Woorden des levens

voor de gezondheid
van ziel en lichaam

Dit boek is gebaseerd op de Christus-openbaring
„Oorzaak en ontstaan van alle ziekten“

Gegeven door de profetes van God
Gabriële

De vrije universele Geest is

de leer van de Gods- en naastenliefde

voor mens, natuur en dieren

Uit het Duits vertaald
In licentie uitgegeven boek, met toestemming van de uitgever

2e Nederlandse oplage, oktober 2019

© Gabriele-Verlag Das Wort GmbH
Max-Braun-Str. 2, 97828 Marktheidenfeld, Germany
Tel. 09391/504-135, Fax 09391/504-133
www.gabriele-verlag.com
www.gabriele-publishing.com

Voor alle vragen betreffende de betekenis van de inhoud
is de Duitse originele uitgave doorslaggevend

Originele Duitse titel:
Worte des Lebens für die Gesundheit von Seele und Körper

Alle rechten voorbehouden

Printed by:
KlarDruck GmbH, Germany

B117nl

ISBN 978-3-96446-026-4 (Gedrukte editie)
ISBN 978-9-08324-611-6 (epub)

Ter inleiding

Niet het lezen van dit geschrift leidt tot genezing, maar de verwezenlijking van datgene, wat daaruit werd erkend.

Niet het ik van de mens geneest, maar het Ik Ben, de Geest van Christus.

Niet de eigenliefde maakt vrij, maar de onbaatzuchtige liefde tot God, tot alle mensen en al het Zijn.

Gezondheid, geluk en vrijheid liggen in onszelf.

Deze openbaring van de Heer wijst ons de weg daarheen.

God helpt, verzacht en geneest.

Gabriële

Tot de tweede Nederlandse oplage

Christus, de Heer, de Verlosser van de mensheid, gaf door Gabriële, de profetes van God in deze machtige tijdsomwenteling waarin wij staan, deze fundamentele openbaring in 1986 – dus in een tijd, waarin de natuur op deze aarde nog in zoverre gezond was, dat aanwijzingen werden gegeven, die betrekking hebben op de gezondheidsbevorderende natuurgeneesmiddelen, water en zonnelicht.

In veel openbaringen, die ten dele reeds meer dan veertig jaar geleden de mensheid werden geschonken – en ook in het bijzonder in de voor u liggende openbaring „Oorzaak en ontstaan van alle ziekten“ – waarschuwde de Christus-Gods-Geest steeds weer dringend voor de gevaren die de wereld bedreigen, als de mensheid niet omkeert. Een tijdige volledig nieuwe oriëntering door een geestelijke afstemming in denken en leven van de mensen, door de vervulling van de goddelijke geboden, zou de trilling van de aarde hebben verhoogd en de mensheid zou in harmonie zijn gekomen met de verheven krachten van het leven, die ook onze planeet en alles, wat in en op haar is, instandhouden en tot evolutie brengen.

God wilde voor de aarde en voor ieder van Zijn mensenkinderen geen vernietiging, leed, ellende en angst, maar evolutie. De mensheid heeft echter aan Zijn vermaningen en aanwijzigingen geen aandacht geschonken.

Inmiddels heeft plaatsgevonden, wat de Heer jaren geleden – ook in de voor u liggende openbaring – zei. De natuur is onherstelbaar geschonden; een stijgend aantal natuurcatastrofen kondigt het ergste aan; de wereld en de mensheid staan voor de ondergang. Op basis van de inmiddels plaatsgevonden verontreiniging van de aarde, kunnen de aanwijzigingen van Christus, die betrekking hebben op de opname van genees- en levenskrachten uit de natuur, op deze wijze nu niet meer worden toegepast. De aarde kan de voedingsstoffen niet meer zo voortbrengen zoals ze het nog kon toen deze Christus-openbaring werd gegeven. Wat zou de voeding van de toekomst kunnen zijn? – De eigen tuinen zullen weer aan betekenis toenemen!

Maar de wereld van materialisme en egoïstisch streven zal vergaan – zo is het geopenbaard en zo zal het geschieden. Een wereldwijde transformatie van nog nooit plaatsgevonden omvang begint zich af te tekenen. Uit de as van het menselijke ik en uit de stromen van negatieve energie, die de mens heeft geschapen door de veronachtzaming van de geboden van God, treedt een geestelijk georiënteerd tijdperk tevoorschijn, een nieuw mensdom, dat de hemelse geboden vervult.

Na chaos en vernietiging, die de gevolgen zijn van de door de mensheid in duizenden jaren geschapen oorzaken, zal op de gereinigde aarde het vredesrijk van Jezus Christus zich wereldwijd uitbreiden.

Wat in de Geest Gods, in de navolging van de Nazarener, in de vervulling van de wetten van God werd opgebouwd, dus volgens Gods wil ontstond, zal ook in de komende lichttijd betekenis hebben. Dat geldt ook voor de voor u liggende grote Christusopenbaring uit 1986.

Op de nieuwe, lichte aarde zal het weer zijn, zoals het oorspronkelijk was. De natuur zal gezond zijn en ook de natuurlichamen, de mensen. Dan zal de overvloed openbaar worden, waarmee God – via de natuur – voor ons, Zijn kinderen op aarde, zorgt. Dit boek zal dan een historisch werk zijn

Gabriele -Verlag Das Wort

Voorwoord

God zij gegroet, lieve broeders en zusters!

In de Geest van de Heer zijn allen broeders en zusters. Omdat ik mij vanuit de geest van de Heer openbaar, noem ik ook alle mensen mijn broeders en zusters, ongeacht, welke gezindheid zij hebben.

Mijn naam is broeder Emanuel; zo word ik op aarde in het werk des Heren, Universeel Leven, genoemd. Ik ben een wetsdrager voor Gods troon, de cherubijn van de goddelijke Wijsheid.

De volgende openbaring: »Oorzaak en ontstaan van alle ziekten« is het woord van Christus aan alle mensen. Zijn woord stroomt door Zijn instrument, dat Hij Zijn profetes noemt. Het woord Gods is het Ik Ben; want God, het leven, het Ik Ben, is alles in alles.

De openbaring van de Heer geeft inzicht in het valgebeuren en diepe kennis van de wet van oorzaak en gevolg, de causaliteitswet. Zowel de eeuwige wet alsook de causaliteitswet weerspiegelen de gerechtigheid van God. Omdat alles straling is, berusten ook beide wetten, de eeuwige wet en de causaliteitswet, op kosmische straling. Daarom kan nooit in woorden worden weergegeven, wat de fijnste straling reflecteert. Woorden zijn symbolen of begrippen. Wie diepere inzichten in de woorden zou willen verwerven, wie dus de zin ervan zou willen begrijpen, moet de woorden, die slechts symbolen en begrippen zijn, ontsluiten, ze naar de zin begrijpen.

Christus, de Verlosser van alle mensen en zielen, zet in Zijn openbaring »Oorzaak en ontstaan van alle ziekten« uiteen, hoe en waardoor de mens oorzaken schiep en schept, hoe de oorzaken werkzaam werden en worden, wat daaruit is ontstaan en verder dreigt te ontstaan.

Christus, de inspirator van deze openbaring »De oorzaak en het ontstaan van alle ziekten« herhaalt enkele keren belangrijke inzichten, waarbij Hij de uiteenzettingen steeds weer uit een ander perspectief belicht, opdat de lezer de zin kan begrijpen – want er zijn veel verschillende oorzaken en gevolgen, die tot zorgen, nood, ziekte en leed leiden. Moge eenieder begrip hebben voor deze herhalingen. Iedereen begrijpt bij het eerste lezen een wetmatigheid. Wordt ze echter van enkele kanten belicht en vaker herhaald, dan kan ze beter in de lezer binnenvallen, in de diepte begrepen en ook verwezenlijkt worden.

Deze openbaring moet de hele mensheid tot nadenken aanzetten en ieder persoonlijk aanspreken, ernst te maken met zijn leven – zowel in gedachten en woorden als in daden.

Mogen veel broeders en zusters tot inzicht ontwaken en de wetten verwezenlijken, opdat het licht worde in deze wereld!

Vrede aan alle mensen en wezens!

Broeder Emanuel,
de cherubijn van de goddelijke Wijsheid.

God schiep de hemel en de aarde

God is Geest in Mij, de Christus, de Verlosser der mensheid, die het woord, deze openbaring, is.

Uit de Geest van de eeuwige Vader ontstonden de reine hemelen, de hemelse wezens en de geestelijke natuurrijken.

God schiep de hemel. De aarde en alle deel- en volledig-materiële zonnen en werelden kwamen uit de val voort.

De verdichte vormen zijn verdichte Geest.

God liet uit liefde tot Zijn gevallen kinderen de verdichting van de reine Geest toe, om de afvalligen woning, voeding en alles, wat het menselijk lichaam – het huis van de ziel – nodig heeft, te verschaffen. Daarom zegt men wel: God schiep de hemel en deze aarde.

Het geestelijk lichaam – in zijn belaste vorm „ziel“ genaamd – komt uit de eeuwige hemelen, de wet, God. Het bezit alle geestelijke substanties van de oneindigheid en is daardoor een microkosmos in de macrokosmos, een wezen uit de eeuwigheid. Het is derhalve ook van eeuwigheid tot eeuwigheid – dus onvergankelijk.

Het aardse lichaam, de mens – het huis van de ziel – is van de aarde en bezit ook alleen de substanties van deze aarde. Daarom is het, zoals de aarde zelf, slechts beperkt levensvatbaar. De materie is grofstoffelijk en in haar vormen relatief en vergankelijk.

Het aardse lichaam, het grofstoffelijk omhulsel, de mens, het huis van de ziel, is alleen door de eeuwige Geest, God, levensvatbaar. De Geest, God, is het leven in alle fijnstoffelijke en grofstoffelijke zijnsvormen.

Zonder de Geest, God, het leven, kan geen vorm existeren. Het leven openbaart zich in talrijke vormen, zowel in de hemelse wezens als in zielen en mensen, in mineraal- planten- en dierenrijken.

Al het leven is openbaring van God.

De Geest, God, wordt ook de Oerenergie genoemd, omdat God oereeuwig is. Zijn werken is onbegrensd. De Geest, God, is alomtegenwoordig – ondoorgrondelijk en eeuwig scheppend.

De reine geestelijke wezens en vormen zijn de uitdrukking van de eeuwige Geest – de materiële worden door Hem in stand gehouden

De Scheppergeest, God, de Oerenergie, bracht en brengt de geestelijke vormen voort, die ook de reine zijnsvormen worden genoemd.

De hemelen met hun reine wezens en geestelijke vormen zijn de uitdrukking van de Eeuwige. Alle materiële vormen worden door de eeuwige Geest, de goddelijke etherstroom, in stand gehouden.

Alle geestelijke vormen bezitten de volledig ontwikkelde wezenskern of wezenskiem. Beiden zijn „transformators“ voor de binnenstromende goddelijke stroom, de goddelijke energie, ook etherstroom genaamd.

De in de hemelse mineralen, planten en dieren pas gedeeltelijk ontwikkelde wezenskiem ontwikkelt zich tot volmaakte wezenskern, die in de reine geestwezens volledig ontwikkeld en actief is.

Het reine geestwezen is dan als geestelijke vorm de Absolute Wet zelf.

De ziel is eveneens een reine geestelijke schepping, – alleen door omhulsels omgeven, die de belastingen weerspiegelen, welke door de deeltjes van het geestlichaam werden opgenomen. Als de ziel haar kleding, de omhulsels, haar belastingen, heeft afgelegd, is ze weer een rein geestwezen, gecomprimeerde eeuwige wet geworden. Het keert weer terug in het vaderhuis. Ook in de toestand van de incarnatie wordt het geestelijk lichaam ziel genoemd.

De mens bestaat daardoor uit een drie-eenheid: uit geest – ook oerenergie genaamd – uit de ziel en het grofstoffelijke lichaam. Deze drie-eenheid wordt mens genoemd.

Het geestlichaam is in zijn belaste toestand door zeven etherische basisomhulsels omgeven. Zij weerspiegelen de belastingen van de ziel en tekenen en kenmerken de mens. Omdat ieder basis-omhulsel zich in elk ander weerspiegelt, bestaan er zeven maal zeven spectra van de ziel. Elke belasting heeft haar kleur en haar klank in het orkest van het satanische.

De belastingen – de kleuren en tonen – kenmerken en tekenen dus het fysieke lichaam. De mens is derhalve de uitdrukking, de uitstraling van de ziel. Hij is klank en melodie – overeenkomstig zijn bewustzijnstoestand, zijn belasting.

Het reine Zijn – de eeuwige hemelen – bestaat, zoals alles in de oneindigheid, uit geestelijke atomen. De materie bestaat uit materiële atomen en moleculen. Al het Zijn – zowel het zuiver geestelijke als het gedeeltelijk-materiële, het materiële en de reinigingsgebieden – wordt door de eeuwige Geest, de Oerenergie, via de kern van de geestelijke en materiële atomen beademd, dat wil zeggen: met levenskracht verzorgd. Zo worden ook alle levensvormen in stand gehouden.

Het vroegere geestwezen, als ziel in het omhulsel „mens“ opgesloten, heeft zijn vroegere fijne ethertrillingen pas door het verlangen te willen zijn als God, naar beneden getransformeerd. In de geleidelijke omhulling en verdichting tot mens, transformeerde het omhulde geestwezen – en daarna ook nog de mens – de goddelijke krachten steeds meer naar beneden, door steeds verder voortgezet tegenwettelijk voelen, denken, spreken en handelen. De fijnste etherstromen werden steeds grover en werden tenslotte tot grofstoffelijkheid, tot materie. Op deze wijze ontstond in miljarden jaren de materie.

Toen de Eeuwige, ook Algeest genaamd, het heelal bezielde en de reine geestelijke zonnen, werelden en geestwezens schiep, schonk Hij de geestwezens, Zijn kinderen, Zijn erfdeel als essentie. Dat betekent: ieder hemels geestwezen is de wet en heeft zodoende als essentie de oneindigheid in zich, in zijn geestelijk-atomaire structuur.

Daardoor blijven de geestwezens in het eenheidbewustzijn, in God. Ze voelen en handelen vanuit de wet, God. Wat zij gewaarworden is Gods oergewaarwording. Wat zij volbrengen, is Gods daad.

Op deze wijze zijn ze voortdurend één met God. God leeft door hen, en zij leven de wet, God. Daardoor zijn ze het evenbeeld van de Vader, de uitdrukking van God.

Het gelijke trekt het gelijke aan –
het ongelijke stoot elkaar af:
de valwezens maakten zich los van het
eenheidsbewustzijn. Gedeelten van geestelijke planeten werden afgespleten

Door het valgebeuren scheidden zich veel geestwezens af van het eenheidsbewustzijn, omdat ze als God zelf wilden zijn: alomtegenwoordige Geest.

Het valgebeuren had een veel grotere omvang en uitwerking dan de eerste valkinderen zich konden voorstellen:

Door de rebellerende geestwezens, die dissonanten schiepen en zichzelf daarmee infecteerden, werden ook gedeelten van geestelijke planeten meegesleurd, dus besmet, waarop deze geestwezens en valwezens hun hemelse woonplaatsen hadden. Delen van geestelijke gesternten veranderden hun frequenties en begonnen te tuimelen. De turbulenties veroorzaakten, dat deze delen van de geestelijke planeten afgescheiden en in het heelal geslingerd werden en zich in lichtarmere zones formeerden.

De eeuwige wet geldt zowel in de hemel als op de aarde. Wie zich van de al-eenheid, het oerleven, dat liefde is, afscheidt, valt in turbulente toestanden, in een disharmonisch ritme en kan met het goddelijke ritme, met de alharmonie, niet verbonden blijven.

De geestwezens, die zich tegen het Oerprincipe hadden verzet – die nu valwezens waren geworden – konden door het harmonisch evenwichtige gedeelte van de geestelijke planeet, die door de eeuwige wet doorstraald bleef, niet meer worden gehouden. Omdat de valwezens zich met hun eigen tegenwettelijke gevoel omhulden, werden ze door de wetmatige delen van de geestelijke planeten niet meer aangetrokken. De eeuwige wet luidt: het gelijke trekt het gelijke aan, het ongelijke stoot zich af.

Door de wil van God, die door een wetsvorst vertegenwoordigd werd, werden de valwezens vervolgens uit de reine hemelen weggeleid, daarheen, waar zich inmiddels de afgesplinterde delen van planeten hadden geformeerd. De deelplaneten trokken vervolgens die geestwezens aan, die met hun frequenties overeenkwamen. Door de nu volgende lichtveranderingen, die leidden tot verdere verdichting en tot diepere val, ontstonden de voorbereidingsgebieden, de gedeeltelijk materiële werelden, de reinigingsgebieden en de volledige materie.

In het reine Zijn bestaan geen schaduwen –
alle reine vormen stralen vanuit zichzelf.
»Wezenskiem« en »wezenskern«,
de transformators in de geestelijke atomen

God is liefde en puur leven.

De reine schepping is vorm geworden geestelijke energie.

De zuiver geestelijke vormen – de geestwezens, dieren, planten, mineralen, zonnen en hemelse werelden – zijn reine fijnstoffelijke scheppingen en worden door het Oerlicht, via de prismazonnen, die uitdrukking zijn van de wezenlijkheden en eigenschappen van God, doorstraald. Ze zijn ingebed in de alles doordringende, eeuwige stroom, in de wet, de Geest, God.

Daarom bestaan er in het reine Zijn geen schaduwen. Alles is licht. Alle reine vormen zijn eveneens zelfstandig stralend. Dat geschiedt als volgt:

In ieder geestelijk atoom bevindt zich een transformator, een »wezenskiem«, waardoor de Alkracht, de Geest Gods, in de geestelijke vormen stroomt. Deze transformator, de wezenskiem bouwt zich geleidelijk op tot »wezenskern«.

De wezenskiem komt overeen met de toenmalige ontwikkelingsstand van een geestelijke vorm. De wezenskern is een volkomen transformator. Hij komt alleen voor in de geestelijke atomen van de reine geestwezens. Alle andere schakelaars, dus wezenskiemen reflecteren de stromende energie, God, in de mate, waarin de geestelijke vorm is ontwikkeld. Door de transformator, de wezenskiem of wezenskern in de geestelijke atomen, begint iedere vorm – overeenkomstig haar ontwikkeling – zelfstandig te stralen.

De Oercentraalzon, het hoogheidsgesternte van de eeuwige Vader, straalt via de wezenlijkheids- en eigenschapzonnen – die ook prismazonnen of tweede oerzonnen worden genoemd – in de wezenskiemen van de geestelijke atomen, in de hemelse mineraal- planten en dierenrijken of in de wezenskern van de geestwezens. Wezenskiem en wezenskern beginnen dan actief te worden en stralen datgene uit, wat in hen ontwikkeld is: de wezenskiem, de telkens ontwikkelde toestand van de vorm, de wezenskern, de mentaliteit van het geestwezen.

Elke straling is ook kleur en klank.

Alles tezamen is zodoende de reine symfonie, God – ook het goddelijke orkest of de hemelse sferenmuziek genaamd.

Omdat alles van binnen naar buiten straalt, bestaan er geen schaduwen.

Al het onwetmatige,
lagere, behoort zich tot de Alharmonie, God,
terug te ontwikkelen

De valgebieden – de voorbereidings- en de reinigingsgebieden voor de ontlichaamde zielen en de materie – ontstonden door het valgebeuren, omdat delen van geestelijke planeten door het wangedrag van de geestwezens in hun ritme en klank waren veranderd. De verdere omhulling en verdichting van deze deelplaneten ontstond door steeds grotere wetsovertredingen van de geestwezens in voelen, denken en handelen. De omhulsels, de verdichtingen van deze deelplaneten, zijn vormgeworden gedachten.

Al het onwetmatige, lagere, moet zich weer tot het hoogste en reine terugontwikkelen, van de gedachtetrilling van het ik weer tot de Alharmonie, God. De evolutie van de ziel terug naar God, de Alharmonie, resulteert door Mij, Christus, de Verlosser van alle mensen en zielen. De verandering van de deelplaneten geschiedt door de Oerkracht, door het „Het Worde“.

In deze openbaring geef Ik een overzicht, hoe de val tot stand kwam, hoe de eerste oorzaken werden geschapen, die vervolgens verdere oorzaken en gevolgen aantrokken; want daardoor ontstond leed, nood en ziekte.

Tegelijk echter geef Ik inzicht in de eeuwige wetten van Mijn Vader en laat zien – vaak door herhalingen – hoe de mens oorzaken kan verhinderen of tijdig kan opheffen, voordat ze werkzaam worden: Ik laat zien, hoe gevolgen door het gedrag van de enkeling gereduceerd of opgeheven kunnen worden.

De oerenergie, God –
het Vader-Moederprincipe –,
de zeven basiskrachten van God

Ik begin nu met de korte uiteenzetting, hoe het tot de eerste valgedachte kwam: te willen zijn als God.

Voordat de Geest, God, de oneindigheid met geestelijke lichtvormen, geestelijke gesternten, geestelijke wezens, dieren, planten en mineralen bezielde, straalde Zijn heilige Oerlicht, de Geest, in de oneindigheid. Zolang deze tot vorm geworden geestelijke energieën, de hemelse planeten, geestwezens, dieren, planten en mineralen nog niet bestonden, was de Oerenergie, het licht, God, slechts in geringe beweging. Het straalde.

In een in de oerenergie zelf voorgegeven cyclus begon het Oerlicht, de oerenergie, zich intenser te bewegen. Beweging betekent, dat er zich iets wil voltrekken. Het Oerlicht werd in de scheppende aanleg – het zijn de vier wezenlijkheden Gods – actiever: het oerlicht wilde zich nu zelf vorm geven.

Het actieve gedeelte van de scheppende energie werkte sterker in op de nog geringe actieve energie. Daardoor ontstond geleidelijk een toenemende wisselwerking, waaruit verdere energieën voortkwamen.

Uit de voorhanden zijnde geestelijke atomen kwamen weer verdere geestelijke atomen voort. Op deze manier vermeerderde zich de energie.

Dat betekent: eerst werden de vier wezenheden van God actiever; deze wekten vervolgens de drie eigenschappen van God tot verhoogde activiteit op.

Toen de zeven basiskrachten actief waren, begon de Oersubstantie de energie te wijzigen. Tot nu toe bestond ze voor de helft uit positieve en voor de helft uit negatieve kracht. De herschikking leidde tot de vorming van tweederde positieve en eenderde negatieve kracht. Daaruit ontstond het Vader-Moederprincipe en daarmee de scheppende en de instandhoudende energie.

Het gebeuren van de omvorming was in de beide gelijke oerdeeltjes met half positieve en half negatieve kracht bepaald, want ook deze kosmische energiedragers bevatten de gehele schepping als beweging, dynamiek, activiteit en evolutie. Tengevolge daarvan moest de omvorming in tweederde positieve en eenderde negatieve kracht zijn, om een dynamische beweging te bereiken, die nu het ritme van de oneindigheid bepaalt en de vormende en scheppende krachten in de oneindigheid laat stromen.

Ik herhaal: de omvorming van de krachten was als drijfkracht voor de schepping met haar beweging, activiteit en evolutie van het universum nodig, omdat tussen gelijktrillende polen slechts weinig beweging mogelijk is.

De Vader-Moeder-Geest is het gevende en ontvangende principe in één. De tweederde positieve kracht, het vaderlijke, is het gevende principe. De eenderde negatieve kracht, het moederlijke, is het ontvangende principe. De wisselwerking van deze krachten creëert de liefdestroom. In de oerkrachten werd de liefdestroom krachtiger en begon – eerst in zichzelf – de schepping in gestalte en vorm voor te bereiden.

De zeven basiskrachten van God worden ook als volgt genoemd: de eerste vier basiskrachten zijn de wezenheden van God, de scheppende krachten. De verdere basiskrachten zijn de drie eigenschappen van God; het zijn de kindschapskrachten, welke de – in de hemelse mineraal- planten- en dierenrijken – ontwikkelde en tot vorm geworden natuurwezens tot kindschap verheffen.

De oneindigheid is in voortdurende
uitdijing en evolutie

De gehele oneindigheid is een zich potentiërend perpetuum mobile: de Oercentraalzon, die uit tweederde positieve en eenderde negatieve oerkracht bestaat, stroomt haar energieën door de zeven prismazonnen het heelal in. Daar worden de oerkrachten door de geestwezens, de geestelijke mineralen, planten, dieren, natuurwezens en gesternten opgenomen.

De oerkracht is harmonie en voortdurende beweging. Alles, wat zij volledig kan doordringen, blijft in evenwicht. Al het reine is daardoor in voordurende harmonie en in beweging.

Omdat elke beweging weer energie opwekt, stroomt er meer energie in de oermassa terug, dan ze afgeeft. Dat heeft tot gevolg, dat de wisselwerking tussen de positieve en de negatieve kracht in de Oercentraalzon sterker wordt. Want: uit de oneindigheid stromen de zeven maal zeven krachten weer in de Oercentraalzon tezamen en worden één stroom, de Alkracht. Deze stroomt vervolgens weer in de zeven prismazonnen, in de wezenheids- en eigenschapszonnen; door deze wordt ze in de spectraallichten van de oneindigheid ontleed en weer in het heelal uitgestroomd. Daardoor zijn alle gesternten, geestwezens, natuurrijken, zielen en mensen voortdurend in beweging. Volgens een vastgelegde cyclus wordt dan opnieuw een deel der energie van de Oercentraalzon teruggenomen, wordt daar gepotentieerd en vloeit weer als een stroom, de Alkracht, door de prismazonnen in de oneindigheid. Op deze wijze ontvangen ook de reinigingsgebieden, de gedeeltelijk- en volledig-materiële werelden, de oerkracht, de Heilige Geest, overeenkomstig hun geestelijke ontwikkeling, hun voorhandene geestpotentie.

Het ontstaan van de volmaakte schepping
met de reine zijnsvormen
na enige voorscheppingen

Het goddelijke principe, het gevende en het ontvangende, is het zich potentiërende perpetuum mobile. Daardoor is ook de oneindigheid in voortdurende uitdijing en evolutie.

In het begin van de schepping vond dit op kleine schaal plaats. Door het voortdurende in- en uitademen van de oerenergie bewerkt de Geest de voortdurende uitdijing van de oneindigheid en de evolutie van de wezenheidsvormen. Zo ontstond de volmaakte schepping van de hemelse werelden.

Door de verhoogde beweging van de beide gelijke polen in de Oercentraalzon en door de omvorming van de oerenergie in tweederde positieve en eenderde negatieve kracht, vermeerderde de oerenergie. Daarvan liet de Algeest steeds weer een deel in het heelal stromen en begon hiermee licht-ether te »modelleren«. Er waren enige voorscheppingen nodig, tot het »model« volledig ontwikkeld was en de Algeest, die bovendien ook Vader-Moeder-God was, Zijn model het volle leven gaf.

Door het steeds weer versterkt naar buiten pulseren van de oerkracht in het heelal ontstonden daar turbulente bewegingen.

Uit de Oercentraalzon, het oerlicht, stroomt de lichtether, de vormende geestmassa. Een deel van de lichtether nam de Algeest voor het modelleren, een deel van de lichtether werd als scheppings- en vormingskracht uitgestroomd. Deze scheppings- en vormingskracht van de lichtether is geen alomtegenwoordige kracht, maar energie voor geestelijke vormgeving.

Door de verhoogde activiteit der beide gelijke oerdeeltjes ontstond een steeds hogere potentie aan energie. Gedurende de voorscheppingen, waarin de Geest in de lichtether alles in harmonie en samenklank bracht, volgde de omzetting in tweederde positieve en eenderde negatieve energie. Gelijktijdig liet de Algeest – de Intelligentie, de Oerenergie – bewust een aandeel van de negatieve oerenergie in het heelal tot vormende lichtether uitstromen. In de vormende lichtether bevond zich nu een deel van de hoogste lichtintensiteit van de negatieve oerkracht. Dit aandeel van alomtegenwoordige negatieve kracht gaf de aanleiding tot de val.

De geestwezens aanvaardden het enige,
alomtegenwoordige Oerprincipe,
de Vader-Moeder-God en werden daardoor
tot Zijn kinderen en Zijn evenbeeld

Van deze alomtegenwoordige negatieve Oerkracht ontving bij de volmaakte schepping elk geschapen en verwekte geestwezen een quantum. De eerste geschapen en verwekte geestwezens ontvingen meer dan de na hen verwekte, omdat de eerste geestwezens grotere straalkracht bezaten en bezitten.

De eerste geestwezens namen de alomtegenwoordige negatieve kracht aan. Daardoor werden zij geest uit Zijn Geest. Het verplichtte hen echter dit deel negatieve alomtegenwoordige kracht in zich op te nemen en het vrijwillig tot scheppings- en vormingsenergie om te zetten en zich als kind Gods in de oerstroom te brengen. Daardoor namen zij vrijwillig afstand van de aanspraak op alomtegenwoordigheid en erkenden de Al-ene alomtegenwoordigheid van de Vader-Moeder-God, van de Schepper der oneindigheid, die hen geschouwd, geschapen en ook in de geestelijke verwekking tot voltooiing had gebracht. Daardoor namen de geestwezens het kindschap aan en activeerden in zichzelf de kindschaps-eigenschappen: geduld, liefde en barmhartigheid. Tegelijk erkenden zij de oerenergie, de Vader-Moeder-God als het enige alomtegenwoordige principe.

Op deze wijze ontstond de Vader-kind-verhouding. Zij werden evenbeelden van de Vader in vorm en gestalte. Met hun lichtpotentie waren en zijn ze echter niet alomtegenwoordig – alleen heelal-bewust. Dat betekent, zij kunnen in het bewustzijn alles schouwen, begrijpen, en zich overal naartoe bewegen. Dat betekent: zij zijn vrij in de hele oneindigheid.

Zoals Ik al in het kort openbaarde, ontstond het Vader-Moederprincipe door verschillende voorscheppingen, die de aanloop waren tot de volledige schepping. De lichtether – stromende energie – moest langzamerhand vormgeworden energie worden. Dat gebeurde door de vóórscheppingen.

De omzetting van half-positieve en half-negatieve kracht in tweederde positieve en eenderde negatieve kracht voltrok zich in aeonen. Hierin ademde de Algeest steeds weer uit, modelleerde de lichtether en ademde hem weer in, tot de schepping uitgerijpt was en zich aangepast had aan de oerharmonie, zoals de Algeest het geschouwd had.

Door het »weven en vlechten« van de Vader-Moeder-God, door de omzetting van een deel negatieve oerenergie – waarbij zich door de binnen en buiten het Oerlicht stromende ether een onvoorstelbare beweging ontwikkelde – ontstond ook de polariteit. Zij kwam uit het Vader-Moederprincipe, het gevende en ontvangende, voort. De Vader, de tweederde positieve kracht, is het gevende principe. De Moeder, de eenderde negatieve kracht, is het ontvangende principe. Daarom is de Vader-Moeder-God in de ene energie, de Oerenergie, in de alomtegenwoordige kracht.

De Algeest liet de besluiteloze wezens
aeonenlang de vrije wil om te beslissen

De door God geschapen wezens en de eerste voortplantingen behoren zich vrijwillig als kinderen van de Vader-Moeder-God in te brengen, om zo evenbeelden van de Vader te worden, die vrij en onafhankelijk zijn, echter niet alomtegenwoordig.

De eerste hoogste lichtintensiteiten, de eerste geschapen en verwekte kinderen namen – op enkelen na – aan, dat zij wezens der Absoluutheid waren, echter niet alomtegenwoordig. Alle wezens, die deze stap tot het kindschap nog niet vermochten te doen, nam de Algeest, de Vader-Moeder-God, wel in Zijn liefdesstroom aan – maar nog niet op als erfgenamen van de oneindigheid. Hij liet hen de vrijheid en aeonen om te beslissen.

Al degenen echter, die Hem als het ene alomtegenwoordige Vader-Moederprincipe aan- en opnamen, verleende Hij bewust de vrije wil en zette hen in als erfgenamen van de oneindigheid. Ook de nog besluiteloze wezens liet Hij, aeonenlang, de vrije wil ter beslissing – echter nog niet het erfdeel, bewuste kinderen van de oneindigheid te zijn.

Ondanks de besluiteloosheid van enkele wezens, bevolkte de steeds groter wordende schepping zich met lichtwezens door geestelijke voortplanting. Elk wezen had een quantum alomtegenwoordige energie in zich, dat het vrijwillig behoorde om te zetten en zich als kind in de oerstroom moest inbrengen. Daarin lag de erkenning en acceptatie van de Vader-Moeder-Geest als eenheid en enige alomtegenwoordige kracht. Een groot deel van de geestwezens van het mannelijke en vrouwelijke principe nam het kindschap en de polariteit aan. In de nog besluiteloze geestwezens lag het quantum alomtegenwoordige negatieve kracht grotendeels latent.

De Vader-Moeder-God nam alle geschapen en verwekte kinderen in het kindschap aan – doch in de zeven basiskrachten nam Hij slechts diegenen op, die het quantum negatieve, alomtegenwoordige oerkracht in de kindschapskrachten geduld, liefde en barmhartigheid hadden ingebracht. Daardoor kregen dezen de vrije wil en konden elke kosmische energie hun bezit noemen en wetmatig gebruiken.

De manifestatie van de alomtegenwoordige
Oerkracht, Vader-Oer of God-Vader –
Zijn geestduaal, het hoogste vrouwelijke principe

Ook in de voorscheppingen gaf de Algeest zich al een vorm. Uit een gedeelte van de lichtether ontstonden – in de voorschepping – de aangeduide vorm van de Vader en de aangeduide vorm van de moeder. In de voorscheppingen bestonden dus alleen de aangeduide vorm van de Vader en de aangeduide vorm van de moeder, dus twee nog niet volmaakt gemodelleerde geestelijke gestalten.

Ook de geestelijke dieren- en plantenwerelden waren in de voorschepping nog niet volkomen uitgegiste vormen. Omdat de Algeest echter de voormodellen, de aangeduide, nog niet volmaakte vormen steeds weer inademde, tot zij absoluut waren – ging ook de aangeduide vorm van de moeder weer terug in de alomtegenwoordige Oerenergie.

Bij de absolute schepping echter was en is de alomtegenwoordige Oerkracht van het Vader- en moederprincipe een geheel.

De manifestatie, de eeuwige hemelse Vader, Vader Oer, is de Vader van alle kinderen. Hij is derhalve het enige wezen, dat zich in Zijn straling met de alomtegenwoordige wet verenigt en tegelijk, in de alomtegenwoordige eeuwige wet, de beide polen Vader-Moeder verenigt. De eeuwige Vader wordt Vader-Oer genoemd, omdat Hij de oerkrachten, het Vader-Moederprincipe in één Wezen, in Vader-Oer, verenigt en vertegenwoordigt.

Naast de Oervader staat geen Oermoeder als wezen, dat eveneens het alomtegenwoordige negatieve, dus het moederlijke deel vertegenwoordigt. Aan de zijde van Vader-Oer, die eveneens de alomtegenwoordige negatieve oerkracht, de moedergeest, in zich draagt en uitstraalt, staat Zijn duaal. Zijn duaal bezit niet de alomtegenwoordige kracht. In de basiskrachten van de Geest, geduld, liefde en barmhartigheid, is het kind, omdat de drie kindschapseigenschappen de kinderen Gods als wezens kenmerken.

De mentaliteit, de polariteit en de dualiteit,
de gelijktrillende voortbrengings- scheppings-
en voortplantingskrachten

In de schepping bestaat de mentaliteit, de polariteit en de dualiteit. Gelijktrillende krachten trekken elkaar aan. Zowel de polariteit als de mentaliteit en de dualiteit zijn krachten, die gelijktrillende energieën aantrekken, die zich dan verbinden en – steeds overeenkomstig hun trillingswijze, of polariteit, mentaliteit of dualiteit – samenwerken. Uit de dualiteit komt het geestelijke krachtpotentieel voort voor de overige kinderen van de hemel. De dualen, het positieve en het negatieve principe, brengen met elkaar weer geestelijke kinderen voort en zijn voor dezen het vaderlijke en moederlijke aspect. Maar bóven alles is de Oer-Vader, de manifestatie, die in de alomtegenwoordige wetsenergie, in de Oerkracht, het Vader-Moederprincipe personifieert.

De manifestatie van Vader-Oer nam eveneens een duaal, die gelijkgesteld was en is aan alle vrouwelijke geestwezens, op het quantum aan negatieve alomtegenwoordige oerkracht na, waarvan Vader-Oer zijn geschouwde geestduaal meer overdroeg dan alle andere geestkinderen, omdat het aan Hem gelijk moest zijn wat betreft trilling en straling; want: het gelijke krachtpotentieel trekt weer het gelijke krachtpotentieel aan. Godvader, de manifestatie van de Oerkracht, Vader-Oer dus, heeft de hoogste lichtpotentie in de hele oneindigheid, meer dan al Zijn kinderen, ongeacht, of het mannelijke of vrouwelijke principes zijn.

Het geestdual van Vader-Oer had ten opzichte van alle andere geestwezens geen voordelen. Ook het dual van de Eeuwige, van Vader-Oer, moest het aan haar overgedragen quantum alomtegenwoordige negatieve oerkracht omzetten, dat wil zeggen: inbrengen en zich in de drie eigenschappen geduld, liefde en barmhartigheid als kind onder de kinderen Gods bewijzen.

Korte samenvatting

Ik, Christus, de Verlosser, herhaal nogmaals tot beter begrip:

De Oer-Vader ademde dus het eerstgeschapen vrouwelijke principe een groter quantum aan alomtegenwoordige negatieve Oerkracht in dan alle andere geestwezens, ook meer dan degenen, die in het verdere verloop van het scheppingsgebeuren werden voortgebracht. De eerste vrouwelijke engel ontving meer alomtegenwoordige negatieve oerkracht, opdat zij daarmee overeenkwam met de potentiële kracht van Vader-Oer.

Hiermee is het geestelijke principe aangetoond: het gelijke trekt het gelijke aan. Geestwezens, die in de zeven basiskrachten dezelfde of soortgelijke capaciteiten hebben, die b.v. in de basiskracht van de wezenlijkheid van de wil gelijktrillende aspecten, dus aanleg, hebben – d.w.z. die evenveel potentiële energie uit de basiskracht van de wil bezitten, en elkaar daardoor sterker aanvullen – zullen in de geestelijke taken met elkaar voor het geheel werken. Dat is de polariteit en mentaliteit, de aantrekking en communicatie van gelijke krachten.

Komt uit het totaal aan gelijktrillende krachten van de polariteit en mentaliteit een dualiteit voort, dan werken het mannelijke en vrouwelijke principe versterkt samen en tevens in eenheid met alle wezens.

De eerstgeschapen vrouwelijke engel nam het kindschapsaandeel, het quantum van alomtegenwoordige negatieve oerkracht, wel aan, maar niet in zich op – omdat zij haar aandeel alomtegenwoordige kracht niet in de stromende Alkracht, in de Vader-Moeder-Geest, inbracht. Zij kon niet verkroppen, dat zij het alomtegenwoordige moederlijke gedeelte niet als alomtegenwoordigheid kon vertegenwoordigen.

Wie in de loop van het scheppingsgebeuren als wezen zijn deel negatieve oerkracht in de Vader-Moederstroom inbracht, ontving gedurende alle eeuwigheid in de gehele oneindigheid de absolute vrije wil. Hem is alles bewust. Krachtens het Al-bewustzijn kan het geestwezen zich in alle gebieden van de oneindigheid bewegen. Het is van geen enkele wetmatige mogelijkheid uitgesloten, omdat het door het inbrengen van de alomtegenwoordige negatieve oerkracht tot de wet zelf is geworden.

Het voortbrengings- scheppings- en voortplantingsprincipe bevat de vrije wil. In de loop van aeonen van de eeuwigheid gaf God de Zijnen de mogelijkheid, het gedeelte aan negatieve oerkracht in de alomtegenwoordige stroom in te brengen. Hoewel het eerste vrouwelijke principe het gedeelte aan negatieve oerkracht nog niet in de alomtegenwoordige stroom inbracht, nam Vader-Oer de eerste en in straling mooiste vrouwelijke schepping tot Zijn duaal, om voor te leven, wat zich in de schepping in alle wezenlijkheden en vormen uitdrukt: de mentaliteit, polariteit en dualiteit, de gelijktrillenden voortbrengings- scheppings en voortplantingskrachten.

Voor degene, die zelf wet is, is ook alles mogelijk. Hij heeft de bewegingsvrijheid in de hele oneindigheid. Het geestwezen schouwt de hemelse sferen met haar gesternten, wezens en natuurrijken in zichzelf en kan óf in zichzelf in een sfeer verblijven, of met een snelheid, die met menselijke woorden niet uit te leggen is, daar aankomen.

God overdroeg de eerstgeschouwde zoon
een deel van Zijn positieve Oerkracht
en stelde Hem als mederegent aan.
Het geestduaal voelde zich benadeeld

Toen God-Vader Zijn eerstgeschouwde, ten dele geschapen en verwekte zoon een deel van de alomtegenwoordige positieve oerkracht overdroeg en Hem overeenkomstig de eeuwige wet inzette als mederegent van de hemelen, begon in het eerste vrouwelijke principe het ten dele latent liggende quantum alomtegenwoordige negatieve oerkracht actief te worden. Het geestduaal van Vader-Oer wilde ook zijn als God, alomtegenwoordig in de stromende energie, zoals de eerste zoon in de vier wezenheden Gods mede alomtegenwoordig is.

Het eerste vrouwelijke principe besefte nu steeds meer, dat het als kind, als dochter en duaal aan alle zonen en dochters en vrouwelijke dualen gelijkgesteld is – met de ene uitzondering, dat zij een hogere lichtintensiteit bezat dan alle andere vrouwelijke principes.

In het hoogste vrouwelijke wezen rijpte steeds meer het negatieve gevoel, te willen zijn als God. Het hoogste vrouwelijke wezen wilde het quantum aan alomtegenwoordige negatieve oerkracht niet in de kindschapseigenschappen inbrengen, want het zag in het ene deel alomtegenwoordige negatieve oerkracht de mogelijkheid, weer in de goddelijke, alomtegenwoordige stroom alomtegenwoordig te worden. Het wilde als vrouwelijk principe gelijk zijn aan de eerstgeschouwde, de mederegent. De vrouwelijke engel voelde zich dus benadeeld, omdat haar vroegere, nu gemanifesteerde krachtpotentieel, dat zij tot kindschap en duaalschap moest omzetten en dat eens deel van de alomtegenwoordige Oerkracht was geweest, niet meer alomtegenwoordig was.

De hoogste vrouwelijke engel verzette zich
tegen de Absolute Wet en won andere wezens voor zich. Zij wees het
ualiteitsschap in de kindschapsverhouding af

De teleurstelling, niet meer alomtegenwoordig te kunnen zijn en – ondanks haar volhardende pogingen – niet meer daarin te worden opgenomen, liet in de hoogste vrouwelijke engel de valgedachte rijpen. Zij verzette zich tegen de Absolute Wet. Door de wens bezield, met haar erfdeel alomtegenwoordig te zijn, probeerde zij veel geestwezens, zowel mannelijke als vrouwelijke principes, voor haar plan te winnen. Het hoogste vrouwelijke principe beroerde in veel geestwezens van de hemelen het deel alomtegenwoordige negatieve Oerkracht, vooral in degenen, die nog voorwaardelijk of nog niet in de kindschapsverhouding waren getreden. Maar ook in enkele van de geestwezens, die het deel negatieve Oerkracht al hadden ingebracht in de alomtegenwoordige stroom, beroerde zij de valgedachte. De wezens, die zich aangesproken en aangeraakt voelden door de eerste vrouwelijke engel, deelden vervolgens haar gezindheid en sloten zich bij het eerste vrouwelijke principe aan.

Het eerste vrouwelijke principe wees, na een langer leven in harmonie met de goddelijke wetten in de loop van aeonen, waarin zij de negatieve Oerkracht zou moeten inbrengen, het duaal in het kindschapsprincipe af, omdat het wilde zijn als God, dat wil zeggen: alomtegenwoordig, gelijktrillend in de positieve en negatieve kracht.

Met deze openbaring van de aanvankelijk gelijke krachten van de half positieve en half negatieve Oerkracht tot aan de schepping van de eeuwige zijnsvormen, gaf Ik, de Geest van de waarheid, slechts een kort inzicht, opdat de mens de wet van oorzaak en gevolg, van zaad en oogst, beter leert begrijpen en de naar waarheid zoekende ervaart en erkent, waarom het tot de val kwam en waarom de eerste vrouwelijk engel het deel alomtegenwoordige negatieve Oerkracht weer terug wilde halen naar de Alkracht, waar het uitgestroomd was en tot voortbrengende, scheppende en voortplantende kracht werd.

Christus verhinderde
het plan van de valwezens

Als het plan van het eerste vrouwelijke principe gelukt zou zijn om gelijk te zijn aan God, alomtegenwoordig, dan zouden alle geestelijke vormen opgelost zijn, omdat het deel negatieve kracht, dat het kindschap inhoudt, weer in de Oerkracht teruggestroomd zou zijn. De oplossing van alle geestelijke vormen zou het oorspronkelijke gelijkheidsprincipe weer hebben hersteld: half-positieve en half-negatieve kracht.

In de Oosterse leer bestaat gedeeltelijk nu nog deze gelijkheidsgedachte (half-positieve en half-negatieve kracht), omdat de definitieve scheppingsdaad van God niet in alle details bekend is. Daarom kunnen veel mensen, vooral de Oosterse, de mederegent, Mij, Christus, niet accepteren en dus ook niet de deelkracht van de Oerkracht, Mijn goddelijk erfdeel, dat de verlossing van alle zielen is. Zodoende bestaat vooral in het Oosten momenteel nog de mening van de oplossing van alle vormen.