ALLES DRAAIT OM ANGST

Een boek gaat over wat je er zelf uithaalt. Niet over wat de schrijver belangrijk vindt.

Copyright © 2024 Wiljo van Gassel

Auteur: Wiljo van Gassel

Sensus praktijk voor therapieën en begeleidingen | www.sensuscare.nl

Ontwerp omslag en binnenwerk: Janneke Koehorst, COMIZO | www.comizo.nl

Fotograaf omslag: Wil Vestjens | www.wilzfotografie.com

Drukker: Boekenmakers | www.boekenmakers.nl

Uitgever: Wiljo van Gassel via De Vrije Uitgevers

Redactie: Wiljo van Gassel, Petra Jacobs, Janneke Koehorst

Eerste druk, september 2024

ISBN 9789083454016

Wiljo

Je kunt mij zien als een idealist of als een eigenwijze man. Ja, ik ben in alle opzichten een generalist, en maak graag zaken universeel om het vanuit een ander, hoger perspectief te kunnen zien. Hierdoor kan ik een spiegel zijn voor een ander.

Graag wil ik duidelijkheid krijgen over wat het leven op jouw pad brengt en je stimuleren om na te denken. Vaak ben ik dan op een specifieke manier bezig met vergelijken, onderzoeken en het vergaren van inzicht en overzicht. Maar de manier waarop ik vragen en kwesties benader staat vast; ik word niet beïnvloed door de aanwezigheid van anderen.

Ik voel de passie om vooruit te komen in het leven en heb een beeld van hoe dingen zich zouden kunnen ontwikkelen. En ik ben iemand die niet zomaar iets aanneemt van een ander, je kunt me dan eigenwijs noemen, maar het is dat ik eerst zelf dingen wil ervaren. Hierdoor kan ik ook op mijn bek gaan maar ik weet dan wel wat er niet werkt; en dus ook wat er wel werkt. Ik speel het spel niet met de regels die er liggen, maar zal tornen aan dat wat er al is. Ik doe het net anders.

Het liefst volg ik niet het lineaire pad en ik vind het juist leuk om anderen te laten zien dat het oké is om het anders te doen. Ik ga niet van A naar B, maar ga liever van A naar C en dan naar B. Doordat ik gepassioneerd in het leven sta, zoek ik ook naar emotionele diepgang. Ik doe wat ik leuk vind en weet waar ik mijn energie aan wil geven. Ik ben een onafhankelijke spreker en ondernemer. Ik ervaar een duidelijke richting in mijn leven en vraag me niet af waar mijn ontwikkeling mij brengt. Ik leef mijn leven en vertrouw er van nature op dat ik in de juiste richting ga. Ik ben een vast en betrouwbare persoon, dit voelt voor mij als een vanzelfsprekendheid.

Vrijheid is voor mij belangrijk om mijn eigen gang te gaan. Wat me vooral bezighoudt, is de vraag of ik invloed kan hebben, of ik de verandering teweeg kan brengen. Dat is waar het mij in het leven om gaat.

We zorgen het beste voor de toekomst door nu voor het heden te zorgen.

Voorwoord

Beste lezer, dank dat je mijn boek wil lezen. Er zal vast iets zijn geweest waardoor het boek je aansprak. Ik wilde een kleine samenvatting maken over angst. Wat betekent angst voor mij en wat heeft het eerder in mijn leven betekend? Na het schrijven van de training “Waarom reageer ik zoals ik reageer”, bekroop me de angst. Het was niet de angst waar je misschien als eerste aan zou denken, het was een hele andere angst. Het ‘waarom reageer ik zoals ik reageer’ is een gevolg wat ik niet kon loslaten, het fascineerde mij. Mijn nieuwsgierigheid over hoe dingen werken, wat mensen kunnen, is iets wat me mijn hele leven al bezighoudt. Ik ontmoet graag mensen en wil dan weten wie de mens achter het idee is. Ik wil mensen leren begrijpen in hoe ze iets bereiken, wat hun valkuilen zijn, wat hun talenten zijn. De angst waar mensen mee te maken hebben, werd voor mij steeds interessanter; ik wilde het begrijpen. Ik wilde onderzoeken hoe angst werkt in een dialoog, bij dilemma’s of in het maken van keuzes.

Ik ben toen als eerste begonnen met op te schrijven wat angst voor mezelf betekent en wat mijn definitie van angst is. De tweede stap was om alle dossiers te gaan uitspitten om te kijken naar wat voor hulpvragen er waren bij de cliënten. Ik wilde een vertaalslag maken zodat het leesbaar werd wat angst eigenlijk is. Voor mij is het een feit door praktijkervaring, dat mensen een meester kunnen zijn in het ontwijken van angst.

Wat ik zelf in mijn verleden het meest verafschuwde waren de drie aspecten van angst; mijn kwetsbaarheid, mijn zelfbeeld en geen fouten willen maken. Ik kan me niets anders herinneren dan dat ik daar de eerste 30 jaar van mijn leven mee bezig ben geweest. Ik wilde vooral voorkomen dat anderen iets zouden merken of zien aan mij. In mijn hoofd leek het vaak wel een toneelstuk, met een regisseur, producer, hoofdrolspelers, bijrollen, het kwetsbare kind, het manipulerende deel en het maskertje op en weer af. Er waren momenten dat ik mijn eigen toneelspel verafschuwde, maar ik durfde daar geen afstand van te doen. De angst voor het onbekende had de overhand.

Ik ben opgegroeid in een ondernemersfamilie waar bepaalde eigenschappen als vanzelfsprekend waren. Verantwoordelijkheid nemen, initiatief en regie nemen, oplossingsgericht denken en uitdagingen aangaan waren heel belangrijk. Maar vooral niet klagen en dramatiseren. De zin; ‘kan ik niet’, die kenden we niet.

Toen ik jong was begreep ik de wereld om me heen niet en de wereld begreep mij niet. Ik kwam vaak in conflict met mijn gevoelens en mijn denken. Ik wist me niet te gedragen in de wereld die mij werd opgelegd, en waarin van alles van mij verwacht werd.

Wat me toen, en nu nog, bezighoudt is hoe mensen met elkaar omgaan. Deze grote vraagstukken zijn mijn passie. Het is mijn drive om vooruit te komen in het leven en ik heb een duidelijk beeld hoe dingen zich zouden kunnen ontwikkelen. Mijn filosofische radar draait als het ware 24/7. Het modeleren loopt als een rode draad door mijn leven. Wat de een kan, kan de ander leren. De puzzelstukjes vielen in elkaar en maakten een compleet beeld van mijn leven en wat ik wilde delen.

Op z’n Wiljo’s

Ieder mens heeft zijn eigen denkstijl en zienswijze, ieder mens heeft een andere manier waarop hij of zij de wereld om zich heen ziet en waarneemt. We communiceren vaak wel dezelfde verbale en non-verbale taal waardoor we elkaar kunnen begrijpen. En zo heeft iedere auteur zijn manier van schrijven. Dit boek is op z’n Wiljo’s geschreven.

Wiljo zit als het ware 24/7 in een filosofische modus. Kort door de bocht: wat de een kan, kan de ander leren. Zijn omgeving ziet hem als een veelzijdig man die van alle markten thuis is. Alleen al over zijn voorgeschiedenis, wat hij allemaal gedaan heeft, zou hij al een boek kunnen schrijven. Hij bezit een gereedschapskist aan kennis die hij wil overdragen. Zo ook met dit boek dat alles om angst draait.

Wiljo schrijft hoe hij denkt. Het interesseert hem niet zoveel of er wel of geen schrijffouten staan, of de puntjes en de komma’s op de juiste plaats staan. Het gaat om inhoud, de beleving die hij wil overdragen. Het is niet zomaar een leesboek of studieboek. Nee, het is een boek vol met levenservaring. En deze wil hij delen, met ruim 20 jaar ervaring als therapeut, coach en behandelaar.

Gaandeweg het lezen van dit boek leer je Wiljo kennen, hoe hij dingen op inhoud ziet en bedoelt. Het is een reflectie op honderden hulpvragen van cliënten of mensen die gecoacht wilden worden door Wiljo. Laten we zeggen dat dit boek geschreven is voor mensen die een spiegel voorgehouden willen hebben waardoor ze op hun reflectie worden beproefd. Het gaat dan niet om de beproeving maar om de herkenning en erkenning. Een van Wiljo’s stellingen is dan ook “jouw verhaal is ook mijn verhaal”. Waarbij zijn uitgangspunt bij het schrijven is, dat het in dit leven maar om twee dingen gaat, namelijk liefde en angst, alles daar tussenin is allemaal maar gedoe.

Ik leerde het meest van mijn fouten, angsten en kwetsbaarheid.

Inleiding

Wat ik met dit boek wil beschrijven en met jou wil delen is dat wij de wereld letterlijk, figuurlijk en emotioneel aan het opblazen zijn. Mijn hypothetische uitgangspunt is, dat het allemaal om angst gaat. Het is allemaal niet zo erg als dat het lijkt, maar we maken van een mug een olifant. We willen alles, maar dan ook alles wat er gebeurt, of kan gebeuren, onderbouwd hebben. Er worden veel boeken geschreven over hoe het moet en voor elke scheet is er een nieuwe coach. Tien jaar geleden stonden er 600 coaches ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en nu staan er 9000 ingeschreven. Op zich is daar niets mis mee. Het is iets wat ik ook zeker zal stimuleren, omdat mensen daardoor met bewustwording bezig zijn. Maar we zijn nog veel te veel bezig met oppeppen, en we bestrijden hoofdpijn met paracetamol. Terwijl we ons moeten richten op waar de hoofdpijn vandaan komt.

Jongleer in je leven eens met een paar ballen minder.

Wat ik wil belichten is de angst die is ontstaan door hoe wij denken en hoe wij gevormd worden, hoe wij worden opgevoed. Dat wij de dragers zijn van eeuwenoude tradities, cultuur, geloofsovertuigingen, normen, waarden, wet- en regelgeving. De gehele dag functioneren wij vanuit angst en maken we keuzes en beslissingen vanuit angst. En daarom de titel “Alles draait om angst”. Ik wil inzoomen op hoe wij onze ontwikkeling aan het verstoren zijn. Dat wij veel meer functioneren vanuit angst, dan wij ons bewust zijn.

En ja, dat er zaken onder het vergrootglas mogen komen betreft gezondheid, wetenschap en innovaties, vind ik juist ook heel interessant. Natuurlijk bestaat er ook een gezonde angst, zoals bijvoorbeeld bij het autorijden, of je ruikt aan een voedingsmiddel of deze nog goed is voor consumptie. Je steekt niet zomaar de straat over en je gooit je kind niet zomaar in het zwembad om te leren zwemmen. Ik wil wel duidelijk maken dat er ook gezonde angst is om misverstanden te voorkomen. Stel je eens voor wat de lezer van mij zou vinden als ik dat niet deed.

We hebben geen controle over de manier waarop mensen onze ideeën of gedachten interpreteren, maar we hebben wel controle over de woorden en tonen die we kiezen zoals wij die over brengen. Vrede is gebaseerd op begrip en oorlogen zijn gebaseerd op misverstanden. Onderschat nooit de kracht van een enkel woord en gooi nooit roekeloos rond met woorden. Eén verkeerd woord of verkeerd geïnterpreteerd woord kan de betekenis van een hele zin veranderen en een oorlog veroorzaken. En één goed woord, of één vriendelijk woord opent deuren voor je en kan je de hemel schenken.

Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg en schrijf, niet voor datgene wat iemand anders daaronder verstaat.

Waarom dit boek?

Dit boek is er omdat ik wil focussen op de mens en zijn angst. In mijn beleving worden wij alleen maar kleiner en kwetsbaarder gemaakt. Kijk naar de hygiëne die zo hoogstaand is dat we bijna geen weerstand meer opbouwen. Bij het minste of geringste zitten we bij de huisarts, bij elke scheet die ons dwars zit hebben we een hulpverlener nodig. In een dialoog kunnen we vaak moeilijk met feedback omgaan, het bekende groene gras bij de buren, de jeugdproblematiek die maar toeneemt, de vele scheidingen en samengestelde gezinnen. Afgerekend worden op productiviteit en functionaliteit. Het alsmaar extremere gedrag, het toenemende grensoverschrijdende gedrag, de vele oorlogen in de wereld. De gunfactor die aan het verdwijnen is, de schoolprestaties en opleidingen waar de lat alsmaar hoger ligt. We vinden het zo belangrijk wat de wereld om ons heen van ons vindt, of juist niet vindt. We kunnen moeilijk omgaan met verantwoordelijkheden, er zijn steeds meer mensen met verslavingen. Het is zo erg met ons gesteld dat ambulancepersoneel en andere hulpverleners mishandelend worden. Heb je het één dag niet naar je zin bij je baas, dan ben je alweer naar een andere baan aan het kijken. We zijn een stelletje vluchters en vermijders die het liefst de confrontaties en verantwoordelijkheden uit de weg gaan.

Jeetje, wat een opsomming die je voorgespiegeld krijgt. Het lijkt erop dat ik aan het oordelen ben over wat er allemaal niet deugt, of dat ik mijn ontevredenheid aan het projecteren ben. Uh, JA! Dat kan, maar deze informatie haal ik uit mijn eigen levenservaringen. Ik heb het onderliggende uit deze hulpvragen gehaald en kwam tot het inzicht waar angst in feite uit bestaat, oftewel wat onze angst ons wil aangeven, waar onze uitdagingen liggen. Hoe angst gevormd is, terwijl wij allemaal puur geboren worden. Bij deze hulpvragen zaten natuurlijk ook doelen. Bij die doelen zaten onderliggende behoeftes en verlangens. Deze heb ik kunnen verdelen in de vijf basisbehoeftes, zowel de dagelijkse behoeftes als ook waar de ontwikkeling niet soepel is verlopen. Denk daarbij aan hechtings- en bindingsproblematieken.

Ons ego is zo vatbaar voor wat de wereld om ons heen kan vinden. Het is dat kindsdeel in ons wat zo snel gekwetst is. We zijn ons meer staande aan het houden, dan werken aan om te blijven staan. Het is belangrijk om te staan voor je zelfbeeld, voor jouw keuzes en meningen, je staande te houden en te leren omgaan met omgaan met kritiek.

Om angst inzichtelijker te maken en de inhoud makkelijker te maken, heb ik deze verdeeld in zes delen. Het voordeel bij deze indeling is dat jij er makkelijker op kunt reflecteren. Zie het zo dat deze zes delen samen als het angstmechanisme functioneren. Ook zijn er een aantal pijlers die ik belicht: het doel zingeving, het angstmechanisme en de basisbehoeftes. Die pijlers zijn continu in beweging in ons bestaan. Zoals deze pijlers elkaar in de weg zitten, zo hebben ze elkaar ook weer nodig.

Nog even terug op waarom ik dit boek wilde schrijven. In juli 2023 heb ik het schrijven van het boek “Waarom reageer ik zoals ik reageer” succesvol afgerond. De focus lag op het reageren op de wereld om ons heen en hoe je daar verandering in kunt aanbrengen. Maar ik wilde nog meer de diepte in om de mensen uit te leggen hoe wij denken en waar deze gedachten vandaan komen. Ik dook als het ware in de angst om deze goed te kunnen omschrijven. Het boek is natuurlijk ook een goede aanrader voor mensen die in therapie willen gaan of coaching willen volgen. Met het boek lezen heb je al heel veel voorwerk en voorbereidingen gedaan om je eigen proces aan te gaan.

Ik wil je meenemen en het voor jou inzichtelijker maken hoe de wereld is opgebouwd in je hoofd, in je gedachten, bij je gevoel en gedrag.

Wakker worden doe je elke dag, ontwaken maar één keer.

Ontwikkeling

Stilte is een vriend van goede raad.

Hoe planten bomen zich voort? In de vruchten van de boom zitten zaadjes, wanneer deze zaadjes op de bodem terecht komen, groeien deze uit tot plantjes en als ze geluk hebben tot een echte boom. Net zoals elk soort boom een ander soort blad heeft, heeft ook elke soort boom een andere vrucht. Puurder dan puur kan in mijn ogen niet. Het komt zoals het komt, in dit tempo beweegt de natuur door elke cyclus van het jaar zonder invloeden van buitenaf. De natuur regelt het zelf wel, zonder gedachten en gedrag. Er is op de wereld maar één zoogdier dat de wereld en de aarde verrot, en dat is de mens. Ik ben benieuwd wie er het langste volhoudt. De voortplanting van de boom wil ik als metafoor gebruiken voor de ontwikkeling van de mens.

Ik zat lekker in een stoeltje op een camperplaats in Zuidwest-Australië te dagdromen en te staren naar mijn omgeving. Het was stil en ik bleef een beetje rondkijken zonder daar ook maar een invulling aan te geven, zie het maar als dagdromen. Links van mij stond een oude boom schuin hellend naar voren. Het was een getekende boom met flinke kerven en gleuven, zo’n karakteristieke boom met van die wortelkluwen groeiend boven de aarde.

Je zou bijna denken: boom, hoe lang heb je nog? Menig mens had deze boom als stookhout willen gebruiken. De boom was aan de onderkant van de takken kaal, waar de bovenste takken reikten naar de blauwe hemel.

Op een gegeven moment begon de oudheid van de boom mijn aandacht te trekken en ik wilde meer weten over deze boom, vragen waar niemand mij antwoord op kon geven. Mijn filosofische gedachten begonnen zich daar eens mee te bemoeien gezien ik het niet meer kon loslaten, alsof deze boom mij wat te vertellen had. Daar zat een gevoel bij dat heel lastig is te omschrijven, maar vergelijk het maar met een diepe trance-ontspanning.

Het eerste wat in mij opkwam is dat deze boom geen keuzes had in zijn bestaan tot de dag van vandaag, gezien deze boom niet kan denken en voelen. Maar deze boom bezit zeker wel een energetische kracht.

De voorplanting is puur natuur. Ok, dacht ik, maar waarom groeit zo’n boom dan zo scheef? Nou ja, logisch, deze boom staat aan de oceaankant met veel wind, met in zijn omgeving grotere en oudere bomen. Qua voeding aan regenwater krijgen in mijn beleving alle bomen dezelfde hoeveelheid water en groeien ze op dezelfde ondergrond.

Ik trok de vergelijking met het pure van de natuur en legde de ontwikkeling van deze boom langs de ontwikkeling van de mens. De ontwikkeling en voorplanting van de boom is al miljoenen jaren oud, te vergelijken met ons DNA. Dat oeroude vergelijk ik bij de mens met het reptielenbrein. Even voor het gemak: het menselijk brein bestaat uit drie delen, het kleinste oeroude is het reptielenbrein, het tweede is het zoogdierenbrein en het derde is het mensenbrein.

Het is een verticale lijn van het eerste kleine naar het grootste brein, het mensenbrein. Het reptielenbrein staat voor ademhaling, hartslag, tempratuur, vecht-en-vluchtreactie, stress, voortplanting en overleven. Het zoogdierenbrein regelt emoties, sociaal gedrag, motivatie, angst, affecties, pijn en scant alle zintuigelijke informatie. Het mensenbrein is de grote bibliotheek waar alle informatie ligt opgeslagen.

Waarom die boom zo scheefgroeit, heeft met verschillende invloeden te maken, en dat geldt ook voor de mens. Het DNA van die boom is miljoenen jaren oud. Zaadje en eitje vonden elkaar ooit waaruit weer een nieuw DNA ontstaat. Maar toch, ik geloof dat generatie op generatie informatie van het DNA wordt overgedragen. Dat is iets waar wij geen invloed op hebben. Dus in feite is daar niets mis mee. Het reptielenbrein is ook zo oud en heeft een autonome functie, zowel bij de boom als bij de mens. Wat maakt dat deze boom scheef is gaan groeien met een deel van wortels boven de aarde? Dat komt door al die jaren van de invloeden van buitenaf. Hoor je? Van buitenaf. En zo is dat ook bij de mens. Het DNA en autonome stelsel kun je in principe niet beïnvloeden, nogmaals: in principe niet beïnvloeden. En ja, daar gaat het nu om, dat is waar ik nu aandacht aan wil geven.

We zijn zo goed in dingen uitvinden, gemiddelde leeftijd omhoog krikken, ziektes bestrijden en genezen. We hebben de meest mooie en handige uitvindingen, tot aan maanreizen toe. Maar aandacht schenken aan ons brein, ho maar. Daar is wel aandacht voor als het kwaad al is geschied. 1001 oplossingen zijn er, maar aandacht schenken aan de oorzaak, nee, daar is geen tijd voor. Anders gezegd, we zijn het gewoon kwijt. We zitten zo verstrengeld in een prestatiegeneratie dat wij de gezondheid van ons brein totaal uit het oog zijn verloren.

Voor de lichamelijke problemen zijn er zoveel loketten, instanties, boeken, cursussen en trainingen, meer dan voldoende. Allemaal gericht op oplossingen als het kwaad al is geschied.

Geloof me, als wij weer op onszelf leren reflecteren, dus de aandacht op onszelf richten en weer de verantwoordelijkheid gaan nemen, zouden er zoveel minder psychische klachten zijn. En dan moeten we nog denken aan het kip of het ei: waar komen al die lichamelijk klachten toch vandaan?

Een ander feit is de vele invloeden waar een mens mee te dealen heeft, denk aan de opvoeding en het aantal gescheiden gezinnen. Voedingsstijl die bestaat uit smurrie, de druk van de school, studie en opleidingen, sociale media die 24/7 in beweging is, middelengebruik, afschuif-maatschappij, wijzende-vingerpolitiek, blinde vlekken in verantwoordelijkheden en de prestatiemaatschappij. In de natuur zou geen enkele boom dat overleven.

En tegenwoordig zijn er ook nog de invloeden voor de conceptie, tijdens de conceptie, de zwangerschapsperiode en de prestatiegrafieken waar de kinderen tegenwoordig aan moeten voldoen.

De aandacht zal weer gericht moeten worden op de basis van het leven, namelijk het zaadje, de bestuiving en de periode voor de conceptie. Wij moeten de verantwoordelijkheid nemen in die basis, zodat elke boom gewoon de weg naar boven kan vinden, zodat elke boom zijn takken kan uitslaan de vrije ruimte in. Wij moeten de nieuwe generatie kinderen niet overbelasten met al die invloeden. Wij mensen zijn niet gemaakt voor die harde windstoten, want er komt een punt in je leven dat je gaat breken of buigen.

In het groter geheel is de gehele maatschappij al aan het buigen of breken. Er is een behoorlijke disbalans ontstaan in draaglast, draagvlak en draagkracht. Veel bomen kunnen heel wat natuurgeweld aan, maar als we in dat geweld, tempo en prestaties moeten blijven functioneren, wat dan?

Ik ben ervan overtuigd dat als we in dit tempo doorgaan, we in de toekomst nog meer schade gaan aanrichten, zowel mentaal als fysiek. Een kleine onderbouwing die ik kan geven: er worden nog zoveel onderzoeken gedaan naar ziektes en stoornissen, dat geeft toch aan dat er veel aan de hand is? En ja, het is prima dat er onderzoeken naar oplossingen zijn, niets mis mee, maar ik denk dat we ons veel meer moeten gaan richten op de oorzaak, het gevolg en de preventie. In plaats van dat er eerst wat moet gebeuren, willen we ingrijpen.

We hebben een angstcultuur gecreëerd en zijn verstrengeld geraakt in controle op controle. De angst is zich gaan nestelen tot in ons DNA. We raken meer van onszelf vandaan, van ons pure ik, van onze vrijheden, rust en liefde. Ik wil dat je meedenkt over mijn stelling “Alles draait om angst”. Ik daag je uit zodat je in beweging komt.

Met diverse thema’s en voorbeelden krijg je inzichten en kennis die je veel kosten kunnen besparen voordat je een coach of therapeut inzet.

Wie ziek wordt, is in de symfonie van het leven uit de maat geraakt.

Schoolbank

Elke dag naar school moeten lopen

Ik wilde het met de botte bijl slopen

Die 500 meter leek wel een hel

Keer op keer dat nare kippenvel

Ik liep via het mooie groene plein

En neuriede mijn eigen verzonnen refrein

Op weg naar mijn eigen klas

Trapte ik nog eens flink in een waterplas

Was alsmaar bezig met afleiding

Zo had ik een beetje de leiding

Al die indrukken met die mensen

Ik zou me wat anders willen wensen

Het ritme van de TIJD was me te veel

Had geen overzicht op het geheel

Voelde me niet veilig in de groep

Was bang voor boegeroep

Een houten bank met een inktpotje

Waar ik mijn kauwgum in propte

Geschiedenis, tekenen, reken en taal

Indrukken gingen met mij aan de haal

Durfde ook geen vraag te stellen

In mijn hoofd innerlijke rellen

Ik verwarde de R met een B

En dat wel een keer of twee

Concentratie ging verloren

Voelde me er niet meer bij horen

Zat maar wat om me heen te kijken

Terwijl andere de lesstof begrijpen

Moeilijk om goed stil te kunnen zitten

Er waren momenten dat ik lag te pitten

Met een draai om mijn oren werd ik wakker

De meester zei met een grijns, arme stakker

Kon de wereld om me heen niet meer volgen

De zesde klas niet gehad, dat waren de gevolgen

Prikkels werden omgezet in geweld

Zo voelde ik me een grote held

Niemand die me wilde begrijpen

Kon zo niet verder doorrijpen

Waar ik de schoolbank zo kon haten

Heeft het me decennia doen raken

Een van de gevolgen waren isolatie

Een groot gevecht met innerlijk irritatie

Speciaal onderwijs in die tijd niet aanwezig

De laatste jaren hield me dat bezig

Mijn levenservaring kunnen omzetten

Jullie moeten maar eens opletten

Mijn gedreven innerlijke kracht

Ik had me iets heel moois bedacht

Ik hield me niet meer bezig met rekenen

Ik richtte me op wat ik kan betekenen

Waar de schoolbank zo kon verafschuwen

Kan ik nu mensen een richting op duwen

Het heeft niets met kennis en kunde te maken

Het heeft te maken met andere zaken

Nabijheid, veiligheid, vertrouwen

Daar kunnen kinderen op bouwen

Soms is het maar een kleine vraag

Hoe gaat het met jou vandaag

Vervorming

Ieder kind heeft een gezonde ontwikkeling en sturing nodig. Het is voor een gezonde ontwikkeling nodig om in een veilige omgeving opgevoed te worden. Maar de vraag is, hoe ver moeten wij daarin gaan? Waar begint de keuzevrijheid van een persoon?

Hoe meer ik me focus op het geconditioneerde, hoe meer ik mijn nek dichtgeknepen voel worden. Het verstikt me, verlamt me en dat doet me denken aan een schaap. Als er een groep zoogdieren is die alsmaar blijft volgen, dan zijn dat op de eerste plaats schapen en op de tweede plaats de mens.

Als kind had je niet de mogelijkheid om voor de keuze van je overtuigingen te kiezen. We waren diep, diep afhankelijk van de wereld om ons heen. Wij zijn gaan geloven in alle informatie die we kregen. Onze pure waarheden en behoeften werden bedolven door overtuigingen van anderen.

Het was niet jouw keuze om Nederlands te praten. Je hebt je religie of je morele waarden niet gekozen; ze waren er al voordat je werd geboren. We hebben nooit de kans gehad om te kiezen wat we wel of niet wilden geloven. De wetten thuis waren de regels, te vergelijken met de hedendaagse politiek.

We worden gevormd door hogere machten, we zagen onze ouders als grote voorbeelden en zijn hun waarheden gaan zien.

We ervaarden dat er geen overeenkomsten gesloten werden en dat er geen concessies mogelijk waren. Wat we misten was dat er geen vragen aan ons gesteld werden, over hoe het voor ons voelde.

Groei vergt tijdelijk afstand doen van zekerheden.

Toen ik op school zat, ging de aandacht naar de juf en de meester en ik nam hun aannames mee in mijn ontwikkeling. Als ik naar de kerk ging, begon ik al bijna in God te geloven. Ik leerde ook van mijn broer en zussen, die weer een totaal andere beleving hadden, aan de tafel thuis. Als onze ouders in overleg waren over het hoe en wat, keken wij elkaar met verbaasde blikken aan en begrepen er niets van. Als je het begrip verwarring wil omschrijven, dan zijn die momenten het beste voorbeeld. Zo gelovig als mijn ouders waren, zoveel spanningen konden zij bewerkstelligen, met een dodelijke sfeer als gevolg. Een ander begrip zal ik minder hoeven uit te leggen: schijnheilige.

In die sfeer moesten wij ons maar zien te redden, een en al verwarring. Als je me toen had gezegd: verwarring schept nieuwe mogelijkheden, dan had ik je een opdonder gegeven. Nu dat ik het leven en zingeving steeds beter leer begrijpen, begrijp ik deze stelling ook.

In feite zaten wij allemaal als kinderen aan tafel met de gedachten: en wij dan? Ik ben hier, mag ik ook wat zeggen? Voor mij werd het een strijd om aandacht: hoor mij, zie mij. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Ik wil niet klagen, echt niet, want wij hebben heel veel mooie dingen meegekregen en echt wel de ruimte gekregen om ons ding te doen. Maar het gaat nu om de harde feiten: wat overtuigingen en invloeden van buitenaf met een gezond wezen kunnen doen.

We hebben van het begrip conditionering een mooi woord gemaakt. In feite is het gewoon een mens duwen in een mal die niet bij hem of haar past. Voor mij is het mentale- en gedragsbeinvloeding door systematische programmering. Het is vanuit een hogere positie mensen laten geloven in Sinterklaas, dingen die niet echt zijn, zoals blauwe olifanten.

Een ziekmakend proces dat de mens tot de dag van vandaag ziek, zwak en misselijk maakt, burn-outs en depressies veroorzaakt. Er is gewoon geen weg meer terug. En als je een andere weg kiest, of net een andere mening hebt of keuze maakt, word je voor gek verklaard. De wereld is een grote onmachtige arena die de grip kwijt is. Tot op de dag van vandaag worden er herdenkingen georganiseerd om het leed van decennia en eeuwen terug te herdenken.

Maar lieve mensen, er is niets veranderd. Vandaag dood, overmorgen begraven, volgende week vergeten, de wereld draait door. Het gaat er niet om dat de aarde om zijn as draait. Nee, die groep mensen draait door. Het is een en al rollenspel op vele podia. Van jongs af aan krijg je steeds een andere jas aan: de jas van je ouders, pastoor, leraren, familie, je sociale omgeving. Dat veroorzaakt een enorme verwarring.

Dit alles samen is een emotionele ballast. Voor mij is alles energie. Het is een energie die niet tastbaar en zichtbaar is. Maar wat deze energie wel doet, is dat het zich gaat nestelen. Het nestelen kan een proces zijn van dagen tot wel tientallen jaren. Deze energie is zo sterk dat het gaat nestelen in onze cellen. Het beschadigt ze. Cellen die later niet meer kunnen helen, maar een andere vorm aannemen. Dat leidt tot scheefgroei en misvormde cellen. Als we deze hypothetische stelling “vervorming” eens anders gaan belichten en gaan omdraaien. Als wij nu eens gaan investeren in onze eigen energie, wat voor uitwerking zal dat hebben op ons lichaam en functioneren? En hoe zou dan de wereld eruit komen te zien? En hoe zouden we dan met elkaar omgaan?

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. En laten we onze verantwoordelijkheid hierin nemen. Ik geloof dat ieder mens een dieper geweten heeft, maar de angst om te veranderen hangt als een mist om je heen.

Verbazing

Dat wij als mens zo ver over onze mentale en fysieke grenzen gaan blijft voor mij een verbazing. Dat geconditioneerde is zo hardnekkig geworden, dat wij onze gezondheid opofferen voor geld, weelde, macht, en angst. En op andere momenten ons geld weer opofferen voor onze gezondheid, om te kunnen herstellen. Het is zo’n maatschappelijk vicieuze cirkel geworden.

Wij kunnen niet of moeilijker genieten in het heden. Het is en groot gevecht met het verleden en de toekomst. Waar de angst en de dood overheerst zullen wij niet leven. Willen wij gaan leven, dan zullen we onze angsten moeten aangaan in plaats van te vechten voor ons bestaan. Blijf niet hangen in het verleden, dat is voorbij en raak niet gestrest over de toekomst, zo ver is het nog niet. Leef in het heden en geniet. De tijd bepaalt wie je ontmoet in je leven. Je hart bepaalt wie je in je leven wil.

Je gedrag bepaalt of diegene in je leven blijft. Om nieuwe dingen in je leven toe te laten, zul je soms eerst oude dingen los moeten laten. Sommige mensen zullen jouw leven en jouw keuzes nooit begrijpen. En dat is prima. Je bent hier om jouw leven echt te leven, niet om ervoor te zorgen dat iedereen je begrijpt.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat de dingen in het leven die niets kosten, het meest waardevol zijn. Wees dankbaar voor wat je hebt. Je wilt niet weten hoeveel mensen er zijn die dat willen hebben wat jij hebt. Wie zijn eigen weg gaat, kan door niemand worden ingehaald. Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg en schrijf, en verantwoordelijk voor mijn keuzes en beslissingen. Ik ben niet verantwoordelijk voor datgene wat iemand anders daar onder verstaat.

Op een dag word je wakker en besef je dat er geen tijd meer is om dat te doen wat je altijd al wilde doen. Het leven is een weg. Als je niet van de weg geniet, zul je nooit de voldoening krijgen aan het eind. Neem je verantwoordelijkheid en laat je niet leiden door angst. Angst heeft een functie, Laat het doen waar het voor bestemd is…

Als het de eerste keer niet meteen lukt, probeer je verbazing dan te verbergen.

Vader tot zoon

Vader vroeg; kleine jongen, wat wil je later worden

Wist geen antwoord terwijl waardoor ik morden

Kleine jonge zegt, ik word houthakker

Of misschien wel als mijn broer, warme bakker

Bleef maar dromen als een stakker

Luister naar jezelf, word eens wakker

Ik bleef hangen in mijn fantasie en dromen

Zou niet weten wat er van mij terecht moet komen

Ik ging van het ene beroep naar het andere

Zou niet weten hoe dit te veranderen

Vele ambachtelijke beroepen mogen beleven

Wat komt er nu terecht van mijn leven

Ik bleef het ene na het ander uitdagen

Wist niet meer hoe ik me moest gedragen

Ik bleef maar zoeken in alle beroepen

Wat heb ik daar nu toch te zoeken

Ik ontdekte dat toeval niet bestaat

Mijn intuïtie gevolgd… dat heeft gebaat

Kwam terecht in het mooie therapieland

Daar lag mijn passie met het volle verstand

Ik had mijn passie; de therapeut en behandelaar

Met mijn zoektocht ben ik eindelijk klaar

Ik kan nu mensen helpen en begeleiden

Die het moeilijk hebben en alsmaar lijden

Vanuit mijn zoektocht en fantasieën

Kan ik mijn werk doen met therapieën

Ik krijg nu een goed gevoel met de gevolgen

Word niet meer met onzekerheden bedolven

Kleine jongen nu groot en volwassen

Zal nu goed op zichzelf passen

Met passie plezier kan ik nu leven

Mijn intuïtie heeft dat nu bewezen

Lichaam… ziel en geest op een lijn

Wat heb ik een mooi leven; ooh wat fijn

De vijf basisbehoeftes

De vraag is nu waar het wringt terwijl wij puur worden geboren. Waar begint dan de scheefgroei? Scheefgroei is een proces van jaren. Aan de ene kant leer je heel veel goede dingen, maar er zit er ook scheefgroei in onze ontwikkeling bij de dingen die wij meemaken. En nogmaals, zoveel dingen gebeuren onbewust, zeg maar dat foutjes in de opvoeding erin sluipen. Er is nog steeds geen boek geschreven waarin de perfecte opvoeding staat omschreven. Tips en tools zijn er in overvloed, maar we hebben met een mens te maken, met zijn of haar eigen DNA, karakter en temperament. Als het allemaal zo makkelijk zou zijn dan zou de gehele psychiatrie en zorgwereld met 85 procent zijn afgenomen.

Willen wij een gezonde, stabiele basis hebben en alle tegenslagen goed kunnen doorlopen, dan zijn de vijf basisbehoeftes heel belangrijk bij onze opvoeding. Het is belangrijk om de invloeden nog eens extra onder de aandacht te brengen. Deze vijf basisbehoeftes met de vier hoogste doelen zijn bepalend hoe wij onze levensweg bewandelen.

De vijf basisbehoeften zijn: complimenten, verzorging, knuffelen, luisteren en cadeau. Deze basisbehoeftes zijn heel belangrijk bij de ontwikkeling van de mens. Ik denk zelfs dat deze behoeften bij alles wat leeft, groeit en bloeit belangrijk zijn. Onderliggend heeft het ook met gezien en gehoord voelen, en met waardering en erkenning te maken.

Deze basisbehoeftes kunnen ons vormen, of juist vervormen door alles wat wij in het leven meemaken. Stel dat je ieder thema van de vijf basisbehoeftes een rapportcijfer zou moeten geven. Wanneer je bent opgegroeid in een omgeving waarin je niet de juiste aandacht kreeg, waarin knuffelen en luisteren ontbraken, dan is er al scheefgroei.

Als het cement en de stenen goed zijn gelegd, blijft het gebouw een hele tijd staan.

Wanneer je als voorbeeld van de vijf behoeftes drie aspecten een 7 geeft, en bij knuffelen en luisteren geef je gemiddeld een 3, dan is dat 27 punten bij elkaar. 27 delen door 5 is 5,4 gemiddeld voor de vijf basisbehoeften. Hypothetisch zou ieder mens gemiddeld een 7 nodig hebben voor een goede basis.

Dit voorbeeld geeft aan dat de basis 5,4 is. Dan kun je wel bedenken dat er scheefgroei is en dat er vervorming op bepaalde gebieden zal zijn.

De kwaliteit van leven van het ongeboren kind begint al voor de conceptie. Tenminste, daar ben ik van overtuigd. Als voorbeeld neem ik meestal depressies en verslavingen. Als één of beide ouders daar gevoelig voor zijn omdat dit vaak in de familielijn voorkomt, kan het kind daar in de toekomst ook gevoelig voor zijn. Of, groei jij op in een gezin waar veel mensen roken of groei jij op in een gezin waar niet gerookt wordt? Je begrijpt hoe gevoelige zaken overgedragen kunnen worden van omgeving naar het kind, van ouders naar het kind, misschien nog erger: van ouders naar het ongeboren kind. Wat moet het ongeboren kind allemaal doorstaan tijdens de zwangerschap?