ROMEINEN
VOOR JOU

H. van Dam

Romeinen voor jou

© Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2020

Omslagontwerp en vormgeving: José van der Meer

ISBN 978 90 8718 3486

NUR 707-004

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

ROMEINEN
VOOR JOU

H. VAN DAM

INHOUD

Woord vooraf

Inleiding

ROMEINEN 1

Inleiding en groet

Hoofdonderwerp van de brief

Gods toorn over de heidenen

ROMEINEN 2

Gods oordeel gaat ook over de Joden

De Joden en de wet

Bezit van de wet helpt niet

De Joden en de besnijdenis

ROMEINEN 3

Het voorrecht van de Joden

Alle mensen zijn zondaren

Rechtvaardiging door het geloof

ROMEINEN 4

Abraham niet gerechtvaardigd uit de werken

Abraham niet gerechtvaardigd door de besnijdenis

Abraham gerechtvaardigd door het geloof

ROMEINEN 5

De vruchten van de rechtvaardiging

Vergelijking van Christus met Adam

ROMEINEN 6

Sterven aan de zonde

Geen slaaf van de zonden, maar knecht van de gerechtigheid

ROMEINEN 7

Gods volk is vrij van de wet

De wet leert de zonden kennen

Inwendige strijd

ROMEINEN 8

Het nieuwe leven door de Geest

Drie vormen van zuchten

De rijkdom van de uitverkorenen

Een zegelied

ROMEINEN 9

Paulus is bedroefd over het ongeloof van de Joden

Gods vrijmacht

De gerechtigheid verkeerd gezocht

ROMEINEN 10

De gerechtigheid uit het geloof

Een ongehoorzaam volk

ROMEINEN 11

De toekomst van Israël

Zich niet boven de Joden verheffen

Israëls heerlijke vooruitzicht

Lofzang

ROMEINEN 12

Toewijding aan God

Opwekking tot liefde

ROMEINEN 13

Gehoorzaamheid aan de overheid

De liefde is de vervulling van de wet

ROMEINEN 14

Elkaar niet veroordelen

Elkaar geen aanstoot geven

ROMEINEN 15

Christus een voorbeeld van zelfverloochening

Paulus roemt in Christus

De reisplannen van Paulus

Paulus vraagt om voorbede

ROMEINEN 16

Aanbevelingen, groeten en wensen van Paulus

Waarschuwing tegen valse leraars

Groeten van de medearbeiders van Paulus

Lofprijzing

WOORD VOORAF

De brief van Paulus aan de Romeinen is niet altijd eenvoudig. Om jongeren te helpen heb ik de brief in hedendaagse taal herschreven. En wel zo, dat ik bij de teksten – zo dat nodig bleek – een korte uitleg gegeven heb.

Daarbij heb ik uitsluitend gebruikgemaakt van de kanttekeningen bij de Statenvertaling en van de Bijbelverklaring van Matthew Henry.

Ik hoop dat deze zo belangrijke brief, waarin vaak moeilijke zaken voorkomen, daarmee begrijpelijker wordt.

Mijn kleindochter Mariët van Dam heeft ervoor gezorgd dat het taalgebruik past bij de taal van de jongeren. Daar dank ik haar hartelijk voor.

H. van Dam

INLEIDING

De apostel Paulus heeft vanuit Korinthe een brief naar de gemeente in Rome geschreven. Hij heeft deze gemeente niet gesticht en is er nog nooit geweest. Die gemeente is wellicht gesticht door bekeerde Joden, die na de Pinksterdag in Rome het Evangelie hebben verkondigd. Paulus verlangt er nu erg naar om die gemeente te bezoeken en wil dat doen op doorreis naar Spanje. Dat lezen we in Romeinen 15.

Deze brief wordt wel de voortreffelijkste van zijn brieven genoemd omdat daarin grote verborgenheden behandeld worden die, zoals Petrus zegt, soms moeilijk zijn om te begrijpen (2 Petr. 3:16). De voornaamste hoofdstukken van de christelijke godsdienst worden erin verklaard. Daarom wordt deze brief ook wel genoemd ‘een sleutel tot een juist begrip van de gehele Heilige Schrift’. De kerkvader Augustinus werd erdoor gegrepen en erdoor verlost van zijn zondige levenswandel. De reformator Luther heeft de ware rust gevonden toen hij in deze brief las over veroordeling, maar ook van vrijspraak.

Rome

De stad Rome is in 753 voor Christus gesticht en gebouwd op zeven heuvels op de oostelijke oever van de rivier de Tiber. De kleine stad groeit uit tot een wereldstad. In de tijd van de apostel Paulus is Rome de grootste stad van de wereld, met meer dan een miljoen inwoners.

Geschat wordt dat het Romeinse rijk in die tijd ongeveer 100 miljoen mensen telt. Daarvan woont 1 procent in Rome.

Het grondgebied van het Romeinse rijk strekt zich in Paulus’ dagen uit in westelijke richting tot in Groot-Brittannië, in noordelijke richting tot in Duitsland, in oostelijke richting tot in Iran en in zuidelijke richting tot aan Egypte. In de hoofdstad van dit grote rijk woont de Romeinse keizer. Veel prachtige gebouwen geven de stad aanzien. In het jaar 64, tijdens de regeerperiode van keizer Nero, wordt een belangrijk deel van de stad door een grote brand in de as gelegd. Hoewel hij mogelijk zelf de brand heeft aangestoken, geeft Nero de christenen de schuld, met als gevolg dat zij worden vervolgd.

Een belangrijk monument in Rome is de boog van Titus. Die herinnert aan de verwoesting van Jeruzalem in 70 na Christus door Titus en zijn vader Vespasianus. Op de boog is te zien hoe de tafel der toonbroden, de zevenarmige kandelaar (de menora) en de zilveren trompetten uit de tempel te Jeruzalem door de Romeinse legioenen in triomf Rome worden binnengedragen.

In Rome is een grote tegenstelling tussen rijk en arm. Rijken leven in overdaad. Armen kunnen nauwelijks rondkomen.

(Bron: Bijbel met uitleg)

Huisgemeenten in Rome

Paulus schrijft de Romeinenbrief aan ‘allen die te Rome zijn’ (Rom. 1:7). De kerk in Rome bestaat uit verschillende huisgemeenten. Deze komen samen in de woning van een (vaak rijker) gemeentelid dat zijn huis voor hen opengesteld had. In de lijst met groeten zijn verschillende huisgemeenten te onderscheiden. Het is overigens niet altijd zeker of Paulus een huisgemeente of een los huisgezin bedoelt.

Rom. 16:5 | De gemeente in het huis van Priscilla en Áquila
Rom. 16:10 | De gemeente in het huis van Aristobúlus?
Rom. 16:11 | De gemeente in het huis van Narcissus?
Rom. 16:14 | De gemeente waartoe Asýnkritus, Flégon, Hermas, Pátrobas en Hermes behoren
Rom. 16:15 | De gemeente waartoe Filólogus en Júlia, Néreus en zijn zuster, en Olympas behoren

(Bron: Bijbel met uitleg)

De apostel Paulus schreef zijn brief aan de gemeente in Rome toen hij Korinthe verbleef. Bron: Bijbel met uitleg

ROMEINEN 1

Inleiding en groet

1. Paulus noemt zichzelf een dienstknecht van Jezus Christus, ja meer, een geroepen apostel. Want de Heere Jezus heeft hem geroepen en aangesteld om het Evangelie te verkondigen. Het Evangelie van God: een blijde boodschap van God. Hij zegt dat hij daartoe afgezonderd is. Daarmee wil hij zeggen, dat hij zich helemaal aan dat werk wijdt.

2. Het Evangelie dat hij moet verkondigen is niet nieuw. Het is al van oude datum. De beloften en de voorzeggingen van de profeten in het Oude Testament richten zich allemaal op het Evangelie, zoals morgenstralen aan de opgang van de zon voorafgaan. Het Evangelie, de blijde boodschap, vinden we dus in alle Bijbelboeken.

3. De inhoud van het Evangelie is Christus, de Zoon van God. Paulus zegt van Hem dat Hij uit het geslacht van David is, want Hij is geboren uit de maagd Maria. Zo is Hij echt mens geworden, net als wij zijn. Maar wel zonder zonde. We zeggen het ook zo: Hij heeft onze menselijke natuur aangenomen.

4. Maar Hij heeft ook met kracht bewezen dat Hij God is, de Zoon van God. Het grote bewijs daarvan is, dat Hij is opgestaan uit de dood. Dat deed Hij door de Goddelijke kracht van Zijn Goddelijke natuur, die ook een eeuwige Geest genoemd wordt. Hij heeft dus niet alleen een menselijke natuur maar ook een Goddelijke natuur.

5. Dan zegt Paulus wat het gevolg is van Zijn opstanding. Namelijk dat hij (evenals anderen) apostel mocht worden. En dat uit genade. Door dat werk als apostel zullen mensen, ja heidenen, tot gehoorzaamheid aan God en tot het geloof gebracht worden.

6. Daar horen ook die Romeinen bij. Ook zij zijn geroepen door Jezus Christus.

7. Paulus noemt hen geroepen heiligen en geliefden van God. Nee, zij zijn nog niet heilig. Ook zij zondigen nog zolang zij op aarde zijn. Maar zij haten de zonde en strijden ertegen. Zij willen graag naar al Gods geboden leven. We noemen dat de heiligmaking. Daarna volgt de apostolische zegenbede. ‘Genade zij u en vrede van God onze Vader en de Heere Jezus Christus.’ Alleen uit genade kunnen wij ware vrede krijgen. Vrede met God en met allen met wie wij samenleven. God de Vader is de bron van al die zegeningen, Christus heeft die verdiend en deelt die uit. Deze zegenbede heeft niet alleen de kracht van een goede wens, maar heeft het gezag van een zegening. Alle dienaren van het Evangelie mogen in de Naam van God zegenen.

Paulus verlangt naar Rome

8. Paulus dankt God voor het geloof dat Hij aan de Romeinse christenen gegeven heeft. Dat wordt overal bekendgemaakt. Zo wordt de Naam van Christus bekend en verheerlijkt.

9. Paulus denkt altijd aan de christenen in Rome. Dat weet de Heere, Die hij met zijn hart dient in de verkondiging van het Evangelie van Zijn Zoon.

10. Ook bidt hij steeds of de Heere hem gelegenheid wil geven hen te bezoeken.

11. Waarom wil hij graag naar hen toekomen? Hij wil hun geestelijke gaven meedelen. Dat betekent dat zij door zijn prediking in hun geloof gesterkt mogen worden. Dus gaven voor de ziel.

12. En dat zou voor hemzelf ook tot vertroosting zijn door hetzelfde geloof dat hij en zij hebben.

13. Ja, zegt hij, broeders, ik heb al vaak het voornemen gehad om te komen. Want door mijn prediking zouden mensen tot bekering kunnen komen of in het geloof kunnen groeien. Maar ik was tot nu toe niet in staat om te komen (Paulus noemt zijn gelovige medechristenen vaak ‘broeders’).

14. Het is alsof Paulus in de schuld staat bij Grieken en bij heidenen. Of ze nu wijs zijn (zoals veel Grieken) of dwaas, ze hebben allemaal hetzelfde nodig.

15. Ik verlang er erg naar, zegt hij, om aan hen die in Rome wonen het Evangelie te verkondigen.

Hoofdonderwerp van de brief

16. Nee, hij schaamt zich niet voor het Evangelie van Christus, want daardoor werkt de kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft. Eerst is het Evangelie aangeboden aan de Joden en daarna ook aan de Grieken, oftewel de heidenen.

17. Want in het Evangelie wordt de rechtvaardigheid (of: gerechtigheid) van God bekendgemaakt. Dat is de rechtvaardigheid (gerechtigheid), die verworven is door Christus. Daarmee wordt bedoeld alles wat Jezus gedaan heeft om voor de zonden van Zijn volk te betalen. Hij heeft de straf gedragen en is in alles gehoorzaam geweest aan Zijn Vader. We noemen dat ook wel: Zijn genoegdoening. Dat is het enige genademiddel tot vergeving van onze zonden. Daarmee alleen kunnen wij voor de rechtvaardige God verschijnen en komen wij weer in een rechte, goede verhouding met God. Die gerechtigheid wordt alleen verkregen uit geloof tot geloof. Dat betekent: die rechtvaardigheid kun je door het geloof krijgen. Maar het geloof blijft verder steeds nodig, om in die staat te leven en daarin te blijven. Het is door de profeet Habakuk al gezegd: De rechtvaardige zal door het geloof leven.

Gods toorn over de heidenen

18. Die gerechtigheid hebben we nodig, want, zegt Paulus, de mens ligt onder de toorn van God uit de hemel, door zijn goddeloosheid en ongerechtigheid. Ja, er zijn in de mens wel indrukken van de waarheid, bijvoorbeeld als het gaat over het verschil tussen goed en kwaad, maar die indrukken verdringt de mens door het doen van zonden.

19. Ook aan de heidenen geeft God deze indrukken van Zijn bestaan.

20. Want hoewel God Zelf onzichtbaar is, maakt Hij in Zijn werken van de schepping Zijn kracht en Goddelijkheid bekend. Ook heidenen zijn daarom niet te verontschuldigen.

21. Want ook de heidenen hebben, hoewel zij God dus in zeker opzicht kennen, Hem niet verheerlijkt en gedankt. In hun dwaasheid weken zij af van die kennis van God, die zij hebben. Het onverstand en de zondigheid van hun hart verduisteren de vermogens van hun hart, van hun wil en genegenheden.

22. Mensen kunnen wel doen of ze bij de wijzen horen, maar ze zijn dwaas.