Ik ben toch geen zweefteef zeker!?
Op zoek naar geluk

Haaften van uitgevers, Waddinxveen

1e druk

©copyright 2015 HAAFTEN van M uitgevers, Waddinxveen

Alle rechten voorbehouden

Omslagontwerp : M. van Haaften

Geredigeerd: Marleen Verhulst!

Tekeningen : F. de Keijzer

Foto’s: Fotografie Melanie

ISBN: 978-90-822870-0-4

NUR: 400

Deze uitgave is met de grootst mogelijke zorgvuldigheid samengesteld.

Noch de maker, noch de uitgever stelt zich aansprakelijk voor eventuele schade als gevolg van eventuele onjuistheden en/of onvolledigheden in deze uitgave. Dit boek is uitsluitend bedoel voor eigengebruik.

Dit boek draag ik op aan mijn:

Kinderen, broers, zus en mijn man.

En ieder die dichtbij in mijn leven staat.

Inhoud

Dankwoord

Voorwoord

Het begin

Klaar voor de start

Geluk

Tool: Dankbaarheid

De wet van aantrekkingskracht

Falen

Toeval? Whatever!

Visualiseer

Your wish your command!

Goed doel

Liefde en inspiratie

Tool: Je gedachten

Van je zelf leren houden

Vergeven

Tool: vergeven

Groei van negatief naar positief

Tools op een rij

De auteur

Dank je wel!

Gaande het schrijven en het tot stand komen van dit boek,
zijn er zoveel mooie gebeurtenissen mijn pad gekruist.

Toeval?

Nee absoluut niet, ik geloof niet in toeval.

Gebeurtenissen gebeuren in je leven om er van te leren.

Zodat jij het beste uit je zelf kunt halen.

Niemand kan falen, alleen maar leren.

Ik kan niet beschrijven hoe groot mijn dank is, aan ieder die mij heeft gesteund, of er aan mee hebben gewerkt tot het tot stand brengen van dit boek en feedback heeft gegeven.

Mijn dank is groot.

DANK JE WEL!

Michaëla

Voorwoord

Enige tijd geleden ben ik begonnen met schrijven. Ik had toen nog geen idee waar het mij zou brengen.

Schrijven bracht mij wel veel positiviteit en opluchting. Ook werd er veel duidelijk.

Door de maanden heen heb ik zoveel geschreven, dat ik heb besloten om met mijn eigen materiaal een boek uit te brengen: een boek dat ik met jou wil delen.

Dit boek geeft je een kijkje in mijn leven: vanaf jong meisje tot op heden:

- Hoe ik bepaalde situaties hebt ervaren en later een plekje heb kunnen geven.

-Van een nare/ negatieve ervaring een positieve les weten te maken.

Dit boek geeft je inzicht, duidelijkheid over positief denken, los laten en verder gaan zonder woede of haat. En, heel belangrijk, met een positief zelfbeeld, want jij mag er zijn! Voor 100%. Niks of niemand is minder, dus jij ook niet.

Dit boek bevat tools die je zelf kunt toepassen, waar en wanneer jij het wilt. Het boek heeft de intentie om jou te helpen, op een manier waarvan ik overtuigd ben dat die echt helpt. Het heeft mij geholpen. Waarom jou ook niet?

Wellicht gebruik je alle tools uit dit boek of maar een gedeelte ervan. Dat maakt niet uit: ik weet dat het boek vroeg of laat van toepassing is op jou en dat jij alleen jezelf hiervoor nodig hebt en dat je het ook kunt.

Gebruik deze tools, maak ze je vertrouwd en stel je doelen ermee.

Een positieve instelling en inzicht geeft jou de weg naar een positief leven. Met zoveel mooie dingen die hierna op je pad gaan komen. Ik ben ervan overtuigd dat dit gaat gebeuren.

Dit boek is bedoeld voor iedereen. Maar zeker voor iedereen die het nu even niet meer zien zitten, vast zitten met hun gevoel, gepest worden of gepest zijn. Een handig, niet ingewikkeld, boek. Wellicht identificerend met jouw situatie, biedt dit boek jou inzicht en oplossingen.

Ben je er klaar voor? Start vandaag: stap voor stap! Je komt dichterbij, dichterbij bij jou geluk.

Het begin

Het begin,

Vaak lees je een boek of hoor je een verhaal van mensen dat begint met:

“Ik was uit mijn huis gezet en leefde op straat”. Of: “ik ben in een depressie geraakt doordat ik misbruikt ben”

Dat deze mensen de koers van hun leven besloten aan te passen. En ze vervolgens een succesvolle zakenvrouw of -man zijn geworden.

Mijn verhaal begint ook niet rooskleurig: je leest hier een kort overzicht van de gebeurtenissen in mijn leven.

Geboren als 1e kind van een jonge moeder, vader zeeman, werd ik geboren op een tijdstip dat voor beiden niet goed uit kwam. Mijn moeder, katholiek opgevoed, ongehuwd moeder anno 1972: een dikke not done!

Dit heeft invloed gehad op mijn leven. Omdat mijn vader niet betrokken was bij mijn opvoeding was ik afhankelijk van een vaderfiguur en deze werd dan in gevuld door de toenmalige partner van mijn moeder. Als kind besef je niet wat dit met zich mee brengt, maar als je ouder wordt ga je dingen snappen. Zoals het minder betrokken zijn bij mij als kind. En er is altijd een afstand. Tenminste dit voelde voor mij zo.

Daarnaast heb ik, toen 9 jaar was, een vergiftiging opgelopen na een vakantie. Hierdoor kon ik niet meer lopen en mijn handen gebruiken. Maanden heb ik in het ziekenhuis gerevalideerd. Ik heb hieraan een typisch loopje aan overgehouden én platvoeten.

Om mijn lopen te verbeteren ben ik ook een aantal malen geopereerd. Doordat ik een speciaal loopje had, werd ik op de basisschool en in de buurt gepest. Gelukkig heb ik een sterk karakter, dus werd ik hier sterker van. En liet zeker daarna niet meer zo gauw de kaas van mijn brood eten. En ik merkte dat het voor de pesters niet meer leuk was om mij te pesten!

Een van de ergste dingen die ik heb ervaren is om gepest te worden.

Gepest worden doet zo veel met je, het maakt je echt kapot van binnen. Weet wat je doet!

Doordat ik mij nooit 100% gewenst voelde, was ik ook een moeilijke puber geworden. Hierdoor heb ik vanaf mijn 13e jaar in tehuizen en pleeggezinnen gezeten. In tehuizen moet je ook vechten om een plekje. Een plekje dat je er mag zijn. Onderling was er altijd wel aanleiding om iemand het leven zuur te maken. Dan zit je al in een tehuis en moet je ook nog eens voor je zelf blijven opkomen, altijd een back up hebben en op je hoede blijven. De leiding had dit wel door maar lieten het vaak op zijn beloop. Waarom? Geen idee.

Uiteindelijk werd ik 17 jaar en ben ik zelfstandig gaan wonen en werken.

Want op een ochtend lag er een brief bij mijn bord met de mededeling wat ik niet meer gewenst was thuis en ik binnen de kortste keren uit huis moest. Woest was ik! Hoe kon mijn moeder dit toelaten. Wel te verstaan het briefje was door haar toenmalig partner geschreven. Mijn moeder had hierop niet veel te melden. Het enige wat ze zei: “nou, je leest toch wat er staat”. Daar stond ik dan, 17 jaar en moest naar werk en huisvesting zoeken. Uiteindelijk heb ik een kamer gevonden en ging ik werken in een fabriek.

Op 24-jarige leeftijd werd ik moeder van mijn zoon. Toen getrouwd: huisje, boompje beestje dacht ik het voor elkaar te hebben. Maar dat was niet zo. Doordat ik ouder werd en mijn eigen weg ging, werd het mij duidelijk dat mijn levenswijze van dat moment niet echt gezond was. Mijn ex-man hield er hele andere normen en waarden op na.

Belangrijk voor mij is respect voor je partner. En dit botste natuurlijk, ik kreeg niet waar ik op zoek naar was.

Dit werd mij alles duidelijk toen ik met mensen omging die getrouwd waren en/of een relatie hadden en geheel anders met hun partner omgingen!

En natuurlijk besef ik me dat het bij hen ook niet altijd perfect ging, maar er werd wel gecommuniceerd. Ik heb dit meer dan normaal aangegeven en op verschillende wijze duidelijk geprobeerd te maken aan mijn toenmalige partner. Maar dit werd weg gewuifd zo van: “A, joh, niet zeuren”. Er werd dus zeer weinig aandacht aan besteed.

Uiteindelijk ben ik gaan scheiden.

Op 30-jarige leeftijd weer vrijgezel! Dit was voor mij een nieuw begin. En dat heb ik ook met beide handen aangepakt. Het was ook niet makkelijk, ik werkte en moest ook voor mijn zoon zorgen. Ik kreeg daarbij veel tegenwerking van mijn ex-man en zijn ouders. Dit was voor mij alleen maar een bevestiging dat ik het er goed aan hebt gedaan om te gaan scheiden. Veel heb ik alleen gedaan, ik had immers geen ouders waarop ik kon leunen. Daarnaast zijn mijn ex-man en zijn ouders alleen maar bezig geweest om tegen te werken.

Ik probeerde mijn zoon normen en waarden bij te brengen maar dit werd, als mijn zoon in het weekeinde en vakanties bij zijn vader was, geheel anders aangepakt. Zeker toen mijn zoon ouder werd. Op een bepaalde leeftijd vind ik het niet raar dat je als puber in het weekeinde of door-de-weeks een bijbaantje hebt. Zo kun je leren met geld om te gaan en leer je zeker bij. Maar dit werd niet gemotiveerd: mijn zoon kreeg zakgeld van zijn vader, opa en oma. Dit leidde er toe dat mijn zoon niet inzag waarom hij een bijbaantje moest zoeken. Het was altijd een soort van strijd: bij mij thuis orde en regelmaat en in het weekeinde een geheel andere opvoeding. Hoe maak je een kind gek!

Ik ben ik de jaren dat ik alleen was met mijn zoon gegroeid in een positieve zin. Werken en zorgen voor mijn zoon was een leerproces en tevens een verrijking. De strijd qua opvoeding m.b.t. mijn zoon heb ik altijd alleen gedaan. Ik heb dit ook los gelaten. Als een ander alleen een doel heeft om het jou alleen moeilijk proberen te maken en niet inziet dat communiceren en voor je zoon er zijn of als back-up te fungeren, had het voor mij ook geen zin meer om contact te onderhouden m.b.t. mijn zoon. Vandaar het los laten en alleen verder gaan voor mijn zoon.

In 2005, ben ik mijn Beautysalon gestart. Ik ken heel goed de klappen van de zweep. Een bedrijf starten is pittig, maar ik heb er zoveel mensenkennis opgedaan, en zo’n mooie fundering opgebouwd!

Ik heb mijn negatieve ervaringen met vroeger nu weten om te zetten in positiviteit. Ik ben zeer zelfstandig geworden. En trots op mezelf!

Er gebeurde ook prachtige dingen: in 2005 ontmoette ik mijn huidige man. Mijn man en ook liefhebbende vader die zijn kinderen op handen draagt en respectvol met zijn vrouw, met mij dus, omgaat.

Dat heb ik zeker nodig een man, partner die je accepteert wie je bent en steunt bij wat dan ook. Wij hebben samen 2 kinderen, een dochter en zoon. Ik wil hiermee alleen zeggen, dat je na een andere relatie zeker een prachtige relatie kan hebben met je nieuwe partner.

Door dit boek te schrijven wil ik iedereen laten zien dat je, vanuit welke negatieve ervaring ook, altijd een keus hebt om er iets beters van te maken. Je kunt wel telkens een ander de schuld geven van een gebeurtenis die je als negatief ervaart, maar uiteindelijk bepaal jij tot hoever je het laat komen! Voor velen is het makkelijk om een ander de schuld te geven, maar pak het anders aan en begin bij jezelf!

Door zelf het heft in handen te nemen heb jij de regie en laat je toe wat jij wil.

Ik ga niet beweren dat de stappen die ik hebt genomen makkelijk waren, zeker niet! Ook ik heb keuzes moeten maken. Natuurlijk heeft dit invloed. Maar het heeft mij geleid naar waar ik nu ben. En dat bedoel ik in positieve zin. Als je afstand neemt, zie je alles veel duidelijker en kun je veel beter een keuze maken en de weg bewandelen die jij wilt. Ook ben jij de persoon die je eigen leven moet dirigeren en zeker niet je leven moet laten bepalen door andere personen. Alles begint bij jou en bij jou alleen!