Plaza Patatta

Help, wie klopt daar?!

Door: Nanda Roep

Illustraties: Silvester

Uitgeverij: Nanda

Menukaart

ONTVANGST

Wie is wie?

ENTREES

Een spookhuis

Het bosbeest

De waarschuwing

DINERS

Wie klopt daar?

Luna wordt gek

De klopgeest

DESSERTS

Een pijnlijk verhaal

Plaza Pakjesavond!

Wie is wie?

Deze vrolijke jongedame is het oudste kind in huis. Het betekent dat zij de grootste cadeaus moet krijgen en dat ze bovendien het beste is in surprises maken. (Maar dat vindt ze natuurlijk alleen maar zelf…) Dit creatieve meisje is dol op feestelijke avonden zoals Sinterklaasavond. Ze heet Luna.

Dit lachebekje is het tweede en meteen ook laatste kind van haar ouders. Zij is daarom het schattigste en dus wil iedereen voor haar de leukste verrassingen bedenken. (Eh, dat vindt ze tenminste zelf…)

Haar zus moet niet denken dat ze bang is voor Pieten die je in de zak stoppen. Want voor zulke flauwe Pietengrapjes is deze slimmerd nu echt te groot! Ze heet Lotte.

Deze rondborstige dame is mevrouw Veldstra – oftewel, de lieflijke mama Marianne. Zij is de trots van het gezin, want Marianne is operazangeres. Geen gewone, nee, een echte ster die over de hele wereld optreedt.

Voor Sinterklaasavond is ze natuurlijk naar huis gekomen; Marianne is namelijk dol op familiefeestjes! Al de hele dag zingt ze luid en uit volle borst Sinterklaasliedjes: hóóórt wíééé klopt dááháár!

En dit is hun lieveling: papa Veldstra, de enige man in huis. Hij zit vol nieuwe ideeën voor zijn kinderrestaurant Plaza Patatta. Papa knutselt en kookt of zijn leven ervan afhangt. Speciaal voor Sinterklaasavond heeft hij allerlei nieuwe recepten uitgevonden. Maar omdat hij nog steeds nauwelijks kan koken, durft niemand zijn brouwsels te proeven!

Sinds een paar maanden wonen ze met z’n viertjes boven hun kinderrestaurant in Biesland, aan de rand van het bos. Al die tijd hebben ze nooit licht gezien in het houten huis een kilometer verderop – het eerste huis naast hun boerderij. Ze dachten dat het onbewoond was...

1. Een spookhuis

In Plaza Patatta doet iedereen geheimzinnig. Papa en mama praten nauwelijks tegen elkaar en zeggen alleen het hoognodige tegen hun dochters. Zoals: ‘Doe je het licht uit als je naar beneden gaat?’ Of: ‘Mag ik de lijm als jij er klaar mee bent?’

Dat komt omdat ze surprises, verrassingen, aan het maken zijn voor hun Sinterklaasfeest.

Natuurlijk hopen ze dat de échte Sinterklaas op 5 december zal langskomen. Sterker: Lotte zegt elke avond voor het slapen gaan een wensgebedje met de vraag of Sinterklaas alsje-alsje-alsjeblíéft wil langskomen!

Maar ze hebben óók samen lootjes getrokken. Voor degene die op jouw briefje staat, moet je dan een klein cadeautje kopen en een surprise maken.

Luna heeft bijvoorbeeld haar zusje getrokken met de lootjes. (Ssst, dat mag nog niemand weten!) In het grootste geheim heeft Luna toen hun eigen huis zo’n beetje nagemaakt van kartonnen dozen en stukjes hout.

En weet je wat ze toen deed? In elke kamer heeft ze een spookje gelegd. Een van plastic, een van stof, en gewoon een klein lakentje met oogjes eruit geknipt. Omdat Lotte altijd zo bang is voor spoken en geesten.

Nu heeft Luna haar enorme surprise ingepakt (met wel twee rollen inpakpapier) en staat ze onder aan de trap een plekje te zoeken om het cadeau te verstoppen. Dan mag Lotte tenminste weer bij haar in bed kruipen als ze niet kan slapen, die bange pudding.

‘Wat is dat?’ vraagt Lotte plotseling. ‘Is het voor mij?’

Snel duwt Luna het grote pakket voor zich uit. ‘Zeg ik niet.’ Ze heeft het achter de wenteltrap geduwd, naar het ondergrondse gangetje van de boerderij.

Lotte wijst naar de donkere hoek waar het spookhuis staat. ‘Ga je dat ding op het geheime luik zetten?’ vraagt ze ongelovig.

Niemand weet dat er een luik in de gang van hun huis zit. Papa heeft het hele pand verbouwd, maar het luik niet gezien. Ook mama heeft geen idee dat je vanuit Plaza Patatta een ondergrondse gang in kunt.

Er zijn maar drie mensen die de tunnel kennen: Luna, Lotte en het oude vrouwtje Frida, dat vroeger in hun boerderij woonde.

Lotte vraagt: ‘Maar hoe moet het als we naar Frida willen?’

De gang komt uit in het bos van Biesland. Bij de uitgang staat een huisje, wit als in een sprookje. En daar woont Frida. Eerst waren de zussen bang voor haar (vooral voor haar woeste hond!), maar ze bleek heel aardig te zijn.

Tegenwoordig krijgen ze van Frida vaak zelfs hulp. Ze geeft bijvoorbeeld advies over koken. Daarmee kunnen de meiden voorkomen dat papa vieze dingen maakt, en dat is hard nodig ook.

Vorige week wilde papa bijvoorbeeld koekjes bakken. Niet zomaar koekjes, nee. Ze moesten in de vorm van de mijter van Sinterklaas. Met paprikapoeder erop en halve tomaatjes, zodat de mijter echt rood zou zijn. Je moet er toch niet aan denken hoe vies dat was geworden? De tomaatjes zouden in de oven verschrompelen, en het koekjesdeeg zou helemaal nat en slap worden – blègh.

Toen zei Frida dat hij misschien beter kaneelkoekjes kon maken. Bijvoorbeeld in de vorm van de staf van Sinterklaas. Dat smaakte tenminste nog lekker.

‘Als we naar Frida willen,’ zegt Luna, ‘dan is mijn surprise hier allang weer weg.’