Stille tijd

voor vrouwen

C.H. Spurgeon
Stille tijd voor vrouwen
Samengesteld door J. Kranendonk-Gijssen
© Uitgeverij De Banier, Apeldoorn 2021
Illustraties: J. Kranendonk-Gijssen
Omslagontwerp en vormgeving: Albert Bloemert
ISBN 978 90 8718 4612
NUR 707-020

www.debanier.nl

Alle rechten voorbehouden.
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Januari

Onze ogen zijn op de Heere …

1 JANUARI

Zie, gelijk de ogen der knechten zijn op de hand hunner heren, gelijk de ogen der dienstmaagd zijn op de hand harer vrouw, alzo zijn onze ogen op de Heere onze God.

Psalm 123:2

De dichter van Psalm 121 heft zijn ogen op naar de bergen. In Psalm 123 heft de dichter zijn ogen echter op tot de God van de bergen. Hij vestigt zijn hoop en vertrouwen op de Heere. Want al zouden we duizend helpers op aarde hebben, dan nog is het nodig dat onze ogen op Hem gevestigd zijn. Het is een grote goedheid van God dat Hij het ons vergunt om onze ogen op te heffen tot Zijn hoge en glorierijke troon. Ja meer, dat Hij ons uitnodigt en ons zelfs beveelt om dit te doen.

De dichter zegt: ‘Zie …’ Hij wijst erop hoe de ogen van de knechten of slaven gericht zijn op de hand van hun heer. Oosterlingen spreken minder dan wij. Zij geven er de voorkeur aan om hun bevel kenbaar te maken door een teken van hun handen. Daarom houdt de slaaf zijn ogen voortdurend gericht op de hand van zijn heer. Oosterse vrouwen zijn in dit opzicht nóg absoluter dan de mannen. Dus ook de slavinnen letten nauwkeurig op de handen van hun vrouw. Zijn ónze ogen zo ook op de Heere, onze God?

Lezen: Psalm 123

Een ongeruste moeder

2 JANUARI

En Jozef en Zijn moeder wisten het niet.

Lukas 2:43b

Jezus was twaalf jaar oud toen Hij met Zijn vader en moeder naar Jeruzalem reisde om het paasfeest te vieren. Zodra dit feest voorbij was, keerden Zijn ouders terug naar hun woonplaats, samen met de velen die uit verschillende streken opgekomen waren naar Jeruzalem. Jezus bleef achter in de tempel. Jozef en Maria wisten dit niet. Zij meenden dat hun Kind meeliep in de grote menigte die huiswaarts keerde. Na een dag werden ze ongerust en gingen ze naar Hem op zoek.

Waarom was Jezus die dag niet bij Zijn moeder? Het is waar dat Hij moet zijn in de dingen van Zijn Vader, maar waarom liet Hij toe dat Zijn menselijke moeder Hem uit het oog verloor? Was het niet omdat zij, evenals wij, de waarde van Zijn gezelschap moest leren kennen? Wij zouden nooit leren inzien hoe dierbaar Hij is, wanneer wij Hem nooit misten. Ik kan mij Maria voorstellen in een stroom van tranen, toen ze haar geliefde Kind kwijt was. Toen begon ze er iets van te begrijpen wat de oude Simeon bedoeld had met de woorden: ‘Ja, ook een zwaard zal door uw eigen ziel gaan.’ Dit zwaard ging nú door haar hart om haar voor te bereiden op drie andere dagen. Dat zouden dagen zijn waarin ze met een bittere droefheid Hem als dood zou bewenen!

Lezen: Lukas 2:41-45

Zoekende ouders

3 JANUARI

En als zij Hem niet vonden, keerden zij weder naar Jeruzalem, Hem zoekende.

Lukas 2:45

In gedachten zien we Maria gaan tussen de huiswaartskerende menigte, op zoek naar haar Kind. Zie hoe ze overal rondvraagt: ‘Hebt u Hem gezien?’ Ze staat mij voor ogen als de bruid in het Hooglied, die vroeg: ‘Hebt u Hem gezien, Die mijn ziel liefheeft?’ Ik zie haar langs de straten gaan en hoe verder de dag daalt en de avond invalt klaagt ze: ‘Ik zocht Hem, maar ik vond Hem niet.’ Overal stelde ze dezelfde vraag: ‘Hebt u Hem gezien, Die mijn ziel liefheeft?’ maar niemand kon haar vertellen waar Hij was. Maria had geen rust voordat ze haar Kind gevonden had.

O, hoe dierbaar was Hij in haar ogen, toen ze Hem na drie dagen van zoeken opmerkte in de tempel, zittend te midden van de leraren naar wie Hij luisterde en die Hij ondervroeg. Hoe zorgvuldig heeft Maria daarna voor Hem gezorgd. Wat was ze verblijd dat haar dierbare Kind, haar Schat van grote waarde, geen leed was overkomen. Hoe is dat met ons, vaders, moeders? Wanneer wij Christus’ nabijheid ooit mochten verliezen, laten we dan toch tot Hem gaan en zeggen: ‘O Heere, verlaat U mij niet. Ik ben zo’n dwaas als U mijn Wijsheid niet bent! Ik ben zo zwak, als U mijn Sterkte niet bent!’

Lezen: Hooglied 5:1-10

Zorg voor Jezus?

4 JANUARI

Voorwaar zeg Ik u, voor zoveel gij dit een van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan.

Mattheüs 25:40

Stel u voor dat u ook meegewandeld had in het gezelschap dat na het paasfeest van Jeruzalem terugkeerde naar hun eigen woonplaats. Wat denkt u, zou u er dan blij mee geweest zijn als u voor Jezus had moeten zorgen? Ik denk dat iedere moeder zal zeggen: ‘Ik zou Hem onder mijn hoede genomen hebben.’ Ik geloof dat u het oprecht meent. En … u hebt ook de gelegenheid om de waarheid ervan te tonen, want … Jezus bevindt Zich nog steeds in ons gezelschap. U kunt Hem bijvoorbeeld vinden onder de arme mensen. Had u voor Jezus willen zorgen? Help dan de arme mensen, voorzie in hun behoeften. Al wat u doet aan de minste van Jezus’ broeders, dat doet u Hem. Ik wenste wel dat kinderen van God zich meer aan de zieken gelegen lieten liggen dan zij nu doen. Dat ze hen in hun verlatenheid zouden bezoeken. Dat ze hun nood zouden lenigen. Wilt u bewijzen dat u zorg voor Jezus gedragen zou hebben? Handel dan naar Zijn woord: ‘Ik was ziek, en u hebt Mij bezocht.’ U kunt het ook tonen door begaan te zijn met de jeugd. Heeft Hij niet gezegd: ‘Laat de kinderkens tot Mij komen en verhindert hen niet’? Offer dan een deel van uw vrijetijd op om daarmee bezig te zijn.

Lezen: Mattheüs 25:31-40

Zorg voor weeskinderen

5 JANUARI

De zuivere en onbevlekte godsdienst voor God en de Vader is deze: wezen en weduwen bezoeken in hun verdrukking.

Jakobus 1:27a

Wanneer u voor Jezus wilt zorgen – en u kunt dat doen door zorg te dragen voor één van Zijn minste broeders – denk dan vooral aan weeskinderen. Want indien Jezus in het gezelschap was geweest dat van Jeruzalem naar huis ging, zou Hij eigenlijk ook een wees zijn geweest, want Hij was tijdelijk van vader en moeder verlaten. Veel moeders onder ons bezitten zoveel moederlijke liefde, dat ze in die omstandigheden gezegd zouden hebben: ‘Ik moet de zorg voor dat vriendelijke, aanvallige Kind dat nu zonder ouders is op mij nemen. Blijkbaar is Hij hen kwijtgeraakt. Kom hier, Kind; kom maar bij mij.’ U zou zich gelukkig gevoeld hebben met Hem te kussen en Hem aan uw hart te drukken. Welnu, u kunt deze liefdesgevoelens voor Jezus ook nu bewijzen door oog te hebben voor wezen, wáár zij zich ook bevinden. Laat deze kinderen bij u de plaats innemen van het Kind Jezus. Laat daardoor zien dat de liefde die u voor Jezus voelt als u uw Bijbel leest niet enkel emotie is, maar toon deze in uw handel en wandel. Gods Geest moge u leiden en helpen om deze liefde in praktijk te brengen.

Lezen: Jakobus 1:19-27

Jezus in ons huisgezin

6 JANUARI

Want de Heere gebiedt aldaar de zegen, en het leven tot in der eeuwigheid.

Psalm 133:3b

Wanneer Jezus aanwezig is in ons huisgezin, moeders, is het een lusthof. Wat zou dat een voorrecht zijn! Te weten dat Jezus in ons midden is kan gelovigen immers niet anders dan verblijden. Misschien hebt u weleens een schilderij gezien van martelaars die met elkaar in de kerker zaten. Ze moesten een voor een verbrand worden en troostten elkaar. Wanneer ik mij nu voorstel dat de Heere in hun midden was – wat vast zo geweest zal zijn – dan zou ik wensen daar ook geweest te zijn. Al had ik met hen verbrand moeten worden! U toch ook?

Ik denk aan een ander voorbeeld. Enkele arme mensen komen bijeen in een hut om over Jezus te spreken. Helaas doet men dat tegenwoordig veel te weinig. Jezus is ook in die hut aanwezig. De harten van de arme mensen branden in hun binnenste! Hoe ontzettend gelukkig zijn zij! Al mogen hun harten doorgaans bedrukt zijn, nu ze in de overtuiging leven dat Jezus in hun midden is, komen deze treurenden tot rust. Elke last wordt licht. In Zijn nabijheid is er immers enkel verzadiging van vreugde. Heeft Christus ook een plaats in ons gezin?

Lezen: Psalm 133

Tot redding van de naaste

7 JANUARI

Red degenen die ter dood gegrepen zijn …

Spreuken 24:11a

Ik hoorde eens een verhaal over een predikant. Het was een man die evenals Henoch wandelde met God. Samen met een ambtsbroeder ging deze predikant op bezoek bij een dame. De vrouw verzocht hun beiden dringend een kop thee bij haar te drinken. Zij was geen christin. De predikant had nog veel werk te doen, daarom weifelde hij of hij wel of niet een kopje thee bij haar zou drinken, maar omdat ze sterk bij hem aanhield ging hij uiteindelijk zitten en smeekte om Gods zegen. Dit deed hij in zulke lieflijke woorden, dat het scheen alsof de predikant vol van heilige zalving was. Iedereen in de kamer werd erdoor getroffen. De dame sloeg hem met oplettendheid gade. Toen de predikant opstond om te vertrekken zei hij tegen haar: ‘Mevrouw, ik dank u zeer voor uw grote vriendelijkheid voor mij, maar … hoe bent u voor mijn Meester?’ Door deze vraag werd Gods genade in haar hart gewerkt. Ze kwam tot Jezus; ze opende haar huis voor de prediking en er ontstond een geestelijke opwekking. Wat denkt u, wanneer Jezus niet met deze predikant geweest was, wat zou er dan van de vrouw geworden zijn? En … wat doen wij om het leven van andere vrouwen te redden van de dood?

Lezen: Spreuken 24:1-12

De ander uitnemender achten

8 JANUARI

Doet geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelve.

Filippenzen 2:3

Stel dat Jezus in ons gezelschap zou verkeren, wat zou Hij dan zien? Misschien had u gisteren wel een verhitte discussie over een leerstuk van de waarheid. Uw gelaat gloeide. Misschien bent u wel boos weggelopen! Wat denkt u: Zou Jezus dan niet bedroefd zijn geweest over de manier waarop u voor Zijn leer opkwam, maar daarbij Zijn Geest vergat? Had u er erg in gehad dat Hij aanwezig was, dan had u uw tegenargumenten ongetwijfeld vriendelijker geuit. Dan was het uw doel niet geweest om uw vriendin met woorden te verslaan, maar u zou haar onderwijs gegeven hebben ter verheerlijking van uw Heiland. U weet dat u volhield, terwijl u dat niet had moeten doen. U weet dat u ongelijk had, maar uw vriendin bracht u in het nauw en u zei bij uzelf: ‘Ik wil het niet opgeven, hoewel ik voel dat het niet goed is.’ Geliefden, er zullen altijd punten zijn waarover we verschillend blijven denken. Maar juist die verschilpunten bieden ons zo’n mooie gelegenheid tot heilig liefdebetoon en onderlinge opbouw. Zouden wij die mogelijkheden niet met beide handen moeten aangrijpen?

Lezen: Filippenzen 2:11

Wees wijs

9 JANUARI

Ziet dan hoe gij voorzichtiglijk wandelt, niet als onwijzen, maar als wijzen, de tijd uitkopende, dewijl de dagen boos zijn.

Efeze 5:15 en 16

Wat kunnen avonden waarop we met vrienden en vriendinnen samenkomen soms lege avonden zijn. Ik denk in dit verband aan Dr. Chalmers, een godvrezend man. Hij bracht eens een avond door bij een vooraanstaand iemand, samen met enkele van zijn vrienden. Ze spraken erover hoe armoede voorkomen kon worden. Een zeer interessant onderwerp. Een bejaarde man uit de Hooglanden die ook aanwezig was, luisterde met grote aandacht naar de doctor, want Chalmers was het onderwerp meester. Ze hadden op deze manier een zinvolle avond. Maar, midden in de nacht hoorde Dr. Chalmers een ongewoon geluid. Een hevig gekreun. De oude man was stervende! Het duurde niet lang of hij blies de laatste adem uit. Dr. Chalmers stond als een toonbeeld van ellende bij hem. ‘Helaas’, riep hij uit, ‘had ik geweten dat mijn vriend nog maar weinige minuten van de eeuwigheid af was … dan had ik hem Jezus Christus en Die gekruisigd gepredikt.’ Hoeveel berouw voelen wij over de manier waarop we onze tijd met vrienden doorbrengen? Hoeveel uren hebben we al verspild?

Lezen: Efeze 5:1-16

Als een gespeend kind

10 JANUARI

Zo ik mijn ziel niet heb gezet en stilgehouden, gelijk een gespeend kind bij zijn moeder …

Psalm 131:2a

Het valt voor een mens niet mee om niet opstandig te zijn tegenover God of mensen wanneer tegenslagen ons treffen. We kunnen makkelijker een storm of een tijger temmen dan onszelf. Toch zegt David in Psalm 131 dat zijn ziel is als een gespeend kind. Oosterse mensen spenen hun kind later dan wij dat gewend zijn. Toch komt voor ieder kind de tijd dat het moet ontberen wat hem steeds zo dierbaar was. Daardoor kan het kind verdrietig en boos worden. Maar de tijd heelt alle wonden. Zodra het tevreden is met het eten dat zijn broers en zusjes krijgen, verlangt het kind niet meer naar het voedsel dat hem eerst zo dierbaar was. Hij is niet langer boos op zijn moeder, en legt zijn hoofdje tegen dezelfde boezem als waarnaar hij eerder zó sterk heeft verlangd.

Zo is het ook in het leven van Gods kinderen. Het is een zegen en een blijk van groei in de genade, wanneer we genietingen kunnen ontberen, en troost kunnen vinden in Hem Die ons de genietingen onthoudt. Dan gedragen we ons als mannen en wordt ieder kinderachtig klagen tot zwijgen gebracht.

Lezen: Psalm 131

Als een gespeend kind in mij

11 JANUARI

Mijn ziel is als een gespeend kind in mij. Israël hope op de HEERE, van nu aan tot in der eeuwigheid.

Psalm 131:2b en 3

Niet al Gods kinderen zijn even snel gespeend. Sommigen gedragen zich nog als zuigelingen, terwijl ze al vaders behoorden te zijn. Anderen zijn moeilijk te spenen. Ze schreeuwen, worden boos en zijn opstandig tegenover de tucht van de hemelse Vader. Hoe vaak moeten we niet belijden dat we – als we menen veilig door de tijd van het spenen heen te zijn – de treurige ontdekking doen dat onze oude lusten niet dood zijn, maar slechts gewond?

Daarom zijn beproevingen die ons spenen aan onze zelfgenoegzaamheid een zegen. Ze dienen om ons op te leiden tot volwassenen in de genade, die God niet alleen liefhebben als Hij ons troost, maar ook als Hij ons beproeft.

En als onze hoogmoed verdwenen is, zal de onderwerping zéker volgen. David kon zeggen: ‘Israël hope op de HEERE, van nu aan tot in der eeuwigheid.’ Zó kan en mag iemand denken die gespeend is aan zichzelf. Hij ziet af van de dingen die gezien worden. Hij ziet hogerop, dáár is hoop. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor vrienden, vriendinnen en dierbaren! ‘Israël hope op de HEERE.’

Lezen: Psalm 130

Gods zorg voor weduwen

12 JANUARI

De Heere bewaart de vreemdelingen; Hij houdt de wees en de weduwe staande.

Psalm 146:9a

Vreemdelingen worden soms door ons behandeld als vogelvrijverklaarde mensen. De rechten van de mens onwaardig! Maar zo handelt de Heere niet. Hij bewaart de vreemdelingen. Zijn oog is op hen gevestigd om hen te beschermen of te bewaren. Ook de wees en de weduwe houdt Hij staande. Hij toont hun Zijn medelijden en lost de toestand van eenzaamheid soms heel praktisch voor hen op. Denk aan de Mozaïsche wet, waarin een voorziening was voor de hulpbehoevenden. Laat daarom kinderen die hun aardse vader verloren hebben, naar de hemelse Vader gaan. Laat godvrezende vrouwen die hun echtgenoot moeten missen, zich toevertrouwen aan de zorg van hun Schepper. Want Hij zorgt voor vreemdelingen, wezen en weduwen.

De weg van de goddelozen keert Hij echter om. Alles zal verkeerd gaan voor de goddeloze die zich op een verkeerde weg bevindt.

Tot troost besluit de dichter van Psalm 146 de psalm met de woorden: ‘De HEERE zal in eeuwigheid regeren!’ Zijn troon is nooit in gevaar.

Lezen: Psalm 146

De Zaligmaker van uw moeder

13 JANUARI

Hij is gekomen tot het Zijne, en de Zijnen hebben Hem niet aangenomen.

Johannes 1:11

Eerst waren alleen de Joden genodigd tot de ‘koninklijke bruiloft’. Eeuwenlang was het Evangelie hun gegeven door de wet en de profeten. Slechts weinigen uit het uitverkoren volk erkenden de Messias. Hij kwam tot hen met een maaltijd van ‘goedertierenheid’ maar ze wilden er niets van hebben. Hij riep, maar ze wilden niet komen. Zulke hoorders zijn er nog steeds. Denk aan de kinderen van gelovige ouders. Vanaf hun geboorte zijn zij de Heere toegewijd. Er is liefdevol voor hen gebeden. Ze hebben vanaf hun kinderjaren het Evangelie gehoord en tóch zijn ze niet verlost! We zouden mogen verwachten dat zij zich zouden willen voeden met de kostelijke genadespijzen. Dat zij zich, net als hun ouders, zouden verblijden in Christus. Maar helaas. Vaak zijn juist zíj het die niet willen komen. Wat is dat erg als u de God van uw vader, als u de Zaligmaker van uw moeder niet aanneemt! Misschien had u geen godvrezende ouders, maar zit u al vele jaren als een gewillig hoorder onder het Woord des levens. Tóch neemt u Jezus Christus niet aan als de uwe. U wilt van Zijn genade niet weten. U verheugt u niet in Hem omdat u Hem niet liefhebt. Wat erg! Hoe moet de bruiloft dan vervuld worden met aanzittende gasten?

Lezen: Johannes 1:1-11

Zaad zaaien

14 JANUARI

Zaai uw zaad in de morgenstond, en trek uw hand des avonds niet af.

Prediker 11:6a

Ieder die in zijn hart kennis heeft van Gods genade, kan het zaad van het Woord zaaien. Hij kan anderen onderwijzen. We hebben niet allemaal dezelfde gaven ontvangen. De een krijgt tien talenten, de ander één. We hebben ook niet allemaal dezelfde mogelijkheden om het zaad van het Woord te zaaien. De een leeft stil en teruggetrokken, de ander heeft soms grote en verstrekkende invloed. Toch is er in Gods huisgezin geen enkele kinderhand die geen zaadkorreltjes kan laten vallen in de akker. Niemand hoeft ledig op de markt te staan. Er is werk voor iedereen, passend bij de talenten die we hebben. Elke vrouw die door genade verlost is heeft de heilige taak om te zaaien. En laat ze het doen! Dan zal ze het goedkeurende woord van de Meester ontvangen: ‘Zij heeft gedaan wat zij kon.’ Het zaaien van het Woord ligt binnen de gave van iedere gelovige. Of het nu een moeder in haar gezin betreft, een meisje of jongen op school, een timmerman in de werkplaats of een verpleegkundige onder de zieken. En al hebt u maar weinig gelegenheid om iets voor Jezus en Zijn zaak te doen, bedenk dat Gods Woord is als een mosterdzaad. Het kan door een eenvoudige hand gezaaid worden op een plaats … waar het honderdvoudige vrucht voortbrengt.

Lezen: Prediker 11:1-6

Vruchten voortbrengen

15 JANUARI

En gij Kapernaüm, die tot de hemel toe verhoogd zijt, gij zult tot de hel toe nedergestoten worden.

Lukas 10:15

Brengt u als ouders geen vruchten van geloof en bekering voort? Als een andere vader of moeder uw kinderen had gehad, zouden zij voor hen bidden. Ze zouden de kinderen onderwijs geven over Christus. Maar u doet niets van dit alles! Een andere ouder zou zijn geld gebruiken tot eer van God, terwijl u alles gebruikt voor uw eigen genoegen. U vergeet dat God u dat alles gegeven heeft. Iemand anders in uw plaats had zich mogelijk allang in zak en as bekeerd, maar u hebt – net als de mensen in Kapernaüm – uw hart verhard onder het Evangelie in plaats dat u eronder vertederd bent. Iemand anders met veel talenten zou deze niet gebruikt hebben om een gezelschap aan het lachen te krijgen. Hij zou met alle macht pleiten voor Jezus. Had iemand anders uw tijd van leven, hij zou ernstig leven voor zijn Meester. Ik herinner me een dienstknecht van Christus die slechts één talent had. Weet u wat hij bad? ‘O God! Ik wenste wel dat ik tien talenten had. Dan zou ik U beter kunnen dienen.’ O, wees toch gewaarschuwd. De Heere zou u plotseling weg kunnen nemen en uw plaats laten innemen door iemand die gehoorzamer is aan de wil van God dan u.

Lezen: Lukas 10:1-16

Kosten overrekenen

16 JANUARI

… of hij ook heeft hetgeen tot volmaking nodig is?

Lukas 14:28b

De gelijkenis over de te bouwen toren is ook vandaag nog heel gepast en de waarschuwing die erin ligt is even heilzaam als toen de Meester deze woorden uitsprak. Ook nu zijn er grote scharen die Christus volgen. Velen zijn ontroerd en bewogen. Onder hen zijn – Gode zij dank – discipelen die door God Zelf zijn geroepen. Voor ieder van hen zijn we van harte dankbaar. Maar … er zijn ook anderen. Ook nu zijn er discipelen die níét door God zijn geroepen, maar die alleen hun natuurlijke driften volgen. Hun godsdienstige gevoelens zijn momenteel innig en vurig, maar ze zijn heel veranderlijk en van voorbijgaande aard. Zij overrekenen de kosten niet. Daarom is het onze plicht om in de Naam van Christus tot u te spreken op dezelfde manier als Hij Zelf gesproken heeft. Wij willen u in Zijn eigen woorden waarschuwen en zeggen: ‘Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder, en vrouw en kinderen, en broeders en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn. En wie zijn kruis niet draagt en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn. Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder en overrekent de kosten, of hij ook heeft hetgeen tot volmaking nodig is?’

Lezen: Lukas 5:27-32

Klein en groot

17 JANUARI

Looft onze God, gij al Zijn dienstknechten, en gij die Hem vreest, beide klein en groot.

Openbaring 19:5

Een herder riep meerdere keren zijn schaap, maar het dier wilde niet gehoorzamen. Uiteindelijk tilde hij het lam van dat schaap op en droeg het weg, en … de moeder volgde hem meteen. Veel vrouwen zijn doof geweest voor het Woord van de Heere, totdat de engel der genade werd gezonden om hun kleine schat weg te dragen, om hen zó naar de hemel te lokken. Onder de Goddelijke leiding van de Heilige Geest sloeg de verdrietige moeder haar ogen op naar de God van de hemel en verlangde ze ernaar dat ze door Jezus Christus opgenomen zou worden om haar kind in dat betere land weer te zien. Misschien bent u een diepbedroefde moeder. Er ligt een donkere schaduw over het wiegje, het kleine stoeltje is leeg … Alles is weg! Beste vriendin, ziet u hoe God u duidelijk wenkt naar de hemel door de kleine vinger van uw eigen liefste schat? Waarom zou u nog méér geslagen moeten worden? Laat de gekruisigde Jezus uw hoop zijn. Wend uw betraande ogen naar Hem toe. Hij is in staat om u te redden. Dan zult u eenmaal in de heerlijkheid komen bij degenen die u reeds zijn voorgegaan.

Lezen: Openbaring 19:1-9

Eeuwige trouw

18 JANUARI

Want de Heere zal niet verstoten in eeuwigheid.

Klaagliederen 3:31

De Heere kan verstoten voor een tijd, maar niet tot in eeuwigheid. Een vrouw kan haar sieraden voor een paar dagen afdoen, maar zij zal ze niet vergeten en ook niet bij het vuilnis gooien. Het is niet te verwachten dat de Heere hen Die Hij liefheeft zal verstoten: want alzo Hij de Zijnen die in de wereld waren, liefgehad had, zo heeft Hij hen liefgehad tot het einde’ (Joh. 13:1). Sommigen praten over het leven binnen of buiten de genade, alsof het over iets onbelangrijks gaat. Maar zo is het echt niet. De liefde van de Heere is een veel ernstiger en blijvender zaak. Hij koos ons van eeuwigheid en Hij zal ons tot in eeuwigheid liefhebben. Hij had ons zó lief, dat Hij voor ons stierf. Daarom mag u ervan verzekerd zijn dat Zijn liefde nooit zal ophouden. Zijn eer is zo nauw verbonden met de redding van de gelovige, dat Hij hem nog minder kan verstoten dan Hij Zijn eigen dienstkleren als Koning der heerlijkheid kan afleggen. De Heere Jezus verstoot als het Hoofd Zijn lidmaten evenmin als een bruidegom zijn bruid verstoot die hij ondertrouwd heeft.

Denkt u dat de Heere u verstoten heeft? Verwerp zulke gedachten en laat ze nooit meer in uw ziel vasthaken. Want de Heere zal niet verstoten in eeuwigheid!

Lezen: Klaagliederen 3:19-33

Geest en leven

19 JANUARI

De woorden die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven.

Johannes 6:63b

Jezus’ woorden zijn geest en leven. We verkrijgen nooit blijvende troost dan alleen wanneer we aan Zijn voeten zitten en de waarheid onmiddellijk uit Zijn mond horen. De woorden van het Woord zijn méér dan een woord. Er ligt een kracht in die bewijst dat ze uitingen zijn van de Almachtige. Wanneer Jezus troost, mist deze troost haar uitwerking nooit. Hij is nog heden ten dage werkzaam om alle tranen van de ogen van Zijn volk af te wissen. Zijn bemoediging ‘hebt goede moed’, verdrijft zwaarmoedigheid en wekt vreugde. Veel beproefde christenen kunnen dit bevestigen, want zij kennen Zijn lieflijke stem. Zij getuigen van de kracht die erin ligt, die droefheid in vrolijkheid verandert. Heeft ooit enig menselijk geschrift zoveel vertroostende invloed gehad als het Woord van God? Laat hen spreken, die een ogenblik naar dat Woord konden luisteren in moeilijke omstandigheden, omdat de zachte stem van een liefhebbende vrouw voorlas. Laat hen getuigen en zeggen welk een zoete, lieflijke, geruststellende macht er in Jezus’ woord gelegen is. ‘Zijn woord is mij muziek, ook als ’t mij wenen doet; Het is oneindig teer, het is oneindig zoet.’

Lezen: Johannes 6:60-66

Een algemene roeping

20 JANUARI

En die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water des levens om niet.

Openbaring 22:17b

Verlangt u naar de Zaligmaker? Christus riep Bartimeüs toe: ‘Hebt goede moed; sta op; Hij roept u.’ Hij nodigt u tot Hem te komen. U behoeft niet bang te zijn. Hij roept u. Heb daarom goede moed. Jezus roept eenieder van ons door de algemene roeping van het Evangelie. Deze roeping gaat uit tot allen. Het bevel luidt: ‘Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie aan alle creaturen.’ U, mijn vriend of vriendin, bent een creatuur, een schepsel. Daarom geldt het Evangelie u. Het roept u toe: ‘Geloof in de Heere Jezus Christus, en u zult zalig worden.’ Wij hebben de opdracht het Evangelie van het Koninkrijk aan alle volken te brengen en te verkondigen: ‘Die wil, kome en neme het water des levens om niet.’ ‘Die wil.’ Er wordt geen enkele beperking gemaakt en wij zouden onze roeping ontrouw zijn, als wij perken zouden stellen waar Gods uitnodiging zo ruim mogelijk, ja, zo algemeen als het menselijk geslacht is. ‘God dan, de tijden der onwetendheid overzien hebbende, verkondigt nu alle mensen alom, dat zij zich bekeren.’ Dit is de algemene roeping: ‘Bekeer u en geloof het Evangelie.’ Hierin ligt troost en hoop voor allen, die begeren tot God te komen.

Lezen: Openbaring 22:12-21

Een persoonlijke roeping

21 JANUARI

O alle gij dorstigen, komt tot de wateren, en gij die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja, komt, koopt zonder geld en zonder prijs, wijn en melk.

Jesaja 55:1

De Heere roept ons allen met een ‘algemene roeping’. Maar er ligt nog meer troost in een roeping die ik een ‘roeping naar bepaalde omstandigheden’ zou willen noemen. Heel wat beloften in Gods Woord zijn rechtstreeks gericht tot mensen, die in een bepaalde toestand verkeren. Denk aan de nodiging: ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.’ Bent u vermoeid? Bent u belast? Dan roept Christus met name ú. Hij belooft u rust te geven wanneer u tot Hem komt.

Ik noem u nog een ander voorbeeld: ‘O, alle gij dorstigen, komt tot de wateren.’ Dorst u naar iets beters dan de wereld u geven kan? Dan roept de Heere u om tot de wateren van Zijn genade te komen. ‘En gij die geen geld hebt, komt.’ Hebt u niets waarmee u de gunst van God zou kunnen kopen? Dan bent ú de persoon die hier uitgenodigd wordt. Zo vinden we zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament een groot aantal uitnodigingen, gericht tot mensen in bepaalde omstandigheden. Zoekende vriendin, zijn uw omstandigheden getekend in deze voorbeelden? Dan roepen wij u toe: ‘Hebt goede moed’, want het is duidelijk, dat de Heere ú roept.

Lezen: Jesaja 55:1-7

Een roeping van Gods knecht

22 JANUARI

Tot u is het woord dezer zaligheid gezonden.

Handelingen 13:26b

Naast een algemene en een persoonlijke roeping, is er ook ‘de roeping door Gods knechten’. Soms bekwaamt de Heere hen om iemand heel persoonlijk te roepen. Zij beschrijven dan iemands bijzondere omstandigheden zó nauwkeurig, dat de hoorder zegt: ‘Er moet iemand met de predikant over mij gesproken hebben!’ Wanneer Gods knechten zulke persoonlijke en gepaste woorden door de Heilige Geest in de mond worden gelegd, mogen zij de hoorder troosten en zeggen: ‘Sta op, Hij roept u!’ Wat zei de Samaritaanse vrouw? ‘Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles wat ik gedaan heb, is Deze niet de Christus?’ Wanneer uw diepste geheimen ontsluierd worden, wanneer het Woord van God tot uw binnenste doordringt en uw geheimste gedachten en meest verborgen bedoelingen worden blootgelegd, dan hebt u reden om te zeggen: Nu heb ik de macht van Gods levende en krachtige Woord gevoeld; o, mocht ik nu ook Zijn genezende macht ervaren! Wanneer na zo’n nauwkeurige, persoonlijke beschrijving een roeping tot bekering en geloof volgt, dan mag u voor waar aannemen dat de Heere deze boodschap opzettelijk tot ú zendt. ‘Tot u is het woord dezer zaligheid gezonden.’

Lezen: Johannes 4:1-30

Een inwendige roeping

23 JANUARI

En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.

Handelingen 2:38

We hebben in de achterliggende dagen nagedacht over een algemene roeping, over een persoonlijke roeping, over een roeping door Gods knechten, maar er is een roeping die nog belangrijker is dan de genoemde drie roepingen. Want noch de algemene, noch de persoonlijke, noch de roeping door Gods knecht kan uw zaligheid uitwerken. Dat is alleen mogelijk als de roepingen gepaard gaan met de Heilige Geest.

Beste vriend, beste vriendin, voelt u mogelijk in uw binnenste een verborgen trekken tot Christus? Wanneer u deze gevoeligheid van uw gemoed of wanneer u een zachtheid van uw hart ten opzichte van de Heere ontdekt, wanneer in uw hart een hoop ontwaakt is die u tot nog toe vreemd was, en u begint te zuchten en haast te zingen bij het gezicht op de liefde van God, wanneer de Heilige Geest van God u tot Jezus brengt – dan mogen wij u deze troost bieden: ‘Hebt goede moed; sta op; Hij roept u.’

Lezen: Handelingen 2:37-41

Een verborgen gebed

24 JANUARI

Maar gij, wanneer gij bidt, ga in uw binnenkamer, en uw deur gesloten hebbende, bid uw Vader, Die in het verborgen is.

Mattheüs 6:6a

De Heere vroeg aan de blindgeborene: ‘Wat wilt gij, dat Ik u doen zal?’ Zijn antwoord was: ‘Dat ik ziende mag worden.’ Beste vriendin, ga zo ook tot Jezus en vertel Hem wat u begeert. Zeg niet: Ik kan niet bidden. Ik kan geen woorden vinden. Want ieder woord is goed als u het maar meent. U hoeft niet in speciale woorden te spreken. Gebruik de woorden die u het eerst voor de geest komen. Zeg Hem dat u zonder Zijn soevereine genade een ellendeling bent. Zeg Hem dat u een doodschuldig zondares bent, dat u een hard hart hebt. Leg Hem uw hele hart bloot, zoals zoveel vrouwen hebben gedaan die tijdens Zijn omwandeling op aarde tot Hem kwamen. Zeg Hem dat u vergeving en een nieuw hart begeert. Stort uw ganse ziel uit en verberg niets voor Hem. Ermee voor de dag, geliefden, ermee voor de dag! Blijf niet staan in het luisteren naar preken, blijf geen raad vragen aan christelijke vrienden, maar ga naar uw binnenkamer en spreek tot Jezus. Dát zal u goed doen. Het is op zich goed om een ervaren predikant om raad te vragen, maar het is oneindig veel beter om onmiddellijk tot de Zaligmaker te gaan.

Lezen: Mattheüs 6:5-8

Verlost van de zonde

25 JANUARI

Welgelukzalig is hij wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is.

Psalm 32:1

Op zekere nacht woedde in een dorp een grote brand. Een groot met stro gedekt huis, waarin een kind van God woonde, vatte vuur. De vlammen grepen woest om zich heen, maar de man ontkwam met zijn vrouw en zijn meeste kinderen. Behalve … hun jongste kind. De buurman zei: ‘Mijnheer Wesley, we hebben uw tafel gered en uw kostbare boeken buiten gebracht.’ ‘Ach’, zei de vader, ‘maar mijn kleine jongen is in gevaar!’ Uiteindelijk werd het kind uit het venster gedragen en even later lag het in de armen van zijn moeder. Het hele gezin ging op de knieën om de Heere te danken.

Wanneer iemands ziel in gevaar is, kan niets hem bevredigen. Hij kan een bloeiende zaak hebben, een fijn gezin, maar dat alles helpt niet, zolang zijn ziel in doodsgevaar is. Maar wanneer hij als een brandhout uit het vuur gerukt is en hem zijn zonden zijn vergeven, dan verliezen alle dagelijkse zorgen hun gewicht, en is zijn hart vol vrolijke gezangen.

Iedereen die weet wat het is dat zijn zonden vergeven zijn, weet hoeveel troost daarin gelegen is. Want dan is de oorzaak van de bitterste smart en wroeging weggenomen!

Lezen: Psalm 32

Dankende de Vader

26 JANUARI

Dankende de Vader, Die ons bekwaam gemaakt heeft om deel te hebben in de erve der heiligen in het licht.

Kolossenzen 1:12

Wanneer de Heere onze zonden vergeeft, past het ons om daar oprecht dankbaar voor te zijn. Het kostte Christus Zijn leven om onze verzoening te verdienen. Ongetwijfeld ziet u zelf ook graag een blij gezicht wanneer u iets geeft aan een arm iemand. Enkele dagen geleden gaf ik iets aan een man, die het in zijn zak stak en zonder een woord te spreken verder liep, alsof hij wilde zeggen: ‘Het is de moeite niet waard. Ik had verwacht ten minste tienmaal zoveel te krijgen.’ Bij mij kwam toen de gedachte boven: Als ik had geweten dat die man zo onverschillig zou zijn, dan had ik mij niet zo gehaast hem wat te geven! Moeders, wanneer u uw kinderen een verrassing geeft, dan ziet u hen graag blij en dankbaar kijken. Maar als uw kinderen ondankbaar zijn en ontevreden pruttelen over uw vriendelijkheid, dan stel ik me zo voor dat u een volgende keer niet zo haastig zult zijn om iets voor hen mee te brengen.

De grote vraag aan u en mij is: Hoe gaan wij nu om met de gaven van onze hemelse Vader? Stellen wij die op prijs? Genieten wij die met dankbaarheid en blijdschap? Heeft Hij u uw zonden vergeven? Bent u daar dan ook oprecht vrolijk en dankbaar over?

Lezen: Kolossenzen 1:1-14

Tot Jezus gaan

27 JANUARI

En zie, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had, komende tot Hem van achteren, raakte de zoom Zijns kleeds aan.

Mattheüs 9:20

Wij hebben allen de opdracht om persoonlijk tot Jezus te komen, om in de Heiland te geloven. We hebben niet het minste recht op troost als wij niet van harte en oprecht in Hem geloven. De vrouw uit Mattheüs 9 had geen bemoediging nodig. Zij had zoveel vertrouwen in Christus en was zó beslist, dat geen moeilijkheid haar terug- en geen schare haar tegenhield. Zij drong zich door de menigte heen en met heilige vrijmoedigheid en gepaste bescheidenheid kwam zij achter Hem, alleen om de zoom van Zijn kleed aan te raken. Zij was ervan overtuigd, dat zij – als zij maar op de een of andere wijze met de Heere in aanraking kwam – genezing zou vinden. Haar geschiedde naar haar geloof. Wat opvalt is dat de Heere haar pas vertroostend toesprak nadat zij genezen was. Hij gaf haar vooraf geen hartversterking. Die kreeg zij pas toen zij die nodig had. Nadat zij Hem aangeraakt had en gezond was geworden, wachtte haar een beproeving. Maar toen haar hart bijna bezweek troostte de tedere Heiland haar door te zeggen: ‘Wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.’

Lezen: Mattheüs 9:18-26

Verborgen blijven?

28 JANUARI

Indien ik alleenlijk Zijn kleed aanraak …

Mattheüs 9:21m

De bloedvloeiende vrouw voelde aan haar lichaam dat zij genezen was, en toch had zij grote behoefte aan troost. Ze had namelijk gehoopt dat zij de zegen van het gezond worden in stilte deelachtig kon worden, maar het kwam openbaar. Zij had gemeend dat zij ongemerkt haar doel kon bereiken, wanneer zij door de menigte heen achter Jezus kon komen. Ze had vurig gehoopt op ‘stilte’ omdat de aard van haar ziekte niet in de openbaarheid mocht komen! Daarom zocht zij genezen te worden en dan ongemerkt in de schare te verdwijnen. Als in een flits had zij daarom de Medicijnmeester aangeraakt, zodat niemand het in de gaten had. Geen discipel schijnt het gezien te hebben en niemand uit de schare had het opgemerkt. Anders zou op de vraag van de Meester: ‘Wie heeft Mij aangeraakt?’ iemand haar wel openbaar gebracht hebben. Tot het moment van haar genezing was ze onopgemerkt gebleven. Zelfs het lichamelijke oog van de Heiland had haar niet gezien. Maar haar gelóóf kon niet verborgen blijven! Zo’n lieflijke bloem van vast vertrouwen mocht niet ongezien bloeien. Daarom maakte de Heere haar openbaar. Alle ogen waren op haar gevestigd. Bent u misschien ook iemand die uw verlossing geheim probeert te houden?

Lezen: Psalm 138

Openbaar komen

29 JANUARI

Want er is niets verborgen, dat niet geopenbaard zal worden.

Markus 4:22a

Bent u misschien net als de bloedvloeiende vrouw? U kwam naar de onderlinge samenkomsten in Gods huis. U zocht naar de Heiland. U was bang dat men zou ontdekken wat uw bedoeling was. U sprak niemand aan, en als iemand u aansprak, dan ontweek u de vragen die zij stelden. U bewaarde uw geheim zorgvuldig, als was het een diamant die u verborg voor dieven. U hebt inmiddels het geloof in Jezus gevonden of dat hoopt u tenminste, maar u houdt het voor uzelf. U hebt honing gevonden en die wilt u alleen opeten. Niet omdat u anderen geen honing gunt, maar omdat u voor hen vreest. U ziet niet graag dat uw moeder of vader, uw familie of vriendinnen u verdenken van godsdienstige neigingen. U deinst terug voor de plicht van de belijdenis, en wenst een stille volgeling van Jezus te zijn. U wilt een geheime discipel blijven, net als Nicodémus of Jozef van Arimathéa. Het verbaast u dat anderen u toch ontdekt hebben. Als Saul hebt u zich tussen de vaten verstoken, maar het volk heeft u tevoorschijn gehaald. Uw liefde voor Jezus is uitgelekt, en anderen spreken erover. Verwondert u dat? Ach, hoe kan zo’n heilig vuur verborgen blijven?

Lezen: Markus 4:21-25

Een wonderlijke bemoediging

30 JANUARI

Gij hebt mijn zak ontbonden, en mij met blijdschap omgord.

Psalm 30:12b

De bloedvloeiende vrouw die tot Jezus kwam werd niet alleen ontdekt. Ze werd bovendien verplicht tot een openbaar en persoonlijk getuigenis. We weten dat deze arme vrouw door haar kwaal in bijzondere omstandigheden verkeerde. Haar kwaal vereiste stilzwijgen! Maar al haar pogingen om zich te verbergen waren tevergeefs. De Heiland zocht naar haar en vroeg: ‘Wie heeft Mij aangeraakt?’ En zij, bevreesd en bevende, kon niet anders dan voor Hem neervallen en Hem al de waarheid zeggen.

Het is begrijpelijk dat het deze vrouw allemaal te veel werd. Het volk stond verbaasd toen het hoorde van de wondere macht die van Christus, ja, van de zoom van Zijn kleed was uitgegaan. De vrouw was de oorzaak van die verbazing. Aller ogen waren op haar gericht. Openlijk moest zij nu van haar genezing vertellen. Daar kon ze niet onderuit. Toen Jezus haar vroeg openbaar te komen, legde ze in het openbaar getuigenis af. Pas daarna sprak de Heere tot haar: ‘Wees welgemoed.’ Ze was angstig en beefde voordat zij belijdenis deed van wat er aan haar geschied was. Maar zodra zij haar belijdenis had afgelegd, mocht zij uit Zijn mond horen: ‘Dochter, wees welgemoed.’ Ze werd met blijdschap omgord!

Lezen: Psalm 30

De minste van allen

31 JANUARI

Want ik ben de minste van de apostelen, die niet waardig ben een apostel genaamd te worden.

1 Korinthe 15:9a

Ongetwijfeld had de bloedvloeiende vrouw diepe eerbied voor de Heere Jezus Christus. Zoveel, dat zij zelfs het aanraken van de zoom van Zijn kleed voldoende achtte om genezen te worden. Nu zij zich echter in Zijn onmiddellijke nabijheid bevond, beefde ze. Daar stond ze dan, tegenover de machtige Heere Die haar een vraag stelde. Ten aanhoren van iedereen moest zij van haar geloof in Hem belijdenis afleggen. Wat zal ze hoog tegen de Heiland opgezien hebben!

Misschien hebt u onlangs ook wel gezongen: ‘’k Was uitgeteerd, maar Hij zag op mij neder; keer, mijne ziel, tot uwe ruste weder: gij zijt verlost; God heeft u welgedaan!’ U stemde in met de heilige vreugde van hen die ook verlost zijn. Thuisgekomen hebt u alles nog eens overdacht. Het was u bijna té heerlijk dat de Heere der heerlijkheid inderdaad gemeenschap met u zou willen hebben. Misschien hebt u wel gezegd: ‘Is het echt waar? Is dát mogelijk? Droom ik niet? Heeft de Zoon van God mij in liefde aangezien? Kan het waar zijn, dat Hij, Die met hemelse majesteit bekleed is, Zijn hart op mij gezet en in mijn hart woning gemaakt heeft? In mij, de minste van allen?’

Lezen: 1 Korinthe 15:1-11

Februari

Toch behouden

1 FEBRUARI

Want Hij weet wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde dat wij stof zijn.

Psalm 103:14

Misschien vreesde de bloedvloeiende vrouw wel het meest omdat ze genezing voor haar kwaal had gezocht op een ongepaste manier. Om tot Jezus te komen had ze verschillende misstappen gemaakt. Mogelijk heeft ze gedacht: De gezegende Heiland heeft het niet verdiend, dat ik achter Hem zou komen om de zoom van Zijn kleed aan te raken. Zie, wat Hij voor een Heiland is! Welk een liefde, welk een tederheid straalt van Zijn gelaat! Waarom kwam ik niet openlijk tot Hem? Waarom zag ik Hem niet aan en smeekte ik Hem niet om Zijn ontferming? Hij zou mij zeker geholpen hebben. Waarom heb ik Zijn genade gewantrouwd? Ik heb Hem smart aangedaan door te twijfelen aan Zijn gewilligheid!

Ook nu zijn er zoekende zielen die de Heere gevonden hebben, die de zaligheid gesmaakt hebben en die met deze vraag worden geplaagd. Ze vragen zich dan af of ze wel een ware gelovige zijn. Ze schamen zich omdat hun geloof met zoveel ongeloof gemengd was en ze op deze manier tot Jezus kwamen. Ze vragen zich af: Waarom ben ik toch niet eerder gekomen? Waarom had ik niet méér kinderlijk vertrouwen? Is dat ook uw aanvechting? Wel, dan klinkt het ook tot u: ‘Dochter, wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden.’

Lezen: Psalm 103:1-14

Welkom

2 FEBRUARI

En die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.

Johannes 6:37b

Vaak heeft ook mijn hart in stilte gefluisterd: ‘Hoe kon u zo vrij zijn, Christus te vertrouwen?’ De duivel heeft dat aanmatiging genoemd, en mijn bevende hart vreesde dat hij gelijk had. Eén ding weet ik, ik ben genezen. Dat weet ik net zo goed als de bloedvloeiende vrouw wist dat zij van haar kwaal verlost was. Ik weet zeker dat ik niet meer ben wat ik eens was, maar ik ben een nieuw schepsel geworden door het geloof in Jezus Christus. Toch rijst de vraag: ‘Hoe durfde ik naderen en op barmhartigheid hopen, zo’n zondaar en zo ten enenmale onwaardig als ik ben?’ Ik was als een hond die bijna van honger stierf en in een slagerswinkel een stuk vlees zag liggen. Het dier kon zich niet bedwingen, probeerde het te bemachtigen en ermee op de vlucht te gaan. Menige slager zou het ellendige beest weggejaagd en hem het vlees afgenomen hebben. Maar onze Heiland heeft mij edelmoediger behandeld. Hij zal ons nooit wegjagen. Hij zegt: ‘En die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.’ O u, die geheel ongeschikt bent om tot Christus te komen, en Zijn gunst geheel onwaardig, u bent juist degene die komen mag en welkom geheten wordt. U, die zegt geen recht te hebben om tot Jezus te komen, Hij roept u om te komen alleen op grond van Zijn woord: ‘Die wil, kome.’

Lezen: Johannes 6:22-40

Wonderlijk gemaakt

3 FEBRUARI

Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt ben.

Psalm 139:14a

David is diep onder de indruk van de liefdevolle zorg van de Heere die Hij bij de schepping van ons lichaam aan ons ten koste heeft gelegd. Hij wil er de Heere voor loven en zegt: ‘Wonderlijk zijn Uw werken!’ Hij belijdt dat het skelet, dat vorm geeft aan zijn lichaam, door Gods hand werd samengesteld.

‘Want Gij bezit mijn nieren, Gij hebt mij in mijner moeders buik bedekt.’ David spreekt op een zeer kiese en wonderlijk mooie manier over de schepping van ons lichaam vóór onze geboorte. De Heere schiep ons toen nog geen oog ons aanschouwen kon. En een groot deel van de formering van onze inwendige mens blijft nog steeds in het verborgene doorgaan.

De dichter spreekt ook over de aanleg van onze aderen, spieren en zenuwen als hij zegt: ‘Als een borduursel ben ik gewrocht in de nederste delen der aarde.’ Gods volkomen kennis van ons wordt ons op een lieflijke manier getoond vanaf het begin van ons bestaan. Ja, zelfs al voordat wij bestonden. Zou deze God, Die ons zo wonderlijk gemaakt heeft vóórdat wij het levenslicht aanschouwden, het werk van Zijn almacht niet in ons voortzetten totdat Hij ons volmaakt heeft?

Lezen: Psalm 139:1-15

Een ongevormde klomp

4 FEBRUARI

Uw ogen hebben mijn ongeformeerde klomp gezien.

Psalm 139:16a

Voordat het leem tot een vat was gevormd in de buik van de moeder, heeft de hemelse Pottenbakker dat vat al gezien, zo zegt David in Psalm 139. De Heere kent niet alleen onze vorm, maar ook de stof en de bestanddelen waarvan wij gemaakt zijn. De Heere heeft ons vanaf het prilste begin met grote opmerkzaamheid bekeken. ‘Uw ogen hebben mijn ongevormde klomp gezien.’

Een architect tekent zijn bouwplannen van stap tot stap en hij geeft daarbij aanduidingen en uitleg. Zo heeft ook de grote Schepper alles van ons lichaam opgeschreven in het boek van Zijn voorzienigheid. Dat wij ogen en oren hebben, dat we handen en voeten hebben, is alleen dankzij de wijze en genaderijke bedoelingen van God in de hemel. Zó is het ooit besloten in Zijn raadsbesluit. Daarom zijn alle dingen zoals ze zijn. Gods bedoelingen hebben betrekking op ál onze lichaamsleden, op onze gaven, op onze bagage en op onze talenten. God zag ons, toen wij nog niet gezien konden worden. Hij schreef over ons, toen er nog niets van ons was. Hoe groot zijn Gods gedachten!

Lezen: Psalm 139:16-24

Looft de Heere

5 FEBRUARI

Jongelingen en ook maagden; gij ouden met de jongen. Dat zij de Naam des Heeren loven.

Psalm 148:12 en 13a

De onbekende dichter roept op om de Heere te loven. ‘Dat zij allen de Naam des HEEREN loven.’ Hij wekt dieren en bomen, koningen en volken op om zich daarbij aan te sluiten. Ook jongelingen en maagden, ouden en jongeren.

Zowel mannen als vrouwen van allerlei leeftijden worden opgeroepen tot de zalige dienst van het zingen. Zij die doorgaans vrolijk zijn met elkaar, moeten zich volgens de dichter op een godsdienstige manier met elkaar verblijden. Zowel de ouderen als de jonge mensen moeten de Heere tot hun één en al hebben. Hij moet het doel van hun leven zijn. Oudere mensen moeten vanuit hun levenservaring de jongere generatie leren om de Heere te loven. De jonge mensen en kinderen moeten door hun vrolijkheid de oudere generatie opwekken om te zingen. In dit concert, waarin de Heere geloofd wordt, is plaats voor iedere stem! Er is plaats voor vruchtbomen, voor maagden, voor cederen, voor jongelingen, voor engelen, voor kinderen, voor oude mensen. Kortom, allen kunnen zich verenigen in dit ene oratorium. Niemand kan gemist worden!

Lezen: Psalm 148

Verzoeking door armoede

6 FEBRUARI

En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze.

Mattheüs 6:13a