Introductie

Onze Aarde wordt al vele eeuwen overspoeld door leed. Iedereen van ons is in meerdere of mindere mate wel getraumatiseerd in de loop van dit leven of in een van onze talloze vorige levens. Nu, in deze Eindtijd, is het van groot belang dat al onze trauma’s worden geheeld.

Velen in onze wereld leven met sterke overtuigingen over hel en verdoemenis en bij velen regeert de angst voor ‘wat hierna komt’. Het is echter van ernorm belang dat we die angst voor de dood kunnen loslaten, kunnen transformeren.

Dit boek zal de lezer meenemen in persoonlijke verhalen van hen die ons daarin voorgingen en die hun ervaringen met ons willen delen. Ervaringen van mensen die stierven door een natuurlijke oorzaak, een zelfgekozen dood, maar ook door bijvoorbeeld euthanasie of moord. Wat voor ervaringen hadden zij, wat bracht hen tot hun keuzes en hoe konden zij die betekenis geven en in perspectief plaatsen?

Geen gemakkelijke onderwerpen, maar het zijn vragen die bij ieder van ons leven: wat gebeurt er met ons na de dood en wat met hen die overblijven; wat hadden we ons voorgenomen voor dit leven; wat lag er in onze levensblauwdruk en hebben we dat gerealiseerd; worden we na de overgang 'afgerekend' op onze daden?

Na het lezen van dit boek zal het daarom een hele geruststelling zijn te weten dat we na ons overgaan inderdaad kunnen en mogen worden geheeld. Dat gebeurt in de zogenaamde heelkamers, die er voor allerlei soorten trauma’s zijn en waarin we liefdevol worden begeleid.

Zo zijn er heel veel waardevolle lessen te leren uit dit boek, maar de grootste les is misschien wel dat hel en verdoemenis niet bestaan, net zo min als straf en veroordeling.

Een hele belangrijke boodschap, juist voor ieder van ons die in deze chaotische tijd in ons fysieke lichaam op Aarde is.

Thea Terlouw was zich reeds als kind bewust van een wereld die anderen niet konden waarnemen. Tijdens haar leven als beeldend kunsternares begon haar speciale begaafdheid zich te ontwikkelen. Vele jaren hielp zij mensen, in nauwe samenwerking met therapeuten, artsen en psychologen, hun vorige levens te onderzoeken en de diepere oorzaken van ziektes op te sporen.

Haar opvang van mensen met een bijna-dood-ervaring en het begeleiden van kinderen naast het begeleiden van stervenden, brachten haar een enorme persoonlijke ontwikkeling die zij nu met ieder van ons wil delen.

informatie

Meer over de auteur is te vinden via de website:

www.theaterlouw.nl

1e druk, oktober 2017; 2e druk, december 2017; 3e druk, februari 2018;

4e druk, mei 2018;

ISBN/EAN:978-90-825814-1-6; NUR 720

Trefwoorden: spiritualiteit, filosofie, religie, zelfmoord, euthanasie, sterven, stervensbegeleiding, suïcide, reïncarnatie, buitenaardsen, kindermisbruik, incest, geestelijke begeleiders, gidsen, Atlantis, Achnaton, El-Amarna, sferen, lichtsferen.

Copyright © 2018 www.obeliskboeken.nl

Uit deze uitgave mag uitsluitend iets verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm, opnamen, of op welke andere wijze ook, hetzij chemisch, elektronisch of mechanisch, na voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Any part of this book may only be reproduced, stored in a retrieval system and/or transmitted in any form, by print, photo print, microfilm, recording, or other means, chemical, electronic or mechanical, with the written permission of the publisher.

Voorwoord

Thea: Lezers van mijn eerdere boeken, ‘De Cyclus van leven en dood’ (2001) en ‘Een Cirkel Doorbroken’ (2007) lieten mij weten dat het materiaal dat ik beschreef hen heel erg raakte. Intuïtief weten en herkenning, waren woorden die zij vaak gebruikten. In brieven en e-mails vroegen mensen steeds of er nieuwe inzichten en ontwikkelingen in mijn proces waren.

Zoals we allen stap voor stap in onze processen verder gaan, is mijn proces van groeien en ontwaken ook doorgegaan. Naast verdieping ook nieuwe inzichten. Zachte duwtjes brachten mij ertoe stilaan te gaan denken aan een nieuw werk. Toen ook Kumeka mij vroeg verder te gaan met mijn werk gaf mij dat de doorslag. Samen met mijn begeleiders Leviahnarah, Hadoh en Aram werd uiteindelijk besloten dat het nieuwe boek over ‘De Heelkamers’ van de mensheid zou gaan: plaatsen waar mensen kunnen helen na de vaak zware ervaringen als fysieke wezens in talloze incarnaties op onze planeet. Hierbij zijn we ook ingegaan op vragen van mensen met betrekking tot zelfdoding en vorige levens, geen gemakkelijk onderwerp. Delen uit het eerste boek ‘De Cyclus van leven en dood’ zijn gebruikt en herschreven, zodat het beeld van het leven na het afscheid van ons fysieke lichaam compleet kon worden. Een afscheid zonder angst!

Meer dan ooit zijn de ontwaakte mensen zich nu bewust van de hachelijke toestand waarin deze prachtige planeet Aarde - met hoofdletter A - zich bevindt. Met elkaar creëren we schitterende Velden van Lichtbewustzijn over de vele liefdeloze aspecten in de mondiale samenleving op Aarde. We weten wat we willen veranderen en in veel gevallen zelfs hoe we dat moeten en zullen doen.

Voor zielen in de Lichtrijken is onze geestelijke afstemming, onze bewustwording en ons handelen zichtbaar en meetbaar. Gezamenlijk werken we aan een omslag waardoor een Liefdevolle mensen-voor-mensen samenleving kan groeien, met alleen maar win-win in plaats van win-verlies relaties waar we door de eeuwen heen zo aan gewend zijn geraakt. Een wereld waarin de Grote Graaicultuur, zoals die nu zo duidelijk zichtbaar is in vele geledingen van de samenleving, eenvoudigweg niet langer meer kan bestaan. Veel van wat niet op Liefde is gebaseerd is de afgelopen tijd helder in het toestromende kosmische Licht komen te staan. Daardoor kunnen we nu veranderen en afscheid nemen van wat ons niet meer dient.

De Aarde wordt een Lichtwereld, gaat een sprong maken naar een hogere dimensie, grote veranderingen zijn gaande. De diepste donkere sferen losten op. Dit is een heel bijzondere periode waarin zich wonderlijke veranderingen voordoen. Niet alleen in de Aardse realiteit, maar overal om ons heen in de kosmos. Wezens die eonenlang gevangen zaten in het web van duisternis, namen de hen geboden hulp aan en keerden zich naar het Licht.

In verschillende hoofdstukken worden verhalen verteld over heelwor-dingsprocessen van zielen en zielengroepen. Het is gaande in al zijn schoonheid. Het is mijn bedoeling verhalen weer te geven die daadwerkelijk ervaren zijn. Zij worden verteld vanuit een ‘ik’ persoon maar betreffen ieder van ons die in de sferen en de Lichtsteden door zuiveringsprocessen heengaat. Men voelt het als bepaalde verhalen resoneren met het innerlijk.

De lichtkrachten vanuit de geestelijke wereld helpen ons op weg naar meer licht, zonder oordeel. Ik besef dat zij heel erg geduldig zijn met ons. 

Thea Terlouw, 2017

De Heelkamers

Hoofdstuk 1

Leviahnarah

Dit boek kan onmogelijk een compleet beeld geven van de sferen. De sferen vormen namelijk een gebied dat vele malen groter is dan de Aarde en wie kan de Aarde beschrijven in het bestek van één boek? Ik kan slechts enkele aspecten van zo’n plek beschrijven. Er zijn gelukkig al veel mensen geweest die, vanuit een innerlijke bron, de sferen uitgebreid hebben beschreven. Toch wil ik, voor de duidelijkheid en een betere plaatsing van de in dit boek gegeven situatieschetsen, wat meer inzicht geven in de verschillende lagen en niveaus van de sferen.

Meestal wordt uitgegaan van zeven lagere astrale en zeven hogere Lichtsferen. En tussen elke Lichtsfeer bevinden zich overgangsgebieden. Tussen de zeven lagere en hogere lagen bevinden zich drie schemersferen met elk ook weer hun eigen overgangsgebieden naar een volgende sfeer.

In de laatste decennia van de twintigste eeuw is er veel veranderd. Er vinden versnellingen plaats, geheel in de geest van de grote veranderingen. De Aarde stroomt naar een hogere dimensie en voor een bepaalde groep mensen lopen de dimensies nu al door elkaar heen. Zij kunnen andere niveaus waarnemen en lopen daarmee vóór op de grote massa. Hun kennis op dit gebied filtert echter door in het dagelijks bestaan en stroomt zo het lichtnetwerk van mensen in. Overal zorgt de versnelde bewustwording van mensen voor verandering. Dat is, tot grote frustratie van velen, nog niet altijd zichtbaar, maar het is er wel degelijk.

Ook in de sferen zelf verandert er veel. In het kader van de grote uitzuivering op Aarde in deze overgangsperiode, incarneerden de zielen op Aarde die in de onderste laag van de donkere sferen verbleven. Dit proces werd geleid vanuit de Lichtwerelden. Het waren vaak zielen die daar al eonen vastzaten en ten gevolge van eigen keuzes in hun levens op deze plaats beland waren. In het kader van Thea’s bewustwording en opleiding nam ik haar jaren geleden al mee naar alle sferen, dus ook naar de donkere, onderste sfeer. Ik kapselde haar in in een lichtcocon, anders kun je daar niet verblijven. Wat zij daar zag was een ondoordringbare duisternis waar zielen verbleven in een staat van totaal onbewust'zijn’ van licht. Zo’n bezoek maakt diepe indruk op een mens, een aanblik die niet kan worden vergeten. Deze sfeer is nu opgelost. In de jaren negentig vond dat zijn afronding. Nu, in het nieuwe millennium, is overigens ook de zesde lagere sfeer inmiddels opgelost, verdwenen, niet meer nodig.

Voor de zielen die in die sferen verbleven bestonden twee opties: opnieuw incarneren op Aarde of doorgaan naar een Galactisch herstellingsoord. Geen ziel gaat namelijk ooit verloren. Vanuit de Lichtrijken werden deze werkzaamheden voltooid. De zielen die op de Aarde incarneerden, kwamen op plaatsen waar zij snelle leerprocessen konden ondergaan en deze stroom van zielen maakte voortgang in de richting van het Licht. Sommigen deden dat relatief snel, in een periode op Aarde die daarvoor optimaal geschikt was. Elke astrale sfeer die zich boven die zevende onderlaag bevindt, is steeds een stukje lichter, maar er heerst alsnog een bepaalde mate van duisternis.

Er zijn zielen die kiezen voor een Galactisch herstellingsoord als zij na hun incarnatie vanuit de onderste lagen, na hun fysieke leven, terugkeren naar de geestelijke wereld. Velen uit de duistere sferen zijn door een leven van loutering gegaan en zijn daarbij geholpen door de wezens uit de Lichtrijken. Dat kunnen engelenwezens zijn, of zielen die ooit op Aarde leefden en via hun eigen incarnatieweg op Aarde naar een hogere staat van zijn konden groeien en die nu niet meer hoeven te incarneren. Al deze meesters zijn een grote hulp op de weg van de zielen die vanuit de donkere sferen op Aarde incarneren. Zij weten immers meestal uit eigen ervaring wat een mens kan doormaken.

Waar men binnen bepaalde religies op Aarde spreekt van ‘verdoemde zielen’, doet men dat uit onwetendheid. Zoals gezegd, geen enkele ziel, die van oorsprong een vonk van het Grote Licht is, gaat ooit verloren. De weg kan echter voor de één langer en moeizamer zijn dan voor de ander en dat heeft alles te maken met de eigen vrije keuzes die een mens op Aarde maakt gedurende zijn weg langs de Gouden Draad der Incarnaties. Maar dat heeft niets met ‘verdoemenis’ te maken.

De grote verschuivingen die zich nu voordoen, worden mede mogelijk gemaakt door de overgangswetten. Eén van de belangrijkste aspecten van die veranderde wetten is dat élke ziel die nu in de geestelijke wereld aankomt, zijn of haar levensboek dient te lezen. In de tijden daarvóór had men de keuze om dat wel of niet te doen. Zo kon het gebeuren dat, op deze planeet van de vrije wil, mensen leven na leven hun terugblik op het voorbije leven links lieten liggen. Daarbij stapelden zij karma op karma. Weigeren naar jezelf en je daden te kijken is een bepaalde staat van bewustzijn. Zo kon het gebeuren dat veel mensen als het ware immense dammen en blokkades opwierpen in de stroom van hun levens. Op een dag zit de boel volledig vast en kan er niets meer doorheen stromen. Aan het einde van de jaren tachtig, begin jaren negentig, Aardetijd, zijn die nieuwe spirituele wetten van kracht geworden. Ieder mens moet vanaf die tijd zijn levensboek lezen. Hiermee bedoelen wij niet even vluchtig het ‘filmpje’ bekijken dat iedere ziel ziet bij zijn overgang, maar bewust studie maken van het levensboek en zien wat was en waar alle menselijke ervaringen toe hebben geleid. Oorzaak en gevolg beschouwen van de eigen levensstroom.

Zonder te oordelen – Zien wat Is

We moeten steeds weer terugkomen op de woorden ‘Zien wat Is, zonder oordelen’. Bij dat ‘evalueren’ krijgt ieder mens namelijk de best denkbare hulp, hoe dat verleden er ook uitziet. We zien talloze mensen nu voorzichtig kennismaken met oorzaak en gevolg, waar men inzicht in krijgt als de gebeurtenissen op holografische schermen in de sferen heel duidelijk aan hen voorbij komen. Hele volksstammen beginnen zo inzichten te verwerven in de achtergronden van hoe het toch zo kon worden in hun levens. Levens, inderdaad, niet alleen de eigen verschillende levens maar ook de levens van degenen in de groep, want dit proces gaat ook groepsgewijs. En juist het werken in groepen in de sferen laat positieve resultaten met betrekking tot vergroot inzicht zien. Men ziet met elkaar hoe dat rad van karma – het rad van oorzaak en gevolg – maar bleef doordraaien. Men ziet hoe steeds maar weer oude overtuigingen en negatieve ideeën het bleven winnen van de positieve impulsen die, door alle tijden heen, zijn gegeven.

Het is nu een tijd waarin oude dogma’s worden losgelaten. Dat gebeurt op Aarde, maar ook in de sferen, juist doordat men de gezamenlijke levensboeken leest en die met elkaar beschouwt. Hoe moeilijk het is om oude dogma’s los te laten is duidelijk zichtbaar in de huidige wereld. De tijd waarin wij ons nu bevinden zal echter energetisch aanzetten tot beschouwing, losmaking en transformatie van oude overtuigingen die de mens niet meer dienen. Overtuigingen die geen voeding bevatten voor groei en bewustwording van de mensheid.

Maar ook juist in deze tijd zal, door de impulsen die worden gegeven vanuit de sferen om oude dogma’s los te laten, een groot aantal mensen zich verzetten tegen deze energie die naar de Aarde komt. Mensen zullen zich als het ware met weerhaken aan de oude dingen vastklampen en deze op grootse wijze nieuw leven proberen in te blazen. Zij zullen met kracht tegen het nieuwe aanschoppen, het wellicht met harde woorden veroordelen, zoals zij dat al vele incarnaties lang doen. Die reactionaire kracht kan heel sterk worden en veel mensen doen twijfelen aan die vernieuwende weg die zij zelf wél zijn ingeslagen. Maar die reactionaire beweging zal een kritisch punt bereiken, om daarna de nieuwe stroom te volgen waarheen de mensheid geleid wordt. Alsof het nooit anders is geweest.

Voor alle duidelijkheid, ook de mensen die op Aarde leven in een stoffelijk lichaam lezen hun levensboeken als zij ’s nachts uit hun lichaam zijn. Iedereen, zowel boven als beneden, is dus met hetzelfde grote werk van uitzuivering bezig. Elk mens op Aarde. Dit gebeurt onder de bezielende leiding en licht van Heer Kumeka, Chohan van de Achtste Straal der Uitzuivering. Mede hierdoor zie je enorme bewustzijnsgolven over de Aarde gaan met gigantische invloed op het lokale en mondiale sociaal maatschappelijk leven.

Begin 2000 vond een immens proces van versneld bewustwording plaats. Dergelijke golven worden echter steeds groter en zetten hun weg voort over de hele aardbol. Het is niet altijd geheel waarneembaar. Veel gebeurt op een laag die niet direct zichtbaar is voor de massa. Maar de oplettende mens ziet wat is en neemt de veranderingen waar.

Doordat ieder mens nu begonnen is met lezen in het eigen levensboek en de resultaten begint te onderkennen van bepaalde (vrije) keuzes in zijn of haar eigen levensveld en daaromheen, zullen veranderingen zich sneller manifesteren. Veel mensen ontdekken met een schok dat zij eeuwenlang in een groepsgeest hebben geleefd en zich hebben laten meeslepen in de groepsverwachting. Mensen zullen bewuster gaan kiezen, een duidelijk ‘ja’ of ‘nee’ laten horen en helder maken waar ze voor willen gaan staan. En dat is niet langer per se dat wat een groep van hen verwacht. Dat geldt ook voor diegenen die altijd neutraal bleven, leven na leven. Die meedeinden op de golven die anderen in beweging hadden gezet. Ging de grote stroom naar rechts dan gingen ze naar rechts, ging de grote stroom naar links dan gingen ze naar links. Zonder een eigen mening of een duidelijk gevoel van eigen keuze. Dat zal nu heel duidelijk veranderen. Vanuit de engelenwerelden wordt veel hulp gegeven binnen deze grote processen. Want velen zullen door schuldgevoelens overmand worden als zij terugkijken op vele levens van een bepaalde handelswijze, of het vermijden van handelen. Van laten gebeuren en toekijken. Zonder die intense hulp van boven zou de Aarde overspoeld worden door golven van dergelijk schuldgevoel. In de nachtelijke uren wordt hard gewerkt aan transformatie van die schuldgevoelens die loskomen ten gevolge van een bewustwording van wat zich in al die reeksen van levens heeft afgespeeld. Vooral groepsgewijs heeft dit al veel tot oplossing en tot licht gebracht. De lagere sferen konden zo in de laatste decennia van de twintigste eeuw leegstromen. In die allerlaagste sferen verbleven zielen die zó zwaar karma hadden gemaakt dat zij in een permanente zelfgecreëerde duisternis verbleven. De Raden van Karma, met alle assistentie uit de Lichtwerelden, hielpen mee om deze processen te begeleiden.

Er zijn mensen op Aarde geïncarneerd uit hogere Lichtgebieden om deze zielen bij te staan op hun weg terug naar hun licht. Dat zijn daden van liefde, want het is zeer zeker niet eenvoudig om zielen bij te staan die met een afstemming op de laagste sferen incarneren. Dat kan op elke willekeurige plaats op Aarde zijn, maar het is niet gepast om hier gebieden te noemen waar deze zielen in hoge concentraties verbleven. De allerlaagste sferen zijn bovendien door deze daden van liefde intussen opgelost en gelukkig hebben al die Lichtwezens die zich hiervoor hebben ingezet, duidelijke resultaten gezien van hun inspanningen.

Zo was de ‘sfeer van haat’ een geliefde schuilplaats voor velen en ook daar werd elke denkbare hulp voor ingezet. Deze is nu geheel opgelost. Een golf van zielen die zelf ooit lang heeft vastgezeten in die sfeer, heeft zich met elke vezel van hun wezen ingezet om die mensen te bereiken. Het zijn ervaringsdeskundigen die heel goed weten hoe moeilijk het is om je los te maken van haatgevoelens. Zij waren bij uitstek geschikt om oude vastzittende overtuigingen te helpen transformeren. Mensen die in de huidige tijd overgaan met diepe haat, gaan nu na hun overgang direct naar een Galactische Heelkamer, waar er vele van zijn. Zij kunnen nu niet meer terugstromen naar de sfeer van haat, waar een sterke concentratie was van zielen met eenzelfde geestelijke afstemming. In de verschillende Galactische heelcentra worden deel voor deel hun verduisterde lagen verwijderd, tot zij bij hun ingekapselde Godskern komen. Op dergelijke plekken in de verschillende dimensies zijn Lichtwezens werkzaam die vanuit hun diepgaande kennis aan het eind van deze 26.000-jarige cyclus kunnen helpen oude haat te transformeren.

Hetzelfde geldt voor die golven van mensen op Aarde die al heel lang gevangen zijn in een of andere verslaving. Dat kan letterlijk verslaving in elke denkbare vorm zijn: drank, seks, drugs, controle, medicijnen, dwangmatig gedrag, macht, geld, noem maar op. Met verslaving bedoelen we 'absoluut niet zonder kunnen', totale afhankelijkheid en vaak met een herhaling van dat patroon in verschillende incarnaties achter elkaar. Wij bedoelen hier niet het genieten van een glaasje wijn bij de maaltijd of een biertje met vrienden, of het gebruiken van genotmiddelen in het algemeen zonder daar mentaal en fysiek van afhankelijk te zijn. Eigenlijk zijn veel mensen al bezig met veranderen zonder zich dat zo bewust te zijn. Onbewust dus, omdat die veranderingen niet spectaculair zijn maar onderdeel van het eenvoudige leven van alledag en zich afspelen gewoon in de familie- en vriendenkring of binnen de beroepssfeer. Ook hierin zien we hoe talloze mensen, vanuit de sferen zowel als op Aarde, bezig zijn om elkaar hulp te bieden. Ook hier verzetten ervaringsdeskundigen, bijgestaan door de engelenwerelden en de Lichtwezens, heel veel werk.

Sommige mensen zitten te wachten op een echte ‘taak’ binnen die grote kentering, maar we zijn er met z’n allen al mee bezig. Er zijn al zoveel onzichtbare processen gaande. Diep respect voor al die stille werkers – voor jou – die op de plek van hun bestaan en op hun pad, naar eer en geweten keuzes maken met hun hart. Hoofd en hart zijn samen tot mooie dingen in staat.

Sferen en frequenties

Elke volgende sfeer of tussensfeer bevat een hogere frequentie van licht. De ziel die opstijgt in het licht, in zijn licht, kan steeds meer verdragen. In deze tijd komt er collectief daarom ook veel goedheid los, goedheid die te lang is afgekneld geweest. Die positieve energie kan zich nu snel vermeerderen. Kleine individuele lichtjes kunnen zich zeer snel vermenigvuldigen en tot hele golven van licht worden. Dat leidt echter ook tot een toename van de polariteit. Toenemende afstand tussen de mens die zich angstvallig vastklampt aan oude dogma’s en de mens die kiest voor loslaten en uitzuiveren. Het vergt vertrouwen om met gevoel je hart te volgen in een wereld waarin je denkt dat het tegenovergestelde gedaan zou moeten worden. Let daarom goed op de impulsen die bij je opkomen, vaak heel kort en geconcentreerd, precies zoals ze zich aandienen. Dat kunnen zowel gevoelens als gedachten zijn, dromen en visioenen, de vorm waarin ze je bereiken is niet van belang. Het helpt je later om deze telegrammen van licht te duiden. Ze kunnen waardevolle wegwijzers zijn op je weg. Vertrouwen is daar een heel belangrijk aspect van. Vertrouwen op intuïtie is voor veel mensen als het dansen op een koord. Naarmate je meer en meer durft te luisteren naar je gevoel, ontwikkel je vertrouwen en ga je de heelheid zien die achter dit proces schuilgaat. Dan durf je steeds meer te vertrouwen op je eigen wijsheid. Het maakt de weg die je te gaan hebt makkelijker. Vragen om hulp aan de geestelijke wereld is één van de aspecten die van belang zijn. Vraag en je zult ontvangen. Zet elke dag een lieve engel op je schouder en weet dat je de weg niet alleen hoeft te gaan.

Nieuwetijdskinderen

In de hele wereld worden thans kinderen geboren die al zeer vertrouwd zijn met de verschillende dimensies. Er is nu, veel meer dan in het verleden, een echte toekomst voor zulke kinderen, omdat een aantal pioniers in stilte de Aarde daarop heeft voorbereid. In een wereld die daar nog niet aan toe was, ploegden zij de akkers voor de vernieuwingen van deze tijd. Daardoor kunnen de zaden die nu en al enige tijd gezaaid worden, daadwerkelijk ontkiemen.

Maar veel pioniers zitten in het hier en nu te wachten op het duidelijk worden van hun taak op Aarde. In hun meditaties en gebeden wordt ons de vraag gesteld: ‘Wanneer wordt mijn taak duidelijk binnen het grote plan der verandering van de Aarde?’ Velen piekeren zich suf over de vraag wanneer dat grote teken nu eindelijk eens komt. Het antwoord is simpel: zij doen meestal reeds waarvoor zij gekomen zijn. En dat is: je eigen ‘licht’ zijn op de plaatsen waar het leven je brengt, de dingen aanpakken die je aangereikt worden. ‘Zijn’! Dat begint in deze periode gelukkig ook steeds duidelijker te worden voor deze pioniers en het is wat ze in hun meditaties en gebeden zelf ontdekken. Iedereen draagt een steentje bij en dat dit niet altijd spectaculair hoeft te zijn en niet aan de buitenzijde zichtbaar hoeft te zijn, dat het goed is zoals het is, wordt de meesten nu ook duidelijk. Er zijn ook veel stille meesters op Aarde die samen dit proces al een tijdlang hebben gedragen als eenvoudige, onopvallende mensen, waar ook ter wereld. Nu is de Aarde rijp voor verandering en stap voor stap zal ze door haar geboorteproces heengaan.

De kinderen die incarneren vanuit hogere Lichtgebieden doen dat uit liefde voor Moeder Aarde en de mensheid. Een onbaatzuchtige daad die op Aarde (bijna) niet begrepen kan worden. Deze kinderen van de nieuwe tijd lopen het gevaar dat ze door goedbedoelende lieden op een voetstuk worden geplaatst en dat is het laatste wat ze zelf ambiëren. Hun zielenwijsheid is groot.

Het is ook waar dat het gemiddelde schoolsysteem op Aarde voor deze kinderen niet meer werkt. Die functioneren niet meer en zijn logge, weinig effectieve instituten geworden. Maar dat is voor de bewuste mensen ook een teken dat alle menselijke systemen op losse schroeven zijn komen te staan. Dat geldt in het algemeen voor het onderwijs, maar ook voor andere sectoren van de maatschappij, zoals de gezondheidszorg, het rechtssysteem, bestuursstructuren, het geldsysteem enzovoort.

Veel van deze kinderen van de Nieuwe Tijd zijn helaas toch vastgelopen in de oude systemen. Verstrikt geraakt in het ‘normaal’ van deze tijd om kinderen bijvoorbeeld te ‘labelen’ en soms al vanaf hele jonge leeftijd te drogeren. Degenen die het oude systeem vast willen houden proberen namelijk de golven incarnerende Nieuwetijdskinderen van hoge frequentie te beperken en in te kapselen. Helderzienden zien hoe die kinderen in lage frequenties worden gehouden, niet in staat om te doen waarvoor zij kwamen. Het aantal zelfdodingen onder deze golven geïncarneerde zielen is onvoorstelbaar groot. Zij worden gelukkig liefdevol opgevangen en verzorgd na hun zelfgekozen vertrek, maar het zal duidelijk zijn dat dit vroegtijdig levenseinde niet de bedoeling was.

Sinds zo’n 75 Aardse jaren incarneren deze oude zielen, waarvan velen systeembrekers zijn: mensen die zijn geïncarneerd of nog zullen incarneren in deze tijd, die in staat zijn ook daadwerkelijk positieve veranderingen tot stand te brengen. Deze incarnerende Lichtzielen dragen een groot ‘wij’-bewustzijn bij zich. Ze zijn zich bewust van hun verantwoordelijkheid voor het geheel en dragen dat – velen reeds als kind – uit. Zij zijn het ego overstegen en hebben allemaal een lange weg langs vele incarnaties afgelegd om zóver te komen. Velen van hen waren in de hogere Lichtsferen en brachten de mensen als leraren de liefde voor het leven en de schepping bij en dus ook de zorg voor elkaar. Deze zielen worden niet geregeerd door de angsten die voor zoveel ellende op Aarde zorgen. Angst voor gebrek, angst dat een ander een betere baan krijgt, angst voor de dood, al die negatieve aspecten die voor veel mensen de belangrijkste drijfveren zijn. Zij vormen een aanzwellende golf van zielen, die met enkele druppeltjes startte na de Tweede Wereldoorlog en zij dragen steeds méér bij tot het groeiende licht in deze tijd door hun werk te verrichten in stilte en vanuit de rust en vrede die in hen heerst. Ze leven hun licht en verankeren dat diep in Moeder Aarde. Ze vormen over de hele wereld een menselijk netwerk, een energetisch draagveld waarin zij elkaar en hun omgeving voeden. En zo dragen ze ook elkaar, die pioniers van het eerste uur én de Nieuwetijdskinderen. En vanuit onze geestelijke wereld genieten wij van het prachtige schouwspel dat de groei van dit menselijke lichtnetwerk ons biedt.

Hoofdstuk 2

De angst voorbij

Thea: Na het uitkomen van het boek ‘De cyclus van Leven en dood’, in het najaar van 2001, ging ik een paar weken naar Portugal. Ik verbleef in het Estrella-gebergte, op een plek waar de sluier dun is. Tijdens dat verblijf kreeg ik een ervaring die mijn leven volkomen veranderde, iets wat ik in mijn stoutste dromen niet had kunnen verzinnen.

Op die bijzondere plek bleef ik nog even wachten, terwijl de groep waarmee ik samen was inmiddels doorliep. Later vertelde Anna uit die groep dat zij nog even naar mij omkeek. Ik was verdwenen. ‘Het ene moment stond je nog tegen die grote steen geleund en het volgende was je weg’, zei ze. Ook de twee grote honden die bij mij bleven zag zij niet meer. Leviahnarah zou dat later bevestigen.

Toen ik ‘weg’ was ontmoette ik Altea van Altaïr. Hij vertelde me over bruggenbouwers en liet me zien waar en hoe er allerlei bruggen tussen daar en hier worden gebouwd. Dit boek is bijvoorbeeld zo’n brug, maar er zijn bruggen en bruggenbouwers in vele soorten en maten. Dit even in het kort, want in mijn boek ‘Een cirkel doorbroken’ vertel ik hier uitgebreid over.

De gebeurtenissen in Portugal lieten zoals gezegd een diepe indruk op mij na. Het heeft mijn leven veranderd, niets was daarna nog hetzelfde. Ik had dan ook tijd nodig om deze ingrijpende ervaringen te integreren in mijn leven. Het was sowieso een vreemde tijd, die maanden na 11 september 2001. De angst in de wereld werd mondiaal en individueel tot grote hoogte opgeklopt. Ik wilde en kon er door mijn ervaringen in de sferen niet in meegaan. Een periode van lezingen geven brak bovendien aan en ik moest me daarop voorbereiden. Tussen de lezingen in had ik gelukkig ruimte voor rust, noodzakelijk voor het integreren van de intensieve ervaringen. Ik sliep veel in die tijd en nam daar herinneringen van met mij mee terug naar mijn waakbewustzijn. Mijn leefwereld opende zich in snel tempo voor andere realiteiten in andere dimensies. Ik begon te schrijven en kon niet meer ophouden.

Nu had ik andere dimensies al eerder beschreven in ‘De cyclus van leven en dood’, de Aardse sferen van licht en donker rond de Aarde en de grote veranderingen die ook daar plaatsvinden. Op elk van die plaatsen ben ik met Leviahnarah geweest in mijn lichtlichaam, waardoor ik van binnenuit de ervaring kon neerzetten.

Het boek ‘De cyclus van leven en dood’ zorgde op dat moment ook voor heel veel werk. Hulpvragen kwamen binnen en de afhandeling hiervan nam veel tijd in beslag. Stervensbegeleiding is zwaar en intensief werk. Opnieuw raakte ik doordrongen van de diepe, overwegend collectieve angsten in mensen. In mijn geval kwam ik voornamelijk in aanraking met de angst voor ziekte en dood. Die angsten kon ik op een zeker moment in drie categorieën opsplitsen:

• angst voor het lijden vóór de dood, door ziekte bijvoorbeeld,

• angst voor het ‘oordeel’ direct na de dood,

• angst voor eeuwige ‘hel en verdoemenis’.

Ik ervoer dat mensen die op jonge leeftijd de Rooms Katholieke Kerk de rug toe hadden gekeerd om hun eigen waarheid te zoeken, vooral rond hun sterfproces in een diepe crisis kwamen. Zij hadden tijdens hun leven andere waarheden ontdekt en benoemden die ook naar mij toe. Maar nu het einde van hun leven naderde begonnen de programma’s van hun jeugd weer op te spelen.

Hetzelfde ontdekte ik overigens bij mensen die uit Hervormde en Gereformeerde kerken kwamen. Hoe vrij en onderzoekend zij ook waren geweest tijdens hun leven, nu zij ziek en stervende waren begon het oude ingeprente programma opnieuw te werken. Diep ingesleten sporen.

Ik ontdekte met vreugde hoe deze mensen werden geholpen door familieleden en goede vrienden die vanuit een zelfde achtergrond begrepen waar deze mensen mee worstelden. Juist de hulp van mensen die hetzelfde in hun jeugd en opvoeding hadden ervaren en er ook voor gekozen hadden tijdens hun leven hun eigen waarheid te zoeken, bleek waardevol.

Tijdens stervensbegeleiding ben ik geschrokken van sommige denkbeelden die mensen hebben. Innerlijke overtuigingen van hel en vagevuur. Eigenlijk verwacht je dat niet meer in deze tijd. De buitenkant ziet er echter geheel anders uit dan de binnenkant, de denk- en gevoelswereld van mensen. Ga je ver met iemand mee, zoals ik meerdere malen deed, dan ontdek je diep zittende destructieve gedachtevormen en overtuigingen.

Ik ben mij bewust dat zich dit al lange tijd in het collectieve veld van de mensheid bevindt. Invloeden, inprentingen en overtuigingen afkomstig van diegenen die macht en beheersing over velen hadden, de invloed van het donkere energetische web dat rond de Aarde lag. Geen handelingen van Licht, al liet hun buitenzijde als instantie, heerser of kerkelijke macht dat wel zo lijken. Werelden van schijnwerkelijkheden zijn we achter ons aan het laten.

Angst is het controlemiddel bij uitstek. Zolang de mensheid in angst leeft, welke angst dan ook, kun je haar beheersen. Macht in negatieve zin is een zeer verslavende begeerte. Nu in deze tijd zoveel geschreven wordt, vanuit eigen transformatie-ervaringen maar ook via prachtig doorgegeven materiaal vanuit de Lichtrijken, zijn mensen meer en meer bewust bezig om hun oude angsten te transformeren. Dit is allang niet meer voorbehouden aan kleine groepen mensen die zich bewust zijn van de overgang die wij maken van de derde naar de vijfde dimensie. Doordat in de Aardse sferen van Licht een nieuw gebied werkzaam is naar alle mensen op Aarde wordt er heel hard gewerkt aan die zo nodige uitzuivering.

Heer Kumeka, Chohan van de witgouden straal der uitzuivering, werkt aan deze purificatie met legioenen engelen, fijnstoffelijke mensen én mensen in het fysieke leven. Ik neem heldere herinneringen met me mee vanuit de nachtelijke uren. Wetend van deze grote uitzuivering is het voor mij beter te verdragen om in het hier en nu de uitwerkingen hier op Aarde van vele processen te zien. De chaos die we om ons heen zien in de wereld heeft alles te maken met de grote uitzuivering waar wij als mensheid doorheen gaan.

Bewust van het karmische spel tussen mensen pakte ik mijn eigen processen aan. Wanneer je je Aardse energie in evenwicht hebt gebracht, komt er even een korte periode van rust. Een en ander kan dan in de stoffelijke, fysieke realiteit verankeren, voordat een nieuwe fase zich aandient. Zo brak er een periode in mijn leven aan die ik bewust begon te verwerken in een nieuwe fase. De herinneringen die ik altijd al in mij droeg over buitenaardse realiteiten kwamen dichterbij.

Hoewel ik dit heel graag wil delen en opschrijven, kan ik in veel gevallen heel moeilijk verwoorden hoe dit proces zich voltrok. Belangrijk is dat ik besef dat ik ‘mijn’ angst voorbij ben, nu ik de innerlijke behoefte voel mijn ervaringen met velen te delen. Na een diepgaand reinigingsproces van enkele jaren kan het mij niets meer schelen wat men ervan denkt. Vanuit de uitwisseling met verschillende mensen weet ik dat steeds meer mensen hun herinneringen hebben. Ik kan het proces pas nu, schrijvende, een beetje overzien. Het is een veelheid van ervaringen die het voelbaar en zichtbaar maakt in het stoffelijk mensdeel. Dromen, visioenen, heldere herinneringen, innerlijk weten, de helderhorende contacten met mijn begeleiders en leraren. De telepathische verbindingen die zo normaal in mijn leven zijn. Ik stroomde andere dimensies binnen en ik kwam thuis. Elke volgende stap die ik maakte was vol van herkenning en blijdschap. Een periode van intense verwerking brak aan, herinneringen aan eerdere levens in relatie tot buitenaardse werkelijkheden. Eerst was dat nog verbonden met levens op Aarde en zielen die net als ik sterrenzaden waren en met elkaar contracten aangingen. Wat later met verbindingen op andere planeten. Ik keek nu met heel andere ogen rond. Ik begreep de angsten van de mensen, de verregaande dromen die men mij vaak vertelde. Alles begon op z’n plaats te vallen. Ik werd me bewust dat ik nog één angst te overwinnen had en dat was te vertellen over buitenaardsen, hun diversiteit, hun liefde. Maar ook bij een deel van hen over hun liefdeloosheid. De volken in de kosmos kennen net als wij op Aarde licht en donker, zo boven zo beneden, vrije wil, keuzes die wij allen hier ook hebben.

Na mijn ervaringen in Portugal kwam ik in een maalstroom van gebeurtenissen terecht. Ik begon mij dingen te herinneren en schreef ze op. Gewoon voor mezelf.

Ik werkte ook samen met Margreet die mij verhalen doorgaf van verschillende mensen aan gene zijde. Korte tijd na het uitkomen van het eerste boek vertelde ze mij dat ze de Aardse sferen zou gaan verlaten, wat ze korte tijd later ook deed.

Een paar jaar daarna ontmoette ik haar weer opnieuw, maar nu in onze lichtlichamen, op een planeet die nauw verbonden is met de ster Arcturus. Het was de planeet waar ook Hadoh, een van mijn geestelijke leraren, zijn thuis heeft. Margreet droeg daar haar zielsnaam Mahlah.

Hoe ik het ook wende of keerde, wat er met mij gebeurd was had mijn realiteit veranderd, mijn bewustzijn verruimd. De herinneringen aan wezens van buiten de Aarde werden een open en innerlijk weten.

Hoofdstuk 3

Margreet

Mijn contact met Margreet in Ierland

Thea: Het was een ontroerende gebeurtenis op die bijzondere plek aan het water, toen zij voor het eerst aan mij verscheen in de geest. Eerst hoorde ik haar diepe warme stem. Iedereen die haar heeft gekend zal zich haar stem herinneren, omdat die zo speciaal was. Nadat ik haar stem had herkend zag ik haar gestalte voor me in de geest, via mijn derde oog. Daar kijk ik niet van op, want ook als ik met een reading bezig ben zie ik alles zo helder alsof ik er middenin zit. Dat vermogen is er altijd geweest, sinds een aantal jaren is het nog intenser dan daarvoor.

Mijn hele verblijf in Ierland was eigenlijk een openbaring, omdat er zoveel met me gebeurde. Ik zag mezelf in vorige levens in dat land, in plezierige tijden. Een herinnering aan een eerder leven is niet altijd prettig, maar ik weet zelf uit jarenlange ervaring hiermee dat die beelden nooit zonder reden aan je voorbijkomen. Oude, negatieve aspecten worden daardoor in een hoog tempo gezuiverd. Het past bij mij, ik heb er dan ook in veel levens mee gewerkt. De plaatsen waar ik eerder had geleefd in Ierland, heb ik later bezocht, terwijl ik nooit eerder de behoefte voelde om dat te doen. Ik weet van zoveel plaatsen waar ik ooit heb geleefd, maar dat zijn afgesloten delen van mijn wezen, ze hebben hun doel gediend. Ik zag de herinneringen als een kostbaar bezit. Ze gaven me veel inzicht in wie ik ben, in al mijn positieve en negatieve ervaringen en ze hebben me gevormd tot wie ik ben. Het was een scholingsweg die mij veel heeft geleerd. Ik heb vaak mensen ontmoet die de behoefte voelden om terug te gaan naar de dorpen en steden waar zij ooit leefden. Nauwgezet werd dan het spoor terug gevolgd.

Ik had die behoefte nooit, maar omdat Ierland steeds in mijn dromen verscheen was dat voor mij een reden om daar heen te gaan. Naar Ierland gaan was voedsel voor mijn ziel. Nooit had ik verwacht Margreet hier terug te vinden. Dat ik daar geen enkel voorgevoel over had, maakte het zo speciaal. Tranen van blijdschap heb ik gehuild. Hier is wat ik van haar opschreef.

Margreet: Hallo, lieve Thea, ik ben zo blij dat ik contact met je kan maken. Ik heb naar dit moment uitgekeken. Het heeft een tijd geduurd voordat dit mogelijk was. Er is veel gebeurd in de periode na mijn overgang. Ik vind het fantastisch dat je deze plek in Ierland hebt gevonden. Het was een reis in vertrouwen. Puzzelstukjes vielen op hun plaats en voerden jou naar deze plek. De energie is hier heel hoog en zuiver. De periode hiervóór was voor jou een belangrijke groeifase. Ik was bij je toen je met twee mannen uit het hostel, John en Robert, op zoek ging naar de steencirkel uit je droom. Toeval bestaat niet, de juiste mensen waren op het juiste moment bij elkaar. Toen de steencirkel gevonden was kregen jullie een ervaring uit oude tijden. Voor jullie geestesoog ontrolde zich een ander landschap, een open plek in het woud. Jullie beseften dat je elkaar al heel lang kenden. Alle drie zagen jullie Druïden in de cirkel, beelden uit een eerder leven, een ver verleden. Ik was ontroerd toen ik zag hoe drie mensen die elkaar eigenlijk pas een dag kenden, hand in hand in dit schitterende schouwspel stonden. Woorden waren overbodig, ook later toen ieder van jullie zijn eigen weg weer ging. Woorden ontkrachten een ervaring als deze.

Er gebeurde iets moois, er werd iets geheeld, een contact hersteld. Het licht dat door jullie heenging en dat jullie konden zien, zul je niet meer vergeten. John is een kenner van oude heilige plaatsen en heeft deze vaak beschermd in eenvoudige levens op het land. Op zielenniveau ken ik deze mannen. Ik was blij verrast dat ik dit moment mocht bijwonen. Ik vind het leuk dat jij je nergens over verbaast, dat je bent als een kind op ontdekkingsreis, in stille verwondering.

Bij onze eerste ontmoeting hierboven op de groene heuvel was ik net zo ontroerd als jij. Het was voor mij de eerste keer dat ik zo’n contact maakte. Alles kwam op het juiste moment samen. Onze diepste wens is uitgekomen en het gaat allemaal zo eenvoudig. Hier beneden de kliffen zwemt een grote dolfijn die zich met regelmaat laat zien. Ik zie zijn sporen van licht in het water. Deze dolfijn heeft een helende taak naar de mensen die zich tot deze plek voelen aangetrokken. Het zijn geen fabeltjes dat kinderen hier genezen vandaan komen. Dolfijnen behoren tot een soort met een hogere geestelijke afstemming, zij komen uit een hogere dimensie. Ik heb naar je gekeken toen je, hoog op de kliffen in dat stuk uitgesleten rots, mediteerde. Je was die hele dolfijn vergeten, je was ook de tijd vergeten. Je hebt daar uren gezeten en je was je ervan bewust dat er iets bijzonders gebeurde. Je voelde hoe de energie veranderde, werd verhoogd. Je kunt deze nieuwe frequentie nu vasthouden. Toen je je ogen opendeed zag je hoe de dolfijn opsprong in een spierwit aura. Ik zag het ook. Vanuit de andere dimensie kan ik nog méér zien, een heel scala aan kleuren in en boven het water. Dit wezen zendt pure liefde uit. Ik begrijp heel goed dat mensen aangetrokken worden door dolfijnen en walvissen.

Blijf de dingen alsjeblieft ervaren als een kind, vanuit pure verwondering. Veel mensen mediteren en verwachten dan wonderen. Ik heb dat uitgebreid bestudeerd. Heeft men eenmaal een spirituele ervaring gehad, dan gaan velen in afwachting van zo’n zelfde soort ervaring mediteren. Mediteren om die kick weer te beleven. Ik heb veel soorten en manieren van meditatie en gebed bestudeerd, dat was zeer boeiend. Het mooiste blijft voor mij de open, stille meditatie, in verbondenheid met het grote Licht, of welke naam je er ook voor kiest. Verbondenheid met het Licht en met alle mensen die zich daarop afstemmen.

Op Aarde was ik mij er niet van bewust dat er zoiets als spirituele hebzucht bestaat. Een nog beter woord vind ik ‘spiritueel materialisme’. Jouw leraar en nu ook de mijne, Leviahnarah, leerde je dat woord. Hij heeft mij ook laten zien wat het is. Vol verbazing zag ik dat het op sommige plaatsen grote vormen heeft aangenomen onder invloed van bepaalde energieën. Maar er is een groeiend leger van mensen die mediteren vanuit het hart, op veel manieren, maar met hetzelfde doel voor ogen. Hoe belangrijk zijn deze wereldwijde verbindingen in deze periode van overgang van de Aarde van de derde naar de vijfde dimensie. Zij leggen een solide fundament waarop de wezens van Licht een stevig huis kunnen bouwen. Zonder al die mensen is dat niet mogelijk. Al die oprecht mediterende of biddende mensen creëren zeer krachtige lichtvelden. Op een afstand van de Aarde kun je heel duidelijk waarnemen dat de Aarde lichter en lichter wordt. Toegangspoorten die vele duizenden jaren gesloten waren door duistere, overheersende krachten, worden nu één voor één geopend. Er is een grote doorbraak geweest op dat gebied. Grote veranderingen werden zichtbaar.

Ik heb, samen met Ohan en Leviahnarah, via de holografische schermen naar deze ontwikkelingen mogen kijken. De val van de Berlijnse muur was een heel duidelijk keerpunt dat tot stand kon komen door de verandering van energie op Aarde, een toenemende lichtstroom en een veranderd, hoger collectief bewustzijn. Het fundament dat wordt gelegd is groeiende en laat nu een solide basis zien waarop de krachten van het Licht verder kunnen bouwen. Ik hoop er verder in dit boek nog het nodige over te zeggen. De veranderingen gaan zo snel. Met het toenemend licht wordt alles dat nog onbelicht is in de wereld, zichtbaar. Dat geldt zowel voor de nog onbelichte delen in de mens, als voor alle aspecten van de samenleving op Aarde. Niets kan nog langer verborgen blijven. Je ziet dat we groeien naar een lichtbewustzijn en wie die daarin volledig wenst mee te stromen is bezig met zijn of haar zuiveringsprocessen. Soms gaat het om heel oude trillingen uit vorige levens. Die zuivering heeft betrekking op een hele cyclus van 26.000 jaar. Mensen die verkiezen niet mee te stromen en de energie van de derde dimensie – leven in dualiteit – nog nodig hebben, gaan naar een wereld waar dat kan. ‘Het huis van mijn vader heeft vele woningen’, zei meester Jezus. Er blijven nu eenmaal mensen die de hang naar macht en naar zoveel andere lagere begeertes nog nodig hebben. Die dat nog niet voldoende hebben uitgewerkt en nog willen meemaken. Zij zullen samen op andere plaatsen in de kosmos incarneren, tot zij zover zijn om door te groeien naar een hogere dimensie.

Het proces van zuiveren is voor veel mensen zwaar, ik weet dat van mijn eigen kankerproces. Maar hoe zwaar de weg ook was, het is mij volledig gelukt. Overal op Aarde vinden nu van dit soort processen plaats. Veel mensen ervaren chaos in hun innerlijke wereld en zijn in de war. Het toestromend licht brengt die onverwerkte aspecten aan het licht waarvan ons Hogere Zelf vindt dat die gezuiverd moeten worden. Alle delen van ons zielenwezen met hun unieke ervaringen op Aarde, zoeken de heelheid om verder te kunnen stromen. In alle mensen is een Godsvonk aanwezig en als de soms vele lagen van versluiering wegvallen, gaat men, aangeraakt door het licht, op zoek. Op weg naar huis. Naar heelheid, innerlijke vrede, overvloed en geestelijke rijkdom. Ieder mens verlangt daar in het diepste van zijn wezen naar. We komen immers allemaal van dezelfde lichtbron.

Nadat ik mijn weg door de sferen had gemaakt en mijn plaats van geestelijke afstemming had bereikt, volgde ik in de Hal der Wijsheid een langdurige training, onder meer om op de juiste wijze het materiaal aan jou door te geven. Het was in feite een bijscholing, want ik weet nu dat ik vele malen in andere incarnaties op deze manier heb gewerkt met mensen op Aarde. Het hele proces was als het openzetten van oude luikjes. Ik weet nu dat ik dit werk samen met jou deed. Ik gaf het door en jij was de telepathische ontvanger. We konden het materiaal doornemen en overleggen. Alles altijd in de geestelijke wereld voorbereid, zoals het in dit leven ook met de samenwerking met Leviahnarah ging in het doorgeven van levenslezingen aan cliënten. Het was heerlijk om weer in de Hal der Wijsheid te zijn, een gevoel van thuiskomen. Als een spons nam ik alles in me op.

Je zult begrijpen dat ik na mijn sterven op Aarde niet meteen doorging naar de Hal der Wijsheid. Dat ging heel geleidelijk, maar ik had op Aarde al heel wat werk verzet waardoor ik hier gemakkelijker en sneller kon doorstromen. Ik was me al van zoveel dingen bewust. Lieve kind, je hebt me zo ontzettend goed voorbereid op mijn dood en mijn nieuwe leven hier. Ik voel ook sterk dat jouw absolute zekerheid en weten van het leven ná de dood, een geweldige steun is als je zo ziek bent als ik was. Als je hoort dat je leven voorbij is, gaat er van alles door je heen. Vanuit deze dimensie vertel ik over mijn proces en wat andere mensen die ik hier sprak doormaakten. Ik kwam tot de conclusie dat er evenveel verschillende manieren van sterven zijn als gradaties van bewustzijn.

Nu ik niet meer in het Aardse leven ben, besef ik pas ten volle hoe belangrijk het is om bewust te leven. Om oude angsten te genezen en te transformeren, precies zoals jij mij leerde in de jaren van begeleiding. Jaren van intensief lezen van esoterische boeken gingen hier aan vooraf. Maar ik besef nu ook dat geestelijk heelworden een natuurlijk proces is dat veel levens kan vergen, want de mens is van nature lui. Onafgemaakte zaken, negatieve trillingen uit vorige levens, volledig opruimen, dat kost moeite en pijn. Veel mensen gaan die pijn liever uit de weg.

Mijn studie in de Hal der Wijsheid leerde mij dat een toenemend aantal mensen probeert om heel bewust het wiel van karma te doorbreken. Jij en ik behoren tot die groep en gelukkig kennen wij beiden zeer veel mensen die dezelfde interesse hebben. Ik kan je nu verzekeren dat die zoektocht naar waarheid en heelheid ruimschoots de moeite waard is. Wat ik het heerlijkste van alles vind is de ervaring van het Licht en de Liefde waarin ik mag leven. Ik geniet zo intens van de verlossing van mijn oude, zieke lichaam. Het heeft me gediend als de tempel van mijn ziel, ik mocht er veel mee uitwerken, maar nu is het zo heerlijk dat ik niet langer in dat zware, met pijn doortrokken lichaam hoef te leven. Een paar maal heb je me verteld dat naar jouw gevoel mijn tijd gekomen was om te vertrekken. Nu weet ik dat je gelijk had. Tweemaal was er de gelegenheid om te gaan, beide keren was dat ’s nachts in mijn slaap. Het was mijn moeder die me kwam halen, maar ik had het zó druk en weigerde mee te gaan. Ik meende dat ik bepaalde mensen op Aarde nog moest helpen, voor hen bidden, lichamelijke en geestelijke genezing voor hen vragen. Steeds weer vond ik een reden om niet weg te kunnen gaan. Tweemaal vroeg ik jou om een reading en tweemaal werd mij verteld dat ik in het vergevorderd stadium van mijn ziekte nog alleen aan mezelf moest denken, om zelf in heelheid en vrede te kunnen sterven. Soms moet je kennelijk 83 jaar worden om zó met oogkleppen op door te willen gaan, terwijl je lichaam het langzaam opgeeft. Ik weet nu dat je, als je afgestemd bent op het Licht, heel veel voor anderen kunt doen aan die andere kant van de sluier, veel meer dan ik dacht te kunnen doen in de laatste maanden van mijn leven.

Het moet me van het hart dat ik zo buitengewoon veel lieve mensen om me heen had in de jaren van mijn ziekte. Dat was een groot geschenk. In de laatste periode in het ziekenhuis was er een groeiend bewustzijn met mijn dochters, een groeiend licht. Toen mocht ik zien hoe verschillend ze waren en toch ook weer zoveel gemeen hadden. We zijn naar elkaar toegegroeid. Met mijn kleindochter voelde ik altijd al dat naadloze contact waarbij woorden overbodig zijn. Drie vrouwen waar ik met trots en liefde naar kan kijken. Als je eenmaal hier bent en leest in je levensboek, ontdek je de bedoeling van je incarnatie en van de specifieke familiebanden, althans met die mensen die ook met jouw groeiproces te maken hebben. Kwesties waaraan ik in een vorig bestaan een zekere schuld droeg en die ik nu volledig mocht oplossen. Als je hier zo bewust kennisneemt van je levensboek is dat wel het uur van de waarheid. Je ziet elk aspect zoals het is. En wat een bevrijding om verlost te zijn van oude karmische aspecten die vaak leven na leven worden meegedragen.

Want ook ik was lui en liet in het leven direct vóórdat ik Margreet was, een heleboel mogelijkheden liggen waarin ik samen met anderen karma tot een oplossing had kunnen brengen. Ook omdat ik in dat vorige leven zoveel liet liggen, lag er nu in het leven als Margreet een mogelijkheid om in een versneld tempo een aantal aspecten uit te werken.

Ik ben mijn oude, stoffelijke lichaam dankbaar voor de geboden mogelijkheden om al het resterende karma uit te werken. Het is als een vuur dat je schoon brandt, een louteringsproces. Ik lees in mijn levensboek en schouw, zoals jij al voorspelde, via holografische beelden. Zo kan ik elk aspect van het voorbije leven en ook de levens daarvoor, bekijken in mijn eigen tempo. Niemand zegt dat het móet. Het is een mogelijkheid die je liefdevol wordt aangereikt en dan is het aan jou om daar in alle vrijheid iets mee te doen.

Er zijn mensen die, leven na leven, halsstarrig weigerden naar hun levensboek te kijken, maar ik maakte er na mijn laatste leven dankbaar gebruik van. Ik verwerk de dingen in alle rust en soms ga ik, als ik daar de behoefte toe voel, voor een poosje naar de heelkamer, een dag of middag in Aardse tijd gerekend, waarbij ik kies voor het licht dat op dat moment bij me past. De laatste weken van mijn leven lag ik in het ziekenhuis. Ik heb het lang volgehouden om in mijn eigen huis te leven met de zo liefdevolle thuishulp die ik had. Wat werken deze mensen hard. De meesten van hen zijn uiterst liefdevol en werken vanuit het hart. Ik zou ze allemaal willen bedanken voor hun goede zorgen, maar ze zouden me niet horen zoals jij. Misschien lezen ze dit boek nog eens en herinneren ze zich mij.

Als je zo ziek en hulpeloos bent is zorg op maat heel belangrijk. Die zorg is dramatisch en in hoog tempo aan het afbrokkelen, door bezuinigingen, maar ook omdat sommige banen in de gezondheidszorg zo slecht betaald worden. Het is werk waar veel mensen op neerkijken en dat is niet terecht. Hun werk zou beter gehonoreerd moeten worden, dat besef je als je ernstig ziek bent en zelf bijna niets meer kunt doen. Deze liefdevolle mensen zijn onbetaalbaar.

De wens en intentie om aan jou door te geven hoe het hier is, zat in mijn hoofd. Jij bent een medium en je readings zijn als watervallen van gebeurtenissen uit vorige levens, tot in de fijnste details. Terwijl jij schrijft zie je de beelden holografisch als in een film aan je voorbijkomen. Heel levend, in kleur. Het lijkt wel een beetje op het lezen van het levensboek. Jij bént, als je vorige levens beschrijft, midden in het holografisch beeld ervan. Ohan nam mij mee naar een plaats in de Himalaya, waar jij je nachtelijke lessen ontving van meester Lau-Me. Je vertelde mij er wel eens over. Nu werd ik naar de plaats gebracht waar mensen die bezig zijn zoals jij, hun lessen ontvangen. Het was een prachtige ruimte. Nu ik dit doorgeef aan jou voel ik dat je blij wordt als je aan die plaats denkt, aan Lau-Me en aan de grote ruimte die gebouwd is hoog in de bergen, met aan één zijde alleen maar glas en aan de andere kant het enorme holografische scherm. Deze ruimte is gebouwd in een andere dimensie en ’s nachts brengt Ohan, één van jouw geestelijke leraren, jou daarheen. De stukken die je aan mensen gaat doorgeven worden daar besproken en doorgewerkt. Het is verantwoordelijk werk om delen uit iemands levensboek door te geven. Eénmaal mocht ik erbij aanwezig zijn, samen met Ohan. Leviahnarah bereidde samen met jou een grote reading voor. Het was voor een psycholoog. Wat een bijzondere vragen stellen de mensen aan de geestelijke wereld en wat gaan sommige diep. Het geeft natuurlijk veel inzicht in het bewustzijn van de aanvrager. Leviahnarah leerde mij dat elke reading wordt aangepast aan het bewustzijn van de aanvrager. Daarom lijkt het soms voor jou zo’n eenvoudige reading en een andere keer zo’n heel uitvoerige en ingewikkelde. Alles is erop gericht om schade te voorkomen bij de aanvrager. Ik weet dat jij je daar altijd van bewust bent.

De readings komen tot stand met de persoonlijke gidsen van de aanvrager. Veelal zijn deze mensen in het rationele gebied van de reguliere geneeskunde en psychologie vastgelopen en worden ze dan door hun geestelijk gids geïnspireerd om een andere richting te onderzoeken. Ze kunnen dan terechtkomen bij mensen zoals jij die voorbij de sluiers van de derde dimensie kunnen kijken. Gelukkig zijn er in deze tijd steeds meer en ik denk dat ze hard nodig zijn. Het heeft mij enorm geholpen om dingen te begrijpen die verborgen bleven voor mijn eigen zichtveld. Ohan leerde mij hoe elke reading bepaalde sleutels bevat. Een open en vrij verhaal over een vorige incarnatie bevat soms meerdere sleutels, waardoor bij mensen iets wordt losgemaakt in het onderbewustzijn.

Oude aspecten kunnen hierdoor als het ware tot leven worden gebracht en in het hier en nu worden begrepen en verwerkt. Het inzicht dat je mij mocht geven in mijn vorige levens bracht mij tot verwerken en transformeren van bepaalde kwesties. Het heeft mijn persoonlijke proces enorm versneld en dat bleek ook wel nodig, want ik had nog maar zo weinig tijd op het Aardse vlak.

Mijn dagen in het ziekenhuis gaven mij een grote innerlijke rust, nodig om tot het besef te komen dat het nu echt tijd was om te gaan. Ik genoot van de volledige verzorging. Natuurlijk heeft de verpleging nooit zo heel veel tijd voor jou als patiënt, maar het was goed zo. Het ontbreken van de enorme stress die zo verbonden is met het ziek zijn thuis, was zo heerlijk. In het ziekenhuis voelde ik me minder alleen, omdat er altijd bedrijvigheid om je heen is. Op mij had dat een geruststellende en ontspannende uitwerking.

Hoe heerlijk het thuis ook was tussen mijn eigen spullen, de lange uren van alleen zijn in een hulpbehoevende toestand wogen toch wel heel zwaar. Als je zelf nog zoiets simpels kunt doen als je bed verschonen, de was doen, baden en naar het toilet gaan, is dat een enorme rijkdom. Dat dringt pas tot je door als je dat zelf niet meer kunt. Je grote verlangen naar schone spullen als er geen hulp voorhanden is. Ik heb het aan bed gebonden zijn heel moeilijk gevonden en misschien nog moeilijker te accepteren dan het feit dat mijn lichaam kanker had.

Ik kon daarover met jou uitgebreid spreken als ik het er weer eens moeilijk mee had. Dat ik geestelijk zou aftakelen was ook een spookbeeld voor me. Mijn lichamelijke aftakeling leerde ik beetje bij beetje accepteren. Je kunt ook bijna niet anders, het leven zou niet meer te dragen zijn. Jij stimuleerde me tot bepaalde denkprocessen die volledig aansloten op mijn eigen interesse. Op een dag vertelde je mij over Elize, mijn persoonlijke geestelijke gids. Je beschreef haar. Weet je nog dat ik toen zo moest huilen? Ik speelde altijd zo graag Für Elise op de piano. Hoe mooi grijpen de dingen in elkaar. Zo kreeg ik, naarmate mijn proces vorderde, steeds meer inzicht in deze geweldige processen. Je stelde me gerust als ik mijn angst voor het ziekenhuis of – wat mij nog erger leek – een verpleeghuis, naar jou uitte. Uiteindelijk bleek het ziekenhuis mijn bevrijding. Daar kon ik me overgeven aan de stroom der dingen. Ik had eindelijk de tijd en innerlijke rust om over mijn naderend vertrek na te denken.

Het gaf een gevoel alsof de koffers voor de reis al gepakt waren en ik alleen moest wachten op de trein die me naar mijn nieuwe bestemming zou brengen. Er was geen angst, alleen een diep verlangen te mogen gaan. Een volledige berusting daalde in me neer en ik besloot mee te gaan als mijn moeder weer aan mij zou verschijnen. Die derde keer had ik trouwens geen keus, weet ik nu.

Mijn dochters gingen in een hoog tempo door hun eigen processen heen. Ook ten aanzien van hun relatie met mij. De meeste mensen denken dat als je daar zo ziek in bed ligt, je ook geestelijk ligt dood te gaan. Sommige mensen, ook in de verpleging, praten op een manier tegen je alsof je een onmondig kind, of zelfs achterlijk bent. Ik herinner me dat ik helder van geest was, dat mijn waarneming scherper dan ooit was. Terwijl mijn stoffelijk lichaam langzaam stierf werd alles met de dag mooier. Het is belangrijk dat je omringd bent door liefdevolle mensen en dat heb ik gelukkig mee mogen maken.