De smaak van toffee

Ik ben stapel gek op jou

Copyright © | 2013:Annitta Kortstam
| Books and designs by Annitta Kortstam in samenwerking met Pumbo.nl
Illustraties: | Annitta Kortstam
Cover afbeelding: | Yeko photo studio
ISBN: | 978-90-815260-5-0
2e druk. |

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt door middel van druk, fotokopie, geluidsband, elektronisch of op welke wijze dan ook, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.

Dit boek draag ik met liefde op aan mijn drie kinderen.

Arjan, Jordi en Gabrielle.

Ik dank mijn echtgenoot Jan Stuivenberg voor zijn steun.

Inhoud

1

2

3

4

5

6

7

1

Het is een heldere donderdagmorgen en ik ben mijn badkamer aan het schoonmaken. De radio staat aan en ik luister naar ‘Naughty girl’ van Beyoncé. Ik ben erg in de stemming en gebruik de steel van de mop als microfoon om af en toe mee te zingen. Omdat ik op vakantie ga ben ik aan het poetsen. Mijn moeder zegt altijd dat niets zo fijn is als terugkomen in een schoon huis na een vakantie. Dit jaar ga ik acht weken naar Suriname met Saskia, een van mijn vriendinnen. De oma van Saskia wordt zeventig jaar en dat gaan ze groot vieren. De man van Saskia en hun twee kinderen gaan ook mee. Toen Saskia mij vroeg om mee te gaan, aarzelde ik geen moment. Omdat er geen plaats is in het grote huis van de oma van Saskia gaan we in een hotel logeren. Een mooi hotel langs de Surinamerivier in Paramaribo. Mijn oma, de moeder van mijn moeder, woont ook in Suriname en ik ga haar zeker opzoeken.

Mijn naam is trouwens Lylie Mulcher. Ik ben vijftien jaar en woon – iets wat velen niet zouden denken – al op mezelf. Gewoon in de flat van mijn oudste zus. Ik woonde samen met haar voordat ze verliefd werd en ging trouwen en mocht met goedkeuring van mijn ouders in haar flat blijven wonen omdat het een veilige flat in een goede buurt is. Ik begon al op mijn dertiende als vakkenvulster te werken bij een supermarkt en omdat ik erg goed mijn best deed met alles, werk ik nu al bijna een halfjaar als kassière. Mijn deurbel rinkelt en ik loop naar de hallofoon om te kijken wie het is. Het zijn mijn twee lieve zussen Ester en Jenny. Ze gaan mij naar Schiphol brengen. Ester en Jenny hebben een grote zak met snoep en drop voor mij meegenomen. Jenny kijkt op de klok en merkt op dat het tijd is om te vertrekken. Ik trek snel mijn schoenen aan en kijk nog even naar de klok. Dan nog even in de spiegel of mijn haar goed zit. Ik vraag aan Ester om goed voor mijn kat te zorgen en niet te vergeten om mijn plantjes water te geven. Ester woont bij mij in de straat dus dat is wel handig. Lachend lopen we de gang op. Dan meldt de telefoon met muziek van Beyoncé mij dat iemand me belt. Het moet nu ook wel duidelijk zijn dat ik fan ben van Beyoncé. Het is Linda, een van mijn vriendinnen. Ze wenst mij een goede reis.

Het is vrij rustig op weg naar Schiphol. Mijn telefoon gaat weer over en nu is het Shirida, mijn allerbeste vriendin. Zij wenst mij een fijne vakantie en vraagt mij niet te vergeten om guavejam, en cassavabrood mee terug te nemen. Ik ben in een vrolijke stemming en beloof om alles mee te nemen. Al zingend rijden we naar Schiphol.

We komen tegelijk met Saskia en haar gezin aan. Overal staan taxi’s met mensen die in- en uitstappen en mensen die karren vol koffers en tassen vooruitduwen. Saskia zwaait enthousiast naar ons. Eric is helemaal gekleed voor een heerlijke vakantie. Het bekende hawaïoverhemd met palmbomen op een kakikleurige pantalon, wandelschoenen en een rieten hoed. Het is zo heerlijk om dat te zien. Hij wijst mij een vrije kar voor mijn bagage aan. Intussen geven Saskia, Ester en Jenny elkaar kusjes over en weer. Ik heb een hekel aan kusjes geven en probeer het zo veel mogelijk te vermijden. Al die natte zoenen op de wangen hoeft voor mij niet. Gezellig babbelend lopen we naar de balie om de koffers af te geven en in te checken. We zwaaien naar de anderen als we door de controle heen zijn en gaan direct naar de taxfreewinkels. In een parfumerie botst een hele knappe, tot in de puntjes verzorgde jonge vrouw tegen mij aan. Ik denk echt even dat het Beyoncé is. ‘Pardon,’ verontschuldigt ze zich. ‘Ik moet er even snel tussendoor want mijn vlucht vertrekt bijna,’ zegt ze in het Engels. ‘Geeft niet,’ zeg ik en ik kijk haar diep onder de indruk na. De lucht van haar parfum vult de ruimte nog, terwijl ze allang weg is. Wat een mooie vrouw. Zo wil ik er dus ook graag uitzien. Saskia haalt me uit mijn gedachten, door aan te geven dat we naar de gate moeten.

Nadat we door de honderdprocentcontrole heen zijn, moeten we nog om en nabij een kwartier wachten voordat we in het vliegtuig kunnen stappen. De kinderen zijn druk en erg onder de indruk van alles. Eindelijk geeft de stewardess het teken dat we mogen instappen. Saskia probeert de kinderen rustig te houden, terwijl Eric de handbagage van iedereen opbergt in de bergruimte boven de stoelen.

Ik zit naast een hele leuke zakenvrouw. Ze heeft verschillende kleding- en schoenenzaken en ze was kleding en schoenen gaan inkopen in Milaan, Londen, Parijs, Spanje en Amsterdam. De kinderen zijn verbazingwekkend rustig aan het tekenen en puzzelen. Saskia zit zoals ze gewend is een boek te lezen en Eric met de eeuwige glimlach op zijn gezicht kijkt tv. Ik heb het erg gezellig met mijn buurvrouw. We lachen en praten over knappe mannen.

Eindelijk in Suriname. Als ik van de trap af ben, kijk ik om naar het grote vliegtuig. Wat een kolossaal ding. Ongelooflijk dat ik door dit grote vliegtuig hier sta. Ik maak verschillende foto’s en kijk om me heen. De sfeer is zwoel en zo mysterieus. Het lijkt echt alsof ik tromgeroffel hoor. Dit is vast het geluid van de tropen. De warmte die op mij afkomt is heerlijk. Als we door de douane heen zijn, zoeken we de bus van het hotel waar we gaan logeren. De bestuurder staat al met een bord klaar. Het is heel fijn in de bus. De airco staat aan, en op de radio is gezellige kasekomuziek te horen. Van die opzwepende muziek waarvan je niet stil op je stoel kunt blijven zitten, maar spontaan op het ritme beweegt. Ik maak dansende bewegingen met mijn bovenlijf.

We krijgen een heerlijk flesje koude passievruchtensap aangeboden. Een ieder in de bus is stil, sommigen onderuitgezakt met de ogen dicht, anderen slapend met een pet op het gezicht. Sommigen hebben een dikke vette zonnebril op. Eén kauwt ordinair op kauwgum met zijn mond open en beweegt zijn bovenlijf op het ritme van de muziek. Het is heel grappig om te zien. Ik kijk naar de grote huizen en mooie sierhekken langs de weg. Raar is het toch wel ook om daartussen nog echte krotten te zien. Arm en rijk zo dicht naast elkaar.

Vanaf de omgeving van de Coesewijnestraat zie ik steeds meer mensen langs de kant van de weg. Sommige zwaaien enthousiast naar me en ik zwaai enthousiast terug. Dan rijden we op een gegeven moment langs de waterkant, het openluchtmuseum, het paleis van de president, door het uitgaanscentrum van Paramaribo, T Vat, Torarica, langs het pompstation naar het hotel. Het is een klein en gezellig hotel dat ingericht is met rotanmeubels en meubels met prachtig houtsnijwerk en mooie grote terracottavazen. Grote, met houtsnijwerk afgewerkte deuren. We checken in en krijgen onze kamernummers en deurpas mee.

Ik heb een kamer met uitzicht op de Surinamerivier. Omdat het al avond is hebben we besloten om op onze kamer te blijven. Ik pleeg de nodige telefoontjes naar Nederland en bel roomservice voor wat eten. Ik ga daarna douchen en op het bed zitten. Ik doe de televisie aan, niets boeiends, en ik loop naar het balkon om te genieten van het uitzicht op de Surinamerivier. Ik sta in mijn zijden pyama te genieten en voor me uit te staren. De wind waait door mijn haren en ik geniet van de heerlijke bries op mijn gezicht. Er zijn veel sterren in de lucht te zien en ik probeer ze te tellen voordat ik besluit om te gaan slapen.

De volgende morgen ga ik na het ontbijt met de taxi naar mijn gezellige dikke oma Silvie. Oma is erg blij om mij weer te zien en bewondert mijn figuur in mijn skinny jeans. Oma is trots op mij. Mijn oma heeft brede heupen en hele grote zadelbillen die trillen als ze loopt.

Ze heeft speciaal voor mij een fruitmand samengesteld van mango’s, ananas, kersen, olijven, awara’s, papaja’s, sinasappels, guaves, kleine bananen, knippa’s en zuurzak. Ik ben erg dol op fruit en heel blij met de mand. Ik heb natuurlijk ook veel cadeaus meegenomen uit Nederland zoals, kaas, zalm, parfum, boerenzakdoekjes, ondergoed, chocola, kleding, schoenen en boeken. Later geniet ik van de ‘heri heri’ met gezouten vis en kousenband die oma weer heel lekker heeft klaargemaakt. De cassave is heerlijk, net als de gele bananen, zoete aardappels, de groene bananen en de gezouten vis. En een heerlijk glas ijskoud gemberbier, dat lekker prikt in mijn keel.

Op de dag van het feest is eenieder al vroeg bij oma Bea. Er staat een grote feesttent die versierd is met ballonnen en hoofddoeken, prachtige grote bloemstukken hier en daar, ronde tafels met bloemstukjes en kandelaars met witte en bordeauxrode kaarsen. Witte stoelen met hoge rugleuningen. Een dominee gaat de dag voor oma inzegenen. Het is een knappe lange slanke donkere man in een donkergrijs maatpak met een indrukwekkende luide stem. Zijn woorden zijn intens en raken mij. Zoiets prachtigs heb ik nog nooit meegemaakt. Na de inzegening is er weer veel eten en drinken.

Voordat het grote feest echt begint leg ik de laatste hand aan mijn kapsel. Ik heb een Grace Kelly-rol gemaakt. Ik kijk in de spiegel en vind zelf dat ik eruitzie als een prinses. Het wordt een gezellig feest met veel verassingen. Ik maak kennis met een hele leuke jongen. Zijn naam is Clarence Prins. We hebben het de hele avond leuk samen. Clarence is tweeëntwintig en rechtenstudent. Hij is de peetzoon van oma Bea en woont in Amsterdam. Saskia komt af en toe bij mij staan en moedigt een relatie aan. Ik moet erg lachen om Saskia. Maar Clarence is ook zeer geïnteresseerd in mij. We besluiten om vaker samen op stap te gaan. Hij haalt mij regelmatig op en we bezoeken veel leuke plekken samen. We gaan naar concerten en verschillende toneelvoorstellingen.

We zoenen elkaar ook maar ik zeg steeds tegen hem dat ik nog niet verder wil gaan dan dat. Clarence respecteert dat en behandelt mij goed. Ik voel me gelukkiger dan ooit want ik heb voor het eerst een vriendje. Hij heeft maar voor drie weken geboekt en moet terug naar Amsterdam. Ik vind het zeer jammer om zo snel afscheid van hem te moeten nemen. Maar ik verheug me op het feit dat we elkaar over drie weken weer zullen zien in Nederland.

Ik geniet volop van mijn vakantie en denk bij mezelf dat ik misschien wel vijf kilo ben aangekomen van al het lekkere eten overal. Maar ik ben vast ook wel afgevallen van het vele dansen en transpireren door de warmte.

Op een morgen zit ik met Saskia en Eric in de wachtruimte van een kleine luchthaven ergens op Zorg en Hoop, een wijk in Paramaribo. We gaan een trip van vier dagen maken naar Palumeu en aansluitend vijf dagen naar Awaradam. In de wachtruimte zitten ook Sila en Rodney, van hindoestaanse afkomst. Dirk en Agnes, Ronald en Christa zijn blanke Nederlanders. Dirk en Agnes gaan alleen naar Palumeu en Cornelly en Guno ook. Cornelly en Guno zijn van creoolse afkomst. Het is heel gezellig onder elkaar in de wachtruimte. Cornelly en Guno vertellen over hun ervaringen met de vliegtuigjes en dat belooft wat. Dan valt het eenieder op dat ik de enige ben zonder partner en nog zo jong ben. Maar ik geef aan dat het gezellig is met Saskia en Eric en dat mijn vriend terug moest naar Nederland voor zijn studie. Even later komt de gids, een stevige creoolse man van middelbare leeftijd genaamd Rudi binnen. Hij vertelt ons wat er allemaal gaat gebeuren en dat we over tien minuten al zullen vertrekken. De gids noemt daarna alle namen op en merkt dat hij nog vier personen mist. Hij hoopt dat ze nog op tijd zullen arriveren. Het zijn volgens hem Amerikanen.

Als we even later met onze bagage naar het vliegtuig lopen zijn Carol, Owen, Lindsey en Jay er nog steeds niet. Ik luister naar Cornelly en Christa, die zich ergeren aan mensen die altijd te laat komen. Saskia zegt dat er misschien iets onderweg is gebeurd. Maar net als we moeten instappen horen we geroep en hollende voetstappen. Ik kijk verrast als ik dezelfde mooie vrouw zie die ik in de taxfreewinkel op Schiphol was tegengekomen. Wauw, wat is ze knap! Die vrouw heeft echt iets weg van Beyoncé, maar is zelfs nog veel knapper. Ze heeft hele hoge hakken en een strakke minispijkerrok aan. Ze strekt haar arm elegant uit en stelt zich met een handdruk voor als Carol Di Roille. Ik kan mijn ogen niet van haar af houden. Wauw, zo wil ik dus ook zijn. Dan stellen ook Lindsey en Jay Dexter zich aan ons voor. Lindsey is een blanke vrouw met rood lang krullend haar en ziet er ook erg knap en verzorgd uit. Ze draagt ook hoge hakken en een minispijkerrok. Jay is superknap en heeft net als ik een lichtbruine huidskleur, is naar mijn schatting minstens een meter zevenentachtig lang, gespierd en draagt een mouwloos T-shirt. Hij kan omschreven worden als een kruising tussen rapper LL Cool J en acteur Boris Kodjoe. Hij heeft oosterse tatoeages op zijn bovenarm en zijn initialen in zijn nek. Hij is opvallend knap, heeft gave tanden en een tongpiercing. Hij heeft perfecte lange smalle schone dreadlocks, is ook tot in de puntjes verzorgd en komt wel heel arrogant over.

Ik kijk weer naar Carol. Ze vraagt zich hardop af waar Owen blijft. Hij heeft ook altijd wat, zegt ze. Zit hij weer zo lang op het toilet. Dan zie ik een jongeman op zwarte teenslippers naar ons toe hollen. Ik verstijf bijna om te zien hoe adembenemend knap en aantrekkelijk ik hem vind als hij voor ons staat. Een lichtgetinte zeer charmante gespierde jongeman die je kunt omschrijven als een kruising tussen rapper Juelz Santana en acteur Michael Ealy. Hij heeft een prachtig afgetraind lijf, tatoeages op zijn linker bovenarm net als Jay, en ook zijn initialen in zijn nek. Hij heeft een kleine diamanten neusbel in een van zijn neusvleugels en lijkt net een jonge god in mijn ogen. Hij staat buiten adem daar voor ons met zweetdruppels op een glimmend bloot bovenlijf en draagt een bruine kralen bidketting om zijn nek. Hij heeft een perfecte sixpack en heeft in een boog boven zijn navel zijn naam in blokletters getatoeëerd. Hij heeft een piercing aan zijn navel met waarschijnlijk een diamantje. Binnen in zijn rechter onderarm staat vanaf zijn elleboog tot aan zijn pols het woord ‘peace’ in grote blokletters. Op zijn rechter onderbeen heeft hij aan de zijkant een panter getatoeëerd. Hij is ook minstens een meter zevenentachtig lang. Hij heeft een grote gouden ring met diamant aan zijn linkerpink en een gouden diamanten bracelet om zijn rechterpols en een heel duur gouden horloge met diamanten om zijn linkerpols. Hij heeft een gouden gladde trouwring om zijn wijsvinger.

Hij beweegt ondanks zijn stoere verschijning verlegen en ongemakkelijk met zijn T-shirt in een van zijn handen. Zijn spijkerbroek hangt sexy op zijn slanke heupen en je ziet veel van zijn rode boxershort, net als bij een hiphopper. Hij heeft lang spiraal krullend bruin haar met van nature lichtblonde highlights. Het haar is in één lengte en hangt steeds in zijn gezicht; hij haalt het op een in mijn ogen heel sexy manier met zijn linkerhand uit zijn gezicht. Hij is duidelijk een halfbloed. Halfblank en creools of zo. Daar zal ik wel achter komen. Nog buiten adem geeft hij iedereen een hand en stelt zich voor als Owen Di Roille. Ik merk dat hij ook een tongpiercing heeft. Hij heeft een sexy Frans-Amerikaans accent en een indrukwekkende iets hese diepe basstem die zo ongelooflijk sexy klinkt. Zijn aftershave ruikt heerlijk fris en zacht. Wauw! Zo ongelooflijk knap en gaaf, net als in een droom. Ik kan mijn ogen niet van zijn perfect afgetrainde lichaam af houden. Ik vind het grappig dat hij een gouden ring aan een van zijn tenen draagt. Hij heeft mooie voeten en slanke teennagels. Het is ongelooflijk. Hij ziet er gewoon erg modieus trendy uit.

Als hij mij een hand geeft, kijk ik in zijn mooie grote lichtgroene dromerige ogen met lange wimpers. Hij geeft mij een stevige handdruk en kijkt mij even verrast en vragend met grote ogen aan, net alsof hij mij ergens van kent of eerder gezien heeft, voordat hij mijn hand loslaat. Hij keert zich duidelijk van zijn à propos gebracht om, doet zijn haar vanwege de warmte blijkbaar omhoog en ik zie dat hij een barcode onder in zijn nek, en een gezicht van een vrouw met lang haar op zijn rechter schouderblad getatoeërd heeft met de tekst ‘Ik hou van je Beau’. Ik ben erg onder de indruk van hem. Ik krijg een vreemd warm gevoel vanbinnen. Een trillend gevoel in mijn buik. Ik heb nog nooit zo’n knappe man gezien. Maar het is ook heel duidelijk dat hij bij Carol hoort. Dit is echt de man van mijn dromen. Carol trekt hem naar zich toe en kust hem vol op de mond. Hij kust haar terug en lacht haar toe met een mooie brede lach waarbij je een perfecte rij tanden boven en onder ziet. Zijn brede jongensachtige lach zorgt voor een adembenemende uitstraling. Dan vraagt ze hem streng om te helpen met de koffer. Hij pakt de koffers op en Carol klapt op zijn billen en loopt achter hem aan.

Wat een geweldig mooi koppel. Ik kan mijn ogen niet van ze afhouden. Niet dat Jay en Lindsey niet een opvallend leuk stel zijn want Jay is heel knap, misschien ook wel knapper. Maar ik ben gewoon zwaar onder de indruk van Carol en Owen. Owen heeft een magische uitstraling.

We stappen in het vliegtuig. Ik ga op een stoel vlak achter Saskia en Eric zitten. Alsof de duvel er mee speelt gaan Carol en Owen net naast mij zitten. Wel met het gangpad ertussen natuurlijk. Carol gaat bij het raam zitten en Owen zit praktisch naast mij. Wat ruikt hij toch lekker. Een zachte frisse aftershavelucht. Mijn hart klopt als ik zijn diepe basstem zo vlug in Frans hoort spreken met Jay en hem hoor lachen. Ik kan mijn ogen niet van hem af houden en kijk steeds opzij. Hij tuit op een grappige manier zijn lippen als hij niets zegt en doet soms zijn duim in zijn mond en zit gewoon erop te zuigen met zijn ogen even open en dicht. Het is ongelooflijk dat hij nog duimt en hij zich er blijkbaar niet voor schaamt. Ik zit af en toe letterlijk naar hem te staren en een paar keer word ik door hem betrapt. Hij lacht mij steeds toe, en dan kijk ik steeds verlegen met een zwaar kloppend hart de andere kant op. Ik schrik als hij een keer lief aan me vraagt waarom ik hem zit aan te staren. ‘Je vindt me zeker knap,’ zegt hij en hij lacht met zijn mooie glimlach naar me. ‘Ik snap je wel hoor. Ik ben ook een hele knappe jongen,’ zegt hij zelfverzekerd.’ ‘Ze kijken daarom altijd allemaal naar me.’ Ik kan niet antwoorden maar alleen glimlachen. Jay en Owen luisteren naar hiphopmuziek en rappen ook mee. Saskia en de andere reizigers kijken af en toe om naar het gezelschap. Ik zie soms de afkeuring op het gezicht en in de ogen van Christa en Sila die omkijken als Carol en Lindsey weer heel ordinair en luid lachen. Het valt mij op dat Carol steeds om Owen zijn nek hangt, hem zoent en hij dan verveeld steeds haar armen om zijn nek weghaalt. Het is duidelijk dat Carol erg verliefd is op hem. Vreemd genoeg merk ik bij me zelf op dat ik een jaloers gevoel krijg als ik zie dat Carol Owen kust en hij haar zo nu en dan terugzoent en rustig van zich af duwt, om verder met Jay in het Frans te praten. Ik vind dat Owen erg binnensmonds en heel snel praat en bijna niet is te verstaan. Lindsey zet haar koptelefoon opeens op en luistert en beweegt op de muziek.

Ik vind dat Carol zich wel erg aanstelt. Maar ik corrigeer mezelf met de gedachte dat elke vrouw zich misschien wel zou aanstellen met zo’n charmante, knappe man naast zich. Aan de ander kant kan ook gezegd worden dat Carol er superknap en aantrekkelijk uitziet. Een vrouw waar elke man op valt. Het is dus geen aanstellerij. Ze is gewoon dol op haar man.

Saskia en Eric zijn erg stil. Saskia leest zoals altijd een boek en Eric leunt met zijn hoofd achterover met zijn koptelefoon op. Dan begint Rudi weer te vertellen waar we zijn. Het blijkt dat we nu boven een stuwmeer vliegen. Hij vertelt dat hele dorpen onder water zijn komen te staan door de komst van dit meer. Velen zijn verdronken. Een heel triest verhaal. Het valt me op dat Owen altijd veel vragen stelt aan Rudi over de dingen die hij verteld en altijd heel geïnteresseerd is in alles. Hij probeert ook heel rustig Nederlands tegen Rudi te spreken. De vlucht is vrij rustig, heel anders dan de verhalen over turbulentie en vliegtuigen die op en neer gaan. Ik zit stil voor me uit te staren. Ik hoor gefriemel van papier en doe op datzelfde moment mijn ogen dicht. Dan schrik ik van een sterke warme hand die ik op mijn onderarm voel. Geschrokken kijk ik opzij in de enthousiaste grote ogen van Owen, die mij vriendelijk een snoepje aanbiedt. Ik voel mijn hart zo hard kloppen dat ik denk dat anderen het misschien zouden kunnen horen. Ik kijk hem met grote ogen aan en hij vraagt of ik van hem ben geschrokken. ‘Nee hoor,’ zegt ik vlug. ‘Ik lust wel een snoepje, dank je wel,’ zeg ik terwijl ik mijn hand wat ongemakkelijk in de zak stop om het snoepje te pakken. Hij kijk mij intussen bewonderend en onderzoekend met een mond vol glimlachend aan. Hij heeft een best smalle neus en mooie volle lippen die heel grappig lijken op die van Angelina Jolie. Zijn huid is supergaaf. Hij is echt een lekker ding. Nadat ik het snoepje heb gepakt, kijk ik snel weer weg. Mijn hart gaat vreselijk tekeer. Wauw! Volgens mij is dit een droom. Ik haal het snoepje uit de verpakking. Het is een toffee, en ik stop het in mijn mond. Ik hou eigenlijk helemaal niet van toffees, maar eentje door zo’n knappe man aangeboden neem je toch gewoon aan. Ik hoor hem verder in het Frans praten met Jay. Hij biedt de andere mensen geen toffee aan. Alleen zijn vrienden en mij. Hij vindt me aardig denk ik. Ik denk aan de blik van Carol. Ze zat te kijken toen Owen het snoepje aanbood. Carol keek mij gewoon strak aan, en er kwam geen glimlach op haar gezicht. Ik krijg het gevoel dat Carol erg jaloers is. Er komt spontaan een glimlach op mijn gezicht bij die gedachte. Het kan me niet schelen. Dan is Carol maar lekker jaloers. Owen mag mij denk ik vanaf het moment dat hij me zag. Dat weet ik nu wel zeker door manier waarop hij me aankeek.

De piloot zegt dat het vliegtuig gaat landen. Eenieder gaat weer strak in de riemen zitten voor de landing. Even later zijn we geland. Het groepje van Owen stapt als eerste uit het vliegtuig. Het is wel een hele kleine ontvangsthal, vergeleken met de ontvangsthal op Zanderij. De mannen helpen ijverig om de bagage uit te laden. Bijna alle bewoners zijn op komen draven lijkt het wel, om ons te ontvangen. Indiaanse kinderen, mannen en vrouwen staan nieuwsgierig naar ons te kijken. Ik loop een stukje van het vliegtuigje af, om het te kunnen fotograferen. Dan valt het mij op dat we gewoon op een grasveld zijn geland. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik loop weer naar de groep en dan vallen de hutjes met een dakbedekking van tasiebladeren mij op. Ik zie ook een prachtig houten huis tussen boomstammen in. Zo een dat je doet denken dat je zo’n Tarzanfilm bent binnengelopen. Aan de linkerkant zie ik een eetzaal met een fraai gedekte lange eettafel en een lege buffettafel. Daarachter zie ik een grote zaal met hangmatten. Wat geweldig. Ik hoor opeens weer de stem van Rudi. Hij nodigt ons uit om mee te lopen. We gaan met hem mee. Saskia en Eric zijn druk met elkaar in gesprek en lijken mij te zijn vergeten.

Even later plof ik neer in een van de heerlijke loungebanken. Ik voel letterlijk iemand naast mij neerploffen. Ik kijk verschrikt als ik Owen zie. Hij pakt spontaan even mijn hand vast en laat hem snel weer los. Ik voel een rilling door me heen gaan en mijn hart klopt wild. Waarom komt Owen uitgerekend naast mij zitten, er zijn zoveel lege plaatsen. Mijn ogen zoeken snel waar Carol is. Ik ruik zijn aftershave weer en krijg zin om hem spontaan om de hals te vliegen en hem te zoenen. Ik hoop dat niemand het aan mij kan zien wat ik denk en voel. Carol loopt met Lindsey de zaal te verkennen. Ik hoor ze steeds vol bewondering roepen. Kijk dan, wat prachtig! Ooh, dat houtsnijwerk. Kijk die potten, wat mooi zeg. Zijn deze palmen echt, Rudi?

Dan durf ik weer naar Owen te kijken. Hij kijkt mij op hetzelfde moment even strak in de ogen en glimlacht lichtjes naar me. Ik zie zijn blote borstkast op en neer gaan door zijn ademhaling. Hij zit met zijn benen wijd. Ik zou zijn borstkast willen aanraken, zo mooi vind ik die. Dan hoor ik opeens dat hij door Carol wordt geroepen. Ze zit plotseling tegenover hem. Ik kijk tegelijk met hem naar haar en zie hoe zij haar ene been over de andere legt, net als Sharon Stone in die ene film van een Nederlandse regisseur. Ongelooflijk, ze heeft ook echt geen onderbroek aan. Owen kijkt eerst verschrikt om zich heen, en wijst lachend met zijn wijsvinger naar haar. Jay zit op dat moment naast Owen iets uit zijn tas te pakken. Lindsey roept hem en doet hetzelfde, ook zonder onderbroek. Nog voordat Jay reageert hoor ik een verontwaardigd koor van ‘ooh’ vanuit de groep en Cornelly begint heel hard te lachen waarop de rest volgt. ‘Meid, heb je dat gezien’, zegt Christa verontwaardigd. ‘Dit is toch schandalig.’ Door die opmerking gaan Carol en Lindsey bijna dood van het lachen. Ze verstaan dus ook Nederlands. Op een gegeven moment zit iedereen te lachen. De gids stelt dan voor dat eenieder iets over zich zelf vertelt. Carol interrumpeert hem door te vragen hoe lang dit zal gaan duren. Ze wil gauw naar haar hut gaan, omdat ze moe van de lange reis vanaf Aruba is. Rudie belooft dat het niet lang gaat duren.

Ik ben erg nieuwgierig naar de kennismakingsronde. Ik wil vooral weten wie Owen is en wat hij doet. Owen is topmodel en heeft al voor verschillende grote merken gewerkt, is correspondent voor een Frans televisiestation in Miami, en is nog maar negentien jaar oud. Ik kan het echt niet geloven. In mijn ogen ziet hij eruit als minstens zevenentwintig. Hij is 30 juli 1994 jarig en dat staat dus op die barcode in zijn nek. Heel toevallig net één dag voor mijn verjaardag. Hij heeft ook nog eens een eigen televisieproductiebedrijf en produceert voornamelijk wetenschappelijke documentaires. Iedereen lacht als hij zegt dat hij basisarts is, een master heeft in communicatie, bedrijfskunde, bestuurskunde, economie en nog bezig is met zijn rechtenstudie. Dat kan toch niet, zeggen de anderen bijna in koor. Cornelly zegt hem zelfs openlijk dat hij niet spoort en wijst hem haar voorhoofd. Hij knijpt onzeker en verlegen zijn ogen klein, tuit met zijn lippen alsof hij iemand een kus wil geven. ‘Okay, dan geloof je het maar niet,’ zegt hij. Hij haalt beledigd zijn schouders op en vertelt dan dat zijn vader van Keniaanse afkomst en zijn moeder een blanke Française is. Hij is in St.-Tropez, Frankrijk geboren, maar woont de laatste jaren in Amerika. Zijn moeder trouwde met een Amerikaan en emigreerde naar Amerika toen hij twaalf jaar oud was.

Jay is ook topmodel en sportpresentator bij een bekend Amerikaanse tv-station, en muziekproducer. Hij heeft een bachelor in communicatie en bedrijfskunde. Hij is ook de zoon van een blanke Canadese moeder en een succesvolle Afro-Amerikaanse muziekproducer, en woont in Manhattan met zijn vrouw Lindsey, van Amerikaanse afkomst en een bekend meubelontwerpster en binnenhuisarchitecte. Hij heeft drie broers waarvan een ook een topmodel en acteur is en in Nederland woont. Hij is met een Nederlands model van Kaapverdiaanse afkomst getrouwd . Zijn twee andere broers zijn bekende succesvolle rappers. Schoonheidskoningin Carol is Miss World geweest en presentatrice van verschillende televisieprogramma’s in New York die met mode, gezondheid, wonen en muziek te maken hebben, en heeft een bachelor in communicatie. Ze is Amerikaanse en kind van een Mexicaanse moeder en blanke Amerikaanse vader, heeft een broer en woont samen met Owen afwisselend in Miami en St.-Tropez. Haar vader is een succesvolle vastgoedmagnaat. Carol en Owen, Jay en Lindsey zijn goede vrienden. Ze kennen elkaar door hun ouders uit de buurt van Miami, Beverly Hills en Manhattan en kunnen niet zonder elkaar. Omdat ze elk hun eigen drukke leven hebben, gaan ze minstens één keer per jaar voor een maand of langer samen op vakantie. Dit jaar zijn ze naar Wenen, Griekenland en Italië geweest, een weekendje naar Amsterdam, naar Curaçao, en als laatste naar Suriname omdat Owen dat wilde. Hij had heel kort gesproken met een correspondent uit Suriname die in Miami was en is toen nieuwsgierig geworden. Een opmerkelijk groepje mensen, en dat ik ze tegen het lijf mag lopen.

Ik zou best net als deze mensen willen zijn. Ik kijk naar Saskia en Eric, die links tegenover mij naast elkaar zitten. Zij hangen ook aan de lippen van het groepje. Alle anderen hebben net als ik gewone banen. Ik heb geen zin om na mijn mavo verder te leren en mijn werk als kassière bevalt me goed. Cornelly is onderwijzeres en haar man is directeur van een school. Sila heeft een Sariwinkel en haar man is tandarts. Christa, Agnes, Dirk en Ronald zijn vrienden van elkaar en studeren samen rechten. Ze hebben een combinatiereis gemaakt van Aruba naar Brazilië en als laatste een of twee weekjes binnenland in Suriname.

Het valt mij later op dat Carol geen interesse toont in wat ik te vertellen heb. Ze staat namelijk op, gaat naar buiten kijken, en Lindsey volgt haar. Zoals altijd ben ik de laatste die wat zegt. Gewoon omdat ik altijd wat verlegen ben in een groep en niet op de voorgrond wil treden. Maar Owen is duidelijk in mij geïnteresseerd en stelt me allerlei vragen. Het is heel leuk dat hij Nederlands probeert te praten. Als hij er niet uitkomt, stap hij steeds snel over naar het Engels. Hij komt heel intelligent over en kan alles heel goed verwoorden. Hij is een vlotte en duidelijke spreker met een indrukwekkende diepe basstem. Hij heeft commentaar op het overgewicht van Sila en Cornelly. Hij vraagt ze hoe het is gekomen en vertelt ze de gevaren ervan. Hij vertelt ze wat ze moeten doen om af te vallen. Jay corrigeert hem door tegen hem te zeggen dat hij de dames met rust moet laten en dat niet iedereen kan zijn zoals hij. Hij merkt bijvoorbeeld ook op dat hij vindt dat ik meer een type ben voor een baan die iets met kinderen te maken heeft. Hij vind het dom dat ik er voor gekozen hebt om als kassière in een supermarkt te gaan werken en niet verder ga leren in deze moderne tijd. ‘Ik denk dat je veel meer in je mars hebt dan dat,’ zegt hij. Hij is erg verbaasd dat ik al op mezelf woon en zegt dat hij mijn ouders niet begrijpt.

We krijgen iets te drinken. Een glas ijskoude tamarindesiroop. Owen vindt het niet lekker, trekt een vies gezicht en spuugt het zo op de vloer uit. Iedereen kijkt verontwaardigd naar hem. Hij kijkt nog steeds met een vies gezicht met zijn beide armen heel verwend iets omhoog en Carol ruimt het voor hem op. Hij heeft liever een glas wijn, en vindt het niet erg dat hij daar dan voor moet betalen.

Ik zit weer voor me uit te staren. Opeens voel ik Owens hand op mijn dij. Ik haal zijn hand vlug weg en kijk hem scheel en vragend aan. Het is goed dat hij naast me zit. Maar hij moet niet vrijpostig worden. Ik schrik echt, en krijg bijna een hartstilstand als hij zijn hand weer op mijn dij legt en die nu stevig vastpakt. Alsof hij tegen me wil zeggen dat als hij zijn hand op mijn dij legt, ik zal doen wat hij wil. Ik voel mijn hart heftig kloppen. Ik kijk hem aan en heb het gevoel alsof ik ga hyperventileren. Zo snel is mijn ademhaling opeens, en ik baal er van dat hij het ziet. Hij kijkt mij aan en ik zie aan hem dat hij opeens weer van zijn á propos wordt gebracht en snel voor zich kijkt. Hij haalt zijn hand ook snel weer weg, staat op en loopt naar Carol en Lindsey, en begint Carol te zoenen.

Ik kan mijn ogen niet van ze af houden en voel mijn hart vreselijk tekeergaan. Owen kijkt opzettelijk mijn kant op om te zien of ik kijk, kust Carol weer heftig en kijkt weer of ik het zie. Ik voel een vreemde spanning in mijn buik opkomen, en kijk vlug naar mijn tas naast me op de bank. Hij probeert me uit te dagen. Ik dwing mezelf om niet meer zijn kant op te kijken.

Dan zie ik dat Rudi aan iedereen de sleutels en de kamernummers begint te geven. Het zijn allemaal tweepersoonskamers en ik krijg er natuurlijk een helemaal voor mezelf. Hij neemt ons mee om de kamers aan te wijzen. Het zijn allemaal twee-onder-een-kapkamertjes. Saskia en Eric hebben een hut grenzend aan die van Cornelly en Guno. Ik heb een hut rechts tegenover Saskia en Eric. Er loopt wel een pad van ongeveer drie meter tussen de hutten. Ik ben benieuwd wie mijn buren zijn. Mijn hart slaat bijna twee keer over als ik hoor dat ik naast Owen en Carol zit. Ik vraag mezelf af of ik hier door het gedrag van Owen nou zo blij mee moet zijn. De huizen hebben allemaal een veranda met een leuke rotan zitje. Rudi spreekt met ons af twee uur uit te rusten. Hij verwacht ons daarna bij het haventje, daar in de verte tegenover de hutjes.

Ik ga naar binnen, leg mijn spullen neer en besluit om bij Saskia en Eric te gaan buurten. Ik heb ze heel de dag al te weinig gesproken. Als ik binnen ben bij Saskia zegt zij gelijk dat ze het groepje van Owen zulke vreselijke figuren vindt. ‘En jij moet niet zo naar die mensen staren hoor Lylie,’ zegt Saskia opeens ernstig. ‘En wat is dat, met jou en die gozer die naast je zat? Ik zag zijn hand op je dij. Pas op hoor Lyl,’ zegt ze. ‘Ik vind hem een hele zware jongen. Je kent hem trouwens nauwelijks en hij is getrouwd,’ zegt ze streng. Zoals altijd bij zulk soort opmerkingen van Saskia, klap ik dicht. Saskia altijd met haar grote mond. Waar bemoeit zij zich mee, denk ik. Ze is mijn moeder niet. Ik hoor haar verder praten. ‘Heb je het ook gezien, Lylie, dat die meiden geen onderbroek aanhadden. Meid, wat afschuwelijk.’ Ik moet hierom lachen en dan krijgen we beiden de slappe lach. ‘Het is toch vreselijk asociaal,’ lacht Saskia. Ik stop met lachen en begin serieus te praten. ‘Wat is die Carol toch een bloedmooie vrouw.’ ‘Wat, zij een bloedmooie vrouw?’ zegt Saskia. ‘Hou toch op Lylie. Zie je het dan niet. Het is alleen maar make-up. Ze is nep. Alles aan haar is nep. Heb je die siliconenborsten van haar gezien, die Franse manicure. Hou op Lilly, ze is een pop. Een levende pop. Jij bent veel knapper dan zij. Kijk naar jezelf, met die dubbele D van jou en je ronde heupen als Beyoncé. Lyl, als ik ze had! Je bent slank en hebt mooi lang haar. Je hebt ook van die mooie grote amandelvormige ogen met van die lange krulwimpers. Zie jij jezelf dan niet, Lylie? Lyl, jij bent nog vrijgezel omdat je jezelf niet ziet en niets aan je uiterlijk doet. Iedereen ziet jou, behalve jij. Je bent nog zo’n kind. Je kijkt alleen maar naar dames als Carol en Lindsey en wil net zo zijn als zij. Hippe kleren en te veel make-up. Terwijl, meid, kijk naar jezelf.’ Gek genoeg schieten de tranen in mijn ogen als ik Saskia deze dingen hoor zeggen. Saskia ziet het en omhelst mij. ‘Kom op Lyl, je bent ontzettend mooi. En trouwens, geen vrijgezel meer eigenlijk. Je hebt je ware toch misschien al,’ fluistert ze. ‘Jij kijkt ook steeds zo naar die Owen, vind ik. Laat jongens als Owen je nooit gebruiken meid. Hij ziet er supercharmant uit, Lylie maar ik vind hem ook een hele zware jongen met zulk grof taalgebruik. Hij is ook een player van de hoogste graad. Ik heb gezien hoe begerig hij naar je kijkt. Pas op voor hem hoor, je bent nog erg jong. Hij kleedt je gewoon uit met zijn ogen en kijkt openlijk naar je borsten.’ Dan laat Saskia me los en begint weer hardop te praten. ‘Die Lindsey is ook een en al make-up. Ze hebben siliconen en misschien zijn zelfs hun heupen en billen nep. Ze zien er te perfect uit. Met die hoge hakken hier in de jungle. Kom op man. Korte minirokken. Het zijn net dellen.’

Ik kan het toch niet laten om op te merken dat ik Owen erg leuk vind. ‘Owen is echt leuk en knap, maar er is een maar,’ antwoordt Saskia serieus. ‘Er is iets met die jongen, ik vind het een vreemde enge goser, Lylie, echt,’ zegt ze. ‘Hij heeft een hele vreemde blik in zijn ogen. Zijn vriend Jay is knap maar te arrogant en afstandelijk. Hij geeft mensen het gevoel dat ze minder zijn dan hij. Oh Lyl, het is toch wat, maar ik denk dat we moeten gaan uitrusten.’ Ik groet Saskia en Eric en ga naar mijn hut.

Als ik in mijn hut ben, hoor ik door gekraak van het bed en het hitsige gehijg en gekreun van Carol en Owen dat ze flink aan het stoeien zijn. Ik weet niet of ik dit de hele tijd zal kunnen verdragen. Opeens hoor ik tot mijn verbazing de stemmen van Lindsey en Jay. Wat, ze zijn er toch niet bij, denk ik. Wat vreselijk en asociaal. Vol afschuw ga ik op het bed zitten en kijk om me heen. Er staan twee eenpersoonsbedden met klamboe en twee nachtkastjes. Ik besluit van de twee bedden één te maken, zet de nachtkastjes naast elkaar en haal de ene klamboe naar beneden. Ik doet het licht aan omdat ik de gordijnen dicht wil houden voor mijn rust en privacy.

Ik zie een kleine badkamer met een wasbak en spiegel. Achter de andere deur staat een moderne toiletpot met een kleine wasbak. Er is warm en koud water. Wat luxe hier midden in de rimboe. Ik ga in de spiegel kijken en denk aan de woorden van Saskia. Inderdaad, ik ben een mooie meid. Je zou mij kunnen omschrijven als een kruising tussen r&b zangeres Monica en Halle Berry met het figuur van Beyoncé, maar dan met een dubbele D-cup. Ik heb O-benen, net als Christina Aguilera, en ben één meter achtenzestig. Als ik wat mascara zou gebruiken, zouden mijn wimpers en mijn ogen mooi uitkomen. Ik loop al maanden met mascara en een lippenstift in mijn toilettasje, dat ik van Saskia op mijn verjaardag heb gekregen. ‘Je moet je een beetje opmaken,’ had ze toen gezegd.

Ik probeer voorzichtig mascara op mijn wimpers aan te brengen. Inderdaad, nu zie ik mijn mooie lange volle krulwimpers echt. Ik pak de lippenstift en kijk naar mijn lippen. Nee, ik ga geen lippenstift gebruiken. Ik hou trouwens niet van de felroze kleur van de lippenstift. Het past beter bij Saskia. Saskia is een blanke creool. Dit komt door haar Chinese vader en haar creoolse moeder. Saskia’s vader is Chinees en ze heeft toch gek genoeg veel kroesiger haar dan ik. Ik weet zelf ook niet of ik mijn haar nog kroeshaar moet noemen. Ik heb eigenlijk een grote bos dunne spiraalkrullen. Saskia is een hele mooie vrouw om te zien. Ze straight haar haren en weaved het zodat het langer en voller is. Het staat haar goed.

Ik hoor Owen en Carol gelukkig niet meer. En Jay en Lindsey ook niet. Ik kijk naar de klok, stel mijn wekkertje in en ga een dutje doen. Ik doe wel eerst de airco aan want het is erg warm. Even later trek ik mijn spijkerbroek aan en doe wandelschoenen aan, en neem mijn rugtasje met de nodige spullen mee. Ik zie Jay en Lindsey op het balkonnetje van Owen en Carol zitten. Lindsey, met een sigaret in haar rechterhand en in de andere een glas wijn, en Jay net zo. Ze kijken allebei op. Heel spontaan zeg ik hallo terwijl ik de deur van de hut op slot doe. Je hebt ze zeker ook gehoord, hè? Lindsey kijkt enthousiast naar mij als ze deze vraag stelt. ‘En of ik ze gehoord heb,’ zeg ik. ‘Neem het ze alsjeblieft niet kwalijk want ze proberen een kind te krijgen’. ‘Maar daar heb ik niks mee te maken,’ zeg ik. Lindsey kijkt mij even verstomd aan en gaat verder met praten. ‘Sorry, maar ze zijn al bijna twee jaar bezig en het lukt maar niet. ‘Maar ze zijn ook nog zo jong, hè,’ zeg ik. ‘Ik heb ze wat tips gegeven,’ zegt Lindsey lachend. Ik kijk vragend, met opgetrokken wenkbrauwen naar beide mensen voor me. En Lindsey gaat door met vertellen. ‘Zo heb ik Carol getipt om absoluut geen onderbroek meer te dragen, zodat zij en Owen het gemakkelijk overal kunnen doen.’ Ik ga met gekruiste armen staan en luister aandachtig. Lindsey blaast rustig de rook van de sigaret uit haar mond de lucht in en lacht. Ze gaat verder. ‘Want je moet het vaak doen om zwanger te kunnen worden. Het gaat niet zo een twee drie.’ Ik schud mijn hoofd en kijk haar aan. Ik zie nu ook dat Jay meer aandacht voor mijn borstpartij heeft en ik doe alsof ik dat niet in de gaten heb. Linsey zit letterlijk op haar praatstoel. Ze vertelt dat zij en Jay al twee jaar getrouwd zijn en een dochter van een jaar hebben. Zij is tweeëntwintig jaar en Jay is eenentwintig. Owen is nog een broekie en wordt aan het einde van de maand twintig, en Carol is ook tweeëntwintig. Zij en Owen zijn ongeveer een half jaar getrouwd omdat Carol dacht dat ze zwanger was. Voor Owen maakt het trouwens niks uit. Hij hoefde niet zo nodig te trouwen en is eigenlijk helemaal nog niet klaar voor kinderen, maar hij doet gewoon alles voor Carol. ‘Het is gewoon een schat wat dat betreft. Zij wilt zo graag een kindje en ik gun het haar echt,’ zegt Lindsey overtuigend en ze kijkt strak naar mij. ‘Nou het is een perfect stel,’ reageer ik op haar blik. ‘Ze zullen vast een leuk kind krijgen.’

‘Nou en of ze een leuk kind zullen krijgen,’ beaamt Lindsay. Dan kijkt ze me even onderzoekend aan. ‘Maar hoe oud ben jij nou eigenlijk en heb jij een vriend of zo? Je bent hier zo alleen.’ Ik word gered door de deur die opeens opengaat. Ik kijk recht in de ogen van Owen en voel mijn hart tot in mijn keel bonzen en pak zenuwachtig mijn nek vast om er zeker van te zijn dat niemand het ziet. Wat is dat toch voor gevoel dat ik steeds bij hem heb? Hij kijkt mij even aan, en raakt duidelijk in de war als Jay hem vraagt wat er aan de hand is. ‘Het is jullie buurvrouw alleen maar hoor, Owen, het is geen spook,’ zegt Jay. Owen lacht verlegen en strijkt zijn haar met zijn linkerhand heel ongedwongen sexy naar achteren. ‘Wat doen jullie hier,’ vraagt hij verlegen lachend terwijl hij naar de vloer kijkt met een opgelaten uitdrukking op zijn gezicht. Hij kijkt dan weer op en richt zich met een enthousiaste blik tot mij met de vraag of ik hier naast hun logeer. Ik kijk hem verdwaasd en verstomd door de zenuwen aan en kan geen woord uitbrengen. Ik zie dat hij zich daardoor opgelaten voelt. Hij doet ongemakkelijk zijn haar uit zijn gezicht en kijkt duidelijk onzeker geworden voor zich met zijn vuist tegen zijn lip. Maar ik kan het niet helpen want ik voel mijn hart zo vreselijk kloppen en voel me te gespannen om iets tegen hem te kunnen zeggen. De anderen kijken vragend en vreemd naar mij. Ze vragen zich duidelijk ook af waarom ik niets terugzeg.

Ik word uit deze pijnlijke situatie gered door moeders mooiste, Carol. Ze komt naar buiten gekleed in een leren zwarte hotpants en met hoge laarzen tot iets over haar knieën met hele hoge hakken die als een tweede huid om haar benen lijken te zitten. Ze gaat voor Owen staan en hij geeft haar een klap op haar billen, zie ik. En staat dan weer ongemakkelijk met zijn hand op zijn kin naar de vloer te kijken. ‘Wat, ga je met die laarzen,’ vraag ik verbaasd. ‘Ja,’ zegt ze, ‘en wat dan nog? Waar bemoei jij je mee meisje?’ Dan slaat ze weer haar armen om Owen zijn hals en zoent hem zoals altijd. Zonder nog één woord te zeggen loop ik kwaad weg, met tranen die spontaan in mijn ogen sprongen , richting het haventje.

Ik hoor op de achtergrond hoe Lindsey Carol aan het berispen is. ‘Waarom doe je zo, Carol? Het is een aardige meid hoor.’ ‘Wat jij zegt,’ hoor ik de schelle stem van Carol kattig zeggen. ‘Ze hoort niet bij ons, Lindsey. Ze moet gewoon oprotten! Dat kind past niet bij ons. Hoe oud is ze nou. Vijftien, zestien? En dan alleen hier in de rimboe naar oudere getrouwde mannen zoeken,’ zegt ze. ‘Hou op, Carol,’ hoor ik Lindsey nog maar net zeggen.

Het pad naar het haventje toe is van wit zand. Langs de kant zijn bloeiende plantjes te zien. Opeens ziet ik iets tussen wat plantjes. Ik kom dichterbij om te zien wat het is. Een schildpad? En daar nog een, en daar. Wat leuk! Een ervan is uit zijn schild en ik sta geamuseerd naar het beest te kijken.

Ik loop verder en mijn gedachten komen weer bij Owen. Waarom houdt hij mij zo bezig? Zou het kunnen zijn dat ik verliefd op hem ben? Maar waarom op hem dan? Saskia heeft gelijk, ik moet uit zijn buurt blijven. Bij het haventje aangekomen ga ik op het enige bankje zitten. Ik hoor het water tegen de oever klotsen. Wat heerlijk. Ik kijk om en zie dat Saskia en Eric ook aan komen lopen. Saskia vraagt mij een stukje op te schuiven om naast mij te komen zitten. Saskia met haar grote billen en enorme heupen. Er is bijna geen plaats meer over op het bankje. Ik zie dat de rest van de groep er ook aan komt. Allemaal op wandelschoenen en in gemakkelijke kleding. In de verte komen ook Carol, Lindsey, Jay en Owen aan. Owen in een rode hiphoptrainingspak met zijn jack open en capuchon op zijn hoofd. Jay in een combatbroek en met een pet op. Ze lopen allebei op bruine lederen militaire schoenen. Lindsey en Carol in leren hotpants en laarzen tot over hun knieën met hele hoge hakken. Als ze dichterbij komen hoor ik de verontwaardigde vrouwen in één koor roepen: ‘Oh, kijk dan toch.’ De mannen kijken geshockeerd naar de dames. Wat wel opvallend is, is dat beide dames met een tube Deet in de hand lopen. Cornelly schudt haar hoofd terwijl ze vol minachting naar de dames kijkt.

De bootsmannen en Rudi zijn wel zeer geïnteresseerd in de dames, en zijn steeds met ze in gesprek. De dames helpen overdreven enthousiast om de goederen die mee moeten naar de boot te sjouwen. Ze lopen zich met de babyplooi onder hun billen op hun hoge hakken uit te sloven. Dan laat de bootsman tot ergernis van iedereen de dames ook nog als eerste de zwemvesten aantrekken en in de boot stappen. De dames gieren het uit van de pret als de boot bijna met ze omkantelt. Jay stapt na de dames in en op datzelfde moment rent Owen terug in de richting van de hutten met de mededeling dat hij zijn fototoestel nog even gaat halen. Dan komt de gedachte in me op dat ik misschien wel naast hem in het bootje ga zitten. Ik haast me naar voren om in te stappen voordat hij terug is omdat ik niet naast hem wil zitten. Maar ik struikel opeens en lig languit op de grond. De anderen lachen in plaats van me te komen helpen. Oh, wat gênant. Zonder om of op te kijken pak ik snel de hand die me wordt toegereikt. Ik sta op en kijk weer recht in de lichtgroene dromerige ogen van Owen Di Roille. Hoe komt hij zo snel hier? ‘Voorzichtig,’ zegt hij rustig en glimlachend tegen mij. ‘Ik help je wel met instappen.’ Ik kan niet praten door de spanning die ik in mijn lijf voel. En ja hoor, iedereen zit al keurig in de boot en Owen en ik zitten naast elkaar. ‘Jij weer hoor, Owen,’ hoor ik Carol opeens zeggen.

‘Moest je uitgerekend weer terug om iets te pakken. We komen de laatste tijd altijd te laat door jou, want je hebt altijd weer wat. Nu was je weer je fototoestel vergeten en zitten we daarom nu niet naast elkaar om die stroomversnelling straks samen te beleven.’ Iedereen is stil na deze woorden. Stilzwijgend worden de overige reddingsvesten doorgegeven. Ik doe mijn vest snel aan om niet door Owen geholpen te hoeven worden. Carol klaagt door over Owen, en Lindsey corrigeert haar boos. ‘Ik zit toch naast je, Carol? En kijk, Jay zit ook naast die dame. Niks aan de hand hoor. Waarom maak je er zo’n punt van. Owen luistert zoals altijd toch niet eens meer naar je. Je weet toch allang dat hij de neiging heeft om in zijn eigen wereld te leven.’ Dan wordt het stil. Ik zie dat Owen glimlachend zijn hoofd schudt. Dan legt hij opeens zijn hand op de mijne en zegt: ‘Ze kan soms toch zo’n trut zijn maar ik ben dit van haar gewend, ze draait wel bij.’ Ik worstel mijn hand los en kijk hem glimlachend aan. Hij glimlacht lief terug. Dan kijk ik weer voor me uit.

Het water van de rivier is zwart. Dat komt door de bladeren van de bomen, wordt er verteld. Het ziet er zo mysterieus en eng uit. Owen vraagt weer heel veel aan Rudi, die net voor ons zit, en is steeds met hem in gesprek. Er heerst daarnaast ook echt een vreemde stilte, alsof de rivier door een of andere macht wordt beheerst. Het is erg spannend. Aan weerskanten van de boot zie je alleen maar oerwoud. De machtige jungle. De hele hoge bomen. Hij lijkt alsof er achter elke boom iets of iemand schuilt. De boot vaart voort en je hoort de golven van het water. Best een eng gevoel krijg je ervan in je buik. Ik zou ook zo mijn hand in het water willen doen. Gewoon om het water langs mijn vingers te voelen. Maar de bootsman heeft ons gewaarschuwd dat we onze handen binnen de boot moeten houden vanwege de mogelijke aanwezigheid van Piranha’s.

Owen en de rest van de passagiers maken steeds foto’s van vogels die ze zien. Ik heb mijn fototoestel ook bij me maar durf met Owen zo dichtbij geen foto’s te maken. Ik voel de sterke spieren van zijn benen naast de mijne. Het lijkt alsof mijn rechterbeen als een magneet aan dat van Owen vastzit. Met een glimlach op mijn gezicht zit ik te dagdromen. Ik zie in mijn droom dat Owen en ik alleen in dit bootje zitten. Zijn arm is om mijn schouders en ik lig met mijn hoofd op zijn borstkas.

Dan geeft de gids aan dat we een stroomversnelling naderen en rustig moeten blijven zitten. De bootsman heeft gegarandeerd ervaring met het varen in stroomversnellingen, dus er kan echt niets gebeuren. Het is muisstil als we door de stroomversnelling varen. Soms hoor je iemand ‘hoo’ roepen. Plotseling pakt Owen mijn hand vast. ‘Wat heb jij elegante lange vingers,’ zegt hij. ‘Speel je piano?’ ‘Nee,’ zegt ik en ik glimlach verlegen. Het is toch ook wat. Varen we door een stroomversnelling, zit er iemand naast mij die me vraagt of ik pianospeel met mijn mooie elegante lange vingers. Er komt een glimlach op mijn gezicht bij deze gedachte. Ik kijk Owen aan en glimlach naar hem. Hij glimlacht terug en kijkt mij aan met zijn supermooie ogen en opvallende lange wimpers. Wat heeft hij toch een gave huid en wat schattig zijn de zweetdruppels op zijn bovenlip. Erg leuk om dat te zien. Erg sexy. Ik vraag me af of Carol dit allemaal kan zien. Maar ik hoor geen reactie, dus zal het wel goed zijn. Owen en ik blijven elkaar enkele ogenblikken diep en stil in de ogen kijken terwijl hij mijn hand nog steeds vast heeft.

Het lijkt alsof onze blikken elkaar diep raken en het is alsof ik een soort van bewondering en ontroering in zijn ogen zie. Als we voorbij de tweede stroomversnelling zijn, laat hij mijn hand pas los. Nadat hij mijn hand heeft losgelaten voel ik mijn hart weer vreselijk kloppen. Ik krijg zin om spontaan mijn hand tussen mijn dijen in mijn kruis te plaatsen of, sterker nog, zijn hand te pakken en tussen mijn dijen en kruis te plaatsen. Wat jammer dat hij mijn hand los heeft gelaten. Zijn grote hand waar mijn hand bijna in verzonk. De kracht en de warmte van zijn hand. Ooh, ik geloof dat ik hem wil. Ik wil dat hij me overal aanraakt. Het kan me niet schelen wat Saskia er van zal vinden. Ik wil met hem naar bed. Ja dat is het. Ik wil met hem vrijen. Maar hij is getrouwd en ik moet daarom echt proberen hem nu te vermijden. Dit wordt anders gevaarlijk. Waarom heb ik dit gevoel niet bij Jay. Hij is toch ook zo vreselijk knap en sexy. Ik ben gewoon verliefd op Owen. Voor het eerst in mijn leven verliefd. En wel op iemand die al getrouwd is. Zo jong en toch al gebonden. Nee, ik wil geen huwelijk kapotmaken. Zo ben ik niet. Ik ben Lylie Mulcher en nee, zo ben ik niet opgevoed. Mijn familie verstoot mij als ik hiermee doorga. Ik moet deze gevoelens zien te onderdrukken en ze onder controle houden. Wat moet ik doen? Als ik voor Owen ga kom ik zeker Carol een keer tegen. En dat zal een strijd worden. Want Carol is stapelgek op hem. Ze gaat hem niet voor mij loslaten.

Even later, na nog een stukje varen, meren we aan bij een eilandje. Daar staat een tent met dakbedekking van de bekende tasiebladeren. Een ruime tent met twee grote houten tafels en lange banken langs de kant. Als we allemaal uit de boot zijn gestapt, zie ik hoe Carol naar Owen toe rent, op hem springt en haar benen om zijn middel tot achter zijn rug aan elkaar sluit. Net een klein kind dat op haar vader of moeder springt als het blij is om ze te zien. Owen loopt een stukje met haar naar het midden van het eilandje. Hij zet haar dan op de grond en zij begint hem te zoenen. Ik zie met pijn in mijn hart dat hij haar terugzoent. Hij houdt van haar. Maar wat wil hij dan van mij? Dat ik zijn stoeipoes word soms, naast zijn vrouw? Maar dat gaat toch echt niet gebeuren. Ik word echt niet zijn bijvrouw.

Ik wordt uit mijn gedachten gehaald als ik Christa tegen Rudi hoor praten. ‘Je moet er toch echt wat aan doen hoor, Rudi. Hoe zij zich gedragen, kan echt niet. Het is niet prettig voor ons. Dat gezoen met elkaar. Geen onderbroek aanhebben. Dat kan echt niet in zo’n gezelschap. Dit is niet mijn idee van met een groepje ergens te zijn.’ Cornelly, Saskia, Agnes en Sila komen er ook bij staan. Het boeit mij eigenlijk niet. Van mij mogen ze. De andere mannen helpen de bootsmannen met het lossen van de spullen die nodig zijn voor het diner en met de hangmatten.

Als we in de tent zitten, kijken we toe hoe de bootsmannen de tafels dekken. Het wordt een lopend buffet met cassave, zoete aardappels, gele en groene bakbananen, napie met bladgroenten, gezouten vis en gekookte eieren, komkommer, tomaten en azijnpepers. Het ziet er heerlijk uit. Ik heb best honger en kan bijna niet wachten tot de mannen klaar zijn. Dan zie ik dat Rudi met de vier aan het praten is. Ik zie Carol haar armen omhoog doen en richting rivier lopen. De groep loopt met haar mee en ze staan weer stil. Ik zie Lindsey met haar wijsvinger wijzen en met haar hoofd schudden. De dames zijn blijkbaar niet blij met hetgeen Rudi ze heeft gezegd. Dan zie ik Jay vragend met zijn armen wijd gaan staan. Owen staat neutraal met zijn ene arm op zijn borst en de andere onder zijn kin te luisteren. Ik zie dat Rudi druk praat en zijn hand op een gegeven moment omhoog doet en even naar achteren loopt, en dan weer met zijn wijsvinger druk bewegend van links naar rechts wijzend naar voren loopt. Op een gegeven moment stopt hij, en loopt weg.

Even later komt de groep stilzwijgend terug. De spanning is te snijden. De dames gaan apart en uit de buurt van de mannen zitten. Dan komen de ogen van Carol en de mijne elkaar tegen. Carols blik is vijandig en er kan geen lachje af. Ze pakt haar borstel uit haar tas en begint druk haar haar te borstelen. Aan haar houding en de manier waarop ze borstelt is te merken dat ze boos is. Ze heeft weelderig lang en grof krullend haar. Ze heeft het haar in de zelfde kleur geverfd als dat van Beyoncé en lijkt daarom onverwachts op haar.

‘Wat is die meid toch een aanstelster,’ hoor ik Saskia opeens zeggen. Ik moet haar gelijk geven. Een aanstellerig type is het zeker wel. ‘Als ik jou was, Lylie, pakte ik Owen van haar af.’ ‘Wat,’ zeg ik en ik kijk verschrikt naar Saskia. ‘Kijk niet zo,’ zegt Saskia lachend. ‘Owen is duidelijk en openlijk in jou geïnteresseerd. Ik denk dat iedereen dat ziet, Lylie, en die meid ziet het ook. Ze heeft volgens mij geen gemakkelijke aan Owen. Volgens mij gaat die gozer standaard vreemd. Maar het kan ook niet anders als je naar hem kijkt, hij straalt alleen maar seks uit.’ Ik kijk Saskia sprakeloos aan. Ze knijpt in mijn wang en zegt: ‘Wakker worden Lylie.’ Verward vraag ik of het echt waar is wat ze zegt. ‘Meid die gozer kleedt je uit met zijn ogen. Zie je het dan niet.’ Ik ben verbaasd dat Saskia zo op mij en Owen heeft gelet. Ik baal er best een beetje van. Ik hoop dat Saskia niet ook aan mij kan zien dat ik in Owen geïnteresseerd ben. Want wat Saskia ook zegt, als ik de kans krijg ga ik met Owen naar bed. Of hij nou getrouwd is of niet.

‘Belt Clarence jou nog wel,’ vraagt Saskia mij opeens. Ik schrik en kijk Saskia niet aan terwijl ik lieg dat ik hem niet te pakken krijg de laatste tijd, omdat ik weet dat ik Clarence niet meer gebeld heb sinds we hier zijn aangekomen. Ik ben alleen maar met Owen bezig geweest. De gevoelens die Owen bij mij oproept heb ik nog nooit bij Clarence gehad. Saskia gaat verder: ‘Ben je nog wel geïnteresseerd in Clarence? Je praat zo weinig over hem.’ ‘Wat valt er dan over hem te zeggen?’ hoor ik mezelf licht geïrriteerd vragen.

Ik word uit dit gesprek gered door Eric, die Saskia iets wil laten zien op het erf. Ik kijk naar de rugtas op mijn dijen en dan voorzichtig richting Owen. Zijn ogen zijn op mij gericht. Oh, hij kijkt dus inderdaad openlijk naar me. Terwijl zijn vrouw hier is. We kijken elkaar een paar tellen aan en hij lacht me met zijn sexy brede smile toe en wuift naar me. Dan maakt hij een zoenbeweging voor me en zet zijn rechterhand op zijn linkerborst. Ik lach hem toe en kijk snel de andere kant op.

Hij kan zijn ogen niet van mij afhouden maar stond net wel mooi met zijn vrouw te zoenen. Wat moet hij dan van mij? Seks? Ik ben waardevol en niet alleen voor de seks. Als hij het waagt om seks met mij te hebben terwijl hij met Carol getrouwd is, komt hij dus echt nooit meer van me af want ik ga hem dan stalken. Dan heeft hij toch echt een groot probleem, spreek ik mezelf in gedachten toe. Mijn ogen zoeken Carol op. Die zit nu met haar armen gekruist boos voor zich uit te kijken, net als Lindsey. Pfff, Het is hun eigen schuld dat Rudi ze heeft moeten aanspreken op hun asociaal gedrag. Het zijn gewoon lellebellen, punt. Maar wat moet Owen toch van mij. Kijk eens naar Carol. Bloedmooi, een glamour girl en perfect. Kijk nou eens naar mij. Ik kan niet tippen aan Carol. Ze heeft alles wat ik niet heb. Ze is alles wat ik niet ben. Saskia kan zoveel zeggen. Ik kan me echt niet aan die meid meten. Haar man zal haar nooit voor mij in de steek laten.

Daar is de stem van Rudi weer. We kunnen gaan eten. Owen blijkt vegetariër te zijn en neemt alleen wat aardappel, tomaten en komkommer. Hij is kwaad en scheldt dat mensen nooit aan vegetariërs denken. Hij kon nu al zien dat hij hier slecht zou gaan eten. Hij zoekt Rudi op om over zijn eten te praten want hij wil hier niet gaan verhongeren. Hij eet geen bananen en cassave, en die vieze groene papperige groenten zeker niet. Hij is een jongen die erg goed voor zichzelf opkomt, merk ik. Ik vind het grappig dat hij bij Jay op schoot gaat zitten omdat er geen plaats meer is om te zitten.

Terwijl we eten zie ik dat de bootsmannen de hangmatten vastbinden. Na het eten kunnen we gaan relaxen, in een hangmat of in een van de ligstoelen. Ik kiest voor een hangmat. Ik ga erin liggen en zie als ik me omdraai dat Carol de hangmat naast mij heeft. Sjemig! Ik kan duidelijk aan Carol zien dat zij me niet mag. Carol kijkt mij vuil aan en kijkt dan de andere kant op. Alle vrouwen hebben voor een hangmat gekozen. De mannen zijn in de ligstoelen langs de rivier gaan liggen en praten en lachen met elkaar. Ik hoor Carol zeer ordinair aan Lindsey uitleggen welke standjes ze met Owen zal nemen later. Ze vertelt hoe lekker het vrijen met hem is. Ze doet het zeker opzettelijk, om mij te laten horen hoe goed zij en Owen het samen hebben. Wat zielig. Je zult zo knap zijn en toch zo onzeker in je relatie. Maar Owen is ook een flirt, dus ik begrijp haar wel. Ze ziet natuurlijk ook net als Saskia dat haar vent naar me kijkt. Ze haat mij.

Ik lig voor me uit te staren. Dan wordt het muisstil. In de verte hoor ik de mannen nog lachen. Even later word ik gewekt door Rudi. Ik moet me klaarmaken om te vertrekken. Even een plasje plegen, haren kammen, zwemvesten aan. Ik zie Carol letterlijk op haar hoge hakken rennen om dit keer naast Owen te kunnen zitten. Glimlachend kijk ik haar na. Meid, ga naast je man zitten hoor, en pas op dat jij je benen niet breekt.

Lindsey en Jay stappen als eerste in de boot, dan Carol en Owen. Tot mijn verbazing hoor ik dat Owen mij roept en mij enthousiast vraagt om vóór hem te komen zitten. Hij lacht me toe met die charmante brede glimlach van hem. Ik zie hoe Carol hem zo’n harde por geeft dat de boot bijna kantelt. Hij lacht haar heel ondeugend toe. Dan voel ik plotseling dat iemand me naar voren duwt. Het is Saskia. ‘Snel hij roept je, anders gaat een ander voor hem zitten hoor,’ zegt ze. Saskia en ik gaan dus voor Owen en Carol zitten. Carol vloekt duidelijk hoorbaar en de rest van de groep kijkt naar het tafereel, maar niemand zegt wat. Iedereen stapt rustig in de boot. Carol blijft klagen en op Owen schelden, maar hij zegt niets terug. Dan stopt ze, omdat Lindsey haar vraagt om op te houden en zegt dat het oké is. Lindsey vraagt haar waar ze bang voor is. Ze zegt tegen Carol dat Owen toch van haar is. Ik kijk stiekem om naar Carol. Ze ligt met haar hoofd op Owens linkerschouder. Ze kijkt mij strak in de ogen en steekt haar tong naar me uit. Ik trek mijn wenkbrauwen voor haar op, glimlach naar haar en kijk weer voor me.

We varen rustig weg maar dit keer niet meer door de stroomversnelling. Als we aan wal zijn, zegt Rudi dat hij ons allemaal op het kennismakingsfeest verwacht. We gaan naar onze hutten om ons op te maken. Ik hoor Carol en Owen ruziemaken over de boottocht. Ik hoor Owen duidelijk zeggen: ‘Carly, hou op want ik trek dit niet hoor. Fok me alsjeblieft niet op hier trut, met dat jaloerse gedoe van je steeds. Ik stap zo naar Rudi om er voor te zorgen dat ik hier fucking weg ben hoor. Mens je zit telkens op mijn huid, we hebben toch een vrije relatie.’ ‘Owen, wanneer ga je toch een keer naar me luisteren en doen wat ik je vraag!’ Carol klinkt wanhopig. ‘Omdat je fucking onredelijk bent Carly. Moet ik me hier gaan opsluiten zodat niemand mij ziet soms,’ zegt Owen kwaad. ‘Ik ben hier ook voor mijn plezier en ik heb mezelf mijn uiterlijk niet gegeven hoor. Ik kan het niet helpen dat iedereen me knap vindt. Waarom wil je eigenlijk niet dat ik naar het feest ga?’ ‘Omdat je weer achter de wijven aan gaat Owen en ik kan er niet meer tegen. Ik hou van je Owen en dat snap jij niet.’ ‘Carly, ik begrijp jou niet,’ schreeuwt Owen. ‘Wie zegt jou dat ik achter de wijven aan ga. Welke wijven nou weer, trut?’. ‘Nou, ik zie toch hoe je naar dat meisje hiernaast kijkt.’ ‘Carly ik vind het gewoon een aardig en lief meisje, dat is alles. Ik snap het niet, Carly, we hebben een vrije relatie en nu hier in deze jungle opeens niet meer. Ik ben klaar en ik ga alvast naar de zaal en zie je daar wel als je gekalmeerd ben.’

Ik piep vanachter de gordijnen om hem langs te kunnen zien lopen. Hij heeft een zachtgeel duur traningspak aan met daaronder hele dure witte basketbalgympen. Hij is zo onvoorstelbaar knap. Hij staat stil voor mijn hut en zet de koptelefoon van zijn iPod op. Hij kijkt opeens naar het raam waarachter ik sta, alsof hij iets ziet. Ik trek snel mijn hoofd terug. Zou hij mij gezien hebben? Ik hoor hem weglopen en kijk weer. Carol loopt heel snel op haar hoge hakken om hem blijkbaar in te halen. Ze heeft een halterjurk met bloemenprint en een zwierige rok aan. Ik trek mijn witte skinny jeans aan met daarop een lila bloesje met een iets laag decolleté, waardoor je een klein beetje van mijn borsten ziet, en doe mijn sandalen aan.

Alle vrouwen hebben zich mooi gemaakt voor het feest. De mannen hebben ook goed hun best gedaan. Ik kom de zaal binnen en zie een dj achter de draaitafel staan. Alle bootsmannen zijn er met hun vrouwen of vriendinnen en ook een paar onbekende mensen. Ik zie dat Carol op Owen zijn schoot zit en een sigaret rookt. Als Owen mij ziet duwt hij Carol van zijn schoot af en loopt naar de bar. Carol loopt achter hem aan. Als ze bij de bar staan, zie ik dat Owen niet wil hebben dat zij hem zoent. De ober geeft Owen een hele fles witte wijn en hij neemt gewoon een slok uit de fles. Het is iedereen al opgevallen dat Carol, Owen, Lindsey en Jay flinke zuipers zijn. Ze roken ook allen, behalve Owen. Maar die loopt weer gerust met een hele fles witte wijn in zijn hand te drinken. Ze zijn erg in de stemming en giechelen veel met elkaar. Vooral Owen is een echte giechelbek en lacht om alles en iedereen. Als de dj een bekend nummer van Bob Marley draait, staat iedereen op de dansvloer behalve Owen, Carol en ik. Maar dat duurt niet lang want Carol trekt Owen mee naar de dansvloer. Vanaf dit nummer is de dansvloer telkens vol. Ik zit maar aan de kant te kijken.

Dan hoor ik Jay opeens zeggen dat het nu tijd is om een danswedstrijd te houden. ‘Owen, ik daag jou uit,’ zegt hij. Owen trekt zijn jack uit en danst op ‘Billie Jean’ van Michael Jackson. Daarna danst Jay heel sensueel op ‘Thriller’ van Michael Jackson om hem te tonen dat hij beter is. Jay ziet eruit om op te vreten in zijn witte shirt en dure spijkerbroek. Hij lacht en heeft ook perfecte tanden, maar bij hem zie je maar één rij. Maar Owen, die eigenlijk alleen maar seks uitstraalt, komt terug met super sexy slangenbewegingen en een ondeugende en uitdagende blik in zijn ogen op ‘P.I.M.P.’ van 50 Cent en Snoop dogg en wint. Hij swingt met zijn heupen van links naar recht, maakt bewegingen alsof hij zichzelf uitkleedt en lacht van plezier. Hij pakt stoer en heel sexy zijn kruis vast. Hij heeft echt een hele mooie uitstraling als hij lacht, en grappige lachkuiltjes in zijn wangen. Hij is adembenemend knap en ik kan mijn ogen niet van hem af houden.

Jay geeft het op, pakt een fles whisky en drinkt ook zo uit de fles, en steekt weer een sigaret op. Owen moet nu iemand anders aanwijzen om het tegen hem op te nemen. Hij daagt Carol uit en zij wint het van hem met hele flexibele sexy bewegingen op ‘Surviver’ van Destiny’s Child. Carol daagt nu Lindsey uit en wint weer met ‘I Got The Power’ van Snap. Carol kan heel goed dansen, zo blijkt. Ik weet dat ik het ook heel goed kan. Ik heb niet voor niets verschillende danstrofees in mijn vitrinekast staan. De dingen die Carol doet zijn voor mij een makkie, want ik gebruik ook mijn turntalent als ik dans. Carol wint het van iedereen op nummers van Janet Jackson en tot slot op ‘Push It’ van Salt-N-Pepa. Ze zijn in de stemming en willen doorgaan. ‘Go Carol, go Carol,’ klinkt het in koor. Ze willen dat Carol weer iemand uitdaagt.

Dan zie ik dat Owen mijn kant op kijkt en mijn naam noemt. ‘Lylie! Zij heeft nog niet gedanst,’ zegt hij lachend. ‘Lylie, Lylie,Lylie,’ roepen ze allemaal aanmoedigend mijn naam. Ik wil wel, maar alleen op muziek van Beyoncé en vraag de dj om ‘Naugty Girl’. Daar had ik onlangs de eerste prijs mee gewonnen. Ik ben vastbesloten om het van Carol te winnen. Ik dans en geniet van Owens bewonderende, begerige ogen. Ik krijg een applaus. Saskia springt en gilt enthousiast mijn naam. Maar Carol komt terug met ‘Nasty Boy’ van Janet Jackson. En ik sta na te denken hoe ik dit nou moet gaan verslaan. Want Carol is wel heel erg goed op haar hoge hakken. Ik hou van het ritme van ‘Don’t Stop The Music’ van Rihanna, maar heb er nog nooit echt op gedanst. Ik probeer wel vaak op dit nummer iets nieuws voor de spiegel uit: een soort van swingbeweging met mijn hoofd en haren naar één kant en dan direct sexy naar beneden totdat ik op mijn hurken zit te dansen waarna ik weer snel rechtop probeer te komen. Mijn heupen beweeg ik dan naar links en rechts in een halve circkel. Ja, ik ga proberen om dit te doen. Ik dans en iedereen is razend enthousiast.

Owen komt op een gegeven moment heel sexy door zijn knieën gezakt voor mij dansen en pakt mijn heupen vast. Jay duwt hem weg en danst ook supersensueel voor me en pakt ook mijn heupen vast. Dan dansen ze opeens allebei met me en dagen elkaar zogenaamd uit door elkaar steeds lachend weg te duwen. De andere mannen beginnen ook mee te dansen en de vrouwen ook. Ik win de wedstrijd. Daarna dansen we gezellig met z’n allen. De dj draait op een gegeven moment kasekomuziek en Owen staat met een fles witte wijn waarvan hij regelmatig een slok neemt in zijn hand voor mij te dansen. Hij weet niet hoe hij op deze muziek moet dansen, staat praktisch stil en maakt af en toe grappige discobewegingen en licht dan helemaal in een deuk van het lachen om zichzelf. Jay probeert om net als Cornelly zijn billen te schudden en het lukt hem aardig. Ik zie dat Carol met geknepen ogen achter de bar staat te kijken, met een glas whisky en opgestoken sigaret. Ze is duidelijk boos. Rudi loopt naar haar toe en ze lacht hem heel lief toe.

Dan volgt een rustig nummer. ‘One more night’ van Phil Collins. Omdat Owen toch al voor mij danste gaan we spontaan door met dansen. Hij zet de bijna lege fles wijn eerst op tafel. Jay danst met Cornelly en Guno met Lindsey. Owen hangt zowat met zijn hoofd op mijn schouder en ik voel de lucht van zijn ademhaling zacht in mijn nek. Ik vind het heerlijk en doe mijn ogen dicht. Ik voel mijn hart kloppen. Hij drukt mij steeds steviger tegen zich aan, merk ik. Mijn borsten worden letterlijk platgedrukt tegen zijn blote borstkas en ik voel dat hij beeft. Dan voel ik opeens zijn erectie tegen me aan. Hij ademt steeds sneller en opgewondener. Zijn sterke handen pakken opeens mijn billen vast en hij drukt me zo tegen zich aan. Maar dan laat hij mij snel weer los en rent van de dansvloer af naar buiten. Ik kijk snel om me heen of niemand dit heeft gezien. Maar iedereen gaat op in de muziek.

Ik loop opgelaten naar een stoel. Als ik zit, kijk ik naar de bar om te zien of Carol en Rudi daar nog staan. Maar ze zijn beiden weg. Het nummer van Phil is afgelopen en wordt gevolgd door een ander rustig nummer van Lionel Richie. De anderen blijven op de dansvloer en ik zie dat Jay nu met zijn vrouw danst. Als het nummer afgelopen is volgt nog een rustig nummer. Tijdens dat nummer zie ik Owen weer de zaal in lopen. Hij heeft andere kleren aan. Een dun wit katoenen overhemd en een witte linnen broek met een koordsluiting, en nette bruine herenslippers en een chique witte hoed met een bruine band. Hij bestelt weer een hele fles witte wijn en gaat op de kruk achter de bar zitten. Dit keer schenkt hij de wijn keurig in een wijnglas.

Even later loopt Carol binnen en gaat op de kruk naast hem zitten. Ze praten met elkaar en lachen. Opeens staat ze vrolijk met haar telefoon in haar handen op en roept Lindsey en Jay. Owen springt in de lucht en gilt. ‘Unno en Jean Pierre! Rap het Jay. Rap het,’ gilt hij en hij lacht blij. Daarna gaan ze gezellig bij elkaar zitten. Owen gaat naar Rudi toe en ik zie hem onderhandelen over iets. De anderen hebben het ook gezellig samen. Iedereen zit weer naast zijn eigen partner en ik zit weer alleen. Ik besluit daarom om naar mijn hut te gaan. Het was een gezellige avond en ik heb lekker met Owen Di Roille gedanst. Maar wat had hij toch opeens, vraag ik me af.

Als ik in bed lig hoor ik opeens twee helikopters landen. Ik trek mijn badjas aan en ga buiten kijken. Ik zie Owen en Jay staan. Er stappen acht mensen uit de helikopters. Ze lopen richting zaal. Ik ren snel naar binnen om me aan te kleden, want dit moet ik meemaken. Als ik de zaal binnenloop, zie ik de mannen druk achter de draaitafel bij de diskjockey praten. Dan begrijp ik van de anderen dat het een toprapgroep is waar Owen en Jay eigenlijk ook deel van uitmaakten, maar dat Owen niet meer mee kon doen. Hij had moeite met toeren vanwege zijn gezondheid. En hij had last van heimwee en kon niet tegen kleine kleedkamers. Het was psychisch te zwaar voor hem. Hij ging een paar keer mee en stortte halverwege steeds in. De groep is toen zonder hem en Jay verder gegaan. Jay stopte ook om solidair met Owen te blijven. Maar ze schrijven nog steeds teksten voor de groep en componeren beats. De twee blanke jongens erbij zijn de neven van Owen, Unno en Jean Pierre. De twee andere jongens, Dusty en Lamarc, zijn broers van Jay, en de vier dames zijn de partners van de mannen. Vivian, een somalisch type, hoort bij Jean Pierre en Dorothy, een blanke dame met rood haar, hoort bij Unno. De twee blonde dames horen bij de broers van Jay, Dysinon bij Dusty en Shae bij Lamarc. Ze zien er net zo uit als Carol en Lindsey. En de mannen zijn ook allemaal knap, met een goed afgetraind lichaam. Ze hebben ook allemaal tatoeages. En ik zie nu voor het eerst de blote afgetrainde buik van Jay, die zijn naam net als Owen in een boog boven zijn navel getatoeëerd heeft staan en een diamanten piercing heeft. Wat zijn Jay zijn spieren toch mooi. Ik zou er zo in willen bijten.

Owen gaat opeens met zijn buik tegen die van Jay staan en begint als een bodybuilder voor Jay te poseren. Jay poseert en Owen wordt dolenthousiast en schreeuwt heel hard: ‘Jongens kijk, ik wordt gek. Zo prachtig man, dit is de body.’ Hij wijst trots en lachend naar Jay. ‘De baas van de spieren, jongens, kijk,’ zegt hij vrolijk lachend en hij klapt op Jay zijn buik. En ze dagen Jay allemaal uit en Jay beweegt op wonderbaarlijk wijze zijn borst en is erg trots. Zijn lichaam doet me denken aan dat van LL Cool J. Maar Owen doet niet voor hem onder met zijn lijf, dat meer weg heeft van Juelz Santana. Ik ben dol op Owens ongedwongen stoere bewegingen en houd ervan hoe hij zijn borst met de ene hand vasthoudt en zo grappig ongegeneerd loopt te duimen. Jay loopt soms op hem af en haalt zijn duim uit zijn mond. Owen lacht Jay dan toe en doet het onbewust later weer.

Ik heb het gevoel dat ik droom en ik kan niet geloven dat ik nu naar een groep zeer goed verzorgde mensen sta te kijken. Ze hebben ook zoveel lol met elkaar. Dan begint de dj te draaien en is het een en al rappen. De zware stemmen van de mannen klinken als de donder. Het is heel spannend. Iedereen zit stil naar de groep te kijken. Ik zie dat Owen de groep plotseling verlaat. Hij loopt de zaal uit en gaat richting de hutten. De groep heeft niet eens gemerkt dat hij weg is. Ze dansen, drinken en rappen door. Ik vraag me af waarom hij weg is. Maar hij komt na een poos terug en heeft zich weer omgekleed. Ik krijg het idee dat hij er altijd als de beste uit wil zien. Hij heeft een driekwartspijkerbroek aan die op zijn heupen hangt, waardoor je zijn rode onderbroek kan zien. Hij heeft nu een diamanten ketting om zijn buik die vastzit aan zijn navelpiercing, een armband met waarschijnlijk diamanten om zijn rechter bovenarm, en een diamanten koningsketting om zijn nek. Zijn haar heeft hij nu in een staart. Hij draagt zijn bruine legerschoenen die hij maar voor de helft heeft geveterd. Hij ziet er weer onweerstaanbaar uit.

‘Mooie jongen, waar was je,’ hoor ik de anderen tegen hem zeggen. ‘Ja het is te zien,’ zegt Jay en hij wijst naar zijn kleding. Owen lacht trots en poseert voor de anderen met zijn beide armen wijd omhoog en draait in het rond. Wat houdt hij toch van zichzelf. Dan klinkt een nummer van LL Cool J en J Lo door de boxen. En Owen gaat de dansvloer op en maakt schokkende dansbewegingen op het ritme en knikkende bewegingen met zijn hoofd, de ogen gesloten, en doet zijn armen afwisselend op zijn hoofd en in de lucht. Danst met zijn elleboog op zijn hoofd en met zijn hoofd tussen zijn handen. Zijn heupen zijn ook flexibel en bewegen van links naar rechts op de muziek. Hij danst heel sensueel en iedereen kijkt naar hem. Hij danst aan één stuk door, het ene nummer na het andere. Hij geniet duidelijk van het dansen en de muziek. Het lijkt ook of hij in een andere wereld is. Wat ik bijzonder vind is dat hij er zo serieus bij kijkt, met een houding van kijk mij hier, ik ben de baas. Ik vind die schokbewegingen van zijn bovenlijf op het ritme van de beat erg opwindend. De manier waarop hij de stoere knikkende bewegingen met zijn hoofd maakt. Hij lijkt een grote persoonlijkheid. Ik hoor de anderen ook opmerkingen over hem maken. ‘Het is wel een hele knappe jongen,’ hoor ik Cornelly zeggen. ‘Hij kan goed dansen,’ zegt Christa. ‘Wauw, echt een lekker ding hoor en die waanzinnig mooie ogen van hem,’ zegt Sila. ‘Het zijn wel hele dure sieraden die hij om heeft,’ merkt Christa op. Als je naar zijn ogen kijkt, lijkt het net of hij ze niet open kan houden. Rudi zegt tegen Guno dat hij denkt dat Owen gewoon stoned is. Die houding van hem alsof hij groter dan wie dan ook is. Het kan niet anders dan dat hij high is.

Opeens zegt Cornelly dat ze Owen van de dansvloer gaat halen want hij moet nu toch echt een beetje gaan uitrusten, want waar haalt hij de energie anders vandaan. Ze gaat voor Owen dansen en probeert zijn aandacht te trekken. Ik hoor Jay aan Guno vragen wat ze gaat doen. ‘Je houdt toch van je vrouw,’ zegt hij tegen Guno. ‘Want Owen is een hele ondeugende jongen hoor,’ zegt Jay. ‘Het kan hem niet schelen hoe oud je vrouw is. Hij gaat gewoon met haar slapen als hij daar de kans voor krijgt hoor.’ Guno kijkt lachend met opgetrokken wenkbrauwen naar Jay en schudt met zijn hoofd, zo van: dat denk jij. ‘Focus Ow,’ hoor ik Jay opeens naar Owen roepen, die zijn ogen dicht heeft. Owen doet zijn ogen open en Jay wijst hem Cornelly die voor hem staat te dansen aan. Owen lacht enthousiast en pakt Cornelly dan om haar middel en gaat helemaal los. Hij danst helemaal dirty met haar en Jay komt niet meer bij van het lachen. Cornelly weet zich geen houding met hem. Sila gaat dan achter Owen dansen en hij geniet gewoon van de lichamen van die vrouwen voor en achter hem en danst heel sexy met ze en houdt ze afwisselend helemaal van voren en achteren vast. Op een gegeven moment doet hij zijn armen langs zijn oren naar achter, zodat zijn ellebogen naar de lucht wijzen, en pakt hij Sila’s schouders vast en danst als een slang van boven naar beneden.

Jay gaat achter Cornelly dansen en zorgt er zo voor dat het lichaam van Cornelly tegen dat van Owen aangedrukt is. Ze zijn dus gewend dit met vrouwen te doen, het kan niet anders. Ze zijn allebei gewoon heel ondeugend. Owen gaat helemaal los met zijn heupen en lacht op die ene hit van Damian Marley en Bobby Brown. Op een gegeven moment doet hij zijn gezicht helemaal in de grote boezem van Cornelly en danst zo met zijn gezicht langs haar hele lijf naar beneden en komt weer naar boven. En pakt Sila weer vast, en Jay gaat weer achter Cornelly dansen. Owen en Jay zijn twee wildebrassen en Owen is de ergste van de twee als je ze ziet dansen. Iedereen om hen heen begint te juichen. Als het nummer afgelopen is, rent Cornelly weer naar ons. ‘Oh nee, die jongens kan ik niet aan,’ zegt ze. ‘Owen is echt een vrijpostige jongen. Mijn hemel, weet je dat hij opgewonden werd,’ lacht ze. ‘Ik voelde hem echt tegen mijn buik. Mijn hemel, wat een wilde jongen.’ Sila en Cornelly lachen.

Dan zegt Rudi dat hij benieuwd is wat Owen zou doen als hij tussen mannen zou dansen. Jay lacht heel luid als hij dit hoort terwijl Owen weer alleen helemaal op de dansvloer losgaat op ‘Snake’ van R. Kelly. Dan klinkt opeens ‘Put it down’ van Redman en Owen danst met stoere schokkende bewegingen alsof hij helemaal alleen op de wereld is. Jay duwt Guno en Rudi naar voren. Maar Jay wil zelf voor Owen dansen en vraagt Guno om hem tegen Owen zijn lijf aan te drukken. ‘Focus Ow,’ schreeuwt Jay tegen Owen om zijn ogen weer open te doen. Owen schrikt duidelijk als hij Jay voor zich ziet en lacht hem dan met zijn brede smile toe. Guno danst achter Owen en ik zie dat hij zich er wat ongemakkelijk door voelt en afstand probeert te nemen. Rudi druk Jay zijn lijf tegen hem aan. Owen doet zijn handen op zijn voorhoofd en danst heel ongemakkelijk tussen de mannen. Het is mij toch wel duidelijk geworden dat hij het alleen van Jay tolereert om dicht tegen hem aan te dansen. Want als Jay Rudi naar voren duwt, danst hij weg en pakt Cornelly om verder met hem te dansen. Owen is zo ongelooflijk ongedwongen sexy als hij danst.

Op een gegeven moment schreeuwt Jay: ‘Rap show mensen. Ow focus.’ Ze vragen ons om aan de kant te gaan staan. Er worden vijf stoelen op een rij gezet. Unno en Lamarc gaan op een stoel zitten. Jay vraagt Cornelly om op de stoel in het midden plaats te nemen. De twee stoelen aan de andere kant worden op zijn verzoek bezet door Guno en Rudi. Lindsey gaat voor Guno staan en de vriendin of vrouw van Jean Pierre voor Rudi. De vrouwen van Unno en Lamarc gaan voor ze staan. Carol gaat voor Cornelly staan. We kijken allemaal wat er gaat gebeuren. Ik kijk om me heen. Owen is nergens te bekennen. Jay vertelt dat ze het nummer ‘Vato’ van Snoop dogg gaan doen. Owen komt op dat moment gekleed in een korte wijde zwarte joggingbroek tot de helft van zijn gespierde dijen, en met hoge zwarte basketbal schoenen, een strak onderhemd dat mannen vaak onder een overhemd dragen en een zwarte doek om het hoofd gebonden, en gaat voor Carol staan. Het belooft wat.

Jay begint met het stukje van Snoop dogg waarin hij iets vertelt. Owen danst heel sensueel voor Cornelly en Carol achter hem terwijl Dusty rapt. De andere dames dansen sexy voor de mannen en gaan ook dansend op hun schoot zitten. Dan gaat Owen op de knieën van Cornelly zitten en begint met dansbewegingen op haar dijen iets te vertellen aan Jay die voor hem komt dansen en tussendoor vraagt: Wat zeiden ze en wat deden ze? Telkens als Owen vertellend rapt, schuift hij steeds verder een stukje tegen Cornelly aan en gebruikt Carol als een leuning voor zijn rug en draait flink met zijn onderlijf op de dijen van Cornelly. Cornelly heeft het niet meer van het lachen. Als Dusty rapt, gaat hij helemaal los op haar dijen met zijn bovenlichaam bewegend en zijn heupen en met zijn rug tegen Carol aan, en maakt van die bewegingen alsof hij het met iemand doet. En kijkt lachend naar Cornelly en likt zijn lippen sexy af met zijn tong. Hij pakt Cornelly’s handen en wrijft ze tegen zijn borstkast. Op een gegeven moment zit hij helemaal tegen haar buik aan en Cornelly schreeuwt en lacht. Want iedereen heeft duidelijk kunnen zien dat Owen een stevige erectie heeft. Hij probeert het te verbergen met zijn hand als hij weer vertellend tegen Jay rapt. En ondeugend als hij is, pakt hij Cornelly’s hand en houdt die vast op zijn geslacht terwijl hij verder vertellend rapt, en geeft haar opeens een lange tongzoen terwijl Dusty weer rapt. Carol loopt op dat moment heel boos weg. ‘Smerig, hier heb ik toch echt geen zin in hoor, Owen,’ schreeuwt ze huilend. Cornelly is er helemaal vol van als ze klaar zijn met hun show en Owen kijkt haar niet eens meer aan. Voor hem was het duidelijk gewoon show en klaar is Kees. ‘Mijn hemel wat heeft die jongen met me,’ lacht ze. ‘Hij is vrijpostig, ik ben al veertig.’ ‘Maar hij zoent wel lekker moet ik zeggen. Ik moest hem wel terugzoenen want ik kon geen kant op met die sterke beer op mijn dijen. En hij zoende me ook echt,’ zegt ze lachend. Guno zet zijn arm over Cornelly’s schouder en geeft haar ongemakkelijk een kus op haar wang en lacht. Ik ben erg onder de indruk en wenste dat ik in Cornelly’s schoenen stond.

Dan geven ze nog een fantastische rapact, wel met veel grove taal. Ze rappen eerst ‘Go to church’ van Ice Cube, Snoop dogg en anderen. En Owen doet het stukje: als je bang bent klootzak, ga dan naar de kerk. Hij kan echt toneelspelen, want het lijkt of hij het echt meent. Ook als hij uitdaagt van ‘je bent bang, je bent bang klootzak, je bent bang’. Als Owen rapt zou je hem door zijn diepe basstem kunnen vergelijken met Ja Rule. Het zijn echte hiphoppers samen en ze rappen wat af, ook heel veel gangsta-rap. Het is heel indrukwekkend om de groep zo op elkaar ingespeeld te horen rappen. En zo hebben we tot laat in de avond lol met de groep. Iedereen danst op een gegeven moment dirty met elkaar. Ik dans ook met Jean Pierre, Unno, Dusty en Lamarc. Carol heeft zelfs met mij dirty lopen dansen. Ze danst heel erg wild. Het is een avond om nooit te vergeten.

2

De volgende morgen word ik door gepraat van de anderen buiten mijn hut wakker. Ik hoor dat de acht vroeg in de morgen zijn vertrokken. Lindsey en Saskia praten dan over de trip die ze gaan maken, naar een berg. Ik ga even plassen, en ga daarna op de rand van het bed zitten. Ik hoor Lindsey op dat moment zeggen dat ze ook bergschoenen heeft en zeker niet op hakken gaat. Dan hoor ik opeens ook de stem van Carol. ‘Owen gaat niet mee naar de berg.’ Ik hoor de teleurstelling in haar stem.’Waarom,’ hoor ik Saskia en Lindsey in koor vragen. ‘Nou hij voelt zich alweer niet lekker en heeft zoals altijd hoofdpijn. Hij heeft ook erg slecht geslapen hoor want hij lag steeds te draaien in bed,’ zegt Carol bezorgd. ‘Ik denk dat deze lange vakanties toch te veel impact op hem hebben. Je weet toch dat hij ze soms niet zo op een rijtje heeft.’ ‘Nou, hij heeft gisteren gewoon te veel gedronken, Carol,’ zegt Lindsey geruststellend. ‘Maak je maar geen zorgen, want er zijn helemaal geen rare dingen gebeurt waar hij zich wat van aan zou kunnen trekken.’