Wij willen ONS Nederland terug

Wij willen ONS Nederland terug

Willem Klaassen

Voor hen die bijna nooit lezen

Voor hen die bijna nooit stemmen

Voor hen die tegen de waarheid kunnen

Voor hen die niet nóg armer willen worden

Voor hen die voor structurele veranderingen zijn

Wij willen ONS Nederland terug

Eerste druk: juni 2020

ISBN: 978 908 301 0045

Redactie: Peter Langendam en Jeani Hoftijzer

Zetwerk en opmaak: K.O.Media

COPY Right: El Jeir Uitgeverijen BV

No part of this book may be reproduced in any form by print, photo print, microfilm or any other means without permission in writing from the editor.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

INHOUDSOPGAVE

Inleiding 9

Voorwoord 11

Hoofdstuk 1: Aanpak 14

Hoofdstuk 2: Hoe het was in 2016 - onze nationale politiek
- de regering en de verkiezingen 20

Hoofdstuk 3: De islamisering van Europa
Wie verzon wat en waarom? 59

Hoofdstuk 4: Politiek uit de losse pols 70

Hoofdstuk 5: Om over na te denken.….. 84

Hoofdstuk 6: Het zou zo maar kunnen 86

Hoofdstuk 7: Wie regeert ons? 91

Hoofdstuk 8: De Bilderbergconferentie 100

Hoofdstuk 9: Waar zijn we mee bezig? 104

Hoofdstuk 10: Frustraties 117

Hoofdstuk 11: Open brief aan het PvdA bestuur 120

Hoofdstuk 12: Borrelpraat. Wat de mensen in Nederland
er over zeggen. 123

Hoofdstuk 13: Conclusies en maatregelen 142

Hoofdstuk 14: Tot slot 144

Hoofdstuk 15: Het is een kwestie van kiezen 146

Dankwoord 148

INLEIDING door onze Minister-President: Het is een kwestie van kiezen.

Het is mij een geweldige eer om de inleiding te mogen schrijven bij dit fantastische nieuwe boek van Willem Klaassen:

´Wij willen ONS Nederland terug´

Willem Klaassen zoekt hierin de balans tussen de links en rechts denkende mensen. Zoals bijna alle Nederlanders en ikzelf, willen wij een mooier, veiliger, schoner, zelfs een nog rijker leven en we wensen nog gelukkiger te worden. Willem balanceert in dit boek constant tussen twee werelden. Ik zelf balanceer tussen rechts en links en opteer naar de linkerzijde van het spectrum. Ik probeer enerzijds begrip te krijgen door onze multiculturele samenleving te omarmen, die ons overigens wel aanzienlijk zal veranderen, zowel sociaaleconomisch, maar ook door de grote cultuurverschillen die al die gelukzoekers veroorzaken. Dus op naar 25 miljoen dombo’s in Nederland. Amsterdam buiten beschouwing gelaten want die zijn nu al compleet de weg kwijt.

De thema’s in dit boek geven voldoende antwoorden. Om mijn doel te bereiken moet ik weleens gebruik maken van een leugentje en dat zijn er nogal wat, maar ja, nepnieuws vind je overal, toch? Wel jammer dat ze mij daardoor een slappe kerel zonder ballen vinden die met alle winden mee waait, zeker met die diepe denkers als Klaver en Jetten. Maar over één ding heb ik nooit gelogen, en dat is dat alle windmolens op subsidie draaien, want dat klopt wel. Ja, een windei ben ik ook wel. U begrijpt het, ik zit iedere dag met een groot dilemma. Kies ik echt voor ons volk, of kies ik voor de EU die ons iedere dag wel armer maakt. Die Soevereiniteitsoverdracht, hun belastingen, de immigratie en die achterlijke green deal van Timmermans met al die andere wetten die ons aan de bedelstaf brengen, dat zijn de EU-ingrediënten. Tja, moeilijk kiezen zou je denken, maar niet voor mij, ondanks de tegenwerking van Geert Wilders en Thierry Baudet, Robert Jensen en ´ON´, die vaak met steekhoudende argumenten komen. Maar ik moet wel, want ik wil nog een termijn door als premier met ons gave Nederland na de nieuwe verkiezingen. En dan, dan ben ik klaar voor…. Brussel, klaar voor de elite, zeg maar. De functie van president van Europa moet haalbaar zijn, als je laat meespelen dat ik er in geslaagd ben om Nederland aan de bedelstaf te brengen.

Lang zullen we leven, zullen we maar zeggen, in een verenigd Europa met mij als president. Gaaf hè?

Veel plezier met het lezen van dit boek, het is ook gaaf! En dit is nu eens niet een leugen mijnerzijds.

Drs. P.I. Nokkio

Minister-President van het Koninklijk der Nederlanden

VOORWOORD

Waarom zijn wij zo ontevreden? Is Nederland echt geen gaaf land? Is het ons land de laatste 100 jaar niet voor de wind gegaan? Zeker na de Tweede Wereldoorlog, dat kan niemand betwisten of ontkennen. De veranderingen na de oorlog gingen snel. Van een burgerlijke, verzuilde samenleving werden wij een rijk Europees land, dankzij onze ondernemingsgeest en onze tolerantie, die na de sociale en culturele revolutie van de jaren zestig werkelijk een voorbeeld voor de hele wereld mochten zijn. De mogelijkheid om eenvoudig te scheiden, abortus te krijgen, euthanasie te mogen plegen, het homohuwelijk, onze orgaandonatiedwang, etc. Het bouwwerk van de sociale wetgeving met AOW, AWW, WAO, onze ziekenzorg en bijstand was uniek in de wereld, op misschien wat Scandinavische landen na, mede door ons aardgas, de innovatiekracht van onze grote bedrijven en het sterke MKB.

Tevens door onze geografische positie in Europa, waardoor Rotterdam de grootste haven ter wereld werd en Schiphol een hub voor vele wereldreizigers. We werden een gelukkig volk, ondanks de hoge belastingdruk en de grote bevolkingsgroei die ons land één der dichtstbevolkte gebieden ter wereld maakte. We werden het langste volk ter wereld, men roemde en bespotte onze directheid, onze landsaard van dominee en handelaar, onze vrijheden en eigenaardigheden. Wij ijverden fanatiek voor een verenigd Europa en hadden nog steeds een grote mond, ook al waren wij al tijden geen grootmacht meer, zoals in de tijd dat wij onze kolonie Nederlands-Indië hadden en men daarom naar ons luisterde. Wij hadden ongelofelijke bronnen en grondstoffen, van olie, tin, rubber, tabak, koffie en thee. Vanaf 1945 is onze welvaart en welstand alleen maar verder toegenomen.

Het ´Indië verloren, rampspoed geboren´ ging gelukkig niet op.

Wanneer is het misgegaan, als we al mogen spreken van een dwaling van het rechte pad, want het BNP was anno 2018 bijna Є 800 miljard, een vervijfvoudiging vanaf de tijd dat Joop den Uyl premier van Nederland was. Was het omdat de EU met Europa een federale unie van staten wilden worden die onze autonomie weg wilde nemen, zodat wij niet meer de baas in eigen land zouden zijn? Of omdat ons overbevolkte land een immigratieland werd voor arme en minder ontwikkelde gelukzoekers uit islamitische landen? Is er sprake van ‘homeopathische verdunning’ van onze volksaard, van verloedering van onze normen en waarden? Worden wij daadwerkelijk een vreemdeling in eigen land, waarvan in onze grote steden inderdaad al sprake is? Verschraalt onze welvaart, ons welzijn, onze sociale structuur, wordt ons land onveiliger? (Een onnozele D66-er sprak over touwtjes uit de brievenbus, toen geluk nog heel gewoon was).

Er zijn tekenen dat de wereld en dus ook ons land ongunstig verandert, dat de veiligheid en ons welbehagen te lijden heeft onder al die vreemdelingen, waarvan een minderheid (gelukkig maar) weigert te integreren en zich aan te passen aan de gewoontes en gebruiken van de ‘gewone Nederlanders’.

Boeddha zei het al, 2500 jaar geleden: ´Niets is constant, behalve één ding: verandering´. Kunnen wij de veranderingen terugbuigen, kunnen wij bepaalde immigranten dwingen Nederlander te worden zoals wij dat eens met elkaar waren? Vlijtig, zuinig, netjes, hardwerkend en betrouwbaar? Of moeten wij er maar aan wennen dat onze meisjes en vrouwen gehinderd worden als zij over straat gaan, worden lastiggevallen of erger, als zij modern gekleed over straat gaan? Dat er ‘no-go’ areas bestaan in onze steden? Wat helpt inburgeren, taalles en gedegen onderwijs als onze voormalige gasten in de moskee horen dat onze vrouwen hoeren zijn, dat homo’s varkens zijn die gedood mogen worden, dat onze wetten ondergeschikt zijn aan de wetten van de islam? Is dit een tijdelijk fenomeen of dwingt onze vrije cultuur van redelijkheid, begrip en tolerantie ons in de verdomhoek? Moeten we ophouden met zeuren en de wereld zoals die aan het ontstaan is maar gewoon accepteren?

Ik denk dat we het één moeten doen en tegelijkertijd moeten werken aan een wereld zoals we die wensen, in ons eigen land, met alle mensen die er wonen en werken, die met ons allen samenleven en die we moeten begrijpen, accepteren en die we mogen en kunnen wegwijzen naar een samenleving die voor ons allemaal acceptabel kan zijn. Vrijheid, blijheid? Nee.

Daarom moeten de grenzen dicht, want Pim zei het al, anders wordt het dweilen met de kraan open. Dan moeten we uit de EU, want wij willen het op onze ‘eigen wijze’ aanpakken, dus zonder de dwingende wetten van de EU. We staan aan de vooravond van grote veranderingen die, als wij niets of te weinig doen, ons door anderen gedicteerd zullen worden.

Ik pleit ervoor het heft in eigen hand te nemen, zoals het een goed, en dus eigenwijs en koppig Nederlands volk betaamt.

En het is mijns inziens noodzakelijk. Want er zijn tekenen aan de wand dat een groep mensen die de Nieuwe Wereld Orde (NWO) aanhangen, met een masterplan bezig is de wereld vanuit oorlogen, ziektes en rampen te veranderen, die de wereldbevolking willen halveren en dat Europa de kern van die veranderingen moet zijn.

Hoe kunnen wij hen stoppen? Ik zeg: met kleine stapjes, die we in Nederland kunnen beginnen.

HOOFDSTUK 1

Aanpak

Of je nu het linkse of rechtse gedachtegoed aanhangt, je hebt maar weinig visie nodig om te weten dat er veel zal veranderen in de wereld, met name in Europa de komende twintig jaar. Al vijf jaar geleden wist mevrouw Cecilia Malmström, lid van de Europese commissie in Brussel, dat Europa er de komende jaren rekening mee moest houden dat er vijftig miljoen moslims naar Europa zouden komen. Misschien was dat nog wel te behappen ondanks de zware tol die de meeste noordelijke landen van Europa daarvoor zouden moeten betalen. Nog erger werd het door de gedachten en uitlatingen onlangs van de Franse president Macron. Hij opperde dat Europa nog eens tweehonderd miljoen moslims te verwerken zou krijgen.

Die oprispingen gebeuren natuurlijk niet zonder reden. Je kunt er van uit gaan dat alles al lang van te voren is georkestreerd en gepland.

Door wie, wanneer en waar? Wie trekken er werkelijk aan welke touwtjes? Wie gaat dat betalen, is iedereen het er mee eens?

Weten wij dit, wij, de gewone burgers van Nederland, de Europese burgers?

Nu rijst de vraag waarom dit allemaal gebeurt?

In dit boek vindt u een antwoord hierop. U zult hierin overigens niet al het slechts te lezen krijgen over wat er bij ons in Nederland allemaal plaatsvindt. Dat leest u, ziet u en hoort u dagelijks in en van de media. Die alles ook nog eens behoorlijk opkloppen, omdat nieuws nu eenmaal vaak slecht nieuws moet zijn, wil het nieuws zijn. Zodat u snel op verkeerde gedachten kan worden gebracht.

Wat u niet in de media leest of hoort is: Europa zal binnen 10 jaar economisch ineenstorten. Dit bericht is gelekt uit de denktank van de EU zelf. Zij stellen hierin dat dit in hoofdzaak zal worden gerealiseerd door de migratie en het onbetaalbare Europese plan om Europa ‘klimaatneutraal’ te maken. Dit rapport had natuurlijk nooit publiekelijk mogen worden gemaakt (dank klokkenluider), maar het geeft duidelijk aan, dat de EU-elite willens en wetens Europa, en het continent is nu juist niet de EU, bewust aan het kapot maken is. Dat is één van hun doelstellingen. De natiestaten van Europa moeten verdwijnen en opgaan in de Verenigde Staten van Europa.

De gevolgen hiervan zullen catastrofaal zijn; dat zal ik in dit boek proberen uiteen te zetten. Of je nu links of rechts denkend bent, wij krijgen er allemaal op één of andere manier mee te maken. Wat we kunnen doen is stelling nemen tegen deze vernietigende politiek en doelstelling van de EU. Het is allemaal bekokstoofd in de linkse keuken, dit fraaie politieke gerecht dat de burgers van Europa moeten gaan slikken.

Laat ons eens wakker worden, verzucht ik vaak.

Men kan er voorlopig ook wel van uit gaan dat het linkse denken de komende jaren zal blijven domineren in de West-Europese regeringen die o.a. worden beïnvloed door de VN en de EU.

Niet dat de bestuurders van ons land geen andere gedachten kunnen hebben, denk aan de nog vrij recente ´slip of the tongue´ van onze minister van Buitenlandse Zaken, maar ja, als je niet gehoorzaam bent aan Brussel en de Global World Strategie, of de Nieuwe Wereld Orde (NWO) dan heb je straks geen werk meer en behoor je niet meer bij de (sub) elite. Minister Blok gaf zijn persoonlijke mening over migranten. Groot gekakel in het kippenhok! Schande, racistisch, een fascist die vent!

Hij werd in no-time gedwongen zijn keutel in te trekken.

De christelijke volkeren van Europa zullen zich dan vermengen met islamitische mensen, lieden met een cultuur die totaal niet past bij onze Europese cultuur. De moslims blijven al vijftienhonderd jaar vasthouden aan hun eigen gedachtegoed en de meesten van hen zullen zich moeizaam aanpassen aan onze westerse cultuur. Velen zullen wederom zeggen dat het zo´n vaart niet zal lopen en blijven stekeblind voor wat er zal gaan plaatsvinden. Zeg maar tot 2050.

Staan ons burgeroorlogen te wachten? Voor 2050 wordt gezegd dat de helft van de vrouwen in Europa een hoofddoek zou dragen. Zo’n transitie zal niet zonder bloedvergieten verlopen, denk ik. De echte christenen zullen het hierbij extra moeilijk krijgen, om over de Europese Joodse bevolking maar niet te spreken. De christelijke en de Joodse cultuurpilaren van onze maatschappij worden dan volledig ondermijnd.

Ik zie u fronsen en hoor u denken: De Joodse cultuurpilaar?
Bedenk dat de Joodse bijdrage aan onze cultuur, economie en wetenschap uitzonderlijk groot is geweest. Het christendom kwam uit een succesvolle Joodse sekte, ooit. Hun heilig boek noemen wij christenen ons Oude Testament. Wist u dat van de sinds 1901 uitgereikte Nobelprijzen er 30% naar Joden is gegaan? Dat zij ooit een bijzondere positie in het bank- en geldwezen, in de literatuur, de exacte wetenschappen en zelfs de economie hebben gehad? Het oud-testamentair denken heeft iedereen beïnvloed, ook de islamitische leider Mohammed, lang geleden.

Wist u dat de grote natuurkundige Sir Isaac Newton de oprichter (achter de schermen) van de vrijmetselarij was? En dat vele Joden altijd lid zijn geweest van deze orde van vrijdenkers? En dat die beweging cruciaal is geweest voor het breken van de feodale structuren in Europa? En aan de wieg stonden van de verlichting, die de doorbraak werd naar de democratie, de gigantische successen van de wetenschap, de industriële revolutie, de evolutieleer en de sociale revolte in de meeste landen van Europa?

Zelfs in de hele wereld, de ‘Founding Fathers’ van de USA waren bijna allen vrijmetselaar, en de grote bevrijder van Zuid-Amerika, Simon Bolivar was ook een beroemd lid van deze broederschap.

Pim vatte die paar honderd jaar Europese en vooral ook Nederlandse geschiedenis samen als de ´joods/christelijke/humanistische cultuur´.

Kwam de Nederlandse cultuur dan niet voort uit de ontworsteling van ons volk uit de katholieke macht? Wellicht. Het vrijheidsdenken was in het zestiende-eeuwse Amsterdam wereldberoemd. Alle ogen van de wereld waren op de Republiek der Verenigde Zeven Provinciën gericht, een volk dat in opstand kwam tegen de absolute vorst, zich afscheidde, in oorlog kwam met het machtigste koninkrijk op aarde en het zelfs, na tachtig jaar oorlog, wist te overwinnen. Een land, dat een nieuw systeem ontwikkelde van vrije economie met een vrije, ondernemingsgewijze manier van productie en handel. Hun Oost-Indische handelsbedrijf, de VOC, werd het grootste en machtigste bedrijf ter wereld en zou anno 2020 net zo groot zijn geweest als de top-20 bedrijven ter wereld tezamen.

Al met al, nu begrijpt u misschien waarom de vrijmetselarij voortdurend in een kwaad daglicht werd gesteld en nog steeds genoemd wordt als een geheimzinnige en gevaarlijke organisatie, die ook anno 2020 nog steeds wordt beschimpt als een broederschap die het niet goed voorheeft met de vrije wereld (hoezo?) en de ‘wereldmacht’ nastreeft. Raar, maar waar.

Maar niet waar dus! De vrije wereld heeft juist veel aan hen te danken, al is hun z.g. macht verworden tot een herenclub waarvan de leden voornamelijk aan zichzelf werken om een beter mens te worden.

Terug naar het heden:
De onveiligheid lijken we niet meer onder controle te krijgen ondanks dat er nog zo’n slordige miljoen camera’s bij komen en vele honderdduizenden veiligheidsmensen, militairen en Boa´s, het bonnenschrijversgilde, die nodig zouden zijn om onze burgers te beschermen. En….het wordt onbetaalbaar door de klimaathysterie. Overdreven? Ik ben bang van niet.

Afrika, een continent dat zo groot is dat heel Europa er acht keer inpast, krijgt een bevolkingstoename tot ca. vier miljard mensen. Schat en berekent men. Moeten die allemaal naar Europa komen? Nee natuurlijk niet. Het relatief kleine Europa heeft zelf al zo’n slordige vijfhonderd miljoen zielen, dus dat is echt onmogelijk. Tenzij Rusland bij Europa komt. En dat is niet zo ’n domme gedachte, zij staan cultureel en maatschappelijk dichter bij ons dan Afrikanen en lieden uit het Midden- en Verre-Oosten.

Wel krijgen de volgende instellingen zoals ontwikkelingshulp- en vluchtelingenorganisaties nog steeds meer subsidies van ons belastinggeld. Daarbij is niet te vergeten dat sommige organisaties meer dan vijftig procent van het ontvangen geld voor hun eigen bedrijf (salaris, gebouwen, reisjes, promotie via radio en tv, enz.) gebruiken.

Weet u dat een groot deel van de Sahara onder de zeespiegel ligt? En dat de mogelijkheid van een kanaal vanaf de Middellandse Zee of de Atlantische Oceaan de landen om de Sahara bewoonbaar kan maken door een binnenzee te creëren? En dat we daardoor een eventuele stijging van de zeespiegel kunnen verkleinen of beheersen? Pijpleidingen voor water zou een oplossing zijn voor vele Afrikanen om voor zichzelf te gaan zorgen. Helaas blijft het wereldwijd alleen maar bij gas- en olieleidingen, wat eigenlijk alleen maar goed is voor de economieën van de olielanden.

Tja, ik ben Nederlander en houd, ondanks dat ik nu in Spanje woon, van mijn geboorteland. Met spijt zie ik wat er allemaal plaatsvindt in mijn mooie vaderland. Ik denk dat wij met Nederland, maar ook met andere Europese landen naar de verdommenis gaan. Waarom ik deze gedachte heb? Het is het doel van de NWO en ik zal trachten dat met dit boek aan te tonen. Ook al weet ik dat het weinig zal helpen, want dan moeten wij ons denken veranderen en op andere partijen gaan stemmen; partijen die echt verandering willen. Men noemt deze spottend ‘populistisch’. Zouden deze stromingen nu juist net de vox populi zijn? Het woord van het volk spreken? Dat is toch eigenlijk prachtig? Verwoorden zij nu niet juist vooral de wil van het volk?

Het blijkt erg moeilijk te zijn om te leren van onze ervaringen. Wij wachten blijkbaar af tot het te laat is. Het zij zo. Ik hoop met dit boek in ieder geval een steentje te hebben bijgedragen aan een vreedzame en betere wereld voor ons allen.

Voor de volledigheid is het wenselijk dat ik ook een verslag doe van enkele historische feiten. Dit om te begrijpen waarom wij in een land zijn terecht gekomen dat naar de filistijnen wordt geholpen door bestuurders die zonder kennis (of juist wel met voorbedachte rade?) en met te veel diverse partijen allemaal vechten voor minder belangrijke zaken.

Ook zal ik in dit boek een aantal mensen aan het woord laten, onder eigen verantwoording, die een bepaalde visie hebben op het politieke klimaat in ons mooie land, dat een onbelangrijke provincie van Europa dreigt te worden als we er nu niets aan doen. Wij willen ONS Nederland terug. Ja, maar gaat dat ons nog lukken? Want wij worden (te) laat wakker. Ik spoor u aan om uw steentje bij te dragen.

Veel plezier verder bij het lezen van mijn boek.

HOOFDSTUK 2

Hoe het was in 2016 - onze nationale politiek - de regering en de verkiezingen

Zoals beloofd in mijn eerste boek, dit extra hoofdstuk.

Wij willen ONS Nederland terug. Zeker, een groot deel van de Nederlandse bevolking vindt dat ook, je hoort het dagelijks, maar helaas gebeurt dat niet. Door de veelal linkse regeringen in Nederland en Europa de laatste tientallen jaren, kunnen we deze gedachten wel naar het land van Utopia sturen. In mijn vorige boek, ´Een fantastisch kutleven´, schreef ik als mijn persoonlijke voorkeur dat ik wel terug zou willen naar de jaren tachtig. Een neef van mij reageerde hierop, hij was het met deze stelling totaal niet eens. ‘Kijk eens naar de vooruitgang en de innovaties op alle gebied’ zei hij. Daar kunnen we het natuurlijk wel over eens worden, want ik hoorde ooit van een directeur van Philips die mijn mooie klipper had gekocht: ´Het mooiste werkwoord in de Nederlandse taal is veranderen´. Want het enige dat nooit verandert, is dat alles voortdurend blijft veranderen. Helemaal mee eens natuurlijk, ik zou wel 400 jaar oud willen worden om alle ontwikkelingen mee te maken.

Maar dat bedoelde ik niet. Ik dacht aan de tijd dat wij nog niet te maken hadden met de grote stromen overbodige buitenlanders die ons land overspoelden de laatste decennia. In de tachtiger jaren was er nog een fatsoenlijk rijk leven mogelijk met een goede ouderenzorg, goede schoolopleidingen en een redelijk veilige situatie op straat. Nu moeten wij helaas genoegen nemen met omstandigheden die over het algemeen niet de hoofdprijs verdienen. Het is niet meer zo veilig in Nederland. Als er geen noodzakelijke camera’s hoeven te hangen op iedere hoek van de straat, wordt het misschien weer wat gezelliger in ons mooie land.

Ik heb veel meegemaakt en beleefd in mijn leven. Nu ik zo over mijn schouder terugkijk, bezie ik een en ander in weemoed. Ach ja. Ik ben al een oude man die terugmijmert over zijn eigen leven. Tempo Doeloe.

Dit leven heeft me gevormd. Ik heb geleefd en genoten, succes en mislukkingen gekend in mijn eigen vaderland. En hier in Spanje heb ik de tijd om eens rustig over dat leven na te denken. Ook ontmoet ik hier andere Nederlanders die hier van hun oude dag genieten. Vaak kosmopolitische lieden die ook het nodige hebben meegemaakt. Samen ergeren we ons vaak over de kleinzielige en absurdistische zaken waar men zich in Nederland druk over maakt, bijvoorbeeld transgender-rechten of gekleurde zebrapaden. Allerlei futiliteiten worden tot monsterachtige proporties opgeblazen, maar de echt belangrijke zaken worden niet, of mogen niet worden besproken, daarover meer hieronder.

Nederland lijkt mij terminaal. Een beetje overdreven vind je? Helaas, niets is minder waar. Maak zelf de balans op nadat je dit boek hebt gelezen. We gaan ervan uit dat je natuurlijk weet wat er zoal gaande is in de wereld en zeker in Europa. We kijken iedere dag naar het NOS journaal en gaan er dan vanuit dat we het allemaal wel weten om daarna, aan de koffietafel goed geïnformeerd een oordeel kunnen vellen. Lekker ‘meelullen’ heet dat ook wel. Als je van je werk thuiskomt, aandacht moet geven aan je gezin en aan vele andere dingen, dan heb je ook niet veel tijd meer om je goed te laten informeren door de MSM (main stream media), zoals het nieuws van de NOS, RTL, Nieuwsuur etc. op de televisie en door de kranten.

Jammer dat het alleen zo eenzijdig en onvolledig wordt gebracht. De vraag rijst of we besodemieterd worden. Het gaat er juist om wat ze niet vermelden en juist niet laten zien. De echte waarheid wordt zelden verteld. Elk incident in Israël wordt breed uitgemeten, maar over de afschuwelijke moordpartijen van hun tegenstanders wordt nauwelijks of helemaal niet gesproken.

Het is te gek voor woorden, maar onze vrijheid, democratie en welvaart worden door onze elite (regering, Kamerleden, allerlei belangenorganisaties zoals de klimaatorganisaties, de ontwikkelingsorganisaties, de vluchtelingenorganisaties en de Europese Unie (EU) opgeofferd om een heilig doel te bereiken. Hoe krijg ik mijn zin en pluk ik de burgers van o.a. Nederland kaal om het eigen voordeel te optimaliseren?

Krampachtig wordt iedere discussie in de kiem gesmoord. Met termen als racisme, discriminatie, nationalisme (schijnt ook verdorven te zijn) vervuiler en vernietiger van de planeet als je vraagtekens durft te zetten bij die CO₂-hysterie of opwarming van de aarde. Je bent een onmens als je de ontwikkelingssamenwerking wilt bespreken. Alleen Geert Wilders durft een aantal zaken te benoemen, maar hij wordt meedogenloos ´apart´ behandeld en hoewel hij de verkiezingen heeft gewonnen (tweede partij van Nederland), mag zijn partij niet meeregeren. Men heeft een cordon sanitaire om de arme man gebouwd. Arm noem ik hem, omdat hij en zijn vrouw niet vrij kunnen zijn en permanent bewaakt moeten worden tegen extremistische moslims.

In Amerika heeft men de uitdrukking: ´Elephant in the room´.

Men durft het dan niet over de olifant in de kamer te hebben, men doet net of die er niet is, om wat voor reden dan ook. Maar uiteindelijk zal je wel moeten, want hij is er wel en zal alleen maar groter worden.

Nou, er is er niet één, maar er zijn bij ons maar liefst vier olifanten in de kamer, en ik ga ze allemaal noemen.

Olifant 1: Massa-immigratie

Het probleem van de massa-immigratie van (vooral islamitische) gelukzoekers naar Nederland. Toen ik jong was leefde ik in een verzuild Nederland. Zo konden wij inwoners met elkaar omgaan zonder te zeer met elkaar problemen te maken; er was de katholieke zuil, de hervormde, de gereformeerde, de liberale en natuurlijk de socialistische zuil. Als katholiek ging je naar de katholieke school, katholieke kerk, katholieke slager, verzin het maar.

Het kon, die ´modus vivendi´ omdat we toch een gezamenlijk stelsel van waarden hadden.

Het werkt zo: onder het waardestelsel heb je de normen, daaronder de wetten en daaronder de mores, dat zijn de ongeschreven wetten waar men zich aan diende te houden, bijvoorbeeld opstaan voor een ouder iemand in tram, trein of bus.

Een voorbeeld is de waarde: eerbied voor het menselijk leven.

Dan kan de norm daaronder zijn: geen euthanasie, geen abortus. Maar onder diezelfde waarde kan ook een andere norm bestaan: juist wel abortus, want ik vind dat de vrouw zelf mag beslissen. Of juist wel euthanasie, omdat een mens het recht moet hebben waardig, zonder uitzichtloos leed te kunnen sterven. Er kunnen dus verschillende normsystemen bestaan onder hetzelfde waardesysteem. En zo leefden wij in pais en vree naast elkaar in die jaren na de Tweede Wereldoorlog. Hoewel we de zaken in een andere zuil best durfden benoemen, al was het vaak op het randje. Zo vonden wij een katholiek ´een roomse gluiper, in de pis gewassen!´

Maar omdat we ons niet bemoeiden met de lieden uit de andere zuilen viel het allemaal best mee, al laaide de verontwaardiging soms hoog op als er bijvoorbeeld gereformeerde christenen waren die hun kinderen polio lieten krijgen omdat zij weigerden hun kroost een simpel suikerklontje te laten eten, waarop een verzwakt poliovirus het immuunsysteem aanzette tot het maken van de nodige antistoffen, zodat het kind uiteindelijk werd gevrijwaard van deze verwoestende en mensonterende ziekte.

De revolte van de jaren zeventig deed het zuilensysteem uiteindelijk vervlakken, en vergaten wij de onderlinge verschillen. De echte reden waardoor dat kon was dat wij hetzelfde waardesysteem kenden, dat je zou kunnen samenvatten onder het begrip: schuld en boete!

Vanuit de christelijke traditie waren wij zondaars (schuldig dus) die moesten boeten voor hun daden. schuld en boete dus.