Quotes:

Victor E. Frankl:

Voor het eerst van mijn leven zag ik de waarheid door zo veel dichters bezongen, door zo veel denkers verkondigd als de uiteindelijke wijsheid. De waarheid – dat liefde het ultieme en hoogste doel is, waarnaar de mens kan streven.

Eckhart Tolle:

Je vindt vrede niet door je omstandigheden te veranderen, maar door je te realiseren, wie je bent in het diepst van je wezen.

Hannah Arendt:

Vergeving is de sleutel voor handelen en vrijheid.

Huub Oosterhuis:

Dan zal ik zwaaien naar vreemden, zij zullen mij groeten.

Wie was mijn vijand? Ik zal hem in vrede ontmoeten.

Dan zal ik gaan waar nog geen wegen bestaan

Vrede de weg voor mijn voeten.

DE INTELLIGENTIE
VAN HET
HART

JEZUS, OPNIEUW
EVEN OP AARDE,
RICHT ZICH TOT ONS
MET DIEPGAANDE
INZICHTEN

Oorspronkelijke titel:

Love Without End, Jesus speaks 2006

© Glenda Green

ISBN: 0-9666623-1-8

Vertaling Patricia Sekhuis 2020

Redactie en inleiding Hans Feddema

© Uitgeverij Divertimento Amsterdam

KVK 72162945

Werkboek 1e druk

ISBN: 9789082906431

https://uitgeverijdivertimento.nl

INHOUDSOPGAVE

Noot van de uitgever
Voorwoord van Hans Feddema
De ervaring van Glenda Green
Hoofdstuk 1 | De Omgekeerde wereld
| 1.1 | Het Hart en het verstand
| 1.2 | Oefeningen
| 1.3 | Judas
Hoofdstuk 2 | Jezus over zijn leven
| 2.1 | Zijn jeugd
| 2.2 | Maria Magdalena
Hoofdstuk 3 | Het wonderschone Universum
| 3.1 | De Heilige Drie-eenheid
| 3.2 | De driehoek van het bestaan
| 3.3 | Hebzucht
| 3.4 | Liefde tegenover structuur
| 3.5 | Dood en wedergeboorte
| 3.6 | De heling van ons wezen
Hoofdstuk 4 | Liefde
| 4.1 | De Liefde, die je bent
| 4.2 | Liefde is…
| 4.3 | Ziel, lichaam en Liefde
| 4.4 | Liefde tegenover structuur
| 4.5 | De drie zuilen van het Zijn
| 4.6 | Vrije keuze
| 4.7 | Het NU
Hoofdstuk 5 | De elementaire deeltjes
| 5.1 | Het fysieke bestaan
| 5.2 | De nieuwe wetenschap
| 5.3 | Mannelijk en vrouwelijk
| 5.4 | Naar een hoger niveau
| 5.5 | Onze collectieve erfenis
| 5.6 | De les van Job
| 5.7 | De hemel
| 5.8 | Voeding
| 5.9 | ‘Sun gazing’
Hoofdstuk 6 | De Ene Geest
| 6.1 | De eenheid van het bestaan
| 6.2 | Deelbaar en ondeelbaar
| 6.3 | Schoonheid en waarheid
| 6.4 | Schoonheid en structuur
| 6.5 | Kracht
| 6.6 | Andere beschavingen
| 6.7 | Goed en kwaad
| 6.8 | Hemel en hel
Hoofdstuk 7 | Het Hart
| 7.1 | De hogere intelligentie
| 7.2 | Het Hart binnengaan
| 7.3 | 7 dimensies van intelligentie
Hoofdstuk 8 | Bruggen
| 8.1 | De kracht van gedachten
| 8.2 | De parabel van de postbode
| 8.3 | De wil
| 8.4 | Het verbond met God
| 8.5 | De intentie
| 8.6 | Oorzaak en gevolg
| 8.7 | Profetieën
| 8.8 | De parabel van het kanaal
Hoofdstuk 9 | De zegeningen van de Bergrede
Hoofdstuk 10 | De tien geboden
| 10.1 | Ethiek en moraal
| 10.2 | De tien wetten van Mozes
Hoofdstuk 11 | Rechten en vrijheden
Hoofdstuk 12 | Het ritme van het Universum
| 12.1 | Werkelijkheid
| 12.2 | Synchroniciteit
| 12.3 | De scheppingsfases
| 12.4 | Het magnetisch centrum
| 12.5 | Oorzaak en gevolg
| 12.6 | Go with the flow
| 12.7 | Het belang van inkrimping
| 12.8 | Winst
| 12.9 | Ons obstakel
Hoofdstuk 13 | Jezus over de wetenschap
| 13.1 | Waarheid
| 13.2 | Wet van behoud van energie
| 13.3 | Het Copernicus inzicht
| 13.4 | Het nulpunt
| 13.5 | Zwarte gaten
| 13.6 | Materie en antimaterie
| 13.7 | De taak van de wetenschap
Hoofdstuk 14 | Wegen naar succes
| 14.1 | De 4 principes van succes
| 14.2 | De wet van de wederkerigheid
| 14.3 | De intenties van God
| 14.4 | Onze eigen creatie
Hoofdstuk 15 | De geLiefde
| 15.1 | Het ego
| 15.2 | Dolende zielen
| 15.3 | Het ware zijn
| 15.4 | Illusies
| 15.5 | Veroordelen
| 15.6 | Het geschenk van Jezus
| 15.7 | Het herstel van de Liefde
Nawoord van Glenda Green

NOOT VAN DE UITGEVER

Het oorspronkelijk boek van Glenda Green bevat een uitgebreide beschrijving van de gebeurtenissen, die voorafgingen aan de werkelijke verschijning van Jezus in haar atelier.

Omdat wij van dit boek, dat niet eerder in het Nederlands werd vertaald, meer een werkboek wilden maken, hebben wij dit verslag slechts summier weergegeven.

Op onze website https://uitgeverijdivertimento.nl kunt u haar volledige verhaal lezen en ook een afbeelding zien van het schilderij, dat Glenda van Jezus maakte gedurende de maanden, dat zij met hem sprak. In tegenstelling tot het oorspronkelijke boek hebben wij de teksten van Glenda cursief gedrukt en die van Jezus recht, omdat dat ons duidelijker lijkt.

Ook hebben wij de inhoud zo veel mogelijk ingedeeld in thema’s en onder-hoofdstukken met titels, zodat het gemakkelijker is een onderwerp terug te zoeken. In de originele tekst waren sommige zinnen of woorden vet gedrukt. Hiervan hebben wij afgezien, omdat de lezer voor zichzelf moet weten, wat hij of zij belangrijk vindt.

Ook namens Hans Feddema wil ik Marga Kruize danken voor haar waardevolle bijdrage aan de totstandkoming van deze uitgave.

Henriëtte Kat

INLEIDING

Hans Feddema:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, dit is een bijzonder boek.

Het is geen gewoon boek en ook geen kerkelijk boek. Mijn aarzeling om op verzoek van de uitgever een inleiding te schrijven en een zekere verantwoordelijkheid voor de redactie te nemen, duurde niet lang. Twee vrouwen speelden hierbij een rol en uiteraard ook de inhoud.

De twee vrouwen zijn de Amerikaanse kunstenares Glenda Green en een lieve buurvrouw van mij, de Leidse Patricia Sekhuis.

Glenda Green kreeg in 1989 door een droom van haar man de ‘opdracht’ een levensecht portret van de Jezus-gestalte te maken. De Jezus dus, die ruim 2000 jaar terug in Palestina predikend en soms ook wonderen verrichtend met een aantal vrienden resp. volgelingen rondtrok. Hoewel ze zich hier eerst tegen verzette, bleek alles haar hier toch heen te leiden en zij begon in januari 1992 met het schilderij. Inderdaad verscheen Jezus aan haar drie dimensionaal, dus als menselijke gestalte, in haar atelier. Gedurende de maanden, dat ze met het portret bezig was, hielden zij intensieve gesprekken, waarvan Glenda aantekeningen maakte. Jezus bleek zich via haar tot de mensheid van vandaag te willen richten. Op het Amerikaanse platteland in Glenda’s atelier ontstond zo een soort Nieuwe Bergrede en langzamerhand groeide bij haar het idee om deze tekst in boekvorm uit te geven. In 2006 kwam dat uit onder de titel LOVE WITHOUT END. Haar keus van de titel ligt wat mij betreft in de lijn, omdat - nu ik het boek lees - in de huidige versie van Jezus’ boodschap aan ons de goddelijke Liefde in de mens centraal staat.

God is Liefde en Hij heeft ons vanuit die intentie geschapen. Jezus roept ons nu op dat te beseffen. ‘Je bent Liefde’, zegt hij keer op keer. ‘Probeer dat gestalte te geven door niet over anderen te oordelen, laat staan anderen te veroordelen en vooral te vergeven, vergeven en nog eens vergeven’ voegt hij eraan toe. ‘Leven is Liefde in actie’, herhaalt hij en hij wijst ons hoe wij weer in de Liefde van ons Hart kunnen komen.

De verbondenheid en eenheid van alles door middel van de ene Geest is ook een belangrijk thema van hem, evenals de elementaire deeltjes, die door de Liefde van God en de Geest bestuurd worden als energie en/of atomen. Er is dus geen gescheidenheid tussen de aarde en de geestelijke wereld noch tussen God en de mens in zijn denken en handelen. Want ‘waar is God niet?’

Theologie of filosofie studeren noemt hij prima, maar het gaat zijns inziens om het ervaren van God door ons als mens.

Vijftigers en ouder herinneren zich wellicht, dat ik tijdens de Koude Oorlog actief was in de vredesbeweging en o.a. vredesdelegaties leidde naar Oost-Europa o.a. de DDR voor dialoog met de elite aldaar. Ik liet me daarvoor inspireren door Mahatma Gandhi, die overigens een portret van Jezus, die hij een vredesactivist noemde, in zijn ashram had hangen.

Welnu in dit boek zal de lezer ook menige vredesgedachte tegenkomen. Hij adviseert ons, hoe in de moderne samenleving staande te blijven en waarschuwt voor valkuilen als gescheidenheid en verdeeldheid. Ook voor een economie, die te sterk op winst is gericht en voor de mens die zich te veel door zijn ego laat leiden. Hij doet dat met hele eigen argumenten. De lezer zal dit wellicht liever zelf willen ontdekken.

Het boek van Glenda Green werd in de Engelse uitgave een bestseller en verscheen in 9 talen, maar niet in het Nederlands. Enkele jaren geleden ontdekte Patricia Sekhuis het boek LOVE WITHOUT END en raakte zó geïnspireerd, dat ze er met haar vriendinnen over ging praten en het op een gegeven moment zelf in het Nederlands ging vertalen.

Patricia had een grote vriendenkring onder wie iemand met een kleine uitgeverij. Zo ontstond een voorlopige proefuitgave van 50 boeken. De reacties waren zo positief, dat Patricia zich al spoedig sterk begon te maken voor een echte publieke uitgave. Haar gezondheid liet haar echter in de steek en zij stierf in mei 2020. Vlak voor haar dood kreeg ik het boek van haar.

Toen ik deze voorlopige uitgave las, verdween, wat er nog aan twijfel was bij mij over het gebeuren in de VS, als sneeuw voor de zon. Wat ik las, kon geen fake of bedrog zijn. De uitspraken van Jezus hadden, zo las ik, een geladenheid, waar de moderne mens moeilijk omheen kan. In de tekst blijkt ook, dat Jezus op de hoogte is van het denken en gebeuren in onze moderne technologische wereld, ja zelfs zich, naast de nieuwste ontdekkingen in de natuurkunde, ook bewust is van samenlevingen elders in het Universum en daar ook iets over zegt.

De Jezusgestalte wendt zich na 2000 jaar weer tot ons als mensheid op een manier, die lijkt op zijn optreden van toen. Hij interpreteert de Bergrede opnieuw en benadrukt zeven levensmissies: Eenheid, Liefde, leven, respect, eerlijkheid, gerechtigheid en vriendelijkheid, die hij uitwerkt. Omdat hij in het boek ook refereert aan de pestepidemie in onze Middeleeuwen lijkt het boek zelfs relevant voor de wereldwijde corona-crisis, hoe daarvan te leren of hoe dat te zien.

Los daarvan geeft hij tenslotte een indrukwekkende boodschap over het wezen van zijn geschenk aan de mensheid 2000 jaar terug, waarbij hij taken aan ons overdraagt. Hij ziet ons daarbij als goddelijke wezens, die uiteraard wel fouten maken door onze vrije wil en door de goddelijke liefde in ons te onderdrukken, maar voor wie hij toch op aarde een hoopvolle toekomst ziet.

Geen doemdenken dus. Hij geeft hierover ook een nieuwe uitleg van het boek Openbaringen.

Het positieve mensbeeld van Jezus sluit aan bij bijvoorbeeld ‘De meeste mensen deugen’ van de historicus Rutger Bregman.

Hij benadrukt meermaals ‘De kracht van het Nu’ in opvallende overeenkomst met het werk van Eckhart Tolle. Ook ‘De kracht van de Gedachte’, zoals in “Een cursus in wonderen’ wordt door Jezus uitgebreid besproken.

Mijn aanvankelijke scepsis tegen deze verschijning van Jezus verdween dus al lezend, vooral door de overtuigingskracht, geladenheid en diepe wijsheid, die ik begreep en voelde in zijn uitspraken.

Zo verging het mij althans, maar ik hoorde dit ook bij anderen. Ik denk, dat het velen zo zal vergaan, zowel lezers met een religieuze, als lezers met een niet-religieuze achtergrond.

Voor de eersten is het mogelijk interessant, dat Jezus ook uitleg geeft over een groot aantal Bijbelse passages, namelijk wat hij precies bedoelde en welke misvattingen er over zijn. Wat betreft Judas houdt hij zeer interessante bespiegelingen en ook maakt hij veel duidelijk over zijn eigen leven, zijn jeugd en over Maria Magdalena.

Nu de moderne mens worstelt met zingeving, ja zelfs met nihilisme, lijkt dit unieke boek mij welkom. Rest mij nog allen veel leesplezier te wensen.

dr. Hans Feddema is cultureel antropoloog, ruim 25 jaar Universitair Docent VU, historicus en in de politiek onder meer een van de oprichters van GroenLinks en oud- Statenlid van Z.-Holland. Actief in de vredesbeweging, bestuurslid van de vredesbeweging PAIS en voorzitter van de gandhiaanse vereniging Geweldloze Kracht.

DE ERVARING VAN GLENDA GREEN

Kerstmis 1989 breekt er in het huis van Glenda Green en haar man in Noord-Texas brand uit. Glenda, tot dan toe een succesvolle kunstenares, van wie portretten van bekende mensen in gerenommeerde musea in de Verenigde Staten hangen, raakt daarbij haar werk en haar atelier kwijt.

Die nacht krijgt haar man een droom, dat zij een portret van Christus gaat schilderen en dat de brand daarvoor op de een of andere manier noodzakelijk was.

Eerst is zij heel sceptisch en wil er weinig van weten. Zij probeert haar werk weer op te pakken, maar heeft daar moeite mee. Zelfs overweegt zij haar carrière op te geven, totdat zij in 1991 een helder visioen krijgt van Jezus in een landschap met de titel ‘Het Lam en de Leeuw’.

Geheel volgens haar universitaire studie kunstgeschiedenis gaat zij onderzoek doen naar hoe in alle tijden Jezus werd afgebeeld en wat voor soort lam geschikt zou zijn.

In januari 1992 is zij voorbereid en staat alles klaar in haar atelier. Dan krijgt zij een indrukwekkend visioen en vervolgens staat Jezus in drie dimensionale vorm voor haar, als een sprekend, bewegend, luisterend en diep voelend hologram. In deze verschijning was de levenskracht van Jezus zo duidelijk, dat zij voelde, dat hij daadwerkelijk aanwezig was.

Gedurende de maanden, dat zij aan het schilderij werkte, voerden zij intense gesprekken en legt Jezus haar zijn boodschap aan de mensheid uit. In maart is het schilderij af en nemen zij roerend afscheid.

Wat er tussen 23 november 1991 en 12 maart 1992 gebeurde, was een wonder.

Het schilderij wordt weldra bekend en vele mensen komen langs.

Christelijke gemeenten willen het ten toon stellen.

Een schokkende gebeurtenis vindt plaats, als er een lamp op het doek valt en er een scheur in komt. Ook dat wordt op onbegrijpelijke manier ongedaan gemaakt.

Gedurende het hele proces kwam het totaal niet bij haar op, om hun gesprekken te gaan publiceren. Ook ging ze er niet vanuit om met academische nauwgezetheid alle theologisch aspecten te onderzoeken.

Zij vond, dat haar perspectief niet ver genoeg reikte om deze gebeurtenis te verklaren.

Toch ontving zij daarvoor in 1996 de opdracht.

Zo is het boek LOVE WITHOUT END uitgekomen. Het werd in de Verenigde Staten een bestseller en vertaald in 9 talen.

Zie voor meer informatie www.uitgeverijdivertimento.nl

HOOFDSTUK 1

De omgekeerde wereld

1.1. Het Hart en het verstand

‘Laten we een schilderij maken ‘zei hij, ’speciaal, omdat je me hebt willen leren kennen als vriend en leraar, die het leven met je deelt en je in contact brengt met een nieuw leven, dat verder reikt dan welke religieus kader ook.’

Glenda: Een zachte wind ruiste door de kamer en langs mijn gezicht. Het innerlijke ‘licht’, dat mij verlichtte, straalde nu ook van buitenaf op mijn oogleden. Met een diepe zekerheid opende ik mijn ogen en zag Jezus voor mij staan.

Langzaam en vol eerbied ging ik voor de schildersezel staan en begon op het doek te tekenen. Mijn probleem, hoe ik gelijktijdig het visioen zag en schilderen moest, was opgelost, ondanks dat de daarachterliggende kracht nog steeds een mysterie voor me was. Er werd geen woord gesproken, maar ik kon niet anders, dan gedurende de overdracht van zijn aanwezigheid, voor het witte doek te glimlachen. Vanaf die dag leek het, telkens wanneer ik aan mijn schilderij werkte, of hij voor mij verscheen in volle werkelijkheid. Dag aan dag werd de verschijning echter. Jezus was permanent aanwezig en we werkten als een team samen aan het schilderij.

Toen ik Jezus op een dag trots vertelde, dat ik zelf een eigen kleurenschijf had ontwikkeld, reageerde hij volkomen onverwacht:

‘Waarom ben je bang voor kleuren?’

Glenda: ‘Waarom vraag je dat?’

‘Omdat je verstand overuren maakt, om iets te compenseren, waar jij je duidelijk niet lekker bij voelt. Je hoeft de wetten van de kleuren niet te begrijpen om ervan te kunnen houden, want Liefde is de kracht. De vertwijfeling van het Hart is voor het verstand een gelegenheid om macht uit te oefenen.’

Glenda: ‘Gaat het verstand altijd zo te werk?’

‘Vaak wel. Eigenlijk kan het verstand een heel goede dienaar zijn, wanneer je haar toestaat om alleen maar die dienende functie uit te oefenen. Je moet duidelijk voor ogen houden, dat het verstand op zich geen macht heeft. Het verstand integreert of projecteert ervaringen of het ontwikkelt een logische matrix, om de macht van het Hart en de ziel te verklaren en haar te dienen. Maar wanneer het Hart op de een of andere manier een negatieve instelling tot het leven heeft, kan dit tot ernstige problemen leiden. Want wanneer het Hart aan het verstand negatieve impulsen geeft, bijvoorbeeld: schaarste, onzekerheid, angst of boosheid, dan zal het verstand hierop reageren met een logica, die haaks op het goede leven staat.’

Glenda: ‘Hoe kan zoiets nu gebeuren, als het Hart zuiver is?’

‘Het innerlijke Hart, kan in haar zuiverheid, geen prikkels geven die leiden tot destructieve acties. Maar het Hart neemt alles waar als eenheid. Dat houdt zowel het lichaam in, dat er primair op uit is om te overleven, als ook de empathische gevoelens. Daardoor heeft het Hart er vaak moeite mee om onderscheid te maken tussen de ervaringen van zichzelf en de ervaringen van anderen. Door haar compassie accepteert en verwart het Hart vaak de pijn en het verdriet van anderen met die van zichzelf en neemt die gewillig op zich. Uit deze gevoelens kunnen zich schuld, zelfverwijt, angst en moedeloosheid ontwikkelen.

Toen ik zei dat ‘ik in deze wereld ben maar er niet van deze wereld ben’, verwees ik rechtstreeks naar de manier, waarop ik de kracht van mijn Hart optimaliseer. De sleutel is om het leed van de wereld te voelen, terwijl je tegelijkertijd in het geluksgevoel van het Hart blijft. Het is aan iedere ziel om het eigen Hart op een passende manier te leiden en om haar zuiverheid te bewaren. Negatieve gevoelens, die tot deze heilige kern zijn doorgedrongen, kunnen leiden tot negatieve overtuigingen en houdingen.’

Glenda: ‘Kan je hier een voorbeeld van geven?’

‘Het duidelijkste voorbeeld hiervan is het ongrijpbare mysterie, dat het verstand angst met zijn eigen verzinsels invult.

Stel je eens voor, dat het Hart van iemand zich op schaarste heeft ingesteld. Dan werkt zijn verstand op volle toeren om manieren te vinden om aan geld te komen. Dat op zich is logisch vanwege het overlevingsmechanisme, maar het lost nooit het werkelijke probleem op of brengt geen veranderingen aan in de oorspronkelijke overtuiging. Misschien redt de persoon het net, misschien wordt hij ook rijk. Maar hij blijft echter hard werken zonder ooit het gevoel van welstand en welzijn te ervaren. Het is immers slechts een compensatie voor zijn schaarste, want het verstand kan wel de problemen met logica oplossen, maar niet die van het leven.

Uiteindelijk wordt zijn leven hierdoor gedomineerd, waardoor dit nooit tot een diep gevoel van echt geluk zal leiden. Alles, wat hij verdiend heeft met de inspanning van het verstand, zal alleen maar een compensatie zijn van het daar onderliggende gevoel van schaarste. Op deze manier lost het intellect slechts problemen op die te maken hebben met logica, maar het is niet in staat de daarachterliggende problemen aan te pakken.

Het bewustzijn van schaarste ontstond, doordat de mensen blind waren voor de overvloed, die bij het leven hoort. De mensheid is toen in schaarste gaan geloven en op basis daarvan gaan investeren.

Aan de andere kant waren er mensen, die juist geïnspireerd waren door de rijkdom van het Universum. Dezen voelden juist een diep gevoel van dankbaarheid voor de oneindige overvloed en gaven juist een positieve impuls aan hun verstand. Als gevolg daarvan zocht hun intellect naar manieren om deze rijkdom van het leven te omarmen. Op die manier kon men met minder moeite een grotere welvaart creëren.

Hetzelfde geldt voor het lichamelijke gevoel van welzijn. Een mens, die gericht is op ziekte, zal zijn hele leven vechten om zich goed te voelen. En zijn intellect zal hem heel veel suggesties aan de hand doen om allerlei ziektes te genezen. Echter zonder ooit de oorzaak van de problemen aan te pakken.

Een mens, die in gezondheid en heelheid gelooft, zal dus zijn bestaan een positieve impuls geven. Wanneer er een negatief geloof is, wordt er een negatief signaal uitgezonden. Dit is logisch wanneer je de zaak vanuit de omgekeerde modus beschouwt. Op die wijze wordt het probleem juist verergerd.’

Glenda: ‘Wat is de omgekeerde modus?’

‘Logica is in principe een functie om resultaten, consequenties of daaruit afgeleide modellen te bepalen of te voorspellen. Wanneer de logica een positieve impuls als uitgangspunt heeft, blijft het zich in die richting bewegen en trekt het hier uit positieve conclusies. Maar wanneer de logica gevoed wordt met een negatieve impuls, zoals bijvoorbeeld: ‘ik lust geen broccoli’, zal het zich in die richting blijven voortbewegen, waarbij de persoon in kwestie alle redenen gaat verzinnen waarom je aan broccoli een hekel zou moeten hebben. In plaats daarvan zou diegene zijn aandacht ook kunnen richten op een en nieuw standpunt om te zien welke pluspunten broccoli heeft of zich er op zijn minst verdiepen, welke alternatieve voeding ervoor in de plaats zou kunnen komen. Als ‘de logica’ probeert om negatieve impulsen te rechtvaardigen, zal het juist niet de positieve logica van het leven activeren. Het leven is in onze genen vastgelegd met het doel goedheid te stimuleren, maar wanneer het gedomineerd wordt door het verstand, leidt dit vaak tot het tegenovergestelde.

Het Universum van de Schepper is oneindig en er is een onuitputtelijke rijkdom. Door het op die manier te beschouwen en in die overtuiging te geloven, kan het verstand zich op een directe en juiste manier inzetten om overvloed tot stand te brengen. Als het intellect een positieve impuls krijgt werkt het adequaat. Wanneer het echter een negatieve aansporing krijgt werkt het verstand vernauwend en zal het nooit in staat zijn het grotere geheel en zijn verbanden te zien. Blijf alsjeblieft verwonderd over de grenzeloze oneindigheid. Kijk ernaar en laat je ontroeren door deze oneindige eeuwigdurende schepping.

Kijk elke dag naar de oneindige dingen in het Universum en alles, wat je nodig hebt, zal je gegeven worden.’

Glenda: ‘Wat is de verhouding tussen het verstand en de ziel?’

‘De ziel is de totaliteit van je Liefde, bewustzijn, ervaring, deskundigheid, geheugen en emotie. Een potentieel, dat onsterfelijk is. Je verstand fungeert als kroniekschrijver en manager. In die hoedanigheid vervult het verstand een nuttige functie en is het een belangrijk bezit. Het is een prachtig ontwikkeld instrument, waarmee je je intelligentie kan ontwikkelen en toepassen. Maar het is er niet voor gebouwd om als stuurman in je leven te fungeren en het is zeer zeker niet de kern van je hogere intelligentie. Het verstand kent op zichzelf geen bezieling en is niet in staat om je fundamentele omstandigheden te veranderen. In het centrum van je ziel ligt het heilige Hart. Dit is de plaats waar jij en God één zijn. Het Hart neemt zowel de oneindigheid van binnen, als die van buiten waar. Het is in staat de volmaaktheid te zien en ervoor te zorgen, dat situaties wezenlijk veranderen.

Je Hart is je hogere vorm van intelligentie. Je Hart heeft zijn blik gecentreerd op de oneindigheid, die door je Schepper in het Universum is gelegd. Met andere woorden het Hart respecteert je individualiteit, de eenheid met God en de eenheid met al, wat is. Laat me jouw eigen Hart als uitgangspunt nemen. Het Hart, waar ik het over heb, is niet het fysieke orgaan. Alhoewel dit fysieke hart als instrument dient voor het ware Hart, omdat dit er is om je lichaam constant te voorzien van het leven gevende bloed. Het Hart, waar ik over spreek, is het centrale aandachtspunt van je ziel. Het is de plek, waar je ziel alle aardse emoties in je goddelijke bewustzijn integreert. Dit leidt tot oneindige mogelijkheden. Deze plaats bevindt zich net onder en achter je fysieke Hart. Dit is de Bron van kracht, die de Schepper in jou heeft gelegd. Je verstand is slechts een hulpmiddel, dat zich goed gedraagt, als het positief aangestuurd wordt, maar zich slecht gedraagt als het negatieve impulsen krijgt. Het Hart wekt gevoelens van compassie op, die vanuit hogere sferen gevoed worden. Maar het is veel meer dan een emotie. Het is een oneindig bewustzijn en vormt daarbij de basis van alle hoger bewustzijn. Het is uit deze kracht, dat het script van je leven geschreven wordt. Leef vanuit je Hart om het volledige script van je leven te schrijven of te herschrijven. Doe dit niet met je verstand. Je verstand beschikt niet over de kracht om dit te realiseren. Elk verlangen van je Hart zal bewaarheid worden.

Er was een tijd, dat het Hart zijn juiste plek in het leven niet kreeg en in wanhoop verkeerde. Het Hart was zijn oriëntatie kwijt en was er toen de oorzaak van, dat het verstand met tegenstellingen en chaos te maken kreeg. Daardoor voelde het verstand zich gerechtvaardigd om zich meester te maken van hetgeen het als irrationeel beschouwde en het te domineren. Het verstand trok zijn eigen plan om het Hart te overwinnen door zelf een eigen werkelijkheid te gaan scheppen.

Binnen deze zelf gecreëerde werkelijkheid, presenteerde het verstand zich als de bron van intelligentie in plaats van een uniek dienend instrument van intelligentie.

Het verstand is op zijn best logisch. In zijn streven naar logica gaat het omstandigheden, die onbegrijpelijk zijn, uit de weg of probeert die te controleren. Vanuit het gezichtspunt van het verstand zijn controle en begrijpen precies hetzelfde. Het verstand gaat er van uit, dat, wanneer het in staat is iets te begrijpen, het dat ook kan beheersen. Vaak wordt in het streven om alles onder controle te houden gewoon een andere werkelijkheid bedacht, of wordt deze met zaken gevuld, die het verstand als logisch beschouwt.

Dit is de kern, het dwangmatige centrum van een persoon of van een wereld, die door het verstand gedomineerd wordt.

Het is heel belangrijk om erop toe te zien, dat het verstand slechts als instrument gebruikt wordt om intelligentie te ontwikkelen en toe te passen. En dat het niet verward moet worden met haar Bron, namelijk het Hart. Wees je ervan bewust, dat het verstand niet datgene is, wat je bent. Het biedt geen oplossing om het Hart, dat in nood verkeert, te onderdrukken. Macht gebruiken in plaats van begrip, zal er alleen maar toe leiden, dat je leven leeg, kaal, zonder energie en zinloos is. De antwoorden, die betrekking hebben op het helen van je leven, kunnen in het binnenste van je krachtige Hart gevonden worden. Dit kan alleen gebeuren door inzichten, waarbij het probleem in je kern wordt aangepakt.’

Glenda: ‘Hoe kan ik dat in de praktijk brengen?’

1.2 Oefeningen

1. De eerste oefening is om al je positieve emoties te bevestigen door elke dag dankbaar te zijn en te genieten.

2. De tweede is om de negatieve gevoelens, die in je opkomen, dagelijks te niet te doen door middel van vergeving.

3. De derde kost de meeste mensen meer moeite: Het gaat er om de dingen precies te zien zoals ze zijn, net zoals een kind doet.

Het verstand heeft het de neiging om er een kunstmatige ordening op na te houden.

Met andere woorden, je verstand zou het script herschreven hebben om het mooier te maken of om het zo aan te passen, dat het overeenkomt met een nieuwe belevingswereld, die aansluit op zijn eigen aannames. Daarbij zal het proberen om datgene, wat bestaat, op zijn eigen ideeën af te stemmen en daarna te restylen. Het complexe en geraffineerde verstand is hier keer op keer toe geneigd. Het is op zoek naar perfecte sjablonen, die het op het bestaan kan leggen om ze daarna goddelijk te kunnen noemen. Maar je hoeft juist niets te doen om dit Universum goddelijk te maken. Het enige wat je te doen staat, is het waar te nemen en wat al aanwezig is met respect en verwondering te aanschouwen.

Kijk, wees dankbaar en vergeef datgene, wat je niet vatten of controleren kunt. Want het leven is goddelijk. Het is volmaakt en het is een natuurlijke manifestatie van de Wil van zijn Schepper. Logica manifesteert zich aan de buitenkant als een structurele organisatie. Het is een prachtig instrument om het leven op een ordelijke manier te laten verlopen, zolang een structuur maar geen dominante en controlerende functie uitoefent. Alle onderdrukkende structuren, die je in de wereld aantreft, zijn tot stand gekomen vanuit concepten, die door het verstand gegenereerd zijn. Zij willen een structurele perfectie opleggen op de altijd al aanwezige natuurlijke en grotere perfectie, die misschien minder controleerbaar is. Vaak maakt het verstand dingen stuk om ze daarna weer te repareren of te controleren. Maar hier hangt wel een prijskaartje aan. Dit heeft zowel betrekking op het stuk laten lopen van relaties, als op een of andere bedachte of bejubelde structuur te beschouwen als ‘het ultieme antwoord’ om te kunnen overheersen.

In zo’n wereld, die door het verstand gedomineerd wordt en onderdrukt wordt door structuren, wordt het Hart om te overleven een volgzame slaaf. Gelukkig zijn de reservoirs van het Hart zo groot, dat het in staat is op doeltreffende wijze alle liefdeloze barrières en onderdrukkende formules, die het verstand opricht te neutraliseren.

Door de concessies van het Hart worden de rollen volledig omgedraaid. In een wereld waarin het verstand de boventoon voert en het Hart een slaafse volgeling is, is het zelfrespect, dat het Hart uit het oog verliest, als het ware opgesloten achter een gevangenisdeur. Het Hart moet zijn vrijheid inleveren en krijgt geen toestemming deze symbolische gevangenis te verlaten. In zo’n wereld wordt het Hart beschouwd als vrouwelijk, inschikkelijk en sentimenteel, dat er alleen toe dient om in emotionele en creatieve behoeften te voorzien’

Glenda: ‘Bedoel je dit met de omgekeerde wereld en dat het jouw geschenk aan ons was om het Hart weer in zijn ware kracht te plaatsen?’

‘Wanneer het Hart op de juiste plek zit, kan het verstand goed van pas komen en kan het briljant en gelukkig functioneren. In juiste combinatie met het Hart, zullen er momenten zijn van genialiteit, ongeacht het opleidingsniveau, dat het verstand genoten heeft.

Net als ieder ander instrument, dat in het teken staat van dienstbaarheid, werkt het verstand het beste binnen vastgestelde kaders.

Een van de permanente karakteristieken van het verstand is, dat het op zijn minst twee vaste punten als referentiekader moet hebben om goed te kunnen functioneren. Want het kan eenvoudig weg niet omgaan met zoiets als de oneindigheid. Daarentegen is het Hart gecentreerd vanuit de oneindigheid en put het hier uit de kracht om echt te leven.

Wanneer het verstand het Hart dient, is alles mogelijk, maar als het Hart ondergeschikt is aan het verstand, is er een permanente beperking. De emotionele energie, die daarbij betrokken is, wordt verspild.

Het verstand bestaat hoofdzakelijk uit twee componenten: het eerste gedeelte is integrerend en is grotendeels te vergelijken met een complexe DNA-computer. Het concentreert zich in het midden van de hersenen en het zenuwstelsel, maar heeft uiteindelijk zijn uitwerking op iedere cel van het lichaam.

De tweede component is een elektromagnetisch veld, dat het lichaam omgeeft en doordringt. Dit is de voornaamste opslagplaats en het systeem om je van alles te herinneren, zowel al je gevoelens, als de integratie van gedachten.

Alle data in het verstand zijn wiskundig gecodeerd en worden in beweging gebracht door (+) of (-) toegangsimpulsen. Dit is dan ook de reden, waarom het verstand uitsluitend dualistisch functioneert, ténzij het onder supervisie van het Hart staat. Wanneer het verstand domineert is polariteit het allerbelangrijkste referentiepunt. Dan is bijvoorbeeld liefdadigheid een ambitie, die aan leidinggevende structuren ondergeschikt wordt gemaakt. Als dit het geval is, dan verkeert de menselijke broederschap in een miserabele toestand van krachteloosheid. Maar wanneer het Hart in zijn juiste verhouding tot God staat en de meester is van je leven, dan vloeit liefdadigheid op een natuurlijke manier voort uit het verlangen om te delen. Ik heb heel erg mijn best gedaan om dat punt aan Judas over te brengen, maar hij was een man die dacht in structuren en daardoor niet kon luisteren.’

Glenda: ‘Waarom heb je, als je dit wist en voorzag, dat Judas je zou gaan verraden, hem toegelaten tot je discipelen?’

1.3 Judas

‘De Schepper, niet ik, bepaalde, wat de positie van Judas binnen de groep was. Eigenlijk is er over het verhaal van Judas veel meer te zeggen, dan er ooit verteld is. Na zijn verraad pleegde hij zelfmoord. Hij werd door iedereen gehaat, verafschuwd en gemeden en niemands Hart stond ervoor open om hem te vergeven. Ik begreep Judas van begin af aan. Ik wist niet precies, dat hij mij zou verraden en ik wist ook niet op welke manier. Maar ik begreep, dat het onvermijdelijk was. Ik wist ook exact, waarom God ons samen had gebracht. Het was niet mijn bedoeling om hem in mijn groep op te nemen. Als kleine jongen was hij mijn beste vriend. Hij werd geboren in een zeer invloedrijke en intellectuele familie. Judas genoot van alle voordelen, die rijkdom en onderwijs met zich meebrachten. Met zijn familie deelde hij alle privileges. Hierdoor lag de weg voor hem open om een gehoorzame dienaar van structuren te worden. Bovendien had door academische en intellectuele vorming zijn verstand zich ontwikkeld tot een niveau waarbij het Hart overschaduwd werd. Samen stroomden we als totaal verschillende rivieren naast elkaar. Toch hield ik van hem en hij van mij. Als kinderen speelden we samen, zoiets als Cowboy en Indiaantje, of te wel Romeinen en Joden. Vaak deden we verstoppertje en wanneer we elkaar zochten, kon ik hem altijd gemakkelijk vinden, maar hij vond mij nooit. Ik ging gewoon achter de grootste structuur kijken, omdat hij zich daar zou verbergen. Maar ik kon gewoon midden in het open veld staan en dan liep hij straal langs mij heen, alsof ik onzichtbaar was. Ondanks dit verschil, hielden we samen van het leven. En omdat ik jong was en vol jongensstreken zat, genoot ik ervan om tegenover Judas op te scheppen. Als kleine jongen al, nog lang voordat iemand de wonderen had gezien, die ik verrichtte, liet ik hem mijn verdwijntrucs zien. Soms liet ik dode takken weer tot leven komen. Het behoorde bij mij als onderdeel van mijn jeugdig temperament. Judas was van het begin af aan hier erg van onder de indruk en hij wist, dat ik de Messias was. Hij geloofde dat met heel zijn Hart. Maar natuurlijk was zijn idee over het Messias-schap gevormd door het beeld, dat er was van Mozes of koning David of van een koning, die priester was en wonderen verrichtte, waardoor overwinningen behaald konden worden. De Koning der Koningen moest zich manifesteren om Israël te herstellen. De Messiaanse profetie werd grotendeels geleid door het opnieuw opeisen van politieke macht. Hij dacht, dat ik de Romeinen versteld zou laten staan van Gods kracht, net zoals Mozes naar de Farao van Egypte ging en de staf gebood om een slang te worden. Judas verwachtte van mij, dat ik Romeinse legers op de knieën zou krijgen, dat de legers uit Israël zouden vertrekken en wij ons land weer terug zouden krijgen. Zoals je ziet, had Judas totaal geen weet van mijn hogere rol en doel. Zijn begrip werd helemaal door historische voorspellingen en aanpassingen aan het politieke machtsspel bepaald.

Toen we opgroeiden vormde hij voor mij altijd een uitdaging. Hij liet me zien op welke manier in bepaalde situaties onbegrip zou kunnen ontstaan. Zo kon ik mij voorbereiden, hoe er bij anderen misvattingen zouden kunnen ontstaan. We waren elkaars tegenpolen en hij was voor mij een heel goed klankbord om te begrijpen, hoe de oppositie dacht. Het ligt niet in mijn bedoeling om denigrerend over hem te zijn. Hij koos zijn rol en speelde die goed. Ik heb hem heel lang geleden al vergeven voor de pijn, die hij veroorzaakte. Zonder dat zou het wonder niet mogelijk zijn geweest. En in tegenstelling tot veel beschuldigingen, verraadde hij mij zeker niet voor zilvergeld. En het kwam überhaupt niet in hem op om mij te verraden. Judas maakte deel uit van een trotse invloedrijke familie en zonder enige twijfel zou hij zijn geld aan liefdadigheid of bijvoorbeeld aan de synagoge te schenken. Maar Judas was even toegewijd aan structuren, als ik dat was aan God. Dat was het kernpunt van ons drama. Toen hij op die fatale avond bij het avondmaal vertrok, wist ik niet precies wat hij zou doen, maar ik wist dat hij iets van plan was. Hij ging op weg om dát te doen, wat hij wilde, met dezelfde vastberadenheid, waarmee ik bereid was om mijn doel te verwezenlijken. Hij was de symbolische zoon van structuren en ik was de symbolische zoon van God.... Er zou zeker, vóór de avond ten einde liep, een krachtmeting plaatsvinden. Tot dat moment hadden we naast elkaar geleefd als broeders, maar nu was de tijd gekomen, waarin het drama zich zou openbaren. Hij en ik hadden hierover ieder onze eigen zienswijze. Maar als ik zou moeten duiden wat zijn intentie was, dan zou ik dat als volgt doen: hij was ongeduldig over de ontwikkeling van mijn apolitieke leerstellingen en hij wilde mij dwingen een polariserend standpunt in te nemen tegenover de Romeinen. Zonder twijfel dacht hij mij op die manier aan de macht te brengen, althans zijn idee van macht. Toen hij naar de Romeinse soldaten ging, wist hij dat ze er op uit waren om mij te arresteren. En hij heeft ze zo geïmponeerd met zijn verhalen over mijn kracht, dat ze tenslotte met een heel leger kwamen. Ik veronderstel, dat hij van mij verwachtte, dat ik dit leger op het moment, dat ik door hen omsingeld zou zijn, op de een of andere manier zou overweldigen. Misschien verwachtte hij van mij, dat ik daarna zou oplossen in het niets of de soldaten in pilaren van steen of bomen zou veranderen om dan zelf als een duif weg te vliegen. Hij verwachtte, dat er een bepaald wonder zou gebeuren en dat gebeurde ook. Maar het wonder, dat geschiedde, was veel te groot voor Judas om te omvatten, omdat het eenvoudigweg bestond uit overgave.

Niemand was meer gechoqueerd dan Judas en ik weet zeker, dat hij zichzelf daarna niet doodde uit schuldgevoelens, maar uit een verschrikkelijk besef, dat alles, wat hij gepland had verkeerd was gegaan. Mijn overgave was het enige, wat hij nooit verwacht had, omdat het verstand met zijn obsessie voor controle overgave ziet als een nederlaag. Maar het Hart kent zijn onsterfelijkheid en dúrft zich over te geven. De paradox van de overgave van het Hart is, dat het zijn meesterschap herwint en dat is een wonder op zich. Dat was het doel van mijn komst. De rest is geschiedenis.’

Glenda: ‘Accepteerde Judas je vergeving?’

‘Nog niet. Maar als hij ooit ontwaakt tot de waarheid van wat er gebeurde, zal zijn terugkeer tot God een verpletterend effect hebben op de tirannie van structuur in dit Universum. Veroordeel hem niet, want dat zal alleen maar de tirannie, die hij nog steeds verdedigt, versterken. Bid voor zijn ziel en misschien zal er een wonder gebeuren, waarover tot het einde der dagen gepraat zal worden.

Het echte wonder van mijn kruisiging is, dat het heilige Hart hersteld werd in z’n positie van heerschappij over het leven, het verstand en de door het verstand opgelegde structuren. Liefde claimde haar overwinning op de dood. Eens herstelde ik de oppermacht van het Hart. Het enige wat jullie hoeven te doen is dit te accepteren en haar kracht toe te passen in je eigen leven en je eigen plek op de Aarde. Je Hart hoeft niet haar weg terug te werken naar God, want het heeft God nooit verlaten. Het Hart is in haar volmaaktheid de enige verbinding met je Schepper, die nooit aangetast was. Maar het moet zijn zekerheid herwinnen als meester over de illusie. Alle wonderen vinden op die manier plaats. Het Hart is de drager van alle wonderen.

Onderschat de kracht van het Hart niet om een hogere intelligentie voort te brengen, een hoger bewustzijn en het vermogen om tot betere oplossingen te komen voor het bestaan, dan je ooit verwacht had. (Zie ook Hoofdstuk 7)

Daarom ervaren mensen zo vaak een wonder van genezing, wanneer zij geconfronteerd zijn met de dood. Ze denken, ‘ik heb nog slechts zes weken te leven’ en op dat moment laten ze alle uiterlijke eisen los. Het verstand verliest dan al zijn belangrijkheid en geliefden worden dierbaarder dan ooit. Plotseling brandt de vlam van het Hart helderder dan ooit, of het nu is door verdriet, vreugde, tevredenheid of overgave. Slechts dán wordt door het gloeien van het hart het wonder mogelijk. Veel mensen, die oog in oog staan met de dood gaan vooruit, sterven aan de wereld van structuur, die hun echte onderdrukker was en komen vervolgens écht tot leven. Dat is de betekenis, die ik duidelijk probeerde te maken, toen ik 2000 jaar geleden zei, dat je eerst moet sterven om te kunnen leven. Want als je vanuit je Hart leeft, leef je onsterfelijk; leef je eeuwig. Het Hart brengt altijd nieuw leven in elke situatie en opent mogelijkheden, die anders onmogelijk zouden zijn. Soms is één procent verandering al voldoende om het grote verschil te maken, want dat is het enige dat nodig is om een situatie, die vastzat, te resetten en te laten zien, dat alles relatief is. Alleen God is absoluut al het andere is relatief. Dat is de reden waarom iemand, die oordeelt, gevangen komt te zitten in de vastgelopen redeneringen van zijn verstand. De blinde vlek veroorzaakt dit destructieve mechanisme. Het verstand formuleert zijn controle rondom factoren, waarvan het denkt, dat ze absoluut zijn en tóch kan het niet de Ene en het Ene Absolute Zijn vatten. Daarom leg ik er zo de nadruk op, dat het verstand een briljante dienaar is maar een rampzalig meester. Voordat je er mee aan de slag gaat, moet je eerst begrijpen, hoe je het kunt uitschakelen. Ik ben erg gevoelig voor momenten waarin mensen hun leven een andere wending geven.’

HOOFDSTUK 2

Jezus over zijn leven

2.1 Zijn jeugd

’In mijn jonge jaren, tot één jaar na mijn Bar Mitswa, werkte ik bij mijn vader als timmerman. Op mijn 14e werd mij de mogelijkheid geboden om samen met mijn oom Joseph naar Egypte gaan. Mijn ouders moedigden mij aan, omdat zij het als een onderdeel zagen van mijn ontwikkeling. En ook vonden zij het een manier om mij te beschermen tegen de toenemende onrust, die in ons land heerste. Na deze reis bleef ik voor mijn oom werken, die al wat ouder werd. Zijn uitgebreide handelsgebied reikte van de voet van de Himalaya, tot aan wat nu bekend staat als Engeland. De jaren waarin ik reisde, stelden mij in de gelegenheid om in aanraking te komen met andere volkeren, culturen en gewoonten. Hierdoor werd mijn visie, die verder reikte dan alleen het herstel van Israël, ten aanzien van de eenheid van de hele wereld versterkt. En door deze uiteenlopende ervaringen werd ik op verschillende manieren voorbereid op mijn missie. Daarnaast ontdekte ik plaatsen waar Joodse vluchtelingen in de toekomst naar toe konden uitwijken. Nederzettingen, waar zij met open armen zouden worden ontvangen.

Het is in de moderne geschiedenis vrijwel onbekend, dat de Israëlieten over een netwerk beschikten, dat zich over de hele antieke wereld uitstrekte.

Velen van hen werden uiteengedreven, nadat Assyrië de tien noordelijke stammen van het Koninkrijk Israël overwonnen. De Israëlieten werden toen allemaal verbannen naar het noorden van Mesopotamië en Medina. Maar toen hun ontvoerders zelf door anderen werden verslagen, emigreerden de Israëlieten naar nieuwe gebieden. Men gaat er van uit, dat deze tien stammen toen verloren zijn gegaan, maar dat is niet zo. Twee eeuwen later pas zorgde de vernietiging van Jeruzalem door de Babyloniërs voor een massale vlucht. Veel Israëlieten werden gevangengenomen in Babylon, maar een groot deel wist te ontvluchten en richtte gemeenschappen en enclaves op van waaruit handelgedreven werd. Ze sloten zich bij anderen aan, die hen voor waren gegaan en vestigden zich in de gebieden, die ze al kenden. Meer dan 600 jaar breidde hun nieuwe samenleving zich uit tot een tamelijk welvarende gemeenschap. Ondanks dat ze zich allerlei nieuwe gebruiken en gewoonten eigen maakten, was er genoeg taalkundige en culturele samenhang tussen hen. Dit leidde tot het idee, dat, als het politieke gezag zich zou herstellen Jeruzalem voor hen een vruchtbare bodem zou zijn. Maar als dit echter niet zou gebeuren, dat deze gemeenschappen dan als uitwijkplaats konden dienen voor eventuele toekomstige Israëlische vluchtelingen.

Als jongeman onderzocht ik vol enthousiasme deze ver afgelegen gemeenschappen. Ik keek er naar uit om de betrekkingen met hen te onderhouden en de eenheid te herstellen, voor het geval dat Israël zich zou ontplooien tot een zelfstandige internationale gemeenschap. Israëls plan om zich uit te breiden had niets weg van de expansiedrift van Rome. In de zin, dat de Israëlieten geen militaire doelen nastreefden en er niet op uit waren om anderen te onderdrukken. De geschiedenis bewees echter, dat door de macht van Rome deze hoop tenietgedaan werd. Toen Jeruzalem later door Rome werd vernietigd, waren de Romeinse machthebbers nogal verbaasd over de efficiënte wijze waarop de bevolking massaal naar andere oorden uitweken. En hoe ze daar met open armen werden ontvangen. Mijn onderzoek naar gebieden, waar men zich zou kunnen vestigen, kon gedurende mijn leven vanwege de dreiging van de Romeinen niet openbaar gemaakt worden. Rome zou onze burgers dan wegens samenzwering en opruiing vervolgd hebben.

Tegen de tijd dat ik 25 was stierf mijn vader en keerde ik terug naar huis om zijn plaats als hoofd van de familie in te nemen. Hij liet mijn moeder achter met een grote kudde schapen en een kleine wijn-, fruit- en olijvenboomgaard. Totdat ik deze taken aan anderen kon overdragen, nam ik de zorg hiervoor volledig op me. Maar al spoedig moest ik mijzelf vrijmaken om aan mijn missie te beginnen. Onder de Galliërs en Nazareners, die volgens de Romeinen rebellen waren, vond ik veel mensen, die in mijn visie geïnteresseerd waren. En ook onder de Essenen, die tot de mystici behoorden. Veel uitgestotenen in de maatschappij voelden zich tot een andere manier van leven aangetrokken. De mannen, die rondom het meer van Galilea werken, stonden in het bijzonder voor waarheid open, omdat ze door hun liefde voor de zee vrijheid hoog in hun vaandel hadden.’

Glenda: ‘Ben je ooit getrouwd geweest?’

‘Nee dat ben ik nooit. Ik kon het me helaas niet veroorloven om te gaan trouwen. Dit was het offer dat ik moest brengen. Juist daarom genoot ik zo van alle rijkdom, die mensen om mij heen voortdurend aan mijn leven toevoegden. Het was op zich ook een radicale keus. Want in onze cultuur bestond er zelfs geen woord voor vrijgezel. Ik zou echter nooit trouwen, tenzij ik me helemaal zonder enig voorbehoud aan het huwelijk had kunnen toewijden. Het was voor mij onmogelijk geweest een goede echtgenoot en vader te zijn. Vanuit het perspectief van mijn grotere doelen en prioriteiten, waar ik voor gekozen had, was dit niet haalbaar. Om nog maar te zwijgen over het leed en de problemen, die mijn martelaarschap teweeg had kunnen brengen bij een vrouw en kinderen. Na mijn opstanding werd mijn biologische vorm getransformeerd tot mijn geestelijke essentie. Alleen al daarom zou het niet passend zijn geweest om mij in welke vorm dan ook te verbinden aan fysieke relaties. Zelfs al was ik na mijn opstanding volledig zichtbaar en gematerialiseerd op Aarde aanwezig, ik zou toch deel blijven uitmaken van een hoger doel. De belangrijkste reden, waarom ik er voor koos geen kinderen te hebben, lag in het feit dat de intensiteit en zuiverheid van Liefde, die ik in mijn leven meebracht, resulteerde in een verandering van de DNA in mijn lichaam. Het was niet mijn missie om in biologische zin een nieuw soort ras op deze Aarde te zetten. Ik houd van de mensen zoals ze geschapen zijn. En ik ben ervan overtuigd, dat zij zich van binnenuit kunnen veranderen, wanneer zij zich bewust worden van hun ware aard en zich herenigen met God. Dit tot stand te brengen impliceerde een heilig verbond. Zoiets gaat niet vanzelf en zou ook niet door een nieuw biologisch ras kunnen gebeuren. Degenen, die geloven, dat ik een nageslacht achterliet, zijn misleid of meten zich een houding aan van superioriteit, want dit is niet gebaseerd op de werkelijkheid. Er zijn veel familieleden, die afstammen van mijn familie en er is ook een nageslacht van de Apostelen. Zij emigreerden na de val van Jeruzalem voornamelijk naar Frankrijk en Engeland.

(Zie verder over het leven van Jezus Hoofdstuk 15.6)

2.2 Maria Magdalena

Zij was een bijzondere vrouw, die ik een speciale plaats gaf naast mijn Apostelen. Dat was een andere radicale keus, die ik maakte. Dus zal ik dit uitleggen. Maria was ongeveer 10 jaar ouder dan ik. Op het moment, dat ik haar voor het eerst ontmoette, was ze weduwe. Bij familie van haar overleden man waren er geen mannen met wie ze opnieuw kon trouwen, zoals in die tijd gebruikelijk was. En daarbij was ze te oud om nog kinderen te krijgen. Ze had twee zoons, die in de gevechten met de Romeinse soldaten waren gesneuveld. Ook had ze nog een jongere dochter, die Sarah heette. Sarah leek veel op haar moeder en door mijn diepe vriendschap met Maria beschouwde ik haar als mijn geadopteerde dochter. Over de afstamming van Sarah doen vele legendes de ronde, die aan mij worden toegeschreven. Dit klopt niet met de feiten. Maria Magdalena had het geluk, dat ze een groot landgoed van haar man erfde. Ze had twee zusters, waarvan er één in Jeruzalem woonde en ook had ze veel vriendinnen, die haar altijd met open armen ontvingen en haar ondersteunden. Toen ik Maria voor het eerst bij deze vrouwen ontmoette, zag ik dat ze getraumatiseerd was door het verlies van haar man en zonen. Naast het feit dat ze verdrietig was, waren er ook lichamelijke klachten, die haar vreselijk uitputten. Ik haalde de ziekte uit haar geest weg en genas haar lichaam. Op dat moment realiseerden wij ons, dat onze ontmoeting zo had moeten zijn. Zij was tot het einde bij mij.

Haar leven scheen voor dat speciale doel te zijn voorbereid. In tegenstelling tot de moderne fictie en romantische speculaties, was ze noch mijn vrouw noch een minnares. Er heeft zich tussen ons niets afgespeeld, wat haar integriteit zou kunnen hebben aangetast. Daarentegen bood ze vaak tederheid en emotionele steun en vulde de leegte op van het niet hebben van een vrouw. Haar dochter Sarah gaf mij altijd veel vreugde en verschafte mij de mogelijkheid om speciale talenten en bewustwording in haar tot bloei te brengen. Maria Magdalena was een briljante vrouw. Naast haar natuurlijke gaven, intelligentie en mensenkennis, was ze gezegend met het feit, dat ze met een man getrouwd was geweest, die een wetenschapper was. Dat zorgde ervoor, dat zij zich op een speciale manier kon ontwikkelen. Want in die tijd was het voor vrouwen niet toegestaan om onderwijs te kunnen volgen en was het verboden voor hen om de heilige schrift te lezen. Maar haar man had in het geheim alles met haar gedeeld. Ze kon niet alleen lezen en schrijven, maar had zelfs meer onderwijs genoten dan de meeste mannen. Ze was met haar man naar Egypte gereisd en had de geschiedenis van het land en de oorsprong van de daar heersende tradities bestudeerd.

Maria Magdalena was goed voorbereid op de rol, die in de toekomst voor haar weggelegd was. Ze stond naast de mannen en beschikte over een wijsheid, die die van de mannen overschaduwde.

Bovendien had ze een natuurlijke gave om te genezen en was goed onderlegd in de toepassing van geneeskrachtige kruiden, wierook en gewijde oliën. Misschien was haar grootste gave voor mij en mijn volgelingen wel, dat zij een hart had vol compassie, terwijl haar moeilijke ervaringen uit het verleden haar hadden geleerd, hoe ze angst kon overstijgen. In de dagen voor en na de kruisiging waren haar raadgevingen voor ons van onschatbare waarde.

Wat Maria Magdalena controversieel maakte, was dat ik haar ingewijd had tot Apostel voor de vrouwen. Dit leidde er uiteindelijk toe, dat sommige mannen niets met haar te maken wilden hebben. In die dagen was het ondenkbaar, dat een man bepaalde kennis aan een vrouw overdroeg. Het was zelfs niet toegestaan de geheimen van zijn hart zomaar aan een vrouw openbaar te maken. Alleen in het geval, dat hij met haar getrouwd was, zou dit acceptabel zijn. Dit punt hebben vele huidige schrijvers en speculanten genegeerd.

Want in het geval dat Maria Magdalena mijn vrouw zou zijn geweest, zou er over dit punt geen strijd hebben plaatsgevonden. Belangrijker nog is haar rol in de groeiende gemeenschap van vrouwen, die als doel had ALLE vrouwen geestelijk en intellectueel te verheffen. Toen ik aan de mannen vroeg of ze haar als een Apostel wilden accepteren, deden ze dat wel, maar met tegenzin; echt geaccepteerd werd ze nooit.

Na de kruisiging begaf Maria Magdalena zich onder de vrouwen, waarbij zij hen belangeloos onderwees. Ook moedigde zij de gelovigen aan om sterke gemeenschappen op te bouwen, zodat zij elkaar daar in een veilige omgeving buiten het orthodoxe Jodendom, konden ontmoeten.

Terwijl de mannen kibbelden over allerlei dogma’s, wedijverend over wie de leidende rol zou gaan vervullen en daarbij het steeds op de loer liggende geweld van buitenaf moesten ontwijken, werkte Maria Magdalena aan onderlinge gemeenschapszin. Hierbij leerde ze anderen hoe ze genezen konden worden en hielp hen de kwalen, die uit angst voortkwamen, te helen.

Tegen het einde van haar leven emigreerde ze met Sarah, een paar leden van mijn familie en een groot aantal andere weduwen naar Frankrijk om voorbereid te zijn op de massale vlucht van Joden uit Jeruzalem. Deze gemeenschap van vrouwen vormde het begin van het eenvoudig kloosterleven, dat in die dagen meer gericht was op dienstbaarheid aan de gemeenschap dan op gebed en rituelen. Maria Magdalena schreef uitgebreide verslagen, memoires en brieven, die als handleiding dienden voor de nieuwe gemeenschappen, die ontstonden. Helaas heeft zij de meeste hiervan niet gesigneerd uit angst, dat zij als leidende figuur ontdekt zou worden of dat deze geschriften vernietigd zouden worden. De gewoonte van die tijd verbood namelijk vrouwen om te schrijven en onderricht te geven. Het leidt geen twijfel, dat zij sommige van deze manuscripten tot aan haar dood toe bewaard heeft. Misschien zullen zij een keer opduiken. Maria Magdalena werd heel oud en stierf in vrede in het Zuidwesten van Frankrijk naast een waterbron van de herders.

Vrouwen in een groot gedeelte van de wereld hebben veel aan Maria Magdalena te danken. Zij ging voorop met de fakkel voor geestelijke vrijheid. Deze verspreidde door de eeuwen heen een helder licht. Ze was heel moedig en was een meer controversiële figuur, dan we ons nu kunnen voorstellen. Haar hele moedige leven was één grootse ode aan de kracht van Liefde, waardigheid en vrijheid.