Ook van Pamela Kribbe:

De verboden vrouw spreekt

Op weg naar een Nieuwe Tijd

Bezield leven

De Aarde spreekt

Gesprekken met Jeshua

Contact met spirituele gidsen

Nacht van de Ziel

Altamira 2023

© 2023 Pamela Kribbe

© 2023 Uitgeverij Altamira, Haarlem

(e-mail: info@gottmer.nl)

Uitgeverij Altamira maakt deel uit van de Gottmer Uitgevers Groep BV

Zetwerk: Crius Group

Omslagontwerp: Ingrid Bockting

Auteursfoto: © Gerrit Gielen

ISBN 978 94 013 0574 7

ISBN 978 94 013 0578 5 (e-book)

NUR 728

Behoudens de in of krachtens de Auteurswet van 1912 gestelde uitzonderingen mag niets uit deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of een andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

pamela-kribbe.net

altamira.nl

Inleiding

Dit boek beoogt de verboden man tot spreken te brengen. Wie is die verboden man? Is er überhaupt een verboden man? De traditie wordt gekenmerkt door mannelijke heerschappij: sociaal, politiek, religieus en in het gezin. De koning, de priester, de rechter en het gezinshoofd zijn voorbeelden van rollen die eeuwenlang aan mannen waren voorbehouden. Mannelijkheid lijkt in onze patriarchale geschiedenis dus vooral privileges op te leveren. Hoezo werd hem iets verboden? Er is meestal sprake van een verboden, onderdrukte vrouw en niet van een verboden man.

Die vrouw is zich de afgelopen eeuw steeds sterker gaan emanciperen. Ze eist haar rechten op, ontwikkelt zich op alle vlakken, en is nogal eens boos op de man. Hij was of is de dader, de overheerser die haar beknotte, en ze weet hem steeds beter van repliek te dienen. In plaats van de vanzelfsprekende leider en het gezinshoofd, wordt hij steeds vaker gezien als een gevoelloze, autoritaire macho of een emotioneel afwezige nerd. Behalve dat hij haar geen gelijke rechten gunt en geabsorbeerd is door zijn werk, is hij niet in staat tot goede communicatie; hij is emotioneel onbereikbaar, ziet de vrouw te vaak als lustobject, en snapt ten slotte niks van spiritualiteit. Het imago van de man ligt onder vuur.

Maar komt dit imago wel overeen met wat mannen daadwerkelijk voelen en denken? Is waar we tegenaan schoppen de man zelf of een beeld van mannelijkheid? Dat is een belangrijke vraag, want als we het hebben over een beeld, dan hebben we het over een menselijke constructie. Een beeld krijgt vorm vanuit verwachtingen, wensen en idealen, en is vaker een vervorming dan een afspiegeling van de werkelijkheid. Dus: is ons beeld van ‘de man’ wel iets wat we ontlenen aan hoe de man ‘werkelijk is’? Of is het een vervorming en verdraaiing van wat mannelijkheid inhoudt? Zo rijst de vraag: wat is ware mannelijkheid?

Terwijl er veel nadruk ligt op het belang van vrouwenemancipatie en een ruimer begrip van vrouwelijkheid, lijkt het min of meer vanzelfsprekend te zijn wat mannelijkheid inhoudt. Maar spreekt het wel zo vanzelf? Valt mannelijkheid samen met kwalificaties als competitief, strijdlustig, daadkrachtig, beheerst, emotioneel afwezig, seksbelust? Of is dit een karikatuur waar mannen zelf ook mee opgescheept zitten? Is het met andere woorden een beeld waaraan ze moeten voldoen om sociaal en emotioneel te overleven? Stel dat dit zo is: wat is de prijs die mannen daarvoor betalen? Wat gebeurt er met je als je in een keurslijf wordt gedwongen dat je niet past, maar dat zo alomtegenwoordig is dat je er niet uit durft te breken? Welke emotionele wonden veroorzaakt dit? Wat gaat er ondergronds en raakt verboden in de mannelijke psyche door de dwang van het overgeleverde beeld, en wat voor gevolgen heeft dit voor mannen zelf, hun relaties en de wereld als geheel?

Dit boek wil wijzen op de grote blinde vlek die er is voor de vraag wat mannelijkheid inhoudt. Die vraag wordt doorgaans niet of niet doordringend gesteld. Ik zal ingaan op het gewelddadige karakter van het eeuwenoude beeld van mannelijkheid dat we collectief hebben meegekregen, en het ontwrichtende effect daarvan op jongens en mannen. Er is een verboden man ontstaan die ondergronds moest gaan, omdat zijn oorspronkelijkheid, gevoeligheid en waarheidszin niet werden getolereerd door het bestaande, dwingende ideaalbeeld.

Dit ondergronds gaan leidt tot allerlei psychische problemen. Het leidt in mannen collectief tot eenzaamheid, emotionele verdringing, verarmde relaties, agressie, geweld en een gebrek aan creativiteit en inspiratie. Mannen lijden onder het opgelegde beeld van mannelijkheid. En dit lijden heeft gevolgen die verstrekkend zijn. Het heeft een diepgaand effect, niet alleen op hun eigen psyche, maar ook op hun relaties met vrouwen, met andere mannen, met hun zoons en dochters; uiteindelijk heeft het diepgaande consequenties op wereldniveau. De wereld wordt op internationaal, politiek niveau nog steeds beheerst door een vorm van mannelijk leiderschap die berust op een verarmd en ontmenselijkt beeld van mannelijkheid.

Het doel van dit boek is: oog krijgen voor de vernietigende gevolgen van dit beeld, en op innerlijk niveau de ban ervan breken, om vervolgens tot een nieuw begrip van mannelijkheid te komen. Er is een verboden man die tot spreken moet worden gebracht.

De verboden man is het oorspronkelijke gezicht van mannelijkheid. Het is het mannelijke aspect van de ziel, dat staat voor helder inzicht, vernieuwingsdrang, creativiteit en liefdevolle bescherming van het leven. Als aspect van de ziel is de verboden man aanwezig in zowel vrouwen als mannen, want de ziel omvat zowel het mannelijke als het vrouwelijke. De oorspronkelijke mannelijke energie in mensen brengt hen bij hun unieke individualiteit die zich op eigen wijze wil uitdrukken in de aardse realiteit. De verboden man is niet alleen een man, hij vertegenwoordigt een verzameling kwaliteiten die buitengewoon waardevol zijn en die iedereen in zichzelf zou moeten wekken, vrouwen evenzeer als mannen. We zijn op aarde om onze unieke ziel uit te drukken. Integratie van onze oorspronkelijke mannelijke en vrouwelijke kanten is daarvoor fundamenteel.

De oorspronkelijke, vrijheidslievende kracht van de mannelijke energie is ernstig in de verdrukking geraakt, hij is beschadigd, vervormd en verwond. We zijn gewend vrouwen als het slachtoffer van de paternalistische traditie te zien; mannen zijn echter net zo goed slachtoffer. Hun psyche en zelfbeeld zijn diepgaand beïnvloed door een agressief en onmenselijk ideaalbeeld van ‘hoe je hoort te zijn als man’. De overweldigende invloed van dit beeld blijkt uit het feit dat we inmiddels zijn gaan denken dat mannen ‘nu eenmaal zo zijn’.

Het bevrijden van de verboden man is dus niet een zaak die alleen mannen aangaat. In 2016 schreef ik De verboden vrouw spreekt. In dat boek wordt belicht hoe vrouwen in de loop der geschiedenis psychisch en emotioneel verwond zijn geraakt en hoe ze daar nog steeds mee worstelen ondanks de gelijke rechten en de toegenomen mogelijkheden om zich maatschappelijk en sociaal te ontwikkelen. Daarbij gaat het vooral om een hardnekkig gevoel van onwaardigheid, de neiging te veel te geven en te veel te zorgen, en het onvermogen de eigen autonomie ten volle op zich te nemen. Een van de cruciale punten die in dit boek naar voren kwam is dat vrouwen hun eigen mannelijke energie niet durven te omarmen. Weliswaar hebben ze geleerd zich ‘mannelijk te gedragen’ op werkgebied, maar déze vorm van mannelijke energie is in feite de traditionele overgeleverde hardheid en competitiedrang, die niet de authentieke mannelijke energie vertegenwoordigt. Ik tracht in dit boek te laten zien dat ook vrouwen een enorme behoefte hebben aan de oorspronkelijke mannelijke energie in henzelf, en dat het wekken van ‘de verboden man’ net zo goed diepe betekenis heeft voor hen als voor mannen.

Het is voor vrouwen van groot belang hun autonome zielskracht te hervinden door positief contact te maken met hun eigen mannelijke energie. Dit bekrachtigt hen om volwassen scheppers te worden, patronen van overmatig geven en/of afhankelijk zijn los te laten en open te staan voor gelijkwaardige partnerrelaties. De ‘verboden mannelijke energie’ is er een van autonomie, zelfrespect en visie. Terwijl de traditionele mannelijke energie op gespannen voet staat met vrouwelijkheid, en deze afschildert als ‘zwak, grillig en emotioneel’, verkeert de volwassen, oorspronkelijke mannelijke energie in natuurlijke harmonie met de vrouwelijke kwaliteiten van verbinding, empathie en intuïtie.

De verwrongen beelden die we hebben meegekregen over mannelijkheid en vrouwelijkheid beïnvloeden sterk onze relaties en ons perspectief op ‘de liefde’. Dit boek gaat ook in op onze verlangens en verwachtingen over relaties en intimiteit. Ook hier is het thema van ‘de verboden man’ zeer actueel. Vrouwen worden in hun relaties met mannen nog steeds, vaak halfbewust, beïnvloed door stereotiepe beelden van mannelijkheid die hen enorm verwarren. Vaak hebben ze ambigue verwachtingen ten aanzien van mannen. Ze verwachten in hun romantische dromen nog steeds de komst van de ridder op het witte paard, de rots in de branding, de krachtige leider en beschermer. Ze associëren mannelijkheid onbewust nog steeds met ‘stoer, sterk en onbuigzaam’. Maar in de praktijk verlangen ze ook naar gelijkwaardige communicatie, emotionele intimiteit en een diepe menselijke band. Deze twee verwachtingen staan op gespannen voet met elkaar. Mannen hebben vergelijkbare ambigue verwachtingen: een mix van stereotiepe wensen en ideaalbeelden enerzijds en het verlangen naar authentiek contact anderzijds.

Achter de geconstrueerde beelden van mannelijkheid en vrouwelijkheid waarmee wij onszelf definiëren, gaat de werkelijkheid schuil van onze unieke individualiteit. In ons allen, man of vrouw, leeft een vonk van individualiteit en oorspronkelijkheid die voortkomt uit onze ziel. Wij zijn in essentie geen lichamen, maar zielen: bezielde wezens die wonen in een (mannelijk dan wel vrouwelijk) lichaam. De ziel draagt beide aspecten in zich, beschikt over zowel mannelijke als vrouwelijke energie: deze beide polen zijn een essentieel onderdeel van alles wat bestaat, van de hele schepping. Het miskennen hiervan en het je eenzijdig identificeren met je man-zijn of vrouw-zijn is de oorzaak van veel problemen, en komt in feite neer op het ontkennen of wegdrukken van je unieke individualiteit als ziel. Relaties die niet werkelijk zijn gestoeld op zielscontact, zitten vol verwachtingen en archetypische beelden rondom man- en vrouw-zijn. Maar het ontbreekt aan bezielde mannelijkheid en vrouwelijkheid. Voorbij stereotiepe beelden van de ideale man of vrouw ligt de onpeilbare diepte van de menselijke ziel.

De verboden man gaat ons allen aan. In spirituele kringen wordt vaak gesproken over de wedergeboorte van de vrouwelijke energie in deze tijd. Er is echter een even dringende behoefte aan een wedergeboorte van de mannelijke energie. Het gelaat van de oorspronkelijke mannelijkheid is te lang verborgen geweest in de bestaande orde, met rampzalige gevolgen voor het welzijn van mens en natuur. Dit boek is een pleidooi voor terugkeer naar een bezielde mannelijkheid: door het taboe te doorbreken op een mannelijkheid die geleid wordt door het hart, door de emotionele verwonding in mannen te erkennen, door vrouwen bewust te maken van de noodzaak om hun eigen mannelijke energie innerlijk te omarmen en, ten slotte, door beide, mannen én vrouwen, te bevrijden van dwangmatige verlangens en stereotiepe beelden. Zo komt er op het slagveld van liefdesrelaties weer ruimte voor de ziel.

Wat is channeling?

Dit boek bestaat uit gechannelde informatie. Channelen (kanaal zijn) wil zeggen: langs intuïtieve weg informatie ontvangen uit bronnen die voorbij het aardse, het materiële liggen. Traditioneel wordt het woord ‘mediumschap’ gebruikt voor deze manier van communiceren. In mijn perspectief is channeling een vorm van samenwerking tussen een spirituele bron en een aardse mens. Deze bron ligt op het niveau van onze ziel. De leraar of de energie die wordt gechanneld, maakt deel uit van een realiteit voorbij ruimte, tijd en materie. Deze realiteit staat niet werkelijk buiten ons, maar is aanwezig ín ons, en toegankelijk via ons hart en onze intuïtie.

Om duidelijker te maken hoe channelen in z’n werk gaat, zal ik toelichten hoe ik ermee begonnen ben.

In 2002 startte ik mijn praktijk voor aurareading. Mijn partner Gerrit en ik hadden beiden al ons hele leven een diepgaande interesse in filosofie en spiritualiteit. Ik was zelf afgestudeerd en gepromoveerd in de filosofie, terwijl Gerrit werkte als informaticus en zich daarnaast grondig had verdiept in hypnotherapie, astrologie en esoterische literatuur. Toen we gingen samenwonen in 2001, maakten we er een gewoonte van om in de avonden sessies te houden waarbij ik in trance ging en hij mij begeleidde vanuit zijn ervaring en affiniteit met hypnotherapie. Op deze wijze onderzochten we allerlei psychische aspecten van onszelf – emotionele blokkades, vorige levens – en algemenere vragen over het leven en spiritualiteit.

Op een avond voelde ik bij zo’n sessie een aanwezigheid die ik niet kende. Ik had wel eerder contact gehad met gidsen, geestelijke leraren die me omringden met zachte energie en liefdevolle suggesties. Maar dit was anders. Deze aanwezigheid voelde ernstig en had iets doordringends. We besloten te onderzoeken wie of wat dit was, en toen ik contact maakte met deze energie, voelde het aan als een wijze, mannelijke aanwezigheid. Ik zag toen heel duidelijk de naam ‘Jeshua ben Jozef’ verschijnen voor mijn innerlijke oog, de Aramese naam van Jezus. In een flits van een seconde voelde ik diep vanbinnen dat het waar was, dat het de energie van Jezus was die ik bij me voelde. Maar tegelijk begon er een koor van sceptisch-rationele stemmen in mijn hoofd te zingen, dat me begon te vertellen dat ‘het niet kon’, dat het raar en belachelijk was, of pretentieus. Dit koor is eigenlijk nooit geheel verstomd, maar het zingt nu wel wat toontjes lager. We hebben door de kennismaking met Jeshua zoveel moois en waardevols ontvangen in ons leven, dat ik er geleidelijk aan wel van overtuigd ben geraakt dat ‘er iets is’ en dat het niet alleen uit mij komt.

Een van de eerste dingen die gebeurde na de ontmoeting met Jeshua was dat ik zijn hulp voelde bij de individuele consulten die ik deed als aurareader. Hij hielp me goed te gronden en mezelf te beschermen tegen een te grote gevoeligheid. Soms kon ik mij energetisch uitgeput voelen na een reading en Jeshua hielp mij mijn grenzen beter vast te houden. Dit deed hij via een soort energie-overdracht en ook wel met woorden – in de vorm van korte, telepathische boodschappen. Ik voel me altijd ‘gecentreerd worden’ als ik me op Jeshua’s energie afstem. Het is een gevoel dat ik teruggeplaatst word in mijn basis en niet terzake doende piekergedachten en emoties loslaat. Het is een gevoel van innerlijke vrijheid.

In deze fase van onze ‘samenwerking’ vertelden we nog niemand over het contact met Jeshua. Pas na ruim een jaar namen we enkele goede vrienden in vertrouwen en organiseerden we kleine sessies. Ook ontvingen Gerrit en ik samen van Jeshua een reeks boodschappen (later verschenen in het boek Gesprekken met Jeshua) en zetten we deze op internet. In april 2004 werden we uitgenodigd door een Belgisch spiritueel centrum om voor publiek een channeling te doen. Ik voelde dat ik aan deze uitnodiging gehoor moest geven, ook al had ik stevige angsten te overwinnen. Deze bijeenkomst vormde het begin van vele gechannelde lezingen die in de aanwezigheid van (steeds grotere) groepen mensen werden gehouden. Steeds had ik te kampen met grote angst en reserves om naar buiten te treden met deze manier van ‘lezingen geven’. Toch was de sfeer tijdens de bijeenkomsten zo bijzonder en de energie van Jeshua zo voelbaar, dat het me steeds weer inspireerde ermee door te gaan. Via de bijeenkomsten en later ook workshops die we organiseerden, ontmoetten we vele mensen met wie er als vanzelfsprekend een gelijkgestemdheid was, een gemeenschappelijke interesse en openheid naar het spirituele. De energie van Jeshua heeft voor mij betekend dat ik mijn ‘spirituele familie’ ben gaan tegenkomen, in kortstondige ontmoetingen of langduriger vriendschappen. Dit is een heel kostbaar geschenk geweest.

Wat gebeurt er nu tijdens het channelen? Dit is voor mij een vraag die nog geen definitief antwoord kent. Ik kan wel beschrijven hoe het voor mij aanvoelt. Ik was voordat ik ermee begon al bekend met de trancestaat vanuit mijn werk als aurareader. Het trancebewustzijn is een combinatie van lichamelijke ontspanning en geestelijke alertheid. In de trancetoestand voelt mijn lichaam (na een tijdje) vloeibaarder of lichter aan, en kan ik in mijn geest vrij en open naar dingen kijken zonder dat ik er te veel over nadenk. In de trancestaat neem je intuïtief waar. Je neemt waar met een ‘wetend gevoel’, niet beladen met een emotie of een oordeel. Dit wil niet zeggen dat je alles goed waarneemt. De mate waarin je helder waarneemt, hangt sterk af van de emotionele balans die je innerlijk hebt bereikt. Die is nooit volmaakt. Maar hoe verder je innerlijk groeit, hoe makkelijker je open en vrij kunt waarnemen. Ik ben ervan overtuigd dat in het ontwikkelen van vaardigheden als auralezen en channelen je persoonlijke innerlijke ontwikkeling veel belangrijker is dan het aanleren van bepaalde technieken.

De trancestaat is voor mij nooit gepaard gegaan met een verlies van controle over mezelf. Ik heb nooit het bewustzijn verloren tijdens een trancetoestand, en dit is ook nooit gebeurd tijdens een channeling met Jeshua. Je zou eerder kunnen zeggen dat mijn zelfbewustzijn wordt versterkt wanneer Jeshua’s energie en boodschappen door mij stromen. Ik voel me niet uitgeschakeld, maar ingeschakeld op een dieper niveau in mezelf, een niveau waar ik in het dagelijks leven niet zomaar bij kan. De channelings helpen mij realiseren wie ik ten diepste ben. Ze laten me iets zien over het Hogere Zelf of het engelwezen dat ik eigenlijk ben. Ik denk dat in een channeling mijn ‘kleine ik’ zich verbindt met mijn Hogere Zelf en dat de energie van Jeshua hierin bemiddelend werkt. Het lijkt alsof ik zijn energie nodig heb om daadwerkelijk mijn eigen grootheid te voelen en te accepteren. Als ik het besef van mijn ware zelf ten volle kan ‘dragen’ in de aardse realiteit, zal ik het wellicht niet meer nodig hebben om me op Jeshua’s energie te verlaten. Ik kan dan mijzelf ‘channelen’.

Het gevaar dat mogelijk ontstaat bij het verschijnsel channeling is dat mensen de kennis of boodschap die ‘doorkomt’ beschouwen als per definitie hoger of beter omdat het van ‘gene zijde’ komt. Dit is natuurlijk niet het geval. Wat doorslaggevend is voor de waarde van een gechannelde tekst is de inhoudelijke rijkdom, helderheid en liefde die eruit spreekt. Wie of wat als bron van de channeling wordt aangegeven, is van secundair belang. Daarnaast worden gechannelde boodschappen ontvangen door aardse mensen en zijn ze altijd gekleurd door de persoonlijke ervaringen en het begripskader van degene die ze doorgeeft. De zuiverheid van een channeling zit ’m er niet in dat het kanaal zichzelf volledig uitschakelt (dat is onmogelijk), maar dat hij of zij zijn vermogens in dienst stelt van de te channelen energie en deze niet of zo min mogelijk vervormt door zijn eigen oordelen en angsten. De cruciale vraag bij alle spirituele boodschappen is: komt de boodschap voort uit liefde of uit angst? Dit is belangrijker dan de vraag wie of wat precies de auteur is van de tekst.

Het laatste wat een echte spirituele leraar van je verlangt is dat je iets van hem aanneemt, ‘omdat hij het zegt’. Zo’n beroep op autoriteit druist in tegen het wezen van spiritualiteit: namelijk dat alles wat je werkelijk hoeft te weten in jouzelf ligt. Er is geen autoriteit buiten jou, geen ‘geascendeerde meester’ of lichtwezen, die het beter weet dan jij.

In de wetenschapsfilosofie, de tak van filosofie die zich bezighoudt met de vraag ‘Wat is wetenschap?’, is er een stroming die zegt dat onze alledaagse denkbeelden subjectief zijn, maar dat de (natuur)wetenschap de objectieve waarheid onthult over de werkelijkheid. Je zou dit het objectivisme kunnen noemen. Allerlei andere denkers hebben laten zien dat wetenschappelijke ideeën ook sterk beïnvloed worden door onbewezen, historisch bepaalde aannames en subjectieve verwachtingen. Zij menen dat de wetenschap ook slechts één interpretatie van de wereld laat zien, één versie van de waarheid zogezegd. Je zou dit relativisme kunnen noemen: de opvatting dat er geen standpunt bestaat dat compleet objectief is, in de zin dat het losstaat van welke (subjectieve) waarnemer dan ook. Ik ben zelf geneigd het relativisme te onderschrijven en ik ben van mening dat het heel goed zou zijn dit inzicht toe te passen op het gebied van channeling en mediumschap. Soms lijken mensen namelijk te verwachten dat het spreken ‘vanuit de andere wereld’ doorzicht biedt op ‘de objectieve waarheid’, een onthulling van ‘hoe het nu eigenlijk zit zonder onze menselijke perspectieven erop’. Dit lijkt me een vergissing. Perspectieven vanuit de andere zijde blijven ‘perspectieven’. Als het goed is, zijn ze verhelderend, inspirerend en geven ze je hoop, kracht en moed. Maar ze vertellen niet de ‘ultieme waarheid’. Ze zijn, mede doordat ze ‘gekanaliseerd’ worden door aardse mensen, plaats-, tijd- en cultuurgebonden. En dat is goed zo. Het idee dat er een ‘ultieme waarheid’ is – in de zin van één objectief juist wereldbeeld of ideeënstelsel – heeft ons in het verleden niet echt goede diensten bewezen.

Er is volgens mij wel zoiets als een ‘energie van de waarheid’. Dit is een energie die je uit ziet gaan van liefdevolle, authentieke mensen, of van inspirerende kunstwerken, of van de natuur in wilde staat. Het is een energie van rust, helderheid en eenvoud. Daar laat zich iets zien wat we proberen te vangen in woorden, ideeën of theorieën, maar het is ook iets wat ons ten dele weer ontglipt, omdat het nooit helemaal zegbaar is, niet helemaal te reduceren is tot woorden en begrippen. Jeshua’s channelings beogen niet te vertellen ‘hoe het nu eigenlijk zit’, maar ‘dat het in jou zit’. Ze willen niet de waarheid vertellen, maar wel de ‘energie van de waarheid’ voelbaar maken. Als deze energie voelbaar wordt tijdens het lezen van Jeshua’s boodschappen en antwoorden op de vragen die ik hem stelde, is het doel van dit boek bereikt.

Hieronder volgen enkele woorden van Jeshua zelf over het verschijnsel ‘channeling’. Een channeling over channeling dus.

Channelen is een manier om dichter bij jezelf te komen via een ander. Deze ander vervult tijdelijk de functie van leraar. De energie van de ander helpt je om op een dieper niveau van jezelf te komen en tilt je uit boven de angsten die jouw wezenlijke licht verborgen houden.

Een leraar toont jou je eigen licht. Een leraar ziet jouw licht beter dan jij het zelf doet. Zodra dit licht zichtbaar en toegankelijk wordt voor jezelf, is de leraar overbodig. Je kunt dan je eigen licht gaan channelen. De ander hoeft dan niet meer de brug te zijn tussen jou en je Hogere Zelf.

Ik herinner jou een tijdje aan je eigen licht. Ik weerspiegel jouw grootheid voor jou in de gedaante van Jeshua ben Jozef. Je ziet in mij jezelf, je christuszelf, maar je weet dit nog niet. Ik ben jouw referentiekader, mijn energie is een leidraad voor jou. Ik help je dieper contact te leggen met je eigen christuszelf. Het treedt geleidelijk aan op de voorgrond, en ik ga dan naar de achtergrond. Dit is goed. Vergeet niet, in deze relatie ben ik er voor jou, jij bent er niet voor mij. Ik ben niet een doel, maar een middel. De wedergeboorte van de christusenergie is de opstanding van jouw christuszelf, niet die van mij.

Ik doe wat jouw grootheid bevordert. Mijn doel is dat je mij overbodig maakt. Als je mij channelt, moet je jezelf niet klein of onzichtbaar maken. Ik wil juist dat je jezelf groter maakt, je ware kracht voelt stromen en jouw licht laat schijnen in de wereld.

Een leraar wijst de weg, maar jij bewandelt hem. Na een tijdje bemerk je dat je alleen loopt en de leraar achter je gelaten hebt. Dit is een groot en heilig moment. De leraar blijft bij je, en woont als innerlijke gestalte in je hart, maar zijn uiterlijke gestalte verdwijnt.

Wij blijven verbonden, maar je zult mij op den duur steeds minder als aparte gestalte herkennen of willen oproepen. Ik ben dan je eigen energie geworden. Je kent mij op den duur niet meer als gescheiden van jou. Dit betekent dat je mij werkelijk hebt gehoord en gezien.

Opbouw van het boek

In deel I van dit boek staan boodschappen van Jeshua over mannelijkheid en de bewustzijnsovergang van ego naar hart. Het belang van de mannelijke hartsenergie wordt uitgelegd, eerst op fundamenteel metafysisch niveau: de mannelijke energie creëert afgescheidenheid en helpt de ziel uit de Eenheid te treden, zodat ze haar individuele weg kan gaan. Daarnaast wordt de waarde van de hartgedragen mannelijke energie toegelicht aan de hand van het thema ‘gevoeligheid en grenzen’. Hoe gevoeliger en opener je bewustzijn wordt in de overgang van ego naar hart, hoe belangrijker het wordt je eigen mannelijke energie te gebruiken om ruimte te scheppen voor jezelf en je te verbinden met je ziel. De channelings in dit deel bevatten ook een aantal geleide meditaties die je energetisch in contact brengen met je eigen mannelijke hartsenergie.