan – Middernacht – ben ’k Jou voorbij –

Reis naar de Oost – Triomf voor mij.

==

Twaalf uur – Goenacht – hoor ik hun Stem –

Rumoer van Engelen op de Gang –

Mijn Toekomst die de Trap beklimt –

Ik tast naar mijn Gebed als Kind –

Weldra niet langer Kind – niet meer –

Ik kom al – Eeuwigheid – Mijnheer –

Meester – ik zag ’t Gezicht – tevoor!

==

==

Fr185–J461 (32–18)

==

A Wife – at Daybreak I shall be –

Sunrise – Hast thou a Flag for me?

At Midnight – I am yet a Maid –

How short it takes to make it Bride –

Then – Midnight – I have passed from Thee –

Unto the East – and Victory.

==

Midnight – Good night – I hear them Call –

The Angels bustle in the Hall –

Softly – my Future climbs the Stair –

I fumble at my Childhood’s Prayer –

So soon to be a Child – no more –

Eternity – I’m coming – Sir –

Master – I’ve seen the Face – before –

DOOR DE ENGTE VAN HUN LIJDENSWEG

Door de Engte van hun Lijdensweg

Gaan Martelaars vast van tred –

Hun voeten op Verleiding –

Voorhoofd – gericht op God –

==

Statige Stoet – Gelouterden –

Al danst een kramp soms rond –

Tam als een Meteoorflits –

Op een Planeet haar Band –

==

Hun geloof de Trouw die Eeuwig duurt –

Zeker – van wat hun Wacht –

Zo waadt – de naald naar Noordergraad

Door een Polaire Lucht –

==

==

Fr187–J792 (36–16)

==

Through the Straight Pass of Suffering

The Martyrs even trod –

Their feet upon Temptation –

Their foreheads – upon God –

==

A Stately – Shriven Company –

Convulsion playing round –

Harmless as Streaks of Meteor –

Upon a Planet’s Bond –

==

Their Faith the Everlasting Troth –

Their Expectation – sure –

The Needle to the North Degree

Wades so – through Polar Air –

==

’T IS GODENRANG – DIE IK ONTVING!

’t Is godenrang – die ik ontving!

Getrouwd – zonder de Ring!

Kritieke Titel – mij verleend –

Calvarië’s Keizerin!

Koninklijk – zonder Kroon!

Ondertrouw – maar geen flauwtes

Die God ons Vrouwen zendt –

Als je – Granaat houdt – naast Granaat –

Goud – naast Goud –

Geboorte – Trouwdienst – Rouwdienst –

In een Dag –

‘Mijn Man’ – is wat een vrouw zegt –

Strelend de Melodie –

Is dit – de weg?

==

==

Fr194–J1072

==

Title divine – is mine!

The Wife – without the Sign!

Acute Degree – conferred on me –

Empress of Calvary!

Royal – all but the Crown!

Betrothed – without the swoon

God sends us Women –

When you – hold – Garnet to Garnet –

Gold – to Gold –

Born – Bridalled – Shrouded –

In a Day –

‘My Husband’ – women say –

Stroking the Melody –

Is this – the way?

IK STUUR DE VEDER VAN MIJN HOED

Ik stuur de veder van mijn Hoed!

Wie weet of het – als hij dat ziet

Mijn Soeverein mild stemt?

Zoals sieraadje – van ijl Kind –

Voor ’t oog van wie lang – was verzoend –

Blaar trekt op Adamant!

==

==

Fr196–J687

==

I’ll send the feather from my Hat!

Who knows – but at the sight of that

My Sovreign will relent?

As trinket – worn by faded Child –

Confronting eyes long – comforted –

Blisters the Adamant!

==

==

JEZUS! UW KRUISHOUT

Jezus! Uw Kruishout staat

U toe dat u van kleiner maat

Genoeg vermoedt!

==

Jezus! Dat uw tweede gelaat

U in de Hemel weten laat

Hoe ’t onze voelt!

==

==

Fr197–J225 (12–15)

==

Jesus! thy Crucifix

Enable thee to guess

The smaller size!

==

Jesus! thy second face

Mind thee in Paradise

Of ours!

DE ROOS WAS DARTEL OP HAAR WANG

De Roos was dartel op haar wang –

Haar Keursje daalde en rees –

Haar mooie stem – als dronken volk –

Struikelde hopeloos –

==

Haar vingers beuzelden bij ’t werk –

Haar haaknaald wilde niet –

Wat scheelde toch zo’n pientere meid –

Ik wilde dat ik ’t wist –

==

Toen zag ik – tegenover haar

Een wang met nog een Roos –

Recht tegenover – nog een stem

Of iemand Dronken was –

==

Een Vest dat danste, als haar Keurs –

Op tijdloze muziek –

Tot twee – bezorgde Uurwerkjes

Zacht tikten als één klok.

==

==

Fr200–J208 (10–7)

==

The Rose did caper on her cheek –

Her Boddice rose and fell –

Her pretty speech – like drunken men –

Did stagger pitiful –

==

Her fingers fumbled at her work –

Her needle would not go –

What ailed so smart a little maid –

It puzzled me to know –

==

Till opposite – I spied a cheek

That bore another Rose –

Just opposite – another speech

That like the Drunkard goes –

==

A Vest that like her Boddice, danced –

To the immortal tune –

Till those two troubled – little Clocks

Ticked softly into one.

==

IK ZAL JE ZEGGEN HOE DE ZON

Ik zal je zeggen hoe de zon –

Met Lint na Lint verrees!

Spitsen zwommen in Amethist!

Eekhoorn-snel was het nieuws!

==

Heuvels namen hun Hoed af!

De Weidevink hief aan!

Zacht zei ik bij mezelf: ‘Zoiets

Kan enkel maar de zon!’

==

Maar ’k weet niet, hoe hij onderging!

’t Leek of een purperen hek

Voor jongetjes en meisjes geel

Diende als Klauterplek –

==

Maar waren ze eroverheen,

Deed een grijze Dominee –

Zachtjes het hek toe van de nacht

En nam de kudde mee!

==

==

Fr204–J318 (10–11)

==

I’ll tell you how the sun rose –

A Ribbon at a time!

The steeples swam in Amethyst!

The news like squirrels ran!

==

The hills untied their Bonnets!

The Bobolinks begun!

Then I said softly to myself

‘That must have been the sun!’

==

But how he set, I know not!

There seemed a purple stile

Which little yellow boys and girls

Were Climbing all the while –

==

Till when they reached the other side,

A Dominie in gray

Put gently up the evening bars

And led the flock away!

KOM LANGZAAM – EDEN!

Kom langzaam – Eden!

Lippen Jou niet gewend –

Nippen – bleu – van jouw Jasmijn –

Bij die half bezwijmd –

==

Laat pas bij zijn bloem komt,

Rondzoemt in ’t salet –

Nectars tellend –

Toetreedt – en in Geur vergaat.

==

==

Fr205–J211 (10–14)

==

Come slowly – Eden!

Lips unused to Thee –

Bashful – sip thy Jessamines –

As the fainting Bee –

==

Reaching late his flower,

Round her chamber hums –

Counts his nectars –

Enters – and is lost in Balms.

==

==

IK PROEF EEN NOOIT GEBROUWEN DRANK

Ik proef een nooit gebrouwen drank –

Uit Parelmoer-Bokaal –

In alle Vaten aan de Rijn

Is niet zo’n Alcohol!

==

Beneveld van de lucht – ben ik –

En Bandeloos van Dauw –

De zomerdag lang – wankelend uit –

Logies van smeltend Blauw –

==

Zet soms de ‘Waard’ de dronken Bij

Uit Vingerhoedskruid’s deur –

Laat Vlinder soms – zijn ‘oorlam’ staan –

Dan drink ik des te meer!

==

Tot Seraf zwaait met sneeuwen Hoed –

Heiligen – snel naar ’t raam –

Om ’t Pimpelaarstertje te zien

Dat leunt tegen de – Zon –

==

==

Fr207–J214 (12–1)

==

I taste a liquor never brewed –

From Tankards scooped in Pearl –

Not all the Vats upon the Rhine

Yield such an Alcohol!

==

Inebriate of air – am I –

And Debauchee of Dew –

Reeling – thro’ endless summer days –

From inns of molten Blue –

==

When ‘Landlords’ turn the drunken Bee

Out of the Foxglove’s door –

When Butterflies – renounce their ‘drams’ –

I shall but drink the more!

==

Till Seraphs swing their snowy Hats –

And Saints – to windows run –

To see the little Tippler

Leaning against the – Sun –

==

PAS RAAKTE IK – EEN WERELD KWIJT!

Pas raakte ik – een Wereld kwijt!

Vond Iemand hem misschien?

Je kent hem aan de Sterrenband

Strak om zijn voorhoofd heen!

==

Een Rijkaard – was ’t misschien ontgaan –

Maar – voor mijn sober Oog,

Is hij meer dan Dukaten Waard –

Mijnheer – och – vind hem toch!

==

==

Fr209–J181 (12–3)

==

I lost a World – the other day!

Has Anybody found?

You’ll know it by the Row of Stars

Around its forehead bound!

==

A Rich man – might not notice it –

Yet – to my frugal Eye,

Of more Esteem than Ducats –

Oh find it – Sir – for me!

==

==

ALS IK NIET MEER LEVEN MOCHT

Als ik niet meer leven mocht

En de Roodborst kwam,

Geef die met de Rode Sjaal,

Een Gedachteniskruim –

==

Kan ik u niet danken,

Is mijn slaap te diep,

Weet dat ik mijn best doe

Met Granieten lip!

==

==

Fr210–J182 (12–4)

==

If I shouldn’t be alive

When the Robins come,

Give the one in Red Cravat,

A Memorial crumb –

==

If I couldn’t thank you,

Being fast asleep,

You will know I’m trying

With my Granite lip!

IK HOORDE EEN ORGEL SPREKEN, SOMS

Ik hoorde een Orgel spreken, soms –

Aan ’t Gangpad van een Dom,

Geen woord ervan verstond ik – maar

Ik hield mijn adem in –

==

En stond op – en ben weggegaan,

In Bernardijnser staat –

Maar – wist niet wat mij was gebeurd

Aan dat oud Kerkepad.

==

==

Fr211–J183 (12–5)

==

I’ve heard an Organ talk, sometimes –

In a Cathedral Aisle,

And understood no word it said –

Yet held my breath, the while –

==

And risen up – and gone away,

A more Bernardine Girl –

Yet – knew not what was done to me

In that old Chapel Aisle.

VERVOERING ONBEDWINGBAAR

Vervoering onbedwingbaar

Die toch, vervoering is –

Verhoede God dat ’t deksel zich

Opent, naar eigen Roes!

==

Bezielings – Curve! Kijkspel

Voor een heitje te zien –

Met Heilige Geesten in Kooien!

Heel het Heelal ging erheen!

==

==

Fr212–J184 (12–6)

==

A transport one cannot contain

May yet, a transport be –

Though God forbid it lift the lid,

Unto its Ecstasy!

==

A Diagram – of Rapture!

A sixpence at a Show –

With Holy Ghosts in Cages!

The Universe would go!

==

==

MIJN ARM KLEIN HART!

Mijn arm klein Hart!

Werd je vergeten?

’t Dere je niet! ’t Dere je niet!

==

Mijn trots klein Hart!

Werd je verraden?

Hou goede moed! Hou goede moed!

==

Mijn broos klein Hart!

Ik breek je echt niet –

Geloof je mij? Geloof je mij?

==

Mijn blij klein Hart –

Als Hagewinde!

Wind en Zon – ga in feestkledij!

==

==

Fr214–J192 (9–12)

==

Poor little Heart!

Did they forget thee?

Then dinna care! Then dinna care!

==

Proud little Heart!

Did they forsake thee?

Be debonnaire! Be debonnaire!

==

Frail little Heart!

I would not break thee –

Couldd’st credit me? Could’st credit me?

==

Gay little Heart –

Like Morning Glory!

Wind and Sun – wilt thee array!

IK WEET WAAROM – ALS TIJD VOORBIJ IS

Ik weet waarom – als Tijd voorbij is –

En ik allang geen vraag meer stel –

Christus verklaart dan elke zielspijn

In ’s hemels mooie klaslokaal –

==

Hij zegt mij wat ‘Petrus’ beloofde –

En ik – verbaasd om wat hem krenkt –

Vergeet de druppel zielspijn dan die

Mij nu verzengt – mij nu verzengt!

==

==

Fr215–J193 (9–13)

==

I shall know why – when Time is over –

And I have ceased to wonder why –

Christ will explain each separate anguish

In the fair schoolroom of the sky –

==

He will tell me what ‘Peter’ promised –

And I – for wonder at his woe –

I shall forget the drop of anguish

That scalds me now – that scalds me now!

NA ’T ONWEER REES DE REGENBOOG

Na ’t onweer rees de Regenboog –

Laat kwam de – ochtendzon –

De Wolken – Olifantjes die

Sloom – langs de – Einders gaan –

==

Vogels blij wakker, in hun nest –

De storm – had afgedaan –

Helaas, hoe niets ziend was het oog

Waarop de zomer scheen!

==

De kalme slordigheid des doods –

Immuun – voor Dageraad –

De trage – spraak van de Aartsengel –

Make dat zij ontwaakt!

==

==

Fr216–J194 (9–14)

==

On this long storm the Rainbow rose –

On this late morn – the sun –

The Clouds – like listless Elephants –

Horizons – straggled down –

==

The Birds rose smiling, in their nests –

The gales – indeed – were done –

Alas, how heedless were the eyes –

On whom the summer shone!

==

The quiet nonchalance of death –

No Daybreak – can bestir –

The slow – Archangel’s syllables

Must awaken her!

’T GEMURMEL VAN EEN BIJ

’t Gemurmel van een Bij

Loont mij – met Toverij –

Vraagt iemand mij waarom –

Sterven zou lichter zijn –

Mijn mond bleef stom –

==

Het Rood op Heuvelkam

Is wat mijn wil verlamt –

Als iemand ermee spot –

Hoed u – want hier is God –

Dat is waarom.

==

De Dag die Opengaat

Verhoogt mij in mijn Staat –

Vraagt iemand hoe – vraag dat

De Kunstenaar – hij had

Mij zo gevormd!

==

==

Fr217–J155 (9–6)

==

The murmur of a Bee

A Witchcraft – yieldeth me –

If any ask me why –

’Twere easier to die –

Than tell –

==

==

The Red upon the Hill

Taketh away my will –

If anybody sneer –

Take care – for God is here –

That’s all.

==

The Breaking of the Day

Addeth to my Degree –

If any ask me how –

Artist – who drew me so –

Must tell!

HIJ WAS ZWAK, EN IK WAS STERK – TOEN

Hij was zwak, en ik was sterk – toen –

Daarom nam Hij mij als gids –

Ik was zwak, en Hij was sterk toen –

Dus werd Hij mijn gids – naar Huis.

==

’t Was niet ver – de deur naburig –

’t Was niet donker – Hij ging – mee –

’t Was niet luid, want Hij bleef zwijgen –

Meer was niet besteed aan mij.

==

Dag klopte aan – wij moesten scheiden –

Geen – was het sterkste – nu –

Hij poogde – en ik poogde – ook –

Maar – niets deden wij!

==

==

Fr221–J190 (9–10)

==

He was weak, and I was strong – then –

So He let me lead him in –

I was weak, and He was strong then –

So I led him lead me – Home.

==

’Twas’nt far – the door was near –

’Twas’nt dark – for He went – too –

’Twas’nt loud, for He said nought –

That was all I cared to know.

==

Day knocked – and we must part –

Neither – was strongest – now –

He strove – and I strove – too –

We did’nt do it – tho’!

==

==

DOODGAAN! DOODGAAN IN DE NACHT!

Doodgaan! Doodgaan in de nacht!

Werd mij toch wat licht gebracht

Dan kan ik zien waar mijn weg leidt

De sneeuw in van de eeuwigheid?

==

En ‘Jezus’! Waar ging Jezus heen?

Ze zeiden dat hij – steeds verscheen –

Misschien weet hij het Huis niet meer –

Hierheen, Jezus, Laat hem door!

==

Laat iemand naar de poort toe gaan

En zien of Dollie komt! Blijf staan!

Ik hoor hoe ze de trap op rent!

Dood doet geen pijn – nu Dollie komt!

==

==

Fr222–J158 (9–18)

==

Dying! Dying in the night!

Wont somebody bring the light

So I can see which way to go

Into the everlasting snow?

==

And ‘Jesus’! Where is Jesus gone?

They said that Jesus – always came –

Perhaps he does’nt know the House –

This way, Jesus, Let him pass!

==

Somebody run to the great gate

And see if Dollie’s coming! Wait!

I hear her feet upon the stair!

Death wont hurt – now Dollie’s here!

EEN BARRE STORM BEUKTE DE LUCHT

Een barre Storm beukte de lucht –

De wolken schraal, en schaars –

Iets Zwarts – de cape van een fantoom

Verborg Hemel en Aard –

==

De schepsels giechelend op het Dak –

Fluitend het luchtruim door –

Schuddend hun vuist –

Knarsend hun tand –

Zwaaiend hun woeste haar –

==

Ochtend bracht licht – Vogels gewekt –

En ’s Monsters ogen gleden

Verzwakt en traag naar eigen kust –

Een Paradijs – van vrede!

==

==

Fr224–J198 (9–20)

==

An awful Tempest mashed the air –

The clouds were gaunt, and few –

A Black – as of a spectre’s cloak

Hid Heaven and Earth from view –

==

The creatures chuckled on the Roofs –

And whistled in the air –

And shook their fists –

And gnashed their teeth –

And swung their frenzied hair –

==

The morning lit – the Birds arose –

The Monster’s faded eyes

Turned slowly to his native coast –

And peace – was Paradise!

==

==

IK BEN ‘ZIJN VROUW’

Ik ben ‘zijn vrouw’ – gedaan –

Die andere staat –

Ben Tsaar nu – ik ben ‘Vrouw’ –

Geeft veiligheid –

==

Vreemd lijkt Meisjesbestaan

Achter die zachte Eclips –

Nu – denk ik dat Aarde zo voelt

Voor wie ten Hemel is –

==

Als dit mij troost – dan moest

Dat andere – pijn zijn – maar

Waar vergelijk ik voor?

’k Ben ‘Zijn Vrouw’! Klaar!

==

==

Fr225–J199 (9–21)

==

I’m ‘wife’ – I’ve finished that –

That other state –

I’m Czar – I’m ‘Woman’ now –

It’s safer so –

==

How odd the Girl’s life looks

Behind this soft Eclipse –

I think that Earth feels so

To folks in Heaven – now –

==

This being comfort – then

That other kind – was pain –

But Why compare?

I’m ‘Wife’! Stop there!

TWEE ZWEMMERS WORSTELEND OP DE MAST

Twee zwemmers worstelend op de mast –

Tot aan de ochtendzon –

Toen kwam de Een – glimlachend aan land –

O God! De Ander toen!

==

Schepen – passerend –

Speurden een gezicht –

Boven het water nog –

Ogen in doodsnood – schreeuw om hulp –

Handen – smekend – omhoog!

==

==

Fr227–J201 (9–23)

==

Two swimmers wrestled on the spar –

Until the morning sun –

When One – turned smiling to the land –

Oh God! the Other One!

==

The stray ships – passing –

Spied a face –

Upon the waters borne –

With eyes in death – still begging raised –

And hands – beseeching – thrown!

MUSICI ALOM IN DE SLAG!

Musici Alom in de slag!

De lucht vervuld – en heel de dag

Hoor ik die zilveren strijd –

Wakker, lang voor de dageraad

Breekt er zo’n Roes los in de Stad

Dat het ‘nieuw leven’ lijkt!

==

Geen Vogels – Nesten zie je niet –

Geen ‘Koperen Tuin’, in rood gekleed –

Geen Tamboerijn – geen Man –

Van kansels klinkt geen Zangpartij –

Sopraan – leidt ‘Morgensterren’ bij

Tijds eerste Middagzon!

==

Men zegt – de ‘Sferen’ met hun lied! –

Men zegt – die klare meerderheid

Van Man – en Vrouw verstild! –

Men denkt dat het om kerkdienst gaat

Waar wij – zaliger – van gelaat –

Wéten – als God het wil!

==

==

Fr229–J157 (9–15)

==

Musicians wrestling Everywhere!

All day – among the crowded air

I hear the silver strife –

And waking, long before the morn

Such Transport breaks upon the Town

I think it that ‘new life’!

==

It is not Bird – it has no Nest –

Nor ‘Band’, in Brass and scarlet drest –

Nor Tamborin – nor Man –

It is not Hymn from pulpit read –

The ‘Morning Stars’ – the Treble led

On Time’s first Afternoon!

==

Some say – it is the ‘Spheres’ at play!

Some say – that bright majority

Of vanished Dames – and Men!

Some think it service in the place

Where we – with late – celestial face –

Please God – shall ascertain!

HIJ VERGAT – EN IK – IK WIST NOG

Hij vergat – en ik – ik wist nog –

’t Stelde eigenlijk weinig voor –

Zoals Christus ooit en Petrus –

‘Warmden zich’ aan ‘Tempelvuur’.

==

‘Gij waart bij hem?’ – sprak ‘de Dienstmaagd’

Nee, niet ik – zei Petrus, ‘Neen’ –

Jezus ‘keek’ alleen naar Petrus –

Kon ik – bij U – anders doen?

==

==

Fr232–J203 (9–25)

==

He forgot – and I – remembered –

’Twas an everyday affair –

Long ago as Christ and Peter –

‘Warmed them’ at the ‘Temple fire’.

==

‘Thou wert with him?’ – quoth ‘the Damsel’–

‘No’ – said Peter, ’twas’nt me –

Jesus merely ‘looked’ at Peter –

Could I do aught else – to Thee?

==

==

DE BLOEM VERWIJTE NIET DE BIJ

De Bloem verwijte niet de Bij –

Dat hij te vaak zijn zaligheid

Komt zoeken aan haar deur –

==

Leer de Vevay-Lakei dat hij

Mevrouw ‘niet thuis’ – zal zeggen – zij

Ontvangt geen mensen – meer!

==

==

Fr235–J206 (9–28)

==

The Flower must not blame the Bee –

That seeketh his felicity

Too often at her door –

==

But teach the Footman from Vevay –

Mistress is ‘not at home’ – to say –

To people – any more!

==

==

SOMS – VIERT MEN SABBAT – IN DE KERK

Soms – viert men Sabbat – in de kerk –

Ik – vier hem – liever Thuis –

Waar een Weidevink – Voorzanger –

En Boomgaard – Koepel is –

==

Soms – viert men Sabbat, in Koorhemd –

Ik – trek mijn vleugels aan –

En in plaats van, de kerkklok te luiden –

Zingt – onze Sacristein –

==

‘God’ – preekt – een toonaangevend Pastor –

En de preek duurt nooit te lang,

Dus – in plaats van ten Hemel te gaan – op het lest –

Blijf ik – op weg – erheen!

==

==

Fr236–J324 (9–29)

==

Some – keep the Sabbath – going to church –

I – keep it – staying at Home –

With a Bobolink – for a Chorister –

And an Orchard – for a Dome –

==

Some – keep the Sabbath, in Surplice –

I – just wear my wings –

And instead of tolling the bell, for church –

Our little Sexton – sings –

==

‘God’ – preaches – a noted Clergyman –

And the sermon is never long,

So – instead of getting to Heaven – at last –

I’m – going – all along!

WAT ZAL IK DOEN – HIJ JANKT ZO ERG

Wat zal ik doen – hij jankt zo erg –

Die kleine Jachthond in het Hart –

Die schrikt en aanslaat – dag en nacht –

En toch – wil hij niet weg?

==

Als jij mij was – liet je hem vrij –

Hield het gejank op, ook als Jij

Hem nu pas – van mij kreeg?

==

Laat je niet plagen – bij je stoel –

Of deurmat – of als hij brutaal –

Klimt in je wankele knie –

==

Of soms – komt rennen aan je zij –

Als jij het goedvond –

Mag hij mee –

Zeg ’t Carlo – Hij zegt ’t mij!

==

==

Fr237–J186 (9–1)

==

What shall I do – it whimpers so –

This little Hound within the Heart –

All day and night – with bark and start –

And yet – it will not go?

==

Would you untie it – were you me –

Would it stop whining, if to Thee

I sent it – even now?

==

It should not tease you – by your chair –

Or on the mat – or if it dare –

To climb your dizzy knee –

==

Or sometimes – at your side to run –

When you were willing –

May it come –

Tell Carlo – He’ll tell me!

SCHILDER EEN BEELD MIJ VAN DE ZON

Schilder een beeld mij van de zon –

Dat ik het in mijn kamer hang –

En dan wat warmte veinzen kan

Wanneer men spreekt van ‘Dag’ !

==

Schets mij een Roodborst – op een stam –

Zodat ik hem te horen droom,

En als de Bongerds zwijgen stom –

Mijn valse schijn – afleg –

==

Zeg of ’t echt – warm is rond de noen –

‘Fladdert’ misschien – de Boterbloem –

Zijn Vlinders – soms ‘ontbloeid’?

Vergeet – de vorst – dan – op ’t gazon –

Vergeet – het Roodbruin – aan de boom –

En speel – ze komen nooit!

==

==

Fr239–J188 (9–3)

==

Make me a picture of the sun –

So I can hang it in my room –

And make believe I’m getting warm

When others call it ‘Day’!

==

Draw me a Robin – on a stem –

So I am hearing him, I’ll dream,

And when the Orchards stop their tune –

Put my pretense – away –

==

Say if it’s really – warm at noon –

Whether it’s Buttercups – that ‘skim’ –

Or Butterflies – that ‘bloom’?

Then – skip – the frost – upon the lea –

And skip the Russet – on the tree –

Let’s play those – never come!

WAT IS – ’T ‘PARADIJS’

Wat is – ’t ‘Paradijs’ –

Wie wonen daar –

Zijn het ‘Boeren’

‘Schoffelt’ men er –

Weet men dat ’t hier ‘Amherst’ is – en

Dat ikzelf – ook – kom een keer –

==

Word je ‘nieuw geschoeid’ in ‘Eden’ –

Is het daar – steeds naar je zin –

Krijg je een standje – als je trek hebt –

Zegt men God – hoe dwars je bent –

==

Jij weet zeker dat er één is

Als ‘een Vader’ – in de lucht –

Dus raak ik – daar – ooit de weg kwijt –

Of wat Zuster noemt ‘ga dood’ –

Loop ik niet – blootsvoets – op ‘Jaspis’ –

Geen verlosten – lachen mij uit –

Wie weet – is ‘Eden’ niet zo eenzaam

Als Nieuw-Engeland indertijd!

==

==

Fr241–J215 (9–5)

==

What is – ‘Paradise’ –

Who live there –

Are they ‘Farmers’ –

Do they ‘hoe’ –

Do they know that this is ‘Amherst’ –

And that I – am coming – too –

==

Do they wear ‘new shoes’ – in ‘Eden’ –

Is it always pleasant – there –

Wont they scold us – when we’re hungry –

Or tell God – how cross we are –

==

You are sure there’s such a person

As ‘a Father’ – in the sky –

So if I get lost – there – ever –

Or do what the Nurse calls ‘die’ –

I shant walk the ‘Jasper’ – barefoot –

Ransomed folks – wont laugh at me –

Maybe – ‘Eden’ a’nt so lonesome

As New England used to be!

WERK VALT LICHT ALS DE ZIEL SPELEN MAG

Werk valt licht als de ziel spelen mag –

Maar heeft de ziel ergens pijn –

Maakt horen hoe ze haar speelgoed opbergt

Het werken moeilijk – dan –

==

Simpel is, pijn in het Bot, of de Schil –

Maar Fretboor – in zenuwgestel –

Verminkt kieskeuriger – vreselijker –

Als een Panter in Handschoen zal –

==

==

Fr242–J244 (11–9)

==

It is easy to work when the soul is at play –

But when the soul is in pain –

The hearing him put his playthings up

Makes work difficult – then –

==

It is simple, to ache in the Bone, or the Rind –

But Gimblets – among the nerve –

Mangle daintier – terribler –

Like a Panther in the Glove –

NA GRUWEL – DAT HET GING OM ONS

Na Gruwel – dat het ging om ons –

Gaande op de brosse Pier –

Juist toen ’t Granieten gruis losliet –

Heiland, ’t scheelde geen Haar –

==

Een tel meer, was te diep geweest

Voor Visser met zijn lood –

Gedachte waarvan ’t silhouet

’t Geheugen reeds verdooft –

==

De kans – te komen voor het oog

Van Denkbaar en geen Tel

Het Klokgelui te horen

Is een Gezicht van Staal –

Dat met metalen grijns opeens

In onze ogen staart –

Zo Hartelijk is de Dood – die

Zijn Welkom in ons boort –

==

==

Fr243–J286 (11–10)

==

That after Horror – that ’twas us –

That passed the mouldering Pier –

Just as the Granite crumb let go –

Our Savior, by a Hair –

==

A second more, had dropped too deep

For Fisherman to plumb –

The very profile of the Thought

Puts Recollection numb –

==

The possibility – to pass

Without a moment’s Bell –

Into Conjecture’s presence –

Is like a Face of Steel –

That suddenly looks into ours

With a metallic grin –

The Cordiality of Death –

Who drills his Welcome in –

GOD VINDT DAT EEN NIJVERE ENGEL

God vindt dat een nijvere Engel –

’s Middags – spelen mag –

’k Trof er één – vergat mijn schoolklas –

Koos – voor Hem – op slag –

==

God roept – Engelen – prompt naar huis toe –

Als de Avond Valt –

’k Mis hem – Knikkeren – verveelt – wie ’t

Kroonspel heeft gespeeld!

==

==

Fr245–J231 (10–2)

==

God permits industrious Angels –

Afternoons – to play –

I met one – forgot my schoolmates –

All – for Him – straightway –

==

God calls home – the Angels – promptly –

At the Setting Sun –

I missed mine – how dreary – Marbles –

After playing Crown!

DE ZON – RAAKT NAUW DE OCHTEND

De Zon – raakt nauw de Ochtend –

Of Ochtend – dat Blij kind –

Dacht dat Hij er kwam wonen – en

Levenslang Lente zond!

==

Ze voelde zich superieur –

Van Hoger rang – en IJl!

Voortaan – zou ’t voor Haar – Feestdag zijn!

Haar Koning – onderwijl –

Rolde – traag – langs de Bongerds –

Met trotse – Spikkelzoom –

Die nieuwe noodzaak naliet!

Behoefte aan Diadeem!

==

De Ochtend – trilde – wankelde –

Tastte zwak – naar Haar Kroon –

Haar ongezalfde voorhoofd –

Haar Enige – voortaan!

==

==

Fr246–J232 (10–3)

==

The Sun – just touched the Morning –

The Morning – Happy thing –

Supposed that He had come to dwell –

And Life would all be Spring!

==

She felt herself supremer –

A Raised – Ethereal Thing!

Henceforth – for Her – what Holiday!

Meanwhile – Her wheeling King –

Trailed – slow – along the Orchards –

His haughty – spangled Hems –

Leaving a new necessity!

The want of Diadems!

==

The Morning – fluttered – staggered –

Felt feebly – for Her Crown –

Her unannointed forehead –

Henceforth – Her only One!

DE LAMP BRANDT VEILIG – BINNENIN

De Lamp brandt veilig – binnenin –

Voor Olie – zorgt een Knecht –

Het deert de drukke Pit niet – dat

Ze zelf fosforisch zwoegt!

==

De Slaaf – vergeet – het vullen –

De Lamp – brandt nog – als goud –

Niet wetend dat de olie stopt –

En haar de Slaaf – verliet.

==

==

Fr247–J233 (10–4)

==

The Lamp burns sure – within –

Tho’ Serfs – supply the Oil –

It matters not the busy Wick –

At her phosphoric toil!

==

The Slave – forgets – to fill –

The Lamp – burns golden – on –

Unconscious that the oil is out –

As that the Slave – is gone.

ÉÉN LEVEN VAN ZO GROOT BELANG!

Eén leven van zo groot belang!

Toch – telde ik – daarvoor neer –

Heel het inkomen van mijn ziel –

Haar wedde – jaar na jaar –

==

Eén Parel – zo speciaal – voor mij –

Ik dook er aanstonds heen –

Al – wist ik – dat haar vinden –

Mij kostte – een bestaan!

==

De Zee is vol – ik weet het!

Dat – dooft de glans niet van

Mijn Kleinood! dat zo gaaf als geen –

Gloeit – in het Diadeem!

==

’t Leven is druk – ik weet het!

Maar – nooit een drom zo dicht –

Of je herkent Monarchen – van

Veraf op ’t stoffigst Pad!

==

==

Fr248–J270 (10–16)

==

One life of so much consequence!

Yet I – for it – would pay –

My soul’s entire income –

In ceaseless – salary –

==

One Pearl – to me – so signal –

That I would instant dive –

Although – I knew – to take it –

Would cost me – just a life!

==

The Sea is full – I know it!

That – does not blur my Gem!

It burns – distinct from all the row –

Intact – in Diadem!

==

The life is thick – I know it!

Yet – not so dense a crowd –

But Monarchs – are perceptible –

Far down the dustiest Road!

==

==

U HEBT GELIJK – ‘DE WEG IS SMAL’

U hebt gelijk – ‘de weg is smal’ –

En ‘moeilijk’ is ‘de Poort’ –

En ‘weinigen zijn er’ – Juist alweer –

Die ‘binnengaan – daardoor’ –

==

’t Is Kostbaar – Dat zijn purpers ook!

Adem is heel de prijs –

Met slechts de ‘Korting’ van het Graf –

‘Dood!’ zeggen Makelaars –

==

En daarna – komt de Hemel –

Goed volk – krijgt ‘Winstaandeel’ –

En Kwaad volk – dunkt mij – ‘wacht

De Cel’ –

==

==

Fr249–J234 (10–17)

==

You’re right – ‘the way is narrow’ –

And ‘difficult the Gate’ –

And ‘few there be’ – Correct again –

That ‘enter in – thereat’ –

==

’Tis Costly – So are purples!

’Tis just the price of Breath –

With but the ‘Discount’ of the Grave –

Termed by the Brokers – ‘Death’!

==

And after that – there’s Heaven –

The Good man’s – ‘Dividend’ –

And Bad men – ‘go to Jail’ –

I guess –

HET HOF IS AFGEREISD

Het Hof is afgereisd –

’k Mis – een Bemiddelaar –

Mijn Soeverein neemt aanstoot –

Zijn gunst – daar stierf ik voor!

==

Ik zoek zijn koninklijke voet –

Weet – dat een dag aanbreekt –

Zeg ik – dat U – Vorst – als een Kind –

Zelf – om iets groters – smeekt –

==

Dat is een Rijk – van Tsaren –

Zo klein – als ik – zegt men –

Geef mij – die dag – de vorstenrang –

Dat ik Uw – voorspraak ben –

==

==

Fr250–J235 (10–19)

==

The Court is far away –

No Umpire – have I –

My Sovreign is offended –

To gain his grace – I’d die!

==

I’ll seek his royal feet –

I’ll say – Remember – King –

Thou shalt – thyself – one day – a Child –

Implore a larger – thing –

==

That Empire – is of Czars –

As small – they say – as I –

Grant me – that day – the royalty –

To intercede – for Thee –

==

ALS HIJ VERGAAT – DAN – IS ER NIETS – MEER

Als Hij vergaat – dan – is er niets – meer –

Eclips – te Middernacht –

Donker was ’t – tevoor –

==

Zonsondergang – op Pasen –

Blind – bij Dageraad –

Bleke Ster van Bethlehem –

Die ondergaat!

==

Ach dat een God – ’t Hem aanzegt –

Of ’t is te laat!

Zeg – dat de pols maar lispelt –

Het Koetspark wacht –

==

Zeg – dat een weinig leven – om ’t

Zijne – weglekt – rood –

Zijn Fleemster – moet ’t Hem zeggen!

Slaat Hij acht?

==

==

Fr251–J236 (10–20)

==

If He dissolve – then – there is nothing – more –

Eclipse – at Midnight –

It was dark – before –

==

Sunset – at Easter –

Blindness – on the Dawn –

Faint Star of Bethlehem –

Gone down!

==

Would but some God – inform Him –

Or it be too late!

Say – that the pulse just lisps –

The Chariots wait –

==

Say – that a little life – for His –

Is leaking – red –

His little Spaniel – tell Him!

Will He heed?

IK KAN NIETS ANDERS – BRENGEN, HEUS

Ik kan niets Anders – brengen, Heus –

Dus breng ik Deze nog –

Zoals de Nacht steeds Sterren voert

Voor ons vertrouwde oog –

==

Misschien, als ze niet kwamen – dat

Het ons dan pas iets deed –

Dan – wisten we niet meer misschien,

Hoe je naar Huis toe gaat –

==

==

Fr253–J224 (10–22)

==

I’ve nothing Else – to bring, You know –

So I keep bringing These –

Just as the Night keeps fetching Stars

To our familiar eyes –

==

Maybe, we shouldn’t mind them –

Unless they did’nt come –

Then – maybe, it would puzzle us

To find our way Home –

==

==

IK KWAM EEN GLIMLACH KOPEN

Ik kwam een glimlach kopen – één

Glimlachje maar – vandaag –

Ik ben allang blij op uw wang –

Met zelfs de kleinste lach –

De lach die niemand anders mist

Zo weinig glans heeft zij –

Ik smeek u aan de toog – mijnheer –

Is die te koop voor mij?

==

’k Heb Diamanten – aan mijn hand!

Die kent u toch – nietwaar!

Robijnen ook – als Avondbloed –

Topazen – elk een ster!

’t Zou voor een Jood een koopje zijn!

Gunt u hem mij – Mijnheer?

==

==

Fr258–J223 (11–5)

==

I came to buy a smile – today –

But just a single smile –

The smallest one upon your cheek –

Will suit me just as well –

The one that no one else would miss

It shone so very small –

I’m pleading at the counter – sir –

Could you afford to sell?

==

I’ve Diamonds – on my fingers!

You know what Diamonds – are!

I’ve Rubies – like the Evening Blood –

And Topaz – like the star!

’Twould be a bargain for a Jew!

Say? May I have it – Sir?

==

==

’K BEN NIEMAND! WIE BEN JIJ

’k Ben Niemand! Wie ben jij?

Ben jij – ook – Niemand? Wel –

Dan zijn we een stel! Maar hou

Het stil! Of het wordt doorverteld!

==

Iemand – te zijn – hoe akelig!

Een junilang – gekwaak –

Als openbare Kikvors – met

De hele Poel als claque!

==

==

Fr260–J288 (11–7)

==

I’m Nobody! Who are you?

Are you – Nobody – too?

Then there’s a pair of us!

Dont tell! They’d advertise – you know!

==

How dreary – to be – Somebody!

How public – like a Frog –

To tell your name – the livelong June –

To an admiring Bog!

IK HIELD EEN KLEINOOD IN MIJN VINGERS

Ik hield een Kleinood in mijn vingers –

En ging naar bed –

De dag was warm, de wind prozaïsch –

Ik zei ‘Het zit’ –

==

Ontwaakt – schold ik mijn brave vingers,

’t Juweel was kwijt –

Nu is, een Amethist herinnering

Heel mijn bezit –

==

==

Fr261–J245 (11–8)

==

I held a Jewel in my fingers –

And went to sleep –

The day was warm, and winds were prosy –

I said ‘’Twill keep’ –

==

I woke – and chid my honest fingers,

The Gem was gone –

And now, an Amethyst remembrance

Is all I own –

NOOIT WORDT – CHRISTUS – ’T MOE

Nooit wordt – Christus – ’t moe –

Dat hij zich – meldt –

Eerst met de Klopper –

Dan – met de Schel –

Dan dat Hij – staand op zijn Goddelijkste tenen –

Moge bespeuren de schuilende ziel!

==

Als hij – zich terugtrekt –

Kleumend – of moe –

Zal er voor mij genoeg tijd nog zijn –

Tot dan – geduldig – op de trap wachtend –

Hart – klop ik zachtjes

Bij jou aan!

==

==

Fr263–J317 (11–12)

==

Just so – Christ – raps –

He – does’nt weary –

First at the Knocker –

And then – at the Bell –

Then – on Divinest tiptoe standing –

Might he but spy the hiding soul!

==

When he – retires –

Chilled – or weary –

It will be ample time for me –

Patient – upon the steps – until then –

Heart – I am knocking low

At thee!

VOOR ALTIJD AAN ZIJN ZIJ TE GAAN

Voor altijd aan Zijn zij te gaan –

De kleinste van de twee!

Brein van Zijn Brein –

Bloed van Zijn Bloed –

Twee die – Eén Wezen – zijn –

==

Steeds mee te proeven van Zijn lot –

Bij leed – het grootste part –

Bij vreugde – leg ik mijn deel weg

Voor dat beminde Hart –

==

Immer – de ander kennen

Die je toch nooit verstaat –

En straks – Verandering –

Die Hemel heet –

Verrukte nabuurschap te zijn –

Nagaan – wat ons een raadsel was –

Zonder het lexicon!

==

==

Fr264–J246 (11–13)

==

Forever at His side to walk –

The smaller of the two!

Brain of His Brain –

Blood of His Blood –

Two lives – One Being – now –

==

Forever of His fate to taste –

If grief – the largest part –

If joy – to put my piece away

For that beloved Heart –

==

All life – to know each other

Whom we can never learn –

And bye and bye – a Change –

Called Heaven –

Rapt neighborhoods of men –

Just finding out – what puzzled us –

Without the lexicon!

GEEN ‘ZOMER’ IS HET!

Geen ‘Zomer’ is het!

Die – ging heen!

Te vroeg – voor ‘Lentetijd’!

We moeten door – ’t lang dorp van Wit –

Eer weer de Zwartvink fluit!

Geen ‘Doodgaan’ ook!

Dat is te Rouge –

De Doden gaan in ’t wit –

Zo stopt Zonsondergang mijn vraag

Met Ketens Chrysoliet!

==

==

Fr265–J221 (11–14)

==

It cant be ‘Summer’!

That – got through!

It’s early – yet – for ‘Spring’!

There’s that long town of White – to cross –

Before the Blackbirds sing!

It cant be ‘Dying’!

It’s too Rouge –

The Dead shall go in white –

So Sunset shuts my question down

With Cuffs of Chrysolite!

ROEREN IN ‘GETROUWDE’ LIEFDE!

Roeren in ‘Getrouwde’ Liefde!

Nee, ontwricht nog eer mijn Brein!

Amputeer mijn Sproetenboezem!

Maak mij baardig als een man!

==

Bloos, mijn geestkracht, in uw Veste –

Bloos, mijn aardstof nooit erkend –

Zeven jaren trouw-zijn leerde u

Meer dan Vrouw-van had gekund!

==

Liefde die nooit uit haar kom sprong –

Trouw verschanst in nauwe pijn –

Woord in vuur bewaard – beloond met –

Zielsnood – zonder medicijn!

==

Last – tot nu roemvol gedragen –

Geen verdenkt mij van de kroon,

Want ik draag de ‘Doorns’ tot Donker –

En mijn Diadeem – pas dan.

==

Mijn Geheim in ingezwachteld –

’t Is een groot geheim dat duurt

Tot zij die ’t Vermoeid Bewaarde

Het door ’t Graf naar u toe voert.

==

==

Fr267–J1737 (11–16)

==

Rearrange a ‘Wife’s’ Affection!

When they dislocate my Brain!

Amputate my freckled Bosom!

Make me bearded like a man!

==

Blush, my spirit, in thy Fastness –

Blush, my unacknowledged clay –

Seven years of troth have taught thee

More than Wifehood ever may!

==

Love that never leaped its socket –

Trust intrenched in narrow pain –

Constancy thro’ fire – awarded –

Anguish – bare of anodyne!

==

Burden – borne so far triumphant –

None suspect me of the crown,

For I wear the ‘Thorns’ till Sunset –

Then – my Diadem put on.

==

Big my Secret but it’s bandaged –

It will never get away

Till the Day its Weary Keeper

Leads it through the Grave to thee.

WAAROM – MAG IK NIET IN DE HEMEL

Waarom – mag ik niet in de Hemel?

Zong ik dan – te luid?

Ik kan iets kleins toch – ‘in mineur’ doen

Bleu Vogelgeluid!

==

Willen de Engelen ’t niet met mij –

Proberen – nog – één keer –

Kijk – enkel – of ’k ze niet zou storen –

Maar – sluit niet de deur!

==

Och, mocht ik toch – de Heer zijn in

Het ‘Wit Gewaad’ –

En zij – de kleine Hand – die klopte –

Sloot – ik – hen uit?

==

==

Fr268–J248 (11–17)

==

Why – do they shut me out of Heaven?

Did I sing – too loud?

But – I can say a little ‘minor’

Timid as a Bird!

==

Would’nt the Angels try me –

Just – once – more –

Just – see – if I troubled them –

But dont – shut the door!

==

Oh, if I – were the Gentleman

In the ‘White Robe’ –

And they – were the little Hand – that knocked –

Could – I – forbid?

NACHTEN WILD – NACHTEN WILD

Nachten Wild – Nachten Wild!

Mocht ik bij u zijn

Wilde nachten zouden

Onze weelde zijn!

==

Niets vermag – storm –

Ligt het Hart gemeerd –

Weg met Kompas – en

Weg met de Kaart!

==

Roeien in Eden –

Ach – de Zee!

Mocht ik toch – hedennacht –

Meren in u!

==

==

Fr269–J249 (11–18)

==

Wild Nights – Wild Nights!

Were I with thee

Wild nights should be

Our luxury!

==

Futile – the winds –

To a Heart in port –

Done with the Compass –

Done with the Chart!

==

Rowing in Eden –

Ah – the Sea!

Might I but moor – tonight –

In thee!

TOCH BLIJF IK ZINGEN

Toch blijf ik zingen!

Vogels passeren

Op hun reis naar een Geler Klimaat –

Elk – met verwachting als van een Roodborst –

Ik – met mijn Rode borst –

Rijm en Maat –

==

Ik neem – met vollere melodie – pas

Laat – mijn plaats in de zomertijd –

Vespers – zijn zoeter dan metten – Signor –

Ochtend – is enkel – ’s middags zaad –

==

==

Fr270–J250 (11–19)

==

I shall keep singing!

Birds will pass me

On their way to Yellower Climes –

Each – with a Robin’s expectation –

I – with my Redbreast –

And my Rhymes –

==

Late – when I take my place in summer –

But – I shall bring a fuller tune –

Vespers – are sweeter than matins – Signor –

Morning – only the seed – of noon –

==

==

AARDBEIEN – STAAN

Aardbeien – staan –

Achter het hek –

Ik kan erover –

Als ik zou willen, weet ik –

En ik heb trek!

==

Maar – als ik dan mijn Schort vlek –

Kreeg ik met God te doen!

Me dunkt, och, – als Hij een Jongen was –

Klom – Hijzelf – als Hij kon!

==

==

Fr271–J251 (11–20)

==

Over the fence –

Strawberries – grow –

Over the fence –

I could climb – if I tried, I know –

Berries are nice!

==

But – if I stained my Apron –

God would certainly scold!

Oh, dear, – I guess if he were a Boy –

He’d – climb – if He could!

[1862]

ZIN IN DE ZOMER – PROEF DIE VAN ONS

Zin in de Zomer? Proef die van ons –

Kruiden? Reken – hier af!

Ziek! Hier zijn Bessen, voor wie verdorsten!

Moe! Je krijgt Donzen Verlof!

In de war! Violette Legaten – nooit door Zorg gezien!

Gevangen! Wij brengen van Rozen de Gratie!

In zwijm! Lucht uit een Flacon!

Zelfs voor de Dood – Sprookjesmedicijn –

Mijnheer – wat zal het zijn?

==

==

Fr272–J691

==

Would you like Summer? Taste of ours –

Spices? Buy – here!

Ill! We have Berries, for the parching!

Weary! Furloughs of Down!

Perplexed! Estates of Violet – Trouble ne’er looked on!

Captive! We bring Reprieve of Roses!

Fainting! Flasks of Air!

Even for Death – A Fairy medicine –

But, which is it – Sir?

U DENKT MISSCHIEN DAT IK DIEP BUK!

U denkt misschien dat ik diep buk!

Dat – maakt mij niet beschaamd!

Christus zelf – bukte – tot in ’t Graf!

Eert men bij ’t Sacrament –

Oneer – of liefde – die

Door liefde was gestaald –

Totdat zij boog – zo laag als Dood

Boven – in rang hersteld?

==

==

Fr273–J833

==

Perhaps you think me stooping!

I’m not ashamed – of that!

Christ – stooped – until he touched the Grave!

Do those at Sacrament –

Commemorate dishonor –

Or love – annealed of love –

Until it bend – as low as Death

Redignified – above?

IK HOOR – ZIJN STEM WEER AAN DE DEUR

Ik hoor – zijn stem weer aan de deur –

Ik voel de oude Staat –

Ik hoor hoe hij het meisje vraagt

Of zij hem – bij mij laat –

==

Ik neem een bloem – terwijl ik ga –

Dat wettigt mijn gezicht –

Hij zag mij nooit – in dit bestaan –

En kijkt verbaasd wellicht!

==

Onvast ga ik de Gang door –

Loop – zwijgend – langs de deur –

Ik zie wat heel de aard omvat –

Zijn aangezicht – niet meer!

==

We praten los – en aangedaan –

’t Is of een loodlijn spant –

Elk – peilt – beschroomd –

Precies – hoe – diep

De ander is gegaan –

==

Wij wandelen – mijn Hond – blijft thuis –

Teder – attent de Maan

Die even – met ons meegaat –

En – dan – zijn we alleen –

==

Alleen – zijn Engelen ‘alleen’ –

Tijdens hun eerste vlucht!

Alleen – zoals ‘gesluierden’ –

Ontelbaar –

In de Lucht!

Ik gaf – dat ’k dat uur – herbeleef –

Het purper – van mijn Bloed –

Mits Hij de druppels telt – hijzelf –

Mijn prijs voor elke smet!

==

==

Fr274–J663

==

Again – his voice is at the door –

I feel the old Degree –

I hear him ask the servant

For such an one – as me –

==

I take a flower – as I go –

My face to justify –

He never saw me – in this life –

I might surprise his eye!

==

I cross the Hall with mingled steps –

I – silent – pass the door –

I look on all this world contains –

Just his face – nothing more!

==

We talk in careless – and in toss –

A kind of plummet strain –

Each – sounding – shily –

Just – how – deep –

The other’s one – had been –

==

We walk – I leave my Dog – at home –

A tender – thoughtful Moon

Goes with us – just a little way –

And – then – we are alone –

==

Alone – if Angels are ‘alone’ –

First time they try the sky!

Alone – if those ‘veiled faces’ – be –

We cannot count –

On High!

I’d give – to live that hour – again –

The purple – in my Vein –

But He must count the drops – himself –

My price for every stain!

ZOU JIJ VERGAAN OP – ZEE

Zou jij vergaan op – Zee –

Te zien voor mij –

Of lag – nabij de Zon –

Gedoemd om dood te gaan –

Of aanklopte – bij Eden – onverhoord –

Ik achtervolgde God –

Tot Hij je binnenliet!

==

==

Fr275–J226

==

Should you but fail at – Sea –

In sight of me –

Or doomed lie –

Next Sun – to die –

Or rap – at Paradise – unheard –

I’d harass God –

Until He let you in!

==

==

DE BESCHAVING – SCHUWT – DE LUIPAARD

De Beschaving – schuwt – de Luipaard!

Om haar – brutaliteit?

Geen Woestijn – keurde haar Satijn af –

Geen Ethioop – haar Goud –

Tanig – haar Zeden –

Was zij ’t Bewust zich –

Vlekkig– haar Vale Rok –

Dit – Signor – was de aard van de Luipaard –

Past – een oppasser – kritiek?

==

Beklaag – de Pardel – ver van haar Azië!

Herinnering – aan Palmen –

Is niet te smoren – met Opiaten –

Te onderdrukken – met Balsem –

==

==

Fr276–J492

==

Civilization – spurns – the Leopard!

Was the Leopard – bold?

Deserts – never rebuked her Satin –

Ethiop – her Gold –

Tawny – her Customs –

She was Conscious –

Spotted – her Dun Gown –

This was the Leopard’s nature – Signor –

Need – a keeper – frown?

==

Pity – the Pard – that left her Asia –

Memories – of Palm –

Cannot be stifled – with Narcotic –

Nor suppressed – with Balm –

==

==

OP WEG NAAR HEM! BLIJE BRIEF!

Op weg naar Hem! Blije Brief!

Zeg Hem –

Zeg Hem de bladzij die ik niet schreef –

Zeg Hem – ik noemde alleen maar de Zinsbouw –

Liet Werkwoord en voorzetsel – weg –

Zeg Hem gewoon hoe de vingers zich repten –

Dan – hoe ze waadden – traag – traag –

Dan had je liefst ogen gehad in je bladzijs –

Om te zien wat hen zo had geraakt –

==

Zeg Hem – het was geen Geoefende Schrijfster –

Dat dacht je al – door het gezwoeg van de zin –

Je hoorde de ruk achter je, van het Keursje –

Alsof er de kracht maar was van een kind –

Jij – kreeg er haast mee te doen – zo hardwerkend –

Zeg Hem – Nee – draai er liever omheen –

Want het spleet toch Zijn Hart, dat te weten –

En jij en ik, werden stiller dan.

==

Zeg Hem – vóór ons – was de Nacht ten einde –

En de Oude Klok brieste steeds maar ‘Dag!’

En jij – kreeg slaap – en

Wou er een eind aan –

Dat te zeggen – hindert niet – toch?

Zeg Hem – Pas op! hoe ze jou heeft verzegeld –

Maar – als Hij vraagt waar je zit verstopt

Tot morgenochtend – Blije brief!

Zwaai maar Koket – en schud je Hoofd!

==

==

Fr277–J494

==

Going to Him! Happy letter!

Tell Him –

Tell Him the page I did’nt write –

Tell Him – I only said the Syntax –

And left the Verb and the pronoun – out –

Tell Him just how the fingers hurried –

Then – how they waded – slow – slow –

And then you wished you had eyes in your pages –

So you could see what moved them so –

==

Tell Him – it was’nt a Practised Writer –

You guessed – from the way the sentence toiled –

You could hear the Bodice tug, behind you –

As if it held but the might of a child –

You almost pitied it – you – it worked so –

Tell Him – No – you may quibble there –

For it would split His Heart, to know it –

And then you and I, were silenter.

==

Tell Him – Night finished – before we finished –

And the Old Clock kept neighing ‘Day’!

And you – got sleepy –

And begged to be ended –

What could it hinder so – to say?

Tell Him – just how she sealed you – Cautious!

But – if He ask where you are hid

Until tomorrow – Happy letter!

Gesture Coquette – and shake your Head!

UIT ALLER ZIEL GESCHAPENHEID

Uit aller Ziel geschapenheid –

Verkoos ik mij er – Een –

Als Zintuig – afmarcheert – uit Geest –

En Uitvlucht – is gedaan –

Als dat wat is – en dat wat was –

Intrinsiek – staan – apart –

En dit kort Drama van het Vlees –

Als Zand – verstoven wordt –

Als Gestalten hun Troongezicht tonen –

Versneden is – de Mist,

Zie het Atoom – dat ik verkoos –

Boven de Stervenslijst!

==

==

Fr279–J664

==

Of all the Souls that stand create –

I have Elected – One –

When Sense from Spirit – files away –

And Subterfuge – is done –

When that which is – and that which was –

Apart – intrinsic – stand –

And this brief Tragedy of Flesh –

Is shifted – like a Sand –

When Figures show their royal Front –

And Mists – are carved away,

Behold the Atom – I preferred –

To all the lists of Clay!

DE WERELD – IS – MIJ – PLECHTIGER

De Wereld – is – mij – plechtiger –

Na ’t echtverbond – met Hem –

Een schroom – misstaat de ziel niet

Die draagt andermans – naam –

Twijfel – of ’t eerlijk is – dat ik

Die gave – parel – draag –

Die zo de Man – bindt aan – de Vrouw –

Dat hij – haar ziel verkrijgt –

Gebed, dat ’t zich meer engel – toont –

Met Witter Gave – erin –

Jegens die gulheid, kiezend voor –

==

Zo’n onversierd – Vorstin –

Een Dank – dat zoiets waar kan zijn –

Hoog werd de Droom geschat –

Te mooi – dan dat zich Vorm bewees –

Of houding – werd gered!

==

==

Fr280–J493

==

The World – stands – solemner – to me –

Since I was wed – to Him –

A modesty – befits the soul

That bears another’s – name –

A doubt – if it be fair – indeed –

To wear that perfect – pearl –

The Man – upon the Woman – binds –

To clasp her soul – for all –

A prayer, that it more angel – prove –

A Whiter Gift – within –

To that munificence, that chose –

So unadorned – a Queen –

A Gratitude – that such be true –

It had esteemed the Dream –

Too beautiful – for Shape to prove –

Or posture – to redeem!

WIJ SPELEN STRAS

Wij spelen Stras – tot wij

Voor Parel, zijn geslaagd –

Dan, breken wij met Stras –

Vinden onszelf halfzacht –

==

De Vorm – was eender – toch –

En onze nieuwe Hand

Leerde Juweel-manoeuvres –

Werkend met Zand –

==

==

Fr282–J320

==

We play at Paste –

Till qualified, for Pearl –

Then, drop the Paste –

And deem ourself a fool –

==

The Shapes – though – were similar –

And our new Hands

Learned Gem-tactics –

Practising Sands –

LANG ZIEK – MIJN EERSTE GOEDE DAG

Lang ziek – mijn eerste goede Dag –

Ik wou naar buiten gaan,

Om met het Zonlicht in mijn hand

Peulvorming aan te zien –

==

In bloei juist – toen ik ’t binnenshuis

Opnam tegen de pijn –

Onzeker of ikzelf, of Zij,

Zou blijken ’t Sterkst te zijn.

==

De Zomer rijpte, bij die strijd –

Hij borg wat bloemen weg –

Verving ze – door Roodwangiger –

Een teder – zinsbedrog –

==

Hij leek, op Zelfmisleiding uit –

Alsof voor ’t Kind dat – Morgen –

Zou kwijnen – Regenbogen hoog

Het Graf, konden verbergen.

==

Hij gaf een mode aan de Noot –

Bond Kapjes om het Zaad –

Strooide, met felle slierten Kleur –

En bracht Brazielse Draad

==

Op elke schouder die hij trof –

Hief toen zijn Hand van Mist –

Verborg zijn Lieflijk afscheid zo

Voor ons beperkte zicht –

==

Verlies, door ziekte – Was ’t Verlies?

Of Won je Etherkracht

Doordat je eerst het Graf – en toen –

De Zon gemeten had –

==

==

Fr288–J574 (28–18)

==

My first well Day – since many ill –

I asked to go abroad,

And take the Sunshine in my hands,

And see the things in Pod –

==

A’blossom just – when I went in

To take my Chance with pain –

Uncertain if myself, or He,

Should prove the strongest One.

==

The Summer deepened, while we strove –

She put some flowers away –

And Redder cheeked Ones – in their stead –

A fond – illusive way –

==

To Cheat Herself, it seemed she tried –

As if before a Child

To fade – Tomorrow – Rainbows held

The Sepulchre, could hide.

==

She dealt a fashion to the Nut –

She tied the Hoods to Seeds –

She dropped bright scraps of Tint, about –

And left Brazilian Threads

==

On every shoulder that she met –

Then both her Hands of Haze

Put up – to hide her parting Grace

From our unfitted eyes –

==

My loss, by sickness – Was it Loss?

Or that Etherial Gain

One earns by measuring the Grave –

Then – measuring the Sun –

EEN KLIT TROK AAN MIJN KLEED

Een Klit trok aan mijn kleed –

Mijn fout – niet van de Klit

’k Was te nabij haar Woongebied –

==

Een Poel belaagt mijn schoen.

Wat meer kan een Poel doen –

Enige kunst voor hem –

Mensen bespetteren?

==

Minachting past – de Sprot –

Waar ’t oog des Olifants

Kalm verder ziet.

==

==

Fr289–J229 (S6b)

==

A Burdock twitched my gown –

Not Burdock’s blame – but mine

Who went too near the Burdock’s Den –

==

A Bog affronts my shoe.

What else have Bogs to do –

The only art they know

The splashing men?

==

’Tis Minnows – should despise –

An Elephant’s calm eyes

Look further on.

GEZIFT UIT LODEN ZEVEN

Gezift uit Loden Zeven –

Poedert zij heel het Veld –

Ze vult met Watten van Albast

De Rimpels van het Pad –

==

Ze geeft een effen aanschijn

Aan Berg – en aan Vlak land –

Gaaf Voorhoofd dat vanuit de Oost

Reikt heel de Windroos – rond –

==

Ze komt tot aan het Hek –

Verpakt het, Spijl voor Spijl,

Totdat het zich in Vacht verliest –

Werpt Sluiers van Kristal

==

Op Houtmijt – Stronk – en Stam –

Een Zomers lege Vloer –

Gelede Grond – waar Oogst op stond –

Daarbuiten – rest geen Spoor –

==

Ze Plooit de Pols van Palen –

Als Enkels van Vorstin –

Stilt dan haar Werklui – elk een Zwaan –

En loochent hun bestaan –

==

==

Fr291–J311 (24–1)

==

It sifts from Leaden Sieves –

It powders all the Field –

It fills with Alabaster Wool

The Wrinkles of the Road –

==

It makes an even face

Of Mountain – and of Plain –

Unbroken Forehead from the East

Unto the East – again –

==

It reaches to the Fence –

It wraps it, Rail by Rail,

Till it is lost in Fleeces –

It flings a Crystal Veil

==

On Stump – and Stack – and Stem –

The Summer’s empty Room –

Acres of Joints – where Harvests were –

Recordless – but for them –

==

It Ruffles Wrists of Posts –

As Ankles of a Queen –

Then stills its Artisans – like Swans –

Denying they have been –

REEDS MISTE IK ALS ZIJN NAAM KLONK

Reeds miste ik als zijn naam klonk –

Wat Machtig voordeel was –

Die Stop-sensatie – in mijn Ziel –

En Donder – Binnenshuis –

==

Ik kon al lopen langs die Hoek

In het vertrek, waar hij

Zich zo omdraaide, en ik – hoe –

Pezen scheurden daarbij –

==

Ik kon al schuiven met de Doos –

Waar zijn pak brieven rees

Zonder ’t gedwongen, ademen –

Als door een Kram – geprest –

==

Vaag had ik weet nog van Gena –

Geheten, meen ik, ‘God’ –

Bekend om ’t lenigen van Nood –

Als geen Recept, iets deed –

==

Handen gevormd –

Voor een Verzoek,

Al wist ik ook geen woord

Dat wordt gebruikt – bij Wijding –

==

Mij ging het – om de Wolk,

Of er een Krachtbron achter, school,

Waaruit geen Wanhoop sprak –

Zorge zij – meer afstandelijk,

Voor zo minieme zaak

Als Nooddruft – Zelf

Te groot, dan dat zij – méér nog – onderbrak –

==

==

Fr292–J293 (12–8)

==

I got so I could hear his name –

Without – Tremendous gain –

That Stop-sensation – on my Soul –

And Thunder – in the Room –

==

I got so I could walk across

That Angle in the floor,

Where he turned so, and I turned – how –

And all our Sinew tore –

==

I got so I could stir the Box –

In which his letters grew

Without that forcing, in my breath –

As Staples – driven through –

==

Could dimly recollect a Grace –

I think, they called it ‘God’ –

Renowned to ease Extremity –

When Formula, had failed –

==

And shape my Hands –

Petition’s way,

Tho’ ignorant of a word

That Ordination – utters –

==

My Business – with the Cloud,

If any Power behind it, be,

Not subject to Despair –

It care, in some remoter way,

For so minute affair

As Misery –

Itself, too great, for interrupting – more –

==

==

EEN LAST MET AAN ELK POND EEN NAALD

Een Last met aan elk pond een Naald –

Die dringt, en daarbij, boort –

Die als het Vlees de Vracht weerstaat –

Het steken – Koel probeert –

==

Geen porie mag vergeten zijn

Van heel dit Samenstel –

In Lijden is zo’n veelvoud – als

Van Soortnamen – ’t getal –

==

==

Fr294–J264 (12–10)

==

A Weight with Needles on the pounds –

To push, and pierce, besides –

That if the Flesh resist the Heft –

The puncture – Coolly tries –

==

That not a pore be overlooked

Of all this Compound Frame –

As manifold for Anguish –

As Species – be – for name –

VADER – IK BRENG U – NIET MIJZELF

Vader – ik breng u – niet mijzelf –

Die last ware te min –

Ik breng u ’t heengegane Hart

Dat ik niet houden kon –

==

Het Hart gekoesterd in mijn hart

Drukte te zwaar – op ’t laatst –

Maar – vreemd – nu ’t weg is – zwaarder nog –

Bij u was er toch plaats?

==

==

Fr295–J217 (12–11)

==

Father – I bring thee – not myself –

That were the little load –

I bring thee the departed Heart

I had not strength to hold –

==

The Heart I cherished in my own

Till mine – too heavy grew –

Yet – strangest – heavier – since it went –

Is it too large for you?

DIT – IS HET LAND – DAT ZONSONDERGANG SCHOONSPOELT

Dit – is het land – dat Zonsondergang schoonspoelt –

Dit – zijn de Oevers der Gele Zee –

Waar zij verrees – of waar ze zich heen spoedt –

Dat – neemt het Westen als Raadsel mee!

==

Avond na Avond

Haar Purperen negotie

Strooit op de losplaats – Opalen Balen –

Koopvaarders – nog op de Kim balancerend –

Duiken – en wijken als Wielewalen!

==

==

Fr297–J266 (12–13)

==

This – is the land – the Sunset washes –

These – are the Banks of the Yellow Sea –

Where it rose – or whither it rushes –

These – are the Western Mystery!

==

Night after Night

Her Purple traffic

Strews the landing – with Opal Bales –

Merchantmen – poise upon Horizons –

Dip – and vanish like Orioles!

GEDOEMDEN – ZIEN ZONSOPGANG

Gedoemden – zien Zonsopgang met

Andere Vreugde aan –

Als ’t ginds weer laait – twijfelen zij

Of ze getuige zijn –

==

De Man – die morgen – sterven zal –

Hoort Weidevogels ’t liefst –

Want hun Muziek beroert de Bijl

Die luid zijn Hoofd opeist –

==

Blijdschap – voor wie Zonsopgang

Verliefd – de Dag inluidt –

Blijdschap – voor wie de Weidevink

Enkel een Klaaglied weet!

==

==

Fr298–J294 (12–14)

==

The Doomed – regard the Sunrise

With different Delight –

Because – when next it burns abroad

They doubt to witness it –

==

The Man – to die – tomorrow –

Harks for the Meadow Bird –

Because its Music stirs the Axe

That clamors for his head –

==

Joyful – to whom the Sunrise

Precedes Enamored – Day –

Joyful – for whom the Meadow Bird

Has ought but Elegy!

==

DEDEN WIJ ZIJN WIL NIET?

Deden wij Zijn wil niet?

Eén keer maar!

Dat we Hem moesten vergeten –

Dat viel ons te zwaar!

==

Was Hijzelf – dan zo Stom –

Iets doen – maar wat?

Liefhebben – die slome –

Zou jij dat niet?

==

==

Fr299–J267 (12–16)

==

Did we disobey Him?

Just one time!

Charged us to forget Him –

But we couldn’t learn!

==

Were Himself –such a Dunce –

What would we – do?

Love the dull lad – best –

Oh, wouldn’t you?

’T IS ALS HET LICHT

’t Is als het Licht –

Onmodieuze Vreugd –

’t Is als de Bij –

Tijdloze – Melodie –

==

’t Is als het Bos –

Eigen – Als de Bries –

Roert de fierste Boom –

Maar woordeloos –

==

’t Is als de ochtend –

Best – na afloop van –

Als de Klokken Eeuwig –

Noenuur – slaan!

==

==

Fr302–J297 (12–19)

==

It’s like the Light –

A fashionless Delight –

It’s like the Bee –

A dateless – Melody –

==

It’s like the Woods –

Private – Like the Breeze –

Phraseless – yet it stirs

The proudest Trees –

==

It’s like the morning –

Best – when it’s done –

And the Everlasting Clocks –

Chime – Noon!

DE WILDSTE DROOM – ZWICHT – ONVERWEZENLIJKT

De wildste droom – zwicht – onverwezenlijkt –

De Hemel nagejaagd –

Zoals de Juni-bij – het Schooljoch –

Tot Wedloop daagt –

==

Bukt naar een Willige Klaver –

Duikt – Ontwijkt –

Tergt – stelt zich op –

Spreidt – naar ’t Vorstelijk Zwerk –

==

Dan haar licht schuitje –

Niet voor ’t Joch beducht –

Dat – beduusd – staart naar

Spottende lucht –

==

Heimwee naar stage Honing –

Ach, de Bij

Vliegt niet – die brouwt aan deze

Schaarse variëteit!

==

==

Fr304–J319 (14–1)

==

The maddest dream – recedes – unrealized –

The Heaven we chase –

Like the June Bee – before the Schoolboy –

Invites the Race –

==

Stoops to an Easy Clover –

Dips – Evades –

Teases – deploys –

Than – to the Royal Clouds –

==

Spreads his light pinnace –

Heedless of the Boy –

Staring – bewildered – at the

Mocking sky –

==

Homesick for steadfast Honey –

Ah, the Bee

Flies not – that brews

That rare variety!

WAT ALS IK ZEG IK WACHT NIET MEER!

Wat als ik zeg ik wacht niet meer!

Als ik de Poort van vlees forceer –

En naar u toe – Ontsnap!

==

Wat als ik sterflijkheid – afleg –

Kijk waar ik pijn heb – ’t Is genoeg –

En Vrijheid binnenstap!

==

Mij vangen – kunnen ze niet meer!

Al roept Gevang – en smeekt Geweer –

Hun inhoud – ging teloor –

==

Als het gelach – van één uur her –

Rijgveters – of een Circusdier –

Of wie er gisteren – stierf!

==

==

Fr305–J277 (14–2)

==

What if I say I shall not wait!

What if I burst the fleshly Gate –

And pass Escaped – to thee!

==

What if I file this mortal – off –

See where it hurt me – That’s enough –

And step in Liberty!

==

They cannot take me – any more!

Dungeons can call – and Guns implore –

Unmeaning – now – to me –

==

As laughter – was – an hour ago –

Or Laces – or a Travelling Show –

Or who died – yesterday!

JE VINDT VEELEER – EEN KOELE VRIEND

Je vindt veeleer – een Koele vriend –

Op dagen dat het Zengt –

Dan een van hoger temperatuur

Als Kou – de geest doordringt –

==

Katoenen zielen – deinzen – waar

De Vaan neigt naar de Oost –

Als Lakens Hart solider is

Dan dat van Glasbatist –

==

Wie heeft dan schuld? De Wever?

De draad ach, maakt confuus!

De Tapisserie van ’t Paradijs

Weeft men – zo nameloos!

==

==

Fr306–J278 (14–4)

==

A Shady friend – for Torrid days –

Is easier to find –

Than one of higher temperature

For Frigid – hour of mind –

==

The Vane a little to the East –

Scares Muslin souls – away –

If Broadcloth Hearts are firmer

Than those of Organdy –

==

Who is to blame? The Weaver?

Ah, the bewildering thread!

The Tapestries of Paradise

So notelessly – are made!

HET HAD – IETS PLECHTIGS

Het had – iets plechtigs – zei ik –

Een Vrouw – in ’t wit – te zijn –

Als God mij waardig vond – deed ik –

Haar schuldloos raadsel aan –

==

Met iets van schroom – valt een bestaan

In de mystieke put –

Te peilloos – dat het komt weerom

Tot in – der Eeuwigheid –

==

Hoe zag die zaligheid eruit –

Voelde ze even vast –

Als ik haar in mijn hand hield – of

Zag – zweven – in de mist –

==

Toen zwol – de maat van ’t ‘klein’ bestaan –

De Wijzen – noemen ’t klein –

Zoals de Einders – in mijn borst –

En zacht – brieste ik – ‘klein!’

==

==

Fr307–J271 (14–5)

==

A solemn thing – it was – I said –

A Woman – white – to be –

And wear – if God should count me fit –

Her blameless mystery –

==

A timid thing – to drop a life

Into the mystic well –

Too plummetless – that it come back –Eternity – until –

==

I pondered how the bliss would look –

And would it feel as big –

When I could take it in my hand –

As – hovering – seen – through fog –

==

And then – the size of this ‘small’ life –

The Sages – call it small –

Swelled – like Horizons – in my breast –

And I sneered – softly – ‘small!’

SMOOR JE BALSEM – ZIJN GEUR WORDT ZEGEN

Smoor je Balsem – zijn Geur wordt zegen –

Stel aan de storm bloot – je Jasmijn –

Dan slingert ze haar wildst aroma –

Recht in jouw Zomernacht – misschien –

==

Spiets de Vogel – die zich in je boezem

Nestelde – O, hoor haar laatst Refrein –

Borrel! ‘vergeef’ – ‘Iets beter’ – Borrel!

‘Zing Zijn lof – als ’k er niet meer ben!’

==

==

Fr309–J238 (14–7)

==

Kill your Balm – and its Odors bless you –

Bare your Jessamine – to the storm –

And she will fling her maddest perfume –

Haply – your Summer night to Charm –

==

Stab the Bird – that built in your bosom –

Oh, could you catch her last Refrain –

Bubble! ‘forgive’ – ‘Some better’ – Bubble!

‘Carol for Him – when I am gone!’

‘HEMEL’ – IS WAAR IK NIET BIJ KAN!

‘Hemel’ – is waar ik niet bij kan!

De Appel aan de Boom –

Mits hij hopeloos – hangt – is

Wat Ik – de ‘Hemel’ – noem!

==

De Kleur, ginds op een snelle wolk –

En het verboden Land –

Achter de Heuvel – achter ’t Huis –

Is waar je – Eden – vindt!

==

Zijn tergend Purper – ’s Middags – dat

Lichtgelovigen – verleidt –

Verslingerd – aan de Goochelaar – die

Ons Gisteren – heeft versmaad!

==

==

Fr310–J239 (14–8)

==

‘Heaven’ – is what I cannot reach!

The Apple on the Tree –

Provided it do hopeless – hang –

That ‘Heaven’ is – to Me!

==

The Color, on the cruising cloud –

The interdicted Land –

Behind the Hill – the House behind –

There – Paradise – is found!

==

Her teasing Purples – Afternoons –

The credulous – decoy –

Enamored – of the Conjuror –

That spurned us – Yesterday!

DOORWADEN KAN IK SMART

Doorwaden kan ik Smart –

Met Vijvers tegelijk –

Zoiets gewoons is dat –

Maar ’t kleinste zetje Vreugd

Ontwricht mijn voet –

En dronken – tuimel ik –

Kiezels – glimlach niet –

’t Was de Nieuwe Drank –

Meer niet!

==

Kracht is alleen maar Pijn –

Gestrengd – door Tucht, totdat

Zij Lasten – torsen kan –

Geef Reuzen – Balsem – en

Ze kwijnen, als een Man –

Geef Himalaya –

Ze dragen – Hem!

==

==

Fr312–J252 (13–2)

==

I can wade Grief –

Whole Pools of it –

I’m used to that –

But the least push of Joy

Breaks up my feet –

And I tip – drunken –

Let no Pebble – smile –

’Twas the New Liquor –

That was all!

==

Power is only Pain –

Stranded – thro’ Discipline,

Till Weights – will hang –

Give Balm – to Giants –

And they’ll wilt, like Men –

Give Himmaleh –

They’ll carry – Him!

‘HOOP’ IS HET DING MET VEREN

‘Hoop’ is het ding met veren –

Dat in de ziel neerstrijkt –

Het lied zonder de woorden zingt –

En ’t zingen – nooit meer staakt –

==

En ’t zoetst – klinkt – in de stijve Bries –

En zwaar moet zijn de storm –

Die ’t Vogeltje beschaamde dat

Zo velen heeft verwarmd –

==

Ik hoorde het in ’t kilste land –

En op de vreemdste Zee –

Toch vroeg het – nooit – in Bangste uur,

Een kruimeltje – van mij.

==

==

Fr314–J254 (13–4)

==

‘Hope’ is the thing with feathers –

That perches in the soul –

And sings the tune without the words –

And never stops – at all –

==

And sweetest – in the Gale – is heard –

And sore must be the storm –

That could abash the little Bird

That kept so many warm –

==

I’ve heard it in the chillest land –

And on the strangest Sea –

Yet – never – in Extremity,

It asked a crumb – of me.

HET DOODGAAN – KOST MAAR WEINIG TIJD

Het doodgaan – kost maar weinig tijd –

Doet naar men zegt geen pijn –

Alles wordt fletser – gaandeweg –

En dan – niets meer te zien –

==

Een Dag – draag je donkerder Lint –

Een Rouwband om je Hoed –

En dan komt mooie zonneschijn –

En helpt dat je vergeet –

==

’t Mystiek – afwezig – schepsel – dat

Al sliep – die gaafste tijd –

Zonder vermoeidheid – als het ons

Niet zo had liefgehad –

==

==

Fr315–J255 (13–5)

==

To die – takes just a little while –

They say it does’nt hurt –

It’s only fainter – by degrees –

And then – it’s out of sight –

==

A darker Ribbon – for a Day –

A Crape upon the Hat –

And then the pretty sunshine comes –

And helps us to forget –

==

The absent – mystic – creature –

That but for love of us –

Had gone to sleep – that soundest time –

Without the weariness –

BEN IK VERLOREN – NU

Ben ik verloren – nu –

Toch dat ik was

Gevonden – blijft mijn roes –

Toen zich voor mij de Jaspis Poort

Opende – in een flits –

==

Toen Engelen – zacht tuurden naar

Mijn schutterig – star – gezicht –

En mij uit liefde bijna –

Beroerden met hun vacht –

’k Ben balling – nu – dat weet je –

Hoe je daardoor vervreemdt –

Weet jij – Mijnheer – als zo de Heer

Van jou – Zijn blik afwendt –

==

==

Fr316–J256 (13–6)

==

If I’m lost – now –

That I was found –

Shall still my transport be –

That once – on me – those Jasper Gates

Blazed open – suddenly –

==

That in my awkward – gazing – face –

The Angels – softly peered –

And touched me with their fleeces,

Almost as if they cared –

I’m banished – now – you know it –

How foreign that can be –

You’ll know – Sir – when the Savior’s face

Turns so – away from you –

ZE VEEGT MET BEZEMS RIJK AAN KLEUR

Ze veegt met Bezems rijk aan kleur –

Er resten flarden stof –

O Huisvrouw van de Avondkim –

Neem – ook – de Vijver af!

==

Je deed er Purperen Rafels bij –

En Amberkleurig draad –

En nu bezaai je heel de Oost

Met Lappen van Smaragd –

==

En nog voert zij Haar bont bedrijf –

En nog duurt het tafereel

Tot Schemering de IJver stuit –

Of het Beschouwen faalt.

==

==

Fr318–J219 (13–8)

==

She sweeps with many-colored Brooms –

And leaves the shreds behind –

Oh Housewife in the Evening West –

Come back – and – dust the Pond!

==

You dropped a Purple Ravelling in –

You dropped an Amber thread –

And now you’ve littered all the East

With Duds of Emerald –

==

And still she plies her Her spotted thrift –

And still the scene prevails

Till Dusk obstructs the Diligence –

Or Contemplation fails.

==

==

UIT BRONS – EN GLOED

Uit Brons – en Gloed –

Vannacht – de Noord –

Zo adequaat – van vorm –

Zo vooraf met zichzelf akkoord –

Zo ver van – elk alarm –

Een Zorgeloosheid soeverein

Jegens Heelal, of mij –

Het steekt mijn simpele geest aan

Met Smet van Majesteit –

Tot ik een weidser pose kies

En op mijn steel te pronk –

Neerzie op Zuurstof, en de Mens,

Die zo Verwaten denkt –

==

Mijn Luister, is maar Beestenspel –

Hun Weergaloos Vertoon

Biedt nog vermaak aan Eeuwen

Als ik, lang heen zal zijn,

Een Eiland in ’t onteerde Gras –

Voor Madelief, alleen –

==

==

Fr319–J290 (13–9)

==

Of Bronze – and Blaze –

The North – tonight –

So adequate – it forms –

So preconcerted with itself –

So distant – to alarms –

An Unconcern so sovreign

To Universe, or me –

Infects my simple spirit

With Taints of Majesty –

Till I take vaster attitudes –

And strut upon my stem –

Disdaining Men, and Oxygen,

For Arrogance of them –

==

My Splendors, are Menagerie –

But their Competeless Show

Will entertain the Centuries

When I, am long ago,

An Island in dishonored Grass –

Whom none but Daisies, know –

LICHT DAT SCHUIN NAAR BINNEN VALT

Licht dat Schuin naar binnen valt,

Wintermiddagen –

Drukt neer, als de Zwaarte van

Dom met Orgelzang –

==

’t Geeft Hemelse Pijn, ons –

Sporen laat het niet,

Wel verschil van binnen, waar

De Betekenis, zit –

==

Niets mag haar – Iets leren –

Zegel van Wanhoop hier –

Vorstelijke beproeving ons door

De Atmosfeer gestuurd –

==

Als ze komt, luistert het Landschap –

Schaduw – houdt de adem in –

Als ze gaat, is ’t als de Afstand

In Dood’s blik te zien –

==

==

Fr320–J258 (13–10)

==

There’s a certain Slant of light,

Winter Afternoons –

That oppresses, like the Heft

Of Cathedral Tunes –

==

Heavenly Hurt, it gives us –

We can find no scar,

But internal difference,

Where the Meanings, are –

==

None may teach it – Any –

’Tis the Seal Despair –

An imperial affliction

Sent us of the Air –

==

When it comes, the Landscape listens –

Shadows – hold their breath –

When it goes, ’tis like the Distance

On the look of Death –

VLAMMEND IN GOUD

Vlammend in Goud – in

Purperglans – dovend!

Springend – als Luipaarden door de lucht –

Dan – aan de voet van de oude Einder –

’t Vlekkengezicht – te rust gelegd!

==

Buigt zich zo laag als het raam van de keuken –

Raakt aan het Dak –

Geeft kleur aan de Schuur –

Kust nog zijn Hoed als groet aan het Weiland –

En ervandoor – is Dag’s Jongleur!

==

==

Fr321–J228 (13–11)

==

Blazing in Gold – and

Quenching – in purple!

Leaping – like Leopards in the sky –

Then – at the feet of the old Horizon –

Laying its spotted face – to die!

==

Stooping as low as the kitchen window –

Touching the Roof –

And tinting the Barn –

Kissing its Bonnet to the Meadow –

And the Juggler of Day – is gone!

LEES – LIEF – HOE ANDEREN – STREDEN

Lees – Lief – hoe anderen – streden –

Tot wij – robuuster zijn –

Waar zij – afstand van deden –

Tot vrees ons – minder raakt –

Hoe vaak zij wel – getuigden en naar waarheid –

Tot men – ons helpt –

Of ’t Monarchie – uitmaakt!

==

Lees dan – van geloof –

Dat boven houtmijt uit scheen –

Heldere Hymnen door

Geen Rivier gedempt –

Dappere naam van Mannen –

En Celeste Vrouwen –

Niet meer – Geboekstaafd –

Daardoor – Befaamd!

==

==

Fr323–J260 (13–13)

==

Read – Sweet – how others – strove –

Till we – are stouter –

What they – renounced –

Till we – are less afraid –

How many times they – bore the faithful witness –

Till we – are helped –

As if a Kingdom – cared!

==

Read then – of faith –

That shone above the fagot –

Clear strains of Hymn

The River could not drown –

Brave names of Men –

And Celestial Women –

Passed out – of Record

Into – Renown!

==

==

HANG OP MIJN LUIT!

Hang op mijn luit!

En mijn Muziek – dan!

Betoveren wilde ik maar één oor –

Passief – als Graniet – likt het mijn muziek op –

Snik – en psalm – zijn er passend voor!

==

Leerde de ‘Memnon’ van de Woestijnen –

Mij de wijs maar

Die Hem overwon –

Toen Hij – moest zwichten voor Zonsopgang –

Wie weet – of dat – ze – wekken kon!

==

==

Fr324–J261 (13–14)

==

Put up my lute!

What of – my Music!

Since the sole ear I cared to charm –

Passive – as Granite – laps my music –

Sobbing – will suit – as well as psalm!

==

Would but the ‘Memnon’ of the Desert –

Teach me the strain

That vanquished Him –

When He – surrendered to the Sunrise –

Maybe – that – would awaken – them!

HOOGZOMER – EN ER KWAM EEN DAG

Hoogzomer – en er kwam een Dag –

Bestemd voor mij alleen –

Zo’n dag leek mij – voor Heiligen –

Waar de Verrezenen – zijn –

==

De Zon – ging als vanouds – op pad –

Bloemen – bloeiden – vertrouwd –

Toen Onze Ziel de Wende nam –

Die alle ding vernieuwt.

==

De tijd werd nauw ontwijd – door spraak –

Symbool van woord was hier

Onnodig – als bij Sacrament –

Kledij – voor Onze Heer –

==

Elk was voor elk – ’t zegel der kerk –

Communie was vergund – ditmaal –

Om niet te lomp – te zijn

Bij ‘Lam en Avondmaal’.

==

De uren glipten snel – als steeds –

Geklemd – in grage hand –

Zo – kijkt men – van twee Dekken om –

Contrair op weg naar Land –

==

Toen heel de tijd was weggelekt –

Wat nergens hoorbaar was –

Bond elk – men gaf geen ander pand –

Zich aan andermans Kruis –

==

Genoeg geloof – dat verrijzenis wacht –

’t Graf – eindelijk – onttroond –

Voor dat Nieuw Huwelijk –

Nu met recht – door Liefdes – Kruis verzoend!

==

==

Fr325–J322 (13–15)

==

There came a Day – at Summer’s full –

Entirely for me –

I thought that such – were for the Saints –

Where Resurrections – be –

==

The Sun – as common – went abroad –

The Flowers – accustomed – blew –

While our two Souls the Solstice passed –

Which maketh all things new.

==

The time was scarce profaned – by speech –

The symbol of a word

Was needless – as at Sacrament –

The Wardrobe – of Our Lord –

==

Each was to each – the sealed church –

Permitted to commune – this time –

Lest we too awkward – show –

At ‘Supper of the Lamb’.

==

The hours slid fast – as hours will,

Clutched tight – by greedy hands –

So – faces on two Decks – look back –

Bound to opposing Lands –

==

And so – when all the time had leaked –

Without external sound –

Each – bound the other’s Crucifix –

We gave no other bond –

==

Sufficient troth – that we shall rise –

Deposed – at length – the Grave –

To that New Marriage –

Justified – through Calvaries of Love!

IN DE VERDRUKKING, ZIJN HET DEZEN

In de Verdrukking, zijn het Dezen,

Herkenbaar aan het Wit –

Met Sterren-Kleed, wordt lager Rang

Van Winnaar – aangeduid –

==

Elk – Triomfeerde –

Maar degeen die ’t vaakste overwon –

Draagt niets gewoners dan zijn sneeuw –

Geen Tooi, dan Erekroon –

==

Nederlaag – onbekende soort –

Op zo superbe grond –

Verslagen zijn – ontgroeide Pijn –

Herinnerd, als de Afstand

==

Hijgend door onze Voet gehaald –

Toen Nacht vrat aan het Pad –

Maar wij – fluisterend in het Huis –

Zeiden niets dan – ‘Gered!’

==

==

Fr328–J325 (13–18)

==

Of Tribulation, these are They,

Denoted by the White –

The Spangled Gowns, a lesser Rank

Of Victors – designate –

==

All these – did Conquer –

But the ones who overcame most times –

Wear nothing commoner than snow –

No Ornament, but Palms –

==

Surrender – is a sort unknown –

On this superior soil –

Defeat – an outgrown Anguish –

Remembered, as the Mile

==

Our panting Ankle barely passed –

When Night devoured the Road –

But we – stood whispering in the House –

And all we said – was ‘Saved!’

ALS JE KRACHT, JE AFVALT

Als je Kracht, je afvalt –

Stijg er bovenuit –

Laat haar leunen tegen ’t Graf,

Dat ze niet wegglijdt –

==

Heel stabiel die houding –

Plooibaar is ze niet

In die Koperen Armen – door

Beste Reus gesmeed –

==

Als je Ziel zigzagt –

Beur de Vlezen deur –

Zuurstof vraagt de Lafbek –

Niet meer –

==

==

Fr329–J292 (13–19)

==

If your Nerve, deny you –

Go above your Nerve –

He can lean against the Grave,

If he fear to swerve –

==

That’s a steady posture –

Never any bend

Held of those Brass arms –

Best Giant made –

==

If your Soul seesaw –

Lift the Flesh door –

The Poltroon wants Oxygen –

Nothing more –

HIJ SLOEG ZIJN RIEM OM MIJN BESTAAN

Hij sloeg zijn Riem om mijn bestaan –

De Gesp werd vastgeklikt –

En wendde zich, keizerlijk af,

Vouwde mijn Leven dicht –

Met opzet, als een Hertog bij

Donatie van een Kroon –

Voortaan – vol Toewijding – en Lid

Van waar de Wolken zijn –

==

Maar niet zo ver dat hij ontbrak –

Bij klein Gezwoeg aan huis

Dat voor de Rest de Rondgang vormt –

En dat hij glimlacht soms

Naar leven dat bij ’t mijne bukt –

En ’t vriendelijk binnenlaat –

Waarvan ik ’t werelds welkom –

Voor Wie weigeren moet?

==

==

Fr330–J273 (12–21)

==

He put the Belt around my life –

I heard the Buckle snap –

And turned away, imperial,

My Lifetime folding up –

Deliberate, as a Duke would do

A Kingdom’s Title Deed –

Henceforth – a Dedicated sort –

A Member of the Cloud –

==

Yet not too far to come at call –

And do the little Toils

That make the Circuit of the Rest –

And deal occasional smiles

To lives that stoop to notice mine –

And kindly ask it in –

Whose invitation, for this world –

For Whom I must decline?

TWIJFEL AAN MIJ! MIJN FLETS GEZEL!

Twijfel aan Mij! Mijn Flets Gezel!

Hoezo, God, was content

Met maar een fractie van ’t Bestaan –

Aan jou, zo rijk verleend –

Mijn hele ik – voor immer –

Meer kán de Vrouw toch niet,

Zeg ’t snel, dat ik jou rijkelijk geef

Van laatste eigen Vreugd!

==

Mijn geestkracht kan ’t niet zijn – want

Die had je al, tevoor –

Al ’t Stoffelijke stond ik af –

Zoveel Rijkdom te méér

Had ik – een sproetig Meisje,

Wier laatste Kwaliteit,

Was – dat ze zou –

In een Hemel ver,

Beschroomd wonen – bij jou!

==

Zeef haar, van Kruin tot Barrevoet!

Tot laatste Conjectuur

Van jou, als Voorhang, wegvalt,

Voor de Ogen van het Vuur –

Zift ook haar mooiste tederheid –

Heilig de sneeuw dan maar

Intact, in Eeuwig dwarrelen –

Voor jou, oh, Chicaneur!

==

==

Fr332–J275 (12–23)

==

Doubt Me! My Dim Companion!

Why, God, would be content

With but a fraction of the Life –

Poured thee, without a stint –

The whole of me – forever –

What more the Woman can,

Say quick, that I may dower thee

With last Delight I own!

==

It cannot be my spirit –

For that was thine, before –

I ceded all of Dust I knew –

What Opulence the more

Had I – a freckled Maiden,

Whose farthest of Degree,

Was – that she might –

Some distant Heaven,

Dwell timidly – with thee!

==

Sift her, from Brow to Barefoot!

Strain till your last Surmise –

Drop, like a Tapestry, away,

Before the Fire’s Eyes –

Winnow her finest fondness –

But hallow just the snow

Intact, in Everlasting flake –

Oh, Caviler, for you!

==

==

MENIGE WENDING KENT HET ENGELS

Menige wending kent het Engels –

’k Hoorde er maar één –

Zacht als het lachen van de Krekel,

Luid, als de Dondertong –

==

Murmelend, als Kaspische Koorzang,

Waar de Tijstroom luwt –

Dan in een nieuwe modulatie –

Als een Nachtzwaluw –

==

Die mijn simpele slaap doorbreekt

Met haar Letters fel –

Donderend van Vooruitzicht –

Tot ik schrik, en huil –

==

Niet om de Smart, geleden –

Maar om ’t zetje Vreugd –

Zeg ’t me nog eens, Saksentaal!

Mij Alleen – heel zacht!

==

==

Fr333–J276 (12–24)

==

Many a phrase has the English language –

I have heard but one –

Low as the laughter of the Cricket,

Loud, as the Thunder’s Tongue –

==

Murmuring, like old Caspian Choirs,

When the Tide’s a’lull –

Saying itself in new inflection –

Like a Whippowill –

==

Breaking in bright Orthography

On my simple sleep –

Thundering its Prospective –

Till I stir, and weep –

==

Not for the Sorrow, done me –

But the push of Joy –

Say it again, Saxon!

Hush – Only to me!

VOORDAT MEN MIJ MIJN OOG UITSTAK

Voordat men mij mijn oog uitstak –

Beviel het zien mij goed

Zoals elk dier, dat ogen heeft –

En ook niet anders weet –

==

Maar als mij, Heden, werd verteld,

Dat ik het Firmament

Mocht hebben, ’k zeg u dat mijn Hart

Zou splijten, als te groot –

==

De Weiden – mijn –

De Bergen – mijn –

Elk Bos – de Sterrenzee –

Van Noen, zoveel ik hebben kon –

Aan eindig zicht voor mij –

==

Hoe Vogels Drinken uit een plas –

En Bliksem’s Zigzagpad –

Voor mij – zo vaak ik ’t wilde zien,

Zo’n tijding werd mijn dood –

==

’t Is Veiliger –

Als slechts mijn ziel zich op het Venster richt –

Waar andere Schepsels richten ’t oog –

Niet op de Zon – bedacht.

==

==

Fr336–J327 (16–1)

==

Before I got my eye put out –

I liked as well to see

As other creatures, that have eyes –

And know no other way –

==

But were it told to me, Today,

That I might have the Sky

For mine, I tell you that my Heart

Would split, for size of me –

==

The Meadows – mine –

The Mountains – mine –

All Forests – Stintless stars –

As much of Noon, as I could take –

Between my finite eyes –

==

The Motions of the Dipping Birds –

The Lightning’s jointed Road –

For mine – to look at when I liked,

The news would strike me dead –

==

So safer Guess –

With just my soul upon the Window pane –

Where other Creatures put their eyes –

Incautious – of the Sun –

STRIK HET LINT VAN MIJN LEVEN, HEER

Strik het lint van mijn Leven, Heer,

Dan, wil ik gaarne gaan!

Even de Paarden nazien –

Zo! Dat is gedaan!

==

Zet mij aan de kant die ’t veiligst is –

Dan val ik er nooit af –

Want naar het Oordeel gaat de rit –

En ’t is deels, Heuvelaf –

==

Maar ik maal niet om de steilste weg –

En ik maal niet om de Zee –

In de greep van Eeuwige Wedloop –

Door eigen Keuze, en U –

==

Vaarwel mijn vroeger Leven –

En de Wereld ondermaans –

Kus de Heuvels, voor mij, nog één keer –

Dan – wil ik gaarne gaan!

==

==

Fr338–J279 (16–3)

==

Tie the strings to my Life, My Lord,

Then, I am ready to go!

Just a look at the Horses –

Rapid! That will do!

==

Put me in on the firmest side –

So I shall never fall –

For we must ride to the Judgment –

And it’s partly, down Hill –

==

But never I mind the steepest –

And never I mind the Sea –

Held fast in Everlasting Race –

By my own Choice, and Thee –

==

Good bye to the Life I used to live –

And the World I used to know –

And kiss the Hills, for me, just once –

Then – I am ready to go!

==

==

IK ZIE GRAAG DOODSNOOD IN EEN BLIK

Ik zie graag Doodsnood in een blik,

Omdat ik weet ’t is echt –

Je simuleert geen Stuipen,

Je speelt, geen Doodsgevecht –

==

Het Oog verglaast eens –

Dat is Dood –

Geen die de Kralen veinst

Die alledaagse Zielsnood

Dan op het Voorhoofd rijgt.

==

==

Fr339–J241 (16–4)

==

I like a look of Agony,

Because I know it’s true –

Men do not sham Convulsion,

Nor simulate, a Throe –

==

The Eyes glaze once – and

That is Death –

Impossible to feign

The Beads upon the Forehead

By homely Anguish strung.

IK VOELDE EEN UITVAART, IN MIJN BREIN

Ik voelde een Uitvaart, in mijn Brein,

En Rouwenden wier stap

Bleef komen – komen – tot het leek

Of er Begrip doorbrak –

==

En toen elk was gezeten,

Een Rouwdienst, als een Trom –

Die maar bleef roffelen – roffelen – tot

Mijn geest was als verstomd –

==

En toen hoorde ik hief men een Kist

En ’t knerpte in mijn Ziel

Van weer die Loden Laarzen, en

De Ruimte – galmde hol,

==

Alsof de Hemel Kerkklok was,

En Zijn was, enkel Oor,

En Ik, en Stilte, een vreemd Ras

Eenzaam, te gronde, hier –

==

En toen bezweek, Rede’s Plankier,

En ik viel neer, en neer –

En raakte een Wereld, elke keer,

Toen – Drong het tot mij door –

==

==

Fr340–J280 (16–5)

==

I felt a Funeral, in my Brain,

And Mourners to and fro

Kept treading – treading – till it seemed

That Sense was breaking through –

==

And when they all were seated,

A Service, like a Drum –

Kept beating – beating – till I thought

My mind was going numb –

==

And then I heard them lift a Box

And creak across my Soul

With those same Boots of Lead, again,

Then Space – began to toll,

==

As all the Heavens were a Bell,

And Being, but an Ear,

And I, and Silence, some strange Race

Wrecked, solitary, here –

==

And then a Plank, in Reason, broke,

And I dropped down, and down –

And hit a World, at every plunge,

And Finished knowing – then –

==

’T IS ZO ONTSTELLEND – DAT HET STIMULEERT

’t Is zo ontstellend – dat het stimuleert –

Aan Gruwel zo voorbij, dat het bekoort –

Zelf veilig, staart de Ziel ernaar –

Wie ’t ergste kent, die vreest niet meer –

==

Zicht op een Geest, is vaag –

Al win je, als je vecht –

De Kwelling, nu, hoe licht –

Maar Spanning leek een zaag –

==

Waarheid, is Kaal – en Koud –

Maar iets dat houdt –

En wie niet zeker weet –

Die tonen wij – gebed –

Maar wij, die weten,

Zijn hoop vergeten –

==

De Dood aanzien, is Doodgaan –

Laat je Adem gaan –

En zelfs geen kussen doezelt

Zo aan jouw wang –

==

Anderen, kunnen strijden –

Jouw strijd, is geweest –

Als Leed dat kwam, eerst kil gevreesd –

Laat het de Angsten vrij –

Alle Paniek voorbij –

O Feestdag, Lijkbleek, Blij!

==

==

Fr341–J281 (16–6)

==

’Tis so appalling – it exhilarates –

So over Horror, it half captivates –

The Soul stares after it, secure –

To know the worst, leaves no dread more –

==

To scan a Ghost, is faint –

But grappling, conquers it –

How easy, Torment, now –

Suspense kept sawing so –

==

The Truth, is Bald – and Cold –

But that will hold –

If any are not sure –

We show them – prayer –

But we, who know,

Stop hoping, now –

==

Looking at Death, is Dying –

Just let go the Breath –

And not the pillow at your cheek

So slumbereth –

==

Others, can wrestle –

Yours, is done –

And so of Woe, bleak dreaded – come,

It sets the Fright at liberty –

And Terror’s free –

Gay, Ghastly, Holiday!

==

DEZE TIJD STIERF IK, VORIG JAAR

Deze tijd, stierf ik, vorig jaar.

Ik luisterde naar ’t Graan,

Toen men mij langs de Hoeven droeg –

De Franje zat eraan –

==

Ik dacht hoe geel ’t eruit zou zien –

Als Richard malen ging –

Toen wilde ik vrij zijn, maar het was

Of iets mijn wil bedwong.

==

Ik dacht hoe Rood – de Appel stak

Tussen de Stoppels in –

Hoe Karren bukten rond elk veld

Voor ’t oogsten van Pompoen –

==

Ik dacht wie miste mij, het minst,

En als het Dankdag, was,

Of Vader vaat had bijgekocht –

En ’t Aantal even was –

==

En of ’t de Kerstpret dempen zou

Als ik mijn kous zo hing

Dat er geen Kerstman reiken kon

Tot waar mijn hoogte ging –

==

Maar dit soort, smartte mij,

En dus, dacht ik er anders bij,

Hoe dezer dagen, een prachtig jaar –

Zijzelf, kwamen naar mij –

==

==

Fr344–J445 (16–9)

==

’Twas just this time, last year, I died.

I know I heard the Corn,

When I was carried by the Farms –

It had the Tassels on –

==

I thought how yellow it would look –

When Richard went to mill –

And then, I wanted to get out,

But something held my will.

==

I thought just how Red – Apples wedged

The Stubble’s joints between –

And Carts went stooping round the fields

To take the Pumpkins in –

==

I wondered which would miss me, least,

And when Thanksgiving, came,

If Father’d multiply the plates –

To make an even Sum –

==

And would it blur the Christmas glee

My stocking hang too high

For any Santa Claus to reach

The altitude of me –

==

But this sort, grieved myself,

And so, I thought the other way,

How just this time, some perfect year –

Themself, should come to me –

==

==

BEVREESD! VOOR WIE BEN IK BEVREESD?

Bevreesd! Voor wie ben ik bevreesd?

De Dood – wie mag Hij zijn?

Voor de Portier van ’s Vaders Woon

Is even klein mijn schroom!

==

Het Leven dan? Vreemd ware vrees

Voor waar ik deel van ben

In één bestaan of twee – al naar

De Godheid het bestemt –

==

Verrijzenis? Wantrouwt de Oost

De Morgen dan die daagt

Met haar kieskeurig voorhoofd?

Veeleer mijn Kroon gedaagd!

==

==

Fr345–J608 (16–10)

==

Afraid! Of whom am I afraid?

Not Death – for who is He?

The Porter of my Father’s Lodge

As much abasheth me!

==

Of Life? ’Twere odd I fear a thing

That comprehendeth me