Andrea Voigt

Serveer de makrelen

Gedichten

Uitgeverij De Geus

breda 2014

© Andrea Voigt, 2008

Deze editie © De Geus bv, Breda 2014

Omslagontwerp Davy van der Elsken

ISBN 978 90 445 3443 6

nur 306

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van De Geus bv, Postbus 1878, 4801 bw Breda, Nederland. Telefoon: 076 522 8151. Internet: www.degeus.nl.

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2008.

Wilt u het gratis magazine Geuzennieuws met informatie over onze nieuwe uitgaven ontvangen, ga dan naar www.degeus.nl en meld u aan.

#

Stand van zaken

Even later zou er drama zijn, maar nu eerst zakelijk:

het universum is niet gemaakt met mij in het achterhoofd

ik was geen sliertje in de materiële soep

ik kwam veel later pas, ik had het koud

om warm te worden zon ik op getallen

ik werd hersenwerk, besturingselement

zonder mij geen informatiedragers

geen natuurwet, geen tabellen en geen tijd

ik heb de afstand tussen mensen groot genoeg gedacht

om een liniaal te schuiven tussen waarnemer en waargenomene

verschijnselen ontleed ik en ik neem ze uit elkaar

ik rits niet meer, ik voeg niet meer

maar rationele rede is een magere begeleider

bij onweer en ellende

en het is moeilijk te aanvaarden

dat het allemaal umsonst zou zijn

vooruitgang kom ik tegen in de wandelgangen

beweegt zich achteloos naar wat er altijd was

#

Venus voor de zon

Met halfdichte ogen tuur ik naar boven

door twee cd’s voor mijn gezicht

was ik vrouw genoeg

had ik de champagne laten vloeien na het feest

was ik een man en woonde ik met mij

dan was ik achterdochtig als een vos

daar is Venus, zwarte stip tegen de zon

ik zie haar als een standpunt dat je in zou kunnen nemen

hete koorts sluipt in mijn onbepaalde botten

twijfel boort zich in mijn overspelig hoofd

ik leg ze op tafel, Pavarotti en Borsato,

als twee ogen, of vier

#

Zondagmiddag

Paprika’s aan lange spiesen hangen

in de gasvlam, het rode vel geeft blaasjes

tot het knapt, druppels sissen in het vuur

hij kijkt me aan

hij stelt me vragen

die ik goed pareer

hij veegt de huid eraf

buiten lopen honden met fluwelen poten

snorharen fluisteren wat ik denk:

ik heb je begrafenis vast voorbereid

de bomen worden geler

de witte berken vangen al het licht

de hitte schroeit je tong

#

Genealogie

Hij is gezien in een te korte broek

de grootvader, vader, de winnaar of de zoon

wie is de schooljongen, de speerwerper

de onderdirecteur, het kind met pijp

er wordt gehuild in zijn hoofd

om buikpijn, om een kromgevouwen spin

om een kale witte winter

hoe moet hij rennen in een huis dat niet het zijne is

’s nachts gaat hij de deur uit

ongezien en zonder hoed

#

Aan de straat

Vier uur ’s ochtends in de keuken

het vale licht als lijm tegen de muur

afwezige zielen liggen in huis

verkleefd in hun slaap

slivovitsj met haring was een keuze

en het golven in mijn maag

fragmenten van de dag

komen voor de ramen als ik kijk

vuilniszakken staan al aan de straat

de vreugde van het weerzien

van de dingen moet geweldig zijn

als ik ze allemaal openmaak

#

Biecht

God die al dan niet bestaat

ik zit aan de voet van die ene toren

waar de stadsmuur afgebroken is

de klokken galmen door elkaar

daar dus en ik moet wat zeggen

ik heb geslagen en gevloekt

er staat een mandarijnenboom

er klinkt een vreemde roep die harder wordt

een van de vogels misschien

ik heb geschreeuwd om kinderen te verjagen

gedronken om alleen te kunnen zijn

te veel gedronken om het te onthouden

soms dacht ik dat ik iets belangrijks wist

liefde vond om door te geven aan het nageslacht

als dat weer een keer gebeurt

dan zal ik bidden

#

De vloer, de horizon

We kijken van een ongelijke hoogte, hij en ik

volg hem met mijn ogen, scherp

als na een tocht door een rivier

met keien en begroeide oeverwanden

ik heb een ander perspectief

dat van water naar een harde zee

hij haat water, water hem

hij houdt van de vloer

de vloer houdt van hem

en weer, en weer zijn ogen

in en boven mij, hij kijkt door mij

en ik hou vast aan angst

lijnen schieten naar de horizon

maar vanaf een punt

ver boven mij

#

De boulevard

We hadden vreemden kunnen blijven

met fatsoen en iets meer goede wil

espresso drinken op een boulevard

een film bekijken over Franse mensen

die zoeken naar hun eigen innerlijk

langs de restaurants en etalages

lange jassen, dure kousen kunnen dragen

afscheid nemen bij een straatlantaarn

in verhullend licht

we hadden kunnen stoppen bij het kijken

in de spiegels, in de zwarte gaten

bij het zoeken naar een symmetrie

maar niemand heeft me ooit zo aangekeken

en gezien

#

Weer een dag

Ontbijt met koffie en tiramisu

blader door de avondkrant

strijk de spiegel glad en veeg de beesten weg

ergens klonk er wapengekletter

ergens viel er een besluit

mijn interne zoektocht moet vandaag

naar een negatief kwadraat

zwaluwen vliegen hoog over

gevorkte benoeming van alles wat ver is

ergens komt er niets op gang