De minderweter

Van dezelfde auteur:

Heerlijke galop

Pieter de Bruijn Kops

De minderweter

Nieuw Amsterdam

© Pieter de Bruijn Kops 2019

Alle rechten voorbehouden

Omslagontwerp Herman van Bostelen

Typografie info@willemgeeraerds.nl

NUR 306

ISBN 978 90 468 2617 1

www.nieuwamsterdam.nl

Eveneens verkrijgbaar als digitaal luisterboek,

voorgelezen door de auteur, en als paperback.

Luisterboek: ISBN 978 90 468 2618 8

Paperback: ISBN 978 90 468 2563 1

Deze digitale editie is gemaakt naar de eerste druk, 2019.

Aan de nagedachtenis van mijn vader

De grote leegte is wijd en breed, niets hindert haar:

zij veroorzaakt het wonderbaarlijke Zijn dat zo is als het is.

Gesmolten vormt het stromen en beken,

gestold vormt het bergen en hoogten.

– Sun Chuo

Stilte

DE MINDERWETER

De minderweter schraapt zijn keel –

begint te praten

hij weet haast niks –

men lacht; er wordt gelachen

‘weet jij dat dan niet?’

dit bulderen blijkt dodelijk

in het oor van de hoorder

de minderweter lacht als een boer met kiespijn –

het is geen pijn die men kiest

graag:

minuten stilte

voor de duizend doden

van alle minderweters

die ze steeds maar sterven

TOEVAL OPZET NOODZAAK

Eromheen draaien

en daarom

niet uitgepraat raken

het onderwerp zorgvuldig

uitsparen

woorden die haast willen raken

aan waar het om gaat

zo kiezen dat zij

net niet raken

aan waar

het om gaat

ontkennen

dat het lijkt

te gaan waar het om gaat

het uitgespaarde gat

‘toevallig’ noemen

in plaats van ‘tekenend’

een toevalstreffer

ja ja

toevallig zeg

naar de maan lopen

proviand meenemen

erop voorbereid zijn

toeval omarmen

noodzaak begrijpen

op hetzelfde neerkomen

overal iets in zien

opeens een krekel horen

INHOUD

STILTE

de minderweter

toeval opzet noodzaak

de puntkomma van de nacht

dorpswandelingen

via hoe waarlangs niettemin

o

pointe du tsaté

de zondergod

u

We liepen in onhoorbare tijd

GELUID

het echtpaar

ongelezen gedicht

louvre

rond 1880

Ik loop op ruiseveren

nachtimpressie

bij marilie in de tuin

zijn het hele lekkere

twee haikoes

Omdat we nog steeds geen grens gewaar werden

BOEM, DE WERELD

op neushoogte

iets normaals

romanzucht

schemertijd

Hij is

Een stenen doorgang

Roem de wereld

We zijn hier in een

De mensen

zonder titel

JA

het getal I

Geen klank meer in gedich-

octaaf van een voltooid sonnet

De baklucht die van onder smal raam kringelt

In je kop heb je hoe je aankijkt

vraagteken punthoofd meldpunt

hè? wat nou weer? (tien ongenummerde ondichte strofen)

opgaaf

Zijn laatste woorden waren:

de wonderdichter

Aantekeningen