Drie keer scheepsrecht

Dit is een Rouze original

www.rouze.me

Voor al jouw sexy verhalen

Inhoud

Aflevering 1 Het terras

Aflevering 2 Eerste bezichtiging

Aflevering 3 Tweede bezichtiging

Aflevering 4 Derde bezichtiging

Aflevering 5 Het feestje

Aflevering 1
Het terras

De middagzon schijnt fel en ik graai in mijn handtas naar mijn zonnebrandcrème. Ondanks het vroege middaguur loopt het terras al langzaam vol met young professionals die bij de startups rondom het plein werken.

“Dit heb je mooi voor mekaar, meid,” zegt Jacky als ze mijn laptop dichtklapt. “Cheers! Als het een beetje meezit open jij over een paar maanden je eigen lunchroom. Op naar een fantastisch avontuur voor jou, en heerlijke tosti’s voor mij.” Ze houdt haar glas rosé omhoog.

“Zonder jou was dit nooit gelukt,” zeg ik, en klink mijn wijnglas tegen dat van mijn beste vriendin. “Je mag zoveel tosti’s komen eten als je wil. Met Emmentaler, Gruyère, een Bechamelsausje. Wat mevrouw wenst.”

De zwerm vlinders in mijn buik fladdert vrolijk heen en weer. “Alles is geregeld, behalve de locatie,” zeg ik. “Oh, ik kan niet wachten. Het is misschien stom, maar ik kon gewoon niet slapen vannacht. En niet eens omdat ik bang was dat ik die lening niet zou krijgen, maar vooral omdat ik zo graag aan de slag wil.”

Jacky knikt. “Dat snap ik best,” zegt ze. “Het is ook niet niks om een eigen bedrijf op te starten. Maar zorg dat je ook tijd maakt voor wat ontspanning. Zeker de komende maanden als het zo’n gekkenhuis wordt.”

Ik schud mijn krullen uit mijn gezicht en bind de lange lokken met een haarklem bij elkaar. “Nou, ik was van plan om de sportschool maar even links laten liggen, als je dat bedoelt. Daar ben ik echt veel te druk voor, dat snap je wel.”

Jacky snuift een lach weg. “Wees blij dat het voor jou niet nodig is om drie keer per week je snacks en wijntjes eruit te zweten. Ik ben stik jaloers.”

Een paar meter verderop komen twee jonge kerels een winkel uit. Eén van hen draagt een ladder, de ander een bord waar in grote groene letters ‘Makelaarskantoor Sirene’ op staat.

“Zodra ik de sleutel van de zaak heb,” zeg ik tegen Jacky terwijl ik naar de mannen kijk, “krijg jij een reep chocola in één hand en een kwast in de ander. Ik denk dat je met klussen meer calorieën verbrandt dan met mooie mannen kletsen bij Fitness For You.”

“Hé, soms helpen ze me met grondoefeningen,” zegt Jacky terwijl ze met een bitterbal beschuldigend naar me wijst. “Dan is het toch alleen maar aardig als ik een praatje met ze maak?”

Jacky zegt nog iets, maar ik hoor haar amper. Aan de andere kant van het plein staat een lange jongeman in een grijs pak en bruin haar voorovergebogen met zijn handen op zijn knieën te gieren van het lachen. Zijn collega, een blonde god met genoeg spieren voor twee, heeft zijn mouwen opgerold en is in gevecht met de ladder die blijkbaar niet open wil. Zijn gezicht staat op onweer. Meer dan eens kijkt hij geïrriteerd op naar zijn lachende collega.

“Kijk dan,” zeg ik grinnikend tegen Jacky.

Ze schuift haar zonnebril naar het puntje van haar neus om over de glazen heen te kijken. “Zo, dat is niet mis,” zegt ze. “Is dat niet het nieuwe makelaarskantoor van Lucas?”

“Eh, ja. Volgens mij wel. Ik heb morgen een afspraak met hem. Hij zei dat hij wat panden had die geschikt kunnen zijn voor de lunchroom.”

“En die heerlijke mannen daar?”

Ik haal mijn schouders op. Hij had iets gezegd over zijn zakenpartners. Iets met vrienden van tijdens zijn studie? Zouden zij dat zijn?

“Lekker hoor,” zegt Jacky terwijl ze nog steeds naar de mannen kijkt. “Nu we het er toch over hebben… Dat verplicht ontspannen van jou kan natuurlijk ook met een leuke man.”

“Hmmm hmmm,” mompel ik. Het is alweer tien maanden geleden dat Mike en ik uit elkaar gingen. Op zich heb ik wel zin om weer te daten, maar absoluut nul komma nul zin in al het gedoe dat erbij komt kijken.

“Ik weet niet of het verstandig is om een relatie aan te gaan terwijl ik ook een business op probeer te zetten.”

Jacky kijkt me aan en trekt een gezicht. “Wie heeft het over een relatie? Je kan ook lol hebben zonder dat je al je aandacht op één iemand focust. Het is heerlijk om een beetje te experimenteren. Om je grenzen te verleggen.”

Ik knik. Daten met meer dan één man tegelijk is nooit iets voor mij geweest. Tot nu toe, dan. Stiekem ben ik ook wel nieuwsgierig naar hoe zoiets zou zijn.

“Misschien,” zeg ik terwijl mijn blik weer naar de overkant glijdt. Mijn handen worden klam bij de gedachte om een nieuwe man in mijn bed te hebben.

“Die Lucas, hè, hoe lang hebben jullie gedate?” vraagt Jacky.

“Het was geen daten, joh. We hadden het hartstikke gezellig samen, en het werd meer een gek spel van wie de ander het meest op de kast kon jagen.” Ik snuif oncharmant een lach bij de herinnering aan hoe hij in de sportschool ongegeneerd, keer op keer, diep bukte om van gewichten te wisselen. En dan omkeek of ik het wel gezien had.

Ik had het zeker gezien. Zijn gespierde dijen, prachtige ronde billen, die ondeugende glimlach om zijn mond… hij wist precies wat hij deed. “Er is nooit iets gebeurd tussen ons,” zeg ik. “Ik was toen vooral op zoek naar iets... Ik weet het niet. Iets voor de langere termijn.”

“En dat wilde hij niet?”

Ik neem een slok wijn om wat meer tijd te hebben om na te denken. Waarom zijn we nooit verder gekomen dan teasen? “Hij is tien jaar jonger dan ik,” zeg ik dan.

“Dus?”

Lucas is nu achtentwintig, misschien negenentwintig, een eeuwige optimist en bloedmooi. “Het is heet in de zon,” zeg ik, terwijl ik mezelf koelte toewuif met de borrelkaart. “Misschien moet je een beetje oefenen met flirten,” zegt Jacky. Ze trekt een wenkbrauw omhoog. “Of een beetje oefenen met Lucas. Friends with benefits en zo. Waarom niet?”

Ik slik. “Wat is er gebeurd met daten zonder me vast te leggen? Benefits impliceren toch

echt dat er afspraken gemaakt moeten worden.”

Jacky knikt goedkeurend. “Gelijk heb je. Na een relatie van drie jaar moet je eerst even de markt verkennen.”

“Business first,” zeg ik snel.

De blonde god aan de overkant heeft de ladder open gekregen en houdt hem stevig vast terwijl zijn collega het naambord boven de deur hangt. Jacky volgt mijn blik. “Dat ben jij over een paar maanden, Mila,” zegt ze als ze naar de mannen kijkt.

“Met welk van de twee bedoel je?” antwoord ik geschrokken.

“Oeh lala,” zegt Jacky en ze klikt met haar tong. “Wie ben jij en wat heb je met mijn vriendin gedaan? Ik bedoelde dat je je zaak gaat openen binnenkort.”

Ik rol met mijn ogen. “Ha ha. Het was maar een grapje,” zeg ik snel.

“Tuurlijk. Ik ben trots op je. Je hebt officieel goedkeuring om je zaak te starten! Maar,” zegt ze, en zet met een sip gezicht haar lege glas wijn neer, “ik moet er vandoor, schat. Duty calls. Om half vier moet ik een financiële overname begeleiden.” Ze pakt haar tas en bukt om me een kus op mijn wang te geven. “Bel je me als je Lucas morgen hebt gesproken?”

“Doe ik. En bedankt voor al je hulp met de cijfers. Ik meen het, zonder jou had ik die lening nooit gekregen.”

“Geen probleem, mop,” zegt ze. Als ze een paar meter van me vandaan is gooit ze een hand in de lucht. “Gratis tosti’s for life!”

Ik stik bijna in een slok wijn van het lachen en grijp snel naar de stapel servetjes op de tafel. Als ik opkijk staan de twee makelaars met hun rug tegen de deurpost naar me te kijken

— beiden met een biertje in de hand. De lange jongen lacht me vriendelijk toe. Zijn blonde collega staart me echter aan met een koele blik — zijn lichte ogen intens, alsof hij tot in mijn ziel kan kijken. Gegeneerd wrijf ik mijn hand over mijn nek.

Zijn zij er morgen ook als ik met Lucas zit?

******

De volgende ochtend fiets ik met gemixte gevoelens naar het makelaarskantoor toe. Ik heb al drie koppen thee achter mijn kiezen, en twijfel voor de tigste keer of ik niet beter wat anders aan had kunnen trekken dan mijn zwarte kokerrok en zijden blouse. Ik zie eruit alsof ik al klaar ben om bestellingen op te nemen.

Ik haal diep adem en trap door. “Je bent een zakenvrouw, Mila,” zeg ik tegen mezelf. “Focus op je business.”

Vijf minuten later zet ik mijn fiets op slot, gooi mijn jas over mijn arm, en loop Makelaarskantoor Sirene in. De deur klemt, en ik mor wat voor ik hem goed achter me dicht krijg. “Goedemorgen,” zeg ik zacht, een beetje buiten adem. Mijn ogen flitsen door het kantoor, op zoek naar Lucas.

“Daar is ze dan!” klinkt zijn vrolijke stem. Lucas staat op van achter een van de vier bureaus in het kleine kantoor.

Ik kan me niet herinneren dat ik hem ooit in een pak heb gezien, maar het staat hem fantastisch. De donkerblauwe kleur doet zijn karamelkleurige huid prachtig uitkomen.

“Fijn dat je er bent. Hoe is het gegaan gisteren?” vraagt hij.

Ik knik terwijl ik in zijn donkerbruine ogen kijk. “Helemaal goed. Alle handtekeningen zijn gezet, nu hoef ik alleen nog maar een goede locatie te vinden.”

Lucas lacht, en legt een warme hand op mijn onderrug. “Dan ben je bij ons helemaal aan het goede adres. Kom, ik stel je even voor.”

Hij leidt me naar het enige andere bureau dat bezet is. De vriendelijke ogen van de jongeman die gisteren op de ladder wankelde, kijken me aan.

“Dit is Sem,” zegt Lucas. “We kennen elkaar nog van onze studietijd. Hij deed bedrijfseconomie, en ik zorgde voor de biertjes.”