d

d

Tao Te Ching

Colofon

ISBN: 978 90 8954 816 0

1e druk 2015

© 2015, Lao Tse

Utjouwerij Elikser

Ossekop 4

8911 LE Ljouwert

Til: 058 - 289 48 57

www.elikser.nl

Deze uitgave werd mede mogelijk gemaakt door de provincie Fryslân

Foarmjouwing binnenwurk en omslach: Evelien Veenstra

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op wat voor wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur en de uitgeverij.

This book may not be reproduced by print, photoprint, microfilm or any other means, without written permission from the author and the publisher.

Lao tse

Tao Te Ching

Het Boek van de Weg en de Deugd

hertaald door Eric Hoekstra

voor Margriet

I.De eeuwige weg

I.1. De eeuwige weg

De eeuwige weg van de Tao wordt niet

langs de weg van het woord bereikt.

De eeuwige naam

is zonder naam.

Zonder woord is het begin van,

de bron van de 10.000 dingen.

Het woord is de moeder van,

behoeder der 10.000 dingen.

Wie zich van zijn behoeften bevrijdt,

geeft aan het Mysterie zijn vlees.

Wie voor zijn behoeften bezwijkt,

voert het Mysterie aan zijn lijf.

Die beide vormen één geheel,

maar raakten door de taal verdeeld.

Die eenheid is het Mysterie

in alle levende lijven.

In de poort van het Mysterie lonken

de 10.000 geheimen.

I.2. Iedereen weet wat mooi is

Iedereen weet wat mooi is

op grond van wat niet mooi is.

Iedereen weet wat goed is

door zijn kennis van het kwaad.

Meer wordt minder en minder meer.

Lang en kort horen bij elkaar,

moeilijk en makkelijk zijn één geheel,

hoog en laag een goddelijk paar,

toon en klank in harmonie

tot in alle eeuwigheid.

Daarom doet de wijze zijn ding

zonder dat zijn ding hem doet.

Hij toont ons in woord en daad

waaruit de levenskunst bestaat.

Hij kletst niet maar laat gebeuren,

hij stuurt niet maar opent deuren.

Eenmaal klaar blijft hij niet hangen

en zo swingt hij in zijn zwang.

I.3. Verhef voortreffelijkheid niet

Verhef voortreffelijkheid niet,

dan heeft het volk geen verdriet.

Kijk altijd neer op kostbaarheden

en niemand steelt meer in de steden.

Geef je aan begeerte toe

dan geeft een pronkjuweel gedoe.

Het bewind van de wijze maakt

het hoofd leeg, de maag vol,

verlangen zwak, de spieren strak.

Laat het volk niets weten,

niets begeren,

zodoende dat wie weet

gewoon vergeet.

Breng je dat in de praktijk

dan wordt het vredig in je rijk.

I.4. De Tao is leeg

De Tao is leeg.

Hoeveel je er ook in doet,

hij raakt niet vol.

De afgrond zonder bodem is zo diep

dat het heiligdom er wel eens kon zijn,

de oorsprong van de 10.000 dingen.

Hij maakt scherp stomp,

hij maakt vast los,

hij maakt fel mild,

hij brengt vereffening.

De afgrond zonder bodem is zo diep.

De Tao zwerft er misschien wel rond.

Maar ik weet niet wiens kind hij is.

Hij bestond voor het woordje God bestond.

I.5. Wie zei dat het heelal partijdig was?

Wie zei dat het heelal partijdig was?

Het leven is een offer van stro en as.

Zo ook is voor de wijze zijn vlees,

zijn volk een offer van stro.

Is het heelal niet net

als een blaasbalg?

Beide zijn leeg

maar ze zijn nooit op.

Hoe meer ze razen

hoe harder ze blazen.

Wie op anderen toesnelt,

komt aan zichzelf niet toe.

Vergeet de levensadem

in je leegte niet.

I.6. De vruchtbare vallei

De vruchtbare vallei van de Godin

heeft een lichaam dat onsterfelijk is.

Haar vrouwelijkheid is de naam

voor het raadsel van het bestaan.

De poort van haar vrouwelijkheid

is de wortel van de totaliteit.

Eeuwig stroomt de kringloop van haar wezen,

alles drinkt zich aan haar tepels zat.

I.7. Het heelal is nog niet op

Het heelal is nog niet op,

hemel en aarde zijn taai.

Waarom lopen ze geen gevaar?

Ze werken niet omwille van het loon,

zodoende dat ze nog steeds bestaan.

Zodoende dat de wijze

zichzelf op de achtergrond houdt

en zo op de voorgrond treedt,

zich niet om zijn belangen bekommert

en zo aan bekommernis ontkomt.

Hij houdt zichzelf niet bezig

met andermans have en goed

en daarom komen de 10.000

dingen hem toe.

I.8. Het beste kun je net als water zijn

Het beste kun je net als water zijn.

Het is goed voor elk, sprankelend en rein.

Het zoekt de plek die niemand hebben wil.

Het lijkt wel op de Tao, bescheiden, stil.

Vertrek naar de plek waarvan je droomt.

Wil je denken, duik dan de diepte in.

Wees gul en goedgeefs in het geven,

wees evenzo oprecht in het spreken.

Een bestuurder moet zichzelf bedwingen,

een vakman vaardig zijn in zijn vak.

Bij een waagstuk moet je wachten

tot het kan.

Ga met ruzie je tijd niet verdoen,

dan komt er geen smet op je blazoen.

Nu weet je hoe je moet zijn:

als water, bescheiden en rein.

I.9. Houd op tijd op

Houd op tijd op,

straks is alles op,

wees wijs en stop.

Is de zeis te scherp geslepen

dan wordt het ijzer dun en slap.

Een tas met geld en obligaties

geeft zorg en velerlei frustraties.

Rijk, machtig en ook nog trots?

In zo iemand zit iets rots.

Ben je klaar, neem rust, neem tijd.

Dat is wat de hemelse Tao bepleit.

II. Houd het lagere vast

II.1. Houd het lagere vast

Houd het lagere vast,

houd het hogere vast.

Kun jij ze samensmelten

op het altaar in je bast?

Voel je onzichtbare adem.

Kun je hem zacht als de adem

van een kindje maken?

Voel de onzichtbare spiegel.

Kun je smetten wegpolijsten

tot hij schittert als een ster?

Met liefde voor de mens

het land besturen?

Met liefde voor het lijf

jezelf besturen

en toch het nietsdoen

in je binnenste bewaren?

Meegeven als een vrouw, erin eruit,

de hemelse poort openen en sluiten?

Ligt het hoe en wat

van het innerlijk bloot,

ben je dan nog steeds in staat

met die kennis niets te doen?

II.2. Dertig spaken

Dertig spaken komen samen in de naaf,

het wiel draait om de leegte binnenin.

Pottenbakkers kneden klei

om potten te bakken.

Wij drinken thee

uit de leegte binnenin.

Bouwers maken huizen

met deuren en ruiten.

Wij bewegen

door de leegte binnenin.

Daadkracht verbruikt ledigheid,

klein wordt gebruikt door groot.

Bezit verbruikt het zonder-kunnen.

In de leegte binnenin is het nut.

II.3. De ogen worden blind van al het zien

De ogen worden blind van al het zien,

de oren worden doof van de muziek.

Verwende smaak bederft de goede smaak.

Begeerte laakt het houden van de maat.

De mensen jachten haastig her en der

en verliezen het contact met zichzelf.

Verslaafd aan het bezit van dingen

zijn ze niet meer flexibel en vrij.

Wijsheid is de keus

voor de maag boven het hoofd

voor het voelen boven het zien

voor de kern boven de periferie.

I.