Amir Tsarfati

Uitgeverij Het Zoeklicht

Postbus 99

3940 AB Doorn

Engelse uitgave:

Oorspronkelijk verschenen onder de titel The Day Approaching en uitgegeven door Harvest House Publishers, Eugene, Oregon 97408, USA.

www.harvesthousepublishers.com

© 2020 Amir Tsarfati

Nederlandse uitgave:

© 2020 Uitgeverij Het Zoeklicht — Doorn

ISBN 9789064513084

Ebook: 9789064510823

De Bijbelteksten in deze uitgave zijn, tenzij anders vermeld, ontleend aan de Herziene Statenvertaling, © Stichting HSV 2010. Alle rechten voorbehouden, © Stichting HSV en uitgeverij Jongbloed – Heerenveen.

Vertaling uit het Engels: Elza Oudenampsen-Fijnvandraat

Opmaak: TMgraphics.nl

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of in enige vorm of op enigerlei wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, digitaal, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier openbaar worden gemaakt (behoudens korte citaten in gedrukte recensies) zonder voorafgaande toestemming van de uitgever.

All rights reserved. No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted in any form or by any means — electronic, mechanical, digital, photocopy, recording, or any other — except for brief quotations in printed reviews, without the prior permission of the publisher.

Voor mijn kinderen: Ariel, Maayan, Elad en Eilon.

Jullie maken mijn hart trots en vervullen mijn leven.

Ik hou van jullie.

Dankwoord

Allereerst wil ik de Heere bedanken voor Zijn trouw door heel mijn leven heen. Zelfs al voordat ik geboren werd, hield Hij intens van mij en had Hij een plan voor mijn leven. Wat een zegen is het om mijn Verlosser elke dag te dienen.

Dank aan mijn vrouw, Miriam, en mijn vier kinderen. Jullie liefde en steun zijn nooit verminderd, ook al heeft de Heere mij zo vaak van huis geleid. Als man en vader zou ik niet gezegender kunnen zijn.

Ook mijn team bij Behold Israel wil ik bedanken voor hun liefde, steun en toewijding. H.T. en Tara, Mike en Sharon, Gale and Florene, Donalee en Jeff, Andy en Gail, Wayne en Cyndie, Joanne, Nick, Kayo, Tina, Jason en Shane – de bediening zou niet zijn wat ze is zonder jullie standvastige samenwerking.

Bedankt Barry Stagner en Rick Yohn, voor jullie wijsheid en jullie rijke inzicht in Gods Woord.

Dank aan Bob Hawkins jr., Steve Miller en het geweldige team van Harvest House.

Tot slot, bedankt Steve Yohn, dat je deze reis samen met mij hebt afgelegd.

Inhoud

Inhoud

1 Elk moment

2 De vijgenboom en de laatste generatie

3 De grote scheiding

4 Zeventig jaarweken

5 De lange schaduw van het Pascha

6 De lange schaduw van de andere feesten

7 Een blik op het Midden-Oosten

8 Een blik op Israël

9 Wanneer de weerhouder wordt weggenomen

10 Ondertussen, boven in de hemel

11 Het Duizendjarig Rijk – de duizend jaar beginnen

12 Het Duizendjarig Rijk – wie zijn er overgebleven?

13 Het Duizendjarig Rijk – meer dan een lange time-out

14 De boeken worden geopend

Noten

Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw. En laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen.

Hebreeën 10:23-25

Hoofdstuk 1

Elk moment

Vaak ga ik ’s morgens na het opstaan met een kop koffie en mijn bijbel op de achterveranda zitten. Terwijl ik in een gemakkelijke stoel plaatsneem, laat ik mijn blik over het prachtige tafereel beneden mij gaan. Mijlenver strekt zich vruchtbaar land uit, gekleurd door allerlei rijke gewassen. Vaak waait er een lichte bries, die ten volle wordt benut door roofvogels die op hun rennende prooi jagen. Terwijl ik deze schoonheid in mij opneem, is mijn eerste gedachte vaak dat koffie het grootste bewijs is dat er een Schepper-God bestaat. Maar mijn tweede gedachte is hoe ongelooflijk het is dat mogelijk binnen een paar decennia dat hele dal beneden mij zich zal vullen met de legers van vele naties. Deze legers zullen gezamenlijk optrekken naar het zuiden om de stad Jeruzalem te vernietigen.

Dat prachtige panorama beneden mijn achtertuin is namelijk de Jizreëlvallei, ook wel bekend als het dal van Megiddo of Armageddon. Als ik die legers zie samenkomen, dan zal me dat op een aantal dingen attent maken. Ten eerste weet ik dat Israël dan al een verwoestende aanval heeft doorstaan – waarschijnlijk van nucleaire aard. Ik weet dat er een groot wereldleider is opgestaan, die de naties van de wereld verenigt. Ik weet dat aardbevingen, hongersnoden en andere natuurrampen de aarde hebben verwoest. Ik weet dat er in Jeruzalem een nieuwe tempel is gebouwd. En ik weet dat heel binnenkort de Olijfberg de voeten zal voelen van de terugkerende Verlosser, Die zal komen als Koning der koningen en Heere der heren.

Ik weet ook dat ik dan niet hier zal zijn om dit alles te zien gebeuren. Als die legers zich daar beneden bevinden, zit ik niet hier op mijn veranda – nippend van mijn koffie, genietend van het uitzicht. Ik ben dan al in de hemel. Ik verkeer in de aanwezigheid van mijn Verlosser, nadat ik zeven jaar eerder door Hem ben opgenomen. En ik bereid me erop voor om nog eenmaal met Hem naar deze aarde terug te keren. Dus als u van plan bent om aan het einde van de Grote Verdrukking nog hier te zijn en getuige wilt zijn van het spectaculaire gebeuren in het dal van Armageddon, wees dan welkom in mijn huis. Ik zal de sleutel onder de deurmat leggen.

God werkt Zijn plan uit. Spoedig zal er een dag komen dat de Gemeente wordt opgenomen om de Heere Jezus te ontmoeten in de lucht. Er zal een tijd komen dat God het volk Israël zo gaat tuchtigen dat dit uiteindelijk tot hun bekering leidt. En er zal een dag komen dat de mensen die het gratis geschenk van Gods verlossing hebben afgewezen, Zijn toorn over hun zonden zullen ondergaan.

Het wat van deze komende dag is niet het primaire onderwerp van dit boek. In mijn vorige boek, Het laatste uur, ben ik uitgebreid ingegaan op de Opname en de antichrist. In dit boek zullen we wel enkele gebeurtenissen van de Grote Verdrukking bespreken, maar we zullen ons vooral richten op het wanneer.

Dit is het moment waarop ik voor de volle honderd procent eerlijk tegen u moet zijn: ik heb geen flauw idee van de dag en het uur van Christus’ terugkeer. Maar ik bevind me in goed gezelschap. Niemand weet de dag of het uur. De engelen niet. En zelfs de Zoon van God niet. Jezus heeft gezegd: ‘Maar die dag en dat uur is aan niemand bekend, ook aan de engelen in de hemel niet, maar alleen aan Mijn Vader’ (Matt. 24:36). De Vader heeft de timing tot op de minuut gepland, maar Hij vergunt ons geen blik in Zijn kaarten. Wat ik u wel kan zeggen is dat ik, afgaand op de gebeurtenissen die zich in de wereld ontvouwen, er vast van overtuigd ben dat de dag van Jezus’ terugkeer snel nadert.

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik kan gewoon niet wachten tot die dag dat ik Jezus zal zien. Ik denk erover na. Ik probeer me voor te stellen hoe het zal zijn. Ik bestudeer de Bijbel om er alles over te weten te komen. Dit verlangen om mijn Verlosser te zien ligt niet alleen in mijn hart, maar ook op mijn lippen. Ik geloof dat we ons verlangen naar Jezus’ komst moeten uitspreken. De apostel Johannes schreef in het boek Openbaring: ‘De Geest en de bruid zeggen: Kom! En laat hij die het hoort, zeggen: Kom!’ (22:17). Johannes gaf uitdrukking aan zijn eigen verlangen toen hij zei: ‘Ja, kom, Heere Jezus!’ (vs. 20).

Hebt u de Heere Jezus gevraagd om te komen? Hebt u Hem verteld hoe intens u ernaar verlangt om Hem te zien en voor altijd bij Hem te zijn? Hebt u weleens een moment genomen om uw ogen te sluiten en u voor te stellen hoe dat zal zijn?

Stel u voor dat u met uw gezin aan de eettafel zit. U staat op het punt om de eerste hap te nemen van de heerlijke spaghetti bolognese van uw vrouw, als u iets voelt gebeuren – een tinteling, een lichtheid – en plotseling bevindt u zich in de lucht. Als u en uw gezin naar boven schieten, hebt u nauwelijks tijd om de blik van verwondering op hun gezichten te zien, want een ander gezicht trekt volledig uw aandacht. U herkent het onmiddellijk, ook al hebt u het nooit eerder gezien. Het is het gezicht van de Heere Jezus in al Zijn glorie en majesteit. Alle pijn, angsten, zorgen en verdriet van de wereld blijven achter in uw pas verlaten eetkamer. Alleen vreugde, vrede en geluk wachten u als u de eeuwigheid binnengaat.

Dit is de Opname. Het is niet zomaar een verhaal. Het is geen religieus sprookje dat bedoeld is om een goed gevoel te geven. Het is een werkelijke gebeurtenis die zich in de werkelijke tijd zal afspelen in de werkelijke wereld. Ik moet toegeven dat ik me tijdens mijn bezoeken aan kerken over de hele wereld verbaas over de vele mensen die niet in de Opname geloven. Anderen geloven er niet alleen niet in, maar staan zelfs vijandig tegenover het hele idee. Ze worden al boos als het wordt genoemd.

Onlangs sprak ik een bevriende voorganger die me vertelde dat hij niet uitziet naar de komst van Christus’ heerschappij op aarde, maar dat hij gelooft dat we nu in het koninkrijk van God leven. Volgens hem hebben alle gebeurtenissen die in Openbaring beschreven staan, plaatsgevonden rond het jaar 70 na Christus. Toen Rome de tempel verwoestte en duizenden Joden afslachtte, werd de toorn van God gestild. Een oordeel is niet meer nodig; een hel is niet meer nodig. Onze Heere is tevredengesteld en zal uiteindelijk iedereen redden. Ik was geschokt door de omvang van de misleiding van deze voorganger.

We leven in een tijd van grote verwachting rondom de spoedige Wederkomst van Christus, maar het is ook een tijd van grote afval. Er zijn veel antichristen in de wereld, zowel buiten als binnen de kerk. Als gelovigen moeten wij de waarheid van Gods plan voor de mensheid kennen, en weten hoe wij in dat plan passen. Vanuit deze kennis ontdekken we onze missie en onze hoop.

God wil dat u Zijn plan kent

De titel van dit hoofdstuk is ‘Elk moment’. Wie weleens met mij een rondreis gemaakt heeft in Israël, zal deze uitdrukking onmiddellijk herkennen. Ik zeg deze woorden waarschijnlijk wel vijftig keer per dag tegen mensen die nog rustig hun kopje koffie drinken of op zoek zijn naar hun zoveelste souvenir van olijfhout, terwijl alle anderen in de bus op hen wachten. Deze woorden gaan vaak vergezeld van een ongeduldige blik of een tikje tegen mijn horloge. Als deze achterblijvers de tijd hadden genomen om rond te kijken, zouden ze zich gerealiseerd hebben dat zij de enigen waren die zich niet bij de groep bevonden.

Als wij de tijd nemen om ons heen te kijken, kan het niet anders of we realiseren ons dat er in de wereld een sterk besef is van ‘elk moment’. Het is zo duidelijk voor mij, en ik ben niet de enige die het voelt. Begin 2017 bereikte het aantal Google-zoekopdrachten naar ‘World War 3’ het hoogste niveau ooit. Waardoor werd deze piek veroorzaakt? Door de combinatie van president Donald Trumps escalerende activiteiten in Syrië, en zijn contacten met Noord-Korea.1 Deze beide situaties zijn sinds dat moment van nationale paniek tot rust gekomen, maar er leeft nog steeds een gevoel dat er iets belangrijks aan het gebeuren is. Mensen hebben een ingebouwde nieuwsgierigheid naar wat er in de toekomst gaat plaatsvinden, en een besef dat er uiteindelijk een einde zal komen aan de wereld zoals die nu is.

Veel van deze nieuwsgierigheid komt voort uit angst voor het onbekende. Kranten en 24-uursnieuwskanalen bestoken lezers en kijkers voortdurend met redenen waarom ze bang zouden moeten zijn voor iets wat de Amerikaanse president doet, of Iran, of Noord-Korea. Een paar jaar geleden luidde een kop in The Telegraph: ‘Wereld “op de rand van thermo-nucleaire oorlog” nu Noord-Korea een test overweegt die Trump kan ontstemmen.’2 Probeer als je dat gelezen hebt maar eens om ’s nachts goed te slapen. Mensen beschuldigen christenen en de Bijbel ervan dat ze doemdenkers zijn, maar in werkelijkheid zijn de media de doemdenkers. Christus en de Bijbel daarentegen geven hoop. Christus en de Bijbel zeggen, met andere woorden: ‘Ja, uiteindelijk zal deze wereld ineenstorten. Maar Ik zal je vertellen hoe je zeker kunt zijn van een vlucht hier vandaan voordat het gebeurt.’

God wil dat u Zijn plannen kent – Zijn plannen voor de wereld, voor Israël, voor de Gemeente en voor u. Bent u erin geïnteresseerd om de toekomst te kennen? Dan moet u zijn bij Hem Die de toekomst heeft bepaald. Hij heeft al geschreven wat er zal gebeuren; u hoeft het alleen maar te lezen. Waar moet u beginnen? Alles wat u moet weten over wat er gaat gebeuren, is geopenbaard door Gods profeten.

Deze profeten waren trouwe, maar tragische figuren. Het laatste wat iemand wilde horen was dat God tegen hem zei: ‘Raad eens? Ik kies jou uit om Mijn profeet te zijn.’ De profeten waren bestemd voor een leven van strijd, lijden en pijn. Toch staken ze bijna allemaal hun hand op als God riep. Als de Heere vroeg: ‘Wie zal Ik zenden? Wie zal er voor Ons gaan?’, dan stapten ze, net als Jesaja, naar voren en zeiden: ‘Zie, hier ben ik, zend mij’ (Jes. 6:8).

Tegenwoordig wil iedereen een profeet zijn. Waarschijnlijk omdat je er profijt van kunt trekken als je een profeet bent. Ik ben geen profeet. Ik ben verbonden aan een nón-profitorganisatie. De profeten van tegenwoordig onderwijzen hun eigen meningen en noemen die woorden van de Heere. Maar de mening van de mens voldoet bij lange na niet aan de Bijbelse standaard voor profetie. ‘Dit moet u allereerst weten, dat geen enkele profetie van de Schrift een eigenmachtige uitleg toelaat; want de profetie is destijds niet voortgebracht door de wil van een mens, maar heilige mensen van God, door de Heilige Geest gedreven, hebben gesproken’ (2 Petr. 1:20-21). Toen Jeremia, Jesaja, Hosea, Maleachi en alle andere profeten profetisch spraken, gaven zij niet hun eigen gedachten en standpunten weer. Profetie komt voort uit de geest van God en wordt vervolgens gesproken bij monde van Zijn uitverkoren boodschappers.

Gods profetische boodschap – Zijn plan voor deze wereld – is ons in de Bijbel geopenbaard. Van Genesis tot Openbaring onthult de Heere stap voor stap en stukje bij beetje Zijn blauwdruk voor de eeuwigheid. Maar hoewel Hij ons 66 boeken met Zijn openbaring heeft gegeven, zijn er veel mensen die zich alleen door het Nieuwe Testament laten leiden. Hun gedachtegang is als volgt: Het Oude Testament was goed voor die tijd, maar toen kwam Jezus en Hij bracht het Nieuwe Testament. Het Oude was prima voor de Joden, maar wij zijn de Gemeente. Wie wil het Oude als je het Nieuwe en betere kunt hebben?

Veel van wat God ons wil laten weten over de toekomst is te vinden in het verre verleden – vóór de Gemeente en het Nieuwe Testament. Als we ons beperken tot Mattheüs 24-25 en het boek Openbaring, dan horen we maar een deel van het verhaal. In Hebreeën lezen we: ‘Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon’ (1:1-2). De God Die Zijn waarheid sprak bij monde van Jezus en de schrijvers van het Nieuwe Testament, is dezelfde God Die door middel van de oudtestamentische profeten het gordijn naar de eindtijd heeft opengeschoven.

Als we de woorden van Maleachi of Zacharia of Hosea lezen, dan weten we dat ze uit de mond van de Heere komen. De profeet was slechts een woordvoerder. Hij begreep waarschijnlijk heel weinig van wat hij zag en zei. In veel gevallen begrijpen wij tegenwoordig meer dan de profeten zelf begrepen over wat God gaat doen als Hij verlossing brengt aan de Gemeente, tuchtiging over de Joden, en toorn over de aarde. En veel van wat we in de profeten en het Nieuwe Testament zien, lijkt erop te wijzen dat deze grote dag van de Heere snel dichterbij komt.

De tijd spoedt zich voort

De geschiedenis gaat verder, en de gebeurtenissen die snel dichterbij komen, kunnen ingedeeld worden in twee categorieën: die waar we invloed op hebben, en die waar we geen invloed op hebben. De meeste toekomstige gebeurtenissen vallen in de laatste categorie. Toen de engel Gabriël bij de profeet Daniël kwam, vertelde hij hem wat er beslist zou gaan gebeuren. Hij zei: ‘Zeventig weken zijn er bepaald over uw volk en uw heilige stad’ (Dan. 9:24). De gebeurtenissen waarover Gabriël het had, zullen zeker plaatsvinden – ze zijn bepaald. U kunt proberen de werken van God tegen te houden, maar dat gaat u niet lukken. Stelt u zich voor dat er een sneltrein in uw richting raast. Hoe graag u hem ook wilt tegenhouden, dat gaat niet gebeuren. U kunt uw voeten schrap zetten. U kunt knarsetanden. U kunt uit alle macht tegen de trein schreeuwen: ‘Gij zult niet passeren!’ Maar binnen enkele ogenblikken zal de trein recht over u heen rijden en bent u zo plat als een pitabroodje.

Als we zo weinig controle hebben over de toekomst van de wereld, betekent dat dan dat we ten ondergang gedoemd zijn? Kunnen we iets doen waardoor we hoop krijgen en vertrouwen in Gods grootse plan? Zeer zeker. We kunnen ervoor kiezen om Christus te volgen, om onszelf aan Hem over te geven als onze Redder en Heere. Als we dat doen, zijn we verzekerd dat wanneer Hij terugkomt voor Zijn Gemeente, Hij ons tot Zich zal nemen.

Maar als we ervoor kiezen om Hem af te wijzen – of als we de keuze gewoonweg negeren, wat hetzelfde is als Hem de rug toekeren – zullen we de verschrikkingen van het oordeel moeten ondergaan. Wat een eenvoudige keuze! Ofwel we kiezen voor het eeuwige leven, ofwel we kiezen voor de dood. Ofwel we kiezen ervoor om aan de toorn van God te ontkomen, ofwel we kiezen ervoor om de Grote Verdrukking door te maken en tot in alle eeuwigheid te lijden afgezonderd van onze Schepper. Geen enkele andere beslissing die we in ons leven kunnen nemen, houdt zo’n schril contrast in. Prijs de Heere dat Hij ons de mogelijkheid heeft gegeven om voor Hem te kiezen! Maar de dag van de keuze is nú.

Waarom nu? Omdat de tijd die ons nog rest om een keuze te maken, snel ten einde kan lopen. Als we het nieuws in de gaten houden, lijkt het er steeds meer op dat de laatste dagen nabij zijn. Een belangrijk teken van de naderende dag zal plaatsvinden in Syrië. Jesaja voorzegde dat Damascus eens volledig zal worden vernietigd: ‘Zie, Damascus houdt op een stad te zijn, het zal een puinhoop worden, een ruïne’ (17:1). Tot voor kort hadden de meeste mensen in de wereld nog nooit van Damascus gehoord. Zij die er wel van hadden gehoord, kenden het als de ‘stad van jasmijn’, met een prachtige historische en moderne cultuur. Maar nu staat Damascus, als het centrum van het Syrisch conflict, bijna dagelijks op de voorpagina van de kranten. En aangezien de vijandelijkheden niet alleen doorgaan maar zelfs toenemen, is het niet moeilijk om je de uiteindelijke verwoesting van die oude stad voor te stellen.

De tijden gaan verder. De Heere is bezig het speelveld voor te bereiden en alle spelers in de juiste positie te plaatsen. Eén voorbeeld van Gods logistieke werk dat een decennium geleden nog ongehoord zou zijn geweest, betreft de plannen voor een project onder de Middellandse Zee. Dit zal de langste onderwaterpijpleiding ter wereld worden, van Israël naar Italië. Deze pijpleiding zal aardgas transporteren van de onlangs ontdekte gasvelden van Israël naar de Europese Unie. Klinkt geweldig, nietwaar? Inderdaad, voor wie tenminste niet uit Rusland komt. Wat Poetin en zijn trawanten zien, is een opkomende natie die hun klanten steelt. Rusland, met een toch al wankele economie, kan het zich niet veroorloven om de Europese markt te verliezen, en het zal niet lijdzaam toekijken hoe zijn grootste klant wordt afgepakt.

Als we naar de actualiteit kijken, worden drie waarheden duidelijk. Ten eerste, de gebeurtenissen die in het Woord van God voorzegd zijn, krijgen overal om ons heen vorm. De nieuwe ideeën en plannen van de huidige wereldleiders waren 2800 jaar geleden al bij God bekend en Hij heeft erover gesproken. De leiders in de wereld kunnen geen enkele zet doen waardoor God wordt verrast. Ze kunnen geen enkele strategie toepassen waar Hij niet aan heeft gedacht. Koning Salomo schrijft: ‘Het hart van een koning is in de hand van de heere als waterbeken, Hij neigt het tot alles wat Hem behaagt’ (Spr. 21:1). Wanneer presidenten en koningen en premiers denken dat zij hun eigen grote macht en gezag uitoefenen, volgen zij in werkelijkheid Gods leiding.

Ten tweede, er is een rookgordijn opgetrokken rondom de gebeurtenissen in de wereld waardoor veel mensen in verwarring raken. Zij trappen in de leugens die verkondigd worden door de media en politici. Een voorbeeld van dit nepnieuws betreft de chemische aanvallen van de Syrische president Bashar al-Assad op zijn volk. Eén groep mensen zegt: ‘Natuurlijk heeft hij dat gedaan. Zo’n slechterik is hij gewoon.’ Terwijl een andere groep zegt: ‘Hoe kun je nou zoiets zeggen? Dat zou hij zijn volk nooit aandoen.’ Zelfs christenen raken hierin verstrikt en ruziën er onderling over. Waarom? Is het zo moeilijk voorstelbaar dat Syrië zijn eigen mensen vergast? Ik zal u een geheimpje verklappen, als u belooft het niet verder te vertellen: Ik ken de naam van de Syrische piloot die chemische bommen op zijn volk liet vallen. Ik ken de naam van zijn vliegtuig. De Israëlische regering kent zijn adres en telefoonnummer. We weten waarvandaan hij vertrok, wanneer hij het deed, en we hebben videobeelden waarop te zien is dat hij de bommen laat vallen. Toch ruziën christenen nog steeds over de vraag of dit soort dingen echt gebeurd zijn. Waarom laten we toe dat de satan verdeeldheid onder ons zaait over politiek en meningen?

Toch zien we ook, te midden van alle misleiding en verdeeldheid, prachtige daden van Gods kinderen die Zijn liefde tonen. Op Palmzondag 2017 vond een afschuwelijke aanslag plaats in Egypte. ISIS voerde kort na elkaar twee bomaanslagen uit op twee koptische kerken en door de explosies kwamen 47 mensen om het leven en raakten 109 gewond.3 Zo veel levens weggenomen, zo veel lichamen verminkt. Maar hoe reageerden de leiders van de Koptische Kerk? Geloof het of niet, ze bedankten ISIS. Misschien vraagt u zich af hoe dat mogelijk was na zo’n gruweldaad. In de eerste plaats bedankten zij de terroristen omdat ze 47 mensen in de armen van Jezus hadden gedreven. Op het moment van de ontploffing zagen de omgekomen gelovigen hun Redder van aangezicht tot aangezicht. In de tweede plaats bedankten ze ISIS omdat op de maandag van de Goede Week hun kerken overvol zaten. Alle mensen die eerder te laks waren om naar de dienst te gaan, haastten zich die dag naar de kerk. Alsof het bedanken van hun vijanden nog niet genoeg was, zeiden de leiders van de Koptische Kerk vervolgens tegen hun ISIS-aanvallers: ‘Wij houden van jullie.’ Ze vertelden de extremisten dat ze begrepen dat zij in een leugen verstrikt zaten en de waarheid niet kenden. Ten slotte gingen de kerkleiders nog een stap verder. Zij zeiden: ‘En wij verplichten ons ertoe om voor u te bidden.’4 Hiermee gaven zij handen en voeten aan Jezus’ woorden uit de Bergrede: ‘Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen; zodat u kinderen zult zijn van uw Vader, Die in de hemelen is’ (Matt. 5:44-45). Deze broeders en zusters van de Koptische Kerk lieten zien dat ze zonen en dochters zijn van hun Vader in de hemel, en ambassadeurs van de liefde van hun Verlosser.

Voor degenen onder ons die gelovigen zijn, heeft de dood werkelijk zijn angel verloren.

Door Christus Die in ons leeft, zijn wij in staat om onze vijanden lief te hebben en te bidden voor hen die ons kwaad willen doen. Dat komt doordat we het grotere geheel kunnen zien. We zijn het zicht daarop niet kwijtgeraakt door het rookgordijn van misleiding. Voor ons is het leven Christus en het sterven winst (zie Fil. 1:21). Wij hoeven niet langer bang te zijn voor de dood. Wanneer onze tijd komt, kunnen we vol blijdschap die donkere nacht binnengaan, omdat we weten dat het licht van het eeuwige leven ons wacht.

De derde waarheid die we ontdekken door het observeren van de huidige gebeurtenissen, is dat God Zichzelf openbaart aan mensen over de hele wereld. Er vinden veranderingen plaats in de harten van mensen en het evangelie vindt zijn weg naar plaatsen die nooit eerder bereikt zijn. De directe hand van God is aan het werk. Ik ontvang elke dag honderden e-mails en boodschappen uit alle hoeken van de wereld: Maleisië, de Filippijnen, Japan, Noord-Amerika, Australië, Zuid-Amerika, Israël en Europa. Veel van deze mensen schrijven: ‘Amir, ik zie visioenen’, of: ‘Amir, ik krijg steeds deze dromen.’ De profeet Joël schreef:

Daarna zal het geschieden

dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op alle vlees:

uw zonen en uw dochters zullen profeteren,

uw ouderen zullen dromen dromen,

uw jongemannen zullen visioenen zien.

Ja, zelfs op de dienaren en op de dienaressen

zal Ik in die dagen Mijn Geest uitstorten.

– Joël 2:28-29

Deze mensen die mij schrijven, zeggen dat God op een duidelijke manier tot hen heeft gesproken en gezegd heeft: ‘Ik kom spoedig.’ Mensen in China en Mexico en Nieuw-Zeeland horen onafhankelijk van elkaar allemaal dezelfde boodschap. God beweegt. Hij spreekt. Hij komt spoedig.

Als we de kranten lezen en naar de nieuwskanalen kijken, wordt een contrast duidelijk. Aan de ene kant lijkt alles in te storten. De presentatoren vertellen ’s nachts dat we allemaal ten ondergang gedoemd zijn en dat er een nucleaire vernietiging ophanden is. Aan de andere kant valt alles op zijn plaats, als we door de lens van de Bijbel kijken. De krantenschrijvers kunnen het niet zien. Ze proberen vast te stellen wat er aan de hand is, maar hebben niet het vermogen om het te begrijpen. Het is te vergelijken met jonge kinderen die proberen kwantumfysica uit te leggen – ze hebben daar gewoonweg de capaciteit niet toe. Als we echter door de lens van de Bijbel naar de gebeurtenissen in de wereld kijken, vinden we de sleutel om de waarheid te ontsluiten.

God beweegt. Hij spreekt. Hij komt spoedig.

‘Maar wacht,’ zegt u misschien, ‘het nieuws en de Bijbel zijn twee verschillende dingen. Het nieuws gaat over nu. De Bijbel is geschiedenis en is duizenden jaren geleden geschreven.’ Dat is waar, de Bijbel is geschiedenis (history). Maar de Bijbel is ook Zijn geschiedenis (His story). Het is het verhaal van Gods plan voor deze aarde helemaal van het begin tot het einde. In de Schrift vindt u wat was, wat is en wat komen zal. Wat u vandaag de dag in veel landen ziet gebeuren, staat te lezen in de Bijbel.

‘Wacht, Amir, wil je me nu vertellen dat Rusland in de Bijbel voorkomt?’ Ja! ‘Egypte en Ethiopië komen voor in de Bijbel?’ Ja en ja! ‘Iran en Turkije en Soedan?’ Ja, ja en ja! Veel van wat er nu gebeurt met de groeiende wereldmachten en hun bondgenootschappen is rechtstreeks te vinden op de pagina’s van de Bijbelse profetie.

Ezechiël 38 vertelt ons over de kwade bedoelingen van Rusland, als het beschrijft hoe Gog naar Israël zal worden geleid alsof hij wordt meegetrokken aan haken die God in zijn kaken heeft geslagen. Gog zal niet komen voor vrede, maar om te plunderen. Op dit moment zijn de Russen de belangrijkste speler in de Syrische burgeroorlog, en ze proberen niet eens te verbloemen dat ze er hoofdzakelijk zijn voor het gas en de olie. De enige warmwaterzeehaven van Rusland die toegang geeft tot de Middellandse Zee en het Midden-Oosten, ligt in Syrië. Daarom steunt Rusland de regering van Bashar al-Assad.

Welk land zal zich volgens Ezechiël bij Gog aansluiten? Niets minder dan Perzië, het moderne Iran. De Iraniërs willen gereedstaan aan de grens van Syrië met Israël, zodat ze, zodra de aanval komt, de Joodse staat kunnen binnenvallen. Tot dit Russische bondgenootschap behoren ook Soedan en Libië. De Russen hebben al heel lang belangstelling voor de olievelden van Libië en zoeken naar mogelijkheden om als een kameel hun neus in de Libische tenten te steken. Olie, gas, Rusland – het is niet verbazingwekkend dat ze weer met elkaar verbonden zijn.

Samen met Israël staan Jordanië en, door recentere en onofficiële allianties, Saoedi-Arabië en Egypte tegenover deze vijanden. Verrassend voor velen hebben de Saoediërs een geheime overeenkomst met Israël getekend, die neerkomt op: ‘Als je Iran wilt aanvallen, voel je dan vrij om ons luchtruim te gebruiken.’5 De Saoediërs voegden er wel een voorbehoud aan toe. Ze dreigden dat als Israël deze alliantie bekend zou maken, zij het zouden ontkennen en Israël in de VN zouden veroordelen. Wordt er in de Bijbel gesproken over dit geheime bondgenootschap met Saoedi-Arabië? Nee. Maar lang voordat dit gebied Saoedi-Arabië werd genoemd, heette het Sjeba en Dedan. ‘Sjeba, Dedan, de kooplieden van Tarsis en al hun jonge leeuwen zullen tegen u zeggen: Komt u om een roof te plegen? Hebt u uw strijdmacht bijeengebracht om buit te roven, om zilver en goud mee te voeren, om vee en bezit mee te nemen, om een grote roof te plegen?’ (Ezech. 38:13). Saoedi-Arabië zal zich niet aansluiten bij de aanval op Israël, aangezien ze bondgenoten zijn. Maar Saoedi-Arabië zal ook niet proberen om de aanval tegen te houden. Ze zullen klaarstaan om de buit binnen te halen van een land waarvan ze veronderstellen dat het verwoest zal zijn.

En wie staan daar naast de Saoediërs klaar om te roven? De kooplieden van Tarsis en al hun jonge leeuwen: Europa (waarin de stad Tarsis ligt) en Amerika (de felle jonge natie die uit Europa is voortgekomen). Zo’n 2000, 3000 en zelfs 4000 jaar geleden kende God de identiteit van de spelers op het huidige politieke toneel. Gebruikmakend van de namen van de landen in die tijd legde Hij precies uit wat Zijn toekomstplannen zijn.

De tekenen van de tijd

Op een bijzonder drukke en hectische dag tijdens Zijn bediening nam Jezus een pauze. Hij verliet de tempel, ging door een poort Jeruzalem uit en liep de Olijfberg op. Daar ging Hij zitten en keek uit over de Heilige Stad. Of Hij nu aan het denken of aan het bidden was of gewoon genoot van de stilte, dat weten we niet. Wat we wel weten, is dat Zijn privémoment niet lang heeft geduurd. De discipelen waren bezorgd vanwege iets wat Jezus zojuist in de tempel tegen hen had gezegd. Zij hadden hun bewondering geuit over de schoonheid van de tempel, maar in plaats van samen met hen het prachtige bouwwerk te bewonderen, had de Heere gezegd: ‘Ziet u dit alles? Voorwaar, Ik zeg u: hier zal niet één steen op de andere steen gelaten worden die niet afgebroken zal worden’ (Matt. 24:2).

Verontrust kwamen de discipelen naar Hem toe om Hem een paar vragen te stellen. ‘Zeg ons, wanneer zullen deze dingen gebeuren? En wat is het teken van Uw komst en van de voleinding van de wereld?’ (vs. 3).

In plaats van hen af te wijzen of te zeggen dat Hij wat tijd voor Zichzelf nodig had, gaf Jezus hun een verbazingwekkend antwoord. Hij vertelde hun dat er mensen zouden komen om hen te misleiden; ze zouden beweren de Christus te zijn. Oorlogen en geruchten van oorlogen zouden mensen de moed in de schoenen doen zinken, maar de discipelen moesten niet verschrikt worden. ‘Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden zijn en besmettelijke ziekten en aardbevingen in verscheidene plaatsen. Maar al die dingen zijn nog maar een begin van de weeën’ (vs. 7-8). De wereld zal gewelddadig en gevaarlijk worden, zei Jezus, maar dat is nog maar het begin.

Kijk eens rond naar de wereld van vandaag. Heeft Jezus zojuist onze tijd beschreven? De aardbevingsactiviteit blijft toenemen. In slechts zes jaar tijd hebben we grote vulkaanuitbarstingen gezien van de Etna (Italië), de Sinabung (Indonesië), de Kelud (Indonesië), de Ontake (Japan) en de Calbuco (Chili). In 2018 was er een uitbarsting van de Volcán de Fuego in Guatemala, waarbij 190 mensen omkwamen. Later datzelfde jaar barstte de beruchte Anak Krakatoa in Indonesië uit, waardoor een tsunami veroorzaakt werd die bijna 450 doden en meer dan 14.000 gewonden tot gevolg had.6 Ook hongersnoden blijven zich verspreiden. De VN heeft verklaard dat er hongersnood heerst in Zuid-Soedan, Jemen, Nigeria en Somalië.7 Dit vreselijke gebrek aan voedsel is niet te wijten aan weersomstandigheden, maar komt vooral door de welig tierende corruptie van de overheid. Alles wat Jezus beschreef, zien we vandaag de dag in onze wereld, en in steeds toenemende intensiteit.

Hoe voelt u zich als u naar het nieuws kijkt? Wordt u bezorgd? Ligt u er ’s nachts van wakker? Laat me u dit vertellen: er is geen reden om wakker te liggen. Ik woon in een zeer veilig land. Maar ik woon ook in een land dat wordt gehaat door de meeste volken om ons heen. Heel vaak wordt mijn dag onderbroken door een app op mijn telefoon die me waarschuwt als er vanuit Gaza of de Westelijke Jordaanoever raketten op Israël worden afgevuurd. Stelt u zich eens voor dat er regelmatig raketten over uw grenzen heen op uw land werden afgevuurd. Toch ben ik kalm en slaap elke nacht als een roos. Want mocht er een raket door ons afweersysteem Iron Dome heen breken en op het dak van mijn huis terechtkomen, dan worden mijn gezin en ik wakker in de aanwezigheid van onze Verlosser. En als in de toekomst Rusland uiteindelijk zal besluiten te nemen wat van Israël is, dan mogen ze zo veel bommen afgooien boven mijn huis als ze maar willen. Mijn gezin en ik zullen daar dan niet meer zijn. Wij zijn dan samen met de rest van de opgenomen Gemeente onze nieuwe lichamen aan het uittesten.

Het nieuws is deprimerend en de wereld bevindt zich in een neerwaartse spiraal. De Bijbel zegt dat als u deze dingen ziet gebeuren, u het hoofd niet moet laten hangen. Nee, kijk omhoog – uw verlossing is nabij. Daar moet u toch wel enthousiast van worden? Jezus komt terug voor Zijn Gemeente, en het kan elk moment zover zijn dat we Hem ontmoeten in de lucht.

Hoofdstuk 2

De vijgenboom en de

laatste generatie

Een poosje terug was ik op bezoek bij een vriend in Amerika. Na de maaltijd werd de tafel afgeruimd en klonken de vertrouwde geluiden van het aan kant maken van de vaat. Toen mijn vriend en ik ons terugtrokken in zijn woonkamer, hoorden we vanuit de keuken het gebrom van de voedselrestvermaler. ‘Een week geleden zou je dat geluid niet gehoord hebben,’ zei hij. Geïntrigeerd vroeg ik hem om uitleg.

Een week eerder was het apparaat vastgelopen. Dat was bepaald niet de eerste keer, dus mijn vriend begon aan zijn gebruikelijke schoonmaakroutine. Eerst stak hij zijn hand door de gootsteenafvoer om te controleren of die geblokkeerd werd. Dat bleek niet het geval te zijn. Vervolgens keek hij onder de gootsteen om te controleren of het apparaat nog was aangesloten. Ook dat was het geval. Ten slotte haalde hij een bezem en probeerde met de steel de messen in beweging te krijgen. Dat lukte met geen mogelijkheid. Het leek een hopeloze situatie, toen hij daar stond met een gehavende bezem in zijn stinkende hand. Uit het veld geslagen belde hij een loodgieter.

Drie uur later kwam de loodgieter aan. Voordat hij zelfs maar naar het apparaat keek, vroeg hij: ‘Hebt u op de resetknop gedrukt?’

‘De wát?’

De loodgieter deed het keukenkastje open en liet zich – gelukkig pas nadat hij zijn broek had opgehesen – op zijn knieën zakken.

Hij stak zijn hand om het apparaat heen, stond op, draaide de kraan open en zette de schakelaar aan. De machine kwam tot leven. Zo leerde mijn vriend dat zijn voedselrestvermaler een resetknop had. Het had hem wel drie uur, 120 dollar en al zijn mannelijke waardigheid gekost.

Om werkelijk te begrijpen wat de Heere in de Evangeliën en de rest van de Bijbel tegen ons zegt, moeten we onze eigen resetknop indrukken. We brengen zo veel tradities en vooronderstellingen mee bij onze interpretaties van de Bijbel, dat het vaak moeilijk is om gewoon de Bijbel te lezen zoals deze is geschreven. Dus voordat u verder leest: steek uw vinger op, leg hem tegen de zijkant van uw hoofd en druk stevig. Zo! U hebt net uw hersenen gereset. Nu kunt u verder lezen.

Het is heel belangrijk om te begrijpen dat toen Jezus tweeduizend jaar geleden op aarde kwam, Hij kwam als een Jood voor het Joodse volk. Het verbaast me hoeveel mensen dit niet beseffen. Ik neem mensen mee op rondleidingen door heel Israël, en ze zien daar de kerken die op veel historische plaatsen gebouwd zijn. Soms nemen ze me terzijde en willen van mij weten naar welke kerk Jezus ging. ‘Amir, was Jezus katholiek, orthodox of anglicaans? ‘Niets van dat alles,’ antwoord ik, ‘want Jezus was honderd procent Joods.’

Toen Jezus Zijn Joodse discipelen onderwees, deed Hij dat vaak in Jeruzalem, de hoofdstad van Israël. Jeruzalem was toen de hoofdstad, en het is nu de hoofdstad – wat de rest van de wereld daar ook van zegt. In feite is het al de hoofdstad van Israël sinds David het drieduizend jaar geleden tot hoofdstad maakte. Dus Jezus, als Jood, onderwees de Joden Joodse zaken. En de onderwerpen waar de discipelen naar vroegen waren ook volledig Joods van karakter – het ging om zaken die verband hielden met de tempel, de Messias en de laatste dagen. De heidenen hielden zich niet met dat soort dingen bezig. Zij maakten zich niet druk over het geloven in één God, een vreemde tempel waarin geen beeld van een godheid stond, zitten nietsdoen op een bepaalde dag van de week, en vreemde overtuigingen over de laatste dagen. Maar dit waren precies de onderwerpen waarover de Joodse discipelen wilden leren.

De gelijkenis van de vijgenboom

In Mattheüs 24 en Lukas 21 lezen we dat Jezus Zijn discipelen meenam naar de Olijfberg, die uitzicht bood op de tempel. Het was een indrukwekkende aanblik, die de discipelen tot nadenken stemde. Ze stelden Jezus een aantal belangrijke vragen, waar Hij graag op inging. Hij nam de tijd om hun de gebeurtenissen van die tijd en van de toekomst uit te leggen.

Is het niet geweldig dat wij bij God mogen komen als wij op zoek zijn naar de waarheid en dat Hij ons nooit weg zal sturen? Jakobus vertelt ons dat als iemand met een probleem worstelt en in wijsheid tekortschiet, hij die mag ‘vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden’ (Jak. 1:5). Of we nu voor een belangrijke levenskeuze staan of dat we hulp nodig hebben bij het begrijpen van een moeilijk Bijbelgedeelte, de Heilige Geest wil ons leiden en Zijn waarheid aan ons openbaren.