Rijke pa,

Arme pa

Wat de rijken hun kinderen leren over geld.

By Robert T. Kiyosaki

www.richdad.com

ISBN-13: 978-90-831847-1-5

ISBN-10: 1533221820

INHOUDSOPGAVE

Inleiding …4

Hoofdstuk Een …17

Rijke vader arme vader

Hoofdstuk twee ... 25

Les één: de rijken werken niet voor geld

Hoofdstuk drie ... 63

Les twee: Waarom financiële geletterdheid aanleren?

Hoofdstuk vier ... 88

Les drie: Bemoei je met je eigen zaken

Hoofdstuk vijf ... 97

Les vier: De geschiedenis van en de macht van het bedrijfsleven

Hoofdstuk zes ... 111

Les vijf: De rijken vinden geld uit

Hoofdstuk zeven ... 118

Les zes: Werk om te leren - Werk niet voor geld

Hoofdstuk Acht ... 135

Obstakels overwinnen

Hoofdstuk negen ... 155

Beginnen

Hoofdstuk tien ... 181

Wil je nog meer? Hier zijn enkele taken

Epiloog ...187

Over de auteurs ... 193

Aanbevolen bestseller

INVOERING

Er is een vraag

      Bereidt school kinderen voor op de echte wereld? "Als je hard studeert en goede cijfers haalt, zul je een goedbetaalde baan vinden met veel voordelen", zeiden mijn ouders altijd. Hun doel in het leven was om mijn oudere zus en mij een universitaire opleiding te geven, zodat we de grootste kans op succes in het leven zouden hebben. Toen T in 1976 eindelijk mijn diploma behaalde - cum laude afgestudeerd en bijna de beste van mijn klas, in de boekhouding van de Florida State University - hadden mijn ouders hun doel bereikt. Het was de bekroning van hun leven. Volgens het 'Masterplan' werd ik aangenomen door een accountantskantoor 'Big 8' en keek ik al op jonge leeftijd uit naar een lange carrière en met pensioen.

Mijn man, Michael, volgde een soortgelijk pad. We kwamen allebei uit hardwerkende gezinnen, met bescheiden middelen maar met een sterke werkethiek. Michael studeerde ook cum laude af, maar hij deed het twee keer: eerst als ingenieur en daarna van de rechtenstudie. Hij werd snel aangeworven door een prestigieus advocatenkantoor in Washington, D.C., dat gespecialiseerd was in octrooirecht, en zijn toekomst leek rooskleurig, zijn carrièrepad duidelijk omschreven en vervroegd pensioen gegarandeerd.

Hoewel we succesvol zijn geweest in onze carrières, zijn ze niet helemaal geworden zoals we hadden verwacht. We zijn allebei verschillende keren van functie gewisseld - om de juiste redenen - maar er zijn geen pensioenregelingen die namens ons onvoorwaardelijk worden. Onze pensioenfondsen groeien alleen door onze individuele bijdragen.

Michael en ik hebben een geweldig huwelijk met drie geweldige kinderen. Op het moment dat ik dit schrijf, zitten er twee op de universiteit en één begint net aan de middelbare school. We hebben een fortuin uitgegeven om ervoor te zorgen dat onze kinderen het best mogelijke onderwijs krijgen.

Op een dag in 1996 kwam een van mijn kinderen gedesillusioneerd thuis. Hij verveelde zich en was het studeren moe. "Waarom zou ik tijd besteden aan het bestuderen van onderwerpen die ik in het echte leven nooit zal gebruiken?" protesteerde hij.

Zonder na te denken antwoordde ik: "Want als je geen goede cijfers haalt, ga je niet naar de universiteit." "Het maakt niet uit of ik naar de universiteit ga," antwoordde hij, "ik word rijk."

'Als je niet afstudeert, krijg je geen goede baan,' antwoordde ik met een vleugje paniek en moederlijke bezorgdheid. "En als je geen goede baan hebt, hoe ben je dan van plan rijk te worden?"

Mijn zoon grijnsde en schudde langzaam zijn hoofd met lichte verveling. We hebben dit gesprek al vaker gehad. Hij liet zijn hoofd zakken en rolde met zijn ogen. Mijn woorden van moederlijke wijsheid waren weer aan dovemansoren gericht.

Hoewel hij slim en wilskrachtig is, is hij altijd een beleefde en respectvolle jongeman geweest.

‘Mam,’ begon hij. Het was mijn beurt om de les te lezen. “Ga met de tijd mee! Kijk om je heen; de rijkste mensen werden niet rijk vanwege hun opleiding. Kijk naar Michael Jordan en Madonna. Zelfs Bill Gates, die stopte met Harvard, richtte Microsoft op; hij is nu de rijkste man van Amerika en hij is nog steeds in de dertig. Er is een honkbalwerper die meer dan $ 4 miljoen per jaar verdient, ook al is hij bestempeld als 'geestelijk gehandicapt'. ”

      Er viel een lange stilte tussen ons. Het drong tot me door dat ik mijn zoon hetzelfde advies gaf dat mijn ouders me hadden gegeven. De wereld om ons heen is veranderd, maar het advies niet.

Een goede opleiding krijgen en goede cijfers halen, zorgt niet meer voor succes, en niemand lijkt het te hebben gemerkt, behalve onze kinderen.

'Mam,' vervolgde hij, 'ik wil niet zo hard werken als jij en papa. Je verdient veel geld en we wonen in een enorm huis met veel speelgoed. Als ik je advies opvolg, zal ik eindigen zoals jij, steeds harder werkend om alleen maar meer belasting te betalen en in de schulden te komen. Er is geen baanzekerheid meer; Ik weet alles van downsizing en rightsizing. Ik weet ook dat afgestudeerden van de universiteit tegenwoordig minder verdienen dan toen je afstudeerde. Kijk naar dokters. Ze verdienen lang niet zoveel geld als vroeger. Ik weet dat ik niet kan rekenen op sociale zekerheid of bedrijfspensioenen voor mijn pensioen. Ik heb nieuwe antwoorden nodig.”

Hij had gelijk. Hij had nieuwe antwoorden nodig, en ik ook. Het advies van mijn ouders heeft misschien gewerkt voor mensen die vóór 1945 zijn geboren, maar het kan rampzalig zijn voor degenen onder ons die in een snel veranderende wereld zijn geboren. Ik kan niet langer gewoon tegen mijn kinderen zeggen:

"Ga naar school, haal goede cijfers en zoek een veilige baan."

Ik wist dat ik op zoek moest naar nieuwe manieren om de opvoeding van mijn kinderen te begeleiden.

Als moeder en accountant maak ik me zorgen over het gebrek aan financiële educatie die onze kinderen op school krijgen. Veel van de jongeren van tegenwoordig hebben creditcards voordat ze de middelbare school verlaten, maar ze hebben nog nooit een cursus geld gevolgd of hoe ze het moeten beleggen, laat staan begrijpen hoe samengestelde rente werkt op creditcards. Simpel gezegd, zonder financiële geletterdheid en kennis van hoe geld werkt, zijn ze niet voorbereid op de wereld die op hen wacht, een wereld waarin uitgaven worden benadrukt boven sparen.

Toen mijn oudste zoon als eerstejaarsstudent hopeloos in de schulden kwam met zijn creditcards, hielp ik hem niet alleen om de creditcards te vernietigen, maar ging ik ook op zoek naar een programma waarmee ik mijn kinderen financiële zaken kon leren.

Vorig jaar belde mijn man me op een dag vanuit zijn kantoor. 'Ik heb iemand die je volgens mij moet ontmoeten,' zei hij. “Zijn naam is Robert Kiyosaki. Hij is een zakenman en investeerder, en hij vraagt hier patent aan op een educatief product. Ik denk dat je daar naar op zoek was."

Precies wat ik zocht Mijn man, Mike, was zo onder de indruk van CASHFLOW, het nieuwe educatieve product dat Robert Kiyosaki aan het ontwikkelen was, dat hij ervoor zorgde dat we allebei konden deelnemen aan een test van het prototype. Omdat het een educatief spel was, vroeg ik ook mijn 19-jarige dochter, eerstejaarsstudent aan een plaatselijke universiteit, of ze mee wilde doen, en ze stemde toe.

Ongeveer vijftien mensen, verdeeld over drie groepen, namen deel aan de test.

Maik had gelijk. Het was het educatieve product waar ik naar op zoek was. Maar het had een twist: het zag eruit als een kleurrijk Monopoly-bord met een gigantische goedgeklede rat in het midden. In tegenstelling tot Monopoly waren er echter twee sporen: één binnen en één buiten. Het doel van het spel was om uit de binnenste baan te komen - wat Robert de "Rat Race" noemde en de buitenste baan of de "Fast Track" te bereiken. Zoals Robert het uitdrukte, simuleert de Fast Track hoe rijke mensen in het echte leven spelen.

Robert definieerde toen de "Rat Race" voor ons.

"Als je kijkt naar het leven van de gemiddeld opgeleide, hardwerkende persoon, is er een vergelijkbaar pad. Het kind wordt geboren en gaat naar school. De trotse ouders zijn enthousiast omdat het kind uitblinkt, redelijke tot goede cijfers haalt en wordt toegelaten tot een universiteit. Het kind studeert af, gaat misschien naar de graduate school en doet dan precies wat geprogrammeerd is: zoekt een veilige baan of carrière. Het kind vindt die baan, misschien als arts of advocaat, of sluit zich aan bij de Leger of werkt voor de overheid Over het algemeen begint het kind geld te verdienen, creditcards beginnen massaal binnen te komen en het winkelen begint, als dat nog niet het geval is.

"Met geld om te verbranden, gaat het kind naar plaatsen waar andere jonge mensen zoals zij rondhangen, en ze ontmoeten mensen, ze daten en soms trouwen ze. Het leven is nu geweldig, want vandaag werken zowel mannen als vrouwen. Twee inkomen is gelukzalig. Ze voelen zich succesvol, hun toekomst is rooskleurig en ze besluiten een huis, een auto, een televisie te kopen, op vakantie te gaan en kinderen te krijgen. De gelukkige bundel arriveert. De vraag naar contant geld is enorm. Het gelukkige paar besluit dat hun carrières zijn van vitaal belang en beginnen harder te werken, op zoek naar promoties en verhogingen. De verhogingen komen, en ook een ander kind en de behoefte aan een groter huis. Ze werken harder, worden betere werknemers, nog toegewijder. Ze gaan terug naar school om meer gespecialiseerde vaardigheden te krijgen, zodat ze meer geld kunnen verdienen. Misschien nemen ze een tweede baan. Hun inkomen gaat omhoog, maar dat geldt ook voor de belastingschijf waarin ze zich bevinden en de onroerendgoedbelasting op hun nieuwe grote huis, en hun socialezekerheidsbelastingen , en alle andere belastingen. Ze krijgen hun groot salaris en vraag me af waar al het geld is gebleven. Ze kopen wat beleggingsfondsen en doen boodschappen met hun creditcard. De kinderen worden 5 of 6 jaar en de noodzaak om te sparen voor de universiteit neemt toe, evenals de noodzaak om te sparen voor hun pensioen. .

"Dat gelukkige paar, 35 jaar geleden geboren, zit nu de rest van hun werkdagen gevangen in de Rat Race. Ze werken voor de eigenaren van hun bedrijf, voor de overheid die belasting betaalt, en voor de bank die een hypotheek en krediet aflost kaarten.

'Vervolgens adviseren ze hun eigen kinderen om `hard te studeren, goede cijfers te halen en een veilige baan of carrière te zoeken.' Ze leren niets over geld, behalve van degenen die profiteren van hun naïviteit en hun hele leven hard werken. Het proces herhaalt zich in een andere hardwerkende generatie. Dit is de 'Rat Race'.”

De enige manier om uit de "Rat Race" te komen, is door uw vaardigheid in zowel boekhouden als beleggen te bewijzen, misschien wel twee van de moeilijkste onderwerpen om onder de knie te krijgen. Als getrainde CPA die ooit voor een Big 8-accountantskantoor werkte, was ik verrast dat Robert het leren van deze twee onderwerpen zowel leuk als opwindend had gemaakt. Het proces was zo goed vermomd dat terwijl we ijverig werkten om uit de "Rat Race" te komen, we snel vergaten dat we aan het leren waren.

Al snel werd een producttest een leuke middag met mijn dochter, pratend over dingen die we nog nooit eerder hadden besproken. Als accountant was het spelen van een spel waarbij een resultatenrekening en balans vereist waren eenvoudig. Dus ik had de tijd om mijn dochter en de andere spelers aan mijn tafel te helpen met concepten die ze niet begrepen. Ik was de eerste persoon - en de enige persoon in de hele testgroep - die die dag uit de "Rat Race" kwam. Ik was binnen 50 minuten buiten, hoewel het spel bijna drie uur duurde.

Aan mijn tafel zat een bankier, een ondernemer en een computerprogrammeur. Wat me enorm verontrustte, was hoe weinig deze mensen wisten van boekhouden of beleggen, onderwerpen die zo belangrijk zijn in hun leven. Ik vroeg me af hoe ze in het echte leven hun eigen financiële zaken regelden. Ik kon begrijpen waarom mijn 19-jarige dochter het niet zou begrijpen, maar dit waren volwassen volwassenen, minstens twee keer zo oud als zij.

Nadat ik de "Rat Race" had verlaten, zag ik de volgende twee uur hoe mijn dochter en deze goed opgeleide, welvarende volwassenen de dobbelstenen gooiden en hun markers verplaatsten. Hoewel ik blij was dat ze allemaal zoveel leerden, was ik verontrust door hoeveel de volwassenen niet wisten over de basisprincipes van eenvoudig boekhouden en beleggen. Ze hadden moeite om de relatie tussen hun resultatenrekening en hun balans te begrijpen. Terwijl ze activa kochten en verkochten, hadden ze moeite om te onthouden dat elke transactie hun maandelijkse cashflow kon beïnvloeden. Ik dacht, hoeveel miljoenen mensen zijn er in de echte wereld die het financieel moeilijk hebben, alleen omdat ze deze vakken nooit hebben geleerd?

Godzijdank hebben ze plezier en worden ze afgeleid door het verlangen om het spel te winnen, zei ik tegen mezelf. Nadat Robert de wedstrijd had beëindigd, stond hij ons een kwartier toe om de CASHFLOW onderling te bespreken en te bekritiseren.

De ondernemer aan mijn tafel was niet blij. Hij hield niet van het spel. 'Ik hoef dit niet te weten,' zei hij hardop. "Ik huur accountants, bankiers en advocaten in om me over dit soort dingen te vertellen."

Waarop Robert antwoordde: 'Is het je ooit opgevallen dat er veel accountants zijn die niet rijk zijn? En bankiers, en advocaten, en effectenmakelaars en makelaars in onroerend goed. Ze weten veel, en voor het grootste deel slimme mensen, maar de meesten van hen zijn niet rijk. Omdat onze scholen mensen niet leren wat de rijken weten, nemen we advies van deze mensen aan. Maar op een dag rijd je over de snelweg, zit je vast in het verkeer, worstelt om op je werk te komen, en je kijkt naar rechts en je ziet je accountant vastzitten in dezelfde file. Je kijkt naar links en je ziet je bankier. Dat zou je iets moeten zeggen."

De computerprogrammeur was ook niet onder de indruk van het spel: "Ik kan software kopen om me dit te leren."

De bankier was echter ontroerd. “Ik heb dit op school bestudeerd – het boekhoudgedeelte dan – maar ik heb nooit geweten hoe ik het in het echte leven moest toepassen. Nu weet ik het. Ik moet mezelf uit de 'Rat Race' halen. ”

Maar het waren de opmerkingen van mijn dochter die me het meest raakten. "Ik vond het leuk om te leren", zei ze. "Ik heb veel geleerd over hoe geld echt werkt en hoe je moet beleggen."

Toen voegde ze eraan toe: "Nu weet ik dat ik een beroep kan kiezen voor het werk dat ik wil doen en niet vanwege werkzekerheid, voordelen of hoeveel ik krijg betaald. Als ik leer wat dit spel leert, ben ik vrij om te doen en te studeren wat mijn hart wil bestuderen. . .in plaats van iets te studeren omdat bedrijven op zoek zijn naar bepaalde beroepsvaardigheden. Als ik dit leer, hoef ik me geen zorgen te maken over werkzekerheid en sociale zekerheid zoals de meeste van mijn klasgenoten dat al doen.”

Ik kon niet blijven om met Robert te praten nadat we het spel hadden gespeeld, maar we spraken af elkaar later te ontmoeten om zijn project verder te bespreken. Ik wist dat hij het spel wilde gebruiken om anderen te helpen financieel vaardiger te worden, en ik wilde graag meer horen over zijn plannen.

Mijn man en ik hebben binnen een week een dinerafspraak gemaakt met Robert en zijn vrouw. Hoewel het onze eerste sociale bijeenkomst was, hadden we het gevoel dat we elkaar al jaren kenden.

We kwamen erachter dat we veel gemeen hadden. We bestreken het hele gamma, van sport en spel tot restaurants en sociaal-economische kwesties. We spraken over de veranderende wereld. We hebben veel tijd besteed aan het bespreken hoe de meeste Amerikanen weinig of niets hebben gespaard voor hun pensioen, evenals de bijna failliete staat van sociale zekerheid en Medicare. Zouden mijn kinderen moeten betalen voor het pensioen van 75 miljoen babyboomers? We vroegen ons af of mensen beseffen hoe riskant het is om afhankelijk te zijn van een pensioenregeling.

Roberts grootste zorg was de groeiende kloof tussen de haves en have nots, in Amerika en over de hele wereld. Robert was een autodidactische, self-made ondernemer die de wereld rondreisde om investeringen te doen. Hij kon op 47-jarige leeftijd met pensioen. Hij kwam uit zijn pensioen omdat hij dezelfde zorg deelt als ik voor mijn eigen kinderen. Hij weet dat de wereld is veranderd, maar het onderwijs is niet mee veranderd. Volgens Robert brengen kinderen jaren door in een verouderd onderwijssysteem, studeren ze onderwerpen die ze nooit zullen gebruiken en bereiden ze zich voor op een wereld die niet meer bestaat.

"Tegenwoordig is het gevaarlijkste advies dat je een kind kunt geven: "Ga naar school, haal goede cijfers en zoek een veilige baan", zegt hij graag. 'Dat is een oud advies, en het is een slecht advies. Als je zou kunnen zien wat er gebeurt in Azië, Europa, Zuid-Amerika, zou je net zo bezorgd zijn als ik.”

Het is een slecht advies, vindt hij, 'want als je wilt dat je kind een financieel zekere toekomst heeft, kunnen ze zich niet aan de oude regels houden. Het is gewoon te riskant.”

Ik vroeg hem wat hij bedoelde met "oude regels?".

"Mensen zoals ik spelen volgens een andere set regels dan jij", zei hij. "Wat gebeurt er als een bedrijf een inkrimping aankondigt?"

'Mensen worden ontslagen,' zei ik. "Families zijn gewond. De werkloosheid stijgt."

“Ja, maar wat gebeurt er met het bedrijf, in het bijzonder een beursgenoteerd bedrijf?”

"De prijs van het aandeel stijgt meestal wanneer de inkrimping wordt aangekondigd," zei ik. “De markt houdt ervan als een bedrijf zijn arbeidskosten verlaagt, hetzij door automatisering, hetzij door de beroepsbevolking in het algemeen te consolideren.”

'Dat klopt,' zei hij. “En als de aandelenkoersen stijgen, worden mensen zoals ik, de aandeelhouders, rijker. Dat bedoel ik met andere regels. Medewerkers verliezen; eigenaren en investeerders winnen.”

Robert beschreef niet alleen het verschil tussen een werknemer en een werkgever, maar ook het verschil tussen het beheersen van je eigen lot en het afstaan van die controle aan iemand anders.

'Maar het is voor de meeste mensen moeilijk te begrijpen waarom dat gebeurt,' zei ik. "Ze vinden het gewoon niet eerlijk."

"Daarom is het dwaas om gewoon tegen een kind te zeggen: 'Volg een goede opleiding'", zei hij. “Het is dwaas om aan te nemen dat het onderwijs dat het schoolsysteem biedt je kinderen zal voorbereiden op de wereld waarmee ze te maken zullen krijgen als ze afstuderen. Elk kind heeft meer onderwijs nodig. Ander onderwijs. En ze moeten de regels kennen. De verschillende sets van regels.”

"Er zijn regels voor geld waar de rijken zich aan houden, en er zijn regels waar de andere 95 procent van de bevolking zich aan houdt", zei hij. “En de 95 procent leert die regels thuis en op school. Daarom is het tegenwoordig riskant om gewoon tegen een kind te zeggen: 'Studie en zoek een baan.' Een kind heeft tegenwoordig een meer geavanceerde opleiding nodig en het huidige systeem levert niet de goederen. Het kan me niet schelen hoeveel computers ze in de klas zetten of hoeveel geld scholen uitgeven. Hoe kan het onderwijssysteem een vak onderwijzen dat het niet kent?”

Dus hoe leert een ouder zijn kinderen, wat de school niet doet? Hoe leer je boekhouden aan een kind? Zullen ze zich niet vervelen? En hoe leer je beleggen als je zelf als ouder risicomijdend bent? In plaats van mijn kinderen te leren om op veilig te spelen, besloot ik dat het het beste was om ze te leren slim te spelen.

"Dus hoe zou je een kind leren over geld en alle dingen waar we het over hebben gehad?" vroeg ik aan Robert. "Hoe kunnen we het ouders gemakkelijk maken, vooral als ze het zelf niet begrijpen?"

"Ik heb er een boek over geschreven", zegt hij.

"Waar is het?"

“Op mijn computer. Het ligt er al jaren in willekeurige stukjes. Ik voeg er af en toe wat aan toe, maar het is er nooit van gekomen om het allemaal samen te voegen. Ik begon het te schrijven nadat mijn andere boek een bestseller werd, maar het nieuwe boek heb ik nooit afgemaakt. Het is in stukken."

En in stukjes was het. Na het lezen van de verspreide secties, besloot ik dat het boek verdienste had en moest worden gedeeld, vooral in deze veranderende tijden. We hebben ingestemd met co-auteur van Robert's boek.

Ik vroeg hem hoeveel financiële informatie hij dacht dat een kind nodig had. Hij zei dat het van het kind afhangt. Hij wist al op jonge leeftijd dat hij rijk wilde worden en had het geluk een vaderfiguur te hebben die rijk was en bereid was hem te begeleiden. Onderwijs is de basis van succes, zei Robert. Net zoals schoolse vaardigheden van vitaal belang zijn, zijn financiële vaardigheden en communicatieve vaardigheden dat ook.

Wat volgt is het verhaal van Robert's twee vaders, een rijke en een arme, waarin wordt ingegaan op de vaardigheden die hij in de loop van zijn leven heeft ontwikkeld. Het contrast tussen twee vaders biedt een belangrijk perspectief. Het boek is door mij ondersteund, bewerkt en samengesteld. Voor alle accountants die dit boek lezen, schort uw academische boekkennis op en stel uw geest open voor de theorieën die Robert presenteert. Hoewel velen van hen de fundamenten van algemeen aanvaarde boekhoudprincipes in twijfel trekken, bieden ze een waardevol inzicht in de manier waarop echte beleggers hun investeringsbeslissingen analyseren.

Als wij als ouders onze kinderen adviseren 'naar school te gaan, hard te studeren en een goede baan te zoeken', doen we dat vaak uit culturele gewoonte. Het is altijd het juiste geweest om te doen. Toen ik Robert ontmoette, schrok ik aanvankelijk van zijn ideeën. Hij is opgevoed door twee vaders en heeft hem geleerd om twee verschillende doelen na te streven. Zijn goed opgeleide vader adviseerde hem om voor een bedrijf te gaan werken. Zijn rijke vader adviseerde hem om eigenaar te worden van het bedrijf. Beide levenspaden vereisten onderwijs, maar de onderwerpen van studie waren totaal verschillend. Zijn goed opgeleide vader moedigde Robert aan om een slim persoon te zijn. Zijn rijke vader moedigde Robert aan om slimme mensen in dienst te nemen.

Het hebben van twee vaders veroorzaakte veel problemen. Roberts echte vader was de onderwijsinspecteur van de staat Hawaï. Tegen de tijd dat Robert 16 was, had de dreiging van 'Als je geen goede cijfers haalt, geen goede baan' weinig effect. Hij wist al dat zijn carrièrepad was om bedrijven te bezitten, niet om voor hen te werken. Zonder een wijze en volhardende studieadviseur op de middelbare school was Robert misschien niet naar de universiteit gegaan. Dat geeft hij toe. Hij stond te popelen om te beginnen met het opbouwen van zijn vermogen, maar stemde er uiteindelijk mee in dat de hbo-opleiding ook een voordeel voor hem zou zijn.

Eerlijk gezegd zijn de ideeën in dit boek waarschijnlijk te vergezocht en radicaal voor de meeste ouders in deze tijd. Sommige ouders hebben het al moeilijk genoeg om hun kinderen gewoon op school te houden. Maar in het licht van onze veranderende tijden moeten we als ouders openstaan voor nieuwe en gedurfde ideeën. Kinderen aanmoedigen om werknemers te worden, is uw kinderen adviseren om gedurende hun leven meer dan hun billijk deel van de belastingen te betalen, met weinig of geen belofte van een pensioen. En het is waar dat belastingen iemands grootste kostenpost zijn. In feite werken de meeste gezinnen van januari tot half mei voor de overheid om hun belastingen te dekken. Er zijn nieuwe ideeën nodig en dit boek biedt ze.

Robert beweert dat de rijken hun kinderen anders leren. Ze leren hun kinderen thuis, rond de eettafel. Deze ideeën zijn misschien niet de ideeën die u kiest om met uw kinderen te bespreken, maar bedankt voor het bekijken ervan. En ik raad je aan om te blijven zoeken. Naar mijn mening, als moeder en CPA, is het concept van gewoon goede cijfers halen en een goede baan vinden een oud idee. We moeten onze kinderen met een grotere mate van verfijning adviseren. We hebben nieuwe ideeën en ander onderwijs nodig. Misschien is het niet zo'n slecht idee om onze kinderen te vertellen dat ze ernaar moeten streven goede werknemers te zijn en tegelijkertijd hun eigen investeringsmaatschappij te bezitten.

Als moeder hoop ik dat dit boek andere ouders helpt. Het is Robert's hoop om mensen te informeren dat iedereen welvaart kan bereiken als ze dat willen. Als je tegenwoordig een tuinman of een conciërge of zelfs werkloos bent, heb je de mogelijkheid om jezelf te onderwijzen en degenen van wie je houdt te leren financieel voor zichzelf te zorgen. Onthoud dat financiële intelligentie het mentale proces is waarmee we onze financiële problemen oplossen.

Vandaag worden we geconfronteerd met wereldwijde en technologische veranderingen die even groot of zelfs groter zijn dan ooit tevoren. Niemand heeft een glazen bol, maar één ding is zeker: er liggen veranderingen in het verschiet die onze realiteit te boven gaan. Wie weet wat de toekomst brengt? Maar wat er ook gebeurt, we hebben twee fundamentele keuzes: speel het op veilig of speel het slim door je voor te bereiden, opgeleid te worden en het financiële genie van jezelf en je kinderen wakker te maken. -Sbaron Lecbter

Voor een GRATIS AUDIO RAPPORT "Wat mijn rijke vader me over geld heeft geleerd" hoeft u alleen maar onze speciale website te bezoeken op www.richdadbooki.com en het rapport is gratis voor u.

Dank u

Rijke vader arme vader

HOOFDSTUK EEN

Rijke vader arme vader

Zoals verteld door Robert Kiyosaki

Ik had twee vaders, een rijke en een arme. De ene was hoogopgeleid en intelligent; hij had een Ph.D. en voltooide vier jaar undergraduate werk in minder dan twee jaar. Vervolgens ging hij naar Stanford University, de University of Chicago en Northwestern University om zijn geavanceerde studies te doen, allemaal met volledige financiële beurzen. De andere vader heeft de achtste klas nooit afgemaakt.

Beide mannen waren succesvol in hun carrière en hebben hun hele leven hard gewerkt. Beiden verdienden een aanzienlijk inkomen. Toch worstelde iemand zijn hele leven financieel. De ander zou een van de rijkste mannen van Hawaï worden. Eén stierf en liet tientallen miljoenen dollars na aan zijn familie, liefdadigheidsinstellingen en zijn kerk. De andere liet rekeningen te betalen.

Beide mannen waren sterk, charismatisch en invloedrijk. Beide mannen boden me advies, maar ze adviseerden niet dezelfde dingen. Beide mannen geloofden sterk in onderwijs, maar adviseerden niet dezelfde studierichting.

Als ik maar één vader had gehad, had ik zijn advies moeten accepteren of afwijzen. Twee vaders die me adviseerden, bood me de keuze uit verschillende standpunten; een van een rijke man en een van een arme man.

In plaats van simpelweg het een of het ander te accepteren of af te wijzen, merkte ik dat ik meer ging nadenken, vergelijken en dan voor mezelf kiezen.

Het probleem was dat de rijke man nog niet rijk was en de arme nog niet arm. Beiden begonnen net aan hun carrière, en beiden worstelden met geld en gezinnen. Maar ze hadden heel verschillende standpunten over het onderwerp geld.

Een vader zou bijvoorbeeld zeggen: "De liefde voor geld is de wortel van alle kwaad." De andere: "Het gebrek aan geld is de wortel van alle kwaad."

Als jonge jongen was het moeilijk om twee sterke vaders te hebben die me allebei beïnvloedden. Ik wilde een goede zoon zijn en luisteren, maar de twee vaders zeiden niet dezelfde dingen. Het contrast in hun standpunten, vooral als het om geld ging, was zo extreem dat ik nieuwsgierig en geïntrigeerd werd. Ik begon lange tijd na te denken over wat ze allemaal zeiden.

Een groot deel van mijn privé-tijd werd besteed aan reflectie en mezelf vragen stellen als: "Waarom zegt hij dat?" en dan dezelfde vraag stellen over de verklaring van de andere vader. Het zou veel gemakkelijker zijn geweest om simpelweg te zeggen: 'Ja, hij heeft gelijk. Ik ben het daar mee eens." Of om eenvoudigweg het standpunt te verwerpen door te zeggen: "De oude man weet niet waar hij het over heeft." In plaats daarvan dwong het hebben van twee vaders van wie ik hield me om na te denken en uiteindelijk een manier van denken voor mezelf te kiezen. Als proces bleek het kiezen voor mezelf op de lange termijn veel waardevoller dan het accepteren of verwerpen van een enkel standpunt.

Een van de redenen waarom de rijken rijker worden, de armen armer en de middenklasse worstelt met schulden is omdat het onderwerp geld thuis wordt onderwezen, niet op school. De meesten van ons leren over geld van onze ouders. Dus wat kan een arme ouder hun kind vertellen over geld? Ze zeggen gewoon: "Blijf op school en studeer hard." Het kind kan afstuderen met uitstekende cijfers, maar met de financiële programmering en mentaliteit van een arme persoon. Het werd geleerd toen het kind jong was.

Geld wordt niet onderwezen op scholen. Scholen richten zich op schoolse en professionele vaardigheden, maar niet op financiële vaardigheden. Dit verklaart hoe slimme bankiers, dokters en accountants die op school uitstekende cijfers hebben gehaald, hun hele leven nog steeds met financiële problemen kunnen worstelen. Onze duizelingwekkende staatsschuld is grotendeels te wijten aan hoogopgeleide politici en overheidsfunctionarissen die financiële beslissingen nemen met weinig of geen opleiding op het gebied van geld.

Ik kijk vaak vooruit naar het nieuwe millennium en vraag me af wat er zal gebeuren als we miljoenen mensen hebben die financiële en medische hulp nodig hebben. Ze zullen voor financiële steun afhankelijk zijn van hun familie of de overheid. Wat zal er gebeuren als Medicare en Sociale Zekerheid geen geld meer hebben? Hoe zal een natie overleven als het onderwijzen van kinderen over geld aan ouders wordt overgelaten - van wie de meesten arm zullen zijn of al zijn?

Omdat ik twee invloedrijke vaders had, leerde ik van beiden. Ik moest nadenken over het advies van elke vader en daardoor kreeg ik waardevol inzicht in de kracht en het effect van iemands gedachten op iemands leven. Een vader had bijvoorbeeld de gewoonte om te zeggen: "Ik kan het niet betalen." De andere vader verbood die woorden te gebruiken. Hij stond erop dat ik zei: "Hoe kan ik het betalen?" De ene is een stelling en de andere is een vraag. De een laat je los en de ander dwingt je na te denken. Mijn aanstaande vader zou dat uitleggen door automatisch de woorden 'Ik kan het niet betalen' te zeggen, je hersenen werken niet meer. Door de vraag te stellen: "Hoe kan ik het betalen?" je brein wordt aan het werk gezet. Hij bedoelde niet dat je alles moest kopen wat je wilde. Hij was fanatiek over het trainen van je geest, de krachtigste computer ter wereld. “Mijn brein wordt elke dag sterker omdat ik het train. Hoe sterker het wordt, hoe meer geld ik kan verdienen." Hij geloofde dat automatisch zeggen 'ik kan het niet betalen' een teken was van mentale luiheid.

Hoewel beide vaders hard werkten, merkte ik dat de ene vader de gewoonte had om zijn hersenen in slaap te laten vallen als het om geldzaken ging, en de andere de gewoonte had om zijn hersenen te trainen. Het resultaat op lange termijn was dat de ene vader financieel sterker werd en de andere zwakker. Het is niet veel anders dan iemand die regelmatig naar de sportschool gaat om te sporten dan iemand die op de bank televisie zit te kijken. Een goede lichaamsbeweging verhoogt uw kansen op gezondheid, en een goede mentale oefening vergroot uw kansen op rijkdom. Luiheid vermindert zowel de gezondheid als de rijkdom.

Mijn twee vaders hadden een tegengestelde houding in gedachten. Een vader vond dat de rijken meer belasting moesten betalen om voor de minder bedeelden te zorgen. De ander zei: "Belastingen straffen degenen die produceren en belonen degenen die niet produceren."

Een vader raadde aan: "Studie hard zodat je een goed bedrijf kunt vinden om voor te werken." De andere raadde aan: "Bestudeer hard zodat je een goed bedrijf kunt vinden om te kopen." Een vader zei: "De reden dat ik niet rijk ben, is omdat ik jullie kinderen heb." De ander zei: "De reden dat ik rijk moet zijn, is omdat ik jullie kinderen heb." Een stimuleerde het praten over geld en zaken aan tafel. De andere verbood het onderwerp geld tijdens een maaltijd te bespreken. De een zei: "Als het op geld aankomt, speel dan op veilig, neem geen risico's." De andere zei: "Leer risico's te beheersen."

Men geloofde: "Ons huis is onze grootste investering en onze grootste troef." De ander geloofde: "Mijn huis is een verplichting, en als je huis je grootste investering is, heb je problemen."

Beide vaders betaalden hun rekeningen op tijd, maar de een betaalde eerst zijn rekeningen, terwijl de ander zijn rekeningen als laatste betaalde.

Een vader geloofde in een bedrijf of de overheid die voor jou en je behoeften zorgde. Hij was altijd bezorgd over loonsverhogingen, pensioenplannen, medische voordelen, ziekteverlof, vakantiedagen en andere voordelen. Hij was onder de indruk van twee van zijn ooms die in het leger gingen en na twintig jaar actieve dienst een pensioen- en rechtenpakket voor het leven verdienden. Hij hield van het idee van medische voordelen en PX-privileges die het leger zijn gepensioneerden bood. Hij hield ook van het tenure-systeem dat beschikbaar is via de universiteit. Het idee van baanbescherming voor het leven en arbeidsvoordelen leek soms belangrijker dan de baan. Hij zei vaak: "Ik heb hard gewerkt voor de overheid en ik heb recht op deze voordelen."

De ander geloofde in totale financiële zelfredzaamheid. Hij sprak zich uit tegen de 'rechten'-mentaliteit en hoe deze zwakke en financieel behoeftige mensen creëerde. Hij was nadrukkelijk over het zijn financieel bekwaam.

Een vader had moeite om een paar dollar te sparen. De andere creëerde gewoon investeringen.

Een vader leerde me hoe ik een indrukwekkend cv moest schrijven, zodat ik een goede baan kon vinden. De andere leerde me hoe ik sterke zakelijke en financiële plannen moest schrijven, zodat ik banen kon creëren.

Als product van twee sterke vaders had ik de luxe om de effecten van verschillende gedachten op iemands leven te observeren. Ik merkte dat mensen hun leven echt vormgeven door hun gedachten.

Mijn arme vader zei bijvoorbeeld altijd: "Ik zal nooit rijk worden." En die profetie werd werkelijkheid. Mijn rijke vader daarentegen noemde zichzelf altijd rijk. Hij zou dingen zeggen als: "Ik ben een rijk man, en rijke mensen doen dit niet." Zelfs toen hij platzak was na een grote financiële tegenslag, bleef hij zichzelf een rijk man noemen. Hij zou zichzelf bedekken door te zeggen: "Er is een verschil tussen arm zijn en blut zijn. - Brak is tijdelijk, en arm is eeuwig.”

Mijn arme vader zou ook zeggen: "Ik ben niet geïnteresseerd in geld", of "Geld doet er niet toe." Mijn rijke vader zei altijd: "Geld is macht."