Dwaalstroom

veur Frits... altied daor

Dwaalstroom stuurt de lezer op pad deur een laandschap van observaties en gevulens. Zoas de Riest kronkelt deur het Riestdal, meandert de gedichten in dizze bundel laangs herkenning, verwondering en ofscheid. Het muzikale Dreints uut het gebied van de Riest voert de lezer naor de raodsels van het bestaon, lös van leeft ied en ti ed.

Ria Westerhuis (Old Averiest, 1959) is dichteres en veurdrachtskuunstenaar. Zij schref in het Dreints, Nederlands en het eRWeens, een eigen mysterieuze taal. Dit is heur viefde dichtbundel. Ok stiet der wark van heur in meer as vieftig bloemlezings.

colofon

© Ria Westerhuis, De Wiek

Stichting Het Drentse Boek, 2022

Huus van de Taol, Raadhuisplein 1, 9411 NB Beilen

www.huusvandetaol.nl

Vörmgeving en opmaak: Studio Wouter van Tilborg

Umslagbeeld (uutsnede uut Waden): Saskia Dingelstad

Ofbeeldings binnenwark: Dineke Kraaijeveld

Naokiekwark: Klari Arp-Smid

Foto achterkaante: Frits Muhring

ISBN 978-90-6509-414-8

Der mag niks uut dizze bundel overeneumen worden, op wat veur maniere dan ok, zonder schriftelijke toestemming van de schriever of beeldend kuunstenaars.

De uutgaven van Stichting Het Drentse Boek wordt meugelijk emaakt deur subsidie van de previncie Drenthe.

Dwaalstroom

Ria Westerhuis

Dreints: dwalen

Dwaalstroom

Dit laand

Maonsmok

Wat as

Vuurvlinder

Holvaste

Karkhof Old Averiest

Alles en niks hetzölfde

Mien opa

Vaarwel

Dichtebij

Kiendergraven Assen

Twaalf Apostelenboom

Wat niet was

Betaalde liefde

Karstaovend

Ende

Weinsen

Winter

Late winter weg

Dwaalstroom

Daor waor het gluit en bluit

tussen stienen en stromen

waor schaduwen valt laangs

vlinderogen en monologen

de slangenwortel goed gedijt

daor schöt ’t longernd vuur

in volle maonnachten

vlammend deur de venen

daor kolkt ’t bloed

van dolende dwazen

daor heur ie ’t geraos

van gebreuken harten

op zuuk naor zalving

weerwoord en

het raodsel van de tied

Dit laand

Ik loop as nooit teveur

op rozen, zonder doel en

zonder aangst, voort giet

het deur dit halfduuster

glooiend laand

het peerd achter ’t draod

wet wie ik bin

schrikt van de stroom

die we beiden deelt

ik plas wild, mit de rugge

tegen een hekke

en wachte tot de Nacht

mij in de mute komp

haost zwevend

wordt ’t laandschap

as ik weer wieder gao

mit de neuze op scharp

loop ik ’t verleden in

roeke geuren uut jonger jaoren

de rillings laangs de rugge

en huver, dit laand is van mij

Maonsmok

De aovendlocht is koeler

as mien aodem

in dit veld vol zuring

botterbloemen en ratelaar

hier laot ik mij zakken

op de rugge, lig uren

mit mijzölf

in het vochtige grös

vlaggen van locht en

slingers van wiend hangt

an fiene wolkendraoden

boven mij

in de veerte stiet

de volle maone al klaor

as nachtwaker van dienst

zien varse straolen

kroept mij an

fluustert mij veilig en

wist de zwaorte van de dag

Wat as

Wat a’k gewoon

blieve liggen hier

zuver stille op de rugge

kiekend naor de wolken