HOLMAN LIEGT

Nieuw Amsterdam Uitgevers

Voor Kees Tamboer

Deze columns zijn eerder verschenen in Het Parool;
ze verschenen in de periode 2008-2013.

© Theodor Holman 2014

Alle rechten voorbehouden

Omslagontwerp Studio Saiid & Smale

Foto auteur © Bob Bronshoff

NUR 325

ISBN 978 90 468 1682 0

www.nieuwamsterdam.nl/theodorholman

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2014, met ISBN 978 90 468 1670 7

‘Die Menschen schämen sich nicht, etwas Schmutziges zu denken, aber wohl, wenn sie sich vorstellen dass man ihnen diese schmutzige Gedanken zutraut.’

– Friedrich Nietzsche

‘Zindelijkheid is goed, maar het moet niet ontaarden in hygiëne.’

– Karel van het Reve

Idee 24.
– Gij spreekt veel over uzelf.
– Ik dank u, voor zoover uw verwijt me een bewijs is dat ik veel heb omgegaan met mijzelf.

– Multatuli

Bij wijze van voorwoord

Een interview met de auteur

Wat is een column, mijnheer Holman?

Ja… tja… Een column is… wat is vraag twee, dan beantwoord ik straks deze.

Vindt u dat je tegenwoordig zomaar alles mag schrijven?

Eh… ja…Toch? Of niet? Ik bedoel… Ja…

Dus u vindt dat je mensen mag kwetsen?

Ja, graag…

Dus u vindt ook dat je zomaar de Holocaust mag ontkennen en grappen mag maken over Joden en Auschwitz?

Misschien kan ik nu beter iets zeggen over mijn boek. In dit boek heb ik geprobeerd om de grappigste en leukste en de meest spitse…

Dus als mensen zich erg gekwetst voelen, dan bent u gelukkig?

Nee, nu… nu legt u me toch woorden in de mond die ik nooit… Maar ik weet opeens antwoord op vraag 1: een column is, zoals ik het dus zie, een kort stukje in de krant…

Waarin je zomaar wat mag schrijven. Of het nu gaat om de Holocaust te ontkennen of dat negers niet deugen. Dat mag allemaal van mijnheer Holman. En graag veel mensen kwetsen.

Ik… ik… ik ontken de Holocaust niet. Ik schrijf daar ook helemaal niet over. Integendeel. En ik heb negers… het idee zeg, maar ik bedoel, ik vind dat iedereen… iedereen mag zijn mening, ik bedoel: we leven in een land waar de vrijheid van meningsuiting…

Sorry dat ik u onderbreek, mijnheer Holman. Maar wat hebben mensen aan uw columns?

Nou, in deze bundel Holman liegt leest u een selectie van mijn meest…

Maar wat heeft de lezer eraan?

Hoe bedoelt u precies?

Ben u een soort Youp van ’t Hek of zo?

Nee, ik heb, hoop ik, een eigen…

U doet meer Theo van Gogh na.

Nee, ik… ik… Theo was heel goed natuurlijk, maar…

U bent minder goed dan Theo van Gogh?

Nou, nee, ik… ik ben meer…

U vindt zichzelf beter dan Theo van Gogh?

Nou, eh… anders…

Theo van Gogh wilde net als u ook mensen kwetsen, was ook voor de totale vrijheid van meningsuiting, was zogenaamd uw beste vriend, maar u bent anders…

Eh ja… ik denk het wel.

Softer.

Softer… softer… Soms.

En minder kwetsend.

Nou, ik wil helemaal niet zo mensen kwetsen, ik…

U wilt spits zijn, zei u net, en grappig…

Ja… en je wilt als schrijver natuurlijk ook…

Holman liegt, een selectie van zijn columns, samengesteld door Nathan van het Reve, is vanaf heden te koop. Ik dank u hartelijk voor dit gesprek, Theo de Holman.

Helderziend

De laatste tijd ben ik door diverse verslaggevers gebeld met de vraag: ‘Zeg, jij kent toch die helderziende, Liesbeth van Dijk, die geld inzamelt voor Rita Verdonk?’

Ja, ik ken haar. Ze was een vriendin van Theo van Gogh. Ze was geldzoeker van beroep en zonder Liesbeth hadden we Cool en 06/05 niet kunnen maken. Ze staat op de aftiteling.

Ze rekende tien procent, en was verder alleszins redelijk.

En helderziend? Als ik ergens een hekel aan heb, is het aan piskijkers, auralezers en dat soort crapuul, en dus ook aan helderzienden.

Maar eerlijk is eerlijk: Van Gogh niet. Die mocht geregeld een helderziende consulteren, al kwamen daar erotische motieven bij: ‘Heerlijke vrouw, fantastische, romige armen.’

Toen Theo was gestorven, zei ik tegen Liesbeth: ‘Als je zo’n goede helderziende bent, had je toch moeten zien dat Theo vermoord zou worden!’ Dat zag ik verkeerd. Ze had wel gezien dat Theo ‘een heel grote reis’ ging maken, maar dat het ‘een reis naar de dood’ zou worden, was ‘natuurlijk’ onmogelijk om te zien.

Ja, hoe kon ik zo stom zijn…

Ik telde op de crematie van Theo drie ‘helderzienden’ die hij ooit had geconsulteerd. Geen van hen had enig vermoeden van zijn aanstaande dood gehad. (Ze hadden wel, op het moment dat hij vermoord werd, ‘heel sterke beelden’ van hem doorgekregen!)

Die Liesbeth vertelde dat zij en Rita ‘doen aan The Secret’. Dat is oplichterij, de hedendaagse methode Coué (1857-1926): ‘Ik voel me elke dag beter.’ Opgezet door reclamejongens die een centje wilden verdienen. Rita en Liesbeth zijn daar als Katrien Duck en Greet Hofmans ingetrapt.

Een Donner die gelooft dat God rechtstreeks tot ons spreekt, een Maria van der Hoeven die denkt dat God een plan met ons heeft en daarom Darwin verwerpt, Rita die ‘aan The Secret doet’ en vast ook nog gaat ‘pendelzwaaien’ om onze toekomst te bepalen. Dat zijn mensen die ons regeren!

Meer dan de helft van onze leiders gelooft in God. Onze minister-president meent zelfs dat je zonder God geen zinvol leven kunt leven. Soms zie ik het verschil tussen de leiders van de Taliban en die van ons niet zo scherp.

[3-4-2008]

Sylvia

Ik kende Sylvia Millecam (1956-2001). Ik had haar een paar keer geïnterviewd. En ik had met haar gewerkt bij het programma Binnenlandse Zaken. Ik vond haar heel aardig.

Op een dag kwam ik haar tegen in de Jordaan. Ze ging naar de kapper. Ze vertelde dat ze ernstig ziek was – ze vermeed het woord kanker – en ze wilde niet naar de reguliere artsen want die wantrouwde ze. Een paar maanden later – misschien een jaar later – was ze dood.

Achteraf bleek dat ze naar Jomanda was gegaan, en nog een andere piskijker. Jomanda en piskijker gaan nu vervolgd worden. Net goed! dacht ik aanvankelijk, maar ik twijfel. Zelf heb ik alleen maar vertrouwen in artsen met een wetenschappelijke achtergrond en voorkeur, en ik mijd alles wat ruikt naar new age en hocuspocusonzin. Maar Sylvia niet. Die wilde gebedsgenezers, spermasmeerders en zoutoplossers. ‘We hadden je naar het ziekenhuis moeten sleuren,’ zei Haye van der Heijden, haar ex-vriend op de begrafenis.

Maar de vraag is: heeft iemand het recht om voor zichzelf levensbedreigend dom te zijn? Waarom niet, eigenlijk? Ik hoorde op de televisie een kankerspecialist zeggen dat Sylvia nog een kans van leven had gehad als ze het hele traject had gevolgd van operatie, chemo en bestraling. Dat niet doen, betekende de dood. Maar zij wilde niet dood, anders was zij ook niet naar Jomanda gegaan. Dus, nogmaals: Sylvia was stom. Maar is het niet zo, dat zij stom mag zijn, ook al is het levensbedreigend voor haarzelf?

Neem onze eigen prinses Irene. Die raadde ooit aan om in verontreinigd water stokjes te gooien waarop de namen van grote profeten stonden als Jezus, Ghandi en Mandela. Daar werd het water schoon van… Onverantwoordelijke onzin, koninklijk goedgekeurd. Maar ja… moeten we dat verbieden? Mijn hart zegt ja, mijn verstand nee.

Ik was geen goede vriend van Sylvia, maar ook ik had haar naar het ziekenhuis moeten sleuren. Blijft de vraag: is Jomanda nu een moordenares? Op de schaal van Allerdomst scoort die huizenhoog. Ze is zo dom, dat ze niet eens weet wat ze heeft gedaan… En ja, sorry, daar moet ze in de gevangenis maar achter komen.

[11-4-2008]

Brieven

Even wat brieven sturen, lezers.

Lieber Angela, Schrecken Sie nicht das Ich ihnen schreif, aber das kommt so: toen ich die photo van Sie sah, dachte Ich… hé pupeldenpee, wir sind ungever von deselber leifzeit. Is das nicht zuvellig? Und toen dächte Ich, weil ich die letzte photo van Sie sah: vielleicht kunnen wir etwas essen zusammen und was babbelen. Und wir kunnen dan nach kino gehen, undsoweiter, und lächeln zusammen, und spass machen. Ich meine… Holland hat noch so het ein und ander von Ihnen zu gut, und… wie heist es… wen wir zusammen sind, dan kunnen wir auch reden von den letste mode. Ich bin daar bestimmt ein liefhebber von. Und ich liebe den teutonische Edelweiben gerne…

Herzlich…

Theodor

Cher Carla,

Ma petite poupelipoupeli-poupette. Il est si pippelepipi! Environ un metre cinquant… Cet homme est tros petit, ma cheri-chanteuse! Il est un petit Napoleon, et Napoleon etait deja petit, n’est-ce pas… Il est un onderdeure! Un coubouter! Un dreumesse! Ici on parle de ‘monsieur Liliepout’. Ce n’est pas un homme pour toi. Divorcez, ma belle. Que veut-tu avec un contecrumèl comme lui? Pense a moi. Moi, je suis le Jean-Paul Sartre d’Hollande, on dit. En toi… Est-ce que tu veut etre ma Beauvoir?

Beaucoup, beaucoup de petite cusses,

Theodor

Ha Elco,

Geweldig idee, dat van die files! Ik wil ook dat mensen drie dagen in de file staan. Dat zal ze leren! Wat ik zo bewonder in jou en je broer Hero is dat jullie gewoon de dingen – hoe zegt Hero dat ook alweer zo mooi – o ja, de dingen zeggen zoals ze zijn. (En dus niet anders, want dan gebeurt vaak!) Ik word gek van de mensen die de dingen niet zeggen zoals ze zijn. Die wijzen naar een tafel en dan zeggen ze ‘stoel’, of ‘taffel’ – dat is toch net even iets anders. Maar jij zegt file, als je file bedoelt. En Hero zegt gewoon Antillen en dan bedoelt hij ook Antillen. Ik ben hem zelf daar dankbaar voor, want nu zeg ik ook gewoon ‘Marokkaan,’ ‘neger’, ‘vagina’ en ‘bijlage’ in plaats van ‘smaldeel’, ‘versnapering’, ‘congruent’ en ‘bieslook’.

Bedank je broer namens mij,

Theodor

[16-4-2008]

Boren

‘Kijk mijnheer de burgemeester, nou het zit zo: dus, we gingen dus boren in de binnenstad, en wat denkt u.’

‘Allemaal water.’

‘Inderdaad ja… Allemaal water. Hoe ken ik dat nou weten, mijnheer de burgemeester, ik bouw Noord/Zuidlijnen, ik ben geen historici. Afijn, dus als er water is, ja dan ken ik niet bouwen, zeker niet onder de grond, dat begrijpt een kind. Dus wat moest ik doen?’

‘Eerst moet het water weg.’

‘Wat u zegt, mijnheer de burgemeester. En dat vraagt tijd, en tijd is geld, maar dan krijg je ook wat, mijnheer de burgemeester. Dus voor nog effe 325 miljoen, dan zijn we allemaal blij en is het joechei met de tunnel.’

‘Ik snap er niets van. U bouwt een tunnel. Een tunnel! Onder de grond. Onder het water. Dat is uw werk.’

‘Dat is mijn werk zeker, mijnheer de burgemeester, dank u wel. Maar wat je niet kunt zien, dat ken je niet weten, niemand niet. Ik ken wel een kuil graven, maar ik weet van te voren niet wat er in die kuil zit. Dat ken ik dus niet begroten.’

‘De Amsterdammer moet 325 miljoen extra betalen.’

‘Ik ben ook Amsterdammer mijnheer, het is mijn portemonnee ook, maar ja, de post onvoorzien hè. En dit was onvoorzien. Dus niet begrotelijk, begrijpt u wel.’

‘Ik voel me opgelicht, mijnheer.’

‘Nou, daar zegt u iets, mijnheer de burgemeester. Ik voel dat ook, echt waar. Ik ben Amsterdammer, en ik denk: ja hallo, waar moet dat geld vandaan komen…’

‘U wilt dat geld! Hoe moet ik even 325 miljoen ophoesten?’

‘Ik zeg niets, mijnheer de burgemeester. Ik zeg alleen Joop van den Ende.’

‘Wat Joop van den Ende?’

‘Ik zeg niets, mijnheer de burgemeester, ik zeg alleen: Vastgoed.’

‘Ik snap u niet, wat bedoelt u?’

‘Nou, mijnheer de burgemeester, als we nou eens van die Noord/Zuidlijn één groot theater maken, en daar voeren we de musical Amsterdam huilt op, en we laten dat betalen door het Amsterdamse Vastgoed en Joop van den Ende, dan heeft hij zijn theater, u uw 325 miljoen en die jongens van het vastgoed kennen dan de huizenprijzen weer laten stijgen die momenteel dalen. Geniaal toch?’

[18-4-2008]

Pastiche

Een paar weken geleden werd onze minister-president in Opinio in de maling genomen. Iemand had een ‘geheime rede’ geschreven, waarin Jan Peter uitriep: ‘We moeten trots zijn op ons christendom!’

Het was een pastiche: men deed alsof het artikel van Balkenende was, maar een kind kon zien dat zulks niet het geval was. Dat was al uitgelekt voordat Opinio in de winkel lag. Nu weten we dat Jan Peter geen gevoel voor humor heeft. Eerder wilde hij al delen van Kopspijkers verbieden waarin ook hijzelf werd nagedaan.

Balkenende stapte naar de rechter om Opinio te verbieden. De kortgedingrechter sprak het blad vrij, redenerend: een democratie is gediend met een vrije pers. Balkenende woedend. Dus nu is hij een bodemprocedure begonnen.

Maar wat heeft de landsadvocaat tegen de rechter gezegd: ‘Zo’n pastiche is voor de minderheden wat destijds de protocollen van de wijzen van Sion waren voor de Joden.’

Schandelijk. Die ‘protocollen’ waren een kwaadaardige vervalsing waarin werd gesuggereerd dat de Joden bezig waren met een samenzwering om de wereldheerschappij te krijgen. Dit schunnige stuk, waarin echt geen greintje humor zat, werd door de Duitsers destijds misbruikt om de Jodenvernietiging te rechtvaardigen. Is dat te vergelijken met de goedmoedige, komische pastiche in Opinio, die zelfs corporale trekjes heeft?

Waarom doet Balkenende dit? De landsadvocaat beweert dat men in het buitenland – lees ‘islamnaties’ – niet weet dat dit een grap is. Men (Bin Laden, Al Qaida) zou dit serieus kunnen nemen, en dan zou ons land in gevaar zijn…

Jeetje. Je ziet Bin Laden al in zijn grot zitten: ‘Wat heeft Balkenende nu weer in Opinio geschreven? Schande!’

Let ook op de redenering van Balkenende: omdat Bin Laden zou kunnen denken dat hij, Balkenende, dit werkelijk heeft geschreven, moet bij ons de vrijheid van meningsuiting maar beperkt worden.

‘Kringen rond het CDA’ hebben trouwens een idee waarom Balkenende Opinio dwarszit: ‘Omdat hij de religieuze kiezer en met name de islamkiezer aan zich wil binden.’

Het zijn niet mijn woorden.

[22-4-2008]

1000 vragen

Vandaag ga ik naar de Tweede Kamer, waar wordt gesproken over het rapport van de Commissie van Toezicht dat handelt over de rol van de AIVD bij de moord op Theo van Gogh. Ik zie er tegenop. Ik heb nog duizend vragen, maar ik mag ze niet stellen.

Onlangs is de directeur van de AIVD naar de ouders van Theo geweest om uitleg te geven en om hun vragen te beantwoorden. Ik heb niet de indruk dat al hun vragen zijn beantwoord, noch dat ze het een bevredigende sessie vonden.

Maar ja, ik was er niet bij. Mocht niet van de AIVD, want ik ben een journalist. Maar wat had ik kunnen schrijven? Er viel niets te melden. Behalve dat het wassen van de handen in onschuld pathologische vormen had aangenomen. De grote fout – het niet aanleggen van een persoonlijk dossier over Mohammed B. terwijl daar alle aanleiding toe was – zal door de AIVD worden erkend.

En dan? Dan niets. De conclusie dat de AIVD, wanneer ze zo’n dossier hadden gehad, de moord op Theo hadden kunnen voorkomen, zal niet worden getrokken.

Het dossier-Van Gogh wordt gesloten. Dat is treurig, dat is onrechtvaardig en eigenlijk onaanvaardbaar, maar er is niets aan te doen.

Gisteren meldde de AIVD dat Al Qaida zich in Afghanistan en Pakistan aan het herstellen is. Het was groot nieuws. Gewoonlijk zou ik me afvragen: goh, hoe weet zo’n dienst dat? Maar toen ik een paar dagen geleden in Engeland was, las ik het al in de kranten.

Ik denk dat ik me erbij moet neerleggen dat wij een klein land zijn en dus een kleine geheime dienst hebben die eigenlijk niet zo veel kan.

We zetten eens een rare Chinees uit die de geheimen van TomTom wil kapen, of een Rus die wil weten hoeveel gas er nog in Slochteren zit, en verder halen we het geheime nieuws uit de buitenlandse pers.

Hoewel, niet al het nieuws. Er is ooit een prijswinnende Duitse documentaire verschenen over de moord op Theo van Gogh waarin de link werd gelegd tussen de Syriër, de Hofstadgroep en de Al Qaidagroep die de aanslag in Madrid had gepleegd. De AIVD kende die documentaire niet.

[23-4-2008]

Bromsnor

Hero Brinkman (PVV) vertelde gisteren dat hij – destijds Bromsnor in Amsterdam-West – had moeten huilen toen hij hoorde dat Van Gogh was vermoord door een Marokkaan. En de burgemeester – gespeeld door Job Cohen – had hem vervolgens opgedragen naar de plaatselijke moskee te gaan, teneinde de aanwezigen te vragen naar de lawaaidemonstratie te komen. Dat had Bromsnor gedaan, maar toen had hij tegen Saartje gezegd: ‘Ik schaam me politieman te zijn. Nu weet ik zeker dat ik in de politiek ga. En hier zit ik!’

Hij zat er inderdaad. En ik moet zeggen: ik vond hem wel goed… Net als Van Raak van de SP. Maar Brinkman was beter, die wilde ‘een parlementaire enquête’ waar hij geen steun voor kreeg, maar ik vond dat prettig. De rest viel tegen; gaapjes werden afgewisseld met druk sms’en.

Zijn wij, familie en vrienden, bevredigd? Nee. Is de onderste steen bovengekomen? Nee. Zijn er nog losse endjes? Ja.

Zo’n Kamercommissievergadering had voor ons iets treurigs. Het was welbeschouwd het laatste woord dat de politiek te melden had. We zaten daar als familie en vrienden, hoewel we bijzonder vriendelijk waren ontvangen door de griffier en de Kamerheer (een vrouw met een medaille om haar nek, erg interessant), een beetje schlemielig op de eerste rij. Die moord op Van Gogh is niet meer sexy, er valt politiek niets meer uit te peuren. Ik zag twee journalisten, van wie één van onze krant. Het was van tevoren al duidelijk dat minister Ter Horst haar best zou doen, maar niet de AIVD heel erg zou aanvallen. Kan ze ook niet. Ze zou haar best doen het in het vervolg beter te laten gaan. Er was al veel verbeterd, vond ze. Iedereen kon dat ook zien: er waren veel mensen aangenomen, etc. etc. Ik had ook last van een geeuwtje.

Het was grappig de ambtenaren aan het werk te zien. Die schrijven steeds briefjes met informatie aan de minister. Kan die dat wel lezen?

Om half vijf stonden we op straat. We gingen een biertje drinken op het zonnige plein. Tegenover ons zaten de ambtenaren van de AIVD ook een biertje te drinken.

Gijs (van de Westelaken) en ik namen om half zes afscheid van de ouders van Theo. Case closed.

[24-4-2008]

Vieze moppen

Het volgende verhaal is, ik zweer het, gisteren echt gebeurd.

‘Daar zou ik niet gaan staan,’ zeg ik tegen het jongetje van negen, tien jaar oud. Hij trekt met krijt een grensstreep in de Korte Van Eeghenstraat, waar gewoonlijk al niemand komt, en straks met Koninginnedag al helemaal niet wanneer zijn vals viool- en blokfluitspelende leeftijdgenootjes het Vondelpark verpesten.

‘Het mag alleen hier van mijn moeder,’ zegt hij.

‘Maar hier komt niemand.’

‘Dat weet ik. Maar ik mag van mijn moeder niet ergens anders staan.’

‘Wat ga je hier doen?’ vraag ik. Hij schrijft met grote letter een B en een Z in zijn gebied.

‘Ik ga vieze moppen vertellen voor geld,’ zegt hij.

‘Hier is een halve euro. Vertel eens een vieze mop.’

Het jongetje pakt mijn munt aan, gaat staan en dreunt bijna toonloos op: ‘Zit een naakte vrouw in bad. Er wordt gebeld. Het is de postbode met een pakje. Maar die vrouw heeft geen handdoek. Dus ze gaat naakt het bad uit. Maar die postbode, die denkt: waarom doet niemand open. Dus die vrouw loopt helemaal naakt door de gang naar de brievenbus. En dan kijkt die postbode door de brievenbus en die zegt: “Zo krullenbol, ga eens even je moeder halen…”’

Een geweldige mop! Van zeker veertig jaar oud, want ik herinner hem me nog uit míjn Pudding- en Gisterentijd.

Maar dan bedenk ik me iets en ik zeg: ‘Moet de laatste regel niet zijn: zo skinhead, ga eens even je moeder halen.’

‘Waarom?’ vraagt hij.

‘Nou, omdat…’ Dan komt zijn moeder uit het portiek. Ik schat haar op 34. Hoe modern, vrijgevochten, liberaal, anti-autoritair ik ook ben, ik durf mijn eigen variatie op die mop niet uit te leggen waar zij bij is.

‘Hij vertelt hele vieze moppen, mevrouw, dat vindt Hare Majesteit helemaal niet leuk straks op haar verjaardag en daarom is de buurt met een petitie tegen hem bezig,’ zeg ik leutig tegen de moeder.

Maar het jongetje verstijft! En de vrouw zegt streng: ‘Pip, we zouden koekjes bakken en stekjes verkopen.’ En tegen mij: ‘Wat voor mop was het?’

‘Iets met een hondje en een drol,’ zeg ik.

‘Oh. Niet meer doen, Pip.’

[28-4-2008]

‘Ik wil dood’

‘Aan de heren in de politiek in het algemeen, in de SGP, CU en het CDA in het bijzonder.

Mijne heren, dames.

Ik ben een vrouw. Mijn 73-jarige vader heeft mij 24 jaar in een kelder opgesloten en heeft bij mij zeven kinderen verwekt van wie één is gestorven. Die heeft mijn vader verbrand.

Onlangs werd mijn vader ontdekt en kwamen wij vrij.

Heren en dames politici, wat voor toekomst hebben wij? Mijn kinderen zijn de broedsels van een vader en een dochter; bloedschennis in de hevigste vorm, waarbij nog moet worden aangetekend dat mijn vader, en dus de vader van mijn zes kinderen, ernstig gestoord is, wat u zelf waarschijnlijk wel kunt opmaken uit de manier waarop hij ons gevangen heeft gehouden.

Ik zal ongetwijfeld mijn verhaal voor veel geld kunnen verkopen. Maar word ik daar gelukkiger van? Worden mijn kinderen daar beter van?

Alle psychiaters en psychologen zijn het erover eens: wij hebben eigenlijk geen toekomst. Ons wachten ernstige ziekten, ons wachten ernstige depressies, psychoses en aanvallen van suïcidale drift. Dat is onvermijdelijk, zegt men. Onvermijdelijk!

Ons rechtssysteem kent de doodstraf niet en misschien is dat goed. Ikzelf kan daar geen oordeel over geven, want alles is voor mij verwarrend: de man die ik haat is mijn vader en ook de vader van mijn kinderen. De dood als straf zou voor ons geen oplossing zijn.

Maar ikzelf, mijne heren en dames, zou graag dood willen.

Ik ben 42 jaar. Ik kan niks, ik ben geestelijk ernstig beschadigd. Ik ben al vanaf mijn elfde misbruikt en ik zie de dood als een geschenk, als oplossing voor de vraag waarom mij zoiets is aangedaan.

Wat heb ik God misdaan dat hij mij dit lot heeft toebedeeld? En wat is God voor iemand die dit toestaat? Ik kan maar één antwoord verzinnen: het is Zijn vurige wens mij zo snel mogelijk bij Zich te hebben om antwoord te geven op al mijn vragen.

Daarom: mag ik dood? Het leven heeft geen zin meer voor mij. U staat dat mij niet toe. Maar niet die kelder is mijn leven nog, maar het leven zelf is een kelder geworden waar ik nooit meer uit kan komen.

Waarom mag ik niet dood?’

[29-4-2008]

Herdenken

Een paar herinneringen aan dodenherdenking.

Op school kregen wij les over de oorlog. Het zal in 1964 zijn geweest. Juf las voor uit het dagboek van Anne Frank en een onderduiker kwam vertellen wat hij allemaal had meegemaakt. We moesten alles in ons geschiedenisschrift noteren, een opstel schrijven over ‘Wat zou ik doen als ik een onderduiker was in Amsterdam?’ en daarbij een tekening maken.

Iedereen had Anne Frank getekend, of een kanon waaruit kogels kwamen, of vliegtuigen die bommen gooiden, of brood. Zo niet de kleine Theodor. Die had zijn opstel versierd met hakenkruisen. Juf was kwaad, ze scheurde de bladzij uit het schrift en zei dat ik het opstel opnieuw moest schrijven en het niet mocht versieren ‘met die nazisymbolen’. Ik voelde dat ik iets heel ergs had gedaan, maar wat begreep pas ik later.

Andere herinnering. Ik bezoek als redacteur van Propria Cures het Amsterdamse Studentencorps. Er is een pesterige sfeer. Sommigen beginnen het nazilied ‘Erika’ te zingen. (‘Auf der Heide’… enz.) Wij spreken daar schande van en verlaten het pand. Hier en daar wordt de Hitlergroet gebracht. Het is 1979. Op 4 mei 1980 vertel ik dit aan een aantal vrienden, even voor achten. We gaan naar de Apollolaan voor de herdenking. Dan zegt iemand: ‘Klootzak.’ En ik besef dat ik ‘Erika’ floot.

Nog een herinnering. Mijn vader had moeite met 4 en 5 mei, omdat niemand het over de Japanse bezetting had. Nu dacht ik heel erg leuk te zijn door op 15 augustus (herdenking Japanse oorlogsslachtoffers) van de eettafel op te staan en twee minuten stilte te houden. Precies om acht uur stond ik van tafel op.’ Wat doe jij nou?’ riep mijn vader. Ik deed mijn wijsvinger tegen mijn lippen en keek mijn beide verbouwereerde ouders aan. Na ongeveer een minuut ging ik zitten en zei ik: ‘Ik herdacht de Japanse oorlogsslachtoffers.’

Hoewel ik al veertien of vijftien jaar was, gaf mijn vader mij een klap voor mijn kop en zei: ‘Nu heb je wat om te herdenken.’ Mijn moeder zei: ‘Waarom sla je die jongen?’ Vader: ‘Hij neemt ons in de maling.’ Moeder: ‘Hoe weet je dat? Hij zei niks.’

[2-5-2008]

Godslasterlijk

Ik heb een enorm probleem. Hirsch Ballin (CDA) wil het belasteren van een godsdienst of levensovertuiging makkelijker bestraffen. Daar was een brief over geschreven en die is weer ingetrokken, maar daar gaat het niet om. Het gaat om mijn geloof.

Ik geloof in De Pratende Tiet. Ik ben ervan overtuigd dat ons hele Zijn hier op aarde en in dit zonnestelsel door De Pratende Tiet tot stand is gebracht. Ik heb daar bewijzen voor en een Boek (Buste). Kader Abdollah is hier zo van onder de indruk dat hij een nieuwe hertaling heeft gemaakt, omdat hij Buste een rijk boek vindt waar hij steeds weer van geniet. Zijn vertaling vind ik erg mooi. In de oude versie staat: ‘Wat een lekkere jongens. Die zijn voor mij!’ Kader heeft hiervan gemaakt: ‘Ze zijn groot en mooi. Ze komen mij toe.’ Prachtig! Prachtig! Ook het gebed dat in Buste staat (het bekende en mysterieuze ‘Wat hangen ze in de lente lekker losjes in de bloes’) heeft hij vertaald met: ‘Mooi, lief, lente. Kleed je maar mooi aan.’ Knap van Kader, hoor.

Maar hoe dan ook, ik heb nu een probleem, want mijn geloof in De Pratende Tiet vindt Hirsch godslasterlijk. Mijn godsbeeld is een belediging van de vrouw en is daarom vals – en dat moet bestraft.

Maar ja, Hirsch zegt ook: ‘Geloof is iets van grote waarde voor velen in de samenleving.’ Dat ben ik met hem eens en daarom wil ik de mensheid overtuigen van de kracht van mijn geloof.

Ik heb daar met Kader Abdollah over gepraat. Hij heeft daarna bij Pauw & Witteman ongelooflijk enthousiast zitten praten over De Pratende Tiet. Met dat prachtige accent van hem zei hij: ‘De Tiet is lief. Neem een glas wijn en geniet van De Pratende Tiet. En jij zal zien: het is een lief boek. Geef het aan viezeriken, zij zullen zeggen: wat een vies boek, maar lees het zoals ik de Tiet van mijn moeder heb gekregen en dan is het mooi.’

Ben ik nu godslasterlijk of niet? Want De Pratende Tiet is geen God, maar een pratende tiet. En moet ik nu worden bestraft omdat ik daarin geloof?

In Buste (de Kader-vertaling) staat: ‘God zelf is dol op Tiet die hij hoger acht dan hemzelf. Ook God aanbidt Tiet. Vooral in de lente, zegt God.’

Ik geef toe: dat is om moeilijkheden vragen.

[3-5-2008]

Voskuil

Wat ons destijds – jaren zeventig – zo aansprak in Bij nader inzien van Voskuil, was de hang naar het onmaatschappelijke. Hier zag je jongens, van een naoorlogse generatie, die niet zozeer niet wilden deugen, maar die niet wilden meedoen. Het hoorde eigenlijk niet dat je afstudeerde, dat je een carrière ambieerde, dat je je aanpaste. Dat inspireerde ons. In Het bureau merk je dan ook dat het conflict tussen Koning en zijn vrouw vaak ontstaat doordat Maarten ‘verantwoordelijkheid’ moet nemen, wat hij ‘bedreigend’ vindt. En tegelijkertijd zie je dat Nicolien hem dat kwalijk neemt.

De titaantjes waren, zo vlak na de Tweede Wereldoorlog, op zoek naar een nieuwe manier van leven, naar ‘de rechtvaardiging van bestaan’. Veel introspectie, hoewel het nooit te diep mocht gaan. Je stelde je niet aan, je hield er strenge regels op na van rust, ruimte en reinheid en je was vooral onmaatschappelijk. De schrijvende vrienden van Voskuil hebben dat ook, met Frida Vogels wel als beste voorbeeld. Al haar boeken en gedichten zijn een zoektocht naar een rechtvaardiging van dat bestaan. Wat doe je wel, en waarom en wat niet. Wat het bestaan uiteindelijk rechtvaardigt, is het schrijven zelf. Het vastleggen. Daar heb je zelf iets aan en daar hebben anderen iets aan.

Het bureau is een verslag van een zeer saai bestaan dat zinvol wordt, voor schrijver en lezer, doordat het is vastgelegd. Het wordt zinvol omdat Voskuil humor heeft, omdat hij goed kan kijken en dus goed kan schrijven. Ambitie in de taal zul je hier ook niet aantreffen. Geen literatureluur en ook geen literaire carrière – je schrijft alles pas na je pensioen op; in een stijl die de weerslag is van bescheiden opvattingen als helderheid en trefzekerheid, nuchterheid en betrokkenheid. En paradoxaal genoeg een zekere strengheid.

De boeken van Voskuil zijn daarom ook zo troostrijk: je leert ervan dat elk bestaan zinvol kan zijn als je het maar goed vastlegt.

In de Jordaan heb ik Voskuil vaak gezien. Zittend op zijn fiets. Met zo’n broekklem. Vaak vrolijk. Het mooie is denk ik, dat hij zelf ook uiteindelijk wel gemerkt heeft dat hij een zinvol leven heeft gehad.

[5-5-2008]

Erfelijk belast

Heerlijk: mijn hersens beginnen het te begeven. Gisteren schreef ik dat ik op Annemarie Grewel wilde stemmen na de moord op Pim Fortuyn. Dat kon helemaal niet, zoals vele lezers mij duidelijk maakten. Excuses. Dom. Vroeger te veel gedronken en de verkeerde drugs gebruikt.

Het zeggen (schrijven) van de verkeerde zaken terwijl je het goede denkt, is een familiekwaal. Mijn vader leidde Hare Majesteit eens rond op zijn werk. Hij was al dagen nerveus en op de dag zelf al helemaal niet meer aanspreekbaar. Hij leidde de Majesteit rond en daarna ging hij in de directiekamer zitten en zei, terwijl hij zijn concentratie geheel losliet, tegen Juliana: ‘Wil je ook een kop koffie mamma?’

Mijn moeder – chic Oud-Zuid – heeft ook zoiets gehad, toen ik nog heel jong was. Mijn moeder was blond, want dat was modern, en ik zag eruit als een klein Chineesje, in een door haar gemaakt jasje. Zo gingen we naar de slager. Die vond dat ik niet op mijn moeder leek. Ik liet de slager trots mijn jasje zien. Toen zei de slager: ‘Is dat uw kind, mevrouw?’ Waarop mijn moeder, in staat van verwarring, antwoordde: ‘Ja, ik heb hem zelf genaaid.’ Moeder schrok, wilde zich herstellen en zei: ‘Eh… zelf geneukt, bedoel ik.’ Het was 1959, dus deze anekdote gaat al bijna een halve eeuw mee.

Ikzelf sloeg gisteren bij Het Gesprek ook een achttienkaraats flater. Ik interviewde Ciska Joldersma (CDA) en Freek Polak (psychiater) over drugs en drugsbeleid. Polak zegt iets als: ’Straks kunnen mensen niet eens meer een paar trekjes van hun jointje nemen om in slaap te komen.’ Ik wil een charmante grap maken en zeg: ‘O, maar dan pak ik gewoon een foto van mevrouw Joldersma…’ Fout! Fout!

Ik wilde daarna namelijk zeggen: ‘… en dan ga ik vanzelf mooi dromen.’ Maar na die halve zin (‘ O, dan pak ik gewoon een foto van mevrouw Joldersma’) zie ik Joldersma om deze beledigende bewering in elkaar krimpen! En ik kan het niet meer herstellen.

Ik leer het ook nooit!

Maar ik ben van twee kanten erfelijk belast.

Mijn excuses nog, mevrouw Joldersma.

[7-5-2008]

Héél dom

‘Ah, daar zijn de heren van de Hells Angels! Goedendag heren van de Angels. Gaat u alstublieft zitten… waar u maar wilt. Tuurlijk mogen uw voeten op tafel, doe ik zelf ook weleens als ik thuis ben. Zit u goed, heren? Mooi. Wat drinken de heren? Zes bier, prima, en u, ook zes bier? Hahaha! Die is leuk. En u? Ook zes bier? Zullen we dan maar per persoon zes bier doen? Zeven dan? Goed, uitstekend, heel mooi, heel leuk…

Ja, heren van de Angels, wij van de gemeente zaten helemaal fout! Hoe dom van ons! Inderdaad heeft u twintig jaar geleden weliswaar misschien eventueel uzelf wat ruimte extra toebedeeld… waarmee ik geen enkele suggestie wil doen, integendeel… en ja… u heeft helemaal gelijk: wij hadden moeten reageren, en dat hebben wij niet gedaan.

U heeft iets in gebruik genomen en wij hebben niet gereageerd en ja… dan is het van u, zeg maar… Dat zien wij nu heel duidelijk in. U had dat landje er niet bij mogen nemen, maar toen hebben wij er niets van gezegd en dus is het onze fout als wij daar nu iets van zeggen. Dat is heel, heel dom van ons. Onze excuses. Heel, heel, heel, heel dom!

En ik kan u zeggen, heren van de Angels, dat de ambtenaar die hiervoor verantwoordelijk is, die kan het wel vergeten. Ik bedoel: als ik erachter kom welke ambtenaar zo naar tegen u is geweest, dan wil ik wel de afspraak met u maken, dat ik die ambtenaar gewoon aan u uitlever! Zo ver wil ik best gaan. Ja, dat vindt u leuk, maar ik ook. Want ik schaam mij dood, heren Angels, ik schaam mij dood. Hoe kon het gebeuren dat wij u valselijk hebben beschuldigd?! En de ambtenaar die dit op zijn geweten heeft, die lever ik aan u uit, heus, want de schade die hij ons berokkent als gemeente overstijgt vele malen de schuld die hij u in de schoenen wil schuiven. Twintig jaar geleden… waar hebben we het over… Hoe durven we ons daar druk over te maken, zeg. Ik schaam mij diep, heren van de Angels. Ik schaam mij heel diep…

Goed, hebben we allemaal zeven biertjes? Dan gaan we proosten… Natuurlijk mag u even uw wapen leegschieten, we gaan dat plafond toch opnieuw pleisteren. But don’t shoot the pianoplayer, zeg ik altijd.’

[10-5-2008]

Bang

Toen Ernst Hirsch Ballin (CDA) met vakantie was, lekte er een ‘brief’ uit die hij aan de Kamer had willen sturen en waarin hij aandrong op aanscherping van het godslasteringsartikel.

Wouter Bos (PvdA) nam waar voor Hirsch Ballin en zei na een persconferentie dat een brief van deze strekking nimmer door de PvdA geaccepteerd zou worden.

Dat was heel goed van Bos. Maar volgens mij zet Hirsch Ballin die aanscherping gewoon door. Hij weet zich immers gesteund door CDA en CU.

Waar wij, columnisten, cartoonisten, beeldend kunstenaars, cabaretiers, de mist mee ingaan, is dat wij denken dat partijen als het CDA en CU en politici als Hirsch Ballin, Donner of Rouvoet de vrijheid willen eerbiedigen, of de rechtstaat hoog in het vaandel hebben staan. Dat is, zo blijkt keer op keer, een misverstand.

Ik heb het al eens eerder betoogd, maar de vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld – toch niet onbelangrijk voor cabaretiers, kunstenaars in het algemeen, en columnisten (zoals ik) in het bijzonder – wordt nogal bedreigd. Het duurt niet lang meer of cabaretiers en cartoonisten worden opgepakt. En misschien is het al gebeurd, zonder dat wij het weten.

Stel dat het gebeurt, wat doet de PvdA dan? Ik bedoel: hoe erg zal Bos zulks vinden?

Stel dat ik, Hans Teeuwen, Raoul Heertje of Freek de Jonge of de tekenaars van Sukke en Fokke of een andere cartoonist, opgepakt wordt omdat hij bijvoorbeeld ‘haatzaaiende teksten’ heeft geschreven of getekend, dan weet ik zeker dat het CDA en de CU dat toejuichen. Maar de PvdA? Zou dat een kabinetscrisis waard zijn?

Op dat moment wordt de rechtstaat met voeten getreden. Op dat moment is er geen vrijheid van meningsuiting meer. Op dat moment zijn we overgegaan op iets wat we nog nooit hebben gedaan, namelijk het arresteren van kunstenaars.

Ik schrijf dit niet op omdat ik veel brieven heb gekregen van lezers die vinden dat ik de PvdA te veel aan het ‘bashen’ zou zijn. Ik schrijf dit op, omdat ik bang ben. Ik schrijf dit op omdat ik me niet gerust voel. Er hangt zo’n rare sfeer in de lucht…

[14-5-2008]

Nekschot

Het arresteren en oppakken is begonnen, lezers. Eerder schreef ik: ‘Ik heb het al eens eerder betoogd, maar de vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld – toch niet onbelangrijk voor cabaretiers, kunstenaars in het algemeen en columnisten (zoals ik) in het bijzonder – wordt nogal bedreigd. Het duurt niet lang meer of cabaretiers en cartoonisten worden hier in Nederland opgepakt.’

Niemand wilde mij geloven.

Dinsdag werd de cartoonist Gregorius Nekschot (HP/De Tijd, Propria Cures, Frontaal Naakt) opgepakt. Met tien man politie. Ze hebben zijn huis leeggehaald, zijn computer meegenomen en hem zijn mobiele telefoon afgepakt. Waarom?

Om een tekening! Om een tekening? Ja! Om een tekening!

In Nederland bestaat de vrijheid van meningsuiting niet meer. Nog nooit – ik herhaal het – nog nooit is na de oorlog in Nederland om zijn mening iemand op deze grove manier gearresteerd. Waarom nu wel?

Wij wisten dat het zou gebeuren. Balkenende is een bodemprocedure begonnen tegen de grappen die over hem in Opinio zijn gemaakt. Hij had al eerder laten weten dat hij satire streng wil bestraffen. Donner wilde een concert van Madonna verbieden en betreurde het dat hij daartoe niet de middelen had. Onlangs lekte een brief van Hirsch Ballin uit waarin hij door aanscherping van het godslasteringsartikel de vrijheid van meningsuiting wilde terugdringen om zo moslims de kans te geven lid worden van zijn CDA. En nu is men begonnen met het arresteren van cartoonisten.

Al drie jaar, weten we, had men Gregorius Nekschot bij het ministerie van Justitie op het oog. Een cartoonist! Al drie jaar legde men een dossier van hem aan. Omdat hij tekeningen maakte die vooral de overheid op de korrel namen.

Kan iemand mij uitleggen waarom een tekenaar een dag in een cel moet blijven? Met alleen maar een dekentje? Zou dit een kabinetscrisis waard zijn? En zo niet, wat is dan een kabinetscrisis waard? De PvdA heeft, als ik dit schrijf, nog niets van zich laten horen. Als ze het net zo verschrikkelijk vinden als ik, zou er een kabinetscrisis komen.

Maar wedden dat mevrouw Hamer weer niets doet?

[16-5-2008]

Leugenaar

Hirsch Ballin is een leugenaar, maar dat wisten we al.

Hij zegt dat men niet achter de ware identiteit van Nekschot kon komen en dat het daarom drie (drie!) jaar geduurd heeft. Hij jokt. Heeft het OM de uitgeverij van Nekschot bezocht of ernaar gebeld? Nee. Heeft het OM dan naar HP/De Tijd gebeld? Nee.

Vreemd. Verschillende omroepen hebben dat wel gedaan – Nekschot heeft die ook in de loop van de tijd te woord gestaan. Sterker: de Deense televisie kon Nekschot binnen drie minuten vinden. Geheel op eigen kracht. Nekschot had om zijn tekeningen weleens eerder een akkefietje bij een deelraad. Hij was iedereen terwille.

Een beetje Al Qaidastrijder leert hieruit dat je in Nederland het beste onder pseudoniem kunt werken, dan vindt men je de eerste drie jaar niet.

Verder zegt het OM dat Nekschot ‘racistisch’ is. Onzin, hij maakt grappen over een cultuur, niet over een ras. Ik wil dat weleens bewezen zien.

Omdat ik erbij was toen het bericht naar de verschillende media werd gelekt, kan ik vertellen hoe er werd gereageerd. D66, met name Boris van der Ham, reageerde als eerste. De PvdA als…

(Ik zeg maar niks… Toch wel: mijn goede vriend John Leerdam, Kamerlid van de PvdA, zei voor de EO-microfoon gisterochtend over Nekschot: ‘Wie kaatst, kan de bal verwachten.’ Dat was geen sterke reactie, John. Zeker niet als je reclame wilde maken voor de Antillen. Maar dit terzijde.)

De PvdA begint dus al te bagatelliseren, omdat ze in het kabinet willen blijven, terwijl dit het moment is om er uit te stappen. Plasterk – atheïst – komt straks ernstig in de problemen als Hirsch Ballin alsnog met zijn brief komt waarin hij aanscherping van het godslasteringsartikel gaat aankondigen. Dan zijn de rapen gaar.

De PvdA moet het volgende doen: uit het kabinet stappen. Vervolgens moet Bos vrijwillig plaatsmaken. (Dat wil zijn vrouw Barbara ook.) Plasterk moet naar voren geschoven worden en die moet een geheel nieuw kader kiezen. Dit is het moment om de kansen te keren, PvdA. Doe je niets, dan worden jullie kleiner dan D66.

Lezer, wat denkt u dat de PvdA nu gaat doen?

[17-5-2008]

Kopgeld

Zeer geachte Officier van Justitie.

Omdat ik een echte Hollander ben, acht ik het mijn taak thans enkele columnisten, cartoonisten en cabaretiers aan te geven, hetgeen ik uiteraard zal doen met inachtneming van de traditie dat zulks anoniem moet plaatsvinden.

Ik wijs u allereerst op de columnist Jan Blokker. Hij is weliswaar al in een toestand dat hij menigmaal gezien wordt in een hansop op de Middenweg, maar wat hij schrijft over de vrijheid van meningsuiting, lijkt mij, zeker onder collega’s, aanzetten tot haat en discriminatie. Ik geef het maar even door. U kunt hem bereiken via het jongerenblad nrc.next. Ik bedoel inderdaad De Grote Blokker, mijnheer de officier, en ik bedoel inderdaad nrc.next.

Ik wijs u ook op columnist Youp van ’t Hek, die De Gouden Kooi belangrijker vond dan de affaire Nekschot. Een foute Nederlander kortom, want iemand die niet zo veel opheeft met de rechtstaat. Ik geef hem hierbij officieel anoniem aan.

Tevens wijs ik u erop dat u eveneens, en wat mij betreft met veel plezier, Erik van Muiswinkel en vrienden op de zwarte lijst kunt zetten. Weet u wat zij belangrijk vinden, mijnheer de officier? China! Nee, niet de aardbeving daar, maar onze sporters die er naartoe gaan voor de Olympische Spelen. Daarover hebben zij een protestsong gemaakt, met een taalvondst: Nie na China, uitgesproken op z’n Chinees. Zegt u nu zelf, het is toch volkomen terecht dat ik deze jongens aangeef? Nie na China… Een paar dagen cel is, dacht ik, wel het minste.

Overigens, wist u dat burgemeester en wethouders in het kader van Amsterdam Topstad fijn naar de Olympische Spelen in Bij… Beij… Peking gaan? Kijk, mijnheer de officier, dit zaait een enorme haat bij die cabaretiers. Van Muiswinkel voelt zich persoonlijk diep gekwetst, kan ik wel zeggen. Mijzelf kan het eigenlijk niets schelen, maar omdat ik niet ben meegevraagd, geef ik ze nu maar even bij u aan en u ziet maar wat u ermee doet. Je kunt er altijd beter te veel arresteren dan te weinig.

Krijg ik nog steeds kopgeld voor elke aangifte?

Met vriendelijke groeten!

[20-5-2008]

Sisser

Hoorde u hem ook? De grote sisser? De sisser na afloop van het Nekschotdebat?

Hirsch Ballin zei dat hij nog van het OM wil weten waarom Nekschot zo lang is vastgehouden. Hirsch Ballin weet dit al sinds de arrestatie, maar toch moet het nog een keer worden onderzocht. Hij zal het OM daar ‘kritisch over aanspreken’, zei hij.

Wat betekent dat?

Helemaal niets.

In Het Parool van vorige week zag ik een bericht over een jongen die iets gestolen had. Hij werd door omstanders gepakt en uitgeleverd aan de politie – die hem vrijliet.

Nekschot, die niets gestolen had, werd een dag in een cel gestopt, wat de minister al een week weet, maar waarom, dat moet hij nog onderzoeken. Nergens een ambtenaar die dat kan doen? Zelf de telefoon opnemen kan ook niet? Sms, e-mail, fax?

Aardig vond ik de rol van Plasterk. Die suggereerde dat in de ministerraad harde woorden waren gevallen. Toch vond de PvdA dit niet een reden om het kabinet te laten vallen. Dat betekent dat er iets is uitgeruild. Let maar op: het volgende voorstel van de PvdA (Donner moet inbinden over de Wajong) zal, waarschijnlijk morrend, door het CDA worden geaccepteerd.

Hilarisch vond ik het dat Nekschot ‘beveiligd’ zou gaan worden als er een bedreiging zou komen. Eerst pakt het OM hem op, het stopt hem in de gevangenis, laat hem vrij, om hem vervolgens voor miljoenen te gaan beveiligen, wat niet nodig zou zijn als hij niet was opgepakt. Nu weet de hele wereld wie Nekschot is, wat hij tekent, en sterker: straks onthult men ook nog zijn naam, al zal Hirsch Ballin ‘de risico’s laten analyseren’.

Hilarisch is ook dit: de politie deed een inval bij Nekschot, maar wist niet wie Nekschot was. Dus ze zagen een man die zei: ‘Ik beroep me op mijn zwijgrecht.’ Maar hoe wisten ze dat ze de goede hadden? De agenten graaiden in de bezittingen van Nekschot en zagen een foto van hem aan een tekentafel. En pas toen dachten ze: ‘Ladies en gentlemen, we’ve got him!’

Alles verliep dus zoals voorspeld. Gisteren signeerde de PvdA de voorspelling dat zij volgende week in zetelaantal onder D66 komt.

[21-5-2008]