INHOUD

Een geheim luik

Wie is wie?

1. Een vreemd geluid…

2. Je maakt me bang!

3. Zijn er spoken?

4. Niet kijken!

5. Geesten hebben geen hart

6. Hongerige wolven en zwervers

7. De duisternis in

8. Een zwarte vechtersbaas

9. De uitbarsting van Luna

10. Nu heb ik jullie!

11. Gevoel voor drama

12. Plaza Patatta

Plaza Patatta Kinderkookcafé

Plaza Patattas

Pizza met tomaat en kaas

Fruitschaal voor non-koks

Lees ook deze boeken van Plaza Patatta!

Een geheim luik

Door: Nanda Roep

Illustraties: Silly Productions

Colofon

Uitgeverij Nanda, Apeldoorn

© 2002 tekst: Nanda Roep

© 2024 illustraties: Silly Productions

Oorspronkelijke uitgave: Leopold, 2002

ISBN boek: 9789083329758

ISBN e-book: 9789083329741

ISBN luisterboek: 9789490983659

Zetwerk: Uitgeverij Nanda

Omslag: Silly Productions

Alle rechten voorbehouden

Wie is wie?

Deze nieuwsgierige jongedame is het oudste kind in huis. Het betekent dat zij de mooiste kamer mag en dat zij altijd recht heeft op het grootste bord patat. Ja toch? Maareh, dat vindt
ze natuurlijk alleen maar zelf… Ze kan supergoed skaten en
is dol op de grapjes die ze zelf maakt. Ze heet Luna.

Dit vrolijke koppie is het tweede en meteen ook laatste kind van haar ouders. Zij is de kleinste en dat betekent dat zij voor altijd het lievelingetje is. Ja, dat is nou eenmaal zo. Maareh, dat vindt ze dus alleen maar zelf…! Haar grote zus moet niet denken dat ze haar bang kan maken, want zulke flauwe grapjes ziet dit wijsneusje heus alláng aankomen! Ze heet Lotte.

Deze rondborstige dame is mevrouw Veldstra – mama Marianne. Zij is de trots van het gezin, want Marianne is operazangeres. Geen gewone, nee, ze is een echte ster die over de hele wereld optreedt. Zij is daardoor veel van huis, maar dat geeft niet, want haar dochters Luna en Lotte zijn oud en wijs genoeg!

En dit is hun lieveling: papa Hans Veldstra. De enige man in huis. Omdat zijn vrouw beroemd is, hoeft hij
niet te werken. Dus hij surft, hij rijdt paard, knutselt, timmert, speelt op zijn Game-station en werkt vaak aan een van zijn
vele geheime uitvindingen.

Zijn kinderen noemt hij ‘schattekontjes’ – zeg nou zelf, dat kan toch eigenlijk niet? Maar zijn meiden vergeven hem dit…

Samen wonen de vier sinds kort in Biesland. In een grote boerderij met een flink stuk grond eromheen. Hier willen ze een groot feest geven.

1. Een vreemd geluid…

Hoe komen ze eigenlijk aan zo’n enorm huis?

Nou, soms moet je een gelukje hebben. Ze hebben het onverwacht geërfd. Een notaris kwam aan de deur vertellen dat Hans Veldstra (dat is dus papa) een oudtante had. Na haar dood ging het hele bezit naar haar achterneef. Haar enige familie. Hij kreeg, zoals de notaris het noemde, haar ‘kapitale boerderij, gelegen aan de bosrand van Biesland’.

‘Biesland?’ vroeg papa verbaasd. ‘Daar ging ik met mijn ouders altijd heen op vakantie.’

Mama was die dag thuis van toernee. Zij was zo blij, ze bleef maar roepen dat ze uit d’r dak ging. ‘We gaan verhuizen, we gaan verhuizen!’ zong ze met haar krachtige operastem.

Wekenlang heeft papa erover gedacht wat hij met de boerderij zou doen. Er was zo veel ruimte. De stallen stonden al jaren leeg, maar hij wilde er geen nieuwe koeien in zetten. ‘Dan moet je altijd vroeg op,’ zei hij. Dus verzon hij iets anders.

‘Ik maak er een garage in!’ riep hij eerst. ‘Klassieke, oude wagens mogen bij mij parkeren. En die ga ik poetsen, de hele dag!’

Maar de volgende ochtend zei hij dromerig: ‘Er is voldoende ruimte om er een theater te bouwen!’

En niet lang daarna: ‘Ik maak een pretpark! Met treinen en boten die het écht doen!’

Pas toen de verhuiswagen kwam aanrijden, was hij eruit.

‘Het wordt een restaurant,’ zei hij opeens. ‘En om het leuk te houden voor mijn schattekontjes, begin ik een kinderrestaurant.’

‘Hoera!’ zong mama in China. Ze hoorde het nieuws door de telefoon. ‘Wat een enig idee!’

Maar Luna fronste haar wenkbrauwen. ‘Eh, pap?’ Ze kuchte een paar keer voor ze vroeg: ‘Jij kan toch helemaal niet koken?’

Niet voor niets lag hun vriezer vol met pizza’s. Elke week werd de koelkast gevuld met kant-en-klaar-maaltijden. En soms kwam oma Veldstra langs om te koken. Dan mopperde ze dat het toch niet kon, zo’n man die alleen voor zijn dochters zorgde. Oma vond dat mama Marianne haar zangcarrière had moeten opgeven. Zodat haar zoon een eigen zaak kon beginnen. ‘Het is ongehoord,’ zei ze vaak. Luna en Lotte antwoordden dan dat mama niet ongehoord, maar juist veel gehoord was. Maar daar kon oma niet om lachen.

Als mama thuis was, aten ze patat. Haar lievelingskostje. Met ieder twee kroketten, want die kon ze in het buitenland niet krijgen.

Papa wuifde de bezwaren van Luna weg. ‘Ik kan nu misschien niet goed koken, maar dat leer ik snel genoeg. Wat ik wél goed kan, is een feest geven! Dat is het eerste wat ik zal doen. Om te vieren dat het restaurant wordt geopend!’

‘Leuk!’ Lotte klapte in haar handen.

Papa legde zijn arm om haar heen. ‘Alle kinderen uit Biesland mogen komen. Om kennis te maken. Er zijn vast leuke jongens bij, haha!’

Giechelig gaf Lotte hem een stomp. Hij weet toch dat ze jongens stom vindt!

‘Maar pap…’ Luna fronste haar wenkbrauwen. ‘Je kan écht geen restaurant beginnen als je niet kunt koken!’

‘Ach, iedereen kan koken. Dat leer ik zo, let maar op. Het wordt geweldig in Plaza Patatta.’

Tegelijk riepen de meiden: ‘Hóe?!’

Papa lachte. ‘Mama heeft die naam bedacht toen ze in Italië was en ontzettend naar onze patat verlangde. Plaza Patatta, dat betekent: de plaats waar patat is. Je schrijft het met een ‘z’, maar je zegt gewoon plasa.’

‘Grappig,’ knikte Lotte. ‘Plaza Patatta. Klinkt goed’.

Luna keek nog steeds bezorgd.

In de verhuiswagen op weg naar Biesland, begon papa met het bedenken van zijn eerste gerecht.

‘Zou het lekker zijn om lasagna met satésaus te maken?’ vroeg hij.

Zelfs de chauffeur van de vrachtwagen trok een vies gezicht.

‘Nee?’

Lotte begon opnieuw te giechelen. Maar Luna zuchtte. Als de kinderen uit Biesland het eten vies vonden, dan werden ze straks nog gepest…

Nu is het voorjaarsvakantie en papa is druk bezig met de voorbereidingen. Over een paar dagen wordt het restaurant geopend. Alle inwoners van Biesland zijn intussen uitgenodigd.

Luna zit met Lotte op hun kamertje en maakt zich zorgen. Ze heeft nog geen ballonnen of slingers gezien. Alleen maar stof en schaafsel. Wat, als het restaurant niet op tijd af komt?

Zo denkt ze, als ze opeens een vreemd geluid hoort…

2. Je maakt me bang!

‘Stil! Hoor je dat?’

Lotte schudt haar hoofd. Ze bladert in een oude Donald Duck. ‘Ik hoor niks.’

Maar Luna houdt haar adem in. Ze luistert aandachtig. ‘Het is…,’ fluistert ze, ‘alsof iemand van buitenaf over de muur krast. Nee, alsof iemand van onder de grond aan de vloer krabbelt.’

‘Doe niet zo eng!’ Lotte geeft haar zus een por in haar zij. ‘Dat is gewoon papa!’ Ze stapt de trap af. ‘Laten we kijken wat hij aan het doen is.’

De trap heeft nog geen leuning en is levensgevaarlijk. Papa heeft de treden geschuurd, dus zijn ze spekglad. Straks moet hij ze lakken en er anti-sliplaagjes op plakken. Maar dat kan wachten, want het feest wordt alleen beneden gehouden.

‘Hoi pap!’ roept Luna. ‘Wat doe je?’

Papa zit in een overall op de grond. Hij krabbelt wat op een blaadje.

‘Dag lieverds. Wat denken jullie van een warm broodje zalm met broccoli en ketchup?’

‘Is dit een grap?’

‘Neenee, het is voor straks, bij de opening. Het moet toch een beetje sjiek zijn.’

‘Bah!’

‘Niet lekker?’

‘Nee!’

‘Jammer, dit keer dacht ik toch…’ Papa verscheurt zijn papiertje.