COLOFON

Uitgave en productie

Concept, recepten en fotografie
Fotografie zwart/wit foto‘s
Beeldbewerking
Art Direction & Design
Opname en montage video’s
Met dank aan

ISBN/EAN
NUR
MarkMedia & Art
Erik Borger, Mark Zegeling
Maroeska Metz
Ernst de Groot
Monique Smets
Joseph Plateau grafisch ontwerpers
Niels Kraaijenhof, Xavier van Delft
Eveline Boer, Frank Schmitz

9789082889826
441

www.maroeska.nl
www.markmedia.nl

Facebook
Instagram
Maroeska Metz
@maroeskametz
@veganmamaroeska

© 2018 Maroeska Metz/MarkMedia & Art

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door middel van fotokopieën, filmopnamen of enig andere wijze, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

All rights reserved. No part of this publication may be reproduced or utilized in any form, stored in a retrieval system of any nature, or transmitted, in any form and by any means electronic, mechanical, photocopying, recording or otherwise without prior written permission of the publisher (copyright holder), application for which should be addressed to MarkMedia & Art, Entrepotdok 117, 1018 AD Amsterdam, The Netherlands.

It is the policy of MarkMedia & Art to have the books it publishes printed on acid-free paper, and we exert our best efforts to that end. MarkMedia & Art supports The Forest Stewardship Council (FSC), the leading international forest certification organization. All our titles are printed on Greenpeace approved FSC certified paper carry the FSC logo.

INHOUDSOPGAVE

Antipasti

Aubergine frites

Baba ganoush

Courgetteflensjes

Gegrilde paprika

Dolmades

Tzatziki

Hummus

Brood

Crackers

Olijven-uienbroodje

Focaccia

Zaanse Knol

Notenbrood

Kerstbrood

Challe

Pesto

Paddenstoelenpesto

Pesto di Carciofi

Rode pesto

Lente-uitjespesto

Truffelpesto

Bietenpesto

Muhammara

Soepen

Paprika-abrikozensoep

Paarse aardappelsoep

Aspergesoep

Kippensoep

Spinaziesoep

Bloemkoolsoep

Pompoensoep

Polpette

Aubergine-polpette

Polpette di pesce

Falafel

Notenpolpette

Wortelburgers

Thaise gehaktballetjes

Siciliaanse polpette

Groente / salades

Steak van rode spitskool

Caponata

Rode paprikasalade

Tabouleh

Vietnamese loempia’s

Ovenfrites

Marokkaanse tuinbonen

Oesterzwampakketjes

Gratin van aardpeer

Grote wittebonensalade

Posteleinstamppot

Aardappelpastinaakpuree

Schorseneren-gratin

Gevulde tomaten

Spinazie met cranberry’s

Vis

Visdriekhoekjes

Fritto misto

Gebakken platvis

Visrolletjes

Georgische visschotel

Kabeljauwpakketjes

Zeebaars in een jasje

Vlees / gevogelte

Knoflookpaté

Venkelworstjes

Sarma (zuurkoolrolletjes)

Vleespasteitjes

Marokkaanse pastei

Libanese gehaktballen

Gehaktballen

Lamsvlees met kweeperen

Lamsbout met dadels

Zuurvlees

Koolrolletjes met gehakt

Kip met abrikozen

Stoofvlees met rozijnen

Kipschnitzel

Kiprolletjes met salie

Pasta / pizza

Pasta met paddenstoelen

Spinazie-ravioli

Asperge-lasagne

Pasta met kikkererwten

Pizzadeeg

Snelle tomatensaus

Pizza’s bakken

Hartige taarten

Broccolitaart

Paddenstoelentaart

Tomatenkoek

Ricottataart

Spinazietaart

Peterseliewortel-taart

Uien-tarte tatin

Toetjes

Bitterkoekjespudding

Stoofperen in Secret de Papé

Gevulde appels

Palačinke

Tiramisu

Pavlova

Panna cotta

IJs / sorbets

Citroenijs

Mascarpone-ijs

Pruimenijs

Bramenijs

Notenijs

Ristretto-ijs

Granaatappelijs

Taarten

Tarte tatin

Chocoladetaart

Mira’s pastinaaktaart

Ananastaart

Maanzaadtaart

Bisschopstaart

Zwitserse notentaart

Cake / koek

Citroencake met limoncello

Pan forte

Dundeecake van Teun

Cheesecake

Scones

Gemberkoekjes

Pepparkakor

Hoe het allemaal begon

Ooit droomde ik ervan om violist te worden maar het liep uiteindelijk anders. Na twee jaar conservatorium ging ik naar de Rietveld Academie om grafisch ontwerper te worden. Uiteindelijk veranderde ik nog een keer van richting en studeerde af als beeldhouwer met een expositie van eetbare beelden. Voordat ik het wist, was mijn werk al weg. Niet verkocht als kunstobject maar opgegeten door de bezoekers. Precies dertig jaar geleden ging ik aan de slag als designer van meubels en lampen.

Vanaf dat moment verwerkte ik ook (bijna) altijd een krul in mijn ontwerpen. De krul aan het uiteinde van mijn viool heeft me daarbij vast geïnspireerd. Het is een waanzinnig mooie vorm om een lijn mee te beëindigen en blijft altijd fascineren. In dit kookboek ontbreken daarom ook de krullen niet in de foto’s en de gerechten: alles komt samen waar ik van houd.

Oorspronkelijk schreef ik de recepten op als naslagwerk voor mijn zoon Arne en dochter Mimi. Zo konden ze de smaken van thuis meenemen toen ze op zichzelf gingen wonen. Koken voor familie of vrienden om wie je geeft, vind ik nog steeds het leukste dat er is. Ik kan enorm genieten van de glunderende gezichten van mijn kinderen als ze de geur van zelfgebakken brood ruiken. Ik word vrolijk als een vriendin vertelt dat haar zoon zich al dagenlang heeft verheugd om bij ons te komen eten. Of het compliment van mijn man Jim die na het eten zegt dat hij de lekkerste soep heeft gegeten die ik ooit heb gemaakt. Dat maakt me zo blij, dat ik met liefde weer een paar uur in de keuken ga staan.

Kind in de keuken

Mijn eerste taartje bakte ik toen ik negen was, als kind spelde ik toen al recepten. Op een stoeltje zat ik voor de oven door het ruitje te kijken hoe de soesjes opbolden. Ik leerde dat je van suiker met water suikerstroop of borstplaat kunt maken en dat slagroom stijf wordt als je hem klopt. En hoe je van verschillende ingrediënten - die afzonderlijk misschien niet zo lekker zijn - een hemels gerecht kunt maken. Op mijn elfde stond ik al voor het hele gezin te koken. Mijn moeder was niet bepaald een keukenprinses en droeg de pollepel daarom graag aan mij over.

Van jongs af aan beschouwde ik koken als een ontspanning. Hele dagen bracht ik door in de keuken en voelde me daar helemaal in mijn element. Ik hou van experimenteren en kan helemaal opgaan in koken, bakken of braden. Dingetjes uitproberen en begrijpen wat er in de pan of oven gebeurt, steeds beter worden: daar kan ik van genieten. Ondertussen moet je plezier blijven houden in wat je doet, want dat proef je echt! Ik ben niet bang om iets te laten mislukken want een misbaksel op z’n tijd hoort er gewoon bij.

Op de middelbare school kreeg ik een tijdje kookles van mevrouw Peterman, onze lerares natuurwetenschappen. Nog steeds roep ik ‘koken is scheikunde’ als ik aan het experimenteren ben. Het blijft fascinerend dat je door verschillende manieren van bereiden - bakken, koken of stomen - met steeds dezelfde ingrediënten een totaal andere smaak kunt creëren.

Je kookstijl verandert

In elke nieuwe fase van je leven verandert je manier van koken.

Het krijgen van kinderen bijvoorbeeld versnelt je tempo aanzienlijk. Ik zei wel eens grappend op mijn werk: ‘Ik moet snel naar huis want de monden staan open.’

Door de week moest ik in een half uur iets op tafel zetten. Het weekeinde gebruikte ik om dingen voor te bereiden, lekker uitgebreid te koken, gasten te ontvangen, kookboeken te verslinden en recepten uit te proberen.

Mijn kookkunst is pas echt drastisch veranderd door de Britse kookboekenschrijfster Claudia Roden. Ze is van Joods-Egyptische afkomst. Hoe zij recepten verzamelt, uitlegt en ‘en passant’ nog de hele achtergrond ervan geeft, is werkelijk ongeëvenaard. Eerlijk gezegd zou ik zonder haar kennis dit boek nooit hebben durven schrijven. Ze is een echte grootheid in Engeland, alle beroemde koks zijn schatplichtig aan haar. Ik heb veel van Claudia geleerd en kreeg ooit de kans iets voor haar terug te doen, om haar te bedanken. Ik had haar in een overmoedige bui uitgenodigd. Per kerende fax liet ze vanuit Londen weten bij een volgend bezoek aan Nederland graag te komen eten. Met vier vriendinnen hebben we toen gerechten uit haar kookboeken gemaakt en sindsdien heeft zich een warme vriendschap ontwikkeld. Dit kookboek is daarom ook een ode aan haar inspiratie.

Ik ben gaandeweg een echte italofiel geworden omdat het eten zo lekker is, alles heeft smaak. De principes van de Italiaanse keuken zijn heel eenvoudig, als je maar goede ingrediënten gebruikt. Less is more, je proeft dat simpel en puur heel spannend kan zijn. Als kok kom ik ook altijd weer terug bij de Franse keuken. De gerechten zitten vaak ongelooflijk geraffineerd in elkaar en zijn gelaagd qua smaak. Daardoor zijn ze soms bewerkelijker om te maken dan Italiaans eten. Het ontdekken van voor mij nieuwe mediterrane keukens, zoals de Libanese, hebben me een andere kijk op koken gegeven. Het zijn vaak heldere, seizoensgebonden gerechten waarbij dezelfde ingrediënten op de meest uiteenlopende manieren kunnen worden klaargemaakt. Die recepten deel ik graag met je in dit kookboek.

Kant-en-klare pakjes uit de supermarkt koop ik nooit. Als je eenmaal hebt geproefd hoe iets echt smaakt, ga je niet voor minder. Ik heb er een bloedhekel aan als je met goede ingrediënten werkt en het gerecht toch is verpest. Soms is het niet anders, als je nieuwe dingen leert. Een tijdje geleden heb ik me bijvoorbeeld gewaagd aan Indiaas koken. Elk jaar eten we tijdens kerst met een grote groep familie en vrienden volgens een thema. Mijn dochter stond toen net in de vegan-modus.

De Indiase keuken leek ons daarom wel geschikt. Met vier koks hadden we allemaal hetzelfde Indiaas kookboek gekocht en er alle vegan-recepten uitgevist. Maar het probleem met een onbekende keuken is dat je niet precies weet hoe iets moet smaken. Uiteindelijk hebben we 15 verschillende gerechten bereid. Dagenlang stonden we in de keuken en Indiaas koken is nog best moeilijk, kan ik je verzekeren. Met papadums kan in elk geval weinig misgaan…

Zoals elk jaar had ik een tafelkleed met een patroon beschilderd, gecombineerd met een bijpassend servies en decoraties. De tafel zag er schitterend uit maar al bij de eerste hap zag je iedereen vertwijfeld kijken. Het was gewoon niet te eten, zó vies. We hebben ons gelukkig kapot gelachen en het werd een van de vrolijkste kerstdagen ooit. Het jaar daarop hebben we toch maar als thema voor de Franse keuken gekozen, totaal het andere uiterste maar we moesten met z’n allen even over die vorige kerst heenkomen.

Mijn ‘machinepark’

Het gemak dient de mens dus omring ik me in de keuken graag met apparaten. Eén van mijn absolute favorieten is de keukenmachine. Als hulpstuk daarbij maak ik bijna altijd gebruik van het mes, ook als dat officieel niet wordt voorgeschreven. Ik ben eerlijk gezegd te lui om van hulpstuk te wisselen en heb ontdekt dat je met het mes écht van alles kunt doen. Een ander door mij veel gebruikt apparaat is de staafmixer, vooral om soepen te pureren of om bijvoorbeeld mayonaise mee te maken. De kneedmachine en een eiwit/slagroomklopper zijn ook erg handig, net als de grillplaat. De contactgrill is ideaal om groentes te grillen en om hamburgers en tosti’s mee te maken. Doe jezelf ook een plezier met de aanschaf van een paar goede messen. Zeker als je brood bakt, is een echt mes een must. Snijd je vers brood namelijk met een ‘speelgoedmes’, dan druk je het brood kapot. Als ontwerper las ik mijn eigen lampen en meubels in elkaar en fantaseer tijdens het werk graag over nieuwe keukenaccessoires. Voor de chocoladetaart die je hiernaast ziet, heb ik bijvoorbeeld een taartvorm met een krul in elkaar gelast. Ook vraag ik mijn zoon Arne wel eens om een bepaalde vorm met zijn 3D-printer te maken. Wees gerust, voor de recepten in dit kookboek heb je geen lasapparaat of printer nodig. Wel een beetje lef om misschien je grenzen te verleggen, nieuwe dingen te leren en te genieten van het experiment.

Daarbij hoort ook dat soms iets mislukt. It’s all in the game.

Met dit kookboek wil ik het iedereen in de keuken makkelijk maken door dingen uit te leggen. ‘Koken is improviseren’, zeg ik vaak tegen mijn kinderen. ‘Hoe dan?’ krijg ik soms als antwoord. Op een dag gaf Arne me een koekje van eigen deeg toen ik hem een deksel vroeg om een enorme pan mee af te dekken. Daarop hield hij een minuscuul dekseltje omhoog en zei plagend: ‘koken is toch improviseren!?’. Ook heeft hij eens in een lieve schoonmaakbui per ongeluk de standen van de oven weggepoetst zodat ik nu op gevoel aan het bakken ben. Het voordeel daarvan is dat je je oven op die manier wel goed leert kennen! Hopelijk inspireert dit kookboek je om jezelf en je familie en vrienden te verrassen met de heerlijkste gerechten. Als ik later Arne of Mimi na een etentje kan vragen: ‘Hoe dan?!’ is mijn missie geslaagd.

Maroeska Metz, september 2018

Aubergine frites

Ooit waren we op Hvar, een berg achtig eilandje voor de Kroatische kust. Overal zagen we paarse lavendelvelden en het rook er heerlijk naar rozemarijn en salie. We hadden die dag nog één aubergine. Naar het strand lopend ontdekten we langs de kant van de weg wilde salie.

Zo ontstond dit gerecht.

sometext
2 aubergines
30 blaadjes salie
5-7 eetlepels bloem
olijf- of zonnebloemolie
Maldon zout
afsluitbare plastic zak

♦ De aubergines in plakken van 4-6 mm snijden en daarna in dunne reepjes zodat er kleine frites ontstaan.

♦ De blaadjes salie losplukken en de steeltjes weggooien.

♦ Vijf eetlepels bloem, de auberginefrites en de salieblaadjes in een plastic zak doen.

De zak sluiten en een aantal secondes heen en weer schudden zodat de frites en de salie rondom bedekt zijn met meel. Doordat de aubergines vocht verliezen, plakt de bloem er goed aan vast.

♦ De olie verhitten in een (frituur)pan. De aubergines met de salieblaadjes goudbruin en knapperig frituren.

♦ Nooit te veel frites tegelijk in de pan doen, de olie koelt dan te snel af waardoor de frites extra vet worden.

♦ Met grof zout bestrooien en meteen opdienen.

sometext
Smaakt elk soort zout hetzelfde?
sometext
Tegenwoordig zijn er veel verschillende soorten zout te koop, van gewoon keukenzout tot heel duur en gekleurd zout. Maar wat is het verschil? Mijn favoriete zout wordt al sinds 1882…

Baba ganoush

Deze puree vind ik persoonlijk één van de lekkerste gerechten met aubergine. Baba ganoush is oorspronkelijk afkomstig uit de keuken van het voormalige Ottomaanse Rijk. Elk land in het Midden-Oosten heeft zijn eigen variant.

sometext
4 aubergines
6-8 eetlepels tahin (pasta van sesamzaad)
sap van 1-2 citroenen
½ theelepel (gerookt) zout peper uit de molen

♦ De aubergines over de lengte een inkeping geven. Verwijder de stelen zodat het vocht kan ontsnappen.

♦ Voor het roosteren van aubergines bestaan verschillende methodes: in de oven, op de grillplaat of tussen de contactgrill. Ik gebruik meestal een oven op de hoogste grillstand. Leg de aubergines op een bakplaat en keer ze na 20-30 minuten om. De aubergines moeten een beetje verbranden. Doordat ze bij het roosteren een beetje zwart worden, ontstaat onder de schil een lekker rooksmaakje.

Als de aubergines slap worden, weet je dat ze van binnen gaar zijn.

♦ De gare aubergines op een plank leggen, doormidden snijden en laten afkoelen.

♦ Met een lepel het vruchtvlees van de schil schrapen. Vergeet vooral ook niet het donkerbruine vlees dat dicht tegen de schil aan zit. Daar zit juist de meeste smaak aan. Het vruchtvlees licht zouten en laten uitlekken in een zeef.

♦ In de keukenmachine tahin, het uitgelekte auberginevlees en het sap van een uitge knepen halve citroen tot puree malen. Maak de baba ganoush af met zout en peper en voeg eventueel de rest van het citroensap toe.

♦ Je kunt de smaak van de auberginedip versterken door gerookt zout of rookolie te nemen. Rookolie is heel sterk, dus slechts enkele druppels gebruiken.

sometext
Zelf tahin maken
sometext
Tahin is een pasta van gemalen sesamzaadjes die vooral in de keukens van Israël, Libanon en Syrië nooit aan tafel ontbreekt. Tahin is nog gezond ook want…

Courgetteflensjes

Flensjes van courgette is een supergerecht voor kinderen die niet van groentes houden. Dit lusten ze vast wel! De courgettefl ensjes moeten knapperig opgediend worden, dus zet alles van tevoren klaar en bak ze pas goudbruin in de olijfolie als iedereen aan tafel zit.

sometext
voor 18 courgetteflensjes
300 gram courgette
100 gram feta
4 eieren
120 gram bloem
3 takjes munt of peterselie
peper en zout
0,5 dl (olijf)olie om in te bakken

♦ De feta in kleine dobbelsteentjes van 1 cm snijden. De muntblaadjes in reepjes snijden. De blaadjes en de feta met de bloem mengen.

♦ Tot het laatste moment wachten met het snijden van de courgettes (als deze in aanraking komen met zout laten ze water los en verliezen hun bite). Eerst plakjes van 4 mm dikte snijden en er daarna minifrietjes van maken.

♦ De courgettes bij de feta, munt en bloem voegen en omscheppen. De overtollige bloem via een zeef in een aparte schaal doen en mengen met de eieren en het zout. Aan dit beslag de courgette/munt/feta toevoegen.

♦ De olijfolie in een ruime koekenpan verhitten. Met een lepel in de pan hoopjes van 5-6 cm vormen.

♦ De courgetteflensjes voorzichtig met twee vorken omdraaien totdat ze rondom goudbruin zijn geworden.

♦ De courgetteflensjes kunnen meteen worden geserveerd.

sometext
Gevulde courgettebloemen
sometext
Courgette is familie van de komkommer, augurk en pompoen en in allerlei soorten en maten te koop. Ook de bloemen zijn eetbaar. De kleinste courgettes hebben de meeste…

Gegrilde paprika

Gegrilde paprika’s als antipasto zijn bij mij thuis een absolute favoriet. De zoete repen paprika bestrooid met Maldon zout en peper smaken heerlijk op knapperig verse focaccia of geroosterd brood. Voor deze anti pasto kan je zowel ronde paprika’s gebruiken als puntpaprika’s.

sometext
10 rode of gele paprika’s of 20 rode puntpaprika’s
2 eetlepels olijfolie
peper en zout
afsluitbare plastic zak

♦ Snijd de paprika aan een kant voorzichtig open, haal de zaadlijsten eruit, verwijder het steeltje maar laat de paprika verder heel.

♦ Zet ze met het gat (van de steel) naar beneden op een vel bakpapier op een ovenplaat. Als je een dikwandige min of meer ronde paprika gebruikt, kan je deze het beste in de oven op een zo heet mogelijke hete lucht/grillstand rondom zwart schroeien. Vergeet niet de paprika’s regelmatig te draaien zodat ze aan alle kanten mooi geblakerd zijn.

♦ Dunne langwerpige puntpaprika’s kan je het beste in de contactgril bereiden. Leg ze om en om op de grill en wacht net zolang totdat de buitenkant donker geschroeid is. Je kunt eventueel bakpapier tussen de grillplaten leggen.

♦ Doe de geroosterde paprika’s als ze rondom mooi zwart geblakerd zijn in een afsluitbare plastic zak en laat ze afkoelen. Voor beide soorten paprika’s geldt dat de velletjes pas kunnen worden verwijderd als ze koud zijn. De ontvelde stukken in een schaal doen, het overgebleven paprikavocht uit de plastic zak zeven en over de paprika’s gieten.

♦ Op smaak brengen met peper, zout en olijfolie

sometext
Rode pesto van gegrilde paprika
sometext
Van geroosterde rode paprika kan je een smakelijke rode pesto maken. De paprika’s moeten daarvoor eerst in een oven of grill rondom zwart geblakerd worden. Daarna doe je…

Dolmades

Het woord dolma komt van het Turkse woord doldurmak en betekent ‘iets vullen’, zoals bijvoorbeeld gevulde tomaat of paprika. Met druivenblad omwikkelde pakketjes rijst heten in het Turks sarma: het groene blad kan immers niet worden uitgehold maar dient als verpakking. Dolma of sarma… voor het gemak noem ik deze mezze maar dolmades.

sometext
voor ongeveer 70 dolmades
400 gram ingelegde druivenbladeren
500 gram risotto rijst
400 gram fijngehakte rode uien
1 bos koriander
1 theelepel komijn
2 in dunne plakjes gesneden citroenen
6 eetlepels olijfolie peper en zout

♦ De uien in een ruime pan in drie eetlepels olijfolie goudbruin bakken. De risottorijst toevoegen en onder regelmatig roeren drie minuten meebakken. In één keer kokend water toevoegen tot de rijst ruim onder staat. Blijven roeren en de rijst niet helemaal gaar koken (eventueel water toevoegen).

♦ De kleverige rijstmassa in een kom doen en tot lauwwarm laten afkoelen. De fijngehakte koriander en gemalen komijn er door heen kneden. Het mengsel op smaak te brengen met zout en peper.

♦ De druivenbladeren uitspoelen en de steeltjes afknippen. Het blad op een houten plank leggen met de nerfkant omhoog en de punt naar boven. Een handje rijst onderaan het druivenblad leggen en oprollen.

♦ De dolmades tegen elkaar in een braadpan leggen met daartussen schijfjes citroen. Drie eetlepels olijfolie over de dolmades sprenkelen en een halve liter water toevoegen. De rolletjes 1,5 uur op een laag pitje zacht laten stoven, daarna laten afkoelen.

♦ Pas een dag later (soms duurt het langer) is het heftige zuur van de citroenen verdwenen.

♦ Opdienen met eventueel een scheutje olijfolie. Dolmades smaken nog lekkerder als ze langer van tevoren zijn klaargemaakt.

Het is redelijk veel werk dus maak er veel tegelijk en bewaar de rest in de vriezer.

sometext
Hoe rol je makkelijk dolmades?
sometext
Kant-en-klare, ingemaakte druivenbladeren zijn in bijna elke Turkse of Marokkaanse supermarkt te koop. Voordat je er dolmades van kunt rollen moet je eerst…

Tzatziki

Deze Griekse komkommersalade op basis van yoghurt is heerlijk fris. Het beste resultaat bereik je met de vetste en dikste yoghurt. Het geheim van lekkere tzatziki zit ‘m in het lichtzure van de yoghurt gecombineerd met de rokerige smaak van gebrande walnoten en frisse komkommer.

sometext
2 komkommers
½ liter dikke vette yoghurt of
1 liter dunne yoghurt
30 gram geroosterde walnoten
1 teentje knoflook
2 eetlepels olijfolie
2 eetlepels gehakte munt/peterselie/dille peper en zout

♦ De komkommers grof raspen, mengen met twee theelepels zout en in een vergiet enkele uren laten uitlekken. Als je haast hebt de komkommers heel fijn raspen, dan lekken ze sneller uit.

♦ De walnoten roosteren in een droge koekenpan, af laten koelen en verkruimelen.

♦ De yoghurt en komkommer mengen met de olie, de geperste knoflook, walnoten en munt, peterselie of dille. Je kunt ook een liter gewone yoghurt laten uitlekken in een doek. Liefhebbers van knoflook opgelet! Niet in een overmoedige bui een paar extra tenen toevoegen, de smaak van knoflook wordt namelijk in combinatie met melkproducten erg versterkt.

♦ Serveren met focaccia of Turks brood.

sometext
Oude noten weer als ‘nieuw’
sometext
Ook al bevatten walnoten relatief veel olie (70%), na verloop van tijd kunnen ze een beetje muf worden en ranzig gaan smaken. Dit proces wordt versneld…

Hummus

Na veel experimenteren vinden ze bij mij thuis hummus van kikkererwten uit een potje (in plaats van gedroogde kikkererwten) het allerlekkerste. Dit is ook nog eens de allersnelste manier om er hummus van te maken.

sometext
200 gram gedroogde kikkererwten /
1 pot kikkererwten
sap van een citroen
4 eetlepels tahin
4 eetlepels olijfolie peper en zout

♦ Als je voor dit recept gedroogde kikkererwten gebruikt, moet je de erwten eerst een nachtje laten weken in ruim water.

♦ Zet de kikkererwten op in een pan met water, voeg eventueel een theelepel bakpoeder toe (dit versnelt het kookproces) en kook ze gaar in 45-50 minuten. Laat de kikkererwten uitlekken in een vergiet.

♦ In de keukenmachine de gare kikkererwten met het citroensap, de olijfolie en de tahin fijndraaien. Door de vulopening eventueel geleidelijk water toevoegen tot de gewenste dikte is bereikt. Hummus wordt extra luchtig als je in plaats van vocht een ijsklontje toevoegt in de keukenmachine.

Peper en zout naar smaak toevoegen.

♦ Serveren met crackers, brood en/of rauwe groentes.

♦ Je kunt ook in een keer 1 kilo kikkererwten gaarkoken en in porties invriezen. Zo maak je snel hummus als er onverwacht bezoek komt.

sometext
Wie maakt de lekkerste hummus?
sometext
Omdat kikkererwten veel eiwitten bevatten, is hummus een ideale dip voor vegetariërs en veganisten. Het geheim van de smaak wordt grotendeels bepaald door…