Het gelijk van Rechts

Peter Langendam

Het gelijk van Rechts

Over slavernij, racisme en discriminatie, de kolonialisatie van Afrika, kernenergie en andere wetenswaardigheden

El Jeir Uitgeverijen

Geschreven te Breda en Los Boliches, januari 2019 – mei 2020

Over de omslag. U ziet het, het bloed druipt van de pagina. Dit kan alleen maar over het socialisme/communisme gaan. En inderdaad, u ziet de symbolen van het Nationaal Socialisme (hakenkruis), het Fascisme (Fasci) en de gevreesde Communistische symbolen, De hamer en sikkel of de rode ster. Pol Pot had een koepel van Amkor op zijn vlag. (Gele koepel op een rood vlak).

Eerste druk: 20 juni 2020

ISBN: 9789083010038

Redactie: Jeani Hoftijzer en Nanny van Velthoven

Omslag: K.O. Media, Spanje

BEWERKING/Zetwerk: K.O. Media, Spanje

COPY Right: El Jeir Uitgeverijen BV

No part of this book may be reproduced in any form by print, photo print, microfilm or any other means without permission in writing from the editor.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Opgedragen aan Dieter Kasperkovitz

Waarde vriend,

jouw dood was een

vreselijke schok voor mij,

maar ik ben je dankbaar

voor alles wat wij in die 50 jaar

samen hebben kunnen doen

en ik denk met liefde terug

aan jouw geduld,wijsheid,

humor en vriendschap.

Inhoudsopgave:

Voorwoord

Opstand

De hiërarchische driehoek: Over linkse solidariteit

Kaviaar, voedsel voor de rijken

Stierenvechten en Zwarte Piet

De multiculturele samenleving in Nederland

Trots op Nederland

Slavernij

Discriminatie en racisme

Afrika en het laat-kolonisme

Eigendom, bezit en diefstal

Twiganet, een pan-Afrikaans netwerk

Intellectueel eigendom

Over warmtekwanten en warmtepompen

Klimaatwetten van Nederland

Over de noodzaak van kernenergie

Zwaartekracht

De Europese Unie (EU)

Drank

Tenslotte

VOORWOORD

Kameraden! Omdat lezers gewoonlijk het voorwoord overslaan, is deze plek hier verreweg de veiligste manier om u te informeren over de volgende geheime revolutionaire boodschap. Na de overwinning van de vrije westerse wereld op het fascisme en het nazisme zag het er even slecht voor ons uit. Onze prachtige socialistisch-communistische ideologie had veel meer slachtoffers gemaakt dan het christendom, de islam, de fascisten en de nazi’s bij elkaar opgeteld. Kameraad Lenin had door zijn vroegtijdig overlijden slechts tussen de vijf tot zeven miljoen Russen laten vermoorden. Kameraad Stalin deed het beter, men schat tot 60 miljoen van zijn landgenoten. Maar de grote roerganger Mao sloeg de trom; bijna honderd miljoen Chinezen wist hij om zeep te brengen. Zijn visie van de Grote Sprong voorwaarts en de Culturele Revolutie doordrenkten de Chinese bodem met bloed; misschien is het kameraad Pol Pot (opgeleid aan de Sorbonne universiteit van Parijs) die relatief als overwinnaar uit de strijd komt; één op de drie Cambodjanen liet hij vermoorden. Mogen zij de grote voorbeelden zijn voor de opdracht die ons te wachten staat, want het worden bijzondere tijden. Even dacht de Japans/Amerikaanse filosoof Francis Fukuyama dat het einde der tijden was aangebroken, nadat de laffe Oost-Duitse kameraden het hoofd in de schoot hadden geworpen. Maar we kwamen terug, overal in Europa en elders ter wereld, ja zelfs in Amerika en Canada hadden we nog vrienden en sympathisanten. Via het post modernisme en het cultuur marxisme hielden wij de pers op onze hand, bleven de leraren op alle scholen ons trouw, werden de universiteiten weer broedplaatsen van ons links gedachtegoed. Overal zitten onze kameraden. Bij het OM, in alle ministeries, bij alle NGO’s, bij de omroepen, landelijk, regionaal of zelfs commercieel. Zelfs via de stembus lukt het weer wonderwel grip te krijgen. Groen is een toverwoord en het milieu is van ons. Zelfs de nuttige idioot Rutte[*] is in de milieuvalkuil getrapt. Hij gelooft plots in Global Warming en Climate Change. De VVD is een linkse partij geworden die onze bondgenoot werd.

*. Nuttige idioten; een verwijzing van Lenin voor publieke figuren die zich voor Sovjet propagandadoeleinden lieten ge(mis)bruiken.

Met het energietransitieplan hollen we de solide financiële positie van Nederland uit tot op het bot, mergelen wij de gewone burger uit, totdat de bevolking om de revolutie zal smeken. Ook laat Rutte steeds meer Noord-Afrikaanse vreemdelingen toe, die totaal geen bijdrage zullen leveren aan de economie of aan de Nederlandse cultuur, toch een van de oudste en vooraanstaande culturen van het moderne Europa. En zij leggen door de enorme aantallen, mede dank zij de gezinshereniging, een enorm beslag op de voorzieningen van de Nederlandse burgers, zoals de sociale huurwoningen, uitkeringen, pensioenvoorzieningen, AOW, bijstand en WW, verkeer en vervoer, zorg, gezondheidszorg en het (speciale) onderwijs. De gewone burger komt voortdurend in de knel en betaalt het gelag; hogere huren, kosten van verzekeringen, de belastingen op goederen (lage BTW tarief) energie, hogere brandstofprijzen. Ook een geweldige opsteker is dat zij de Nederlander, gedwongen, van de schoonste koolwaterstof-brandstof, het aardgas, willen afsluiten; die transitie naar warmtepomp, die overigens niet zal lukken, wordt onbetaalbaar. De Nederlandse burger laat het allemaal gebeuren, het is slachtvee. Er woedt een veenbrand. Het zal een uitslaand vuur worden! Overal in Europa gaat het mis, dank zij de EU, de energietransitie, de massa-immigratie, het pact van Marrakech, al die prachtige (en net zo rampzalige) EU projecten, (de Euromunt, de EU-begrotingen, de landenbegrotingen en het EU hooggerechtshof, de gestuurde EU subsidies en straks een EU leger), die tegen de wil van de burgers worden afgedwongen. Het morrelt en de ontevredenheid borrelt naar het oppervlak. Gele hesjes in Frankrijk, rechtse populistische partijen floreren alom, overal verliezen de zogenaamde democraten terrein. De voorboden voor een grote opstand en burgeroorlog zijn daar. De burger pikt het binnenkort niet meer en de revolutie start. Overal moeten we de rechtse lieden van dat aanjagen de schuld geven. Wij zijn van en voor het volk. Ons valt niets te verwijten. Maar we moeten behoedzaam opereren. We weten dat bijvoorbeeld de linkse leraren klaar staan om de revolutie te steunen. Wij hebben dat goed aangepakt, indertijd; hoge werkdruk, lage salarissen.

Dat kweekt links volk. Een geweldige hoeveelheid collaborateurs kregen wij. Maar als sommigen zien hoe wij de zaken zullen oplossen, dan zal een gedeelte bekeren en tegen ons opstaan. Sta dan pal! Linkse mensen zijn gelukkig laf. Lenin zorgde voor hun toestemming en stilzwijgen via terreur. Dat zal waarschijnlijk genoeg zijn. Vanaf de start moeten wij met speciale executiepelotons en terreureenheden de grote zuiveringen beginnen. Maar let op: andere nuttige idioten, zoals Volkert van der Graaf en Wijnand Duijvendak moeten direct worden geliquideerd; zij moeten in de vooravond van de revolutie gedood worden, waarbij we de schuld op “Extreem Rechts[**]” zullen schuiven. Ook wat meer geliefde figuren, zoals Job Cohen, Paul Rosenmöller, Femke Halsema, maar zeker ook Jeroen Pauw en de redactie van Buitenhof moeten in dat vroege stadium worden gezuiverd, terwijl extreem rechts steeds de schuld krijgt. Ook de redacties van de Volkskrant, NRC, Trouw, het AD en natuurlijk de Telegraaf gaan er aan. Meteen. Kranten worden verboden en hun internetactiviteiten gesloten; ook de redactie van JOOP.nl wordt gezuiverd, met Francisco van Jole als voorbeeld van een verrader van de arbeider. De verrassing van zijn marteldood houden we nog even geheim. Opnieuw zal er, net als in de boeken van Solzjenitsyn, een archipel van internerings, straf- en verdelgingskampen worden opgericht. Hoe veel sneller zal het deze keer gaan; vergeet niet dat Lenin, Stalin en Mao met straatarme landen en domme mensen te maken kregen, zonder moderne communicatiemiddelen. Wij hebben nu rijke landen met extreem verwende mensen, die ook wel weten dat een geduchte decimatie van de Europese bevolking hoogst noodzakelijk is. Nederland terug naar 10 miljoen mensen. We lieten al een paar proefballonnen op, bijv. geen nieuwe heup meer na je 70ste. Verplichte euthanasie na het tachtigste jaar. Europa terug naar 200 miljoen. We gaan door met de strijd! U hoort van ons.

**. Gelukkig bestaat extreemrechts in Nederland niet, anders had Volkert allang een kogel in zijn kop gehad.

Yassar K.

Hoofdstuk 1. Nederland, kom in opstand!

Bij de dood van Johan van Oldenbarnevelt, 400 jaar geleden: het wordt tijd dat wij, anno 2020 in opstand komen.

De remonstrantse Johan van Oldenbarnevelt, de raadspensionaris (= premier) van de machtige Republiek der Zeven Provinciën, werd 400 jaar geleden door de contraremonstrant prins Maurits, de stadhouder van de republiek, (stadhouder = legeraanvoerder) ter dood veroordeeld en op het Binnenhof te Den Haag een kopje kleiner gemaakt.

Wat betreft die remonstranten en contraremonstranten, dat was een echte godsdiensttwist! Dat zat zo: De republiek had een bepaald soort mensen nodig; Betrouwbare ambtenaren, niet de figuren die de koning van Spanje, Filips II hadden gediend. Onafhankelijke, Staatse dienaren. Bovendien. We waren in oorlog met het machtigste land ter wereld, Spanje. En in een oorlog vallen slachtoffers die medische hulp nodig hebben: we hadden dus goede artsen nodig.

En we waren van het katholieke geloof af, hadden dus priesters teveel en veel te weinig dominees.

Dus besloot Willem van Oranje een universiteit te stichten. Te Leiden, “een bequame plaetse”. Het was de beloning voor het succesvolle Leids verzet, met o.a. Johan van Oldenbarnevelt als vrijwilliger (eerst te Haarlem, daarna te Leiden) als Staatse soldaat, gedurende de ‘opstand’ zoals de revolutionairen de Tachtig Jarige Oorlog noemden.

Willem wilde logischerwijs te Leiden drie studierichtingen: rechten, geneeskunde en godsdienst. De universiteit is vandaag nog steeds gevestigd in hetzelfde pand, het academiegebouw op het Rapenburg, een voormalige katholieke kerk.

In de statige Senaatszaal, waar de schrijver dezes in 1978 heeft mogen promoveren tot doctor in de wiskunde en natuurwetenschappen, zat ik tegenover een tafel vol hooggeleerde opponenten die me het wetenschappelijk vuur aan de schenen probeerden te leggen. Achter hen het portret van de Vader des Vaderlands, onze Willem van Oranje. Hij wordt geflankeerd door de geschilderde portretten van de Rectores Magnifici der universiteit.

Senaatszaal academiegebouw universiteit Leiden

De prins legde zijn plannen voor aan de Staten van Holland en Zeeland om juist te Leiden een universiteit te stichten en hij schreef dat hij de stad: ‘Een vast blochuys ende bewaernisse der gantscher landen’ vond. Deze zin ziet u in het rood ingeweven in het tapijt van de Senaatszaal.
De oprichtingsakte uit 1574 is nog wel uit naam van de koning van Spanje, Filips II. De schatrijke Willem keek overigens wel uit het allemaal zelf te betalen; hij financierde de universiteit uit verkochte geconfisqueerde goederen van de katholieke kerk, want al te goed is buurmans gek, niet waar?

Eindelijk kregen we echt genoeg van de koning van Spanje, toen hij Willem vogelvrij verklaarde.

In 1581 tekenden de opstandige provinciën de onafhankelijkheidsverklaring van de Lage Landen, het Plakkaat van Verlatinghe:

De eerste onafhankelijkheidsverklaring in de moderne wereld, het plakkaat van Verlatinghe uit 1581.

Willem werd in 1584 te Delft vermoord. Men heeft daarna geprobeerd een koning te vinden voor de Lage Landen, de graaf van Leicester kwam uiteindelijk, maar Van Oldenbarnevelt wist door diplomatie, geduld en tact de provinciën zover te krijgen dat zij zich verenigden in de eerste republiek in de moderne wereld, de Republiek der Zeven Provinciën.

De zogenaamde Generaliteitsleeuw, de zeven pijlen in zijn linker klauw zijn de zeven provinciën.

Samen met de zoon Maurits van de vermoorde leider bouwde hij voortvarend aan het succes van de republiek. En met resultaat, want ondanks de oorlog ging het met de economie en de expansie van ons land zeer voorspoedig.

Terug naar Leiden, waar in de faculteit der godgeleerdheid twee professoren het met elkaar aan de stok kregen: Professor Armenius en professor Gomarius. Het is weer altijd hetzelfde liedje: “Komt God om de hoek, komt de twist als vloek”. En ruzie werd het. Het draaide om de theoretische vraag wat God nu allemaal in het mensenleven bepaalde: Alles? Dus als een mens misdaden begaat, is dat dan al van tevoren door God bepaald? (Dat vond Gomarus.)

Of is het de vrije keuze van de mens goed of kwaad te doen? Is er zoiets als vrije wil waar God niets mee te maken heeft? Dat vonden de volgelingen van Armenius, De Armenianen, waaronder Van Oldenbarnevelt, wilden logica, redelijkheid en tolerantie in de godsdiensten en zij prefereerden dan ook de vrije wil, en noemden zich ‘Remonstranten’. Zonder al te veel in detail te treden over het hoe en waarom, noemden de Gomaristen zich daarom ‘Contraremonstranten’. Prins Maurits werd een contraremonstrant. De twist breidde zich uit over de bevolking van de Lage Landen. Een luide zucht: Hadden ze zich vrijgevochten uit de katholieke wurggreep, vochten ze weer over iets anders godsdienstigs. En dat zou maar doorgaan, door de eeuwen heen: weet u dat er anno 2020 meer dan 150 gereformeerde kerkgenootschappen bestaan? Dat er een afscheiding is gekomen over de vraag of de slang in de tuin van Eden nu werkelijk gesproken heeft of niet? Of dat spreken nou niet symbolisch was bedoeld? En zo voort, en zo voorts, enzovoorts. De wijze Van Oldenbarnevelt had oorspronkelijk veel plezier in de jonge, ambitieuze maar o, zo voorzichtige prins Maurits. Maurits was in hart en nieren een militair, beducht en behoedzaam, gaf serieus om het leven van zijn manschappen en hij vocht mee in de voorste gelederen. De raadspensionaris en de stadhouder lagen elkaar, ondanks het leeftijdsverschil en het verschil in temperament. Een eerste breuklijn ontstond bij het z.g. twaalfjarig bestand; Maurits wilde doorvechten tegen de Spanjaarden, Van Oldenbarnevelt wilde rust voor de handel en de koloniën. Voor een vrede was het te vroeg, dan zou Spanje eisen dat de VOC (een initiatief van Van Oldenbarnevelt die ook het aandeel, de beurs en de aandelenhandel heeft bedacht en zeer succesvol had ingevoerd) zou ophouden te bestaan en dat de Republiek haar handel zou stoppen of beperken.

Een definitieve verwijdering ontstond doordat de Republiek een einde wilde maken aan het piraten- en roversnest Duinkerken. De Staten (lees Oldenbarnevelt) dwongen Maurits met zijn leger naar Duinkerken te trekken, dwars door de Spaanse Nederlanden. Maurits vond het een te gewaagde operatie, maar liet zich met tegenzin overtuigen. Hij ontmoette met zijn leger bij Nieuwpoort het Spaanse leger. Met uitzonderlijke moed en grote verliezen wist hij de strijd, (Slag bij Nieuwpoort, 1600) te winnen.

Hij heeft het, de dwang door Van Oldenbarnevelt om tegen zijn wil op expeditie te gaan, de oude man nooit vergeven.

Via nog wat latere escapades (Scherpe Resolutie en bovengenoemde godsdiensttwist) werden Van Oldenbarnevelt en wat medestanders (w.o. Hugo de Groot) gearresteerd op uiterst bedenkelijke beschuldigingen. Alle ogen van de wereld waren op ons land gericht. Alle grote Europese landen met hun absoluut heersende koningen wensten een einde van de Republiek.

Met een showproces werd de grote staatsman op 10 mei ter dood veroordeeld en op de 13de mei geëxecuteerd.

Maurits woonde de executie niet bij. Hij keek van een afstand toe, achter de ramen van het gebouw dat u links midden op de tekening ziet. Getuigen verklaarden dat de prins na de executie hevig geëmotioneerd was en zich daarna voor dagen teruggetrokken had en niemand wilde zien.

Ondertussen had de afgezette Raadspensionaris het schavot betreden.

Executie van Johan van Oldenbarnevelt op 13 mei 1619 te Den Haag

De eenenzeventigjarige man hief zijn hand, de andere leunend op zijn stok, en sprak tegen de menigte zijn beroemde woorden:

“Mannen, gelooft niet dat ik een landverrader ben, ik heb oprecht en vroom gehandeld, als een goede patriot, en zo zal ik sterven.”

Men weet niet of zijn laatste woorden voor de beul, of voor zijn trouwe bediende die afscheid van hem wenste te nemen, waren bedoeld:

“Maak het kort, maak het kort.”

Die bediende was Jan Francken die gedurende de acht maanden durende detentie van Van Oldenbarnevelt niet van zijn zijde was geweken en in het geheim een dagboek bijhield, dat onlangs is opgedoken. Francken bericht hierin dat niet de Haagse beul Van Oldenbarnevelt heeft gedood, omdat deze ziek was; het was de beul van Utrecht, Hans Pruijm van Meisenheim die de raadspensionaris onthoofdde.

Het beulszwaard deed zijn schandelijke werk en het gebeuren schokte de wereld, want de ogen van alle belangrijke landen en naties waren op de Republiek gevestigd.

De slimme Haagse beul verkocht zijn zwaard omdat hij zich realiseerde dat het ding geld waard was. Dat zwaard kunt u nog steeds bewonderen in het Rijksmuseum te Amsterdam,

Beulszwaard van de beul van Den Haag waarin de volgende woorden staan gegraveerd:

“Stokoude schuldeloze Helt, rampzalige Oldenbarnevelt, Dit zwaard sloeg door uw hals den Staat een diepe wonde in zynen Raadt, toen op het Haagse moortschavot Uw dierbaar leven wierd geknot.”

Het echte moordwapen ligt thans in het museum van Dresden. De naam van de beul staat erin gegraveerd: Hans Pruum van Mesenem.

Hier een foto van het wapen, dat momenteel (2019) in de Gevangenpoort in Den Haag wordt tentoongesteld:

Beulszwaard van de beul van Utrecht

Het was de tweede politieke moord in Nederland, de eerste was natuurlijk die op prins Willem van Oranje in 1584, een vreselijke moord die de wereld schokte.

En er volgden nog meer politieke moorden in de republiek die opzien baarden; na die op Johan van Oldenbarnevelt in 1619 werden de gebroeders Johan en Cornelis de Wit in 1672 op een vreselijke manier om het leven gebracht bij de Gevangenpoort te Den Haag. Het was wereldnieuws!

En 330 jaar later de moord op Pim Fortuyn. Die moord werd evenzo wereldnieuws.

Het Nederlandse volk koos en riep uiteindelijk Pim Fortuyn uit tot de meest beroemde Nederlander, een naar mijn idee volkomen terechte keuze.

Het ging na de executie met het bewind van Maurits overigens plots veel slechter in de Republiek, zowel staatkundig als economisch. Pas na de dood in 1625 van Maurits die slechts 58 jaar zou worden, ging het onder het bewind van zijn halfbroer prins Frederik Hendrik eindelijk weer beter.

In het Plakkaat van Verlatinghe, onze onafhankelijkheidsverklaring, staat een fraaie argumentatie om van de machthebber af te kunnen komen. Als deze zijn eigenbelang laat prevaleren en zijn volk lijdt, dan mag en moet het in opstand komen.

De argumentatie dat een volk het recht van opstand heeft als de bestuurder (het bestuur) zijn taken en dienstbaarheid naar het volk niet nakomt, geldt momenteel heel goed voor Rutte en zijn mederegeerders anno 2020. Hij verkwanselt het land richting de EU van Brussel, teistert zijn bevolking met idiote en veel te zware belastingen, speelt Sinterklaas naar de EU en de zogenaamde ontwikkelingslanden, haalt in een overvol land nog steeds en voortdurend, enorme aantallen vreemdelingen binnen die niet passen bij de cultuur en mentaliteit van het volk, laat zijn ministers de vrije hand om gevaarlijke gekken rond te laten lopen, laat oogluikend toe dat levensgevaarlijke lieden die hun nationaliteit hebben verloren door in vreemde staatsdienst te gaan (bijvoorbeeld te gaan moorden bij de terroristen van IS in Syrië en Irak) terugkeren naar Nederland. Hij laat de bouw van idiote en nergens goed voor zijnde windmolens toe, hij liegt zijn onderdanen voor en doet voortdurend loze beloftes en tot overmaat van ramp wil hij zijn onderdanen een financiële ramp door de strot drukken die het gevolg zal zijn van de “energietransitie”. Tijd voor een opstand dus.

Door onze zwaar verouderde grondwettelijke regels knechtten de oude partijen met hun coalitieafspraken het land. De partijen, zogenaamd gekozen op basis van hun partijprogramma’s komen, nadat zij hun afspraken in achterkamers hebben dichtgetimmerd, met totaal andere verrassingen uit de hoge regeringshoed. Zoals het nooit besproken afschaffen van de dividendbelasting van grote bedrijven. Of de energietransitie. Zaken die enorm veel geld kosten en die nooit in enig partijprogramma hebben gestaan. De democratische noodrem van een referendum werd door Rutte c.s. handig direct na het aantreden van zijn regering door die arrogante D66 minister van binnenlandse zaken via een eigenlijk onwettige truc afgeschaft.

Het wordt tijd voor een plakkaat van Verlatinghe deel II.

Want een aantal zaken wordt overduidelijk. We moeten van de EU af. Komt er een Nexit? Of draait die idiotie van Brussel en Straatsburg bij en komen we tot een samenwerking van natiestaten, die met behoud van de eigen identiteit en cultuur, samen Europa gaan vormen? En we moeten van de massa-emigratie af. Ons overvolle land kan de tsunami van vreemdelingen niet meer aan. In emotioneel technische zin, en zeker in economische en bestuurlijke zin: ons stelsel van sociale welstand kan niet meer overeind blijven met die voortdurende toestroom van vreemdelingen die hier niets te zoeken hebben. Onze zorg, onze scholen, onze huisvesting, onze wegen, ons politieapparaat en ons opsporings- en justitieel apparaat is niet meer ingesteld op zoveel veranderingen en bedreigingen. Dus moeten we onze eigen grenzen weer gaan bewaken en moeten we van de Brusselse regels af.

Door de geschiedenis heen geloven de mensen dat de aarde vergaat. Bepaalde gelovigen verzamelen zich dan op de top van een berg en zijn eigenlijk teleurgesteld dat op het voorspelde tijdstip de aarde nu juist NIET is vergaan. Toch blijven zij hardnekkig geloven (in een rekenfout?) in de ondergang en worden wij bijvoorbeeld nog steeds door de aanhangers van die stompzinningheid op de zondagochtend gestoord. Het is menselijk doem te denken, van de zondvloed tot de nucleaire oorlog die de aarde zal verwoesten tot de klimaatverandering die wel zeker de ondergang van de wereld zal betekenen. Het is ongelofelijk wat de hysterie van de massacommunicatie ons heeft gebracht. Een hysterie die ons aan de rand van de afgrond brengt. Schoolkinderen die staken, maar die met hun ouders op oudejaarsavond voor een 100 miljoen euro (samen met het in het buitenland gekochte vuurwerk) de lucht nu eens lekker met enorm veel CO₂ en zware metalen “vergiftigen”. Dat hoort zo met ouwejaar, niet zeuren. Naar echte deskundigen wordt niet meer geluisterd, we moeten van het gas af, naar biomassa energie, windmolens, zonnepanelen. elektrische auto’s (“groene” energie) en zeker geen diesel meer, maar wel warmtepompen en toch ook geen kernenergie, terwijl Frankrijk met haar kerncentrales fluitend de Parijse doelstellingen haalt.

Ons land wordt door de ondoordachte plannen extra vervuild, en het landschap onherstelbaar verwoest.

Het wordt tijd dat we er iets aan gaan doen hier in Nederland. Nieuwe verkiezingen, zo snel als het maar kan. Of anders gewoon een opstand creëren tegen deze idiote regering die ons naar de afgrond dreigt te leiden.

Hoofdstuk 2. De hiërarchische driehoek: Over linkse solidariteit

Of waarom de linkse elites niet meedoen met gezond verstand. Even een stukje geschiedenis, nodig om het heden te begrijpen.

Nog in de negentiende en twintigste eeuw bestond het dat de hiërarchie in de maatschappij duidelijk was; er was de elite, goed opgeleide lieden die de middenklasse en de onderklasse bestuurden[***].

***. Naar Gerard Reve: Het was de tijd dat we Indië nog hadden, een dubbeltje een dubbeltje was en de mensen hun plaats nog kenden.

Want goed opgeleid waren die traditionele bestuurders: de adel, de gefortuneerde ondernemers, de universitair gediplomeerde mannen, die op allerlei posities in de maatschappij te vinden waren. Zij kwamen steeds uit de betere (lees gefortuneerde) families, waarbij het vanzelfsprekend was dat de zonen des huizes gingen studeren. Vader betaalde de studie, het lidmaatschap van het studentencorps, de kleding (met een jacquet, o.a. ook om examen in te doen, het rokkostuum en de ‘after dinner’ kleding die we tegenwoordig de smoking zouden kunnen noemen) en alles wat maar nodig was om de jonge mijnheer op te voeden tot een heer van stand. Daar waren vaak ook dure reizen voor nodig, die naast de studie ook ten doel hadden wat over de grenzen te kijken, om bijvoorbeeld een andere taal te proeven of de gebruiken van een betreffend land te leren kennen. Een student was een mijnheer en hij liet zich in die tijd dan ook zo behandelen. Een aardigheidje wil ik u niet onthouden. De corpora hebben een spreuk als toost als de leden elkaar toedrinken, ieder corps heeft zijn eigen gezegde. In Leiden is dat proost “morgen”, op zijn Leids uitgesproken als “môge”. Deze gewoonte is ontstaan omdat de leden, die vaak de hele nacht doorhaalden met allerlei beschouwingen over van alles en nog wat, soms wat frisse lucht nodig hadden omdat er in hun sociëteit stevig werd gepaft. Zij discussieerden dan voor de deur van hun sociëteit op het Rapenburg gewoon verder, hun alcoholische versnapering in de hand, terwijl de sociëteitsbediende ervoor zorgde de glazen regelmatig nat te houden. Bij het ochtendkrieken kwamen de arbeiders langs omdat zij zich naar hun werk begaven. En zij groeten elkaar: “Môge heren”. “Môge!” antwoorden de studenten dan terug, hun glas heffend. De traditie werd geboren.

De corpora speelden nog een bijzondere rol in de carrière van de latere academici: omdat bijna alle studenten lid waren, de z.g. nihilisten uitgezonderd, creëerden zij een gigantisch netwerk dat hen in de latere carrière goed van pas kwam. Men kende altijd wel een vent die het talent zou bezitten om deze of gene functie te gaan vervullen. Ook vandaag de dag speelt dat vertrouwen nog steeds een grote rol en ik zal u een voorbeeld geven uit mijn eigen loopbaan:

Ik was algemeen directeur van PTT Contest BV, het service-(reparatie) en productiebedrijf van de KPN. Een van de business units van PTT Contest was het NKT, het Nederlands Keuringsinstituut voor Telecommunicatieapparatuur. Het NKT testte randapparatuur die aan de telecommunicatie-infrastructuur moest worden aangesloten, hetgeen pas mocht indien het NKT het apparaat goedkeurde en van een certificaat voorzag. Veel apparatuur-producenten vonden het niet kies dat de PTT een eigen instituut had voor die goedkeuring, maar wij zeiden dat wij onafhankelijk van PTT Telecom BV opereerden en als men ons niet geloofde, dan kon men altijd nog bij de concurrent terecht, de KEMA in Arnhem. PTT Contest had een vele miljoenen grote ‘installed base’ aan testapparatuur, waaronder twee anechoïsche ruimtes (Elektromagnetisch dode ruimten, één binnen en één in de open lucht), allerlei geautomatiseerde testsystemen en een groot aantal goed opgeleide technici voor dit testgebeuren.

Ondanks die onafhankelijkheid kreeg de algemeen directeur van PTT Telecom, Ben Verwaayen, steeds kritiek, omdat het NKT een geval zou zijn van de bakker die zijn eigen brood keurde. Ben wilde dat ik het NKT zou afstoten, buiten de KPN organisatie, maar dat leek zijn directeur Strategie, de heer Zegveld, onmogelijk: hij had verschillende malen zijn neus gestoten bij de KEMA. Ik voorzag een mooie winst te kunnen maken bij een verkoop van het NKT en Verwaayen wilde graag meewerken bij zo’n verzelfstandiging. Zegveld ontraadde een poging mijnerzijds, omdat het met de algemeen directeur van de KEMA, ene Dr. Ir. Blom, slecht kersen eten was; er kwam geen redelijk voorstel van de KEMA, zij wilden gewoonweg niet en alle moeite was dus verspilde tijd.

Maar ik liet me niet uit het veld slaan en ging een poging wagen. Een afspraak werd gemaakt en op zekere dag begaf ik mij, met mijn chauffeur de heer Gerrit van Vliet, in mijn mooie KPN limousine op weg naar Arnhem, waar ik om twee uur welkom was bij die heer Blom. Daar begon het al goed; in het statige hoofdkantoor van de KEMA werd ik door de secretaresse van Blom opgevangen, van koffie voorzien en begon het wachten. Pas 40 minuten later, zo tien voor drie, werd ik binnengelaten. Ik had mij gedurende dat lange wachten behoorlijk geërgerd. Het was toch geen stijl om een bezoeker zo lang te laten wachten, zo vond ik. Ik kwam binnen, eigenlijk boos, en zag de heer Blom. “Hé Jan” zo zei ik, de man direct herkennend. Hij was een oud president senaat van het ESC, het Eindhovens Studenten Corps. Hij was al lang afgestudeerd voor ik aan mijn studie begonnen was. Wij kenden elkaar van verschillende reünies, galafeesten en andere bijeenkomsten, daar ik ook senator van het ESC was geweest. Jan herkende mij ook en hoewel we in het verleden nauwelijks enkele woorden hadden gewisseld, was er direct de vertrouwde basis van corpsleden en reünisten onder elkaar. Wij wisselden wat beleefdheden uit, spraken over onze vereniging en waren voor wat betreft het samengaan van onze organisaties er eigenlijk binnen een kwartiertje uit. Ons hele bedrijf zou hij overnemen, “lock, stock & barrel” en het NKT zou fysiek overgaan naar Arnhem. Onze specialisten zouden de details van de overname bespreken en we kwamen in grote lijnen de overname-som, timing en verplaatsing overeen. Daarna bespraken wij onze loopbanen en het werk bij zowel de KEMA als bij KPN en namen na een gesprek van ruim drie uur hartelijk afscheid van elkaar. Ik verkneukelde mij over wat er op het hoofdkantoor van PTT Telecom zou gaan gebeuren.

Er was grote verbazing in Den Haag. Hoe kon dat nou, ondanks alle eerdere pogingen was het Langendam wel gelukt de overname te bewerkstelligen. Ik wees, bescheiden als ik ben, alle lof weg en vertelde er natuurlijk niet bij, dat de vertrouwensbasis die ik gekweekt had, via de studentenvereniging tot stand was gekomen. Ik impliceerde daarmee natuurlijk dat het mijn buitengewone communicatieve vaardigheden waren die dit alles hadden bewerkstelligd.

Zo werkte dat toen en zo werkt het heden ten dage nog steeds. Deze mogelijke vertrouwensband is sowieso een goede reden om bij het corps te gaan, laat dit een goede les zijn voor mensen die willen gaan studeren. Wordt geen ‘knor”, maar wordt lid van het corps.

Terug naar de maatschappij van rangen en standen:

Traditionele opbouw maatschappij (1848 - 1945)

De hiërarchie die in deze democratisch gevormde organisatiestructuur was ontstaan was gebaseerd op vertrouwen. De burgers van het land wisten dat het zo hoorde en het zo goed was[****]. Als de hiërarchie zou zijn gestoeld op macht, spreken wij van een dictatuur. Onder hiërarchie via tirannie (bijv. onder het communisme), dan spreken wij van een totalitair bestuur.

****. Let wel, 1848: de democratie was gebouwd op de stemmen van mannen van 23 jaar en ouder, met een bepaald inkomen, en katholieken mochten niet stemmen. Pas eind 1917 kwam er algemeen kiesrecht voor mannen met passief kiesrecht voor vrouwen; vrouwen mochten wel gekozen worden, maar niet zelf kiezen. Pas in 1919 kwam er algemeen kiesrecht. De SDAP hoopte via een marxistisch programma het socialisme in te voeren in Nederland.

Elite: In de kleine groep mensen die we de elite noemen, vond men de rijken met oud geld, directeuren van de (grotere) bedrijven, de adel, de premier, de ministers, de commissarissen der koning of koningin, bisschoppen, hoge officieren, andere notabelen, zoals de dokter, notaris, de burgemeester, landdrosten en bestuurders van de waterschappen, rijke ex-kolonialen, uitgevers, advocaten, rechters en diplomaten, reders en grote handelaars, afijn, eigenlijk iedereen die er een beetje toe deed in de maatschappij van toen.

Middenklasse: in deze groep zat de gegoede burgerij, winkeliers, kleinere ondernemers als schildersbedrijven, bouwondernemers, de wat grotere aannemers, cargadoors, maar ook succesvolle kunstenaars, renteniers, ambtenaren, leraren, officieren, enz.

Onderklasse: voornamelijk de arbeiders en hun vrouwen en kinderen die enkele decennia later hun plaats in de maatschappij opeisten via de 3 X 8 uur methodiek (8 uur werken, 8 uur zich ‘verheffen:’ – Esperanto leren, opleidingen via de vakbond volgen, naar cultureel en stichtend toneelbezoek, enz.- en 8 uur slapen), hun positie trachtten te verbeteren. Ook vond men daar de onderofficieren en soldaten, keuterboeren, marskramers marktventers, klusjesmannen, werksters, kinderjuffrouwen en gemeentearbeiders. En lieden die op het randje van het wettelijk gebeuren opereerden, zoals prostituees, pooiers en pandjesmannen.

Paupers: Weduwen en wezen zonder eigen inkomen, mensen die van de bedeling of kerkelijke steun afhankelijk waren, werkelozen, bedelaars en zwervers, alcoholisten, daklozen, zigeuners die met vioolspel, dansende beren en danseressen met tamboerijn langs de deuren gingen om geld op te halen.

Na de Tweede Wereldoorlog gingen de maatschappelijke processen snel. Ook in Nederland hadden we toen de onderklasse hard nodig voor de wederopbouw, en het economisch wonder voltrok (Wirtschaftswunder in Duitsland) zich ook in Nederland, paard en wagen verdwenen van de straten, Drees voerde de AOW in, de vrije zaterdag kwam, de loonrondes van Toxopeus gaven de mensen in de midden- en onderklasse eindelijk wat geld om van te leven, te sparen, zelfs om met vakantie te gaan, een autootje te kopen, een televisie, van minister Marga Klompé mocht een steuntrekkende vrouw zelfs eens per week een bos bloemen kopen. De middenklasse kocht een eigen huis. De vakbonden kregen de macht die ze altijd hadden willen hebben, sloten CAO’s af, de PvdA werd steeds extremer links, met o.a. het program “Tien over rood” van een groep PvdA Stalinisten, de koude oorlog[*****] gaf ons een vijand waar we ons tegen konden verzetten. De KVP kon steeds beslissen met welke partij zij een coalitie kon beginnen, met links (PvdA) of op rechts, met CHU en VVD. Protestpartijen ontstonden, zoals de Boerenpartij (ooit zelfs 7 zetels in de tweede kamer) De PPR, (extreem linkse katholieken) de PSP, pacifisten die het leger wilden afschaffen in de tijd van de koude oorlog, de CPN die het naoorlogs succes niet kon vasthouden en voortdurend kleiner werd. We vonden in 1958 het aardgas dat een ongekende hoeveelheid geld bij de overheid in het laatje bracht, waarmee ze allerlei prettige dingen voor de mensen gingen doen, zoals huursubsidie geven, ontwikkelingswerkgelden gingen doneren, de Deltawerken konden afbouwen, sociale misstanden konden wegnemen en de universiteiten konden openstellen voor iedereen: De studiebeurs. Bij een laag inkomen van de ouders kreeg een student geld om te studeren: twee soorten geld. Een jaarlijkse schenking van het rijk en een renteloos voorschot. Het totaalbedrag van het voorschot tijdens de studie verkregen, moest in 10 jaar tijd worden terugbetaald. De aflossingen startten twee jaar na afstuderen.

*****. Koude oorlog: Ontstaan door de mensenrechtenschendingen en de genocide die in Rusland en haar satellietstaten werd gepleegd en de genocide in China, zodat het communisme achter het “IJzeren Gordijn” werd geïsoleerd van de vrije wereld.

De pauper- en de arbeidersklasse versmolten in een diffuse onderlaag die geen armoede meer kende. Een ongehoorde prestatie van onze maatschappij. Geen armoede meer door sociale zekerheid. En meer: Iedereen kon gaan studeren. En dat was een grote zege, want in een land met geleerde mensen gaat het in den regel voor de wind, u weet het, kennis is macht!

Er waren eigenlijk twee arbeiderspartijen: de PvdA en de KVP. Die laatste partij kon zich af en toe op de katholieke kant terugtrekken om met rechts te gaan regeren, maar een grote aanhang bij de katholieke arbeiders had de KVP wel degelijk.

En dat werd gemerkt op de technische hogescholen en de universiteiten. De ‘mijnheer’ student werd een in spijkerpak lopende, shag rokende bebaarde arbeider, die nauwelijks studeerde, inspraak in het universitair bestuur eiste, een studieloon wilde krijgen, en het afschaffen van de examens verlangde. Zij bezetten de hoofdkantoren van de Universiteit, met als meest beroemde bezetting die van het Amsterdamse Maagdenhuis. Zij hadden slogans als: ”Studenten en arbeiders, verenigt U!” en zij schreeuwden, met opgeheven vuist: “Wij gaan door met de strijd![******]” Via het marxisme moest het socialisme de grondslag van onze samenleving worden. Het was allemaal linkse koek die gegeten moest worden. Het ergst was het in Groningen, waar sollicitanten op een professoraat de marxistische filosofie moesten aanhangen. Er kwamen dan ook professoren die hun collegeschriften direct uit Das Kapital vertaalden, maar die, omdat zij de Duitse taal niet machtig waren, hele stukken stof met Germanismen of zelfs met foutieve begrippen aan hun studenten voorlegden. Die bij de opening van het academisch jaar weigerden in toga te lopen en gewoon hun rode manchester broekpak droegen op de plechtigheid. W.F. Hermans heeft er menig geestig artikel aan gewijd.

******. Hiermee werd de klassenstrijd, zoals door Marx gedefinieerd, bedoeld.

Het was alsof heel de wereld op zijn kop stond, met de studentenrellen in Parijs en Berlijn als hoogtepunten van een soort van revolutie, die door heel de westerse wereld woedde. Extreem linkse groepen staken de kop op, met de Rode Brigade in Italië en de Rote Armee Fraktion (RAF) in Duitsland of wel de Baader-Meinhof groep die als ideologische terroristen al moordend (politie, politici en industriëlen) hun gang gingen, om de maatschappij te veranderen in een socialistische heilstaat. Dat zag er veelbelovend uit, hun arbeidersparadijs, hun soort hemel op aarde, met als voorbeeld de USSR (Unie van Socialistische Sovjet Republieken) en het volmaakte socialistische arbeidersparadijs in Mao’s China. In Amerika waren er felle protesten tegen de oorlog in Vietnam, in Europa zag je de revolutie voornamelijk als protest tegen de kleinburgerlijkheid en de dwingelandij van de elite. Het waren de gewone mensen, vooral vrouwen, die geëmancipeerd door de pil en de vrouwenbeweging, hun beha’s verbrandden en ‘baas in eigen buik’ wilden zijn. De meeste vrouwen en mannen in Nederland vonden de tijd rijp voor verandering, want de verzuilde maatschappij werd door de meeste mensen als knellend ervaren.

Maar de Alma Mater wist zich te handhaven en er studeerden studenten af in allerlei beroepen, zoals dat hoort in een moderne maatschappij. En al die voormalige revolutionairen zochten een baantje, gingen werken, trouwen, kregen kinderen, gingen een huis kopen, en een kleuren-tv, en een auto, en op vakantie, enz. Dat konden ze eigenlijk eenvoudig doen, want zij waren academici, die veel meer geld verdienden dan hun vaders of grootvaders ooit hadden verdiend. Zij drongen door tot de elite, overal, in besturen, staatsorganen, in de directies van instituten en verenigingen, ja zelfs in de directies van de grote bedrijven (bijv. bij Philips: Dekker, Van der Klugt en Kleisterlee).

Zij kropen in posities met levenslange aanstellingen op de hogescholen en universiteiten, bij rechtbanken en vormden een crypto marxistisch blok, zij wurmden zich in de media en wisten een rechtse kwaliteitskrant om te zetten naar een links actiekrantje (NRC), of een katholieke krant naar een linkse, zure bedriegkrant (Volkskrant), zij kwamen met hun gezicht op de tv, en steeds was het linkse geluid daar. En….. zij bleven solidair met hun achterban, dus links.

En het bijzondere is dat zij elkaar nog steeds dekken en elkaar gelijk geven, de hand boven het hoofd houden, overal, schering en inslag. Toen en nu: Zij zijn het voortdurend eens, en beweren: “Trump is slecht, dom, doet gevaarlijke dingen enz.” Er zijn bijna geen uitzonderingen: “Het klimaat[*******] verandert, de aarde warmt op!” Massa-immigratie is een zegen; hier zien we dat de vakbonden en de SP wat tegensputteren; de komst van goedkope arbeidskrachten drukt hun achterban in de werkeloosheid en naar lagere lonen. En zij roeren zich niet, maar zeggen wel dat de instroom van vreemdelingen ons verrijkt!”

*******. Men vindt geen klimaatsceptici bij links, volgens Gerry van der List van Elsevier.

Het is die eigenaardige angst voor armoede en pauperdom, bekend uit eigen kring, die deze solidariteit veroorzaakt, veel minder dan het besef van schuld, “omdat het Westen via het kolonialisme arme landen heeft uitgebuit”. De nieuwe rijken nemen tegelijkertijd wraak op de oude elite, hun “onderdrukkers”, dus zijn ze tegen een paar maatschappelijk verantwoorde zaken, zoals kernenergie: links verzette zich in de jaren zestig zich tegen kernenergie, met op iedere 2-CV de volgende sticker:

Stickers over de hele westerse wereld

Het verzet wordt minder, maar nog steeds zijn zij tegen. Dit verzet tegen kernenergie, de schoonste, veiligste en goedkoopste energiebron ooit, heb ik nooit begrepen. Het betekent; geen solidariteit met de derde wereld, waar ze bossen kappen om uit hout wat warmte te halen. (Energie is de motor van de economie.) Als we onze wereld met kernstroom hadden voorzien, dan hadden we de Arabieren niet zo rijk hoeven maken (en kostbare olie, dat zijn lange koolwaterstofketens, waar je chemisch van alles van kan maken, die ketens, die we nu aan stukken breken voor slechts wat warmte) en hadden de olieproducenten ontwikkelingslanden van goedkope olie kunnen voorzien. Maar de babyboomarbeiderskinderen zijn meer op zichzelf gericht, van egocentrisch tot hoog egoïstisch. Toen en nog steeds, anno 2020.

En dat geeft dan weer leuke dingen voor de mensen. Stelende PvdA-ers, zelfs zo erg dat een wethouder in Soest € 60.000 stal van de daklozenorganisatie; en voorman Kok gaf het grote voorbeeld met zijn commissariaten, Eveline Herfkens stal uit de staatswoningbijdrage, meer dan HFL 600.000,- Woutertje Bos declareerde een zonnebrilletje, een sociale (PvdA) woningbouwmeneer liet zich in een Maserati rondrijden en zit momenteel voor jaren in de gevangenis wegens corruptie, enz., enz.

Ook plebs uit de VVD deed mee; graaien en stelen, liegen en bedriegen. Wanneer zullen ze het ooit leren?

Vieze stroom uit een kolen- of biomassa centrale noemen we gewoon “groen”.

Wat dan weer wel mag is: “Groene stroom”. Dat is ‘belazer’ stroom! In een smerige kolencentrale wordt houtpulp gegooid, of pindadoppen of de pitten van olijven, en dan noemen we die stroom uit die vieze centrale “groen”. Dat komt omdat hout en een pindadop en een olijfpit zijn opgebouwd uit wat voedingsstoffen, water en CO₂. Die CO₂ is dan ‘neutraal’ geworden, want dat terugkerend gas na verbranding van de pindadop was voorheen onlangs door die plant uit de atmosfeer gehaald. De rest van het afval uit zo’n kolencentrale, zijnde radioactief afval, NO en NO₂ en SO en SO₂ (geven met water salpeterigzuur en salpeterzuur, zwaveligzuur en zwavelzuur), het broeikasgas water (H₂O) en veel minder kooldioxide (CO₂), koolwaterstofverbindingen, fijnstof, heel veel fijnstof en giftige slak! Dat groen zijn van die centrale is natuurlijk een gotspe, maar daar sluit links Nederland dan de ogen voor: groen is groen, klaar. Of nog erger; we kappen onze bossen, versnipperen onze bomen en verbranden die in “Biomassa centrales”. Er komen nu al verontrustende milieurapportages uit die verklaren dat de rookgassen het milieu extra vervuilen. Los van het feit dat je niet zomaar een boom van 80 jaar oud terugkrijgt.

Dat wegkijken, dat niet ontvankelijk zijn voor de redelijkheid, waarheid of de meningen van echte deskundigen, maar ook andere zaken, zoals veroordelingen van misdadigers tot idioot milde straffen (omdat die “een slechte jeugd hebben gehad”), het heeft allemaal te maken met de solidariteit met het oude nest.

Ik schat dat het nog zo’n twee generaties moet uitsterven voordat gewone (linkse) academici weer normaal kunnen denken zonder het door henzelf opgelegde medelijden en de innige solidariteit met hun socialistische achterban. Die malle eendrachtigheid strekt zich veel verder uit dan over de eigen groep. Nee, arme, hongerige Afrikaanse kindertjes en hun ouders dienen geholpen, homo’s moeten een vrij en volwaardig leven hebben zonder dreiging, vrouwen mogen niet onderdrukt worden, transgenders hebben hulp nodig, maar…. Ook Islamieten moeten hier van onze verworvenheden komen genieten, mogen hun familie over laten komen, volledig gebruik maken van ons sociaal stelsel, ze hoeven niet te integreren en mogen hun gebruiken en cultuur behouden, ook al betekent dat dan wel, dat je homo’s en vrouwen mag onderdrukken, genitaal verminken, mag je uithuwelijken en laten trouwen zelfs al ze pas 9 jaar oud zijn, en dat je er meerdere vrouwen tegelijkertijd op na mag houden. Tja, en homo’s en Joden, en uitgetreden islamieten, tja, die worden niet getolereerd en volop gediscrimineerd. Ook opnieuw dat eigenaardige wegkijken, het voor een neomarxist ongeloofwaardige “bek houden”, we zien het allemaal en velen met mij vinden het maar wat raar.

Ik heb altijd de dialoog gezocht met linkse lieden en meestal komt er een gesprek. Dan blijkt dat zij kunnen luisteren en ze zijn zelfs bereid je op punten gelijk te geven, maar…. Als puntje bij paaltje komt keren zij zich van je af en keren terug naar hun dogmatische stellingen. Laten wij deze ziekte maar de linkse kronkel of de linkse worm in de hersenen noemen. Die gaat bij een persoon niet weg, net zoals lengte of ouderdom niet verandert of verdwijnt. Maar bij het doorgeven van genen zal de worm kleiner worden. Een slijtageslag per generatie. En zal daarna misschien totaal verdwijnen. Afijn, nog twee generaties en onze bestuurders zijn weer weldenkende mensen. Toch?

De linkse worm, Kokkie de Kommie Kronkel

We stonden laatst weer raar te kijken, toen een Turkse terrorist in een Utrechtse tram vijf mensen in koelen bloede vermoordde en een aantal personen verwondde. Veel misbaar natuurlijk en op de linkse NOS talkshow kwam een mevrouw waarschuwen tegen…. extreemrechts[********]! Daar school het echte gevaar. Vol ongeloof bleef ik kijken. De kogel kwam nu juist altijd van links. Links met zijn politieke partijen en haar terreurgroepen, van Rara, RAF, de Rode Brigades, noem ze maar op. Antifa, gemaskerde figuren die tegen het fascisme zijn. Nou, ik ook.

********. Nogmaals: extreemrechts bestaat niet in Nederland, anders had Volkert allang een kogel in zijn kop gehad.

Maar die lieden weten niet (gebrek aan historisch inzicht) dat de grondlegger van het fascisme, Benito Mussolini, een socialist was die vond dat het socialisme niet ver genoeg ging; hij haalde de banden aan met de communisten en voegde knokploegen toe (geweld) aan zijn beweging: Socialisme + communisme + knokploegen = het fascisme.

De socialist Franco te Spanje werd ook fascist maar hield afstand in de Tweede Wereldoorlog, zodat men hem na 1945 heeft laten zitten.

Adolf Hitler was een socialist, en bij zijn beweging, de Nationaal Socialisten, de Nazi’s, had hij knokploegen (de SA = Sturm Abteilung en de SS, Schutzstaffel = geweld). De Nazi’s en de fascisten hebben vreselijke dingen gedaan, die echter qua aantal moorden in het niet vallen bij de afschuwelijke genocides die gepleegd werden door de communisten. Overal ter wereld, dwars door alle culturen heen, heeft deze vreselijke moord-ideologie zijn onmenselijkheid bewezen. In Rusland vermoordden Lenin en Stalin meer dan 60 miljoen Russen. In China vermoordde Mao meer dan 100 miljoen Chinezen. In Indo China was het (relatief) grootste bloedbad in Cambodja; Pol Pot vermoordde daar één op de drie Cambodjanen. Overal in Afrika ging het mis, vreselijke moordpartijen op de mensen waarvoor het communisme nu juist bedoeld zou zijn; de werkende onderklasse. Zelfs het oorspronkelijk marxistische ANC vermoordde ruim 20.000 eigen mensen. En we houden de adem in en kijken wat er gebeurt in Venezuela, waar het marxistisch systeem haar failliet ook weer eens heeft bewezen en de gewone man de pineut is. Voedsel en medicijnen voor de eigen bevolking weigeren, hoe wreed kan je zijn. En wordt het een bloedbad daar, of vertrekt Maduro uit eigen beweging zonder geweld toe te passen, we houden de adem in.

Ook in Nederland heeft de terreurkant van links (hun knokploegen, van Anti Zwarte Piet, Antifa, de bivakmutsen van Wakker Dier, de Rara’s, en hoe ze allemaal mogen heten), van de overheid niets te vrezen. Het OM treedt niet op. Je kunt Makro vestigingen in de brand steken, benzinepompen van Shell affikken, vrachtauto’s die vlees van Mc Donalds vervoeren in de hens zetten, een bomaanslag op het huis van een PvdA-staatsecretaris plegen, milieuambtenaren doden tot de beoogde premier van Nederland vermoorden en dan met een fop-strafje wegkomen, kinderfeesten verstoren en daar steeds, met een beroep op de grondwet met geweld dreigen, er zal je geen strobreed in de weg gelegd worden. Maar o wee als je een bus op de snelweg tegenhoudt. Dan word je niet alleen vervolgd, en ook flink gestraft door de rechtbank, maar word je als een gewone misdadiger gedwongen wangslijm af te staan voor een DNA profiel. De leidster kreeg 240 uur taakstraf, de anderen 120 uur. De gemaskerde vrouw die stembusoverwinnaar Thierry Baudet wilde vermoorden (“zeg dan Paf!”) kreeg een taakstraf van slechts 100 uur.

Extreemrechts? Omdat er af en toe een gek aan het moorden slaat op linkse jongens en meisjes of op een aantal islamieten? Verderfelijk en fout, zeker. Maar er zit geen systeem achter zoals bij links, die met haar crypto Marxisme (SP en Groen Links en ook wel PvdA), of met de dierenactivisten en de PvdD gewoon hun gang mogen gaan. En die bij een z.g. demonstratie tegen racisme, naast gemaskerde Antifa-leden, die oproepen tot moord op de leider van het FvD (Churchill zei het al, de nieuwe fascisten zullen zich ‘anti fascist’ noemen) zie je zelfs Kamerleden van de SP, Groen Links, D66 en de PvdA mee marcheren. Zum kotzen!

Maar de tijden veranderen. Zelfs de jeugd pikt die linkse praatjes niet meer. Tolereert die rare linkse indoctrinatie niet meer. Durft tegen leraren in te gaan. Genoeg is genoeg. De mensen stemmen massaal op Thierry Baudet. Zijn partij werd in een keer de grootste in de Eerste Kamer. Werd vanuit Nederland een grote partij in de EU. Ook in Frankrijk, Duitsland, Italië en vele Oost-Europese landen keert de bevolking zich af van de EU en de massa-immigratie. Bij de verkiezingen van het Europese Parlement staan er grote veranderingen op stapel.

De Italiaanse vicepremier en Lega-leider Matteo Salvini wil een rechtse coalitie starten, met Jörg Meuthen van de Duitse Alternative für Deutschland, Olli Kotro uit Finland en Anders Vistisen van de Deense Volkspartij. Deze coalitie van “Het gezond verstand” moet de grootste partij in het parlement worden die kan rekenen op steun van Marianne Le Pen van Frankrijk, van Polen, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Oostenrijk, België en de PVV en het FvD uit Nederland. Men wil terug naar de nationale identiteit, weer trots zijn op de nationale cultuur en protesteren tegen de uitholling van de sociale welvaartsstaat. Terug naar de menselijke maat, terug naar het individualisme, terug de mens centraal te stellen en weg van de doctrines van de wereldorde, politieke correctheid en het globalisme, waarover later. Maar eerst moeten we wat eten, niet te veel, maar wel lekker. Ik heb trek in een portie….. kaviaar.

Hoofdstuk 3. Kaviaar, voedsel voor de rijken

Kaviaar uit de koude rivieren van Riofrio

Er komt nog steeds kaviaar uit de Kaspische zee. Voor een kilo Beluga-kaviaar betaalt men momenteel ongeveer € 6.000, voor de wat goedkopere kaviaar (de Oscietre en Sevruga, deze vissen komen alleen voor in de Kaspische zee) lopen de prijzen op vanaf € 2.000 per kilo. De Belugasteur is de grootste zoetwatervis van de planeet, hij kan tot 6 meter lang worden en 150 jaar oud. Het dier leeft ook in de Zwarte Zee en de vis is ook het enige roofdier onder de steuren. De eitjes zijn groot, antracietgrijs tot blauw gekleurd en in één vis kan wel tot 40 kg kaviaar zitten. Overigens, de kleine steurtjes die u voor uw aquarium kunt kopen zijn ook familie van de Beluga-steur. Die eitjes zijn niet geschikt voor consumptie, maar je kunt er wel mee kweken.

Een van de voordelen van de koude oorlog was dat je kaviaar kon kopen uit Rusland, gewonnen uit de steur die werd gevangen door Russische staatsvissers voor de kust van Iran. Het Russisch gedeelte van de Kaspische zee was door de zegeningen van het socialisme dusdanig vervuild, dat er geen steur meer kon leven. Overal waar links de baas (werd) wordt, vervuilt het milieu en leeft de bevolking in armoede en schaarste. Arme mensen, weinig geld, dus…. De prijzen van goederen zijn door die armoede laag, vandaar dat ook het kostbare kaviaar aldaar toen nog te betalen was. KLM personeel dat in Moskou mocht winkelen nam nog wel eens een portie (prijs circa fl. 150,00 voor een blik van 500 gram voor Sevruga of Oscietre) mee voor het thuisfront dat daardoor kon genieten van deze bijzondere traktatie.

Kaviaar bestaat uit de gezouten eitjes van de steur. Bij een proeverij krijg je een lepeltje op de bovenkant van je hand geserveerd. In een restaurant serveert men het blikje vaak op ijs in een kostbaar kristallen glas, men eet het met parelmoeren of benen lepeltjes.

Het zwarte goud, proeven van de hand

Een voorgerecht voor één persoon

Men eet het met blini’s, besmeerd met zure room. Blini’s zijn kleine pannenkoekjes van volkoren boekweitmeel. Samen met ei-kruim, wit en geel en met ragfijn gesneden uitjes. Of gewoon op een gepocheerd (kwartel) eitje. Men drinkt er een ijskoude, bijna bevroren wodka bij.

De helft van de kaviaar die in Nederland werd gegeten kwam van de Scheveningse familie Toet. Je kon bij hun winkel aan de haven van die badplaats, deze delicatesse ruimschoots proeven, met een ijskoud glaasje wodka erbij. De prijzen voor 1990 waren het vijfvoudige van de prijs uit de winkel in Moskou. Toen. De Russen hadden in die tijd harde westerse valuta nodig en gaven de export daarom voorkeur vóór de binnenlandse consumptie. En ze vroegen en kregen vaak veel hogere prijzen voor hun schaarse exportproducten.

De glasnost kwam, de perestrojka, de val van de muur. Gangsters met snelle boten vingen de steuren weg voor de ogen van de staatsvissers en de lokale waterpolitie. De steur in de Kaspische zee stierf bijna uit. De kaviaar werd onbetaalbaar: 30 gram voor 300 euro. Dus € 10.000 per kilo.