Werkboek De vierde dimensie

”Synchroniciteit is de logica van het universum.”

Colofon

Copyright © 2016 Hans Peter Roel

Tekstredactie: Els Rentenaar

Omslagontwerp: Looney2

eBook, januari 2020

ISBN: 97 890 79 677 641

NUR: 801

Een uitgave van:

Uitgeverij N.E.X.T. company BV te Baarn

E: info@nextcompany.nl

www.nextcompany.nl

www.hanspeterroel.nl

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van NEXT Company BV

"Als alles in essentie energie is, kan deze elke vorm aannemen die je wilt."

Een wijn en poëzieavond vol met zinvol toeval

Met vier stellen van onze beste vrienden houden wij gemiddeld drie keer per jaar een wijnfestijn. Ieder stel neemt zijn meest fantastische wijn mee en vertelt iets over deze wijn en zijn achtergrond, waarna de fles soldaat wordt gemaakt. Zo passeerden de afgelopen tijd Klein Constantia, de favoriete wijn van Napoleon Bonaparte en hadden we het genoegen een port te proeven uit 1953; de wijnavonden zijn een feestje. Naast de spiritualiën bereidt de inbrenger een op de wijn afgestemd gerecht, zodat de avond is gevuld met eten, filosoferen, plezier en drinken. In februari 2016 was er wederom een avond gepland waar de meest fantastische wijnen van over de hele wereld voor waren aangeschaft. Ik had er al wekenlang naar uitgekeken in deze koude, natte februarimaand.

Ditmaal hadden we naast de wijn het thema poëzie gekozen. Naast de wijn met bijpassend gerecht had iedereen een gedicht meegenomen om deze voor te dragen en over het thema met elkaar te filosoferen. Met als voorgerecht een cocktail van verse krab en garnalen met een bijpassende Salentein Chardonnay Reserve 2010 zat de stemming er al direct in. Tijdens het hoofdgerecht, na de nodige glazen wijn, kwam het onderwerp "zinvol toeval" ter sprake en werd er een rondje gemaakt langs de meest toevallige gebeurtenis uit ons leven. Dat leverde meer inzicht in het fenomeen "zinvol toeval" op.

Guus, die samen met zijn vrouw Jeanine ooit onze buren waren, nam als eerste het woord. We zijn inmiddels buren af, maar daarvoor in de plaats vrienden voor het leven geworden. Zij hebben een kat die de naam Bibi draagt en vaak dagenlang op pad is om dan weer thuis te verschijnen. Tot in de zomer van 2015 toen Bibi niet een paar dagen, maar wekenlang wegbleef. Na het nodige zoeken, was de conclusie dat Bibi waarschijnlijk was overreden en nooit meer zou terugkeren. De familie had zich bij dit droevig lot neergelegd. Nu is Guus een fanatiek hardloper en rent hij wekelijks een aantal maal in de bossen van Zeewolde met Arnoud, een andere goede vriend van mij. Zo ook op een stralende zondagmorgen. Tijdens het hardlopen overkwam Guus iets dat elke hardloper herkent: de schoenveter raakt los en er zit niets anders op dan het hardlopen te onderbreken om het euvel op te lossen. Guus ging op zijn linkerknie zitten om de schoenveter van zijn rechterschoen opnieuw vast te strikken. Op het moment dat hij opkijkt om op te staan, ziet hij verderop in het bos, beschenen door een zonnestraal, op een paal een kat zitten, die Guus direct herkent als Bibi. Na een telefoontje naar Jeanine komt de half verwilderde kat uiteindelijk weer thuis. Op zoveel toeval wordt het glas geheven. Dan neemt de gastheer Peter het woord, die samen met gastvrouw Ernie deze wijnavond verzorgt en waar we zelfs mogen blijven logeren. Vijfentwintig jaar geleden kwam ik Peter tegen tijdens mijn eerste baan bij Pon's automobielhandel. We waren jong en wilden beiden de wereld veroveren. Van collega's zijn wij vrienden voor het leven geworden. Het verhaal van Peter over zinvol toeval speelt zich een flink aantal jaar geleden af in de tijd dat Peter met zijn vriendjes en broers nog op een grasveldje voetbalde. De teams waren al geformeerd en ze waren bezig met hun spel toen Peter zich aan de kant meldde om mee te mogen doen. Zijn oudere broer, die daar duidelijk geen zin in had, riep zijn jongere broer toe: “Als je die vogel daar uit de boom gooit, mag je meedoen”. De vogel, die ineens doelwit was geworden, zat in een boom op zeker twintig meter afstand van de plek waar de jonge Peter stond. Maar omdat Peter wilde meevoetballen, bukte hij zich en pakte een kleine kei van de grond. Als in een soort tunnelvisie stond hij op, boog zijn arm naar achteren en gooide met volle kracht de kei richting de merel, die nog altijd in de boom zat en zich niet bewust was van het gevaar. Alsof de kei door een onzichtbare hand werd geleid, trof deze doel en viel de merel uit de boom. De jongens keken Peter met open mond aan, die zijn doel had bereikt. Hoe groot is de kans dat je een merel op twintig meter afstand met een kei uit een boom gooit? Ook dit verhaal maakt indruk op de wijngroep en nadat de glazen nogmaals zijn bijgeschonken, neemt Arnoud het woord. Arnoud is, naast mijn vrouw Annette, de enige persoon met wie ik ooit heb samengewoond. Dat was op de campus van universiteit Nyenrode, waar wij een kamer deelden. Ergens tegen het einde van het jaar 2015 stond Arnoud op de vroege morgen aan het hockeyveld in Almere, waar zijn zoon Laurens zijn wedstrijd speelde. Naast hem stond, met een kop koffie in zijn handen, de vader van een teamgenoot van Laurens met een bedenkelijke blik voor zich uit te staren.

'Gaat het wel goed met je?,’ vroeg Arnoud.

'Gisterenavond heb ik teveel gedronken op een feestje,' was het antwoord.

'Hebben jouw ouders toevallig een wijnhandel gehad in de zijstraat van de Oudenoord in Utrecht?' vroeg Arnoud. Het zijn woorden die bij Arnoud uit het niets leken te komen, zonder dat hij daarover nadacht.

De ogen van de man worden groter en hij keek Arnoud verbaasd aan.

'Hoe weet jij dat in hemelsnaam?'

Uit het gesprek dat volgt, blijkt dat Arnoud en zijn vrouw Francine deze man 33 jaar geleden zijn tegengekomen op het Griekse eiland Corfu tijdens hun treinreis door Europa en dat ze met hem en zijn vriend een week intensief zijn opgetrokken. Zonder dat Arnoud de man bewust herkende, was er blijkbaar een herkenning op een dieper niveau, waarbij Arnoud informatie naar boven haalde die ergens in zijn onderbewustzijn opgeslagen lag. Hoeveel toeval is het om een man, waarmee je drieëndertig jaar geleden intensief bent opgetrokken, tegen het lijf te lopen op een druilige zaterdagmorgen op het hockeyveld en hem op onbewust niveau ook nog te herkennen?

De ogen zijn op mij gericht. Zinvol toeval heeft in mijn leven vele malen een belangrijke rol gespeeld en ik kies het eerste voorbeeld dat me te binnen schiet. De reden dat ik al deze mooie boeken heb kunnen schrijven, is gelegen in het feit dat het zinvolle toeval mijn leven redde op negentien jarige leeftijd. Het is de tijd dat ik mijn vrouw Annette leer kennen en ik mij vervoer op een Tomos brommer, compleet met pruttelmotor. Zoals pas verliefde stellen doen, zoenden we vaak tot in de vroege morgen. Na een bezoek aan Annette reed ik rond half vijf in de vroege ochtend naar mijn ouderlijk huis dat in Soest was gelegen. Om daar te komen, moest ik de provinciale weg tussen Baarn en Soest oversteken, precies op een plek waar door een flauwe bocht het zicht is belemmerd. Op het moment dat ik met mijn Tomos de weg wil oversteken, is het alsof een onzichtbare hand mij tegenhoudt. De brommermotor valt uit en ik kom precies op het moment dat vanuit de flauwe bocht een auto met zeker honderdtwintig kilometer per uur kwam aanrazen tot stilstand. Direct weet ik het: als de onzichtbare hand mijn brommer niet had gestopt, was ik met mijn vermoeide hoofd de weg overgestoken en zeker doodgereden door de auto, die met zo'n hoge snelheid een moordmachine is. Ik was begraven en er was nooit een boek van mijn hand verschenen. Maar ook mijn beide kinderen hadden nooit het levenslicht gezien. Vaak heb ik aan dit moment teruggedacht en ik ben de onzichtbare hand voor eeuwig dankbaar.

Hoewel het zo lijkt, ben ik niet de laatste, die ervaring heeft met zinvol toeval en de vierde dimensie. In een hoek van de kamer ligt de hond Zino in zijn mand en kijkt meewarig naar het bonte gezelschap dat bij elk glas luidruchtiger wordt. Hij begrijpt al die drukte over toeval, synchroniciteit en de vierde dimensie niet. Zino weet vaak al ruime tijd van tevoren dat zijn baasje eraan komt. Hoe? Dat kan niet anders dan dat hij de gedachten / intentie kan voelen die zijn baasje uitstraalt als hij ergens vijftig kilometer verderop vanuit zijn Yogacentrum in de auto stapt om naar huis te gaan. Dieren zijn gevoelig voor energieën en denken daar niet over na. Het zit in hun systeem. Zo weten duiven over een afstand van duizenden kilometers hun weg naar thuis feilloos terug te vinden. Op 9 maart 2016 stond er een artikel in de Telegraaf over een pinguïn Dindim die elk jaar 8.000 kilometer zwemt om zijn redder João Pereira de Souza te ontmoeten, die hem ooit op het strand had gevonden. Mijn moeder had ooit een kat genaamd Lieki, waar ze heel vertrouwd mee was. Een paar dagen voor haar overlijden was de kat ineens verdwenen. Misschien overreden, maar veel waarschijnlijker voelde de kat de situatie aan en heeft ze een nieuw huis gezocht.

Toeval bestaat niet, maar we ervaren zinvol toeval wel in allerlei vormen, die ons leiden en begeleiden op onze levensreis. Op deze wijnavond passeerden een paar verhalen de revue, maar iedere lezer kan daar zijn of haar verhalen aan toevoegen. Dit werkboek gaat in op de vierde dimensie, die deze nieuwe tijd kenmerkt. Het is alsof we een nieuw hoofdstuk lezen uit een spannend avonturenboek. Zo ook tijdens deze bijzondere wijnavond. Het is niet de wijn of de gerechten die deze wijnavonden zo speciaal maakten, maar de vriendschap en de mooie verhalen.

"Kennis zonder handelen is dromen, handelen zonder kennis is tijdverdrijf. Maar kennis en handelen tezamen veranderen de wereld."

Waarom dit werkboek?

De vierde dimensie is een succesvol boek dat inmiddels meerdere drukken kent. Maar met het succes kwamen ook de vele vragen van lezers. Als we ons bewust zijn dat er een collectief veld bestaat, dan ontstaat al snel de wens om er ook concreet mee aan de slag te gaan. Dit omdat we via de vierde dimensie ons leven kunnen beïnvloeden. Dat is de reden geweest om dit werkboek te schrijven waarin aan het einde van elk hoofdstuk oefeningen, opdrachten en experimenten staan om het geleerde direct zelf in de praktijk te brengen.

Het werkboek is opgebouwd uit drie delen. Het eerste deel behandelt de theorie van de vierde dimensie. We gaan leren wat de vierde dimensie precies is, welke karakteristieken de vierde dimensie heeft en wat we er allemaal mee kunnen doen. Het tweede deel van dit werkboek gaat in op de kenmerken van de vierde dimensie. Daarin leren we over synchroniciteit, de vijf universele wetten en kenmerken van helderziendheid, telepathie en reïncarnatie. In het derde gedeelte tenslotte gaan we leren hoe we kunnen werken met de vierde dimensie en hoe we de dagelijkse realiteit meer naar onze hand kunnen zetten. Zo leren we hoe we de vierde dimensie concreet in ons leven kunnen integreren. We zullen ons verbazen over hoe eenvoudig het toeval is te beïnvloeden. We gaan het veld van synchroniciteit leren herkennen en leren hoe we daarmee kunnen gaan spelen. Als we het spel eenmaal doorhebben, verandert er veel in ons leven. In ieder geval wordt ons leven leuker en misschien wel net zo spannend als een avonturenboek. Geef het toeval de kans om zich te manifesteren en sta open voor verandering.

Ik vraag je om open te staan voor vernieuwende ideeën en tijd en energie te investeren in het ontdekken hoe zinvol toeval precies werkt en wat je met synchroniciteit in je dagelijkse leven kunt doen. Doe de oefeningen, opdrachten en experimenten in het onderdeel: "zelf ervaren" die aan het einde van elk hoofdstuk staan. Eigen ervaring overtuigt het meest. Zo leren we om het toeval een handje te helpen en bevrijden we de magiër in ons, die daar altijd al heeft gezeten.

Veel succes!

Hans Peter Roel

De theorie van

de vierde dimensie

"Alles hangt met alles samen."

Op de scheidslijn van een nieuwe tijd

Nederland is nog nooit zo welvarend geweest als nu. Natuurlijk is er ook hier armoede, maar dat is van alle tijden. Feit is dat veruit de meerderheid van de Nederlanders in welstand leeft. Maar ondanks de materiële vooruitgang is de stress in onze maatschappij groter dan ooit en hebben we moeite om onze innerlijke rust terug te vinden. De onrust en de ontevredenheid zijn toegenomen en het blijkt dat het harde werken en het succes ook zijn prijs heeft. In materieel opzicht zijn we sterk gegroeid, maar dat is ten koste gegaan van innerlijke rijkdom. Social media en de televisieprogrammma’s blijven vaak oppervlakkig en missen diepgang. Het verantwoordelijkheidsbesef jegens onszelf, de ander en de aarde is ver te zoeken en we hebben wereldwijde conferenties nodig in een laatste poging om deze planeet te redden. We zijn bezig om aan de komende generaties een vervuilde en uitgeputte wereld na te laten waar we verre van trots op kunnen zijn.

Laten we de ontstane consumptiemaatschappij nader belichten. Wat is er werkelijk aan de hand? De consumptiemaatschappij vindt haar oorsprong in de massale overtuiging dat hebben gelukkig maakt. Door de media, reclame, beurzen en verkopers wordt ons deze leugen voortdurend aangepraat. Met deze crème, deze kleding of deze auto word je pas echt gelukkig! Het lijkt alsof we het ware geluk alleen kunnen vinden door een nieuwe smartphone, televisie of kleding te kopen. Mooie, lachende en stralende mensen prijzen ons dat allemaal aan en onbewust geloven we hen. Want als je de commerciële boodschappen duizenden keren per maand hoort, ga je er vanzelf in geloven.

Inderdaad heeft de materiële vooruitgang ons wel gemak gebracht, maar geen geluk bezorgd. Het ware geluk van mensen zit in tevredenheid en in ons hart. Door zuivere liefde te laten stromen en de rust in onszelf te vinden, kunnen we echt gelukkig worden. Daar heb je geen villa in het Gooi of nieuwe auto voor nodig, maar een liefdevol hart en de bereidheid om de reis naar binnen te maken. Dat geluk zit niet in bezit maar in soberheid. Laat ik het anders zeggen; levensvreugde is net zo gemakkelijk te ervaren in eenvoudige kleding en een pretentieloze flat gesitueerd op een vinexlocatie als in een mooie villawijk, waar we letterlijk kunnen ervaren dat genoeg nooit genoeg is.

In dit werkboek gaan we aan de slag om de wereld waarin we leven te doorgronden om zo toegang te krijgen tot inzicht naar werkelijk levensgeluk. We gaan kennis maken met de vierde dimensie. Dimensies bevinden zich op verschillende niveaus. Alles is energie die zich toont in de drie ruimtedimensies lijn, vlak, kubus en de tijddimensie. Daarnaast zijn er dimensies in bewustzijn, die ons denken, voelen en handelen bepalen. Hoe hoger de trilling die we kunnen opvangen, hoe meer bewustzijn een mens heeft.

Nieuwetijdskinderen zijn kinderen die al in een hoger bewustzijn zijn geboren en dus heel gevoelig zijn voor stemming en energie. Ze nemen meer waar en zijn vele malen sensitiever dan de gemiddelde mens. Niet voor niets hebben zij het vaak moeilijk in deze dualistische maatschappij. Dat we in staat zijn een steeds hogere trilling te ontvangen, is gelegen in het feit dat de frequentie van de aarde (de Schumannfrequentie, vernoemd naar de ontdekker de Duitse professor W.O. Schumann) aantoonbaar aan het verhogen is. En omdat alles energie is en alles elkaar onderling beïnvloedt, werkt de verhoogde aardefrequentie direct in op ons bewustzijn. Dat is de reden dat steeds meer mensen met energie werken en paranormale gaven ervaren die elementen zijn uit het collectieve energieveld (de vierde dimensie). Het is niet voor niets dat er momenteel een hausse aan nieuwetijdskinderen wordt geboren.

Om het op een andere manier te zeggen; we zitten momenteel in de overgangstijd van de derde dimensie (egogerichte tijdperk) naar de vierde dimensie (zielsgerichte tijdperk) en dat is, zoals we ervaren, een hectische tijd. De derde dimensie is het huidige bewustzijn, waarin het denken, het voelen en het handelen meer op het ego is gericht. Dat leidt tot onze dualistische maatschappij waarin mijn succes ten koste gaat van jouw succes. De derde dimensie is de zwart-wit wereld die wordt gestuurd vanuit ons ego. Het doel is om rijker, succesvoller, knapper te worden en meer status te verwerven dan de andere mensen uit onze omgeving. We geloven dat er een schaarste is aan middelen en geld. Het doel van mensen is het vergaren van materieel bezit, huizen, auto’s en status in de vorm van maatschappelijke positie of carrière om zo je succes naar de buitenwereld te tonen. Hoe welvarender en succesvoller we zijn, hoe meer het geluk voor het oprapen ligt. Daarom zijn loterijen zo immens populair. De gedachte in één klap rijk te kunnen zijn is voor veel mensen bijzonder verleidelijk. Onze dualistische maatschappij heeft ook een keerzijde; niet voor niets zie je ook in Nederland momenteel twee kampen ontstaan. Het kamp van de rijke, succesvolle Nederlander die steeds rijker wordt en een veel groter kamp van de minder kansrijke Nederlander die relatief ook steeds armer wordt. De middenklasse, die altijd de basis is geweest van de stabiliteit in Nederland, is langzaam aan het verdwijnen.

Helaas heeft al die welvaart niet het geluk gebracht; zelfs bij de meest succesvolle Nederlander is vaak nog een innerlijke bron van ontevredenheid aanwezig, omdat genoeg simpelweg nooit genoeg is. Er bestaat altijd nog beter, rijker, succesvoller en zo blijven we jagen op het volgende succes. Daarbij nemen we op de koop toe dat we in de dagelijkse ratrace lichamelijk, geestelijk, spiritueel en emotioneel uit balans zijn en we ons niet gelukkig voelen. Helaas wordt de illusie dat geluk in spullen is te vinden in stand gehouden door media, reclame, onze opvoeding, overtuigingen en illusies.

De dualistische wereld loopt ten einde en steeds meer mensen ervaren de frequentie van het hogere bewustzijn (de vierde dimensie). Daarin speelt ons ego een minder prominente rol en is er ruimte voor eenheidsdenken, samenwerken en eerlijk delen. Binnentreden in de vierde dimensie heeft invloed op ons denken, voelen en handelen. Het is alsof je een nieuwe wereld betreedt. Nieuwetijdskinderen zitten al in de vierde dimensie en dat is ook de reden dat ze zoveel toegenomen onverklaarbare gedragsproblemen als ADHD, Dyslexie, POD-nos etc. hebben. Ze kunnen zich maar moeilijk aanpassen aan onze huidige dualistisch ingestelde wereld.

Mensen die in de vierde dimensie leven, zijn zachtaardiger, gericht op het welzijn van zichzelf, de ander en de wereld. Hun bron is de liefde en ze denken niet in "ik" en "jij", maar in “wij”. In de vierde dimensie zijn we continu verbonden met anderen en de wereld om ons heen. We krijgen nieuwe gereedschappen en talenten tot onze beschikking, waarmee we ons verruimde bewustzijn verder vormgeven zodat we het echte geluk leren kennen. We gaan ontdekken dat zinvol toeval bestaat en we kunnen gevoelens van helderziendheid, innerlijk weten of helderhorendheid gaan ontwikkelen. Pas als we ons ego opgeven, staan we in contact met ons hogere zelf en krijgen we toegang tot innerlijke vrede. Een bijzonder fenomeen waarmee we in de vierde dimensie te maken krijgen, is de rol van het zinvolle toeval in ons leven. Dit gaan we concreet ervaren; soms onbewust, maar steeds vaker ook bewust en zelfsturend. Dingen gebeuren met een reden en we gaan in situaties meer inzicht krijgen. Veel mensen denken nu nog dat het toeval niet te beïnvloeden is. In dit werkboek leren we dat we toeval wel degelijk kunnen beïnvloeden, veel meer zelfs dan dat we in eerste instantie vermoeden. Hoe verder we in onze ontwikkeling zijn, hoe meer we gaan realiseren dat we niet reddeloos zijn overgeleverd aan de grillen van het toeval, maar daar wel degelijk op kunnen inspelen. Let wel: de vierde dimensie is geen trucje om onze levenslessen te ontlopen. Ook in de vierde dimensie bestaan ziekte, dood, scheiding, loslaten en burn-out. Dat zijn de lessen die we hard nodig hebben voor onze persoonlijke groei en die kunnen we niet ontlopen. Wat we wel gaan leren is hoe de vierde dimensie in elkaar zit en hoe we toeval op een positieve manier voor ons kunnen laten werken.

"Eerst geloven, dan pas zien."

Het universum

Een kakofonie aan trillingen

Eerst een pittig stuk theorie over het universum. Hierdoor ben je in staat om de vierde dimensie beter te begrijpen. Om het universum te doorgronden is het belangrijk te weten dat het universum niet uit planeten en sterren bestaat, maar dat gezien vanuit de kleinste deeltjes van het universum (zogeheten ‘Higgsdeeltjes’) het universum uit pure energie bestaat. En als de kleinste deeltjes uit energie bestaan, dan bestaat alles uit energie. Door de vorm waarop wij materie visueel waarnemen, zijn we niet in staat om deze energie te zien, maar deze wel te voelen. Een huis kan bijvoorbeeld niet prettig aanvoelen. Natuurkundig gezien bestaat alles en iedereen om ons heen uit precies dezelfde energie. Energie die in verschillende snelheden trilt, zodat materie van elkaar is te onderscheiden. Zelfs een gedachte of een intentie is een vorm van energie. Maar deze energie is zo fijn en licht dat het alleen op hoog sensitief niveau waarneembaar is. Hoog-sensitieve mensen kunnen elkaar op afstand voelen en bij elkaar zijn. Materie is te definiëren als een dichte en compacte energie die moeilijk kan veranderen en die langzaam beweegt. Zo kunnen wij verschillende voorwerpen van elkaar onderscheiden.

Met deze kennis in onze achterzak gaan we nader inzoomen op het universum, waar wij met planeet aarde deel van uitmaken. Het universum is te omschrijven als een kakofonie van oneindig veel trillingen die met elkaar zijn verbonden en elkaar beïnvloeden. De grenzen van het universum zijn nog niet ontdekt, daarom is het aannemelijk dat het universum oneindig groot is. In ieder geval is anno 2016 het universum nog altijd een groot raadsel voor de wetenschap, waar veel theorieën over bestaan, maar het bewijs hoe het universum echt werkt, ontbreekt nog altijd. We begrijpen volgens de inschatting van topwetenschappers nog maar vijf procent van het universum en hebben op dit gebied nog een hele ontwikkeling te gaan. Onderstaand behandelen we een paar bestaande theorieën om zo iets meer inzicht te krijgen in het allesomvattende universum.

Hoe zit ons universum in elkaar?

Een belangrijke theorie die wiskundigen en wetenschappers aanhangen, is dat ons universum een oneindig groot hologram is. Het klinkt misschien bizar dat we leven in een enorm hologram, maar dit is juist waar natuurkundigen over de hele wereld van overtuigd zijn: we kunnen ons dit voorstellen als een kosmisch beeldscherm. Dit kosmisch driedimensionale beeldscherm is wat we met onze ogen waarnemen en dat is afhankelijk van ons perspectief. Ieder zijn eigen beeldscherm klinkt bizar en gaat onze besef van ruimte en tijd ver te boven. Het is niet het doel van dit werkboek om een uiteengezette natuurkundige verhandeling te houden over het universum als een hologram, maar een bijzondere gedachte is het wel. De wereld is volgens deze theorie niet meer dan een illusie en dat zou ook het gegeven verklaren dat ieder mens zijn eigen werkelijkheid waarneemt en er geen eenduidige waarheid bestaat. Eenvoudig gezegd: we bouwen door onze aandacht en intentie onze eigen wereld en werkelijkheid.

Ruimtetijd

Ruimtetijd is een begrip uit de natuurkunde dat Albert Einstein heeft bedacht en dat de verbinding tussen de vier dimensies beschrijft. Ruimtetijd gaat uit van de gedachte dat het verleden, heden en de toekomst tegelijkertijd voorkomen in het universum en dat daar eigenlijk geen tijd bestaat. Inderdaad kunnen we via onze geest door de tijd en ruimte vliegen. Denk nu maar aan een mooie vakantie, de geboorte van je kind of dat je morgen op Times Square in New York loopt. We kunnen met tijd en ruimte via onze geest spelen en door te visualiseren en te dromen het verleden, de toekomst en het heden ervaren. Visualiseren kunnen dieren niet, maar de mens heeft deze krachtige eigenschap wel.

Het collectieve veld

De vierde dimensie bevat dus volgens het begrip “ruimtetijd” alle informatie over het heden, verleden en toekomst. Interactie met dit oneindig intelligente veld bepaalt wie we zijn, waren en wie we worden. Dit intelligente veld waar alle informatie ligt opgeslagen noemen we het collectieve veld. De ontdekker van dit collectieve veld is Dr. Rupert Sheldrake. Hij is een Britse celbioloog, die filosofie studeerde aan Harvard en promoveerde aan de universiteit van Cambridge. Hij stelde dat het universum uit een allesomvattend veld bestaat dat ervoor zorgt dat alles met alles en iedereen is verbonden. In het collectieve veld ligt alle wijsheid, ideeën en ingevingen opgeslagen. Via het hoger bewustzijn (de vierde dimensie) is dit collectieve veld toegankelijk voor mensen. Als dit uitgangspunt klopt, houdt ons bewustzijn niet op bij onze schedel, maar maakt dit onderdeel uit van het universele collectieve veld waar we in contact met alles en iedereen staan. Zo zijn ervaringen als telepathie, ingevingen en gedachtenlezen te verklaren. In het collectieve veld liggen de antwoorden op de meest moeilijke vragen voor het oprapen; stel je eens voor dat je de antwoorden vooraf weet op vragen als: is dit de juiste partner voor mij, moet ik deze baan wel nemen, is dit de beste studierichting voor mij of moet ik dit persoonlijke contact aanhouden of juist verbreken. Het collectieve veld is alleen bereikbaar met ons gevoel en onze intuïtie, als we bereid zijn om ons dominante ego op te geven en contact te maken met onszelf. Intuïtie en gevoel zitten in ons opgeslagen. Er is meer tussen hemel en aarde, namelijk de vierde dimensie in de vorm van een allesomvattend collectief veld. In deze theorie staat Dr. Rupert Sheldrake niet alleen. Er is steeds meer wetenschappelijk bewijs over het bestaan van een allesomvattend veld. In dit collectieve veld ontstaan synchroniciteit en toeval. De mate van bewustzijn bepaalt in hoeverre we zinvol toeval daadwerkelijk ervaren.

De kracht van het collectieve veld

Een fantastisch voorbeeld van iemand die de toegang tot het collectieve veld tegen wil en dank kreeg, is de Engelsman William Hughes. Hij ervoer aan den lijve de kracht van synchroniciteit. Voor hem waren de vierde dimensie en zinvol toeval schimmige theorieën, totdat dit keurige typisch Engels heerschap op een druilerige dinsdagmorgen een auto-

ongeluk kreeg. Op Oxford Street in Londen werd hij geschept door een automobilist, die door rood reed. Daarbij klapte William met zijn hoofd op de straat. Toen hij een dag later in een Londens ziekenhuis bij kennis kwam, bleek al snel dat er iets vreemds met William aan de hand was. Hij kon gedachtenlezen en hij ervoer een diep gevoel van geluk.