Sylvia Peters

‘#HOT’
Copyright © 2011 DS PRojects
Auteur: Sylvia Peters 

Druk: www.pumbo.nl

Verhalenbundel.
ISBN 978-90-817596-0-1

http://www.pumbo.nl/boek/hot
http://www.sylviapeters.eu

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, door middel van druk, fotokopieën, geautomatiseerde gegevensbestanden of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

#Twitterspanning

Ze zit eenzaam op het terras van de strandtent. Toch valt het niemand op. Haar houding straalt geen eenzaamheid uit, integendeel. Als je naar haar kijkt zie je een ontspannen, mooie vrouw zitten, haar lange blonde haren wapperen in de wind, de zonnebril op haar hoofd kan ze niet in toom houden. Een goed figuur, verpakt in een witte bikini. Grote onschuldige bruine ogen die soms het terras rondkijken. Het lijkt of ze iemand verwacht en toch ook weer niet.

Haar lange vingers pakken het glas witte wijn en langzaam brengt ze het naar haar mond. De volle lippen gaan enigszins van elkaar om een klein slokje te nemen. Een druppel valt op haar borst, een zonnestraal vangt het vochtbolletje en een glinstering domineert de volle welving. Hij kan zijn ogen er niet vanaf houden. Van achter de donkere zonnebril zijn de donkere ogen al enige tijd op haar gericht. “Is dit het moment om op haar af te stappen? Kan ik dat echt maken?” denkt hij.

Wanneer ze het glas heeft teruggezet, bukt ze opzij om haar telefoon uit de grote tas te pakken. Bij het vooroverbuigen valt de stof van de bikini iets naar voren. Zijn ogen vangen gelijk de aanblik van de kleine, donkere tepel. Hij voelt het onmiddellijk in zijn lendenen. Hoe vaak heeft hij al niet gefantaseerd om daar aan te zuigen? Of het kleine knopje tussen zijn vingers te pakken en er zachtjes in te knijpen? Waarom gaat hij niet naar haar toe? Wat houdt hem tegen? Ook hij pakt zijn telefoon en drukt het beeldscherm aan. Geen nieuwe berichten. Haar vingers vliegen over het kleine toetsenbord, misschien zo meteen? Ping! Zachtjes hoort hij het geluid van zijn telefoon. Een klein sterretje verraadt dat het bericht op Twitter is binnengekomen. “Het idee dat ik zo dicht bij je ben, windt me enorm op! #ontdeugendmeisje”. Ze moest eens weten hoe dicht ze bij hem is. Zijn vinger scrollt naar beantwoorden, maar dan trekt hij zijn hand terug. Hij besluit om haar even te laten wachten. Haar lichaamstaal kan hem misschien vertellen hoe ze zich voelt terwijl ze op een reactie van hem wacht.

Tessa legt de telefoon op haar buik. Het trillen van het toestel zal zijn bericht aangeven. Ze is er zeker van dat hij binnen enkele seconden reageert. Alleen al het neerleggen van de telefoon op haar lichaam brengt het sensuele gevoel weer boven. Ze staat op springen. Al weken heeft ze contact met hem, de grote onbekende. Natuurlijk hebben ze elkaar wel dingen verteld over zichzelf, maar of dit waarheden zijn geweest, weet niemand, alleen zij zelf. ‘@beminebeloved’ is de naam die hij voert op Twitter. Geen idee hoe hij haar heeft gevonden, maar ineens was hij daar tussen haar volgers. De naam viel haar op omdat hij bijna overeenkwam met de hare; ‘@bemineloveme’. Waarschijnlijk is dat de reden geweest waarom hij haar heeft toegevoegd en haar al snel een bericht stuurde: “Ik denk dat wij voor elkaar gemaakt zijn? #bemine.” Met deze zin was het allemaal begonnen, eerst een paar plagende berichtjes maar al snel werden ze sensueler en dubbelzinniger. In eerste instantie was ze wat terughoudender geweest, maar gaandeweg had hij iets in haar los- gemaakt. Ook haar tweets werden dubbelzinniger en geiler. Menig avond had ze in bed met zichzelf gespeeld terwijl ze wist dat hij daar ook mee bezig was. Het was een spannend idee, de seksuele afstandsrelatie met een totaal vreemde persoon. “Misschien was hij wel een moordenaar of een verkrachter” was er wel eens door haar hoofd geschoten. Hij had haar wel verteld dat hij getrouwd was, maar zijn vrouw had onregelmatige diensten en was vaak ’s avonds weg. Hele avonden waren ze aan het twitteren geweest, plagend, grappig maar altijd draaide het uit op hete, opwindende teksten. Gelukkig zit ze anoniem op Twitter, als haar vrienden haar berichten zouden lezen, waren ze waarschijnlijk zeer geschokt. De altijd keurige Tessa, vriendelijk en geen onvertogen woord. Een langdurige, normale relatie achter de rug, geëindigd omdat ze niet mee wilde emigreren naar Canada. Ze beseffen niet dat er in haar een hevig gepassioneerde vrouw schuilt, ze wist dit zelf niet eens. Uiteindelijk is ze een stapje verder gegaan, alleen twitteren was voor haar niet meer genoeg. Ze wilde hem voelen in het echt, ze wilde weten hoe hij eruitzag….Met hem zoenen en meer….

Ook al had hij niet zijn exacte woonplaats vermeld, ze wist dat hij hier ergens in de buurt moest wonen door de dingen die hij had verteld. Toen ze een paar dagen geleden besloot om er even tussenuit te gaan, was de keus snel gemaakt. Wat was er lekkerder dan een paar dagen aan het strand van Bergen aan Zee te verblijven met de kans hem hier tegen het lijf te lopen? Alleen al het spannende gevoel dat dit met zich meebracht, was het waard. Haar gehuurde appartement ligt tegenover het plein dat direct toegang geeft tot het strand en de laatste dagen heeft ze hier al menig uur doorgebracht. De zeewind brengt een heerlijke verkoeling tijdens deze zomerse temperaturen. De eerste avond had ze tijdens het twitteren al aangegeven dat ze een aantal dagen aan zee verbleef. Ze had heel bewust niet gelijk de locatie genoemd, maar dit de volgende dag terloops in één van haar tweets laten vallen. Prompt was er een reactie op gekomen: “ik voelde de hitte van je aanwezigheid in mijn buurt, kan je bijna aanraken #wens.” Het laatste woordje in de tweet, had haar de bevestiging gegeven dat hij dezelfde behoefte had als zij en dit was de aanleiding om hierop voort te borduren. “Ik ben er nog twee dagen, durf je het aan? #bemine” had ze brutaalweg geantwoord. “Oefffff”, verscheen er binnen enkele seconden. Daarna geen reactie meer. Ze durfde niet nog een bericht te sturen. Misschien zou hij haar te opdringerig vinden? Die avond had ze een privébericht: “kan het niet uit mijn gedachten zetten, mijn hele lichaam schreeuwt om je!” Heel bewust liet ze de noodkreet onbeantwoord, genietend van het avondzonnetje op het strand bleef de telefoon in haar tas. Bij aankomst in het appartement pakt ze eindelijk haar toestel en bekijkt onder het genot van een wijntje de berichten. Het zijn er zes van hem. “Ik ben in een voortdurend gevecht met lichaam en geest! – Ik wil je….. – Misschien krijgen we hier spijt van – Sorry, hoe graag ik ook wil…ik kan het niet maken. – Schijt aan alles, ik wil je zien en voelen – Hoe laat en waar spreken we af?” Bij het lezen van het laatste bericht wordt ze overspoeld door een enorme opwinding, het idee dat ze hem echt gaat ontmoeten suist door haar hele lichaam. Haar tepels tintelen, haar buik geeft signalen naar beneden die haar bewust maken van een hongerige diepte. Haar handen worden onrustig, ze wil zichzelf strelen maar ze wil ook de opwinding opvoeren. De komende berichtjes moeten voor beiden een sensationeel gevoel teweegbrengen die hun hoogtepunt zal rechtvaardigen. “Ik verlang naar je, maar geef jou de keus: in witte bikini op terras.” Ze drukt op verzenden en neemt een slok van de wijn. Nog voordat ze door heeft kunnen slikken, piept haar telefoon. “Nu? Kan niet weg! Morgen? Please? Waar?” Een glimlach verschijnt op haar gezicht terwijl ze de boodschap intikt: “Vanaf het plein van Bergen aan Zee, de laatste strandtent rechts.” “Ik ben er om zes uur, is dat goed?” is zijn antwoord. “Ik hoop dat ik tot die tijd van mezelf kan afblijven, voor beloved.” Haar bericht komt dicht bij de waarheid, haar hele lichaam roept om verlossing, maar ze wil het bewaren, speciaal voor hem.

Nu zit ze hier, om kwart over zes op het terras en ze heeft geen idee of hij daadwerkelijk komt of er al is. Ze heeft spijt van de witte bikini. Haar voortdurende staat van opgewondenheid hebben het stukje stof behoorlijk vochtig gemaakt. Een zwarte bikini had haar meer behoed voor doorschijnen, nu heeft ze het gevoel dat haar intieme plekje compleet zichtbaar is door de dunne stof heen. Toch heeft dit als uitwerking dat ze zich nog sensueler voelt en maakt het de cirkel compleet. Hij moet komen, ze verlangt met iedere vezel van haar lichaam naar hem. Eindelijk trilt haar telefoon. “Je ziet er heerlijk uit, ik ruik en voel je passie.” Weer trilt haar telefoon: “zullen we de spanning er nog even in houden?” Terwijl ze het bericht leest, schuift ze de zonnebril over haar ogen. Stiekem gaat haar blik over het terras. Het is niet druk meer, de meeste mensen zijn vertrokken en er zijn nog maar een paar tafels bezet. Hij is hier, ze voelt het……maar wie? Er zijn meerdere opties, drie tafels zijn bezet met een man alleen. De man rechts van haar is al behoorlijk op leeftijd, ze schat hem rond de zestig. Ze heeft wel het gevoel dat de man naar haar zit te gluren. De donkere zonnebril verduistert het bewijs, maar zijn gezicht is voortdurend naar haar gericht. Toch gelooft ze nooit dat hij het kan zijn. Tegenover haar zit een knappe man van ongeveer haar leeftijd de krant te lezen. Hij draagt een simpel wit T-shirt op een gebleekte spijkerbroek. Wat haar betreft zou ze niet ontevreden zijn als hij het is. Toch denkt ze van niet, ze heeft hem niet een keer zijn telefoon zien pakken. Sterker nog, haar gevoel zegt dat ze hem helemaal niet opgevallen is. Zijn bruine gekrulde haren springen om zijn gezicht door de wind, een gespierde getinte arm vegen de weerbarstige krullen om de paar minuten uit zijn gezichtsveld om de krant te kunnen lezen. De derde mogelijke kandidaat, is een man van rond de vijfenveertig. Ziet er niet slecht uit maar niets bijzonders. Normaal zou ze haar hoofd hier niet voor omdraaien maar de laatste dagen lijkt het wel of iedere man iets in haar losmaakt. Iedere keer als ze naar zijn handen kijkt, lijkt het wel of haar tepels een eigen leven gaan leiden. Ze drukken tegen de stof van de bikini aan en maken haar bewust van de wind die over het terras speelt. Hij heeft volle lippen en zonder die rare zonnebril en wat nonchalantere kleding zou hij er best mee door kunnen. Ook bij hem ontneemt de bril het zicht op zijn ogen. Ze pakt haar telefoon: “mmhh is goed, niet te lang anders kom ik klaar op het terras hihi.” Ze sluit haar ogen en probeert alle geluiden naar de achtergrond te verdringen. Het enige waar haar oren op gespitst zijn, is een telefoon die reageert. Ergens op dit terras moet er na het sturen van haar bericht een telefoon afgaan. Ze hoort niets, ook nadat ze haar ogen heeft geopend, is er niets wat haar een aanwijzing geeft. Dan pakken twee mannen hun telefoon en drukken op de toetsen. Het is de oudere man en de man van rond middelbare leeftijd. Vrijwel direct nadat ze het toestel weer hebben neergelegd, trilt de hare. “Bewijs hoe geil je bent….En ik ben van jou!” Even maakt zich een teleurstelling van haar meester. Ze had gehoopt op de derde kandidaat, hoe meer ze naar hem kijkt, des te meer is haar verlangen op hem gericht. Ze zou haar handen door zijn wilde krullen willen laten gaan, terwijl ze onbedaarlijk zoenen. Hij is het…., die haar het geile gebaar laat maken waar haar volger om vraagt. Haar ogen zijn op hem gericht als haar vingers de harde tepel strelen en vervolgens langs haar hals omhoog kruipen naar haar mond. Op het moment dat één vinger langs haar vochtige lippen strijkt, voelt ze dat hij haar blik beantwoordt. Ze trekt haar ene been op en zet hem gebogen op het ligbed. Haar enigszins gespreide benen laten de wind hier toe en benadrukken de vochtigheid van haar slipje. Dan buigt hij zijn hoofd weer naar beneden en gaat verder met zijn krant. “Bemine is het enige dat ik nog wil, desnoods hier op het terras”, is het bericht dat ze binnenkrijgt. Het heeft even geduurd en het maakt haar onzeker. Speelt hij een spel met haar? Resoluut tikt ze het volgende bericht in: “ik word gek van verlangen, verlos me….Volg me..” Net voordat ze op wil staan komt er nog een bericht binnen: “ik wil je naakt, verras me!” Dan staat ze op en pakt haar tas en jurk. Op het tafeltje legt ze tien euro neer en stapt in haar slippertjes.

Langzaam loopt ze het terras af zonder om te kijken. Ze voelt de ogen in haar rug priemen, ze weet dat ze nu de aandacht heeft van meerdere mannen op het terras. Op het strand laat ze haar blik naar de plek gaan die ze die middag al heeft bestudeerd. Ongeveer honderd meter verderop is er een duiningang. Twee heuvels die als een rondborstige dame een looppad creëren, zoals een paar borsten geperst in een push-up bh. De diepe spleet is het duinpaadje waartussen je ongezien de duinen in kunt verdwijnen. Vanmiddag zaten er nog wat mensen in de buurt van de duiningang, maar nu is dit gedeelte van het strand verlaten. Net voordat ze haar eerste stap in de opening zet, kijkt ze nog even over haar schouder. Wat ze ziet, laat haar hart een sprongetje maken. Een meter of tien achter haar loopt de man in de gebleekte spijkerbroek. Iedere twijfel die ze had, verdwijnt onmiddellijk. Hij is het waard, voor hem is ze bereid zich volledig over te geven. Snel loopt ze de duinen in en versnelt haar pas naar het plekje dat ze vanmiddag heeft ontdekt. Ze legt de grote handdoek op het zand en gaat erop liggen. Hier trekt ze haar bikini uit en compleet naakt laat ze haar lichaam strelen door de milde zonnestralen. Als ze hem aan ziet komen, sluit ze haar ogen en wacht af wat er komen gaat….

Onder aan het terras drukt iemand driftig op zijn telefoon. Inwendig vloekend verstuurt hij meerdere berichten. Vanaf het terras kon hij haar bevallige hete lichaam richting de duinen zien lopen. Zijn onderlichaam klopt van verlangen. Op het moment dat hij zijn drankje afgerekend heeft, ziet hij de jonge man achter haar aan gaan. Even schrikt hij: “ze zal toch niet denken dat hij haar twitteraar is?” Om haar te waarschuwen zich nog niet uit te kleden, probeert hij eerst nog wat berichten te sturen: “ben van gedachten veranderd, laat mij je lichaam onthullen!” Geen reactie, dus het volgende bericht is dringender: “Er komt iemand anders de duinen in, wacht even met alles!” Ook hierop geen reactie. Dan besluit hij om haar achterna te gaan. De jonge man is net zoals zij in de duinen verdwenen. Het mulle zand bemoeilijkt het lopen. Zijn adem stokt af en toe. De opgewonden staat waarin hij is, doet zijn tempo versnellen. Toch kost het hem moeite om tegen het steile duinpad op te lopen. Ondanks zijn viriliteit speelt zijn leeftijd hier op. Eindelijk is hij boven en vervolgt zijn weg weer naar beneden, de diepte van het duin in. Dan ziet hij ze. Twee naakte lichamen, hevig zoenend en strelend op de hard roze handdoek. Twee gespierde billen en een gebruinde rug belemmeren de aanblik van het naakte lichaam waar hij zo naar heeft verlangd. Het enige dat hij ziet zijn de lange blonde haren die als een waaier uitgespreid liggen in het zand. Even staat hij verstijfd van ongeloof. “Dit kan niet waar zijn…” schiet er door zijn hoofd. Teleurstelling afgewisseld door woede maakt zich van hem meester. Op het moment dat hij het mannenlichaam ritmische bewegingen ziet maken tussen haar gespreide benen, hoort hij haar kreunen. Resoluut draait hij zich om en keert terug naar het strand. Daar aangekomen laat hij zich tegen de duin aanzakken en pakt zijn telefoon. “VUILE SLET” is het enige dat hij stuurt en daarna ontvolgt hij haar. Vervolgens loopt hij terug naar zijn auto en keert terug naar huis.