Uitgeverij Eenvoudig Communiceren | Lezen voor Iedereen

www.eenvoudigcommuniceren.nl

www.lezenvooriedereen.be

Deze uitgave is een bewerking van de roman Erebos (vertaling van

Esther Ottens, 2011), gepubliceerd door Uitgeverij Lemniscaat B.V.

Erebos is oorspronkelijk uitgegeven door Loewe Verlag gmbh (2010).

Bewerking in eenvoudig Duits: Isabel Wirtz

Vertaling: Netty van Lookeren Campagne

Redactie en vormgeving: Eenvoudig Communiceren

Verzorging e-book: ZetSpiegel, Best

© Uitgeverij Eenvoudig Communiceren, Amsterdam

Eerste druk: 2021

Tweede druk: 2023

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

ISBN 978 90 8696 752 0

NUR 286

Dit boek heeft het keurmerk Makkelijk Lezend

Wat is er aan de hand met Colin?

Nick loopt heen en weer. Waar blijft Colin nou?

Zo meteen begint de eerste les al. Eindelijk komt Colin de hoek om. Wat ziet hij eruit. Zijn ogen zijn dik en vuurrood.

‘Man, wat is er met jou?’

Nick geeft Colin een klap op zijn schouder.

‘Ben je vannacht doorgezakt?’

‘Ben je gek,’ zegt Colin, ‘ik kon gewoon niet slapen.’

Zonder verder iets te zeggen sloft hij naar het klaslokaal. Nick schudt zijn hoofd. Er is iets met Colin aan de hand. Hij doet al dagen raar. Colin en hij zijn elkaars beste vrienden. Samen hangen ze altijd rond op school. Samen slenteren ze door Londen.

Ze zijn allebei lid van dezelfde basketbal-club. En ze vertellen elkaar alles. Maar de laatste tijd zegt Colin weinig. Houdt hij iets geheim voor Nick? Maar wat dan? In de pauze ga ik het hem vragen, denkt Nick. Diep in gedachten loopt hij de klas in.

Emily zit al op haar plaats. Ze is aan het tekenen. Een lok van haar donkere haar hangt voor haar gezicht. Nick kan zijn ogen niet van haar afhouden. Zijn hart gaat tekeer. Emily is echt het coolste meisje van de school. Ze is al verdomd wijs voor haar 16 jaar. Dan ziet Nick vanuit zijn ooghoeken dat Colin met Alex staat te praten.

Wat ziet Colin plotseling in die gast? Alex is niet populair in de klas. Colin zit Alex vaak te jennen. Maar dit lijkt anders.

‘Kom op, Alex. Je hoeft me alleen maar een paar tips te geven’, fluistert Colin bijna smekend.

Nick schrikt. Wat is hier aan de hand? Hij schuift dichterbij.

‘Laat me met rust, Colin. En houd eindelijk eens je bek’, antwoordt Alex. ‘Je regelt je eigen zaakjes maar.’

Hier klopt iets niet, denkt Nick.

‘Colin!’, roept hij. ‘Jamie en ik gaan na school naar de film. Ga je mee?’

‘Ik weet het niet, ik denk van niet. Ik moet nog van alles doen.’

‘Hé, man, dat is niks voor jou.’

Nick slaat zijn arm om Colins schouder.

‘Jij bent toch altijd in voor iets leuks?’

Colin duwt Nicks hand weg en gaat zwijgend naar zijn plaats.

De volgende dag is Colin niet op school.

Een geheimzinnig pakje

Het hele weekend kan Nick Colin niet bereiken.

Op basketbal-training is hij ook al niet. Pas op maandag ziet Nick hem weer. Maar Colin zegt dan bijna niets tegen hem. Hij zit maar om zich heen te kijken. In de pauze ziet Nick dat Colin met Jerome staat te praten. Hij geeft Jerome een vierkant pakje. Dan gaat hij er vandoor.

‘Hé, Jerome, heb je soms een nieuwe cd van Colin gekregen?’, vraagt Nick.

Snel stopt Jerome het pakje in zijn jaszak.

‘Daar lijkt het wel op, hè’, antwoordt hij. Dan loopt hij weg.

Nick kijkt rond. Colin staat nu bij Alex. Ze fluisteren en lachen samen.

Dan krijgt Nick een por in zijn zij van Jamie.

‘Wat kijk jij pissig, zeg. Nog steeds geen sjans bij Emily? Of is er iets anders?’

Nick en Jamie kennen elkaar al vanaf groep 1. Ze zijn heel verschillend, maar kunnen goed met elkaar opschieten.

‘Vind jij ook dat Colin raar doet?’, vraagt Nick. ‘Nou staat hij alweer bij Alex, die kan hij toch niet uitstaan? En net heeft hij Jerome een plat, vierkant pakje gegeven. Anderen heb ik ook al met zo’n pakje gezien. Maar niemand zegt er iets over.’

‘Zo, ben jij ineens de Sherlock Holmes van de school?’, lacht Jamie. ‘Ze ruilen vast gewoon cd’s of dvd’s. Misschien wel een illegale kopie. En wat dan nog? En je weet toch dat Colin zo slecht in Spaans is? Straks krijgen we een toets. Wie weet heeft hij Alex om hulp gevraagd. Die is nu eenmaal steengoed in Spaans.’

‘Maar slecht in een beetje normaal leven’, bromt Nick. ‘Ik blijf erbij: hier klopt iets niet.’

Bij de volgende pauze ziet Nick dat Rashid naar Emily loopt. Hij is nog niet bij haar, of hij haalt een vierkant pakje uit zijn broekzak. Rashid praat druk tegen Emily. Die kijkt niet blij. Wild schudt ze haar hoofd, haar paardenstaart zwiept heen en weer. Nick hoort haar zeggen: ‘Geef dat maar aan iemand anders. Ik heb geen tijd voor die shit.’

‘Ja, geef het maar aan mij’, denkt Nick. Hij barst van nieuwsgierigheid. Als Jamie gelijk heeft en het is een illegale kopie, waarom heeft niemand het er dan over? Nee, er moet wel iets heel spannends in dat pakje zitten.

Die middag hangt Nick een beetje in zijn kamer rond. Hij moet een werkstuk maken. Maar er staat pas één zin. Hij hoort zijn moeder zingen in de keuken. Een nummer van Shitney Houston, ook dat nog. Nick pakt zijn telefoon en belt Colin.

Maar die neemt natuurlijk weer niet op, verdomme. Opeens schiet hem iets te binnen. Voor hij zich kan bedenken, belt hij Emily.

‘Hallo?’

Nick moet even slikken voor hij iets kan zeggen.

‘Emily? Met Nick. Ik, eh, ik wou je wat vragen.’

‘Over het huiswerk?’

‘Nou, nee … maar ik zag vandaag toevallig dat Rashid jou iets wilde geven’, stottert Nick.

Even is het stil, en dan zegt Emily langzaam: ‘Nou, en?’

‘Nou ja, omdat … ik zie dat er overal van die pakjes rondgaan. En sommige lui doen de laatste tijd zo raar. En vandaag waren er weer vijf niet op school.’

Gelukkig, hij kan in ieder geval weer gewoon praten.

‘Volgens mij heeft het iets met je-weet-wel te maken. Misschien weet jij er meer van?’

‘Ik heb geen idee wat er in dat pakje zit en ik hoef het niet te weten ook’, zegt Emily. ‘Rashid zei dat hij me iets bijzonders wilde geven. En hij wilde weten of ik een eigen computer heb.’

‘Gaat het dan om een computergame?’, vraagt Nick.

‘Ik weet het echt niet, Nick. Rashid deed idioot geheimzinnig. Ik mocht er ook met niemand over praten.’

Emily klinkt boos.

‘Alsof hij de baas over me kan spelen. Maar ik zeg het nog een keer: dat hele gedoe kan me niets schelen. Sorry, hoor, ik moet nu ophangen. Ik zie je wel weer op school.’

Na dit gesprek voelt Nick zich een stuk beter. Eindelijk heeft hij nu een lijntje met Emily. En hij weet bijna zeker: in dat vierkante pakje zit een verboden game. Zou hij binnenkort ook zo’n pakje krijgen?

Een kadootje van Brynne

De volgende morgen is het een en al opwinding op het schoolplein. Er staan twee politie-auto’s bij de ingang. Nick ziet Jamie druk met een paar leerlingen praten. De meesten zitten bij hem in de klas. Eentje is jonger, hoe heet hij ook weer? O, ja, Adrian McVay. Twee jaar geleden had iedereen het over hem. De vader van Adrian had zelfmoord gepleegd.

Jamie wenkt Nick dichterbij.

‘Hé, Nick, weet jij wat hier aan de hand is?’

‘Nee. Wat moeten die agenten hier?’, vraagt Nick.

‘Er zijn computers gestolen’, zegt Adrian. ‘Iemand moet de sleutel van het computerlokaal gepikt hebben.’

Meer komt Nick niet te weten, want op dat moment tikt iemand hem op zijn schouder. Zou het Emily zijn? Nee, jammer, het is Brynne. Nick doet een stap achteruit. Brynne zit bij hem in de klas. Hij vindt haar niet leuk. Ze zit onder de make-up en stinkt naar parfum. Getver.

‘Nicky, schat,’ fluistert ze in zijn oor, ‘kom mee.

Ik heb wat voor je.’

‘Wat moet je?’, snauwt Nick.

Hij wil niet samen met Brynne gezien worden.

‘Toe nou, je krijgt er echt geen spijt van.’

Brynne kijkt hem verleidelijk aan. Ze is best knap, maar ook heel dom. Mokkend volgt Nick haar naar de gymzaal. Bij de kleedhokjes is het nu rustig.

‘Nou, let op’, zegt Brynne. ‘Zoiets cools heb je nog nooit gezien.’

Ze kijkt hem lief aan en pakt iets uit haar tas.

‘Maar voor je het krijgt, moet je wat beloven.’

Langzaam begrijpt Nick waar het over gaat.

‘Oké, vertel op.’

‘Heb jij op je kamer een eigen computer?’

‘Natuurlijk’, zegt Nick.

‘Oké, prima.’

Brynne lijkt opgelucht. ‘

‘En dan nog iets. Ik geef het je, maar je mag er met niemand over praten, oké? Stop het meteen weg en laat het aan niemand zien. Anders gaat het mis.’

‘Hoezo?’

Nick vindt dat geheimzinnige gedoe maar niks.

‘Dat zijn nu eenmaal de regels. Je moet het beloven, anders mag ik het je niet geven.’

‘Oké dan maar’, zegt Nick.