Nog nooit liep iemand een bakkerszaak binnen en vroeg om gratis brood.
Dat zou raar zijn. Gratis brood bestaat niet.
Dit boek is mijn brood. Lekker en origineel brood.
Zelf gebakken.
Dus koop het en maak het niet na.

Dankjewel.

“De peuterkoning en andere verhalen”

Copyright © 2020 Laurens de Groot / Man met Koffer

Laurens de Groot

Eerste druk

ISBN 9789082134919

NUR 277

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, door middel van druk, fotokopieën, geautomatiseerde gegevensbestanden of op welke andere wijze dan ook zonder voorafgaand schriftelijke toestemming van de rechthebbende.

In maart 2020 overkwam mij iets heel bijzonders. Mijn hele land werd door de regering verzocht om thuis te blijven. Het openbare leven werd stil gelegd in een poging een oprukkend virus te stoppen. Mensen mochten niet meer naar hun werk en zelfs niet meer dicht bij elkaar in de buurt komen en kinderen mochten niet meer naar school. Er groeide paniek groeide, maar tegelijkertijd zag ik een opmerkelijke volgzaamheid.

Ik had sterk het gevoel dat ik zelf in een klassiek sprookje terecht was gekomen, waarin boze koningen hun bevolking belachelijke dingen lieten doen, over magische krachten die iedereen ziek maakten. Maar ik zag ook veel mooie dingen. Mensen die vreemden hielpen, mensen die weer aardig deden tegen elkaar en mensen die vanuit hun verveling, angst of eenzaamheid opnieuw in contact kwamen met of hun toevlucht zochten in de kunst: er werd gemusiceerd, geschreven, gefilmd en er werden gekke dansjes gedaan.

Ik moest schrijven. Nu ik niet mocht optreden moest er een andere uitlaatklep komen om voor mijzelf de realiteit te duiden en anderen hoop, inzicht en plezier te geven. En zo ontstond het idee om een kort boekje te maken met alleen maar verhalen over koningen en koninginnen. Twee oude en drie nieuwe; korte sprookjes, zoals ik die zelf als kind graag las. Iets wat er snel uit kon. Geen klassiek werkje dit keer, gedrukt in inkt op papier, in de eeuwigheid gegoten, maar digitaal.

Voor nu.

Want in de stilte van de niet vrijwillige opsluiting groeit het alweer. Dus het stopt niet hier, het is slechts een aanzet tot iets groters. Zoals ik hoop dat de verhalen dat ook zijn.

Voor de kinderen en de grote mensen die zich weer kind willen voelen.

Veel plezier.

Laurens de Groot
maart 2020          

De peuterkoning

Het besluit van de ministers

De mistmannetjes

De magische kast

De tovervlieger

De peuterkoning

Er was eens een koninkrijk waar het goed toeven was. De gewassen groeiden rijkelijk, het water stroomde in overvloed in heldere, schone rivieren. De mensen in het koninkrijk woonden zonder ruzie te maken gezellig bij elkaar in kleine steden. De kinderen gingen met plezier naar school en de grote mensen gingen met plezier naar hun werk. Iedereen ging zijn eigen gangetje en bemoeide zich niet al teveel met anderen, tenzij er hulp nodig was. De bakker bakte brood, de fietsenmaker maakte fietsen, de docent doceerde en de boer boerde.

Maar toen kwam geheel onverwachts, door een tragisch noodlot, zowel de koning als de koningin bij een koetsongeluk om het leven. Het hele koninkrijk werd in diepe rouw gedompeld, want de vorst en vorstin waren zeer geliefd geweest.

In de achterkamertjes echter was er geen tijd voor rouw, maar moest er direct nagedacht worden over de opvolging. Nu wilde het geval dat de koning en koningin een zoontje hadden, maar het knaapje was pas twee jaar oud. Echter, hoe diep en hoe ver de ministers en wettenmakers ook zochten, nergens konden zij een wetsartikel vinden dat kon voorkomen dat de kleine jongen koning zou worden. Het was niet geregeld. In alle voorspoed, in het zorgeloze leven dat men geleid had, was blijkbaar niemand op het idee gekomen goed over de toekomst na te denken.

En dus werd de kleine jongen, die Erik heette, in zijn tweede levensjaar koning. De kroon die hem gegeven werd, zakte zo over zijn kleine hoofd en bleef hangen op zijn bolle buikje, waarna de koning besloot de kroon als riem te dragen, om een paar seconden later diezelfde kroon met een brede zwaai de troonzaal in te werpen, kraaiend van plezier in zijn handen klappend, onderwijl “frisbee” roepend.

Daarna eiste koning Erik snoep. En een koning mocht niets worden geweigerd. En dus kwam er snoep en de koning at tot hij er misselijk van werd. Daarna speelde de koning tot diep in de nacht en rende hij rondjes tot hij uiteindelijk met zijn gezicht voorover op het tapijt in de lange gang in slaap viel.

De volgende dag had koning Erik nergens anders zin in dan blokken stapelen en met auto’s racen; en dus stapelde de volledige regering, die eigenlijk met de koning zou vergaderen over de rijksbegroting, de hele dag blokken en raceten ze met speelgoedauto’s. En koning Erik was tevreden en dus waren zijn onderdanen tevreden.