Anthony McCarten

Deadline

Zeven dagen voor ‘Go Zero’

BOSTON, MASSACHUSETTS

De manshoge spiegel in het portaal, die de smalle toegangshal een idee van licht en ruimte moet geven, is vlekkerig van ouderdom, en de roestplekjes tasten de zilverlaag als een wondkorst aan. Maar dat is geen probleem voor de bewoners van deze sociale huurflats: leraren, lage ambtenaren, de eigenaar van een bakkerij en een zestal gepensioneerden, die al blij zijn dat de lift meestal werkt. Ze kunnen pauzeren en nog even een laatste controle verrichten voordat ze naar buiten gaan, zodat ze zeker weten dat de rokzoom niet in de panty is blijven zitten, de klep van de pet omhoog staat, er geen tandpasta op de kin zit, het haar niet alle kanten op piekt en er geen wc-papier aan de schoenen kleeft voordat ze de straat op stappen om door hun medeburgers te worden beoordeeld.

Aan het einde van de dag komt hij ook van pas. Als de bewoners de kou van de winderige straten van zich afschudden, hun jassen losmaken en hun brievenbussen legen, geeft de oude spiegel hun een eerste blik op de schade die de dag heeft aangericht.

De vrouw die net is binnengekomen kijkt er in een reflex naar. En dit laat de spiegel zien: midden dertig, zwart haar in een bob, een grote bril die vorig jaar weer modieus werd, een lange, wijde broek met sneakers en onder haar stevige voorjaarsjas uit de uitverkoop een stijf gestreken zwarte blouse met een wervelende bloemenprint. Haar uiterlijk verwijst naar wat ze is: een bibliothecaresse, of wat je je daarbij voorstelt. Een boekenwurm, met al die dichte knopen, maar onafhankelijk in de details: een grote halsketting met hanger, rinkelende oorbellen, een zegelring om haar pink. Misschien op weg naar een liefdadigheidsveiling in een kerk of naar een anti-Trumpmanifestatie, wie zal het zeggen?

Ze opent haar brievenbus, haalt er een handvol enveloppen uit, duwt het deurtje dicht tot ze het vast hoort klikken en ziet dan dat het naamplaatje van de brievenbus een beetje scheef zit, en dus draait ze het weer recht.

K. Day

Appartement 10

De K is belangrijk. Niet de hele naam Kaitlyn. Alleen die ene initiaal om haar te identificeren: noem het maar Alleenstaande Vrouw Truc 273. Komt direct na met je sleutels (als wapen) in je hand naar huis lopen. Met Kaitlyn Day op de brievenbus of bij de bel vraag je om problemen. Iedere griezel die langsloopt weet nu dat er een alleenstaande vrouw in het gebouw woont en kan hier blijven rondhangen om te zien of ze gered, bespot, gevolgd, geneukt of vermoord moet worden.

Ze sorteert de post boven de prullenbak. Troep. Troep. Troep. Rekening. Troep. Rekening. En dan… Lieve God. Daar heb je het. Ja hoor.

Op de envelop staat Ministerie van Binnenlandse Veiligheid. Verrek, er zit zelfs een zegel op de achterkant. Ze dacht dat zulke dingen tegelijk met de Tudors verdwenen waren. Maar in de envelop zit goedkoop grauw papier, terwijl ze de kwaliteit van een bruiloftsuitnodiging had verwacht. Niettemin wel degelijk een uitnodiging.

Going Zero Bètatest staat bovenaan het papier, in vette, onderstreepte letters.

Beste mevrouw Day,

Gefeliciteerd! U bent geselecteerd als een van de tien deelnemers aan de Going Zero Bètatest van het Fusion Initiative, een partnerschap tussen WorldShare en de Amerikaanse regering.

Volgens de instructies begint de Going Zero Bètatest op 1 mei om 12.00 uur ’s middags. Op dat moment ontvangen u en negen andere willekeurig geselecteerde deelnemers een bericht op het telefoonnummer van uw aanvraag met de boodschap ‘Go Zero!’

Diezelfde dag om 14.00 uur worden uw naam, foto en adres verstrekt aan de gezamenlijke taskforce van het Fusion Initiative in Fusion Central in Washington, DC.

Gedurende de testperiode staat het u vrij alle stappen te ondernemen die u nodig acht – mits in overeenstemming met de wetten van de Verenigde Staten – om te voorkomen dat u wordt aangehouden door het arrestatieteam dat Fusion Central heeft uitgezonden om u op te sporen. Alle deelnemers aan de Going Zero Bètatest die op 31 mei om 12.00 uur nog niet zijn aangehouden, ontvangen een belastingvrije beloning van drie miljoen dollar ($3.000.000).

Wij danken u voor uw patriottische inzet en voor uw belangrijke bijdrage aan de veiligheid van uw land.

Bijzondere voorwaarde: op straffe van diskwalificatie mag u niet verklaren, bekendmaken of beweren dat u deelneemt aan de Going Zero Bètatest, totdat u daarvoor schriftelijk toestemming hebt gekregen van ons bureau. Raadpleeg uw aanvraag voor meer informatie over uw geheimhoudingsovereenkomst (NDA), wettelijke verantwoordelijkheden en mogelijke sancties.

Kaitlyn kijkt op en ziet haar eigen spiegelbeeld weer in de spiegel. Een gewone vrouw, dertien in een dozijn. Maar de komende vijf weken moet ze een uitzonderlijke prestatie leveren.

Ben je gereed om perfect te zijn, Kaitlyn Day? vraagt ze zich af. Want dat zal ze nu moeten zijn.

Haar spiegelbeeld verraadt niets.

Ga naar boven, zegt ze tegen zichzelf. Controleer alles. Als het bevel voor Go Zero komt, moet ze gereed zijn om in een oogwenk voor iedereen onvindbaar te zijn. Zichzelf uitwissen. Van de aardbodem verdwijnen.

Wie doet zoiets, zomaar verdwijnen? Tja, dat gebeurt. Verdomme zeg, dat weet zij beter dan wie ook. Mensen kunnen zomaar opeens verdwenen zijn.

Ze moet gaan slapen. Dit kon voor een lange periode weleens een van de laatste nachten dat ze rustig in haar eigen bed slaapt. Een paar momenten lang verroert haar spiegelbeeld zich niet. Ze denkt na over wat haar te wachten staat. Dan verdwijnt het snel uit beeld.