Een nieuwe politiek van gelijkwaardigheid

Sylvana Simons

Lees ook:

Machtige topvrouwen van Jessica de Jong

De smaak van de macht – Gesprekken met oud-premiers van Annemarie Gualthérie van Weezel

Graven rond het Binnenhof – Verhalen over Den Haag van Ferry Mingelen

Het mirakel Merkel – Hoe het meisje van Kohl de machtigste vrouw van de wereld werd van Margriet Brandsma

Vladimir Poetin – Het koningsdrama van Peter d’Hamecourt

Het Amerika van president Obama van Willem Lust

Het lot was mij gunstig gezind – Openhartige gesprekken met Cynthia Mc Leod door Cynthia Abrahams

Historische romans van Cynthia Mc Leod

Hoe duur was de suiker? Filmedtie met filmfoto’s

Ma Rochelle Passée – Welkom El Dorado

Tweemaal Mariënburg

De vrije negerin Elisabeth

Die Revolutie niet begrepen!...

Zenobia – Slavin op het Paleis

Tutuba – Het meisje van het slavenschip Leusden (historische novelle)

Studie

Elisabeth Samson – De eerste vrije zwarte negerin in het achttiende-eeuwse Suriname

Slavernij

Slavernij en de memorie met novelle Carel de Haseth – Slaaf en meester

Reisboek

Paramaribo – Stad van harmonieuze tegenstellingen met Hennah Draaibaar

Een nieuwe politiek van gelijkwaardigheid

Sylvana Simons

Glenn Helberg, Ian van der Kooye,

Anja Meulenbelt, Simone van Saarloos en

Anne-Ruth Wertheim

UITGEVERIJ CONSERVE

CIP-gegevens Koninklijke Bibliotheek, Den Haag

Sylvana Simons e.a.

Sylvana Simons, Glenn Helberg, Ian van der Kooye, Anja Meulenbelt, Simone van Saarloos en Anne-Ruth Wertheim – Artikel 1 – Een nieuwe politiek van gelijkwaardigheid

Schoorl: Conserve

ISBN 978 90 5429 454 2

NUR 321

Trefw.: Artikel 1

© 2017 Sylvana Simons, Glenn Helberg, Ian van der Kooye, Anja Meulenbelt, Simone van Saarloos en Anne-Ruth Wertheim en Uitgeverij Conserve

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, e-book, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

No part of this book may be reproduced in any form, by print, e-books, photoprint, microfilm or any other means, without written permission from the publisher.

De Nederlandse grondwet Artikel 1

Iedereen die zich in Nederland bevindt, wordt in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Sylvana Simons Lijsttrekker Artikel 1

Voorwoord

Het was een woensdag in mei. Ik zal het nooit vergeten.

Zoals vaker in de acht jaar ervoor was ik die avond tafeldame van dienst in Matthijs van Nieuwkerks De Wereld Draait Door. Het is een leuke eer om rechts (links voor de kijker thuis) naast de talkshowhost te zitten en mee te praten over de vele onderwerpen die het programma dagelijks behandelt. Kunst, wetenschap, politiek, muziek, persoonlijke verhalen en allerhande actualiteiten passeren er de revue en voor de man of vrouw op de plek van tafelgast geldt maar éen regel: zeg wat je wil, vraag wat je wil. Oftewel, bemoei je naar eigen inzicht met het gesprek dat Matthijs leidt. Dat lijkt makkelijker dan het is. De kunst is namelijk de gewenste bemoeienis goed te timen. Niet te vaak interrumperen, Matthijs niet in de weg zitten, vragen stellen waar ook de kijker thuis het antwoord op wil weten. Oftewel, vooral goed luisteren.

Dus toen Martin Šimek die bewuste woensdag in mei te gast was in het programma om te praten over zijn persoonlijke ervaringen met bootvluchtelingen die ‘aanspoelden’ in zijn woonplaats, een kustdorpje in het Italiaanse Calabrië, deed ik vooral dat. Ik luisterde. Dat moet in het geval van Šimek ook met extra aandacht. Šimek is namelijk een geboren verteller. Hij neemt je mee in zijn verhaal dat zelden een recht pad bewandelt. Langs prozaïsche zijpaden ben je voordat je er erg in hebt ook een karakter in de vertelling, zelfs als dat alleen de rol van toeschouwer betekent. Zijn bijzondere accent, dat na jaren van in Nederland vertoeven slechts minimaal is afgenomen en zijn Tsjechische afkomst bevestigt, voegt zowel vermaak als een opdracht tot opperste concentratie toe.

‘Het is misschien vervelend om te zeggen, maar ik ben eraan gewend geraakt. We hebben er achttien in ons dorp,’ antwoordde Martin op de openingsvraag van de gespreksleider. Hierna volgde een betoog dat niet alleen mij en Matthijs, maar ook alle aanwezigen in de studio aan zijn lippen liet hangen. Martin vertelde over een vriendschap die hij had gesloten met een jongen uit Bangladesh. Hij had ’m omarmd. En Martin kon voelen dat hij de jongen blij had gemaakt. Martin zelf was de volgende dag even langs de dokter gegaan om te checken of het innige lichamelijke contact hem niet per ongeluk besmetting met ebola had opgeleverd. Net als ik luisterden Matthijs en het aanwezige studiopubliek aandachtig.

Die zwartjes

‘Maar ik ben gewoon lief voor die zwartjes,’ vond hij. Die zwartjes.

Met het gewicht van een baksteen viel er een stilte in de stilte.

In mijn hoofd was het echter druk. ‘Verstond ik dat nu goed? Zei hij werkelijk wat ik denk dat hij zei? Moet ik reageren? Zo ja, hoe? Wat gebeurt er als ik niks zeg? Keur ik dit dan goed? Geef ik mijn kinderen dan niet de boodschap mee dat zij dit maar moeten accepteren. Dat dit oké is? En hoe zit dat met al die mensen die op mij lijken? Welke boodschap geef ik hun mee? Maar wat als ik iets zeg? Dat wordt me vast niet in dank afgenomen. Dit is glad ijs, Syl. Je hebt het niet veroorzaakt, maar zal er zeker over uitglijden. Pffff… Stel een vraag. Geen verwijten. Maar hou je stem laag. Geen uitschieters. Gewoon, een vraag.’

En dat allemaal in enkele seconden.

En dus stelde ik Martin Šimek een vraag. De rest is geschiedenis. Voor wie het gemist heeft: tienduizenden haatberichten, doodswensen, uitvoerig beschreven verkrachtingsfantasieën met ondergetekende in de hoofdrol, een uitzwaaipagina en meer van zulks. De onderbuik van Nederland spreekt. En dat mag.

De algemene strekking: jij hoort hier niet, hebt geen recht van spreken en bent inferieur. Want zwart. Niet van hier. Allochtoon. Migrant. De ander. Vrouw ook nog, trouwens. Ken je plek, Simons!

Het voorbeeld met Šimek is slechts een micro-voorbeeld van een macro-probleem.

Iedere vrouw, persoon van kleur, niet westerse migrant, LGBTQIA-er, mindervalide of andere minderheid weet dat er behalve individuele discriminatie, zoiets bestaat als institutionele discriminatie.

Loonongelijkheid tussen man en vrouw bijvoorbeeld, arbeidsdiscriminatie van zwangere vrouwen, maar ook het beperkte ouderschapsverlof voor vaders, homostellen (m/v/t) en meerouders.

Etnisch profileren, onderwaardering voor kinderen met arme of niet-westerse ouders. En natuurlijk het door de overheid gefinancierde fenomeen Zwarte Piet.

Ik ken mijn plek. Daar ligt het niet aan. Het is tijd dat onze samenleving, de dominante groep, het mannelijke bolwerk van witte macht mijn plek leert kennen. En die van zoveel mensen die op mij lijken. Omdat ze dezelfde kleur hebben als ik. Ook vrouw zijn. Of simpelweg, net als ik, vinden dat wie hier geboren wordt, getogen is, deelneemt aan de samenleving via school, werk, de sportclub of het vrijwilligerswerk recht van spreken heeft, aandeelhouder is. Niet van de BV Nederland, maar van de Coöp Nederland.

En daarom eisen wij nu onze plek op. Middels de politiek. Omdat wij verantwoordelijkheid, eigenaarschap en oprechte zorgen delen.

Artikel 1, onze leden, vrijwilligers en kiezers verlangen naar connectie, empathie, solidariteit, rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid. Met respect voor onze verschillen, maar met focus op wat ons bindt. Dat is Artikel 1. Dat zijn onze leden, onze vrijwilligers, en dat zijn wij, kandidaat-Kamerleden voor de Tweede Kamerverkiezingen op 15 maart 2017.

Rechtvaardiger en gelijkwaardiger Nederland

Vol trots en dankbaarheid voor het vertrouwen, de steun, de expertise en kritische feedback van eenieder die heeft bijgedragen aan het verwoorden van ons ideaal voor een rechtvaardiger en gelijkwaardiger Nederland, delen we op de volgende pagina’s onze ideeën voor een samenleving waar allen die zich in Nederland be vinden in gelijke gevallen gelijk worden behandeld.

Waar discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, genderidentiteit, leeftijd of op welke grond dan ook, niet is toegestaan, en wij op onze overheid kunnen vertrouwen dat grondwettelijke recht uit te dragen in woord en daad.

Met ons partijprogramma in de hand, onze volledige toewijding en rotsvast vertrouwen in Nederland en elkaar trekt Artikel 1 ten strijde tegen de huidige politiek vol moslimhaat, xenofobie, sekse-ongelijkheid, racisme, sociaaleconomische uitsluiting, genderdiscriminatie, verdeeldheid, uitsluiting en uitbuiting.

Het is 2017. Tijd voor een nieuwe politiek van gelijkwaardigheid.

Daarom Artikel 1.

Namens het bestuur van Artikel 1, Fatima Faïd, Brigitte Sins, Adil Akhechaa, Jens van Trigt, Ian van der Kooye, Phyllis Döll-Osei Ameyaw, Simone van Saarloos, Olave Basabose, Martijn Dekker, Juanita Hernández, Robert Witte, Gert-Jan van de Vaate, Marianella Leito, Jasper van der Veen, Annemieke Bakker, Anne-Ruth Wertheim, Glenn Helberg, Gloria Wekker en Anja Meulenbelt.

Ian van der Kooye Oprichter Artikel 1

Wie Het Geheel Niet Ziet, Ziet Het Geheel Niet

Eén van mijn favoriete uitspraken is: ‘Wie het geheel niet ziet, ziet het geheel niet.’

En daarmee bedoel ik dat heel veel dingen met elkaar samenhangen, zonder dat de meeste mensen weten waarom dat is.

Nu zal ik natuurlijk niet durven beweren dat ik de waarheid in pacht heb, maar ik zal toch proberen jullie mijn visie op de wereld te geven en wat voor rol Artikel 1 daarin zou kunnen spelen. Veel is kort door de bocht geschreven én nog meer is subjectief. Toch vraag ik u om de gedachtegang nauwlettend te volgen. Doe de gordijnen dicht, sluit de kinderen buiten, zet de smartphone op vliegtuigstand, ga zitten en maak uw veiligheidsgordel vast... here we go.

We leven in een tijd van razendsnelle veranderingen. Wij groeien op in een andere wereld dan die van onze ouders en onze kinderen groeien op in een andere wereld dan die van ons. Dit vergt nieuwe vaardigheden en nieuwe inzichten om om te kunnen gaan met een alsmaar veranderende omgeving.

Technologische veranderingen en het bereik dat ze hebben gaan steeds sneller.

Zo had, bijvoorbeeld, de radio achtendertig jaar nodig om een markt te bereiken van vijftig miljoen gebruikers. De televisie deed er dertien jaar over om een afzetmarkt van vijftig miljoen te halen.

Facebook deed het in een luttele twee jaar. Angry Birds Space in slechts vijfendertig dagen. En een goede tweet van een bekende popster zal het binnen enkele uren kunnen.

Naast deze technologische vooruitgang gebeuren er ook nog andere dingen die invloed hebben op hoe we naar de rest van de wereld kijken en hoe de rest van de wereld naar ons kijkt.

Het is voorstelbaar dat wij als Westerse samenleving naar onszelf kijken als de good guys. Het is (bijna) onvoorstelbaar dat een ander deel van de wereld dat toch nog net even iets anders ziet.

Een deel van de wereld kijkt naar onze Westerse beschaving als individualistisch, kapitalistisch en lichtzinnig. Wat wij verworvenheden noemen zien anderen weer als waarde(n)loos.

De economische positie van het Westen verandert. De financiële crisis is mede ontstaan door het streven naar een onbegrensd kapitalisme van de machthebbers. Daarnaast zijn er opkomende economieën die de afhankelijkheid van het Westen verkleinen. Zij groeien en doen ook zaken met elkaar zonder tussenkomst van Westerse bedrijven of instanties.

De militaire positie van het Westen is na het vallen van het IJzeren Gordijn ook anders. We blijven geld pompen in een defensieapparaat. Vroeger was dat om ons te beschermen tegen de communisten. Tegenwoordig is het om ongevraagd in te grijpen in het Midden-Oosten op zoek naar Weapons of Mass Destruction terwijl we Weapons of Mass Deception inzetten om dat voor onze eigen bevolking te kunnen rechtvaardigen. De Britse zanger Sting zong al op mijn dertiende ‘I hope the Russians love their children too.’ Ik heb zo’n vermoeden dat de moslims die ik ken ook van hun kinderen houden (sarcasme).

Ook autonomie en zelfbeschikking worden door samenwerkingsverbanden als de NAVO en de EU opgevat als ‘ver van mijn bed wordt het voor mij bepaald’. De wapenindustrie, de olie-industrie, de voedselindustrie en de farmaceutische industrie hebben via lobbyisten onevenredig veel invloed op politici en beleidsmakers en houden ons zo allemaal gevangen binnen ons eigen kapitalistische systeem.

Amerika leek ooit de morele leider van De ‘Vrije’ Wereld. Het blijft het land van de onbegrensde mogelijkheden. Barack Obama is daar mogelijk. Donald Trump overigens ook.

Hoe heeft dat allemaal invloed op Nederland?

Nederland is het land van: Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. ‘Doe zelf normaal, man.’ Wie voor een dubbeltje geboren is zal nooit een kwartje worden. Je hoofd niet boven het maaiveld uitsteken.

Het resultaat is middelmatigheid, voorzichtigheid én weerstand tegen grote veranderingen.

Alleen tijdens carnaval, Koningsdag en het EK of WK kunnen we uit de band springen.