Pieter Jouke, Victor Mastboom en Michiel Peereboom

Handboek voor aanstaande vaders

Nieuw Amsterdam Uitgevers

© Pieter Jouke, Victor Mastboom en Michiel Peereboom 2010
© Illustraties Guido Bootz/De Rustende Jager, www.guidobootz.com
Alle rechten voorbehouden
Omslagontwerp Bloemendaal & Dekkers
Foto omslag © Henthorn Derek/STOCK4B
Foto auteurs © Bob Bronshoff
NUR 600
ISBN 978 90 468 0833 7
www.nieuwamsterdam.nl/koningvandekraamkamer
Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2010: Met ISBN 978 90 468 0732 3

Proloog

1        Zwanger!

1.1     Was het de bedoeling?

1.2     Op een dag kom je erachter

1.3     Voor de positieveling

1.4     Hoe vertel je het je ouders en verder iedereen?

1.5     Regeldingen

1.6     Ondertussen bij de vrouw

1.7     Feest!

1.8     Ondertussen bij het kind

1.9     Hoe meegaand moet je zijn?

1.10   Seks tijdens zwangerschap

1.11   Wat mag niet tijdens zwangerschap?

1.12   Persoonlijke voorbereiding

2        Geboorte

2.1     Het is er bijna

2.2     Uitgerekend nu

2.3     De laatste voorbereidingen

2.4     De eerste tekenen

2.5     Wat doe jij nou?

2.6     Welk standje?

2.7     De uitdrijving

2.8     Complicaties

2.9     De navelstreng

2.10   De nageboorte

2.11   Wegen en meten

2.12   Gevoelige plaat

2.13   Eerste luier

2.14   Emoties

2.15   0900-8008

2.16   Tot slot van dit deel

3        Na de bevalling

3.1     Eerste week na de bevalling

3.2     Ploegendienst

3.3     Consultatiebureau

3.4     Luiers

3.5     Gelijkenissen

3.6     Voeding

3.7     Digitaal

3.8     Eerste keer

3.9     Kosten

3.10   Het lijf van je vriendin

3.11   Je huis kindveilig maken

3.12   Oppas

3.13   Willekeurige ouders van pasgeboren kinderen

Nawoord

Dankwoord

Over de schrijvers

Zodra je aan iemand vertelt dat je vader wordt, krijg je na de felicitaties steevast te horen dat je leven totaal zal veranderen. Mensen dringen je allerlei enge beelden op, zoals dat je nergens meer tijd voor zult hebben en dat je jaren van slapeloze nachten tegemoet gaat. Maar kijk eens eerlijk naar het leven dat je nu al leidt. Hoe vaak komt het voor dat je een tv-programma opneemt en het daadwerkelijk terugkijkt? Hoe vaak komt het voor dat je van alle vakantiekiekjes een album maakt dat je in handen kunt houden? Hoe vaak komt het voor dat je je voorneemt in de toekomst eerder naar huis te gaan als je over zit te werken of in de kroeg hangt? Goed bekeken verandert het vaderschap niet je leven, maar alleen de oorzaak van de knelpunten in je agenda en de wallen onder je ogen. En dat is een felicitatie waard, want dat eeuwige schuldgevoel dat jij jezelf oplegde, is in één klap verdwenen. Voortaan is het de schuld van je nageslacht en dat is helemaal niet erg. Dat kleine mensje is namelijk jouw trots en die kan jij niets kwalijk nemen. Nu zul je dat misschien niet direct zo voelen, maar na een aantal weken, maanden, jaren, heb je je er gewoon bij neergelegd. Dat hoort allemaal bij het vaderschap.

Maar er hoort nog meer bij. Al die dingen die je niet van Daphne ‘ik ben moeder en daar ga ik een heleboel boeken over schrijven met mijn ontplofte egel’ Deckers hoort. Dingen die in geen enkel zwangerschapsboek te vinden zijn, omdat die zich altijd menen te moeten richten tot de vrouw. Daar hebben we met dit boek hopelijk een einde aan gemaakt. Als je dit boek hebt gelezen, weet je precies wat je de komende tien maanden naast een baby kunt verwachten. En inderdaad, we schrijven tien maanden, want we doen ook nog aan kraam- en nazorg. Maar we beginnen hier in de proloog met de voorzorg, dat wil zeggen de conceptie. Dit is het kortste gedeelte, want het moment suprême duurt doorgaans ook niet zo lang. In deel 1 komt de zwangerschap aan bod, deel 2 is voor de bevalling en deel 3 beslaat de kraamtijd. Een redelijk chronologische volgorde, al hebben we niet alles per maand opgesplitst. Dat gebeurt al genoeg in andere boeken. Jij kunt dit boek dus lezen op het moment dat jij er zin in hebt. Je hoeft niet pas aan een volgend hoofdstuk te beginnen als je vriendin weer een maandje langer zwanger is. Sterker nog, lees het in één keer uit en kroon jezelf tot Koning van de Kraamkamer.

Ten slotte verwijzen we naar je vaste partner met ‘vriendin’. De reden is simpel: de meeste stellen trouwen tegenwoordig pas als het eerste kind al is geboren. Mocht je intussen al wel getrouwd zijn, lees dan ‘vrouw’ op de plek van ‘vriendin’. Tenzij je natuurlijk niet je vrouw maar je vriendin zwanger hebt gemaakt.

Voorbereidend werk
Je wilt een kind. Wat moet je daar voor doen? Ten eerste zul je een aantal zaken moeten regelen. Allereerst een vrouw. Dat lijkt voor sommige mannen misschien vanzelfsprekend, maar dat is het natuurlijk niet. Ten tweede een… nee, dit was het eigenlijk al.

Biologische klok
Iedere vrouw draagt vanaf haar geboorte een groot aantal eicellen met zich mee. Deze eicellen komen vanaf zeg het dertiende jaar van het meisjesleven in actie om een zwangerschap mogelijk te maken. Dit is een maandelijks proces waarbij een eicel tot rijping komt, zich innestelt in de baarmoeder en over het algemeen na twee weken weer wordt afgestoten met buikkrampen, hoofdpijn en draadjes die in de sauna lastig zijn te verbergen. Dit proces herhaalt zich tot een vrouw in de overgang komt en is alleen te stoppen als de vrouw bepaalde pillen slikt of marathons gaat lopen. Gemiddeld genomen is een vrouw tussen haar dertiende tot haar 53ste vruchtbaar. Officieel dan, want de kans op een zwangerschap na haar 41ste is vrijwel nihil. In Nederland is het normaal om tweederde van die periode niet te gebruiken om zwanger te worden en krijgen vrouwen pas rond hun negenentwintigste hun eerste kind. De redenen die hier voor worden aangewend zijn legio; er is nog geen juiste partner gevonden, de carrière moet eerst op de rails gezet of er moeten nog grote reizen worden ondernomen. Maar wij weten natuurlijk wel beter, de echte reden is uitstelgedrag. Als vrouwen de dertig zijn gepasseerd beginnen ze zich opeens enorm zorgen te maken. Vanaf die leeftijd hebben ze namelijk nog maar tien jaar de tijd om kinderen te laten groeien en te baren, in de wetenschap dat ieder jaar dat nog vertreuzeld gaat worden, de kans op een aangeboren afwijking groter wordt. En van het argument ‘ik heb de ware nog niet gevonden’ blijft na hun dertigste weinig over. Of in elk geval wordt het beeld van de ware boven die leeftijd ieder jaar een beetje bijgesteld en na een jaar of vijf is de ware simpelweg iemand die een piemel heeft die werkt. Mocht je nu de gelukkige bezitter zijn van een relatie met een vrouw van boven de dertig, wanhoop niet. Er is naast het feit dat je een piemel hebt die werkt, namelijk nog een eigenschap die jullie voor de rest van je leven bindt: jullie hebben of krijgen een kind samen. Als je een beetje handig communiceert en niet al te veel in haar bijzijn in de wasbak plast, zou je op basis daarvan best weleens een heel lang en gelukkig huwelijk samen kunnen hebben.

Heeft de man dan geen biologische klok? Jazeker. Alleen loopt de klok van de man pas af wanneer hij doodgaat. Tot die tijd kan hij nakomelingen verwekken. De vrouw is daarom vaak degene die druk op de ketel zet wat betreft kinderwens en uitvoering daarvan. Dit terwijl er mannen zijn die liever rustig wachten tot ze zeventig zijn voor ze besluiten om aan kinderen te beginnen. Enerzijds omdat ze dan een leven lang tamelijk onbezorgd en zonder verantwoordelijkheid hebben geleefd. Anderzijds omdat het idee van een minimaal dertig jaar jongere vrouw sommige mannen wel aanspreekt. Als het je leuk lijkt om met je zoon een balletje te kunnen trappen in plaats van dat jij en je rollator dienstdoen als doelpaal, of als het je leuk lijkt om met je dochter over straat te lopen zonder dat ze vermoeide armen krijgt van het duwen van jouw zuurstoftank, is het helemaal niet zo’n gek idee om niet al te lang te wachten.

Het K-woord
Vaak valt het K-woord in de eerste maanden van een nieuwe relatie een keer om te checken hoe de ander denkt over een mogelijke voortplanting. Hoewel men zich ten tijde van verliefdheid natuurlijk nog helemaal geen helder beeld kan vormen of de ander de gedroomde vader of moeder van zijn of haar kinderen is, wordt er toch al even gekeken of het zin heeft om de relatie verder uit te bouwen. De biologische klok van de vrouw is meestal bepalend voor het moment dat het K-woord valt. Tot de leeftijd van dertig valt het bespreken van de kinderwens in de categorie ‘wat wil je later doen als je groot bent?’, en heeft het een ongedwongen karakter. Maar als de vrouw de dertig gepasseerd is, zal dit onderwerp al binnen enkele dagen ‘per ongeluk’ aan bod komen. Ogenschijnlijk heel en passant en ongevaarlijk, maar in het hoofd van de vrouw worden op basis van het antwoord allerlei radertjes in werking gezet. Hoe verliefd ook, als jij niet bereid bent tot vermenigvuldiging, zal de praktische voortplantingsdrift van de vrouw het toch winnen van de roze vlindertjes en kun je weer op zoek gaan naar die zeldzame vrouw die alles uit het leven wil halen en niets uit haar buik. Een antwoord waarbij je alle opties open laat lijkt misschien de beste keuze, maar weet wel dat als jij zegt: ‘misschien wil ik wel kinderen’ de vrouw zal horen: ‘misschien wil ik dat je deze maand al stopt met de pil en anders pas volgende maand’. Eerlijkheid is dan uiteindelijk de beste keuze en daar zijn natuurlijk weer allerlei nuances in aan te brengen. Zo kan liegen gepaard gaan met eerlijkheid, alleen waarschijnlijk niet tegenover een en dezelfde persoon.

De conceptie
Over de conceptie hoeven we niet lang uit te weiden. Er bestaat immers een vrij volledig naslagwerk voor iedereen die wil weten wat de conceptie precies is: internet. Daar vinden we op Wikipedia dat de conceptie, of anders gezegd de bevruchting, het proces is van de samensmelting van twee haploïde gameten, zoals een zaadcel en een eicel, dat leidt tot de vorming van een diploïde zygote en eventueel uiteindelijk de ontwikkeling van een embryo. Maar hoe komt die haploïde gameet van ons dan precies bij die eicel? Kijk, nu wordt het interessant. Ook daar heeft het internet zijn kracht bewezen, of zo je wilt zijn ontstaansrecht aan ontleend. Tegenwoordig is iedereen maximaal drie keer klikken verwijderd van de meest uitvoerige instructiefilmpjes van de praktische vaardigheden die mensen moeten bezitten om te kunnen komen tot een conceptie. Na het kijken daarvan ben je overigens slechts één keer klikken verwijderd van een nogal langdurig en vermoeiend gesprek met je vriendin waarbij je je in je verdediging vooral moet focussen op het educatieve karakter van datgene dat zij in je browsergeschiedenis vindt. Maar we hebben het nu in elk geval veel gemakkelijker dan vroeger toen de jonge onderzoekers hun eerste kennis op moesten doen bij de veestapel, een hulpvaardige pastoor of de boeken van Jan Wolkers.

Toch is er juist door deze overvloed van vrij te verkrijgen studiemateriaal een grotere behoefte aan toelichting ontstaan. Zo is het bijvoorbeeld goed om te weten dat de conceptie niet plaatsvindt wanneer de man zijn zaad over de gezichten van vier kronkelende vrouwen verdeelt, terwijl zij ‘o ja vadertje, geef het me’ roepen. Voor een juiste conceptie is het vereist dat of de penis van de man ejaculeert in de vagina van de vrouw of dat men de zaadcellen van de man met een pipetje overbrengt naar een reageerbuisje met daarin de eicel van de vrouw. Dit eerste proces heet coïtus, geslachtsgemeenschap of – wanneer je met een vrouw bent die BNN-presentatrice is – neuken, en het tweede proces heet ‘jammer, maar wie weet werkt het’.

Anticonceptie
De lichamelijke drang tot voortplanting is bij de meeste mensen veel groter dan hun ratio toestaat en daarom heeft men naast de celibatie ook de anticonceptie bedacht. Deze anticonceptie bestaat zoals we weten onder andere uit vrouwen- en mannencondooms, allerhande pillen, spiraaltjes, chirurgische ingrepen, bukake en de muziek van Jan Smit. Condooms zijn ook nog eens nuttig om naast kinderen, aids, chlamydia en herpes te voorkomen. De anticonceptie stelt ons in staat om aan geboortebeperking en geboorteplanning te doen, maar geen enkel middel is helemaal waterdicht en er bestaat altijd een kans dat je zaad toch een klein beetje over Gods akker druppelt.

Geboorteplanning
De periode vanaf het moment dat jullie besluiten te stoppen met de anticonceptie en de vrouw de eventuele hormoonpil verruilt voor het foliumzuurpilletje is een bijzondere tijd. Vanaf dan gaat het om het echie, al die tijd heb je slechts een beetje zitten oefenen. Je zorgt voor de perfecte stemming, de perfecte omgeving, het perfecte voorspel. Je stelt alles in het werk om een weergaloos vuurwerk knallend filmische superbevruchting mogelijk te maken waaraan je beiden met het toekomstige kindje in je armen nog vaak zult denken. En dat proces herhaal je net zo vaak tot de bevruchting uiteindelijk lukt.

Het woord geboorteplanning is namelijk misleidend. Het enige wat je kunt plannen is wanneer je het samen mogelijk maakt dat er een eventuele bevruchting plaats kan vinden. En natuurlijk weet iedereen dat het niet de eerste keer raak zal zijn. Maar net zo natuurlijk zal iedereen het als een grote teleurstelling ervaren dat het niet de eerste keer direct raak is. Vanaf het moment dat de sluizen worden opengezet, verwacht je toch dat al die jaren uitgestelde vruchtbaarheid in één keer zullen leiden tot een positief resultaat. Natuurlijk zijn er mensen die langer nodig hebben, maar jij met jouw Pokon uiteraard niet. En deze gedachte is logisch, want waar heb je anders de stress om geleden iedere keer dat je vrouw de pil was vergeten, het condoom was gescheurd of de cd van Jan Smit kwijt was? Waarom ben jij anders al die ochtenden met je nog halfdronken kop op je fiets naar de huisarts geracet voor de morning-afterpil? Omdat het zwaard van Damocles al die jaren boven het krakende twijfelaartje op je studentenkamer heeft gehangen. En nu jullie uiteindelijk met de pil en alle heisa gestopt zijn, jullie de paus eindelijk weer recht in de ogen kunnen kijken, nu blijkt dat zwaard dus niet aan een paardenhaar te hangen maar aan een hele dikke stalen ketting.

Kortom, het heeft geen enkele zin om te bedenken in welke maand je het kindje geboren wilt laten worden, wat precies handig is wat betreft zomervakantieplanning en in welke periode je op je werk wat makkelijker vrij kunt krijgen. Ons advies is dan ook om vanaf het moment dat jullie stoppen met de anticonceptie er niet meer aan te denken totdat de bevruchting daar is. Dat lukt natuurlijk niet, maar daarom heet het ook een advies.

Kansberekening
Iedere maand wacht de vrouw in spanning af, en dit kan keer op keer eindigen in datzelfde bloederige drama. Om het nog eens erger te maken reageert het lichaam van de vrouw op stress en kan de menstruatie onder invloed daar van onregelmatig worden zodat de valse hoop alleen nog maar groter wordt. Noteer daarom de maandelijkse cyclus van je vriendin in je agenda en zorg dat je die week en twee weken daarna de tijd hebt om te zorgen voor crisismanagement. Zakdoekjes, chocolade, dvd van Desperate Housewives, enzovoort. De gemiddelde kans om zwanger te raken is ongeveer vijftien procent per maand. En dit wordt kleiner naarmate de vrouw ouder wordt, dus koop als het even kan groot in.

Je kunt de kans om zwanger te worden echter wel zelf vergroten of verkleinen. Je kunt bijvoorbeeld in de gaten houden wanneer de ovulatie van de vrouw is. Seks in de dagen omstreeks de eisprong verhoogt de kans op bevruchting. Mocht je kinderwens dus niet zo groot zijn als die van je vrouw, dan zou je in deze week het voorbeeld van Onan kunnen volgen om de kansen wat te verkleinen, maar in de meeste gevallen zal het toch de bedoeling zijn om zwanger te worden en wil je het juist in deze week doen. Het heeft overigens geen zin om dan meerdere keren per dag met elkaar naar bed te gaan – het optimum ligt zo rond de twee à drie keer per week – maar goed, dat hoeft zij natuurlijk niet te weten. En hoe weet je wanneer die eisprong is? Dat kun je horen. Leg je oor op de buik van je vrouw en luister gedurende een aantal dagen of je een licht knappend geluid hoort. Het geluid lijkt op dat van een normaal darmgeluidje maar dan een paar honderd keer zachter. Een andere methode om de eisprong te bepalen, is door te kijken naar de temperatuur van de vrouw. Kijk maar even wat voor jullie het beste werkt.

Er zijn standjes waarmee je de kans op bevruchting kunt vergroten. Het standje waarbij de penis in de vagina zit terwijl de man klaarkomt heeft de voorkeur.

Mocht het allemaal niet zo snel gaan, wanhoop dan niet en geef niet elkaar de schuld. Er zijn veel manieren om uiteindelijk zwanger te worden. Denk aan ivf, donoren, kort rokje in park, enzovoort. Maar voordat het zover is moet je het eigenlijk gewoon eerst een jaar proberen. En eventueel daarna nog een jaar. Hé, maar wacht eens, dat kan dus zomaar twee jaar duren? Ja precies. Mocht je veel kinderen willen, dan kan het helemaal geen kwaad om niet te wachten tot de vrouw 36 is met de gedachte dat je daarna elk jaar een nieuw kind op de wereld kunt zetten en dat je rond haar veertigste gezellig met zijn zessen rond de tafel zit. Zo werkt het niet.

Manieren om zwangerschap te ontdekken
Door over een heel duur plastic staafje te plassen kan de vrouw testen of ze zwanger is. Een heel gedoe met blauwe streepjes en eentje meer of minder, maar hoe en wat precies, dat lees je in de gebruiksaanwijzing. Jullie kunnen van dit afleesmoment een heel feestje maken. Kaarsjes op het toilet, in de douche of op een andere plek waar je vrouw het liefste plast, en dan samen hand in hand afwachten of het al dan niet aanwezige HCGin de urine van je vrouw het staafje doet verkleuren. Dit is de eerste maanden leuk, maar na verloop van tijd gaat de lol er wat van af en doe je de test alleen nog om er zeker van te zijn dat de rotstemming in huis gegrond is of niet. Want laten we eerlijk zijn, als je vriendin zwanger is, dan merk je dat uiteindelijk vanzelf.

1.1   WAS HET DE BEDOELING?

Helemaal te gek! Gefeliciteerd man! Was het de bedoeling? Zo ja, dan ga je een geweldige tijd tegemoet die van kleine en grote gelukmomentjes aaneengeregen lijkt. Over afzienbare tijd ben je vader! Dat betekent dat je niet meer de laatste in de rij van de genetische opvolging bent, dat je al jouw kennis kunt doorgeven aan de volgende generatie en dat een nieuw mensje op de wereld komt waarvan je zielsveel gaat houden. Over de zwangerschapsperiode hoef je je helemaal geen zorgen te maken, die gaat als een sneltrein voorbij en loopt vrijwel altijd helemaal soepel en gesmeerd. Natuurlijk is het leuk om je vriendin te ondersteunen bij haar voorbereidingen, de zwangerschapsyoga, het in orde maken van de kinderkamer, maar dat hoeven we je natuurlijk niet te vertellen. Jij bent er voor haar en eigenlijk is niet alleen zij, maar zijn jullie beiden in verwachting. Leuk man, echt heel tof voor je. Geniet er met volle teugen van, sla geen acht op onderstaande paragraaf die geschreven is voor de enkeling die minder zeker is van zijn zaak en lees snel verder bij 1.3.

Twijfels
Was het de bedoeling? Dat is een vraag die – als mensen hem al durven stellen – vooral aan mannen wordt gesteld. Het is namelijk niet vanzelfsprekend dat beide aanstaande ouders in gelijke mate verlangen naar een zwangerschap en het komt nog minder vaak voor dat dit verlangen bij de man sterker is dan bij de vrouw. Is dat erg?

Nee. Je mag er best wel een beetje nerveus over zijn, het is tenslotte jouw leven dat compleet overhoopgehaald gaat worden. Eerlijk gezegd zou het zelfs een beetje merkwaardig zijn als je niet nerveus bent, want dan heb je waarschijnlijk nog geen beeld van planeet Poepluier die met de snelheid van het licht op jouw wereldje af raast. Niemand kan je precies vertellen wat de gevolgen gaan zijn voor jouw leven op aarde, maar dat het een enorme impact zal hebben staat vast. Het is vrij gezond om daar heel erg bang voor te zijn. En er is ook helemaal niks mis mee om die angst toe te laten in je leven. Zolang je het maar aan niemand laat merken. Want dat kan niet. In elk geval niet aan iemand die op de een af andere manier ooit in contact zou kunnen komen met de aanstaande moeder. Tegenover haar ben je namelijk een enthousiaste rots in de branding. Je bent zo enthousiast als je nog nooit was. Je bent zo enthousiast dat je vriendin in de apotheek niet alleen foliumzuur meeneemt, maar ook een doosje ritalin.

Misschien dat je dit nog nooit hebt gehoord en dat je je nu afvraagt of het niet een beetje overdreven is. Laten we hier heel duidelijk over zijn: Nee.

De belangrijkste taak van de aanstaande papa is om onvoorwaardelijk enthousiast te zijn. Er is vrijwel geen man die eerlijk is over zijn eigen onderbuikgevoelens tijdens de zwangerschap. Ondanks alles. En deze laatste toevoeging is een tot nu toe goed bewaard geheim.

Omdat goochelaars hun trucs eigenlijk niet mogen verklappen, willen we je op het hart drukken zorgvuldig met deze kennis om te gaan. Dit houdt ook in dat je dit boek onder geen beding aan een vrouw laat lezen. Zie je een vrouw op straat of in de trein met dit boek in haar hand? Mep het uit haar hand, spreek haar bestraffend toe en confisqueer het boek.

Negen maanden de tijd
Je mag in eerste instantie niet zo heel veel zin hebben in de zwangerschap en alles waartoe deze gaat leiden, als je er maar voor zorgt dat je omstreeks de bevalling klaar bent met je gezeur. Want laten we wel wezen, een foto van een huilende papa met zijn pasgeboren baby is vertederend en mooi, maar als je na drie maanden nog steeds huilend op de video staat, gaan mensen argwaan krijgen. Gelukkig heeft de natuur gezorgd voor negen maanden tijd om aan het idee te wennen. En dat is best lang. Toch?

Nee, natuurlijk is dat niet zo! Want die negen maanden zitten vanaf dag één volgepland met het vertellen van de blijde boodschap aan familie, vrienden, buren, collega’s en verder iedereen die je vriendin tegenkomt in de supermarkt op zaterdagmiddag wanneer jullie inkopen doen voor de hele week. Verder worden de dagen gevuld met het bedenken van een naam, het wijzigen van de bedachte naam, het bedenken van tien nieuwe namen omdat je het nog niet heel zeker weet, het kopen van een namenboekje, het ruzie maken om de naam omdat jij niet wilt dat je zoon een meisjesnaam krijgt en andersom, het bedenken van honderd nieuwe namen waarna je die onafhankelijk van elkaar gaat aankruisen om te zien of er overeenkomsten zijn en uiteindelijk een dag van tevoren uitkomen op de naam die je als eerste had bedacht. En dan hebben we het nog niet gehad over het inrichten van de kinderkamer, het je verbazen over de prijs van een Bugaboo, het boos worden om de prijs van een Bugaboo, de stellingname dat jij nooit een Bugaboo gaat kopen zolang je leeft, het, terwijl je achter je Bugaboo de winkel uit loopt,¹ tot de conclusie komen dat je leven dus kennelijk nu al voorbij is en het uiteindelijk nog drie dagen bezig zijn met het uitkiezen van de juiste accessoires bij de Bugaboo. Was dit het? Nee, er komt nog veel meer bij kijken en al deze feestelijkheden komen in dit hoofdstuk nog ruimschoots aan bod. Om kort te zijn kunnen we stellen dat die negen maanden voorbijvliegen zoals ze nog nooit gevlogen hebben. Die maanden vliegen zo snel dat je ze bijna niet eens kunt zien. Mocht je een luide knal horen, dan zijn het je negen maanden die keihard door de geluidsbarrière heen gaan. Je gaat oploopjes bij de IKEA zien van mensen die omhoogkijken en luidkeels roepen: ‘Is het een vogel? Is het een vliegtuig? Nee, het zijn de negen maanden van die sukkel met zijn Bugaboo die teringsnel voorbijvliegen.’ Goed, het is wel duidelijk: het gaat hard. En niet in de laatste plaats omdat jij naast alle bovengenoemde regeldingen ook nog even als een gek probeert om – nu het nog kan – het er van te nemen. Lees: geforceerde kroegavonden met vrienden die nog wel even kinderloos zullen blijven en in gedachten al afscheid van je hebben genomen.

Om het nog een beetje erger te maken zijn het niet eens negen maanden, want gemiddeld kom je er pas na een paar weken achter dat je vriendin de pil vergeten is. Acht maanden heb je, op zijn hoogst. En ga er maar van uit dat die van jou vroeg komt en dat je dus netto maar zo’n zeven maanden hebt om jezelf schrap te zetten. Die zeven maanden kun je beschouwen als jouw afscheid van het leven dat je kent. Het is alsof je de arts hebt horen zeggen: ‘Meneertje, ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Het slechte nieuws is: u heeft nog zeven maanden te leven. Het goede nieuws: tegen die tijd is er een erfgenaam.’ Is het echt zo erg? Nee, dat is natuurlijk niet zo. We chargeren de boel net even iets mooier dan het in werkelijkheid is, en natuurlijk houdt het leven echt niet op bij het krijgen van een kind. Dat leven heeft even een pauze en gaat na achttien jaar gewoon weer verder.

Zo. En dan nu nogmaals de vraag: was het de bedoeling?

Zet je schrap
Laten we er niet omheen draaien: de zwangerschapsperiode is heel zwaar. Er zijn lichamelijke klachten, lichamelijke veranderingen, vermoeidheid, knorrigheid, plotselinge huilbuien en natuurlijk het verschrikkelijk opzien tegen het moment van de bevalling. Maar besef dat het ook voor je vriendin geen gemakkelijke tijd is en probeer elkaar hierin te steunen.

Goed, je hebt de vergelijking waarschijnlijk wel door, we vergelijken het kopen van de Bugaboo met het krijgen van een iPhone. En met enige fantasie zou je het zelfs kunnen zien als een vergelijking met het krijgen van een kind. Vind je de vergelijking leuk en kan die voor jou niet lang genoeg doorgaan? Vervang dan in dit boek alle woorden die gaan over zwangerschap en kinderen door ‘Bugaboo’ en je hebt nog urenlang leesplezier. Als je het niet erg vindt gaan wij ondertussen verder.

1.2   OP EEN DAG KOM JE ERACHTER

Je vriendin maakt je wakker met een glimlach alsof ze verliefd is. Uiteraard schrik je je kapot en vraag je jezelf af wat er mis is met jullie relatie. Voor je de eer aan jezelf hebt kunnen houden door te zeggen: ‘Ik maak het uit’ houdt ze een plastic wit staafje voor je neus waar de geur van ochtendurine licht vanaf slaat. ‘Kijk!’ zegt ze. ‘Het is gelukt!’ Je weet inmiddels waar ze het over heeft, maar je weet nog niet precies wat er gelukt is. Is het haar gelukt om dit keer wel over het staafje te plassen en niet over haar hand? Is het haar gelukt om je wakker te maken met de grap van ‘net doen alsof je zwanger bent’ en je binnen twee seconden hartkloppingen te bezorgen?

Ze wijst met haar nagel op de plek waar het staafje een venstertje heeft. ‘Kijk, twee streepjes!’ Je kijkt eens goed en je ziet twee blauwe lijntjes lopen. En kennelijk was er vorige maand nog maar één. Of drie. Hoe dan ook, er is iets veranderd en daar is ze erg blij mee. ‘Twee streepjes? Heeft je plas promotie gemaakt?’ Hoor je jezelf zeggen. Maar halverwege deze grappig bedoelde zin waar nog nooit een vrouw om heeft kunnen lachen, besef je wat er aan de hand is en dien je op de juiste manier te reageren:

‘WHAAAAT!?!?’

Kijk, dat is de enige goede reactie. Maar pas op, je bent er nog niet. Deze uiting van verrassing is universeel en het gaat erom wat je daarna zegt en doet om er de juiste lading aan te geven. Is dat moeilijk?

Ja.

Ten eerste zijn er veel meer foute reacties dan goede. Ten tweede zal een aantal van deze foute reacties zich voor jou vermommen als een toffe grap. Ten derde krijg je in je leven niet heel veel kansen om in deze specifieke situatie een grap te maken en is de verleiding gewoonweg heel erg groot.

Om een en ander te verduidelijken, nu eerst een aantal voorbeelden van zinnen die je beter niet kan zeggen op dit moment:

Illustration  Bah, hoe haal je het in je hoofd om me ’s ochtends zo’n urinestaaf onder mijn neus te houden!

Illustration  Eh… wat leuk zeg! Trouwens, hoe heet je ook alweer?

Illustration  Zie je wel dat je een condoom moet gebruiken in plaats van je adem inhouden.

Illustration  Haha schatje, maak je geen zorgen, dat kan maar één ding betekenen. Iemand anders heeft per ongeluk over het staafje heen geplast, want jij slikt de pil. Toch?

Illustration  Wacht even, schat. Ober, doet u mij maar de tagliatelle met zalm.

Uiteraard is bovenstaande slechts een kleine selectie van alle foute reacties. Misschien is het daarom gemakkelijker om te onthouden dat er eigenlijk maar één juiste reactie is. Daar komt-ie (tromgeroffel, koop het luisterboek voor de echte ervaring), de enige echte juiste reactie wanneer je vriendin zegt dat ze zwanger is:

Illustration  Je zegt: ‘Schat, ik hou van je’ en je geeft haar een zoen.

Het is zo ongelooflijk simpel als je erbij stilstaat. Overigens moet je wel opletten dat de kus die je geeft op geen enkele manier te herleiden is tot een poging van voorspel of wat dan ook op seksueel gebied. Kortom, een normale kus dus, zoals wij mannen die hebben geleerd te geven wanneer we een poging doen tot voorspel of wat dan ook op seksueel gebied.

Dagen, weken, maanden

De tijdseenheden waarmee we het verstrijken van de tijd gedurende de zwangerschap aangeven zijn wisselend per fase van deze zwangerschap. Bij het prille begin, wanneer een vrouw de pil is vergeten, gaat het in eerste instantie om de vraag hoeveel uur het precies geleden is. Maar als snel zal de vrouw spreken over: ‘Ik ben zoveel dagen over tijd.’ Als de zwangerschap is bevestigd gaan de dagen over in het aantal weken dat ze zwanger is en wanneer de magische grens van twaalf weken is bereikt, zal ze deze gaan vervangen door maanden. Deze verandering in tijdseenheden zien we na verloop van tijd nogmaals, maar dan in omgekeerde richting. Op het moment dat de uitgerekende datum in zicht komt en het aftellen kan beginnen, worden de maanden weer weken om in de allerlaatste fase plaats te maken voor de zin: ‘Ik ben over .. dagen uitgerekend, heb je de beschuitjes al gekocht?’ Bij de eerste wee gaat het plotseling in de versnelling en komt het in eerste instantie aan op een paar uur en in de allerlaatste fase hoor je zinnen als: ‘Jij bent binnen tien seconden terug met een natte washand en de verloskundige of ik doe je wat!’

Hetzelfde verschijnsel treedt overigens ook in andere levensfasen op. Bijvoorbeeld wanneer het gaat om de leeftijd van je kind. Dan spreek je eerst van een paar minuten, een paar uur en een paar dagen na de geboorte. Daarna ga je over op weken, maanden en jaren totdat het achttien jaar is en het huis uit gaat. Hierna stopt het tellen en heb je op het toilet een kalender waarop staat op welke datum en welk jaar je kinderen geboren zijn zodat je niet vergeet om ze te bellen. De focus komt vanaf dat moment te liggen op het aftellen van je eigen jaren, eerst tot aan je pensioen en daarna tot de laatste maanden, weken en dagen van je leven. Het eindigt met de seconde waarin je je laatste adem uitblaast en voor je het weet lig je alweer een paar eeuwen begraven onder het groene mos. Het is een natuurlijk proces, het zijn ongeschreven regels waar iedereen zich aan houdt. Anders zou je wel mensen horen spreken over de baby die alweer een tweehonderdste jaar is, het kind dat met 216 maanden het huis uit gaat, of over hun opa van 3842 weken. En dat hoor je dus niet.

1.3   VOOR DE POSITIEVELING

Leuk man! Echt echt heel tof voor je. Lees snel verder bij 1.7.

1.4   HOE VERTEL JE HET JE OUDERS EN VERDER IEDEREEN?

Vertellen dat je vriendin zwanger is, is heel bijzonder. Je ouders zullen heel verrast en blij zijn. Je vrienden zullen heel verrast en eh… je vrienden zullen heel verrast zijn, en je schoonouders zullen heel verrast en emotioneel zijn. In dit laatste geval ga je namelijk echt deel uitmaken van hun familie. Er komt een nieuw mensje op de wereld met behalve de genetische informatie van hun dochter ook die van jou. En daarmee raak je vergroeid met hun stamboom en daarom zullen ze emotioneel reageren. Het hangt uiteraard af van de klik die je hebt met je schoonouders of die emotie positief of negatief is. Maar hoe dan ook zullen er tranen vloeien en zal men het moment van vertellen niet snel vergeten. Het is dan ook leuk om hier iets speciaals van te maken. Nodig ze samen uit voor een speciaal etentje, ga onverwacht op bezoek of stuur een bijzonder sms’je. Kortom, maak er iets speciaals van, maar kies wel een manier die het beste bij je past. Mocht je er echt absoluut zeker van willen zijn dat men de dag dat je hun je blijde boodschap verkondigde nooit meer zal vergeten, dan kun je het bijvoorbeeld vertellen tijdens het slachten van een drachtige koe in de huiskamer of terwijl je met je tanden een splinter verwijdert uit je lul. Maar nogmaals, kies gewoon een manier waar je jezelf prettig bij voelt. Sommige dingen kun je misschien gewoon beter alleen denken en niet doen. Wat dat betreft is het net als met vreemdgaan. (Bestaat er interpunctie om een gezichtje te suggereren waarbij een man met zijn vinger zijn onderste ooglid naar beneden trekt?)

Als je er liever niet al te veel aandacht aan besteedt, kun je er natuurlijk ook voor kiezen om het te vertellen door het half open raam van de auto als jullie wegrijden: ‘O ja trouwens…’ En als je niet al te veel contact hebt met je schoonouders combineer je het vertellen van de boodschap met het eerste bezoek van je kind aan zijn opa en oma.

Waarom je de eerste twaalf weken van de zwangerschap je mond moet houden
Zwangerschap is omgeven met heel veel geheimen. Je mag de naam nog niet vertellen, je mag het geslacht niet vertellen, je mag niet vertellen op welke manier het precies is verwekt en je mag de eerste twaalf weken helemaal niks zeggen, tegen niemand. Je hoort het al; de kernwoorden zijn: ‘niet’ en ‘vertellen’. Maar in het geval van de eerste twaalf weken je mond houden heeft het nog wel een reden. In de eerste twaalf weken is de kans op afstoting van de vrucht namelijk het grootst. Die afstoting is een natuurlijk proces dat ervoor zorgt dat er niet al te veel kinderen worden geboren met drie ogen, zes oren en verder niks. Men noemt het een miskraam, maar eigenlijk zou je het anders moeten noemen, want als het vruchtje wordt afgestoten gaat er in feite niets mis maar functioneert het lichaam van je vriendin helemaal prima. In zekere zin zou je dus blij mogen zijn? Eh… ja. Maar dat heb je dus niet van ons. In elk geval stellen wij ons niet aansprakelijk voor de gevolgen wanneer je deze redenering verkondigt op het moment dat je vriendin in tranen uit de badkamer komt hollen. En we willen ook helemaal niet aanmoedigen dat je de hele familie en vriendenkring af gaat bellen met ‘Goed nieuws! Luister…’ Maar goed, desalniettemin kan deze gedachte een fijne troost zijn. Na een jaar of twintig. Tot die tijd is het een heel vervelend gebeuren. Want in die twaalf weken van zwangerschap heeft jouw vriendin plannen gemaakt, namen bedacht, chocolade ingekocht en zich verheugd op veertig weken emotionele instabiliteit zonder dat jij daar iets van mag vinden. En dat wordt nu zomaar in één klap afgebroken. Dus je voelt het al aankomen, dat is nog meer chocola eten dan gepland en een emotionele instabiliteit die veel langer duurt dan de achteraf gezien nog korte periode van veertig weken. Dit is op zichzelf al verschrikkelijk genoeg. Maar wanneer daar nog eens bij komt dat je je niet aan de twaalfwekenregel hebt gehouden en iedereen hebt ingelicht over jullie verwachting, kun je nu dus nog een keer die hele sociale santenkraam rond, maar dan met de boodschap dat jouw zaad kennelijk niet van een kwaliteit is die in één keer goede kindjes doet groeien. Daarom mondje dicht de eerste twaalf weken. En als je echt zeker wilt zijn van je zaak, plak je er nog een paar weken aan vast. Misschien is het zelfs wel gewoon het beste om helemaal niemand iets te zeggen totdat ze uit zichzelf opmerkingen beginnen te maken in de trant van: ‘Hé, wie is dat jongetje eigenlijk dat altijd met jullie meekomt als jullie op visite komen? En wat kan hij trouwens goed schaken voor iemand van acht.’

Tip: Mocht je nu voor die grens van twaalf weken je mond voorbij hebben gepraat en gaat het mis, dan zou je ook kunnen besluiten dit in eerste instantie aan niemand te vertellen waarna je als de wiedeweerga probeert om samen weer zwanger te worden. Als je geluk hebt lukt dit binnen een aantal maanden en hoef je jezelf niet nog eens twee keer door die hele sociale familie en vriendenkring heen te wurmen. Mocht je dit van plan zijn, hou dan wel voor jezelf een geloofwaardige periode van een paar maanden in acht. Er zit heus niemand mee te rekenen met de uitgerekende datum, maar wanneer je vriendin na twee jaar nog geen buikje heeft gekregen, zullen er toch mensen vragen beginnen te stellen. Tot een maand of zes valt dit natuurlijk nog wel op te vangen met flink wat bij-eten en indien je familie en vrienden medisch niet zo goed op de hoogte zijn, zou je kunnen proberen te vertellen dat de zwangerschap bij een olifant ook tachtig weken duurt. Kijk maar even wat je het beste lijkt.

Overigens, de meeste miskramen vinden plaats in de eerste korte periode na de bevruchting en worden door de snelle afstoting niet eens opgemerkt omdat ze vrijwel niet te onderscheiden zijn van de gangbare menstruatie. Maar dit is kennis waar je niets mee kunt, omdat geen enkele vrouw zit te wachten op een man die in staat is om haar menstruatie en andere vrouwelijke aangelegenheden rationeel en met kennis van zaken te benaderen. Dit mag alleen als jij haar arts bent en zij jouw patiënt. En dan nog dien je uit te kijken dat je je kennis dusdanig verpakt dat de vrouw niet de indruk krijgt dat je beter op de hoogte bent van haar lichamelijke toestanden dan zij zelf. Niet voor niets een vak hoor, dat van die artsen. Heel knap wat zij allemaal aan kennis kunnen verbloemen op dit vlak.

Waarom je de laatste 28 weken van de zwangerschap je mond moet houden
Omdat jij een man bent.

Het grote geheim
De eerste twaalf weken houden de zwangeren hun vlindertje in de buik dus angstvallig geheim. Dit is naast de hierboven beschreven reden natuurlijk ook gewoon heel erg leuk om te doen, want hoe vaak heb je tegenwoordig nog een geheimpje dat niets te maken heeft met buitenechtelijke geliefden, de manier waarop je promotie hebt gemaakt of wat jij echt van je buren vindt? In die eerste twaalf weken is er nog nauwelijks een buikje zichtbaar, dus het enige wat de vrouw moet doen om het geheim te bewaren, is haar mond erover houden. Dat lukt vrijwel nooit.

Maar stel nu dat je een buitenstaander bent en dat het een vrouw in jouw omgeving lukt om het geheim voor jou te bewaren. Zou het dan niet handig zijn als we je een paar tips geven hoe je aan vrouwen kunt zien dat ze zwanger zijn? Er zijn echt wel situaties denkbaar waarin het handig is om te weten wat de toestand van een vrouw is. Denk aan sollicitatiegesprekken, het vertellen van heftige bevallingsverhalen tijdens de lunch, de overweging om een collega uit te vragen of het gebruik van GHB. Het is gelukkig heel gemakkelijk te zien of de vrouw een groeiend nieuw leven te verbergen heeft. Ze verraadt zichzelf namelijk door de dingen die ze in haar situatie niet meer mag. Zo zie je haar opeens niet meer ieder half uur naar buiten lopen voor een sigaretje, ze bestelt tijdens de lunch geen broodjes filet americain meer, tijdens feestjes drinkt ze geen alcohol maar water of iets fris, en de laatste keer dat je haar zag stagediven vanaf de koffieautomaat is alweer een paar vrijdagmiddagborrels geleden. Mocht je één of meer van deze signalen oppikken, dan zijn ze puur en alleen voor eigen gebruik en kun je er verder niks mee doen. Ja, je kunt er natuurlijk wel achter haar rug twaalf weken lang plezier om maken, weddenschappen op afsluiten en haar proberen uit te dagen om haar geheim te verklappen. En je kunt deze kennis gebruiken om heel hard te zeggen: ‘Zie je wel!’ als ze het eindelijk vertelt. Maar verder mag je er tegenover haar niks mee doen. Waarom niet?

Reden 1: Omdat de kans bestaat dat de vrouw in kwestie al jaren probeert zwanger te worden en dat het ondanks het uren met haar benen tegen de muur omhoogstaan, iedere maand seks voor, tijdens, en na de eisprong, het uitproberen van twintig verschillende mannen, het aannemen van elk standje in elke windrichting en wellicht zelfs een bezoekje aan de huisarts nog steeds niet is gelukt. Dat ze daarnaast nu ook probeert te stoppen met roken/drinken/broodjes filet americain maakt haar emotioneel zo mogelijk nog instabieler dan ze al was en ze zal in tranen uitbarsten en weglopen onder het roepen: ‘Het gaat al, het gaat al, niks aan de hand!’

Reden 2: Omdat er een hele goede reden is dat ze – mocht de vrouw zwanger zijn – jou dit nog niet heeft verteld. Als je haar confronteert met jouw speurwerk zal ze zich genoodzaakt zien om te liegen, om je opmerking te ontwijken, of om min of meer ongewild de waarheid te vertellen. Je begrijpt het, dit geeft stress en omdat ze vanwege de door de prille zwangerschap dik geworden voeten toch al niet zo stevig in haar schoenen staat, zal ze in tranen uitbarsten en weglopen onder het roepen van: ‘Het gaat al, het gaat al, niks aan de hand!’

Als we reden 1 en 2 samenvatten: je mag er niks mee doen omdat je dan – hoe het ook uitpakt – een lul bent. Zo eenvoudig is het. Overigens mag je naast deze toespelingen op het eventueel zwanger kunnen zijn ook nooit een vraag stellen over haar eventuele kinderwens, of dat ze al begonnen is met het mogelijk maken van, enzovoort. Hoe voorzichtig en subtiel je het ook brengt, en hoe aardig ze je daarna ook een antwoord geeft, eenmaal thuis zal ze tot de conclusie komen dat je een lul bent. En misschien ben je dat ook wel. Maar dat hoeft niet iedereen te weten. Dat kun je ook beschouwen als jouw grote geheim.

Maar hoewel we nu hebben verklapt hoe je vrouwen hun geheim kunt ontfutselen, is de zwangere natuurlijk niet voor één gat te vangen. Zo kan ze luidkeels verkondigen dat ze voor de zoveelste maal stopt met roken omdat ze meer wil gaan sporten, dat ze in dezelfde vaart vegetariër wordt en dat ze liever water drinkt omdat ze midden in een zuiveringsweek zit. Ook kan ze op feestjes haar glaasje champagne vrij gemakkelijk vervangen door zelf meegesmokkelde Jip en Janneke-bubbels. Goed geprobeerd, maar helaas voor haar blijven er nog genoeg kenmerken over die veel minder gemakkelijk te verbergen zijn: de rode blosjes op de wangen, de steeds losser en lager over haar taille vallende blousen, de 24 uur per dag gelukkige hormoonglimlach op haar gezicht en last but not least, de plotselinge compleet onvoorspelbare neiging tot braken.

Maar wat nu als ze na twaalf weken nog niks heeft gezegd, maar dat het voor iedereen heel duidelijk te zien is dat ze een zwangere buik heeft, dan mag je er toch wel over beginnen?

Ja, dat klopt. Als je van gênante situaties houdt.

Iedereen die een vrouw weleens heeft gevraagd: ‘Hoeveel weken ben je al?’ terwijl ze in feite alleen maar zwanger was van een leven lang iets te veel bezoekjes aan de Burger King, weet hoe pijnlijk dit kan zijn. Ook voor de steller van de vraag, op het moment dat haar knie op plekken terechtkomt die daar niet voor bedoeld zijn.² Om dit soort momenten te voorkomen is het daarom een goed gebruik om helemaal niks te zeggen over een dikke buik totdat de bezitster van die buik er zelf over begint. Sterker nog, het is een goed gebruik om een vrouw nooit aan te spreken op het feit dat iets van haar lichaam dikker zou zijn dan gemiddeld. Ook niet als je dat in jouw mannenhoofd ziet als een compliment. Als er iets te bespreken valt over de dikte van delen van haar lichaam, dan begint de vrouw daar zelf wel over op een moment dat het haar schikt. En dat zou dus best weleens kunnen vallen in de categorie ‘nooit’. Mocht ze er wel over beginnen, dan is het in alle gevallen de regel om te doen alsof het je nog niet was opgevallen. Je kijkt haar verbaasd aan, doet twee stappen naar achteren, staart overdreven goed naar het door haar aangewezen lichaamsdeel en al naar gelang je bui zeg je ‘o ja, nu zie ik het’ of je rent hard weg.

1.5   REGELDINGEN

De zwangerschap is lekker op weg en daar hoef je eigenlijk niet naar om te kijken, want dat regelt moeder natuur wel met je vrouw. Maar voordat het kindje kan komen, moeten er nog wel een paar kleine praktische dingen geregeld worden. En dan hebben we het hier niet over moeilijke beslissingen, zoals het bedenken van een naam of de keuze in welke hoek je tijdens de bevalling gaat staan zodat je het minste gevaar loopt om klappen te krijgen, maar simpele kleine dingen zoals dat het bed op klossen moet worden gezet. Tenminste, wanneer jullie kiezen voor een thuisbevalling. Op klossen zetten betekent zoveel dat je het bed verhoogt zodat de verloskundige tijdens de bevalling geen pijn in haar rug krijgt. Mocht je geen tijd of zin hebben om klossen te regelen, dan kun je dus het beste op zoek gaan naar een kleinere verloskundige. Of een verloskundige die niet zo zeurt.

Dit is nog slechts één voorbeeld van alle kleine klusjes die op je wachten. Gelukkig zijn er heel handige lijstjes waar alles op staat wat je nog moet regelen. Deze lijstjes vind je in de agenda van je vriendin, op de koelkast onder een magneet, met een plakbandje op de spiegel, op tafel, op je bureau, in het dashboardkastje van je auto, in je schoen en daarnaast zo ongeveer iedere week in je mailbox. Het probleem met deze regeldingen is dat je er nooit op tijd mee kunt beginnen, omdat vrouwen vinden dat je ze eigenlijk al een maand voor de conceptie had moeten doen. En dat terwijl de natuur speciaal voor de man tijd heeft gereserveerd om dit soort dingen te regelen, namelijk tussen de eerste wee en het verschijnen van het hoofdje.³ In de meeste gevallen geeft dit namelijk ruim de tijd om snel nog even langs de thuiszorg te fietsen voor klossen, een bedpan⁴ en wat extra maandverbanden, en om bij de supermarkt beschuit met muisjes in de gewenste kleur in te slaan en je slag te slaan bij de sigarenboer. Maar goed, veel vrouwen lukt het niet om het onderscheid te zien tussen een goede planning – hoe dicht tegen de deadline ook – en onverschilligheid. Daarom doe je er goed aan om te zorgen dat je ruim op tijd alle items van je lijstje hebt weggestreept, waarna je in alle rust en op je eigen tijd kunt kijken wanneer je deze klusjes doet.

Mocht je daarentegen toch het tijdschema van je vriendin willen aanhouden, dan is het raadzaam om dit boek terzijde te leggen en vandaag nog alles te regelen, zelfs als je op dit moment nog niemand zwanger hebt gemaakt. Het kan namelijk nooit kwaad om een beetje vooruit te werken. Al was het maar zodat je – in de situatie dat je geen condoom bij je hebt en je vriendin vraagt: ‘Zullen we dit nu wel doen?’ – kunt zeggen: ‘Ja schat, want het bed staat al op klossen, de bedpan staat klaar naast het pak extra zware maandverband en de geboortekaartjes kunnen in principe vandaag nog op de post.’

Thuis bevallen of in het ziekenhuis?
Een van de dingen die jullie moeten beslissen is waar je precies wilt bevallen. Deze keuze kun je het beste maken op het moment dat er nog geen persdrang is, zodat je een en ander een beetje kunt voorbereiden. Dat het uiteindelijk altijd anders loopt is vrijwel zeker, maar in elk geval heb je tot die bevalling achter de kassa van de V&D wel een rustig gevoel gehad en dat is ook wat waard.

Welbeschouwd zijn er twee plekken waaruit je kunt kiezen: thuis of in het ziekenhuis. Het is dus aan jullie of je wilt bevallen in een omgeving waarin je je veilig en vertrouwd voelt of toch gewoon thuis. Nederland is een van de laatste plekken op het westelijk halfrond waar het normaal is dat vrouwen hun kind thuis geboren kunnen laten worden, bijna een derde van alle vrouwen bevalt thuis.

Het is natuurlijk altijd leuk als Nederland ergens heel erg goed in is, maar het is wat dit betreft net als met korfbal: als de rest van de landen vrijwel niet meedoet moet je je afvragen wat het nut is van deze eerste plaats. Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: gaat het in ons land niet veel vaker mis dan elders? Dat hangt er vanaf wat je onder ‘misgaan’ verstaat. Als je daaronder verstaat dat de vrouw halverwege de persweeën van zes verdiepingen naar beneden moet strompelen om daarna de achterbank van een auto volledig total loss te bevruchtwateren tijdens een anderhalf spitsuur durende rit naar het ziekenhuis, ja dan gaat er weleens wat mis. Maar uiteindelijk telt in de cijfers vooral dat het sterftecijfer rond de geboorte in ons land niet hoger is dan in de ons omringende landen.⁵ Kennelijk is men hier dus heel erg goed in het in leven houden van kinderen die een paar uur hebben vastgezeten in het verkeer.

Is het dan verstandig om te kiezen voor een bevalling in het ziekenhuis? Dat hangt helemaal van jouw wensen af. Als je het bijvoorbeeld prettig vindt dat je kind zonder zuurstofgebrek op de wereld komt en je een rol ziet weggelegd voor je vrouw in de opvoeding van je kind, dan zou je daarvoor kunnen kiezen. (Dit blijkt overigens niet uit de cijfers hoor, maar je kunt het altijd noemen als argument in het geval je geen lease-auto hebt.) Aan de andere kant kleven er natuurlijk ook bezwaren aan een ziekenhuisbevalling. Nogal veel bezwaren eigenlijk, die allemaal in één woord zijn samen te vatten: co-assistent. Deze jonge dokters willen maar wat graag hun boekenkennis oefenen op jouw toekomstig nageslacht. Natuurlijk moeten de jonge dokters zichzelf trainen in hun vaardigheden, maar uiteindelijk komt maar een paar procent van al die co-assistenten die met hun trillerige katerhandjes tussen de benen van je vrouw zitten te moffelen, terwijl ze zich proberen te herinneren wat de Latijnse namen zijn van de lichaamsdelen die ze zien, aan de bak als gynaecoloog of als uitstervende huisarts die nog eigenhandig thuisbevallingen verricht. En wie wil nu dat de eerste ademteug van zijn kindje er een is van een schrale veertig procent alcohol? Natuurlijk is niet iedere co-assistent het equivalent van de antichrist en natuurlijk zullen er altijd flinke strebertjes tussen het kaf zitten die voor een apgarscore van 10 gaan, maar hoe kun je weten dat jouw ongeschoren co in zijn vaalwitte jasje met bloedspatten op de mouwen er niet eentje is die over het algemeen genoegen neemt met een zes? Bij dezen alvast een tip: de beste reactie wanneer je gevraagd wordt of een co-assistent mag assisteren tijdens de bevalling is: nee!

Onthoud deze, leer het uit je hoofd of schrijf het desnoods ergens op, je weet maar nooit wanneer het van pas kan komen.

De kinderkamer I
Hoe moeilijk kan dat zijn? Je hebt een kamer, je zet er een bedje in, plakt een poster met felgekleurde dieren aan de muur, je hangt zo’n draaiding met van die beertjes boven het bedje, een trekbeest in het bed dat muziek maakt, nog een babyfoon op de kast en klaar. Nou precies. Dat is het. Tweeënhalf uur max. Als je tenminste gescheiden woont van je vrouw.

De kinderkamer II
Het in orde maken van de kinderkamer is een van de belangrijkste momenten in de voorbereiding op jullie nieuwe huisgenoot. Hiermee maak je in je huis een plek vrij voor de nieuwkomer en toon je jezelf een goede gastheer die het kindje in een gespreid bedje wil ontvangen. Het wordt tevens een soort bedevaartsoord waar je vrouw zich mentaal kan voorbereiden op het grote wonder. Het gaat natuurlijk helemaal niet om de spullen die in de kinderkamer terechtkomen, het inrichten speelt zich af op een heel andere emotionele dimensie.

Even een korte checklist:

Illustration  Heb je gehuild toen je het wiegje in elkaar zette?

Illustration  Heb je om de juiste reden gehuild toen je het wiegje in elkaar zette? (en dus niet vanwege de gebruikelijke – ik zet dat IKEA-dingetje wel effe in drie minuten, nee zes, eh… dertig, nee oké, het duurt toch even een paar dagen langer, in elkaar – stress)

Illustration  Waarom staat er trouwens niet een wiegje waarin je betovergrootmoeder nog sliep en dat ondanks het feit dat het een keer half is verbrand tijdens de Eerste Wereldoorlog en feitelijk nog maar uit twee schrootjes en een kanten lapje bestaat nog prima dienst kan doen als bed?

Illustration  Heb je gehuild toen je dat draaiding met van die beertjes boven het bedje ophing en je het polyfone slaapliedje hoorde?

Illustration  Ben je twaalf keer op en neer naar de Gamma gereden voor de juiste kleur verf?

Illustration  Heb je drie maanden getwijfeld over twee soorten vloerbedekking?

Kortom, als je geen rode ogen hebt van het in orde maken van de kinderkamer, is de kans groot dat je het niet op de juiste manier hebt gedaan. Gelukkig valt dat op te lossen door tijdens het knutselen alvast te denken aan wat er de komende jaren gaat veranderen op het gebied van je nachtrust, door tijdens het sauzen uitsluitend verf met extra oplosmiddel te gebruiken en tijdens de finishing touch nog snel even boven je hoofd een paar repen glaswol te verknippen. Als de kamer klaar is, nodigen jullie vrienden en familie uit om te komen kijken. De kleur van de kinderkamer mag natuurlijk nog niet verraden wat het geslacht van het kindje gaat zijn – mochten jullie dit überhaupt weten – en daarom heb je op een frisse manier de kleuren roze en blauw gelijkmatig in de kamer verwerkt. Natuurlijk wel op zo’n manier dat wanneer het kindje eenmaal op zijn plek ligt, de kleuren dusdanig gemakkelijk kunnen worden aangepast dat het niet al in de eerste maanden volledig gender-gedesidentificeerd raakt.

Overigens wordt ondanks de druk om de kamer op tijd af te hebben, deze vaak pas enkele maanden na de geboorte daadwerkelijk in gebruik genomen en slaapt het kindje in een wiegje naast jullie bed zodat de vrouw niet voor iedere borstvoeding het bed uit moet. Mocht je hier problemen mee hebben, kun je er natuurlijk altijd nog zelf gaan slapen.

Het kiezen van een naam
De keuze van een naam is een heel belangrijke beslissing die bepalend gaat zijn voor de hoogte van het inkomen, status en levensgeluk van je kind. Sommige mensen menen dat deze keuze de lastigste en belangrijkste beslissing in hun leven is. Maar daar is natuurlijk niks van waar. Het is de lastigste en belangrijkste beslissing in het leven van je kind. Het is zo’n ontzettend belangrijke beslissing dat het eigenlijk absurd is dat deze aan de ouders zelf wordt overgelaten. Als de overheid gewoon alle beschikbare namen zou verdelen zoals ze met de burgerservicenummers doet, dan hadden we nu niet de situatie dat de klas op de basisschool gevuld is met vijftien jongens die luisteren naar de naam Daan en een groep meisjes die bijna allemaal de naam Emma hebben meegekregen. Maar om de een of andere reden wordt de verantwoordelijkheid volledig bij de ouders gelegd.

Gelukkig is er een aspect dat de keuze makkelijker maakt. De vrouw. Zij heeft namelijk al lang voor de zwangerschap ieder uitgegeven namenboekje doorgespit en aan de hand daarvan een lijstje met tien voorkeursnamen gemaakt. En dat lijstje maakt het jou veel gemakkelijker, want dat zijn in elk geval alvast tien namen die je door kunt strepen. Dat klinkt lullig, maar dat is het niet. In elk geval niet op een rationeel niveau. De meeste vrouwen maken hun keuze namelijk op basis van het gevoel en niet met het verstand. En dan zul je nu waarschijnlijk zeggen: ‘En wat voor platgetreden paden gaan we nu bewandelen?’ En hoewel je daar gelijk in hebt, willen we je vragen om deze uitdrukking niet meer te gebruiken en er iets voor in de plaats te verzinnen dat dezelfde betekenis heeft, maar minder cliché is. Het verstand is de enige leidraad bij de keuze van een naam.

Uit onderzoek is namelijk gebleken dat je aan de hand van een naam een goed idee krijgt uit welk sociaal en financieel milieu een kind komt. Uit onderzoek is overigens ook gebleken dat wanneer je een alinea begint met de woorden ‘uit onderzoek is gebleken’, mensen meer geïnteresseerd zijn in de verdere tekst van die alinea dan wanneer er staat ‘zo, en dan nu de notulen van de kerkenraad’, maar daar gaat het nu niet over. Het onderzoek laat zien dat mensen die niet zo heel veel verdienen en/of niet zo heel erg hoog opgeleid zijn, zich in de keuze van een naam vaak laten leiden door mensen die ze kennen van radio of tv. Let wel, bekendheid is niet genoeg, het zijn vooral populaire mensen, zoals popsterren en acteurs uit soapseries, anders hadden we wel vaker ouders gezien die hun dochter Philip Freriks noemen. Mocht je dit laatste overigens van plan zijn, vraag je dan wel af of een grap na zeg 35 jaar niet een beetje aan kracht verliest. Verder zie je bij deze ‘lagere klassen’ vaker dan gemiddeld dat de naam eindigt op ‘a’ of ‘y’ terwijl de ouders uit de hogere inkomensklassen hun kinderen vaker een naam eindigend op ‘e’ of ‘ijn’ meegeven. Dit roept natuurlijk vragen op. Zijn sommige letters dan soms duurder dan andere? Heb je voor het kunnen uitspreken van de letter ‘e’ meer opleiding nodig? Is het een geheime afspraak, zodat mensen van P&O sneller een selectie kunnen maken uit de sollicitatiebrieven? Daar kunnen we eenvoudig antwoord op geven: geen idee. Feit is wel dat het statistisch bewezen is, dus wie heeft er dan nog een verklaring nodig?

Verder valt er ook nog iets te zeggen over de mate waarin een naam voorkomt. Kinderen met veelvoorkomende en normale namen zijn over het algemeen populairder en succesvoller dan kinderen met zeldzame namen. Dat is natuurlijk ook niet zo gek. Stel dat je directeur bent van een bedrijf en je wilt iemand promotie geven, dan kies je toch sneller voor Daan dan voor Skortonszalwwnm. En dan neem je op de koop toe dat bij de bekendmaking van je beslissing 40 van de 41 mannen in je bedrijf tegelijkertijd in juichen uitbarsten en één man zich met zijn obese en lager opgeleide lijf in de gang terugtrekt om te proberen een zakje nacho’s open te maken met zijn kapot genagelbeten vingers.

Het is dus belangrijk om een naam te kiezen die bij mensen een positieve associatie oproept. Je kind Adolf Hitler noemen is heel grappig, maar hij zal in zijn leven misschien toch wel enige weerstand ondervinden van mensen die toevallig een andere Adolf Hitler kennen waaraan ze niet zulke goede herinneringen hebben. Wat zou op basis van bovenstaande dan een goede naam zijn voor je kind?

Illustration  Willemijn

Illustration  Anne

Illustration  Hans Teeuwen

Illustration  YouTube

Nu zul je misschien denken dat succes niet alles is in het leven, maar er blijkt zelfs een verband te bestaan tussen het hebben van een naam die weinig frequent voorkomt en het vaker belanden in de criminaliteit. En we zijn er nog niet. Naast de zakelijke en maatschappelijke effecten van de naamkeuze zijn er ook nog wel wat psychologische effecten te verwachten. Zo blijken vrouwen met een mannelijke naam zich vaak stoerder te gaan gedragen en minister van Binnenlandse Zaken te worden. Daarnaast leren mannen met een vrouwelijke naam, zoals Henny of Cynthia, zich uiteindelijk beheersen om niet altijd direct terug te schelden of slaan. Ook blijken mensen in hun leven een sterke voorkeur te ontwikkelen voor woorden, merken, bedrijven, enzovoort, waarvan de naam begint met dezelfde letter als hun eigen naam. Denk daar dus ook even over na voordat je je zoon Quinten noemt, want dan zullen er maar weinig momenten zijn dat hij zich echt met iets of iemand verbonden voelt. Ja, of je zou overal quasi voor moeten zetten.

Als laatste richtlijn is het ook belangrijk dat je uitzoekt op welke manier je kind precies gepest gaat worden met zijn of haar naam. Daarom voer je een cross check uit tussen het namenboek en een rijmwoordenboek. Alle namen die rijmen op woorden die mogelijk negatief kunnen worden gebruikt komen te vervallen. Oftewel, alle namen die rijmen op welk woord dan ook doen niet meer mee.

Maar moet je je kinderen niet vernoemen als dat traditie is? Op die vraag is het antwoord heel simpel: ja. Mits het natuurlijk traditie is om je kinderen een hopeloos ouderwetse naam mee te geven, ze bloot te stellen aan continue verwisselingen en ze de ballast mee te geven van alle misstappen die andere familieleden ooit hebben begaan. Met andere woorden: nee dus, vernoemen moet niet.

Zoals gezegd, je staat op het punt om een beslissing te nemen die het leven van jouw kind gaat bepalen. Iedere dag zal het aan jouw keuze worden herinnerd. Ieder uur. En bovenstaande informatie maakt het dus helemaal niet gemakkelijker. Want nu moet je naast het feit of je een naam mooi vindt, kunt uitspreken en schrijven, dus ook nog eens de keuze maken of je je kind alle bagage mee wilt geven voor een succesvol en fijn leven of niet. O oké, dat laatste is dus wel makkelijk. Tenzij je zelf geen succesvol en fijn leven hebt natuurlijk, want het zou toch zonde zijn als sommige familietradities verloren gaan. Misschien is het daarom ook wel het beste om eerst eens naar je eigen naam, of misschien wel gewoon naar je eigen salarisstrookje te kijken, en op basis daarvan een naam te kiezen die bij jouw leven en interieur past.

Ongeacht op welke manier je tot je keuze komt, zorg dat je deze ruim op tijd hebt gemaakt. Waarom? Omdat je vriendin anders je leven tot een hel gaat maken de komende maanden. Als je bovenstaande informatie goed hebt gelezen kun je vrij snel tot de conclusie komen dat er maar één juiste keuze is. Het is nu zaak om je vriendin hiervan te overtuigen, want de keuze moeten jullie natuurlijk samen maken. Daarom moet je eerst luisteren naar de suggesties waar zij mee komt en die één voor één met de juiste argumenten terzijde schuiven. Een juist argument zou bijvoorbeeld kunnen zijn: ‘ HAHAHAHAHA! Hoe verzin je het!’ of: ‘Zullen we eerst even kijken naar een naam voor ons kind voordat we het over andere zaken gaan hebben? We hebben trouwens helemaal geen hond.’ Probeer voor jezelf de juiste argumenten te vinden en varieer een beetje op het thema. Voor het gemak hier een paar voorbeelden:

Illustration  ‘Dat is een hele goede naam, zeg. Maar aan de andere kant, misschien wil hij later wel helemaal geen schrijver worden en in dat geval heeft hij helemaal voor niets een slechte jeugd.’

Illustration  ‘Ja, op zich klinkt dat wel aardig, maar zou het niet handig zijn om haar een naam te geven die je ook op een normaal toetsenbord kunt typen?’

Illustration  ‘Zeg dat nog eens zonder te blozen.’

Illustration  ‘O, wat heb ik een rotdag achter de rug, zeg. Ik zou wel even wat ontspanning kunnen gebruiken. Heb jij misschien nog namen bedacht?’

Illustration  ‘Nee, ben je gek, dat rijmt op Rut!’

Illustration  ‘Je moeder.’

Zo, nu ben jij aan de beurt. Bedenk je wel dat de eerste vijftig à honderd namen die jij gaat noemen dezelfde behandeling krijgen als die jij haar namen hebt gegeven, dus bewaar de echte naam tot het allerlaatste moment. Hoe herken je dat moment? Bijvoorbeeld dat je haar iets hoort zeggen als: ‘Bel jij mijn ouders om te zeggen dat het een meisje is?’

Het geboortekaartje
Een geboortekaartje? Daar hoef je je in deze tijd geen zorgen meer om te maken, toch? Je brengt iedereen snel en eenvoudig op de hoogte van de geboorte via Twitter, Hyves en Myspace. En mochten er opa’s en oma’s zijn die nog niet op het netwerk zijn aangesloten, stuur je ze eenvoudigweg een sms’je. Toch?

Nee. Aan sommige tradities mag niet worden getornd en het geboortekaartje is daar één van. Bij de geboorte van een kind verwacht iedereen een al dan niet voorgedrukte kaart via de post. Op zich is er natuurlijk niks mee mis dat je eindelijk weer eens gebruik gaat maken van die oranje bussen langs de kant van de weg. Let wel op dat je niet vergeet dat deze manier van informatieverzending geld kost, dat het slechts op vijf momenten in de week wordt verstuurd en dat de geadresseerden op zijn vroegst het bericht de volgende middag pas in huis hebben. Dit laatste gegeven is misschien ook wel de echte reden dat men dit gebruik in ere houdt. Want op deze manier heeft de kraamvrouw een hele dag om op adem te komen, heeft het kindje de tijd om van dat blauwe kleurtje af te komen en word jij in de gelegenheid gesteld om al die dingen waarvan je had gezegd dat het allang geregeld was, alsnog snel te gaan doen. Een ander voordeel van deze ouderwetse vorm van berichtgeving is dat je altijd een excuus hebt wanneer iemand geen kaartje heeft gehad. Een nadeel is natuurlijk dat de kaart bij de meeste mensen op de schoorsteenmantel komt te staan en je het komende jaar tijdens ieder bezoek zal worden geconfronteerd met de naam waarmee jullie je kind hebben opgezadeld.

Waarschijnlijk heb je inmiddels wel door dat het de voorkeur heeft om al in een vrij vroeg stadium na te denken over het geboortekaartje. Ga je het zelf maken, kies je voor een voorgedrukt geheel waarbij je online alleen nog even de naam en datum in hoeft te vullen, of koop je ze bij de Zeeman en schrijf je de naam er met een mooie stift bij?

Het maakt eigenlijk niet zo heel veel uit hoe je het precies doet, smaken van mensen zijn zo verschillend dat je ervan uit mag gaan dat in principe niemand het kaartje mooi vindt behalve jijzelf. En zou je je voor jezelf nu zo druk maken? Wat maakt één persoon extra die het kaartje ook niet mooi vindt dan nog helemaal uit? Belangrijker is dat je weet wat er ongeveer op moet komen te staan.

Als het goed is hebben jullie samen een naam geforceerd, dus die kan er alvast op. De datum laat je nog even open, alhoewel je waarschijnlijk al wel een goed idee hebt van het jaartal. Dus ook die kan er alvast op. In feite heb je dan alle belangrijke informatie erop gezet en ben je klaar. Maar omdat mensen die informatie in het verleden wat karig vonden of omdat ze dachten: hé, nu heb ik een heel kaartje en zet ik er maar twee zinnen op, dat is toch ook zonde van de ruimte!, zijn ze er dingen bij gaan schrijven die langzamerhand gemeengoed zijn geworden. Zo zie je heel vaak staan hoeveel het kind precies weegt en hoe lang het is. Maar niemand zit echt op die informatie te wachten. Als het al een bepalend gegeven is dat iets zegt over de situatie, kun je ook nog duidelijker zijn en op het kaartje zetten: uitgescheurd ja/nee. Ook staat er vaak op het kaartje dat ouders en kind het goed maken. Maar deze informatie is natuurlijk overbodig; als ouders of kind het niet goed hadden gemaakt, was er eerst wel een kaartje met een zwarte rand verstuurd, of een combinatie van beide kaartjes met een tekst als: ‘We zijn zeer verdrietig en verheugd met de sterfte en geboorte van moeder en kind. Moeder woog 63 kg, het kind is 50 cm lang. U kunt ons feliciteren en condoleren tussen 14.00 u. en 16.00 u. Geen bloemen, wel knuffels.’ Omdat dit natuurlijk geen leuke zin is om deze paragraaf mee te eindigen, eindigen we met deze.

Boodschappenlijstje
Naast een baby hoor je over negen maanden ook een hoop spullen in huis te hebben voor de verzorging. Maak je geen zorgen, meestal heeft de vrouw al deze dingen al in haar bezit voordat jullie überhaupt de eventuele kinderwens hebben besproken. Daarnaast zitten de meeste spullen in het kraampakket dat je ‘gratis’ thuis ontvangt. Toch geven we je bij deze het lijstje zodat je precies op de hoogte bent van datgene wat noodzakelijk is. Aan de hand van het lijstje kun je je vriendin daarnaast – wanneer de nestdrang haar te groot wordt – er ook van weerhouden om van alles voor de zekerheid tien setjes in huis te halen.

Spullen voor de baby

Illustration  Stuk babyzeep

Illustration  Fles baby olie

Illustration  Tube babyzalf

Illustration  Zacht haarborsteltje en kammetje

Illustration  Twee steriele navelklemmen

Illustration  Koortsthermometer

Illustration  Minimaal zes rompertjes. Een rompertje is een soort bodystocking maar dan de helft zo groot en iets minder sexy. Koop ze zo neutraal mogelijk – wit – zodat je je kind niet direct opzadelt met een verkeerde genderkleur.

Illustration  Minimaal vier truitjes en broekjes. Koop de broekjes iets groter dan je op basis van de gewichtschatting van de verloskundige zou doen. Een korte broek is leuk in de zomer, maar je wilt je kind in de eerste dagen toch vooral goed warmhouden en omgeslagen pijpen zijn altijd hip.

Illustration  Minimaal twaalf hydrofiele luiers. Hydrofiel. Je zult niet de eerste zijn die bij de drogist vraagt om homofiele luiers waarna je verwezen wordt naar een obscuur winkeltje twee straten verder. Deze luiers zijn overigens gewoon een soort witte theedoeken die vrijwel nooit als luier gebruikt zullen worden, maar vaker om het kindje mee af te drogen of om over de schoot van het bezoek te leggen zodat ze hun beschuit met muisjes niet door de hele slaapkamer heen kruimelen.

Illustration  Minimaal twaalf wegwerpluiers. Daar kom je in elk geval de eerste nacht mee door. Tenzij je een vrij langzame leerling bent op het gebied van luiers.

Illustration  Minimaal zes spuugdoekjes

Illustration  Babywashandjes (ook weer hydrofiel)

Illustration  Aankleedkussen. Dit is zo’n plastic kussen met twee opstaande randen die je op de commode legt. Men noemt het ‘aankleedkussen’ maar het is meer een ‘zodat je baby niet direct naar beneden valt als je nog niet gewend bent dat je de telefoon niet moet opnemen tijdens het verschonen van de luier’-kussen.

Illustration  Babybad

Illustration  Metalen kruiken. Hoe deze werken en hoe je ze gebruikt zonder je handen of je baby te verbranden, legt de kraamvrouw nog uit.

Illustration  Nagelschaartje met stompe neus

Illustration  Kunststof fles met schaalverdeling per 10 ml plus spenen

Illustration  Flessenreiniger

Illustration  Wiegje of ledikantje. Officieel moeten de spijltjes een onderlinge afstand hebben van zeven centimeter. Officieus ook overigens.

Illustration  Stevige matrasjes. Eén voor in het ledikantje en een extra tweepersoonsmatras voor als je thuis bevalt en je geen slaapbank hebt.

Illustration  Dekentjes

Illustration  Boven- en onderlakentjes

Illustration  Commode

Spullen voor je vriendin

Illustration  Minimaal zes pakken kraamverband. Hier kom je de eerste nacht wel mee door. Zo niet, dan kun je het beste zo snel mogelijk een ambulance bellen.

Illustration  Thermometer

Illustration  Abonnement op een willekeurig blad dat zij leuk vindt tijdens de zwangerschap

Illustration  Maandverband

Benodigdheden voor thuisbevalling

Illustration  Eenpersoons, verhoogd bed, hoogte minimaal zeventig centimeter

Illustration  Stuk plastic, 2 × 1,5 meter

Illustration  Bedzeil

Illustration  Kraammatras en acht absorptie onderleggers

Illustration  Doosje hydrofiele gaasjes

Illustration  Pakken verbandwatten

Illustration  Flesje alcohol. Minimaal zeventig procent, maar uiteraard geen Glenfiddich casket strength.

Zijn jullie een van deze dingen vergeten aan te schaffen, dan zul jij voor altijd – lees acht dagen – branden in de kraamhulpenhel. Of je moet een Etos, Kruidvat of een andere drogisterij om de hoek hebben zitten.

1.6   ONDERTUSSEN BIJ DE VROUW

Nestdrang
Vrouwen zijn vogeltjes. Ze zien dat hun buik steeds meer de vorm krijgt van een ei en willen een warm nestje maken om dat ei in neer te leggen. En ze willen dat jij daarbij helpt. Kijk maar eens hoe de vogels dat doen. Het vrouwtje zit in de boom vlijtig alle takjes te ordenen en in elkaar te steken, en het mannetje vliegt zich het heen en weer met takjes in zijn bek. Wanneer het mannetje af en toe even op de rand van het nestje gaat zitten om een biertje te drinken, krijgt hij direct een knauw en hop, daar vliegt hij weer voor het vrouwtje. En dan hoeven die arme vogels nog niet eens om te gaan met de druk van het feit dat het nestje een bepaalde kleur moet krijgen afhankelijk van welke sexe er uit het eitje komt kruipen. Of met de stress die het geeft dat die grijze kraai die zich de moeder van het vrouwtje noemt, continu rondjes aan het cirkelen is boven het nestje. Deze nestdrang vertonen onze vrouwtjes ook, het is gewoon een biologische drang. En het helpt heus niet om het huis lang voor de zwangerschap al tiptop in orde te hebben. Want aan die drang moet worden toegegeven, ook als er feitelijk niets te doen is. Dus stel het huis is helemaal netjes, alles is keurig opgeruimd, de kinderkamer staat blinkend in de wachtstand en de hele buitenboel zit lekker in de verf, dan gaat eerst alles overhoop om daarna weer gerangschikt te worden. Hoeveel kinderen zijn niet ter wereld gebracht terwijl moeder de vrouw de ramen stond te zemen? Hoeveel vrouwen hebben de persdrang kunnen onderdrukken omdat in de woonkamer nog even snel gestofzuigd moest worden? Hoeveel vrouwen wilden niet bevallen op een baarkruk omdat ze nog snel even de muur een laatste likje verf konden geven, hoeveel vrouwen stonden niet op een trapje met een ragebol een spinnenweb van het plafond te halen, terwijl de kersverse vader samen met de verloskundige onder het trapje de navelstreng probeerde door te knippen? Best wel wat, maar je hoort er niet veel over omdat de meeste vrouwen snel in bed gaan liggen als de verloskundige komt. Maar je zou ze de kost moeten geven die dan tijdens de bevalling stiekem onder de dekens een klein sloopje voor in het wiegje liggen te breien.

Maar goed, wat moeten wij mannen met dit gegeven? Tja, dat ligt een beetje aan jezelf. Je kunt natuurlijk toegeven aan de drang van je vrouw en haar zo veel mogelijk helpen met het verbouwen van het huis, maar je kunt ook besluiten om er niet in mee te gaan en je vrouw zelf haar eigen gang te laten gaan als jij van nature niet zo gevoelig bent voor veertig weken gezeur, gescheld, dreigementen en getrek aan je haren terwijl je slaapt. Mocht dit laatste het geval zijn dan valt die hele zwangerschap uiteindelijk nog best wel mee. Kijk maar even wat voor jou het beste werkt.

Lichamelijke veranderingen
Tijdens de zwangerschap verandert er van alles aan het lichaam. Neem alleen al de buik. Die wordt dik omdat je te veel bier drinkt. Maar het gaat niet altijd om jou, zoals gezegd verandert er ook bij de vrouw van alles. Naast het vanzelfsprekende en bekend veronderstelde godswonder dat zich tijdens de zwangerschap bij haar afspeelt, zijn er nog meer veranderingen waarneembaar bij de vrouw. Zo zal ook zij een dikke buik krijgen.

Vrouwen kunnen tijdens de zwangerschap last krijgen van lichamelijke ongemakken. Zo krijgen de meeste vrouwen in de loop van de negen maanden last van een dikke buik. De in die buik groeiende aanstaande negenponder brengt ook nog eens wat gevolgen met zich mee. Nu denk je misschien: negen pond, dat is toch niet zo zwaar? Nee, negen pond op je volle blaas tillen valt natuurlijk nog wel mee, maar het blijft niet bij die negen pond. Om dat kindje te voeden maakt het lichaam van de vrouw een kilo vruchtwater en een pond placenta aan. Daarnaast neemt de baarmoeder een kilo extra spieren voor haar rekening, komt er een pond aan borsten bij, zo’n drie kilo extra vocht en tweeënhalve kilo in subcutaan vetweefsel omgezette chocola. Volgens de boeken komt de gemiddelde vrouw zo’n twaalf tot dertien kilo aan, volgens ooggetuigenverslagen ligt dit echter vaker bij de twintig kilo en meer. Hoe dan ook neemt de vrouw in gewicht toe en dat is zwaar. Overigens raakt ze een groot deel daarvan uiteindelijk weer kwijt, in elk geval die negen pond van het kindje, de placenta en ja, ook die borsten.

Bekkeninstabiliteit
Er zijn weinig natuurlijke dingen die zo schijnbaar onnatuurlijk gaan als een bevalling. Waarom moet die kokosnoot per se door dat hele nauwe gangetje? Had de evolutie daar niet een heel mooi schuifdeursysteem voor kunnen evolueren? Zijn de mensen van de IKEA dan zo veel slimmer dan onze creatonistische schepper / oerknal-elementairedeeltjes-klonteraar-survivalofthefittest-wonder? In elk geval is er na miljoenen jaren nog steeds helemaal niets veranderd en blijft het een kutklus waar je Gij tegen zegt. Het enige positieve is dat deze taak nog steeds wordt uitgevoerd door de vrouw. Dat heeft waarschijnlijk iets te maken met het feit dat vrouwen beter zijn in ver vooruitplannen. Hun lichaam moet namelijk worden getransformeerd tot een spectaculaire baarmachine en dat gaat niet nog even snel op het allerlaatste moment. Als mannen dat hadden moeten doen, hadden we tijdens de eerste perswee waarschijnlijk gezegd: ‘O, fuck, ik wist dat ik iets vergeten was, knip me maar in tot mijn navel.’ Maar de vrouw niet, haar lichaam begint al maanden zo niet jaren van tevoren met de voorbereiding. Om eerlijk te zijn begint die voorbereiding al vlak na de zin: ‘Of kom je nog even binnen voor een kopje thee?’

Een van de voorbereidende dingen is dat bepaalde onderdelen van de vrouw week worden. Of zo je wilt: weker. Hoe ziet dat weker worden eruit? Simpel gezegd komt er wat meer speling in hun bekken; de banden, kapsels, spieren en gewrichten verslappen, rekken uit of worden leniger. Nou oké, we weten ook niet precies hoe het werkt, maar het zal ongeveer zoiets zijn als wanneer de schroefjes van je spatbord los gaan zitten. Met als resultaat dat alles na verloop van tijd behoorlijk gaat rammelen. Soms zo erg dat de hele straat opkijkt wanneer je eraan komt. En dat terwijl fietsen juist een van de weinige dingen is die de vrouw tot op hoogzwangere datum zonder al te veel problemen kan doen. Door deze instabiliteit van het bekken kan de vrouw pijnklachten krijgen, gaat ze waggelen als een eend, wordt traplopen moeilijker en is zware dingen tillen niet meer aan de orde. Je hoort het al, in week 38 nog snel even verhuizen is er niet meer bij. Het enige wat ze met haar bekken nog kan is dat ze het zo gigantisch kan oprekken dat het enorme hoofd van jouw kind er via de weg van de minste (!) weerstand doorheen geperst kan worden. En misschien de spagaat.

Emotionele instabiliteit
Veel mannen weten natuurlijk al wel dat een vrouw onder invloed van haar hormoonhuishouding heftig kan reageren. Soms komt deze uitbarsting vrij onverwacht, volgend op een – in de ogen van de man – normale gebeurtenis, maar vaker is haar reactie volstrekt logisch en volgt het op een overduidelijk onbeholpen vraag als: ‘Zou je de pindakaas misschien even door willen geven?’ Tijdens de zwangerschap nemen deze buien echt een vlucht. De meest in het oog springende verschillen zijn dat de vrouw haar armen minder gemakkelijk over elkaar heen kan slaan en dat het iets langer duurt voordat ze de deur met een klap heeft dichtgeslagen, maar het werkelijke verschil is dat we in plaats van ‘buien’ beter kunnen spreken van een ‘klimaatsverandering’. Geven de gebruikelijke emotionele stormen in een glas water je nog het gevoel dat je relatie nog een beetje spannend is, tijdens de zwangerschapsorkanen kun je maar beter zorgen dat je noodpakket klaarligt bij de voordeur en dat je vrienden altijd een extra bed klaar hebben staan. Het mooie is dat je vrij zeker weet dat het echt helemaal nergens aan ligt, behalve aan hormonen. Je hoeft dus niet bang te zijn dat je botter bent dan normaal, dat je iets belangrijks vergeten bent, dat ze in de trein lammetjes in de wei heeft zien huppelen of dat er in een commercial op tv een hondje uit een doos is gesprongen. Nee, er is helemaal niks aan de hand. Maar dat mag je zoals zo vaak alleen maar denken. En daarnaast, iedere man die weleens een relatie heeft gehad, weet dat je het nooit mag toeschrijven aan de hormonale situatie van de vrouw. Althans niet op zo’n manier dat ze het kan horen. Zelfs niet als ze het zelf zegt. Want wij mannen weten niks van hormonen en wat die met je lichaam of met je wil of met je emotionele stemming kunnen doen.

Hé… Wacht eens… Was het niet zo dat wij mannen iedere vrouw als potentiële partner zien omdat dat nu eenmaal onze natuur is? En natuur = testosteron = hormonen? Precies! Mannen en vrouwen hebben dus beiden net zo hard te lijden onder hun hormonen, alleen verschillen ze nogal in de manier waarop ze hiermee omgaan: mannen worden er geil van en vrouwen gaan ervan huilen. Net als bij uien eigenlijk.

Nou, we zijn eruit hoor. Vrouwen reageren op hun hormonen met heftige emotionele buien en mannen willen seks. En als we heel eerlijk zijn, dat laatste is natuurlijk ook gewoon een vorm van een heftige emotionele bui, alleen wat praktischer en meer doelgericht. Maar goed, laten we het nu eens omdraaien. Als mannen en vrouwen beiden last zeggen te hebben van hun hormonen, weten we dus ook dat vrouwen dat hele hormonenverhaal hebben verzonnen als excuus voor hun gedrag. En dat zal dan ook precies de reden zijn waarom we er nooit over mogen praten. Want wanneer wij hun emotionaliteit verbinden aan hun hormonen, worden vrouwen indirect gewezen op hun leugentje en dat is natuurlijk niet fijn.

Maar goed, tot zover de theorie, ondertussen hebben we wel te maken met al die ‘hormonen’ die onze vrouwen van die heftige emotionele buien geven. En uiteindelijk gaat het niet zozeer om de oorzaak van de buien, maar is het veel belangrijker hoe we ermee om gaan. Gelukkig is er één manier die vrijwel altijd werkt en die ook nog eens gemakkelijk te onthouden is met het volgende handige ezelsbruggetje: GEEF JE VROUW IN ALLES GELIJK!

Zwangerschapsverlof
Zes weken voor de uitgerekende datum krijgt de vrouw vrij van haar werk. In principe zijn deze weken vrijaf bedoeld om in alle rust een kind te kunnen baren. Maar in werkelijkheid geeft dit ze genoeg tijd om in alle rust achter jouw vodden aan te zitten om te zien of je alle klusjes wel op tijd af hebt gemaakt. Is dit verlof nu echt nodig? Zwangere vrouwen in Afrika gaan ’s ochtends naar het land om de maïs te oogsten, krijgen kramp in hun buik, hurken tijdens het pellen van de maïs even neer en lopen vijf minuten later met hun nieuwe kindje aan de borst en een zak maïs op de rug naar huis. Maar goed, welke Nederlandse vrouw verbouwt nu nog haar eigen maïs? Oftewel, die vergelijking gaat helemaal niet op.

Het bijzondere van het verlof is dat de vrouw in de laatste weken van de zwangerschap juist heel veel energie krijgt om onnodige klusjes te doen. Het is dan ook een raadsel waarom men de vrouw juist die zes weken niet op haar werk houdt. Maar goed, het is bij wet zo geregeld en dan kun je daar als man alleen maar over klagen tegen de buurman tijdens het maaien van je gras. Enig lichtpuntje is dat de eerste twee weken van dit verlof flexibel zijn, waarmee bedoeld wordt dat ze ook na de bevalling kunnen worden opgenomen. Omdat ze dan natuurlijk pas echt van pas komen raden we dit iedereen aan. De overige vier weken zijn verplicht, dus daar kom je echt niet onderuit. Die vier weken zijn bedoeld om de vrouw rust te geven, maar zoals gezegd gaat ze dan thuis nog even alles overhoophalen en werkt ze eigenlijk veel meer dan ze normaal gesproken zou doen.

1.7   FEEST!

O, wat vliegt die zwangerschapsperiode voorbij. Probeer bewust stil te staan bij jullie geluk door bijvoorbeeld alles vast te leggen in een dagboek of maak een fotoverslag. Publiceer deze integraal op internet en laat de hele wereld delen in jullie vreugde. Want positiviteit werkt aanstekelijk en voor je het weet is de wereld echt de perfecte plaats waar vrede en overvloed heersen en waarin jullie kroost kan beginnen aan een geweldig leven. Nog steeds positief? Lees snel verder bij deel 2.

1.8   ONDERTUSSEN BIJ HET KIND

Je vriendin zal gedurende de hele zwangerschap het gevoel hebben dat je niet betrokken genoeg bent. Ook al breng je iedere dag ontbijt op bed, ga je mee naar alle zwangerschapsyogadagen, zwangerschapszwemles, vriendinnenbijeenkomsten, enzovoort. Maar uiteindelijk is zij degene die de dikke buik, de hoge bloeddruk, de slapeloze nachten en de misselijkheid krijgt. Overigens kunnen de dikke buik, slapeloze nachten, misselijkheid en hoge bloeddruk ook allemaal bereikt worden door heel veel vet en zout te eten, maar in zekere zin is dat toch minder geaccepteerd dan de zwangerschap. Er zijn weinig stellen waarvan de man op een dag tegen zijn vrouw zegt: ‘Ik heb mijn hele leven al een vet-en-zout-eten-wens, ik ben nu 32, de biologische klok tikt, ik denk dat het er maar eens van moet komen…’

Toch kun je je achterstand een klein beetje inhalen door te laten blijken dat je heel goed op de hoogte bent van de ontwikkelingsstadia van de embryo. Daarom bij deze een korte lijst met dingen die je even uit je hoofd moet leren.

Illustration  4 weken: het heeft al vier weken de tijd gehad om te groeien en het is nu nog maar 1 millimeter lang. Dat gaat dus helemaal niet zo hard. Geen zorgen, straks gaan die millimeters over in centimeters en haalt-ie de achterstand wel weer in.

Illustration  5 weken: de embryo begint nu vorm te krijgen. Dat wil zeggen, de vorm van een soort kikkervis. Stompjes waar de ledematen later horen te zitten.

Illustration  6 weken: vanaf nu heeft het een kloppend hart en stroomt er bloed door dat kikkervisje van jou.

Illustration  8 weken: drie centimeter is het nu al. Het krijgt al een skelet en hersenen en begint steeds meer uiterlijke kenmerken te krijgen van een kikkervisje met armen, benen en een hoofd. Vanaf acht à tien weken krijgt het daarom een nieuwe naam en wordt het van embryo gepromoveerd tot foetus. Deze naam blijft gelden tot het moment dat het geboren wordt, maar in de praktijk zul je vaker spreken van baby, kindje of het.

Illustration  10 weken: het heeft gewrichten gekregen en kan daarom al een beetje beginnen met bewegen. Deze bewegingen zijn nog niet te voelen. Het is nu zes centimeter.

Illustration  12 weken: de verhoudingen van het lichaampje beginnen menselijke vormen aan te nemen, maar dan wel een mens met de uiterlijke kenmerken van een klein raar hompjestompje met ogen.

Illustration  16 weken: makkelijk te onthouden, met zestien weken is de foetus gemiddeld zestien centimeter groot. Het heeft inmiddels over het hele lichaam fijne haartjes en het ziet er verder uit als een rood doorschijnend buitenaards mensje.

Illustration  20 weken: Vanaf nu zou de moeder het kindje kunnen voelen bewegen, maar vaak duurt het nog wel een paar weken langer. Het is nu zo’n 25 centimeter groot.

Illustration  24 weken: de foetus kan nu sinds een paar weken geluiden horen en reageert als er een hand op de buik van je vriendin wordt gelegd. Geen ruzie meer maken dus, want dat krijg je later in de puberteit weer terug.

Illustration  28 weken: baby’s die met 28 weken geboren worden hebben een redelijk grote kans om te overleven, maar omdat de longen nog niet rijp zijn zullen de baby’s beademd moeten worden en de eerste weken of maanden in het ziekenhuis moeten blijven.

Illustration  32 weken: de baby is nu vooral aan het groeien en de organen rijpen verder. Een mogelijke bevalling is nu al veel minder gevaarlijk, bij 34 weken is de overlevingskans 99 procent.

Illustration  36 weken: het kindje is nu zo’n 45 centimeter en weegt als het goed is al tweeënhalve kilo. Het is nu zo goed als af en behoort in deze week in de juiste positie te liggen en te zijn ingedaald.

Illustration  38 weken: klaar hoor. Alles zit erop en eraan, hoewel sommige dingen nog moeten aanrijpen en groeien. Dat duurt nog ongeveer achttien jaar. De meeste baby’s worden geboren tussen de 38ste en de 42ste week.

Muziek tijdens de zwangerschap
Er doen verhalen de ronde dat je ongeboren kind geluiden kan horen in de buik en dat het daarom goed is om klasieke muziek te draaien. Dit is uiteraard een misverstand. Mocht het kindje geluiden kunnen horen, dan hoort het vrijwel niets anders dan het kloppen van het hart van de moeder. Stel dat je vriendin in rust is, dan heeft het kind een onregelmatige basedrum in zijn oor van 120 beats per minuut. Als je dit combineert met klassieke muziek ontstaat er dus een hele hippe combinatie waarbij zelfs de meest hardvochtige Bach iets funky’s krijgt. Beter is het om muziek uit te zoeken die past bij het ritme van de alomvertegenwoordigde basedrum. Om het kind echt ritmegevoel mee te geven, zou je eigenlijk de hartslag van de moeder nauwkeurig moeten vaststellen zodat haar ritme overeenstemt met het ritme van de muziek. Mocht de volgende track op de cd opeens een sneller ritme hebben, dan dient zij dus iets harder te trappen op de speciaal hiervoor in de muziekkamer opgestelde hometrainer. Speedmetal en de rumba zijn leuke varianten op het aanbod. Zet de muziek overigens niet keihard, want daar krijgt het kind stress van.

Als het kindje geluiden kan waarnemen is het ook in staat om je stem te horen. Dit is de reden dat ouders vanaf een bepaald aantal maanden weer met elkaar gaan praten en de komende achttien jaar de façade optrekken dat er niks aan de hand is.

Het kan natuurlijk nooit kwaad om bepaalde woorden alvast aan te leren. Denk aan: Nee. Niet doen. Die stereo is van papa, dus daar blijf je van af.

1.9   HOE MEEGAAND MOET JE ZIJN?

Laten we eerlijk zijn, tijdens de periode van zwangerschap en bevalling sta je als man volledig aan de zijlijn maar word je ondertussen geacht om daar niet te blijven staan.

Om te bewijzen dat je je aan het warmlopen bent zodat je op ieder moment het veld in kunt rennen, zul je naar alle afspraken met de verloskundige, iedere cursus en overige controles mee moeten gaan. Om daar plaats te nemen aan diezelfde zijlijn. Er zijn enorm veel leuke cursussen voor zwangere vrouwen: zwangerschapsyoga, zwangerschapshaptonomie, zwangerschapsstretching, zwangerschapsfitness, zwangerschapszangcursus, zwangerschapshypnose, zwangerschapszwemmen, zwangerschapsmacrameeën, zwangerschaps-poppetjes-maken-van-satéprikkers-en-kastanjes, zwangerschaps-schriftelijke-LOI-cursus-bedrijfsmanagement. Je merkt het, het magische woord is zwangerschaps. Al deze avonden zijn gevuld met vrouwen die al puffend en steunend iets doen waar je niet bij mag zijn. Tot de partneravond. En ook als je daar geen zin in hebt, neem van ons aan, je moet er echt naartoe. Los van het feit dat het bijzonder gewaardeerd gaat worden door je vrouw, is het een belevenis die je niet wilt missen. Na die avond kun je namelijk alles aan.

Zwangerschapsyoga
De partneravond van zwangerschapsyoga is door vrouwen bedacht om mannen tijdens de zwangerschap ook iets te geven om als een berg tegen op te zien. Als je niet meegaat zullen vrouwen boos zijn en zeggen dat je te weinig interesse in ze toont, maar in werkelijkheid balen ze omdat ze je ook willen zien lijden. De blik van de angst en vertwijfeling in je ogen slaan ze op in hun geheugen, zodat ze ten tijde van de bevalling iets leuks hebben om aan te denken als ze het even niet meer zien zitten. Ze willen de zekerheid dat jij jezelf ook in een gênante hulpeloze positie hebt bevonden op het moment dat ze hun benen ten overstaan van minstens drie wildvreemden zo wijd mogelijk openslaan. Je moet mee, zodat wanneer een vrouw tegen je zegt: ‘Jullie mannen weten niet wat pijn is’, je kunt antwoorden met: ‘Jawel, want ik ging mee naar zwangerschapsyoga.’ Niet meegaan is te vergelijken met bevallen via een keizersnede: je zult je altijd blijven afvragen hoe de ware oerpijn en -paniek voelen en hoe je lichaam het instinctmatig van je overneemt. Men ziet mannen van middelbare leeftijd nog weleens de Kilimanjaro beklimmen om te bewijzen dat ze ondanks hun leeftijd en hun geld nog springlevend zijn, maar dat zijn zachte eitjes van die generatie. De echte bikkels ondergaan vrijwillig de keiharde loutering van de zwangerschapsyogapartneravond. Maar onderschat het niet. Het is niet zoiets als een nachtlang kotsen in de badkamer omdat je kippetje aan de zijkant van de bbq heeft gelegen. Het is zwaarder en uitputtender dan dat. Ook al verloopt de avond voor de meeste mannen soepel en zonder complicaties, de geestelijke en lichamelijke gevolgen zijn nooit goed te voorspellen.

Vrouwen weten vaak niet hoe eenzaam een man zich kan voelen als hij bij een onbedoeld heftige woedeuitbarsting of huilbui stuit op een ongevoelige niet-meelevende reactie van zijn partner. En wat te denken van het feit dat het helaas nog steeds gebeurt dat vrouwen binnen enkele dagen na de partneravond alweer aandringen op intimiteit of zelfs geslachtsgemeenschap! Het zou goed zijn als er een cursus was voor mannen waarin ze zich leren voorbereiden op deze partneravonden. Een cursus zwangerschapsyogarugby bijvoorbeeld.

Zwangerschapsyogarugby

De cursus begint ongeveer drie maanden voor de uitgerekende zwangerschapsyogapartneravond en tijdens deze cursus krijgt de man in een veilige groep van maximaal tien medecursisten meerdere technieken aangereikt om zich zo goed mogelijk voor te bereiden. Het geheel omvat speciale ademtechnieken waarbij de lippen tijdens de uitademing het woord ‘godver’ zuchten, ontspanningsoefeningen waarbij een grote rol is weggelegd voor bier en schietoefeneningen met meerdere kleine semi-automatische handwapens op een doelwit naar keuze. Zorg voor dit laatste ook altijd voor recente pasfoto’s! Klap op de vuurpijl van de cursus is uiteraard de partneravond waarbij iedereen zijn zwangere vrouw mee kan nemen en deze zich samen met jou kan voorbereiden op wat er komen gaat. Voor de geïnteresseerden is er naast deze gezamenlijke rugbywedstrijd ook een squadtocht op het strand van Scheveningen voor jou en je partner.

Verloskundige
De verloskundige is de vrouw (of man) die uiteindelijk bij de bevalling aanwezig is om te zorgen dat alles goed gaat. De verloskundige is daarnaast ook de persoon (of man) die weet wanneer het misgaat en wanneer je als de wiedeweerga naar het ziekenhuis moet. Alleen als de bevalling vermoedelijk zo ongecompliceerd gaat zijn dat je het eigenlijk ook zelf had kunnen doen, doet de verloskundige het. Maar voor het zover is dient je vriendin een keer of veertien bij de verloskundige te verschijnen zodat deze in de gaten kan houden of alles er echt zo ongecompliceerd uitziet dat ze de bevalling zelf kan doen. Hoe ze dit echter doet is een groot raadsel, want de belangrijkste vraag tijdens deze bezoeken is: ‘Hoe voel je je?’ Als jij erbij bent tenminste, want anders verandert die vraag in: ‘Waar is de aanstaande vader, laat hij je alles alleen doen deze zwangerschap, heb je er al eens aan gedacht om alleenstaand ouder te worden?’

Hoe ziet zo’n bezoekje aan de verloskundige eruit?

Allereerst kom je natuurlijk op tijd, want je wilt niet te laat zijn. Dus je bent er ruim vijf minuten te vroeg zodat je in totaal 55 minuten aan het wachten bent voordat je naar binnen mag. Heel interessant natuurlijk, vooral omdat het ’s ochtends vroeg is en er maar één vrouw voor je was. Waarom duurt het zo lang? Omdat de verloskundige het consult meent te moeten beginnen met haar allerbelangrijkste vraag: ‘Hoe voel je je?’ Ja, dan vraag je er ook om natuurlijk.

Misschien is het nog niet eens zo’n gek beroep voor mannen, dat van verloskundige. Heb je eerst de hele dag consulten en dan hup, om 10.00 uur vrij. Waarom zijn er eigenlijk niet meer mannen die voor dit beroep kiezen? Want het kan heus geen kwaad als er meer mannen in de kraamkamer aanwezig zijn tijdens de bevalling. Zo is er altijd wel een moment dat je zelf de camera even niet kunt hanteren, maar dat je aan de andere kant niet alleen maar overbelichte foto’s wilt of foto’s waarbij men later zegt: ‘Is het een jongen? Is het een meisje?’ Nee, het is een dikke vinger voor de lens.

Goed, uiteindelijk mogen jullie naar binnen en jullie houden de vaart er direct in het begin al goed in door op de hoe-voel-je-je-vraag te antwoorden: ‘Eh… geïrriteerd omdat we ruim vijftig minuten moesten wachten om niks?’ Gelukkig weet de verloskundige te voorkomen dat jullie binnen vijf minuten weer buiten staan door te zeggen dat jij je mond moet houden en dat de vraag is bedoeld voor de vrouw. Het gesprek gaat over koetjes, kalfjes en je vrouw, terwijl jij je voorneemt om iedere open vraag die je afgevuurd gaat krijgen met een gesloten antwoord te beantwoorden. Ja, dat zou heel leuk zijn. Maar er wordt je niks meer gevraagd. Uiteraard komen jullie er niet alleen om te praten en na dertig minuten mag je vriendin op de onderzoeksbank gaan liggen. Daar wordt haar bloeddruk gemeten, haar buik bekeken, en als de zwangerschap al verder gevorderd is, wordt er met een doptone naar het hartje van de baby geluisterd. Dat is wel een bijzonder moment. Allereerst omdat je je helemaal het leplazarus schrikt van het tempo van dat hartje. Alsof het kindje al weken aan het watertrappelen is en zijn hoofd nog maar ternauwernood boven water kan houden. Algauw klopt jouw hart van schrik minstens net zo snel en dat schept alvast een band. Je drinkt wat water, pakt de hand van je vriendin vast, veegt een traan weg als niemand het ziet.

Bij het eerste bezoek wordt ook de uitgerekende datum van het kind nog eens verteld, maar die had je natuurlijk allang zelf uitgerekend (de eerste dag van de laatste menstruatie + 180 dagen). En dat is het dan wel zo’n beetje. Ja natuurlijk gebeurt er tijdens zo’n consult weleens iets meer, zo proberen de verloskundigen tijdens de laatste maanden van de zwangerschap iedere keer het gewicht van de baby te schatten met een foutmarge van zo’n drie à vier kilo. Kortom, leuk voor als je er een boek over moet schrijven, niet echt iets om een hele ochtend mee kwijt te zijn. Kunnen we niks positiefs schrijven over deze bezoekjes? Jawel, het is maar veertien keer.

De echo
Je hebt recht op twee echo’s. Het doel van de echo is natuurlijk in de eerste plaats om te kijken of het kind helemaal in orde is. Maar bij de tweede echo kun je ook zien wat het geslacht gaat worden. Dit moet je altijd eisen. Ook als je vriendin dat liever niet heeft. Maak anders een deal met de persoon die de echo doet dat ze het via een code toch aan je vertelt. Bijvoorbeeld iets als: hier zien we de armpjes, hier de beentjes en hier een vat zuurkool met worst. Daarna kun je direct beginnen met fantaseren over hoe fantastisch het allemaal gaat zijn, en als het een meisje wordt kun je jezelf hier alvast psychisch op voorbereiden. Het weten van het geslacht scheelt je daarnaast bij het kiezen van een naam ook nog eens ongelooflijk veel tijd en spanning. Je kunt de helft van alle namen die je vriendin noemt direct goedkeuren en dat geeft jou zo veel credit dat ze je geheel vrij laat in het verzinnen van de naam die het uiteindelijk gaat worden.

Hoe ging dat vroeger toen er nog geen echo’s waren? Dat moet een heel nare tijd geweest zijn. Mensen werden tot op de dag van de geboorte in spanning gehouden wat het geslacht van het kindje zou zijn, of het alle ledematen zou hebben of dat het als voornaamste talent zou krijgen dat het vooral heel hard van een berg naar beneden zou kunnen rollen. En hoe vaak vrouwen niet na de eerste barensnood te horen kregen: ‘Wacht even hoor, nog niet weglopen, er komt er nog een… eh… een stuk of vijf.’ Deze verschrikkingen zijn voorbij sinds de komst van de echo. De tweede echo geeft naast al deze redenen ook nog eens een duidelijker beeld van het kindje. Het grote voordeel hiervan is dat het je de mogelijkheid geeft om je koffers ruim op tijd te pakken indien de echo duidelijke trekken heeft van de buurman. Want wie wil er nu wonen naast een buurman die het uiterlijk heeft van een met korrelige grijstinten opgebouwde alien?

Eerlijk is eerlijk, het kindje wordt dan wel in beeld gebracht, maar wat een kwaliteit… Als je computerscherm een beeld zou geven vergelijkbaar met het beeld van de echo, dan heb je die waarschijnlijk tweedehands op de kop getikt in Rusland nadat hij tot vijf jaar na de ramp dienst had gedaan in de kerncentrale van Tsjernobyl. De beelden die we van ons kroost te zien krijgen zijn totaal misvormd, met heel veel grijze sneeuw en behoorlijk weinig megapixels. Hoeveel mannen zijn de echokamer niet uit gevlucht met de woorden: ‘Aah! Ze lijkt precies op je moeder!’ Wees niet al te snel bezorgd tijdens het bekijken van de echo. Hou de persoon die het apparaat bedient in de gaten om te zien of alles zo ongeveer aan de verwachtingen voldoet. Vanwege de beeldkwaliteit is het lastig voor een leek om bijvoorbeeld de dikke darm van je vriendin te onderscheiden van een kronkelig groeiende en vrij dik met ontlasting gevulde linkerarm. Mocht er uiteindelijk bij de bevalling toch een dikke darm naar buiten komen in plaats van een hoofdje, dan rest er maar één ding: snel de camera uitzetten. De mensen die de echo maken weten natuurlijk hoe spannend dit moment voor je is. Zij zijn dan ook degenen die het woord pretecho hebben bedacht. Want het is fantastisch om het klamme schrikzweet over de hoofden van de aanstaande ouders te zien parelen en dan op strategische momenten dingen te zeggen als ‘ohoh’ of ‘hé, kan dat ook?’ O, wat hebben ze weer een pret.

Het is dan ook te hopen dat de wetenschap binnen een aantal jaar met vernieuwingen op dit vlak komt, zodat we straks een 24-uursliveverbinding krijgen met onze foetus. En deze beelden komen uiteraard direct streaming op internet. Reserveer foetus223410.nl alvast snel voor het te laat is.

Het grote voordeel van de slechte beeldkwaliteit is dat het uiterlijk van het kind altijd meevalt. Je hebt je op het ergste voorbereid en je staat in je witte pak met masker naast je vrouw en dan blijkt je kind opeens kleur te hebben, veel meer megapixels dan je durfde te dromen en alle ledematen zitten aan elkaar vast.

1.10   SEKS TIJDENS ZWANGERSCHAP

Gaan we het nu weer over seks hebben? Ja. Als je daar problemen mee hebt kun je voor het woord seks ook een ander woord lezen, zoals ‘primaire levensbehoefte’. Wacht eens even, bestaat er dan ook zoiets als een anale primaire levensbehoefte? Eh… ja, kennelijk.

Er doen veel fabeltjes de ronde. Zoals die van de vos en de raaf of die van de ezel, de stier en de koopman, maar hier komt vrijwel nooit seks tijdens de zwangerschap in voor, dus daar gaan we het nu niet over hebben. In tegenstelling tot wat je hier en daar weleens hoort, is seks tijdens de zwangerschap helemaal geen probleem. Veel dingen zijn als vanouds, alhoewel er wel een aantal zaken zijn die toelichting behoeven.

Als je al langere tijd een relatie hebt met je vriendin zul je waarschijnlijk wel hebben uitgevonden welke randvoorwaarden belangrijk zijn voor optimaal genot, zoals daar zijn een goede breedbandverbinding, een groot scherm en een goed slot op de deur van je werkkamer. Hier verandert een eventuele zwangerschap eigenlijk vrij weinig aan. Maar als je daarnaast ook bijzondere wensen hebt, zoals bijvoorbeeld dat je je vriendin bij je seksleven wilt betrekken, dan beginnen de problemen en wordt er een beroep gedaan op je creativiteit.

Het eerste struikelblok is het feit dat alcoholgebruik tijdens de zwangerschap ten zeerste wordt afgeraden, en je zult dus op zoek moeten naar andere manieren om haar bij je in bed te krijgen zonder direct te willen slapen. Er zijn mannen die speciaal om deze reden gebruikmaken van technieken die vallen onder de noemer ‘voorspel en verleiding’. Dit is het verhaaltje in de internetfilmpjes voordat het werkelijk interessant wordt. Nu niet meteen je loodgieterspak aantrekken en jezelf een Oost-Duits accent aanmeten, probeer het eerst eens met een gesprek. Vraag naar haar gevoelens, interesses, naam van haar ouders, enzovoort, vaak werkt dit vrij aardig. Mocht het niet direct werken, dan zijn er natuurlijk altijd nog de instrumenten van manipulatie, valse beloftes, bedreigingen of de vuilnis buitenzetten en de afwas doen. Maar sloof je ook weer niet te veel uit, want het bijzondere van deze periode is dat vrouwen dankzij een betere doorbloeding van de schaamstreek en de gierende hormonen, juist vaker zin hebben in seks dan je gewend bent. Echt? Ja, echt waar. En als ze jou niet wil geloven, moet je haar daarover maar eens wat wetenschappelijke literatuur laten lezen. Mocht ze daarvoor niet gevoelig zijn, zou je deze argumenten nog kunnen gebruiken:

Illustration  De baby heeft er geen last van. Sterker nog, als de vrouw zich fijn en ontspannen voelt, is het voor de baby alleen maar beter.

Illustration  Je kunt het hoofdje van de baby niet beschadigen. Mits je geen videobeelden van jullie vrijpartij opneemt die hij of zij jaren later in een verborgen mapje op de D-schijf openklikt, want dan beschadig je het arme hoofdje alsnog.

Illustration  Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen die tijdens de zwangerschap regelmatig vrijen minder kans hebben op een vroeggeboorte.

Illustration  Doordat de schaamstreek van de vrouw beter is doorbloed, is ook de clitoris een stuk groter en dus gemakkelijker vindbaar dan normaal. Dit argument wint uiteraard aan kracht wanneer je je in de voorgaande jaren hebt ontpopt tot een ware kluns in bed die als een mol zonder bril alles als een gek beroerde in de hoop om tijdens de trial and error ook eens het juiste knopje in te drukken.

Als je haar zo ver hebt gekregen dat het er echt van gaat komen zijn er een paar regels.

Regel 1: Wees iets voorzichtiger dan normaal. De natuur heeft dan wel de fontanel uitgevonden, zodat het ongeboren kindje niet al voor zijn geboorte de huwelijkse pret kan verstoren, maar er zijn grenzen. Vooral in de laatste fase moet je niet al te diep willen gaan, maar is er ooit iemand minder geworden van oppervlakkige seks?

Regel 2: Beschouw het gebied tussen de hals en de navel als verboden gebied. Hier ontstaan gedurende de zwangerschap de prachtigste vormen, maar die zijn niet voor jou bedoeld. Kijken mag, maar aanraken alleen na herhaaldelijke uitnodiging, het liefst op schrift en in tweevoud zodat er naderhand geen misverstanden over kunnen bestaan.

Regel 3: De buik. Dit maakt sommige standjes wat lastiger, maar sommige juist gemakkelijker. Wees niet bang om er met je volle gewicht op te gaan liggen, de eerste vier maanden kan dit nog zonder al te veel problemen. Zolang je BMI maar onder de 23 zit. Als je een BMI hebt van boven de 23 hebben jullie waarschijnlijk al veel ervaring met seks en dikke buiken en blijf jij gewoon lekker op je luie rug liggen zoals altijd.

Goed, dat lijkt dus nog alles mee te vallen. Sterker, voor sommige mannen kan er weleens een hele toffe negen maanden aan gaan breken. Voordat je het boek in een hoek smijt en naar boven rent, nog even de onderstaande verboden lezen.

Wanneer mag het niet:

Illustration  Als de vliezen gebroken zijn. Let wel, het gaat hier niet om trommelvliezen, dus keihard schreeuwen tijdens je hoogtepunt is geen probleem.

Illustration  Bij een dreigende vroeggeboorte. Maak je geen zorgen als je hier niks over hebt gehoord. Als er een vroeggeboorte dreigt, dan heb je het waarschijnlijk allang te horen gekregen van de verloskundige.

Illustration  Als je ’s avonds laat de afwas hebt laten staan voor de volgende ochtend.

Illustration  Als de vrouw bloed verliest. We hebben het hier uiteraard over vaginaal bloedverlies. Dus een gapende hoofdwond of een klein fonteintje uit de halsslagader kan natuurlijk wel gewoon, al naar gelang jullie voorkeur en haargroei tijdens volle maan.

1.11   WAT MAG NIET TIJDENS ZWANGERSCHAP?

Zoals we eerder al schreven mag je dus niet aan de borsten komen. Verder mag eigenlijk alles. Maar ook voor de vrouw geldt dat ze tijdens de zwangerschap bepaalde dingen niet mag. Nogal veel dingen niet eigenlijk. En hoewel ze natuurlijk groot genoeg is om die in een boekje op te zoeken en hier zelf rekening mee te houden, kan het helemaal geen kwaad om te weten wat dat dan voor dingen zijn die ze allemaal niet mag. Al was het maar zodat jij eindelijk ook eens dingen kan zeggen als: ‘Ah ah, wat zijn we allemaal van plan?’ Probeer ook af en toe iets door de vingers te zien op zo’n manier dat ze weet dat je het door de vingers ziet. Op die manier bouw je credits op voor het moment dat je zelf even iets doet wat eigenlijk niet mag.

Goed, wat mag je vriendin allemaal niet? Ze mag niet aan je op alfabet gesorteerde platenverzameling komen, ze mag niet je harde schijf formatteren en een paar van je beste vrienden mag ze ook niet echt. Ja oké, maar wat mag ze niet tijdens de zwangerschap? Dat blijkt nogal wat te zijn. Een overzicht:

Eten
De vrouw mag tijdens de zwangerschap bepaalde dingen niet eten, zoals rauwmelkse kazen, rauw vlees, ongewassen groenten of rauwe uitwerpselen van katten. Niet alle rauwe dingen zijn echter slecht om te eten tijdens de zwangerschap. Zo mogen de meeste groenten en fruit wel gewoon rauw gegeten worden, zolang ze vóór consumptie eerst grondig worden gewassen. Een ander verhaal is het met rauw vlees. Ook dit zou je natuurlijk kunnen wassen, maar voordat het rauwe vlees voor consumptie geschikt is, moet het zo grondig worden gewassen dat al het vlees met het waswater in het gootsteenputje is verdwenen. Gemakkelijker is het om te stellen dat vrouwen geen rauw vlees mogen eten. Dit verbod stamt overigens nog uit de zeventiende eeuw toen men een einde wilde maken aan het gebruik dat vrouwen tijdens een hongeraanval een hond of kat van de straat plukten om daar hun tanden in te zetten. Tegelijkertijd was het een poging om de man te behoeden voor bijtwonden van zijn vrouw. Overigens heeft men halverwege de achttiende eeuw in Oost-Pruisen de ontdekking gedaan dat dit laatste ook voorkomen kan worden door geen flauwe grapjes te maken omstreeks en tijdens de bevalling. Anno nu komt daarbij dat je je vrouw niet moet voorlezen uit dit boek.

Ook op het gebied van kazen moet je uitkijken dat de kazen niet zijn gemaakt van rauwe melk. Bij die kazen bestaat namelijk de kans dat er een bacterie of zoiets in de kaas zit verstopt. We hebben het hier over een bacterie of zoiets, want niemand weet ooit zeker wat er precies in die kazen zit. Daarom spreekt men ook van +, zoals in 40+ kaas, waarbij de + aangeeft dat men weet dat er waarschijnlijk iets extra’s in zit, maar dat niemand precies weet wat. In principe is iedere kaas die je in de supermarkt kunt kopen goed. En met ‘goed’ geven we hier geen kwaliteitsoordeel over de kaas, maar zeggen we alleen dat er waarschijnlijk geen rauwe melk in de kazen is verwerkt. Sterker nog, in een aantal supermarktse kazen lijkt helemaal geen melk te zijn verwerkt.

Tip: als je in een restaurant eet is het beter om te vragen: ‘Wat zit hier in?’ dan: ‘Wat zat hier in?’

Alcohol
Alcohol onder de zestien, gewoon niet doen. Ook niet als ze door de caissière in de supermarkt nog helemaal niet op hun leeftijd gecontroleerd kunnen worden omdat ze veilig in de buik van hun moeder zitten. En met veilig bedoelen we net zo veilig als de moeder zich kan beheersen. Want een week zonder alcohol lijkt misschien wel gemakkelijk, maar is dat met de vrijmibo, de feestjes, het weekend en de doordeweekse bankhangavond natuurlijk niet eens zo makkelijk, laat staan veertig weken. En niet denken dat ze heus wel een klein beetje kan drinken als ze daarna maar vier koppen koffie drinkt. Bij twee glazen alcohol per dag zijn al duidelijke effecten te zien op het kind en bij heel veel glazen per dag verdubbelen die effecten zich net zo sterk als het beeld van het aantal vingers dat je opsteekt.

Maar wat doet alcohol dan precies met het kind? Allereerst neemt de adembeweging af. Gelukkig neemt de adembeweging bij het kind meestal niet direct geheel af en krijgt het de kans om levend geboren te worden en moeder te confronteren met haar drankgebruik, door heel erg slecht te scoren op school. Alcohol heeft een schadelijk effect op de hersenen. Nu is dat natuurlijk niet zo onverwacht, want laat dat nu precies de reden zijn waarom men überhaupt alcohol drinkt. Toch zijn de effecten van de alcohol op de hersenen van de ongeboren baby niet dezelfde als die wij kennen – kotsen, billenknijpen, SBS6 kijken, de hele sjebeng – maar kan het kind later leesproblemen, concentratiestoornissen, een zwak geheugen, een vertraagde ontwikkeling, spraakproblemen en een contract bij Ajax krijgen. Uiteindelijk bestaat de kans dat door het embryo op deze manier vroegtijdig op sterk water te zetten, de long- en hersenontwikkeling worden geremd. Gewoon niet doen dus, tenzij er in jouw familie veel baby’s worden geboren met extreem grote longen en hersenen – zo groot dat het niet mooi meer is – en de dokter heeft gezegd dat het geen kwaad kan om alvast een beetje in te drinken op het feestje van de komende achttien jaar. Mocht je vriendin ondanks alle waarschuwingen toch een glas alcohol willen drinken, dan raden wij haar aan om dit heel langzaam te doen – zeg elke week een minuscuul klein slokje – zodat jij ondertussen de tijd hebt om alvast het een en ander te regelen met de Raad van Kinderbescherming.

Roken
Decennia lang hebben vrouwen tijdens de zwangerschap lekker doorgerookt en daarom zijn er uitstekende onderzoeksresultaten bekend over de schadelijke effecten van roken op het ongeboren kind. In zekere zin stonden deze vrouwen achteraf in dienst van de wetenschap. Natuurlijk zijn er vrouwen die zo verslaafd zijn aan sigaretten dat ze het met de beste wil van de wereld niet kunnen laten. Voor hen is het misschien fijn om te weten dat roken tijdens de zwangerschap voor hen niet heel veel slechter is dan normaal. De enige die er echt last van heeft, is het kindje. En misschien kan het voor de ontwikkeling van het longetje helemaal geen kwaad om in de baarmoeder af en toe al een klein rokershoestje te produceren. Maar je wilt toch niet dat je kindje straks ter wereld komt met gele tanden, een grauw gezichtje en trillende vingers? Je wilt toch niet dat de dokter straks zegt: ‘Het is een… eh… geen jongetje, geen meisje ook, eh… het is Johan Derksen in een luier?’ Gewoon niet doen dus ook. Als je vriendin zichzelf zo nodig een houding moet geven, gaat ze maar lekker met haar handen wrijven over haar dikke buik.

Koffie
Koffie kan gewoon, mits niet meer dan twee à drie koppen per dag.

Vieze katten
Katten zijn over het algemeen nogal schoon op zichzelf, maar desondanks kunnen zij een ziekmaker bij zich dragen die de vrouw tijdens de zwangerschap beter niet op kan lopen. De vrouw moet opletten dat ze niet in aanraking komt met kattenbakken en dergelijke. Omdat katten jouw tuin als één grote kattenbak zien, kan ze daar tijdens de zwangerschap beter niet in werken.

Röntgenfoto’s
Tijdens de zwangerschap kun je dit soort foto’s beter vermijden. Bedenk dat de moderne camera’s een veel mooier beeld geven van een verjaarspartijtje en dat je daarvoor helemaal geen Curie-uitstalling in je kamer hoeft te maken. Mocht je vriendin echter iets gebroken hebben, een been, een arm of de zeldzaamste plaat uit je platenverzameling, dan zal een röntgenfoto in het ziekenhuis uiteindelijk waarschijnlijk onontkoombaar blijken te zijn. Of toch niet? Stel, het is nog maar een paar weken voor de uitgerekende datum, dan loopt ze toch al niet zo goed meer, wellicht dat ze dan voor de gezondheid van het kindje misschien nog wel even kan wachten? Nou goed, dat hangt helemaal van je vriendin af en van het feit of jullie huis een goede geluidsisolatie heeft.

Vliegen
Wat is er nu fijner dan op duizenden kilometers hoogte in een kleine aluminium koker met te veel mensen opgesloten door de lucht te suizen met cabinepersoneel dat is getraind om te allen tijde de rust te bewaren, ook wanneer dat medisch gezien misschien niet helemaal wenselijk is? Goed, soms zijn vluchten niet te vermijden, zoals in het geval dat je helemaal zat bent van dat eeuwige gezeur in ons land over onderwerpen als CO2-emissie en je er gewoon even lekker uit wilt. In elk geval mag de vrouw tot vier weken voor de uitgerekende datum vliegen tot ze erbij neervalt. Daarna echter niet meer. En hé, dat is toevallig! Dat is precies het aantal weken dat de vrouw wettelijk niet meer mag werken. Heeft de overheid dit bedongen bij de luchtvaartmaatschappijen, zodat de vrouwen geen misbruik gaan maken van hun verlof door even lekker vier weken naar verre landen te vliegen? Hoe dan ook, mocht je toch willen vliegen, kijk dan of je vrouw door middel van bepaalde ademhalingstechnieken de baby wat kan verschuiven richting middenrif. Wie weet dat het niemand opvalt.

Harde muziek
Uit onderzoek is gebleken (ja, daar is-ie weer) dat kinderen stress kunnen krijgen van harde geluidstrillingen, en het is natuurlijk helemaal niet leuk als het straks op de wereld komt met afgebeten nageltjes. Harde muziek in de laatste fase van de zwangerschap vermijden dus.

Diepzeeduiken
Nee, natuurlijk niet! Denk alleen eens even aan de schade die dit toe kan brengen aan de kwetsbare koraalriffen en de CO2-uitstoot van je vliegreisje naar dat mooie warme oord. Daarnaast weet men niet precies wat de effecten van de drukverschillen tijdens het duiken op het kind zijn. Dus interessant als je van experimenteren houdt. Minder interessant als je van kinderen houdt.

Lolobal
Er zijn weinig redenen waarom zwangere vrouwen zich zouden willen voortbewegen op een lolobal. Fietsen, waggelend lopen, auto rijden behoren immers allemaal tot de mogelijkheden. Desalnietemin wordt het officieel afgeraden. Naast uiteraard alle andere bezigheden waarbij je vrij gemakkelijk hard op je hoofd of buik kunt vallen. De meeste vrouwen voelen dit overigens zelf het beste aan.

Parachutespringen
Niet verboden. Mits de sprong vanaf de grond wordt uitgevoerd en de vrouw niet hoger springt dan vijftig centimeter.

Chemicaliën
Vrouwen wordt aangeraden om hun haar niet te verven. Dus als je wilt weten of een vrouw zwanger is en hoe lang die zwangerschap al duurt: aan de hand van de lengte van de echte kleur die erdoorheen groeit kun je een redelijke inschatting maken. Een haar groeit per maand ongeveer een centimeter, dus reken maar uit. Mocht ze nu echt per se haar haar willen verven, laat ze het dan doen met biologische groenten, daar zit de minste chemische troep in.

1.12   PERSOONLIJKE VOORBEREIDING

Het is natuurlijk niet netjes om te spreken van een tijdbom als het gaat om de zwangere buik van je vriendin. Misschien is een confettibom meer op zijn plaats. Wat wel klopt is dat je vriendin op een gegeven moment op ploffen staat en dat het slechts een kwestie van tijd is voordat jij verandert van een amorele slecht georganiseerde luiaard in een amorele slecht georganiseerde luiaard met een kind. En zoals we in het begin van dit hoofdstuk al stelden, daar mag je best wel heel erg bang voor zijn. Als je die angst maar omzet in iets goeds. Angst mag misschien een slechte raadgever worden genoemd, als het ervoor zorgt dat je je daarom voor gaat bereiden op de toekomstige veranderingen is het helemaal zo slecht nog niet. Maar zijn er meer dingen die je in de voorbereiding kunt doen dan dat wat je hierboven al hebt gelezen?

Ja. Als je in de zomervakantie de Mount Everest gaat beklimmen, zorg je dat je uitrusting in orde is en dat je voldoende conditie hebt. Als je de Atlantische Oceaan over gaat zeilen, zorg je dat de boot geen gaatjes heeft en sla je van tevoren nog even het handboek open om zeker te weten dat loef over lei gaat. Of omgekeerd. Het is dus niet meer dan logisch dat je zorgt dat tijdens de zwangerschap de uitrusting klopt, dat je conditie in orde is en dat alle hulplijnen dubbel gecheckt zijn. Want laten we wel wezen, je gaat vader worden. Dat is niet zoiets als eventjes de oceaan over zeilen of het beklimmen van een berg.

Emotionele voorbereiding
Natuurlijk hebben mannen een emotionele voorbereiding ook nodig. Want de kans is groot dat je straks staat te huilen aan het bed als jouw kindje ter wereld komt. Dat is gewoon een onbeschrijfelijk verschrikkelijk mooi moment. Hoeveel je ook van je vriendin houdt, daar komt ineens een wezentje de wereld in waar je waarschijnlijk nog meer van gaat houden. Opeens is er iemand waar je zonder na te denken je leven voor zou geven. Een meisje of jongetje dat vrijwel zeker de komende achttien jaar al het bloed dat er onder je nagels zit vandaan weet te halen en waarvan je dat niet eens erg vindt ook nog eens. Op dat moment verandert jouw leven in dat van het leven van een papa, en dat is nog weleens 180 graden iets anders.

Hoe werk je aan je conditie?
Train jezelf in het omgaan met slapeloze nachten. Begin ruim een jaar van tevoren met het midden in de nacht eenmalig af laten gaan van een alarmbel. Spring direct je bed uit, ren naar beneden, vul een beker met water, doe daar zes scheppen suiker in, mix dat, ren weer naar boven en ga daarna in de toekomstige babykamer met een zak zand en het flesje in een ongemakkelijke houding zitten totdat je arm gevoelloos is geworden. Als je de zak zand laat vallen, moet je weer van voor af aan beginnen. Iedere volgende maand in de zwangerschap zet je het brandalarm een keertje vaker, zodat je uiteindelijk negen keer per nacht je bed uit kunt, oftewel dat je slechts tweeënhalf uur slaap hebt per nacht, zonder problemen. Wees je bewust van het feit dat je gedurende deze training geen voertuigen mag besturen, dat je nooit stil blijft staan op plekken waar het gevaarlijk is wanneer je in slaap zou vallen, dat je je vrienden ruim van tevoren inlicht dat je geen alcohol mag drinken en dat je hun namen waarschijnlijk niet altijd paraat hebt. Overigens, in het geval dat je vriendin het lef heeft om borstvoeding te geven, zal de hoeveelheid nachtrust je uiteindelijk weleens behoorlijk mee kunnen vallen. Geniet er in dat geval van, maar probeer je schema van negen keer opstaan per nacht wel vol te houden, want er hoeft maar een kleine borstontsteking de kop op te steken en jullie gaan over tot het geven van kunstvoeding. Dan kun je maar beter de supergetrainde commandopapa zijn die voor vijf nachten zonder slaap zijn hand niet omdraait.

De eenvoudigste manier om een paar maanden zonder nachtrust te kunnen is uiteraard door te slapen van zeven uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds. Maar goed, niet iedereen kan op korte termijn een baantje vinden bij de Belastingdienst, dus bereid je voor op de training.

Trucs om er ’s nachts niet uit te hoeven:

Illustration  Breek een been

Illustration  Breek twee benen

Illustration  Ga er gewoon een hele nacht niet uit met de woorden ‘ik heb hier even geen zin in, hoor’ en geniet daarna van het excuus dat je vriendin met het nachtkastje je been heeft gebroken

Illustration  Bouw een automatische babywieger-speentje-indoen-flesje-warmhoud-en-toedien-machine. Maak deze machine extra zwaar, zodat wanneer het niet helemaal naar behoren werkt, je gemakkelijk je been eronder kan breken.

Illustration  Doe oordopjes in met secondenlijm.

De juiste houding
Iedereen kent de zwart-witposter van de gespierde goed uitziende man met een baby op zijn arm. Vrouwen smelten bij dit beeld, en laten we eerlijk zijn, het heeft ook wel iets vertederends; homoseksuele fotomodellen en baby’s. Maar los van dit archetypische beeld zijn er verschillende manieren waarop je de baby vast kunt houden en waar er maar enkele goed van zijn. Natuurlijk weet iedereen gevoelsmatig dat een ondersteboven gehouden baby niet klopt, maar probeer tijdens het smeren van de beschuitjes, het tegelijkertijd draaien van een wasje, het schenken van de koffie en het ontvangen van de cadeaus maar eens honderd procent helder te blijven in je hoofd. De beste houding voor de baby in de eerste week is daarom gewoon lekker liggend in zijn wiegje of bij mama aan de borst. Voor die momenten dat je toch even kort de show wilt stelen en aan het bezoek wilt laten zien dat jij misschien wel de tofste papa van de hele wereld bent, verdient het de aanbeveling om de baby bij het hoofdje te ondersteunen en hem met de andere arm (tegelijkertijd!) omhoog te tillen. Oefen dit maar even met een zak zand waar je met drie plakbandjes een galiameloen aan hebt bevestigd. Voor de herkenbaarheid kun je op de meloen een gezichtje tekenen.

1        Dit is niet helemaal correct. Het is niet mogelijk om direct met je Bugaboo de winkel uit te lopen, je moet ’m bestellen. De levertijd is nooit in te schatten, maar het verdient de aanbeveling om een aantal jaar voor het stoppen van de anticonceptie de beslissing te nemen of jullie een Bugaboo willen laten komen. Let wel, deze beslissing garandeert natuurlijk niet dat je hem ook daadwerkelijk op tijd in je bezit hebt. Het beste is dan ook om tot minimaal veertien weken na bevestiging van de levering te wachten met het verspreiden van het goede nieuws. Niets is namelijk zo vervelend om weer langs alle familie en kennissen te moeten met het bericht dat de Bugaboo niet geleverd kon worden om wat voor reden dan ook. En heeft een vriend of vriendin wel een Bugaboo kunnen krijgen zonder al te veel problemen? Probeer je jaloezie te onderdrukken en feliciteer ze met het heuglijke feit door een kaartje te sturen. Het is ook netjes om daarna binnen een aantal weken bij de nieuwe bezitters van deze kinderwagen op bezoek te gaan en te zeggen hoe fantastisch je het voor ze vindt, hoe mooi hun wagen wel niet is en dat het sprekend op de vader lijkt.

2        Overigens zijn er ook dikke vrouwen die – naast het feit dat ze in hun leven iets te veel subcutaan weefsel hebben opgebouwd in de omgeving van hun taille – wel degelijk zwanger zijn. Maar dan kan een opmerking ‘hoeveel weken ben je al?’ nog steeds zorgen voor pijnlijke situaties omdat deze vrouwen er soms zelf pas heel laat achterkomen dat ze zwanger zijn. Soms pas zo laat dat het kind op een dag tegen zijn collega’s zegt: ‘Jongens, vanaf vandaag heb ik een naam.’

3        Let wel, dit geldt vooral bij een eerste bevalling. Bij volgende bevallingen wil het weleens sneller gaan en krijgt de vrouw soms pas weeën als het kindje goed en wel kan lopen.

4        De bedpan wordt vooral gebruikt om na de bevalling de placenta in op te bakken waarna deze gezamenlijk met de kraamvrouw gegeten wordt. Vanwege de veelheid aan indrukken tijdens en na de bevalling wil het weleens gebeuren dat de vrouw er per abuis haar behoefte in doet. Mocht dit gebeuren, dan is ons advies om er niks over te zeggen, de pan snel te legen en hem daarna weer onder het bed te schuiven alsof er niets is gebeurd.

5        Het sterftecijfer van auto-achterbanken laat een heel ander beeld zien.

6        Waar God staat kan tegenwoordig natuurlijk ook staan: Allah, Shiva, iets, The Force, Reiki, democratie of iets anders waar je in gelooft.