10 Reïncarnatie sessies

Wie was ik?

Tiny Kanters

10 verslagen van reïncarnatie sessies

trueYou® Publishing

Wie was ik?

10 Reïncarnatie sessies
Wie was ik?

Wie ik ben is een gevolg van wie ik was. Ik zie mijzelf of mijn identiteit als de optelsom van al mijn eerdere ervaringen, zowel in dit leven als in alle voorgaande levens. Mijn ervaringen van relaties, situaties en omstandigheden, en vooral hoe ik ermee ben omgegaan. Om meer te kunnen zien wie je bent, kan het dus interessant zijn om meer te kijken naar wie je was. Wie was ik?

Deze uitgave bevat persoonlijke verslagen van 10 reïncarnatie sessies. Toen ik begon met deze sessies geloofde ik niet in leven na de dood en al helemaal niet in leven vóór dit leven. De sessies hebben voor mij, naast het leren omgaan met bepaalde situaties, een grote bijdrage geleverd aan het ontdekken van mijn levensdoel en bestaansreden. Deze sessie waren zonder twijfel een van de beste investeringen van (en in) mijn leven.

Tiny Kanters MKM is bedrijfstrainer en - coach  bij trueYou®. Met zijn trainingen, workshops en coaching helpt hij mensen succesvoller, authentieker en geïnspireerder te zijn. Tiny onderscheidt zich door zijn passie voor de praktische mix van moderne levensconcepten en bedrijfskunde. Hij was jarenlang werkzaam als senior adviseur bij de overheid en in het bedrijfsleven.

Colofon

trueYou® Publishing

© 2011 Tiny Kanters

Alle rechten voorbehouden / All rights reserved

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt door middel van druk, fotokopie, geluidsband, elektronisch of op welke wijze dan ook, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Deze uitgave is met grote zorgvuldigheid samengesteld. Noch de maker, noch de uitgever stelt zich echter aansprakelijk voor schade als gevolg van onjuistheden en/of onvolledigheden in deze uitgave. Deze uitgave bevat persoonlijke ervaringen en waarheden. Niets bedoelt enige waarheid of juistheid te zijn. Deze uitgave belicht aspecten van reïncarnatie sessies en bedoelt niet volledig of wetenschappelijk verantwoord te zijn.  

ISBN: 978-90-813883-0-6
NUR: 720
Trefwoorden: Reïncarnatie, regressie

Ook verkrijgbaar als paperback: ISBN: 978-90-813883-3-7

Voorwoord

Een ‘avontuur’ met piraten… Ik die zelfmoord pleegde… De eerste sessie dacht ik nog even dat ik het gefantaseerd had. Het leek helemaal niet op wie ik nu ben. Ik heb veel fantasie, maar die gevoelens die ik ervaarde waren even echt als in mijn leven nu. En sommige had ik nog nooit eerder gevoeld… Dat kon voor mij dus, logisch gezien, niet uit dit leven komen. Hoe kan dat? 

Eén van de dingen die ik uit deze sessies geleerd heb is dat er niets echter is dan je gevoel. Ik vergelijk het vaak met: “Hoe smaakt een aardbei?” Daar kun je lang over praten maar je weet het past als je er minstens één geproefd hebt. Zo zie ik het ook met alle ervaringen: je weet het past als je zelf gevoeld hebt, hoe het voelt. Na enkele sessies stond voor mij vast dat ik (of liever gezegd mijn ziel) heel veel eerdere ervaringen beleeft heb in veel levens.

Reïncarnatie sessies kunnen handig zijn wanneer  je een moeilijkheid in dit leven ervaart en er beter mee om wilt leren gaan. Of als je een oplossing zoekt voor iets. Door je sterk te concentreren op het gevoel wat bij je speelt, creëer je als het ware een ‘brug’. Zo beland je in zo’n sessie bij een vorige enigszins vergelijkbare ervaring in een eerder leven. Je ervaart hoe je toen met die vergelijkbare situatie bent omgegaan en je kunt deze kennis en ervaring morgen in de praktijk toepassen in je huidige situatie.

Wat ik uit deze sessies gehaald heb is dat je zelf normaliter vooraf veel inhoud van je leven kiest en plant, inclusief ‘gedoe’. En eenmaal in het leven zelf, kun je nog steeds besluiten om dingen anders te doen of dingen niet te doen. Het ‘gedoe’ heb je vaak nodig om een ervaring te kunnen beleven heb ik gemerkt. Als je bijvoorbeeld in een leven wilt ervaren hoe is het om “gered te worden”, dan moet je eerst in een situatie terecht zien te komen waarin je een slachtoffer bent en gered kunt worden. En dat is vaak niet plezierig. Waar het dan uiteindelijk om gaat is dat je er dan zo in dat leven erachter komt, hoe het voelt om gered te worden.

De beschreven sessies hebben mij veel samenhang en afhankelijkheden laten zien in mijn leven met eerdere ervaringen, de reden van dit leven en mijn persoonlijke missie in dit leven. Daarmee heb ik ook de belangrijkste gebeurtenissen in dit leven voor mij in die context kunnen plaatsen en die beter leren begrijpen. En daar ben ik heel blij mee.

Tiny Kanters 

Een waanzinnige ontdekkingsreis

Ik geloofde niet in een vorig leven. Ik wist niet eens wat een ziel was. Ik ben bij deze begeleider van reïncarnatie sessies gekomen omdat ik geïnteresseerd was in meer diepgang, en uit sensatie om eens “een vorig leven mee te maken”. Ik vond dat de sessies van deze begeleider een vriendin van me erg ondersteunden in haar persoonlijke en geestelijke groei, en die behoefte had ik ook. Ik werd vooral getriggerd door haar enthousiaste verhalen over de directe confronterende werking van die sessies, en haar ervaring dat je er meteen de volgende dag in je dagelijks leven er je voordeel mee kunt doen. Nou dat bleek voor mij ook zo te zijn! Ik wilde mijzelf verder ontwikkelen maar niet op een 'zweverige' manier. 

Alle sessies waren keiharde confrontaties met mijzelf, in allerlei aspecten. Het heeft mij meegeholpen om weer te leren huilen en emoties leren voelen en tonen. Ik heb ongeveer vijftien sessies gedaan en die hebben enorm bijgedragen aan mijn emotionele ontwikkeling. Ik ben er een veel opener mens van geworden omdat het veel emotionele blokkades heeft opgeruimd. Dat merkte ik in mijn omgang met andere mensen. Anderen werden ook veel opener naar mij, ik heb veel directer en intenser contact met mensen en vooral met mijzelf. Ik kan ook veel beter met bepaalde angsten omgaan. 

Ik heb dingen ervaren en gevoeld in de vorige levens die ik nog nooit in dit leven heb meegemaakt. Ik begrijp de zin van het leven beter. Ik kan mijn intuïtie beter gebruiken en ik oordeel veel minder. De sessies hebben ook een grote bijdrage geleverd aan het ontdekken van mijn levensdoel en bestaansreden. 

Het leuke van deze sessies is dat je alles echt zelf ontdekt en dat de begeleider je constructief begeleid zonder je te sturen. Ik heb mijzelf iedere keer weer verheugt op onze sessies want naast alle serieuze dingen hebben we ook veel gelachen en was het ook erg gezellig en vooral persoonlijk. Ik had er de lange autorit altijd graag voor over en het is zonder twijfel een van de beste investeringen van (en in) mijn leven.

1. Opgesloten

Alleen over, op het koopvaardijschip.

Ik voel me in situaties soms opgesloten en machteloos wanneer ik iets wil doen, maar tegelijkertijd weet dat ik niets zinvols kan doen, ik ben dan heel verdrietig en boos. Ik kan me in deze situaties niet uiten omdat ik dan de situatie nog meer laat escaleren. En daar kies ik niet voor.
Deze week kwamen soortgelijke situaties voor. Ook vroeger toen ik een jaar of drie was en met mijn vader naar de tuin stond te kijken en probeerde contact met hem te krijgen, wat hij afwijst omdat hij hierin onhandig is en niet weet wat te doen.

In dergelijke situaties, wordt het probleem alleen maar groter wanneer ik me uit zoals ik het liefst zou willen. Ik doe dat dan niet om de situatie niet te laten escaleren. Het verstand prevaleert boven het gevoel en daardoor blijf ik met dat gevoel zitten en voel me machteloos, boos, verdrietig en opgesloten. Ik wil iets ondernemen om de situatie te verbeteren maar dat heeft geen zin in de situatie.

Vaag zie ik op een afstand enkele schepen, 17e eeuw? VOC-achtig, maar dan iets minder spannend en groot? Ik ben ongeveer even oud als in werkelijkheid, misschien enkele jaren jonger.
Ik zie touwen maar ik kan het niet plaatsen, ik voel me rot maar ik weet niet waardoor dat komt.
Het is te stil, er klopt iets niet, dat weet ik in ieder geval zeker.

Ik probeer terug te gaan naar wat er in de momenten hiervoor gebeurd is. Ik denk dat ik uit het kraaiennest kom en dat ik daar een hele poos gezeten heb. Ik hoor geen geluiden, ik ruik niets, ik zie alleen vage beelden die soms helder worden.

Weer probeer ik terug te gaan en ik zie een man gekleed in een groenige jas met veel knopen en een witte broek, staan schrijven met een veer op een vel papier. Ik weet dat ik dat ben en probeer in mijn huid te kruipen. Het voelt heel erg verdrietig. Het gevoel is heel heftig. 

Weer probeer ik even terug te gaan in de tijd en ik sta in het kraaiennest uit te kijken naar enkele schepen die dichterbij komen, ik kan ze niet goed zien maar het voelt slecht en gevaarlijk, er gaat iets naars gebeuren dat voel ik duidelijk, dit is niet goed. Ik weet dat ik beter kan blijven zitten en hopen dat ze mij niet zien. Het voelt ook leeg, een grote leegte, waar zijn mijn mensen en waarom ben ik niet bij ze.

De piraten komen dichterbij en ik zie dat ze een enterhaak aan boord gooien, ze komen op het schip. Ik was bang dat ze heel agressief zouden zijn en dat ze het schip zouden vernielen en in brand steken. Dat doen ze niet ze halen het schip leeg op een ordentelijke en zakelijke manier, het gaat ze echt alleen om onze lading. We vervoeren kisten en vaten met dure goederen, peper? We komen in ieder geval van ver en we zijn weer redelijk dicht bij huis dat kan ik ook duidelijk voelen. De sfeer was uitstekend aan boord en iedereen was blij dat het niet lang meer zou duren voordat we thuis zouden komen. We zijn een handelsschip en lekker volgepakt. We willen naar huis.

Weer probeer ik terug te gaan en pas nu denk ik dat ik mijn mensen zie, iemand roept dat er piraten aankomen en dat we van boord moeten springen om nog een kans te maken te overleven. Ik geloof het niet, of wil het niet geloven. Ik denk dat we een goede kans hebben om ze voor te blijven als we er maar voor gaan, zeilen bij en keihard roeien. Maar de moraal is gebroken, mijn mensen geloven er niet meer in en enkele springen al van boord, ik probeer ze nog te overtuigen en enkele gaan er nog voor. Om onze kansen in te schatten wil ik voor de zekerheid zelf kijken vanuit het kraaiennest, ik klim naar boven en zie nu ook dat we de piraten waarschijnlijk niet meer kunnen voorblijven. Terwijl ik boven zit springt iedereen de zee in en ik blijf als verstijft zitten in het kraaiennest en hoop er maar het beste van.

Ik ben nu weer terug bij het moment dat ik aan het schrijven ben in de kajuit. Ik ben heel geëmotioneerd. Ik kan niet zien wat ik opschrijf maar ik weet dat ik tot de conclusie kom dat ik de verkeerde dingen aan het opschrijven ben. Ik was namelijk aan het opschrijven wat er nog over was van de lading na de plundering, maar dat is niet relevant, ik wil nu alleen nog maar opschrijven hoe ik me voel, dat ik me opgesloten en machteloos voel, en dat ik denk dat ik de verkeerde beslissing heb genomen. Ik had met ze mee moeten springen, of ze nu wel of geen gelijk hadden. En dat ik bij mijn mensen wil zijn. Ik mis ze. Ik mis ze heel erg.

Nu begrijp ik het moment dat ik de touwen zag ik hing in de touwen nadat ik uit het kraaiennest kwam.
Ik moest de hele situatie even een beetje verwerken en ik probeerde tot mezelf te komen. Ik voelde mij ontzettend leeg en zinloos.

Ik ben nu weer terug bij het moment dat ik dat mijn brief klaar is. Het is voor mij een plechtig moment. Mijn besluit staat vast. Ik ga niet hier op zee blijven dobberen en maar hopen dat iemand mij misschien ooit nog levend vind. Ik kan trouwens het schip ook niet besturen. Het gevoel dat ik bij mijn mensen moet zijn overheerst heel sterk, ik ben zeer heftig geëmotioneerd. Ik ben vastbesloten symbolisch dan ook maar in zee te springen, mijn mannen achterna. Ik wil bij ze zijn.

Ik maak me op voor een plechtig moment. Ik ga zelfmoord plegen want zo hoeft het voor mij niet meer. Ik heb een geweldige band met mijn mannen en ik verlang naar ze. Zonder mijn mensen wil ik niet verder. Ik loop naar de voorkant van het schip en ga op de rand van de punt van het schip staan.
Ik voel alleen de wind en ik sta daar een hele poos en denk aan niets. Ik sta daar maar en ik voel me een echte vent. Ik weet dat ik nu het goede doe, het voelt heel goed. Ik stap statig en overtuigd in zee.

Voor mijn gevoel duurt het heel lang voor ik het water raak en ik voel me al los van mijn lichaam. Mijn leven komt in een flits voorbij. Ik zie beelden uit mijn leven alsof ze allemaal in een seconde gepropt zijn. Maar het zijn allemaal belangrijke emoties uit mijn leven, die voorbij komen. Het is raar maar het voelt prachtig. Mijn lichaam zegt me niets meer en doet me niets meer. Ik lijk wel een toeschouwer en als in slow motion zink ik langzaam in het water en kom nu helemaal los van mijn lichaam.
Dat lichaam zweeft nog proestend en verstikkend in het water het voelt vol. Het lijkt alsof het heel lang duurt en het wordt steeds donkerder en ik ben een klein lichtje geworden dat dieper afdaalt in een donkerte.

Ik zie mijzelf nog drijven in zee op een afstand, met mijn rug uit het water, ik voel nauwelijks nog verbondenheid met mijn lichaam. Ik weet dat het goed is zo. Ik heb er volledig vrede mee.

In een grote zwarte leegte ben ik nu een lichtje en ik zie ander lichtjes dichterbij komen. Het zijn mijn mensen. Het is een vereniging met mij met mijn mensen als lichtjes. Dit is echt waanzinnig, zo mooi.
Ik ben ontzettend blij en ik moet huilen van geluk. Dit is echt een geweldige nieuwe ervaring, ik voel alleen maar liefde. Mijn mensen zijn ook blij dat ik weer bij ze ben. Ze vinden het helemaal niet erg dat ik niet met hun mee gesprongen ben. Ze begrijpen het goed. We zeggen niets maar we voelen en begrijpen elkaar volledig. Wat een prachtig moment.

We moeten blijkbaar weer uit elkaar en eigenlijk wil ik dat helemaal niet. Ik vind het wel prima zo. Dit gevoel mag altijd duren. We gaan toch uit elkaar. Even later weet ik het moment nog even terug te halen en moet weer huilen van geluk.

Ik kom weer uit de sessie en voel me loodzwaar, ik heb moeite om op te staan, het was heel heftig en prachtig!