Andrea Voigt

De tempel van Saturnus

gedichten

Uitgeverij De Geus

breda 2014

© Andrea Voigt, 2004

Deze editie © De Geus bv, Breda 2014

Omslagontwerp Geert de Koning

isbn 978 90 445 3440 5

nur 306

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van De Geus bv, Postbus 1878, 4801 bw Breda, Nederland. Telefoon: 076 522 8151. Internet: www.degeus.nl.

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2004.

Wilt u het gratis magazine Geuzennieuws met informatie over onze nieuwe uitgaven ontvangen, ga dan naar www.degeus.nl en meld u aan.

De tuin der onwaarschijnlijkheid

Zij wil haar ochtenden met duizendschoon

ontwaken bij lichte muziek en de klap van een gong

haar meubels met een mozaïek van vogels

en lopen op een bloesembed van witte kers

hij wil zitten met zijn rug tegen een koele muur

en registreren hoe zij kijkt en hoe zij loopt

hij wil knoppen aan de bloemen langs het pad

zij wil bloeiende pioenen

en dansen met haar haren los

hij verlangt naar schaduwen en schemering

kamille en papavers

zij verlangt naar rode peren, aardbeien

een avond met kaarsen en donkere rosé

en rozen uit de tuin der onwaarschijnlijkheid

De tuin van het verstand

Zij loopt dwars door alle cirkels

doorbreekt de isobaren en

maakt waarheden ongeldig

hij trekt zich snel terug in het kasteel

en kijkt uit op de tuin van het verstand

rent tussen torens heen en weer

de hitte in zijn handen

het beeld van blauwe lucht werkt op hem in

de wind van wilde bloemen geeft hem rust

De tuin van overvloed

Denk niet aan mij tussen de perenbomen

of liggend op de paden, scherpe kiezels in mijn rug

in de tuin van overvloed

denk niet aan mij als je door een doolhof rent

denk niet aan de oranje abrikozen, rode bessen

denk niet aan mijn hand die langs je schouders glijdt

niet aan mijn enkels en de bloemen in mijn haar

aan mijn liefde als je over muren loopt

mis mij niet als je ver weg bent

en met je bovenlijf ontbloot

op ladders en in bomen klimt

mis mij niet

De tuin van de uitbundigheid

Er zijn slangen in de tuin van de uitbundigheid

zij heeft ze niet gezien

wel de vlinders en de aubergines

de korenbloemen en de zwangere vliegen

klaprozen en druppels

die zijn blijven liggen

zij heeft hem gezien

onbezwaard, zoals hij is

rennend met een lichte huid

tussen de appelbomen door

met lichte ogen

ze komt naast hem lopen

met dichte ogen

De tuin der zintuigen

Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen

het klapperen van de vleugels van de vliegen

het vallen van de overrijpe pruimen in het gras

het zingen van de wind?

ruik je de geur van natte hagen in de doolhof

de geur van neergeregend stof

het kruidige basilicum, de selderij

het luie parfum van lavendel?

voel je de champagneblaadjes van de rozen

de stekels in je vingers, de druppels over je rug

voel je de beweging in de lucht

het ruwe hout van de hekken?

proef je in de tuin der zintuigen mijn huid

proef je mijn lippen, mijn handen op je lichaam

het fluweel van vlindervleugels op je tong

de stroeve rode peren en rabarber, de modder, het graniet?

zie je mij, zie je de fontein en het kasteel?

het wildebloemenveld en alles wat er is? zie je

jou en mij, en met je hoofd ver achterover:

de takken van de pruimenbomen tegen de blauwe lucht?

De tuin der elegantie

De mousserende wijn wordt gedronken

uit glazen met gedraaide stelen

in de tuin der elegantie

de donkergroene hagen zijn gesnoeid

de vazen staan klaar voor de herfst

zijn prachtige handen en polsen

zwaaien door de lucht

als hij vertelt

ze pakt zijn handen vast

en legt ze langs haar hals

als de bladeren van een tulp

de glazen worden neergezet

zijn schaduw valt op haar gezicht

zijn handen maken sporen in het gras

De tuin der stilte

Hij zit, hij zwijgt

in de tuin der stilte

hij trekt zich terug

en kijkt niet als zij weggaat

hij legt alles stil

de vogels en insecten

de bloemen en de wind

hij weet, hij zit

hij zwijgt