Herta Müller

De rokkenjager en diens bijdehante tante

Poëzie

Vertaald uit het Duits door Ria van Hengel

Uitgeverij De Geus

breda 2013

De vertaalster ontving voor deze vertaling een werkbeurs van het Nederlands Letterenfonds

Oorspronkelijke titel Die blassen Herren mit den Mokkatassen, verschenen bij Carl Hanser Verlag

Oorspronkelijke tekst © Carl Hanser Verlag, München 2005

Eerste Nederlandstalige uitgave © Ria van Hengel en De Geus BV, Breda 2011

Deze editie © De Geus BV, Breda 2013

Omslagontwerp en ontwerp binnenwerk Berry van Gerwen

Omslagillustratie uit een collage van Herta Müller

isbn 978 90 445 2384 3

NUR 306

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van De Geus bv, Postbus 1878, 4801 bw Breda, Nederland.

Telefoon: 076 522 8151.

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2011.

Wilt u het gratis magazine Geuzennieuws met informatie over onze nieuwe uitgaven ontvangen, ga dan naar www.degeus.nl en meld u aan.

op het kleine strand

op het kleine strand was het

fijne stel weer aangeland de

gezagsdrager de rokkenjager

en diens bijdehante tante de

slapeloze met zijn lange neus

de taxichauffeur altijd nerveus

de virtuoze bontjasheler de

witgeschoeide fluitspeler de

onvermoeide reumadokter de

café-uitbater en wat later twee

soldaten die elke maandag

werden losgelaten bij het eten

werd er één gemist in een hoek

lag de te klein gekochte broek de

eigenaar was verandatimmeraar

was hij verdronken niemand

die het wist

#[ill. 1]

de buurman aan mijn linkerhand

de buurman aan mijn linkerhand stierf tweemaal in zijn

ledikant in januari en frappant ook op dezelfde dag in

dit en in het volgende jaar de buurman rechts zat voor

het huis met zijn schaakbord klaar rekte zijn kwastenmuts

en de tijd was de kluts behoorlijk kwijt vroeg met een

lach om een zonniger dag ikzelf had geen hoge dunk van

mij waarschijnlijk nog wel lager dan jij ik was zo jong en

ongewis trok alleen het gordijn aan sprong door het raam

naar de begrafenis ik moest huilen bij de rouwmuziek mijn

neus drupte op de schoen van een voorzanger doodziek

werd hij daarvan hij scheurde vliegensvlug een blaadje uit

zijn liedboek gaf het mij als zakdoek en zei zodra het

droog is wil ik het terug

#[ill. 2]

moeder werd een netel

moeder werd een netel

vader werd een peppel

maar bij het avondeten

liet iemand mij weten

alle liefde wordt eens een korset

geen idee waar hij is gebleven

en hoe het zal gaan in mijn leven

maar het lijkt me niet gek

om het schuim te zijn aan het

lipstuk van de klarinet

het schimmige geld van de dieven

of het magere geblaf van de honden

tegen het ribpatroon van een jack

#[ill. 3]

op het middaguur

op het middaguur kwam die klant in het

pand met zijn zware houtkale kop hij nam

plaats op de kruk hield voet bij stuk

meneer schenk moest hem knippen hij zou

de rekening meteen betalen dan kon hij nog

net een bruiloft halen

meneer schenk zei ik begrijp het terdege

begon achter de man met tien kromme

vingers door de lucht te bewegen en met

zijn mond als een tondeuse te brommen

#[ill. 4]

de es ken ik

de es ken ik die de

dagrand en de looptas die

twee wielen heeft ook ken

ik in de ronde blik het

blijfkwadraat let er even

niemand op dan ruilen wij

van huid halsoverkop

#[ill. 5]